drukuj    zapisz    Powrót do listy

6042 Gry losowe i zakłady wzajemne, Wstrzymanie wykonania aktu, Dyrektor Izby Administracji Skarbowej, Oddalono wniosek, II GSK 174/20 - Postanowienie NSA z 2020-04-23, Centralna Baza Orzeczeń Naczelnego (NSA) i Wojewódzkich (WSA) Sądów Administracyjnych, Orzecznictwo NSA i WSA

II GSK 174/20 - Postanowienie NSA

Data orzeczenia
2020-04-23 orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2020-02-19
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Krystyna Anna Stec /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6042 Gry losowe i zakłady wzajemne
Hasła tematyczne
Wstrzymanie wykonania aktu
Sygn. powiązane
III SA/Łd 551/19 - Wyrok WSA w Łodzi z 2019-10-09
Skarżony organ
Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku
Oddalono wniosek
Powołane przepisy
Dz.U. 2019 poz 2325 art. 61 § 3, art. 61 § 6 pkt 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
Sentencja

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Krystyna Anna Stec po rozpoznaniu w dniu 23 kwietnia 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej wniosku B. J. o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi kasacyjnej B. J. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 9 października 2019 r. sygn. akt III SA/Łd 551/19 w sprawie ze skargi B. J. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. z dnia [...] kwietnia 2019 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej z tytułu urządzanie gier na automacie poza kasynem gry postanawia: oddalić wniosek.

Uzasadnienie

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, wyrokiem z 9 października 2019 r., sygn. akt III SA/Łd 551/19, oddalił skargę B. J. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. z [...] kwietnia 2019 r. w przedmiocie kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automacie poza kasynem gry.

Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wniósł B. J. W skardze kasacyjnej zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Wniosek nie mógł zostać uwzględniony.

W myśl bowiem z art. 61 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

W rozpoznawanej sprawie tymczasem nie zachodzą przesłanki określone przytoczonym przepisem, bowiem wykonanie zaskarżonej decyzji wstrzymano już postanowieniem WSA w Łodzi z 11 lipca 2019 r., sygn. akt III SA/Łd 551/19 i postanowienie to, na obecnym etapie postępowania sądowoadministracyjnego, pozostaje w mocy.

Stosownie do art. 61 § 6 p.p.s.a., wstrzymanie wykonania aktu lub czynności traci moc z dniem: 1) wydania przez sąd orzeczenia uwzględniającego skargę; 2) uprawomocnienia się orzeczenia oddalającego skargę.

W rozpatrywanym przypadku wprawdzie po wydaniu wskazanego wyżej postanowienia WSA o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji, Sąd I instancji wyrokiem z 9 października 2019 r., sygn. akt III SA/Łd 551/19, oddalił skargę, jednak wyrok ten, jak dotąd, nie uprawomocnił się, ponieważ skarżący złożył od niego skargę kasacyjną.

W takiej sytuacji - stosownie do przytoczonego art. 61 § 6 pkt 2 p.p.s.a. - skoro wykonanie zaskarżonej decyzji pozostaje wstrzymane do czasu uprawomocnienia się wydanego w sprawie wyroku oddalającego skargę, to nie można mówić o istniejącym niebezpieczeństwie wyrządzenia znacznej szkody lub możliwości spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (w rozumieniu art. 61 § 3 p.p.s.a.).

Fakt udzielenia pozostającej w mocy ochrony tymczasowej na wcześniejszym etapie postępowania sądowoadministracyjnego w istocie świadczy też o bezprzedmiotowości wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

Nie zachodzą jednak przesłanki do umorzenia postępowania z wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Nie dość bowiem, że bezprzedmiotowość wniosku istniała już w chwili jego wniesienia, to - przede wszystkim - umorzenie dotyczy tylko pism wszczynających postępowanie sądowoadministracyjne (skarg i wniosków w rozumieniu art. 63 p.p.s.a.), a postępowanie o ochronę tymczasową jest postępowaniem wpadkowym, zatem wniosek w tym przedmiocie nie jest wnioskiem wszczynającym postępowanie w sprawie.

Mając powyższe na uwadze, nie ma też podstaw do odrzucenia wniosku, bowiem nie można mówić o jego niedopuszczalności - w rozumieniu art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.

W przedstawionym stanie faktycznym i prawnym sprawy - wobec braku istnienia ustawowych przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu - wniosek należało oddalić.

Z tych wszystkich względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 61 § 3 w zw. z art. 193 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.



Powered by SoftProdukt