![]() |
Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych
|
| drukuj zapisz |
6537 Egzekucja należności pieniężnych, do których nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 ust. 3 ustawy o f, Egzekucyjne postępowanie, Dyrektor Izby Administracji Skarbowej, Oddalono zażalenie, I GZ 48/20 - Postanowienie NSA z 2020-04-16, Centralna Baza Orzeczeń Naczelnego (NSA) i Wojewódzkich (WSA) Sądów Administracyjnych, Orzecznictwo NSA i WSA
I GZ 48/20 - Postanowienie NSA
|
|
|||
|
2020-02-05 | |||
|
Naczelny Sąd Administracyjny | |||
|
Ludmiła Jajkiewicz /przewodniczący sprawozdawca/ | |||
|
6537 Egzekucja należności pieniężnych, do których nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 ust. 3 ustawy o f | |||
|
Egzekucyjne postępowanie | |||
|
III SA/Po 619/19 - Postanowienie WSA w Poznaniu z 2019-10-02 I GZ 49/20 - Postanowienie NSA z 2020-04-16 |
|||
|
Dyrektor Izby Administracji Skarbowej | |||
|
Oddalono zażalenie | |||
|
Dz.U. 2019 poz 2325 art. 220 par. 3 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j. |
|||
|
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Ludmiła Jajkiewicz po rozpoznaniu w dniu 16 kwietnia 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 2 października 2019 r., sygn. akt III SA/Po 619/19 w zakresie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi P. na postanowienie D. z dnia [...] 2019 r., nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie odmowy zwolnienia spod egzekucji składnika majątkowego postanawia: oddalić zażalenie. |
||||
|
Uzasadnienie
Postanowieniem z 2 października 2019 r., sygn. akt III SA/Po 619/19 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odrzucił skargę P. na postanowienie D. z [...] 2019 r. w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie odmowy zwolnienia spod egzekucji składnika majątkowego. W uzasadnieniu Sąd pierwszej instancji wskazał, że P. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, na ww. postanowienie. Zaskarżonym postanowieniem zostało utrzymane w mocy postanowienie N. z [...] 2019 r. o odmowie zwolnienia składnika majątku w postaci wierzytelności pieniężnej z rachunku bankowego i wkładu oszczędnościowego. Zarządzeniem przewodniczącego Wydziału III z 30 sierpnia 2019 r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, w kwocie 100 złotych, w terminie siedmiu dni od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało prawidłowo doręczone stronie 5 września 2019 r., zatem termin do wykonania wezwania upływał z końcem 12 września 2019 r. Pismem z 13 września 2019 r. (data stempla pocztowego) skarżący wystąpił z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odrzucając skargę wskazał, że pomimo upływu terminu, skarżący nie uiścił należnego wpisu od skargi. W terminie do uiszczenia wpisu nie został także złożony wniosek o przyznanie prawa pomocy. Sąd podkreślił, że wniosek o przyznanie prawa pomocy został złożony po upływie terminu do uiszczenia wpisu, zatem nie miał wpływu na bieg terminu do uiszczenia wpisu. Skarżący wniósł zażalenie na powyższe postanowienie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw, przez co należało je oddalić. Na wstępie należy podkreślić, że przedmiotem zażalenia jest postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z 2 października 2019 r. o odrzuceniu skargi strony na postanowienie D. z [...] 2019 r. Powodem odrzucenia było zaś nieuiszczenie przez skarżącego należnej opłaty (wpisu od skargi). Zgodnie z art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (jednolity tekst: Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej: "p.p.s.a.") sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 p.p.s.a.). Mając na uwadze tak określone ramy prawne i faktyczne rozpoznawanej sprawy wskazać należy, iż na obecnym etapie postępowania (zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi) przedmiotem oceny Sądu drugiej instancji jest zasadność odrzucenia skargi przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu. Przenosząc powyższe uwagi na grunt rozpoznawanej sprawy Naczelny Sąd Administracyjny zauważa, że wnosząc skargę na decyzję D. strona nie uiściła wymaganego prawem wpisu od skargi (okoliczność ta jest przy tym bezsporna). W związku z tym zarządzeniem z 30 sierpnia 2019 r. Przewodniczący Wydziału III WSA w Poznaniu wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł, w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało doręczone stronie 5 września 2019 r. Skarżący nie uiścił w terminie wpisu, a jedynie po tym terminie, tj. 13 września 2019 r. zwrócił się o przyznanie prawa pomocy. Zatem Sąd pierwszej instancji zasadnie odrzucił skargę, skoro strona złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy po terminie przewidzianym dla uiszczenia wpisu, co musiało skutkować odrzuceniem skargi. Złożenie wniosku o przyznanie prawa pomocy nie może uchylić skutków nieuiszczenia opłaty sądowej w terminie. Reasumując, Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że skoro skarga skarżącego dotknięta była wadą uniemożliwiającą nadanie jej dalszego biegu (brak uiszczenia wymaganej opłaty), strona została wezwana do usunięcia tej wady w określonym terminie, powiadomiona o skutkach prawnych ewentualnego niezastosowania się do wezwania, a wezwanie zostało jej prawidłowo doręczone, to w sytuacji nieuzupełnienia braku skargi w zakreślonym terminie Sąd pierwszej instancji związany dyspozycją art. 220 § 3 p.p.s.a. był zobowiązany skargę odrzucić. Wskazując na powyższe Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji. |
||||