Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Sygn. akt I SA/Kr 720/10 | | P O S T A N O W I E N IE Dnia 18 czerwca 2010r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym:, Przewodniczący Sędzia: WSA Beata Cieloch, Sędziowie: WSA Paweł Dąbek, WSA Stanisław Grzeszek (spr.), Protokolant: Iwona Sadowska - Białka, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 czerwca 2010r., sprawy ze skargi M. W., na informację Zarządu Województwa, z dnia 8 kwietnia 2010r. Nr [...], w przedmiocie nieuwzględnienia protestu, postanawia: - pozostawić skargę bez rozpatrzenia -

W dniu 29 grudnia 2009r. M. W. skierował do Urzędu Marszałkowskiego wniosek o dofinansowanie realizacji projektu "[...]".

Pismem z dnia 5 stycznia 2010r. nr [...] działając na zasadzie § 22 oraz § 33 - 34 Regulaminu konkursu Instytucja Organizująca Konkurs (IOK) poinformowała wnioskodawcę, że w wyniku przeprowadzonej oceny wniosek został oceniony pozytywnie na etapie oceny formalnej oraz zgodnie z zapisami § 34 pkt 6 Regulaminu konkursu, przekazany do oceny merytorycznej.

W kolejnym piśmie z dnia 26 stycznia 2010r. nr [...] działając zgodnie z zapisami § 22 - 24 oraz § 33 i 35 Regulaminu konkursu IOK poinformowała zaś wnioskodawcę, iż wniosek o dofinansowanie został poddany ocenie technicznej, w której stwierdzono błędy/uchybienia w złożonej dokumentacji. Zobowiązano wnioskodawcę do uzupełnienia wskazanych braków informacyjnych lub dokonania stosownych korekt w terminie do dnia 2 lutego 2010r., zastrzegając, że w przypadku niedotrzymania terminu lub przekazania niewystarczających wyjaśnień, projekt podlegać będzie odrzuceniu.

W pierwszej kolejności wskazano, iż skoro wnioskodawca składa w ramach konkursu dwa projekty, to analiza finansowa powinna uwzględniać obie inwestycje, a nie jedynie realizowaną w ramach przedmiotowego projektu.

Zwrócono uwagę na konieczność wyszczególnienia zakresu robót budowlanych dla projektu nr [...] pn. "[...]" oraz projektu nr [...] pn. "[...]", gdyż niemożliwa jest ocena kosztów za prace budowlane. Należało też uzasadnić sens techniczno organizacyjny rozdziału inwestycji na dwie oddzielne części, choć dotyczą tego samego obiektu i są ze sobą ściśle powiązane programem funkcjonalno użytkowym.

W piśmie z dnia 31 stycznia 2010r. wnioskodawca zawarł wyjaśnienia dotyczące wskazanych braków. Skorygowano w nim analizę finansową tak, aby uwzględniała obie inwestycje, tj. moduł noclegowy oraz moduł rekreacyjny. Nie skorygowano jednak wskazanych przez organ wartości, ponieważ jak wyjaśnił wnioskodawca, dopuszcza się powstawanie tego rodzaju różnic.

W dalszej kolejności wskazano, że projekt realizowany jest w formule "zaprojektuj i wybuduj". W związku z tym na obecnym etapie realizacji nie jest możliwe wiarygodne i precyzyjne uszczegółowienie kategorii wydatków "roboty budowlane". Precyzyjne rozbicie kosztów możliwe będzie dopiero po wykonaniu wielobranżowego projektu budowlanego, natomiast koszty zawarte we wniosku oraz biznesplanie projektu pn. "[...]" zostały indywidualnie oszacowane jedynie dla robót budowlanych w ramach tego przedsięwzięcia.

Ponadto wyjaśniono, iż wnioskodawca zanim poczynił kroki związane ze składaniem dokumentacji do konkursu dotyczącego działania 3.1 komponent D zasięgnął opinii Centrum Informacyjnego FEM w zakresie przedmiotowej inwestycji. Podział obiektu hotelowego na część noclegową oferującą usługi wynajmu pokoi oraz część rekreacyjną związaną z działalnością stricte zdrowotną, wypoczynkowo - rekreacyjną jest zatem wynikiem wspólnych ustaleń. Zwrócono również uwagę, iż wnioskodawca w ramach kosztów kwalifikowanych zawarł informację o konieczności poniesienia kosztów w zakresie analiz, ekspertyz, obsługi prawnej oraz ekspertyz ogólnobiznesowych. Pomimo posiadanego znacznego doświadczenia w zakresie zarządzania i prowadzenia obiektu hotelowego wnioskodawca nie jest w stanie bez należytej obsługi prawnej przeprowadzić postępowania mającego na celu wyłonienie wykonawcy robót budowlanych. Niezbędne będą opinie dotyczące aspektów prawnych inwestycji, wpisów do ksiąg wieczystych, następnie konstrukcji umów, a w razie nieplanowanych zdarzeń, dopilnowania ich realizacji.

Pismem z dnia 15 lutego 2010r. nr [...] Instytucja Organizująca Konkurs poinformowała wnioskodawcę o poddaniu wniosku ponownej ocenie technicznej i odrzuceniu projektu, gdyż nie spełnia kryterium: "Zasadność zaproponowanych rozwiązań technologicznych w projekcie oraz wysokość kosztów adekwatna do przyjętych rozwiązań", co zgodnie z kryteriami oceny merytorycznej określonymi w Uszczegółowieniu Małopolskiego Regionalnego Programu Operacyjnego na lata 2007 - 2013 wyklucza projekt z dalszej oceny.

Zdaniem IOK skoro wnioskodawca nie potrafił określić zakresu robót budowlanych dla zgłoszonego wniosku to jak wyceniono koszt robót budowlanych. Nie uzasadniono przy tym w sposób zadowalający sensu techniczno-organizacyjnego rozdziału całej inwestycji na dwie części, choć obydwie części są ze sobą ściśle powiązane programem funkcjonalno-użytkowym. Rozdział inwestycji na dwie części pociąga zaś za sobą wzrost kosztów inwestycyjnych. Wątpliwości organu wzbudziła również okoliczność, jak będą rozdzielane koszty części wspólnych obu projektów np. dokumentacji, pozwoleń, materiałów, robocizny itd.

Oddzielnym problemem jest finansowanie w ramach projektu różnego rodzaju ekspertyz i analiz. Analiza treści pisma z wyjaśnieniami wnioskodawcy, skłoniła organ do zadania pytania, jaką wartość ma przedstawiony biznesplan, skoro dopiero po otrzymaniu dofinansowania zostaną wykonane dogłębne analizy finansowania inwestycji.

Ponadto, załączona do wniosku wstępna wycena kosztowa nie ułatwia zaopiniowania zasadności, brak jest przy tym jakichkolwiek danych do oceny wykonalności technicznej.

W piśmie z dnia 8 marca 2010r. wnioskodawca sformułował protest przeciwko rozstrzygnięciu Instytucji Organizującej Konkurs odrzucającemu projekt. W pierwszej kolejności zwrócono uwagę na fakt, iż na gruncie przepisów stanowiących prawne ramy konkursu projekt typu "[...]" wymaga od wnioskodawcy w zakresie dokumentacji technicznej jedynie programu funkcjonalno-użytkowego. Dla oceny projektu w tym zakresie pierwszorzędne znaczenie ma bowiem ustawa z dnia 29 stycznia 2004r. - Prawo zamówień publicznych (tekst jednolity – Dz. U z 2007 r. Nr 223, poz. 1655 ze zm.) wraz z rozporządzeniem Ministra Infrastruktury z dnia z dnia 18 maja 2004r. w sprawie określenia metod i podstaw sporządzania kosztorysu inwestorskiego, obliczania planowanych kosztów prac projektowych oraz planowanych kosztów robót budowlanych określonych w programie funkcjonalno-użytkowym (Dz. U. Nr 130, poz. 1389). Tymczasem poprawność przyjętej, na podstawie § 8 ust. l rozporządzenia, metody wskaźnikowej została potwierdzona przez eksperta przy ocenie merytorycznej.

Wnioskodawca wyjaśnił także, że podstawą podziału inwestycji na dwa projekty było wypracowanie na etapie przygotowania zamierzenia inwestycyjnego dwóch całkowicie różnych produktów rynkowych.

Zdaniem wnioskodawcy nie znajduje uzasadnienia stwierdzenie w ocenie, że dwa projekty spowodują wzrost kosztów inwestycyjnych, gdyż w świetle wydanego przez bank zaświadczenia oba rachunki pomocnicze założone dla obsługi projektów nie będą obciążone kosztami prowadzenia, zaś policzone oddzielnie dla każdego z modułów koszty prowadzenia księgowości oraz rozliczania i monitoringu projektów byłyby takie same w przypadku ich wspólnego prowadzenia. Wnioskodawca nie podzielił także poglądu IOK odnośnie konieczności prowadzenia dwóch dzienników budowy.

Zdaniem wnioskodawcy brak jest przepisów prawnych uniemożliwiających finansowanie dwóch projektów zsynchronizowanych. Podstawą do wyodrębnienia kosztów na dwa projekty jest założenie przyjęte w programie funkcjonalno-użytkowym o możliwości wydzielenia przestrzennego obu modułów. Przestrzenie obu modułów uzupełniają się, a nie pokrywają, a więc nie przewiduje się wzrostu kosztów.

Zdaniem wnioskodawcy dobre przygotowanie przebiegu całego procesu inwestycyjnego wymaga zaangażowania środków, także w zakresie zaplecza eksperckiego oraz analiz specjalistycznych. Pozwoli to na prowadzenie działalności w zgodzie z obowiązującymi przepisami i wytycznymi zawartymi w przepisach konkursu.

Instytucja Zarządzająca MRPO pismem z dnia 8 kwietnia 2010r. nr [...] poinformowała wnioskodawcę o nieuwzględnieniu protestu.

W uzasadnieniu zwrócono uwagę, iż pomimo wezwania wnioskodawca nie określił zakresu robót budowlanych przewidzianych dla przedmiotowego projektu, nie uzasadnił też sensu techniczno-organizacyjnego podziału całej inwestycji na dwie części.

Zdaniem instytucji rozpatrującej protest w przedmiotowej sprawie trudno zrozumieć sens techniczno-organizacyjnego podziału inwestycji na dwie części. Oba projekty mają być realizowane w jednym obiekcie oraz są ściśle powiązane tym samym programem funkcjonalno-użytkowym. Z zapisów dokumentacji projektowej wynika zaś, iż obydwa zespoły - pobytowy i rekreacyjny - będą obsługiwane przez ten sam kompleks techniczno-socjalny oraz recepcyjno-administracyjny. Wnioskodawca planuje przy tym wyłonienie jednego wykonawcy odpowiedzialnego za realizację obu projektów, prowadzenia jednego dziennika budowy, a także uzyskanie jednych warunków zabudowy, pozwolenia na budowę oraz uzgodnień środowiskowych dla całości inwestycji.

W ocenie instytucji nie można także przyznać racji twierdzeniu wnioskodawcy, iż fakt realizacji projektu w formule "zaprojektuj i wybuduj" zwalnia go z obowiązku określenia zakresu robót budowlanych dla poszczególnych projektów.

W skardze skierowanej od Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wnioskodawca wskazał, iż ocena jego projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo zarówno w sferze materialnej, jak i formalnej, w związku z czym konieczne jest przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez Instytucję Organizującą Konkurs. Skarżący powtórzył w istocie zarzuty sformułowane na poprzednim etapie postępowania, dodatkowo zauważył, iż w zdecydowanej większości informacja z dnia 8 kwietnia 2010r. jest powtórzeniem, często wręcz cytowaniem zarzutów sformułowanych przez oceniających. Tymczasem rozpatrzenie protestu, o którym mowa w § 49 Regulaminu konkursu, powinno być formą krytycznej i obiektywnej analizy dokumentacji konkursowej, w tym również, a może przede wszystkim protestu.

W piśmie procesowym z dnia 31 maja 2010r. Zarząd Województwa– Instytucja Zarządzająca MRPO wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Na wstępie wskazać należy, iż zgodnie z treścią art. 3 § l ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola ta obejmuje przede wszystkim orzekanie w sprawach skarg na rozstrzygnięcia, akty, czynności i bezczynność określone w art. 3 § 2 ww. ustawy. Stosownie do art. 3 § 3 tej ustawy, sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach.

Na takiej właśnie zasadzie, kontroli sądów administracyjnych poddany został tryb dokonywania przez instytucję zarządzającą programami operacyjnymi oceny projektów zgłaszanych przez wnioskodawców ubiegających się o dofinansowanie w ramach systemu realizacji regionalnych programów operacyjnych, zgodnie z przepisami ustawy z dnia 6 grudnia 2006r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. z 2009r. Nr 84, poz. 712 ze zm.),powoływanej dalej jako "ustawa".

Zgodnie z przepisem art. 30c ust. 1 ustawy (dodanym na mocy art. 6 pkt 27 ustawy z dnia 7 listopada 2008r. o zmianie niektórych ustaw w związku z wdrożeniem funduszy strukturalnych i Funduszu Spójności Dz. U. Nr 216, poz. 1370), po wyczerpaniu środków odwoławczych przewidzianych w systemie realizacji programu operacyjnego i po otrzymaniu informacji o negatywnym wyniku procedury odwoławczej przewidzianej w systemie realizacji programu operacyjnego, o której mowa w art. 30b ust. 4 ustawy, wnioskodawca może w tym zakresie wnieść skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego, zgodnie z art. 3 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Zgodnie z przepisem art. 30c ust. 2 ustawy skarga, o której mowa w ust. l, jest wnoszona przez wnioskodawcę w terminie 14 dni od dnia otrzymania informacji, o której mowa w art. 30b ust. 4, bezpośrednio do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego wraz z kompletną dokumentacją w sprawie, obejmującą wniosek o dofinansowanie wraz z informacją w przedmiocie oceny projektu, kopie wniesionych środków odwoławczych oraz informacji, o której mowa w art. 30b ust. 4. Skarga podlega opłacie sądowej.

W wyniku rozpatrzenia skargi, sąd może:

l) uwzględnić skargę, stwierdzając, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo, przekazując jednocześnie sprawę do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję zarządzającą lub pośredniczącą;

2) oddalić skargę w przypadku jej nieuwzględnienia;

3) umorzyć postępowanie w sprawie, jeżeli z jakichkolwiek względów jest ono bezprzedmiotowe.

Z kolei wniesienie skargi: (1) po terminie, o którym mowa w ust. 2, (2) niekompletnej lub (3) bez uiszczenia opłaty sądowej w terminie, o którym mowa w ust. 2 - powoduje pozostawienie jej bez rozpatrzenia (art. 30c ust. 5 ustawy).

W niniejszym postępowaniu poddana została kontroli sądowoadministracyjnej procedura oceny wniosku strony skarżącej o dofinansowanie ze środków Małopolskiego Regionalnego Programu Operacyjnego na lata 2007 – 2013 projektu pt. "[...]" w ramach: Osi Priorytetowe 3 "[...]", Działanie 3.1 "[...]", schemat D "[...]" zakończonej nieuwzględnieniem protestu od informacji z dnia 15 lutego 2010r. o odrzuceniu projektu na etapie oceny technicznej.

W pierwszej kolejności Sąd dokonał badania warunków formalnych dopuszczalności skargi, zgodnie ze wskazanymi wyżej wymogami. Skarga została wniesiona w ustawowo określonym terminie, po wyczerpaniu środka odwoławczego przysługującego zgodnie z systemem realizacji przedmiotowego programu operacyjnego i należycie opłacona.

Jednocześnie Sąd stwierdził, że skarga wniesiona do sądu administracyjnego jest niekompletna. Wystąpiła zatem przesłanka do pozostawienia skargi bez rozpatrzenia.

Ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie posługuje się pojęciem "skarga niekompletna", natomiast takie pojęcie zostało wprowadzone do ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju. Zgodnie bowiem z przywołanym wyżej art. 30c ust. 5 pkt 2 ustawy wniesienie skargi niekompletnej powoduje pozostawienie jej bez rozpatrzenia. Wprawdzie powołany przepis pojęcia tego nie precyzuje, jednakże w art. 30c ust. 2 ustawy ustawodawca wskazał, że skarga, o której mowa w ust. 1, jest wnoszona bezpośrednio do wojewódzkiego sądu administracyjnego wraz z kompletną dokumentacją wymienioną w tym przepisie. Oznacza to, że skarga kompletna została zdefiniowana w art. 30c ust. 2 ustawy. Powyższe prowadzi do konstatacji, że skarga niekompletna w rozumieniu przepisu art. 30c ust. 2 pkt 5 ustawy oznacza braki w zakresie kompletności dokumentacji, o której mowa w art. 30c ust. 2 zdanie 1 tej ustawy. Innymi słowy kompletność skargi odnosi się do kompletności dokumentacji w sprawie, która to dokumentacja szczegółowo została przez ustawodawcę określona w art. 30c ust. 2 ustawy (por. postanowienie NSA z dnia 11 maja 2010r., sygn. akt II GSK 454/10, postanowienie NSA z dnia 17 grudnia 2009r., sygn. akt II GSK 969/09).

Wprowadzając tak restrykcyjne wymogi ustawodawca nałożył na właściwą instytucję obowiązek pouczenia w informacji o wynikach procedury odwoławczej o zasadach, trybie i terminie wniesienia skargi do sądu administracyjnego. W rozpoznawanej sprawie instytucja zarządzająca dopełniła ustawowego obowiązku, o którym mowa w art. 30b ust. 4 ustawy zamieszczając w informacji z dnia 8 kwietnia 2010r. stosowne pouczenie w zakresie konieczności dołączenia do skargi kompletnej dokumentacji.

W niniejszej sprawie, pomimo prawidłowego pouczenia, skarżący wniósł skargę niekompletną, ponieważ dołączył do skargi niekompletny wniosek, bo bez obligatoryjnych załączników, stanowiących integralną część złożonego przez skarżącego wniosku o dofinansowanie (biznesplan został dołączony w szczątkowym kształcie w postaci jednej strony).

Jak bowiem wynika z "Instrukcji wypełniania wniosku o dofinansowanie realizacji projektu ze środków dotacji rozwojowej w ramach Małopolskiego Regionalnego Programu Operacyjnego na lata 2007 – 2013; Oś priorytetowa 3 "[...]", Działanie 3.1 "[...]", Schemat D "[...]", integralną częścią wniosku o dofinansowanie realizacji projektu stanowią załączniki do tego wniosku (cyt. "wszystkie z niżej wymienionych załączników są obligatoryjne dla wszystkich Beneficjentów oraz typów projektów, chyba, że charakter projektu lub też typ Beneficjenta wyklucza możliwość dostarczenia któregoś z załączników"). Wniosek o dofinansowanie w części H zawiera listę obligatoryjnych załączników, które winny być przedłożone wraz z wnioskiem. Skarżący złożył w postępowaniu konkursowym wniosek o dofinansowanie według ustalonego wzoru z załącznikami, które również były przedmiotem oceny.

Poza sporem w rozpoznawanej sprawie jest, że dołączony do skargi wniosek nie zawiera obligatoryjnych załączników stanowiących integralną część przedmiotowego wniosku o dofinansowanie projektu. Powyższe oznacza, że mamy do czynienia z sytuacją wniesienia do sądu niekompletnej skargi.

Jest to o tyle istotne, że skarżący w proteście oraz tym samym w skardze, sformułowanej jako uzupełnienie zarzutów podniesionych wcześniej w proteście do tych załączników się odwołuje (np. do załącznika nr 6, do biznesplanu). Brak załączników stanowiących integralną część wniosku uniemożliwia odniesienie się do wszystkich postawionych w skardze zarzutów.

Wynikający z art. 30c ust. 2 ustawy obowiązek wniesienia skargi wraz z kompletną dokumentacją sprawy, ma na celu umożliwienie sądowi administracyjnemu kontrolę negatywnego wyniku procedury odwoławczej. W postępowaniu sądowoadministracyjnym ze skargi wymienionej w art. 30c ust. 1 ustawy wyłączone jest stosowanie art. 52-55 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Jak z tego wynika na właściwej instytucji zarządzającej nie ciąży obowiązek przedstawienia sądowi odpowiedzi na skargę wraz z aktami sprawy (art. 54 § 2). Sąd przy rozpoznaniu skargi dysponuje zatem tylko dokumentacją złożoną przez skarżącego. W tej sytuacji, Sąd, by mógł prawidłowo ocenić legalność zaskarżonego aktu musi dysponować kompletną dokumentacją, która podlegała ocenie w toku procedury odwoławczej, co oznacza, że wniosek dołączony do skargi powinien odpowiadać wnioskowi złożonemu w ramach konkursu.

W ocenie Sądu brak jest podstaw do przyjęcia, że wniosek poddany procedurze oceny jest innym wnioskiem niż ten, o którym mowa w art. 30c ust. 2 ustawy, co czyni zasadnym stwierdzenie, że złożenie jedynie formularza wniosku bez załączników nie może być traktowane jako złożenie kompletnej dokumentacji, o której mowa w art. 30c ust. 2 ustawy (por. postanowienie NSA z dnia 21 kwietnia 2010r., sygn. akt II GSK 345/10, postanowienie NSA z dnia 20 maja 2010r., sygn. akt II GSK 507/10).

Ponadto stwierdzić trzeba, że wbrew wymogom określonym w art. 30c ust. 2 ustawy skarżący nie załączył do skargi oryginału wniosku o dofinansowanie oraz oryginału informacji o odrzuceniu projektu, lecz kopie tych dokumentów. Ustawodawca w powołanym przepisie określił, że dołączona do skargi kompletna dokumentacja obejmuje wniosek o dofinansowanie wraz z informacją w przedmiocie oceny projektu, kopie wniesionych środków odwoławczych oraz informacji, o której mowa w art. 30b ust. 4 ustawy. Powyższy zapis należy odczytywać w ten sposób, że wniesiony środek odwoławczy (protest) oraz informacja o sposobie jego rozpatrzenia mogą być złożone w kopiach, natomiast wniosek o dofinansowanie oraz informacja w przedmiocie oceny projektu powinny być złożone w oryginale.

Do skargi został dołączony uwierzytelniony przez skarżącego egzemplarz wersji elektronicznej wniosku niezawierający daty jego sporządzenia i złożenia, bez podpisu wnioskodawcy. Stosownie do § 30 pkt 2 Regulaminu Konkursu dla Osi Priorytetowej 3 "[...]", Działanie 3.1 "[...]", Schemat D "[...]" w ramach Małopolskiego Regionalnego Programu Operacyjnego na lata 2007 – 2013, wniosek o dofinansowanie wypełniony i przesłany do IOK w wersji elektronicznej przy pomocy systemu informatycznego obsługi wniosków należy równocześnie złożyć w dwóch egzemplarzach na piśmie (wydruk wniosku o dofinansowanie z nadaną sumą kontrolną) wraz z załączoną dokumentacją, również w dwóch egzemplarzach na piśmie. Również zgodnie z zapisami Instrukcji wypełniania wniosku w części dotyczącej formy i struktury wniosku aplikacyjnego w ramach MRPO, wniosek aplikacyjny wraz z załącznikami należy złożyć w dwóch egzemplarzach (oryginał i kopia) w formie papierowej. Wniosek aplikacyjny musi być podpisany i opatrzony imienną pieczątką oraz pieczęcią instytucji na ostatniej stronie przez osobę wymienioną w punkcie C.1.8 lub przez inną osobę upoważnioną pisemnie do podpisywania i parafowania dokumentacji projektu. W świetle przywołanych zapisów, wydruk elektroniczny wniosku o dofinansowanie w takiej postaci w jakiej został dołączony do skargi nie może być utożsamiany z dokumentem (wnioskiem), o którym mowa w art. 30c ust. 2 ustawy. Podobnie załączając do skargi uwierzytelnioną przez siebie jedynie kopię informacji z dnia 15 lutego 2010r. skarżący uchybił wymogom formalnym (kompletności dokumentacji) określonym w powołanym ostatnio przepisie ustawy (por. postanowienie WSA z dnia 22 kwietnia 2010r., sygn. akt V SA/Wa 603/10, postanowienie WSA z dnia 20 maja 2010r., sygn. akt III SA/Po 242/10).

Należy w tym miejscu zauważyć, że z uregulowania ustawy, które stanowią lex specialis do ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie wynika, aby dopuszczalne było wezwanie przez Sąd skarżącego do usunięcia braków skargi w tym zakresie. Wymóg złożenia kompletnej skargi wraz z dokumentacją ciążył wyłącznie na skarżącym, gdyż to on zobligowany został do dostarczenia takiego materiału dowodowego, który umożliwi Sądowi merytoryczne rozpoznanie skargi w zakreślonym 30 – dniowym terminie, bez potrzeby jego uzupełniania przez Sąd. Ustawodawca poprzez modyfikację sądowego postępowania (m.in. skrócenie terminu do złożenia skargi, wyeliminowanie pośrednictwa organu przy jej wniesieniu, wprowadzenie terminu do rozpoznania skargi) miał na względzie uzyskanie efektu szybkości postępowania. W związku z tym, przepis art. 30c ust. 5 ustawy, przewidujący, że w razie wystąpienia braków skargi w nim wymienionych, skargę pozostawia się bez rozpatrzenia, należy stosować bez potrzeby uzupełniania braków pisma zgodnie z art. 49 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Sąd w składzie orzekającym w sprawie w pełni podziela stanowisko zawarte w postanowieniu z dnia 29 lipca 2009r., sygn. akt II GSK 568/09, gdzie Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że "przepis art. 30c ust. 5 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju znosi stosowanie art. 49 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w stosunku do skargi niekompletnej w rozumieniu art. 30c ust. 2 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju".

Wezwanie do uzupełnienia braków skargi wniesionej na podstawie art. 30c ust. 1 ustawy dotyczyć może zatem uzupełnienia np. braku odpisu skargi, natomiast nie może obejmować braków w zakresie kompletności dokumentacji, o której mowa w art. 30c ust. 2 ustawy.

W tym stanie rzeczy Sąd uznał, że skarżący wniósł skargę niekompletną, co skutkuje pozostawieniem jej bez rozpatrzenia na podstawie art. 30c ust. 5 pkt 2 ustawy z dnia 6 grudnia 2006r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. z 2009r. Nr 84, poz. 712 ze zm.).