Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

POSTANOWIENIE Dnia 6 października 2022 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Dorota Dąbek po rozpoznaniu w dniu 6 października 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej wniosku M. P. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi kasacyjnej M. P. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 kwietnia 2022 r. sygn. akt VI SA/Wa 2826/21 w sprawie ze skargi M. P. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia 8 października 2021 r. nr EA-I-617/492/21 w przedmiocie skreślenia z listy kwalifikowanych pracowników ochrony fizycznej postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

W skardze na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia 8 października 2021 r., nr EA-I-617/492/21, w przedmiocie skreślenia z listy kwalifikowanych pracowników ochrony fizycznej, wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie M. P. (skarżący) złożył wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

Postanowieniem z dnia 19 stycznia 2022 r., sygn. akt VI SA/Wa 2826/21, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie (WSA w Warszawie) odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji argumentując, że w sprawie nie wykazano okoliczności uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, a twierdzenia zgłoszone we wniosku, dotyczące utraty pracy oraz środków finansowych, nie zostały uprawdopodobnione żadnymi dokumentami źródłowymi obrazującymi sytuację skarżącego, a w szczególności wpływ wykonania zaskarżonej decyzji na tę sytuację.

Skarżący złożył zażalenie na powyższe postanowienie. Po wniesieniu zażalenia, wyrokiem z dnia 6 kwietnia 2022 r. WSA w Warszawie skargę oddalił.

Postanowieniem z dnia 21 kwietnia 2022 r. WSA umorzył postępowanie zażaleniowe.

Skarżący wniósł skargę kasacyjną od wyroku WSA w Warszawie z dnia 6 kwietnia 2022 r., sygn. akt VI SA/Wa 2826/21, wraz z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wskazywał, że w postępowaniu karnym, wszczętym z inicjatywy IPN, zarzucono mu fałszywe zeznania w postępowaniu lustracyjnym. Sprawa karna w przedmiocie fałszywych zeznań jest w toku przed Sądem Rejonowym w Złotowie. W uzasadnieniu wniosku argumentował, że wobec ograniczenia świadczenia emerytalnego oraz normalnych kosztów egzystencji, jednocześnie ponosi zwiększone koszty utrzymania zdrowia uzasadnione III grupą inwalidzką oraz koszty alimentów zasądzonych na rzecz wnuczki. Wskazywał, że pozbawienie go wpisu na listę pracowników ochrony kwalifikowanej spowoduje zwolnienie go z pracy i niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz trudne do odwrócenia skutki. Od lipca 2021 r. nie może dorabiać w dotychczasowej formie - ochroniarza poligonu wojskowego.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z uchwałą składu siedmiu sędziów NSA z dnia 16 kwietnia 2007 r. o sygn. akt I GPS 1/07 (publ. ONSAiWSA 2007, nr 4, poz. 77) w postępowaniu kasacyjnym, wszczętym na skutek wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku oddalającego skargę, dopuszczalne jest wstrzymanie wykonania decyzji na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 193 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2022 r. poz. 329; dalej jako: "p.p.s.a."). Z uwagi na to wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji złożony na etapie kasacyjnym mógł zostać rozpoznany przez Naczelny Sąd Administracyjny.

Zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a., katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zamknięty. Sąd uprawniony jest do uwzględnienia wniosku, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Szczególnego podkreślenie w tej sprawie wymaga, że obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione zostały przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, spoczywa na wnioskodawcy. Strona wnosząca o zastosowanie ochrony tymczasowej jest zobligowana uprawdopodobnić, że w sytuacji wykonania decyzji, o wstrzymanie której wnioskowała, zajdzie niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie takiego wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających przyjąć, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest w stosunku do wnioskodawcy zasadne.

W świetle powołanego przepisu to na wnioskodawcy spoczywa obowiązek uprawdopodobnienia wystąpienia negatywnych następstw wykonania aktu lub czynności. Tym samym wnioskodawca powinien dołączyć do wniosku stosowne dokumenty, które pozwoliłyby sądowi ocenić prawdopodobieństwo i rozmiar szkody lub skutków finansowych powstałych w związku z egzekucją zaskarżonego aktu lub czynności.

Użyte przez ustawodawcę pojęcia "znacznej szkody" i "trudnych do odwrócenia skutków" są pojęciami nieostrymi. O znacznej szkodzie można mówić, jeżeli nie będzie mogła być ona wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, jak również nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego (por. m.in. postanowienie NSA z dnia 31 marca 2009r., sygn. akt I OZ 271/09; to i kolejne cytowane orzeczenia dostępne w Internecie w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Wobec powyższego, strona zobowiązana jest we wniosku skonkretyzować rodzaj grożącej jej szkody na skutek wykonania aktu. W przeciwnym razie sąd badający wniosek nie będzie mógł dokonać analizy, czy wnioskodawca rzeczywiście spełnia przesłanki zastosowania wobec niego tymczasowej ochrony w postępowaniu sądowym, o której mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a.

W rozpoznawanej sprawie skarżący nie wskazał ani nie udokumentował konkretnych okoliczności uzasadniających przyjęcie, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków.

Do rozpoznawanego wniosku zawartego w skardze kasacyjnej nie dołączono żadnych dokumentów wskazujących na aktualny stan majątkowy skarżącego. Naczelny Sąd Administracyjny wziął pod uwagę, że do złożonego przez profesjonalnego pełnomocnika w imieniu skarżącego w dniu 3 lutego 2022r. zażalenia na postanowienie WSA w Warszawie w przedmiocie odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji zostały dołączone wydruki z konta PKO BP, którego właścicielami są M. i I. P., dotyczące szczegółów transakcji: wydatków na leki, alimentów na rzecz wnuczki, opłat za prąd, mieszkanie i media, telefon, oraz wpływów z tytułu emerytury skarżącego. Brak jest informacji o sytuacji majątkowej skarżącego w postaci choćby dochodów żony, będącej współwłaścicielką konta bankowego. Ponadto z pisma pracodawcy z 7 października 2021 r. wynika, że skarżący z tym dniem został odsunięty od wykonywania zadań służbowych, ale z tego pisma nie wynika ewentualna utrata zatrudnienia. Istotnie, utrata pracy i wynagrodzenia mogą stanowić uzasadnienie zastosowania ochrony tymczasowej, ale tylko jeżeli wynagrodzenie to stanowiłoby jedyne możliwe źródło utrzymania. W rozpoznawanej sprawie - przy braku danych o pełnej sytuacji majątkowej – informacja o odsunięciu od wykonywania zadań służbowych automatycznie nie świadczy o spełnieniu przesłanki wstrzymania wykonania decyzji w postaci niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Strona skarżąca nie określiła ewentualnej szkody w taki sposób, by sąd mógł stwierdzić, w oparciu o konkretne dane, że jej wielkość może być znaczna. Nie wykazano także trudnych do odwrócenia skutków prawnych. W sytuacji, gdy strona nie wykazuje we wniosku okoliczności uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, nie można przenosić całego ciężaru poszukiwania tych okoliczności na sąd.

Przeprowadzona przez Naczelny Sad Administracyjny analiza akt sprawy w aspekcie okoliczności mających związek ze złożonym wnioskiem, nie dała zatem uzasadnionych podstaw do uwzględnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Twierdzenia strony nie są wystarczające do uznania, że w sprawie zachodzą przesłanki z art. 61 § 3 p.p.s.a. uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 61 § 3 i § 5 w zw. z art. 193 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.