Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Elżbieta Kremer po rozpoznaniu w dniu 5 lutego 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia P. W. i A. W. na zarządzenie Przewodniczącego składu Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 12 grudnia 2025 r., sygn. akt IV SA/Po 697/25 o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi w sprawie ze skargi P. W. i A. W. na postanowienie Nadleśniczego Nadleśnictwa Jarocin z dnia 5 czerwca 2025 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania postanawia: oddalić zażalenie.

Zarządzeniem z dnia 12 grudnia 2025 r., sygn. akt IV SA/Po 697/25 Przewodniczący składu Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu pozostawił bez rozpoznania wniosek P. W. i A. W. o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi.

W uzasadnieniu zarządzenia wskazano, że skarżący wnieśli skargę na postanowienie Nadleśniczego Nadleśnictwa Jarocin z dnia 5 czerwca 2025 r. w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania.

Zarządzeniem z dnia 11 sierpnia 2025 r. wezwano stronę do uzupełnienia, w terminie 7 dni, braków formalnych skargi datowanej na dzień 26 czerwca 2025 r. wniesionej elektronicznie poprzez podpisanie skargi kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym, podpisem osobistym bądź nadesłanie dowodu podpisania skargi (podpisem elektronicznym opatrzono bowiem wyłącznie pismo przewodnie z dnia 27 czerwca 2025 r., natomiast plik "WSA Poznań - Skarga na postanowienie Nadlesniczego.pdf podpisu takiego nie zawiera) - pod rygorem odrzucenia skargi (art. 49 § 1 w zw. z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi).

Powyższe wezwanie A. W., działając również jako pełnomocnik skarżącego P. W., odebrał w dniu 13 sierpnia 2025 r. za pośrednictwem platformy e-PUAP. W wyznaczonym terminie nie nadesłał odpowiedzi na wezwanie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu postanowieniem z dnia 4 września 2025 r. odrzucił skargę.

Pismem z dnia 19 września 2025 r. skarżący wywiedli wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi, ponownie wnosząc skargę i wyjaśniając że skarga została podpisana terminowo, a w sprawie doszło do "nieprozumienia technicznego". Tym samym pismem skarżący złożyli zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi.

Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 29 października 2025 r. sygn. akt I OZ 655/25 oddalił zażalenie skarżących na postanowienie z dnia 4 września 2025 r.

Następnie, zarządzeniem z dnia 24 listopada 2025 r. wezwano skarżących do uzupełnienia, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, braku formalnego wniosku o przywrócenie terminu poprzez dokonanie czynności równoczesnej polegającej na przedłożeniu skargi datowanej na dzień 26 czerwca 2025 r. wniesionej elektronicznie i podpisanej kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym lub skargi podpisanej osobiście (skarga załączona do wniosku o przywrócenie terminu nie została podpisana elektronicznie tylko załączona jako dokument PDF bez możliwości wygenerowania z systemu teleinformatycznego raportu z weryfikacji podpisu) pod rygorem pozostawienia wniosku o przywrócenie terminu bez rozpoznania.

Powyższe wezwanie A. W. odebrał w dniu 30 listopada 2025 r. za pośrednictwem platformy e-PUAP.

W wyznaczonym terminie A. W. ponownie nadesłał skan wniosku o przywrócenie terminu do uzupełniania braków formalnych skargi, nie podpisując go i nie dołączając załączników. Nie przedłożył Sądowi także podpisanej skargi z dnia 26 czerwca 2025 r.

Wobec powyższego wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi pozostawiono bez rozpoznania na podstawie art. 49 § 2 w zw. z art. 87 § 4 P.p.s.a.

Zażalenie na powyższe zarządzenie złożyli skarżący, zarzucając:

1) błędną wykładnię art. 3 § 2 pkt 8 P.p.s.a. polegającą na przyjęciu, że skarga dotyczyła wyłącznie postępowania skargowego z działu VIII K.p.a., podczas gdy jej rzeczywistym przedmiotem była bezczynność organu po wydaniu orzeczenia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego;

2) naruszenie art. 153 P.p.s.a. poprzez całkowite pominięcie wiążącego charakteru orzeczenia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 11 września 2025 r. sygn. akt II SAB/Po 602/25;

3) naruszenie art. 154 § 1 P.p.s.a. przez nieuwzględnienie, że skarga dotyczyła niewykonania orzeczenia sądu administracyjnego, a nie samego trybu skargowego;

4) naruszenie art. 7, art. 77 § 1 oraz art. 134 § 1 P.p.s.a., poprzez zaniechanie wszechstronnej analizy stanu faktycznego i prawnego sprawy, w szczególności działań organu po wydaniu orzeczenia;

5) błędne zakwalifikowanie przedmiotu skargi, co doprowadziło do nieuprawnionego odrzucenia środka zaskarżenia i pozbawienia strony sądowej ochrony prawnej.

Mając na uwadze powyższe zarzuty skarżący wnieśli o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości, przekazanie sprawy Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Poznaniu do ponownego rozpoznania oraz zasądzenie kosztów postępowania zażaleniowego.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.), dalej powoływanej jako "P.p.s.a.", jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Ponadto, w myśl art. 87 § 1 P.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 P.p.s.a.).

Z powołanych przepisów wynika zatem, że wniosek o przywrócenie terminu bez dokonania czynności procesowej, której ten wniosek dotyczy, jest dotknięty brakiem formalnym podlegającym uzupełnieniu.

Stosownie zaś do treści art. 49 § 1 P.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Jeżeli strona nie uzupełniła lub nie poprawiła pisma w terminie, przewodniczący zarządza pozostawienie pisma bez rozpoznania. Na zarządzenie przysługuje zażalenie (art. 49 § 2 P.p.s.a). Brakiem formalnym pisma jest m.in. brak podpisu strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika pisma (art. 46 § 1 pkt 4 P.p.s.a.). W odniesieniu do tego ostatniego wymogu formalnego ustawodawca w art. 46 § 2a P.p.s.a. zamieścił odrębną regulację dotyczącą przypadków, gdy pismo strony jest wnoszone w formie dokumentu elektronicznego. Wówczas powinno ono m.in. zostać podpisane przez stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym. W przepisie art. 46 § 2b P.p.s.a ustawodawca doprecyzował ponadto, że zasady podpisywania przewidziane w § 2a dotyczą także załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego. O powyższych unormowaniach skarżący zostali pouczeni dwukrotnie przez Sąd I instancji w piśmie z dnia 12 sierpnia 2025 r. stanowiącym wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi oraz w wezwaniu z dnia 24 listopada 2025 r. do uzupełnienia braków formalnych wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi.

Jak wynika z akt sprawy, skarżący występując z wnioskiem o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi na postanowienie Nadleśniczego Nadleśnictwa Jarocin z dnia 5 czerwca 2025 r. nie przesłali prawidłowo podpisanej skargi z dnia 26 czerwca 2025 r. W takiej sytuacji zasadnie przyjęto, że wystąpiły przesłanki do zastosowania art. 49 § 1 P.p.s.a. i wezwano stronę do usunięcia stwierdzonych braków formalnych. Prawidłowo również stwierdzono, że wezwania do uzupełnienia braków formalnych wniosku o przywrócenie terminu strona nie wykonała w terminie, ponieważ w odpowiedzi na wezwanie z dnia 24 listopada 2025 r. A. W. nadesłał jedynie skan wniosku o przywrócenie terminu, zamiast podpisanej skargi.

Powyższej oceny nie mogła także zmienić argumentacja autora zażalenia odnosząca się do okoliczności stanowiących podstawę wydania przez Nadleśniczego Nadleśnictwa Jarocin postanowienia stwierdzającego niedopuszczalność odwołania A. W. na brak przeprowadzenia oględzin szkód łowieckich w uprawie rzepaku na działkach ewidencyjnych nr [...] położonych w miejscowości M. stanowiących własność A. W. oraz P. W. przez Koło łowieckie nr [...]. Należy bowiem podkreślić, że na etapie wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi Sąd nie jest uprawniony do badania prawidłowości wydanego przez organ aktu oraz zasadności skargi. Okoliczności faktyczne stanowiące podstawę jego wydania nie mogły zatem podlegać ocenie w ramach niniejszego postępowania.

Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i § 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.