1.1. Wyrokiem z dnia 7 marca 2023 r., sygn. akt III FSK 1283/23, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną oraz zasądził od Burmistrza Miasta L. (dalej: "Burmistrz", "Strona") na rzecz S. S.A. z siedzibą w B. kwotę 240 (słownie: dwieście czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego w sprawie ze skargi kasacyjnej Burmistrza Miasta L. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 6 czerwca 2022 r. sygn. akt I SAB/Gl 12/21 w sprawie ze skargi S. S.A. z siedzibą w B. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Burmistrza Miasta L. w przedmiocie przewlekłości postępowania w sprawie podatku od nieruchomości za lata 2004-2008.
1.2. Burmistrz wniósł o sprostowanie wyroku poprzez wykreślenia słów "z dnia" w sentencji wyroku, dopisania w sentencji wyroku po słowach "w sprawie" słów: "zwrotu nadpłaty w", w uzasadnieniu wyroku: na str. 1 (wers 2 od góry w pkt 1.1.), na str. 2 (wers 2 od dołu w pkt 1.2.), na str. 10 (wers 2 od dołu w pkt 3.6.) zmiany siedziby Sądu z "Bydgoszczy" na "Gliwicach" oraz wykreślenia zdania pierwszego w pkt 3.6. na str. 10 uzasadnienia, które dotyczy sprawy, w której wydano decyzję (w niniejszej sprawie organ nie wydał żadnej decyzji).
2. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
2.1. Zgodnie z art. 156 § 1 z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 259 ze zm.; dalej: "p.p.s.a."), sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Przedmiotem sprostowania mogą być wyłącznie ujawnione w orzeczeniu niedokładności, błędy pisarskie lub rachunkowe albo inne oczywiste omyłki.
2.2. O dopuszczalności sprostowania wyroku decyduje przede wszystkim wpływ omyłki na treść orzeczenia sądu. W przedmiotowej sprawie dokonanie sprostowania byłoby niecelowe, bowiem żądania strony nie mają wpływu na treść oraz przejrzystość orzeczenia. Co więcej, w żadnym przypadku za omyłkę lub niedokładność nie może być uznane określenie przedmiotu sprawy w taki sposób. Określenie to winno mieć charakter syntetyczny i zwięźle opisywać rozpoznawaną sprawę. Tak szczegółowe określenie przedmiotu, jakiego domagał się skarżący, jest niecelowe. W ocenie Sądu takie żądanie nie spełnia przesłanek z art. 156 § 1 p.p.s.a. Brak wymaganego przez skarżącego sformułowania nie może być bowiem uznany jako niedokładność, błąd pisarski lub rachunkowy lub jako inna oczywista omyłka. W wyroku z dnia 7 marca 2023 r. w sposób wyraźny został określony przedmiot sprawy w sentencji wyroku. Z tego względu niecelowym jest dokonywanie sprostowania przedmiotowego wyroku.
2.3. W tej sytuacji Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 156 § 1 i 2 w związku z art. 193 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji postanowienia.
