drukuj    zapisz    Powrót do listy

6139 Inne o symbolu podstawowym 613, Odrzucenie skargi, Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska, Oddalono zażalenie, III OZ 632/22 - Postanowienie NSA z 2022-10-12, Centralna Baza Orzeczeń Naczelnego (NSA) i Wojewódzkich (WSA) Sądów Administracyjnych, Orzecznictwo NSA i WSA

III OZ 632/22 - Postanowienie NSA

Data orzeczenia
2022-10-12 orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2022-09-22
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Tamara Dziełakowska /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6139 Inne o symbolu podstawowym 613
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Sygn. powiązane
IV SA/Wa 2563/20 - Postanowienie WSA w Warszawie z 2021-02-02
III OZ 634/22 - Postanowienie NSA z 2022-10-12
III OZ 633/22 - Postanowienie NSA z 2022-10-12
Skarżony organ
Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska
Treść wyniku
Oddalono zażalenie
Powołane przepisy
Dz.U. 2019 poz 2325 art. 220 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
Sentencja

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Tamara Dziełakowska po rozpoznaniu w dniu 12 października 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 lipca 2022 r. sygn. akt IV SA/Wa 2563/20 o odrzuceniu zażalenia K. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 października 2021 r. sygn. akt IV SA/Wa 2563/20 o odrzuceniu zażalenia K. W. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 sierpnia 2021 r. sygn. akt IV SA/Wa 2563/20 o odrzuceniu skargi kasacyjnej K. W. od postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 2 lutego 2021 r. sygn. akt IV SA/Wa 2563/20 o odrzuceniu skargi K. W. na decyzję Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w Warszawie z dnia 20 grudnia 2019 r. Nr WOOŚ-II.420.256.2019.DF.14 w przedmiocie stwierdzenia braku potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko postanawia: oddalić zażalenie.

Uzasadnienie

Postanowieniem z 7 lipca 2022 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił zażalenie skarżącej K. W. na postanowienie tego Sądu z 14 października 2021 r.

Jak wskazał Sąd pierwszej instancji, zgodnie z zarządzeniem z 22 kwietnia 2022 r. skarżąca została zobowiązana do wykonania prawomocnego zarządzenia z 4 lutego 2022 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia na postanowienie Sądu z 14 października 2021 r., w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia zażalenia. Wezwanie to zostało jej doręczone 16 maja 2022 r., ale nie uiściła żądanego wpisu od zażalenia, co potwierdza stosowna adnotacja. Ponieważ termin do uiszczenia wpisu upłynął bezskutecznie, Sąd na podstawie art. 220 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. 2022 r., poz. 329 – zwanej dalej P.p.s.a.) orzekł, jak na wstępie.

Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła skarżąca.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie jest niezasadne.

Stosownie do treści art. 199 P.p.s.a., strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Zgodnie natomiast z art. 220 § 1 P.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 P.p.s.a.).

Powyższe przepisy mają charakter bezwzględnie obowiązujący, a zatem w przypadku nieuiszczenia przez stronę skarżącą wpisu od zażalenia w wyznaczonym terminie, sąd zobowiązany jest do jego odrzucenia.

Jak wynika z akt sprawy wezwanie do uiszczenia wpisu, którego wysokość została określona w prawomocnym zarządzeniu z 4 lutego 2022 r., doręczono skarżącej 16 maja 2022 r. Pomimo upływu siedmiodniowego terminu (23 maja 2022 r.) skarżąca nie uiściła go w sposób wskazany w wezwaniu. Tym samym, skoro nie uzupełniła braku fiskalnego zażalenia, to Sąd pierwszej instancji zobligowany był do jego odrzucenia. Zwrócić również należy uwagę, że przedmiotowa sprawa nie podlegała ustawowemu zwolnieniu z kosztów sądowych (art. 239 P.p.s.a.).

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.



Powered by SoftProdukt