drukuj    zapisz    Powrót do listy

6019 Inne, o symbolu podstawowym 601, Budowlane prawo, Wojewoda, Oddalono skargę, II SA/Gd 134/21 - Wyrok WSA w Gdańsku z 2021-07-28, Centralna Baza Orzeczeń Naczelnego (NSA) i Wojewódzkich (WSA) Sądów Administracyjnych, Orzecznictwo NSA i WSA

II SA/Gd 134/21 - Wyrok WSA w Gdańsku

Data orzeczenia
2021-07-28 orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2021-03-08
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Sędziowie
Dariusz Kurkiewicz /przewodniczący/
Diana Trzcińska /sprawozdawca/
Jolanta Górska
Symbol z opisem
6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
Hasła tematyczne
Budowlane prawo
Skarżony organ
Wojewoda
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2020 poz 1333 art. 29 ust. 1 pkt 19a
Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane - t.j.
Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dariusz Kurkiewicz Sędziowie Sędzia WSA Jolanta Górska Sędzia WSA Diana Trzcińska (spr.) po rozpoznaniu w dniu 28 lipca 2021 r. w Gdańsku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A Spółki jawnej w G. na decyzję Wojewody z dnia 23 grudnia 2020 r., Nr [...] w przedmiocie sprzeciwu w sprawie budowy obiektu budowlanego oddala skargę.

Uzasadnienie

A. wniosła skargę na decyzję Wojewody z 23 grudnia 2020 r., którą utrzymano w mocy decyzję Starosty z 4 listopada 2020 r. w przedmiocie sprzeciwu w sprawie zamiaru budowy sieci wodociągowo – kanalizacyjnej i przyłączy.

Zaskarżoną decyzję wydano w następującym stanie faktycznym i prawnym:

A. w dniu 27 lipca 2020 r. zgłosiła zamiar budowy sieci i przyłączy wody oraz sieci i przyłączy kanalizacji sanitarnej dla osiedla budynków mieszkalnych jednorodzinnych "[.]." na działkach o numerach ewidencyjnych: [.].-[..] w miejscowości T., gmina P.

Postanowieniem z 14 sierpnia 2020 r. nałożono na inwestora obowiązek uzupełnienia wniosku w zakresie:

1. wskazania poprawnych numerów działek, które obejmuje przedmiotowa inwestycja, ponieważ zgodnie z ewidencją gruntów starostwa działka o nr ew. gr. [..] - obrąb ewid. T. uległa podziałowi;

2. dostarczenia mapy do celów informacyjnych z aktualnymi numerami działek, które obejmuje planowana inwestycja z uwagi na podział działki o nr ew. gr. [..] - obręb ewid. T.;

3. doprowadzenia wniosku do zgodności z art. 30 ust. 4b ustawy Prawo budowlane przez dostarczenie czterech egzemplarzy projektu budowlanego wraz z opiniami, uzgodnieniami, pozwoleniami i innymi dokumentami wymaganymi przepisami szczególnymi oraz zaświadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust. 7 – Prawo budowlane aktualnym na dzień opracowania projektu budowlanego;

4. doprowadzenia wniosku do zgodności z art. 30 ust. 4b ustawy Prawo budowlane przez dostarczenie uzgodnienia projektu budowlanego z gestorem sieci wodociągowej i kanalizacyjnej (Gmina P.) odnośnie do zgodności z wydanymi warunkami technicznymi;

5. doprowadzenie projektu budowlanego do zgodności z art. 30 ust. 4b ustawy Prawo budowlane - przez sporządzenie projektu zagospodarowania terenu na kopii aktualnej mapy do celów projektowych, potwierdzonej za zgodność z oryginałem przez projektanta - § 8 ust. 1 rozporządzenia Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 5 kwietnia 2012 roku w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego, ponieważ zgodnie z ewidencją gruntów starostwa w obszarze planowanej inwestycji zlokalizowane jest projektowane uzbrojenie terenu - sieć gazowa z przyłączami, które nie widnieje na przedłożonym projekcie zagospodarowania terenu;

6. dostarczenie poprawnie wypełnionego oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane dla wnioskowanej inwestycji, w którym inwestor poprawnie wskaże:

- wszystkie aktualne numery działek objęte inwestycją (z uwagi na podział działki o nr ew. gr. [..] - obręb ewid. T.);

- obręb ewidencyjny,

- jednostkę ewidencyjną,

- tytuły, z jakich wynika prawo do dysponowania działkami dla wszystkich działek.

Organ określił termin uzupełnienia zgłoszenia na 60 dni od daty otrzymania postanowienia. Postanowienie doręczono inwestorowi 18 sierpnia 2020 r., a więc termin na uzupełnienie zgłoszenia upływał 17 października 2020 r.

W dniu 8 października 2020 r. do organu wpłynęło pismo inwestora stanowiące odpowiedź na postanowienie, w którym:

Ad 1) wskazano poprawne numery działek, tj. [..] i [..], zmieniając wniosek;

Ad 2) przedłożono mapę do celów informacyjnych z aktualnymi numerami działek;

Ad 3) przedłożono 4 egzemplarze projektu budowlanego;

Ad 5) przedłożono poprawiony plan zagospodarowania terenu – rysunek nr 01, który został wymieniony w projekcie;

Ad 6) przedłożono wypełnione oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane.

Natomiast odnośnie do pkt 4) postanowienia inwestor wskazał, że jak wynika z decyzji Wójta Gminy z 22 lutego 2020 r. postępowanie w sprawie uzgodnienia projektu sieci wodno - kanalizacyjnej zostało umorzone, gdyż w świetle prawa materialnego brak jest podstawy prawnej do wydania decyzji lub postanowienia w tym przedmiocie. Konkluzja ta wynika z postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego z 13 listopada 2019 r., będącego przyczyną wydania przez Wójta wskazanej decyzji. Ponadto, żaden ze wskazanych w postanowieniu z 14 sierpnia 2020 r. przepisów nie przewiduje obowiązku przedstawienia żądanego uzgodnienia projektu z gestorem sieci. Nawet zaś gdyby przyjąć istnienie konkretnego przepisu prawa nakazującego uzyskanie uzgodnienia, to żaden przepis nie określa formy takiego uzgodnienia. Zauważono również, że w piśmie z 7 sierpnia 2019 r. gestor sieci – Wójt Gminy– nie zgłaszał żadnych zastrzeżeń co do zgodności projektu z wydanymi warunkami, powołując się jedynie na przyczyny leżące po stronie gestora, tj. brak technicznych możliwości świadczenia usługi.

Decyzją z 4 listopada 2020 r. Starosta wniósł sprzeciw od zgłoszenia, wskazując - w odniesieniu do poszczególnych punktów postanowienia z 14 sierpnia 2020 r., że:

Ad 1) postanowienia - uzupełniono je częściowo, ponieważ wskazano, że działka o nr ew. gr. [..] - obręb ewid. T. uległa podziałowi na działki o nr ew. gr. [..] i [..], przy czym z przedłożonej dokumentacji wynika, że planowana inwestycja nie jest zlokalizowana na terenie działki o nr ew. gr. [..], jak błędnie wskazano w piśmie i skorygowanym wniosku, a jedynie na działce o nr ew. gr. [..];

Ad 2) postanowienia - uzupełniono;

Ad 3) postanowienia - uzupełniono, przy czym poprawiony projekt budowlany zawiera błędny adres planowanego zamierzenia budowlanego, ponieważ wskazuje działkę o nr ew. gr. [..] - obręb ewid. T., na terenie której nie planuje się wykonania żadnych robót budowlanych;

Ad 4) postanowienia - nie uzupełniono - nie dostarczono uzgodnienia projektu budowlanego z gestorem sieci wodociągowej i kanalizacji sanitarnej - Gminą P.

W odniesieniu do wyjaśnień złożonych w zakresie ww. punktu przez inwestora, organ poinformował, że nie ma możliwości oceny przedstawionych w projekcie budowlanym zaprojektowanych rozwiązań technicznych sieci wodociągowej i kanalizacji sanitarnej z przyłączami, a co za tym idzie oceny takiej musi dokonać gestor zaprojektowanych urządzeń. Opierając się na art. 30 ust. 4b, w związku z art. 33 ust. 2 pkt 1 ustawy Prawo budowlane Starosta wezwał więc inwestora do dostarczenia stosownego uzgodnienia podkreślając, że organ nie wskazał konkretnej formy uzgodnienia, ponieważ nie regulują jej żadne przepisy. Chodzi bowiem o sam fakt jego posiadania, gdyż gestor sieci ma prawo nie uzgodnić przedstawionych rozwiązań.

Organ przypomniał, że zgodnie z art. 15 ust. 4 ustawy z dnia 7 czerwca 2001 r. o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków przedsiębiorstwo wodociągowo-kanalizacyjne jest obowiązane przyłączyć do sieci nieruchomość osoby ubiegającej się o przyłączenie nieruchomości do sieci, jeżeli są spełnione warunki przyłączenia określone w regulaminie dostarczania wody i odprowadzania ścieków, będącym aktem prawa miejscowego oraz istnieją techniczne możliwości świadczenia usług. Obowiązek przedsiębiorstwa ma zatem charakter warunkowy, a nie bezwzględny. Odmowa przyłączenia do sieci może więc nastąpić wyłącznie z powodu braku spełnienia warunków określonych w regulaminie albo braku technicznych możliwości przyłączenia do sieci. Z czego pierwsza przyczyna odmowy związana jest z podmiotem, który się o przyłączenie ubiega, a druga leży po stronie przedsiębiorstwa.

Starosta zwrócił się do gestora sieci wodociągowej i kanalizacji sanitarnej - Gminy o wskazanie warunków przyłączenia podmiotów określonych w regulaminie. W odpowiedzi Gmina przedstawiła zatwierdzony Uchwałą nr X/123/2019 z dnia 20 listopada 2019 r. Rady Gminy Regulamin dostarczania wody i odprowadzania ścieków na terenie Gminy, w którym w § 20 ust. 3 wskazano, że: Warunkiem przystąpienia do wykonywania robót przyłączeniowych jest wcześniejsze uzgodnienie dokumentacji technicznej z Dostawcą [...], a w ust. 4: Warunkiem przystąpienia do wykonywania robót przyłączeniowych jest wcześniejsze uzgodnienie dokumentacji technicznej z Dostawcą oraz spełnienie innych wymaganych przepisami Prawa budowlanego." Przy czym Starosta wyjaśnił, że organ nie może żądać od wnioskodawcy przedstawienia warunków technicznych podłączenia do sieci wodociągowej i sieci kanalizacji sanitarnej (załączone w dokumentacji warunki straciły ważność).

Ad 5) postanowienia – uzupełniono;

Ad 6) postanowienia - uzupełniono, przy czym oświadczenie zawiera działkę o nr ew. gr. [..] - obręb ewid. T., której zgodnie z przedłożoną dokumentacją nie obejmuje przedmiotowa inwestycja.

Wobec powyższego Starosta uznał, że inwestor nie uzupełnił zgłoszenia, a zatem zgodnie z art. 30 ust. 5c ustawy Prawo budowlane organ obowiązany był zgłosić sprzeciw.

Po rozpoznaniu odwołania inwestora decyzją z 23 grudnia 2020 r. Wojewoda utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, że do obliczenia 21-dniowego terminu na wniesienie przez organ I instancji sprzeciwu do zgłoszenia istotne było ustalenie, czy dokonane przez inwestora uzupełnienie braków w dniu 8 października 2020 r. (a zatem jeszcze przed upływem terminu wyznaczonego tym postanowieniem, przypadającym na 17 listopada 2020 r.), odniosło skutek prawny, tzn. czy było ono kompletne i wystarczające do rozpoznania sprawy. Niekompletne zgłoszenie zamiaru rozpoczęcia robót nie może bowiem wywołać, ze względu na braki formalne, skutku w postaci rozpoczęcia biegu materialnego terminu określonego w art. 30 ust. 5 Prawa budowlanego, którego upływ umożliwia inwestorowi skorzystanie z uprawnienia do rozpoczęcia robót budowlanych bez uzyskania pozwolenia na budowę, ponieważ nieznane są jeszcze okoliczności, czy przejawiona w takim zgłoszeniu przez inwestora wola odpowiada jego uprawnieniu, wynikającemu z prawa do zabudowy na podstawie art. 29 w zw. z art. 30 ust. 1 Prawa budowlanego. Zatem samo przedłożenie dokumentów przez inwestora w dniu 8 października 2020 r. nie przesądzało jeszcze o skutecznym uzupełnieniu zgłoszenia i jego kompletności. W omawianym trybie zgłoszeniowym szczególnie istotne jest przedłożenie kompletnej dokumentacji, bowiem skuteczność zgłoszenia uzależniona jest od złożenia prawem wymaganych dokumentów. Co za tym idzie, inwestor niesłusznie uznał, że 21-dniowy termin do wniesienia przez organ I instancji automatycznie odkrył się na nowo i rozpoczął ponownie swój bieg w dniu uzupełniania zgłoszenia, tj. 8 października 2020 r. Do takiego uznania niezbędne było bowiem jednocześnie i bezspornie ustalenie przez Starostę, iż dokonane uzupełnienie jest wystarczające. Natomiast po weryfikacji udzielonej odpowiedzi i przedłożonych dokumentów organ I instancji uznał, że nie czynią one zadość postanowieniu, a dokonane zgłoszenie w dalszym ciągu pozostaje niekompletne. Mając zatem na uwadze, że termin wyznaczony postanowieniem jeszcze nie upłynął, Starosta zasadnie uznał, że bieg 21-dniowego terminu do wniesienia sprzeciwu nie rozpoczął się w dniu 8 października 2020 r. Organ mógł bowiem oczekiwać, że do wyznaczonego w postanowieniu końcowego dnia na uzupełnienie braków, tj. do 17 listopada 2020 r., inwestor przedłoży kolejne dokumenty i materiały w sprawie.

Następnie, Wojewoda wskazał, że w uzupełnieniu zgłoszenia inwestor wskazał obie działki powstałe z podziału działki nr [..]. Tym samym inwestor nie sprecyzował, na której z dwóch działek, tj. czy na działce [..] bądź [..], zlokalizowana ma być inwestycja, podczas gdy z analizy projektu budowlanego wynika, że jedynie działka nr [..] wchodzi w zakres przedmiotowej inwestycji. Zatem należy przyznać rację organowi I instancji, że w powyższej kwestii dokonane uzupełnienie nie było wystarczające i obligowało organ do wniesienia sprzeciwu w sprawie. Nie ma racji inwestor twierdząc, że Starosta "myli nieuzupełnienie braków z uzupełnieniem niezgodnym z oczekiwaniami organu". Nie jest bowiem rolą organu poprawianie niestaranności i akceptowanie braku precyzyjności ze strony inwestora w dokonanym zgłoszeniu, pomimo wyraźnego przez ten organ wskazania zakresu oczekiwanego uzupełnienia braków.

Ponadto, Wojewoda zauważył, że w projekcie budowlanym na stronach: tytułowej, 2, 5 i 17 (na której to znajduje się oświadczenie projektanta i sprawdzającego, o którym mowa w art. 20 ust. 4 ustawy Prawo budowlane) dokonano korekty adresu inwestycji w ten sposób, iż do wskazanej działki nr [..] dopisano "/1", tworząc działkę [..], a także dopisując na końcu listy wymienionych działek, działkę nr [..]. Zmiany te nie zostały dokonane jednakże przez osobę do tego uprawnioną. Projektantem w przedmiotowej sprawie jest mgr inż. D. D., natomiast zmiany dokonał mgr inż. arch. M. M., co wynika z zamieszczonej przy zmianach jego parafki. Podkreślić należy, że o ile ww. mgr inż. arch. M. M. posiadał pełnomocnictwo do reprezentowania inwestora w sprawie niniejszego zgłoszenia i tym samym posiadał prawo do dokonania korekty wniosku zgłoszenia, to nie posiadał on prawa do dokonywania zmian w samym projekcie budowlanym. Wobec powyższego tym bardziej zasadne jest stwierdzenie, że przedłożony projekt budowlany nie został prawidłowo uzupełniony.

Następnie, organ odwoławczy nie zgodził się ze Starostą, że inwestor uzupełnił zgłoszenie poprzez sporządzenie projektu zagospodarowania terenu na kopii aktualnej mapy do celów projektowych. Wojewoda wskazał, że poświadczenia, o którym mowa w 8 ust. 1 rozporządzenia, dokonał ponownie mgr inż. arch. M. M. nie posiadający do tego uprawnienia w niniejszej sprawie. Nadto, mapa do celów projektowych, na której sporządzono projekt zagospodarowania terenu nie jest mapą aktualną, gdyż w dalszym ciągu nie zawiera podziału działki nr [..] na działki nr [..] i [..].

Zdaniem organu odwoławczego, inwestor nie uzupełnił również poprawnie braków w treści oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Oświadczenie jest dowodem w rozumieniu art. 75 k.p.a. i podlega ocenie organu jak każdy inny dowód, nadto składane jest pod rygorem odpowiedzialności karnej. Zatem konieczność dokładnego, precyzyjnego i przede wszystkim poprawnego podania danych, które są wymagane treścią tego oświadczenia, nie wynika ze swobody decyzyjnej organu, a konieczności sprawdzenia danych wymaganych odnośnie do terenu, na którym ma być realizowana inwestycja. Inwestor zaś nie dostarczył nowego, poprawnie wypełnionego oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, a jedynie druk informacji uzupełniającej do wniosku o pozwolenie na budowę lub rozbiórkę, zgłoszenia budowy lub przebudowy budynku mieszkalnego jednorodzinnego oraz oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane (B-4), w którym wskazał jedynie część działek, w tym obie działki nr [..] i [..], przy czym pozostała część działek wymieniona jest w złożonym oświadczeniu z 27 lipca 2020 r. O ile Starosta zauważył tylko, iż błędem było podanie przez inwestora w ww. druku B-4 dodatkowo działki nr [..], o tyle organ odwoławczy zauważył, że inwestor na omawianym druku nie podał w ogóle tytułów, z jakich wynika prawo do dysponowania wymienionymi w nim działkami, ani też nie podał daty sporządzenia tejże informacji uzupełniającej do oświadczenia. Dodatkowo, Wojewoda wskazał, że w pkt 3 zawierającym dane nieruchomości, w części wskazującej tytuły prawne, wypełniono w sposób nietrwały i umożliwiający w prosty sposób dokonywanie nieuprawnionych zmian w tym oświadczeniu (tj. wypełnienie ołówkiem), co jest niewłaściwe, z uwagi na cel składania takiego oświadczenia i charakter tego dokumentu.

W odniesieniu do kwestii posiadanych przez inwestora i dołączonych do projektu budowlanego warunków technicznych wydanych przez gestora sieci organ odwoławczy zauważył, że w projekcie znajdują się warunki techniczne dostawy wody i odbioru ścieków nr [..], wydane z upoważnienia Wójta Gminy przez Kierownika Referatu Gospodarki Komunalnej w dniu 13 sierpnia 2010 r. Zgodnie z treścią pkt 12 "Warunki ważne są przez 12 miesięcy od dnia wydania", a zatem utraciły swoją ważność w dniu 12 sierpnia 2011 r. Inwestor posiada dodatkowo, i dołączył do dokumentacji, pismo nr [..] z 31 października 2018 r. informujące o wyrażeniu przez Urząd Gminy zgody na przedłużenie ważności powyżej wskazanych warunków technicznych - do dnia 1 października 2019 r. Jednakże z powyższego pisma również wynika, że wskazane powyżej warunki techniczne w dniu dokonania zgłoszenia nie były aktualne. Względem aktualności uzgodnień poglądy judykatury są zaś jednoznaczne i nie budzi żadnych wątpliwości, że należy je stosować odpowiednio do spraw dotyczących zgłoszeń budowy sieci, do których to należy w myśl art. 30 ust. 4b ustawy Prawo budowlane dołączyć cztery egzemplarze projektu budowlanego wraz z opiniami, uzgodnieniami, pozwoleniami i innymi dokumentami wymaganymi przepisami szczególnymi. Zatem organ I instancji był uprawniony do zobligowania inwestora do przedłożenia aktualnych warunków technicznych do projektu budowlanego sporządzanego w oparciu o te warunki. Jednakże, pomimo niezobowiązania inwestora do dostarczenia koniecznych w niniejszej sprawie aktualnych warunków technicznych, utrzymanie wniesionego przez Starostę sprzeciwu do zgłoszonej budowy sieci wodno - kanalizacyjnej wraz z przyłączami Starosty, jest zasadne. Jak zauważył ponadto Wojewoda, z pierwszego akapitu omawianych warunków technicznych z 13 sierpnia 2010 r. wynika, że dotyczą one "warunków zasilania do budowanego osiedla domów jednorodzinnych na działce nr [..]-[..] we wsi T. w gminie P. i włączenia do wodociągu gminnego (...)", a zatem zakres numerów ewidencyjnych działek jest odmienny od działek wskazanych w zgłoszeniu inwestora, jak również nie zawierają one konkretnych danych nieruchomości i obiektów, które mają zostać podłączone do sieci, a jedynie ogólną nazwę zamierzenia, tj. "osiedla domów jednorodzinnych". O ile różnice pomiędzy numerami działek (w warunkach i w projekcie) mogą być następstwem dokonywanych podziałów nieruchomości, o tyle inwestor nie wykazał się żadnym dokumentem (np. decyzją podziałową) potwierdzającym objęcie zakresem przedmiotowym tych warunków niniejszej inwestycji dotyczącej budowy sieci i przyłączy wody oraz sieci i przyłączy kanalizacji sanitarnej na działkach o nr [..]-[..] w miejscowości T., gmina P. Na podstawie przedłożonego projektu budowlanego nie ma możliwości bezspornego uznania, iż warunki te dotyczą przyłączenia do sieci gminnej wodociągowej działek wskazanych przez inwestora w zgłoszeniu z 27 lipca 2020 r. W projekcie budowlanym brak jest jakiegokolwiek dokumentu wskazującego, że wydane warunki techniczne w 2010 r. przewidywały objęcie swoim zakresem wszystkich nieruchomości i obiektów znajdujących się obecnie na terenie osiedla domów jednorodzinnych "[..]", które to miałyby zostać przyłączone do tej sieci, w tym przede wszystkim działek objętych niniejszym postępowaniem administracyjnym.

W odniesieniu do kompletności projektu budowlanego Wojewoda zauważył, że zgodnie z opisem technicznym zawartym w pkt 7.1 (str. 3) dotyczącym projektowanego wodociągu, projektem zagospodarowania terenu (rys. nr 01, str. 18) oraz profilem sieci wodociągowej (rys. 02, str. 19) sieć wodociągowa zakończona ma być zewnętrznym, naziemnym hydrantem przeciwpożarowym oznaczonym na rysunkach symbolem HP80, zlokalizowanym na działce budowlanej nr [..]. Zgodnie z § 3 ust. 1 pkt 9 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 2 grudnia 2015 r. w sprawie uzgadniania projektu budowlanego pod względem ochrony przeciwpożarowej (Dz.U. z 2015 r. poz. 2117) "obiektami budowlanymi istotnymi ze względu na konieczność zapewnienia ochrony życia, zdrowia, mienia lub środowiska przed pożarem, klęską żywiołową lub innym miejscowym zagrożeniem, których projekty budowlane wymagają uzgodnienia, są: (...) sieć wodociągowa przeciwpożarowa z hydrantami zewnętrznymi przeciwpożarowymi (...)". W niniejszej sprawie takiego uzgodnienia zabrakło. Powyższy brak jest szczególnie istotny z uwagi na szczególną rolę sieci wodociągowej przeciwpożarowej, której celem jest zapewnienie bezpieczeństwa ludzi i mienia oraz na fakt wynikający z dołączonych przez inwestora pism i decyzji Wójta Gminy, tj. braku technicznej możliwości świadczenia usług przez Gminę z uwagi na niewystarczającą wydajność ujęcia wody w T. Starosta poprzez brak zobowiązania inwestora do przedłożenie uzgodnienia projektu budowlanego sieci wodociągowej z rzeczoznawcą ds. ppoż. naruszył przepis art. 35 ust 1 pkt 3 ustawy Prawo budowlane, w związku z 33 ust. 2 pkt 1 tej ustawy. Jednakże nieprawidłowość ta, z uwagi na wniesienie sprzeciwu do zgłoszonej budowy przez organ I instancji, nie rzutuje na ostatecznie podjęte przez organ odwoławczy rozstrzygnięcie o utrzymaniu tego sprzeciwu w mocy.

W skardze na powyższą decyzję inwestor zarzucił naruszenie art. 30 ust. 5 ustawy Prawo budowlane oraz naruszenie art. 122c § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego i wniósł o uchylenie decyzji oraz przekazanie sprawy organowi do ponownego rozpoznania.

W uzasadnieniu skarżąca podniosła, że stanowisko organu, że 21-dniowy termin do wniesienia sprzeciwu biegł ponownie od upływu terminu wskazanego w wezwaniu do uzupełnienia braków jest błędne, bowiem zdaniem Spółki, termin do wniesienia sprzeciwu biegł od 8 października 2020 r., tj. od dnia uzupełnienia zgłoszenia przez skarżącą, i bezskutecznie upłynął w dniu 29 października 2020 r. Stanowisko, zgodnie z którym termin na wniesienie sprzeciwu nie biegł aż do upływu terminu wyznaczonego przez organ byłoby sprzeczne z celem przepisu. Z pisma skarżącej z 6 października 2020 r. jednoznacznie wynika, że Spółka nie zamierza przedkładać żadnych dodatkowych dokumentów, wobec czego organ I instancji nie powinien był oczekiwać na jakiekolwiek dodatkowe informacje lub dokumenty, lecz podjąć decyzję o ewentualnym wniesieniu sprzeciwu.

Następnie, skarżąca zauważyła, że przywołane przez organ II instancji orzecznictwo - w szczególności wyroki NSA: z 21 kwietnia 2009 r., sygn. II OSK 574/08 oraz z 24 maja 2018 r., sygn. II OSK 1623/16 dotyczą odmiennych sytuacji, gdyż takich, w których strona zignorowała wezwanie do usunięcia braków, a zatem organ musiał czekać na ewentualne uzupełnienie braków do końca wyznaczonego przez siebie terminu. W niniejszej zaś sprawie organ I instancji już 8 października 2020 r. wiedział, że dysponuje gotowym materiałem do podjęcia decyzji w zakresie ewentualnego wniesienia sprzeciwu. Nie ma bowiem uzasadnienia, aby organ, który już dysponuje wszystkimi (uzupełnionymi przez stronę) informacjami, zyskiwał dodatkowy, nieprzewidziany przepisem czas na wniesienie sprzeciwu, choć po faktycznym uzupełnieniu braków (lub informacji, iż spółka uważa braki za uzupełnione) może i powinien procedować zgłoszenie. W ten bowiem sposób organ wyznaczając dowolny termin na uzupełnienie braków (np. 60 dni) przedłużałby sobie termin do wniesienia sprzeciwu nawet w sytuacji, gdy strona uzupełni braki już następnego dnia po wezwaniu. Na poparcie tego stanowiska skarżąca powołała wyrok WSA w Gdańsku z 7 grudnia 2016 r., sygn. II SA/Gd 531/16.

Ponadto wskazano, że podobny (zgodny ze stanowiskiem skarżącej) sposób liczenia terminu na dokonanie przez organ czynności został wskazany choćby w art. 122c § 2 k.p.a. dotyczący procedury milczącej zgody, który przewiduje, że termin na wniesienie sprzeciwu biegnie od dnia faktycznego uzupełnienia braków (a nie od upływu terminu wyznaczonego na ich uzupełnienie).

Z uwagi na powyższy zarzut bez znaczenia są twierdzenia organu II instancji dotyczące rzekomych dodatkowych braków zgłoszenia - wyjaśnić należy jednak, iż braków takich nie sygnalizował organ I instancji, a tym bardziej nie wzywał Spółki do ich uzupełnienia. Nie zasługuje na akceptację sytuacja, w której jako podstawę zgłoszenia sprzeciwu wskazuje się - dopiero na etapie odwoławczym - rzekome braki, które w żaden sposób nie były stronie sygnalizowane i których usunięcia strona możliwości nie miała. Mając zaś na względzie, że organ administracji publicznej orzekający w sprawie dokonanego zgłoszenia jest ograniczony czasowo do wniesienia sprzeciwu i po upływie 21 dni od doręczenia zgłoszenia traci kompetencję do wydania decyzji o sprzeciwie, konieczne jest uchylenie zaskarżonej decyzji, a następnie umorzenie postępowania przez organ administracji.

W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

W piśmie z 26 marca 2021 r. skarżąca Spółka wskazała - odnosząc się do odpowiedzi organu na skargę, że argumentacja Wojewody odnośnie do oczekiwania na upływ termin do uzupełnienia braków pomija okoliczność, iż z treści pisma skarżącej w toku postępowania w sposób niebudzący wątpliwości wynikało, iż Spółka nie przedłoży żadnych innych, dodatkowych dokumentów, uznając za wystarczające te, które zostały już przekazane organowi. Nie było więc żadnego uzasadnienia, aby organ oczekiwał na przedłożenie jakichkolwiek dokumentów lub uzupełnienia braków w świetle powyższego stanowiska Spółki. W przywoływanych zaś przez organ orzeczeniach sytuacja była zaś zgoła inna, gdyż dotyczy przypadków, gdy organ bezskutecznie, do końca terminu wyznaczonego przez siebie, pozostawał w niewiedzy co do ewentualnego uzupełnienia braków. W niniejszej sprawie stanowisko skarżącej Spółki było jasne, a organ miał pełną świadomość, iż Spółka nie przedłoży żadnych dodatkowych dokumentów (i przyczyn takiego stanu rzeczy).

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Podstawę materialnoprawną rozstrzygnięcia stanowiły przepisy ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (t.j. Dz. U. z 2020 r. poz. 1333, ze zm., dalej także jako p.b.) w brzmieniu obowiązującym na dzień wydania zaskarżonej decyzji. W pierwszej kolejności wskazać należy, że zaskarżona decyzja oraz poprzedzającą ją decyzja Starosty, wydane zostały na podstawie art. 30 ust. 5c p.b., zgodnie z którym w razie konieczności uzupełnienia zgłoszenia organ administracji architektoniczno-budowlanej nakłada na zgłaszającego, w drodze postanowienia, obowiązek uzupełnienia, w określonym terminie, brakujących dokumentów, a w przypadku ich nieuzupełnienia - wnosi sprzeciw w drodze decyzji. Niesporne jest przy tym, że zgodnie z art. 29 ust. 1 pkt 19a p.b. odpowiednio lit. b) i c) p.b. pozwolenia na budowę nie wymaga budowa sieci wodociągowych i kanalizacyjnych, zaś zgodnie z art. 29 ust. 1 pkt 20 p.b. również takiego pozwolenia nie wymaga budowa przyłączy wodociągowych i kanalizacyjnych. Przy czym, w obu przypadkach realizacja tego typu inwestycji, stosownie do art. 30 ust. 1 pkt 1 p.b., wymaga zgłoszenia organowi administracji architektoniczno – budowlanej.

W niniejszej sprawie zgłoszenie wykonania robót budowlanych do organu I instancji wpłynęło 27 lipca 2020 r. Postanowieniem 14 sierpnia 2020 r. Starosta zobowiązał, zgodnie z art. 30 ust. 5c p.b., skarżącą do uzupełnienia zgłoszenia. Przy czym, zakres uzupełnienia został wskazany w sześciu punktach, obejmując w szczególności zobowiązanie do doprowadzenia wniosku do zgodności z art. 30 ust. 4b p.b. przez dostarczenie uzgodnienia projektu budowlanego z gestorem sieci wodociągowej i kanalizacyjnej odnośnie do zgodności z wydanymi warunkami technicznymi. Postanowienie to skarżąca odebrała 18 sierpnia 2020 r. W dniu 8 października 2020 r. wpłynęło uzupełnienie zgłoszenia w powyższej sprawie. Przy czym, z jego treści wynikało bezspornie, że skarżąca nie uzupełniła wezwania w zakresie punktu 4, kwestionując zarazem jego zasadność i podstawę prawną. Decyzję o sprzeciwie z 4 listopada 2020 r. organ I instancji nadał w placówce pocztowej w dniu 5 listopada 2020 r. W związku z powyższym zdaniem organów orzekających w sprawie, uwzględniając art. 30 ust. 5d p.b., 21 dniowy termin do wniesienia sprzeciwu został zachowany, bowiem należy go liczyć, w okolicznościach niniejszej sprawy, od daty upływu terminu na uzupełnienie braków zgłoszenia, tj. od 17 października 2020 r., co oznacza, że upłynął od z dniem 7 listopada 2020 r. Taki sposób liczenia powyższego terminu kwestionuje skarżąca, wywodząc, że termin powinien być liczony od daty uzupełnienia braków, tj. od 8 października 2021 r., co oznacza, że upłynął on 29 października 2020 r. Skarżąca bowiem, mimo że nie uzupełniła zgłoszenia w całości, jednoznacznie wskazała w treści swojego pisma uzupełniającego z 6 października 2020 r., że kwestionuje podstawę prawną zobowiązania w tym zakresie oraz jego zasadność. Wyjaśniła też, że żaden przepis prawa nie określa formy oczekiwanego przez organ uzgodnienia, co potwierdzają przedłożone przez nią urzędowe pisma: uzgodnienie z 7 sierpnia 2019 r., postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z 13 listopada 2019 r., oraz decyzja Wójta Gminy z 22 lutego 2020 r. o umorzeniu postępowania w sprawie uzgodnienia projektu sieci i przyłączy wody oraz sieci i przyłączy kanalizacji sanitarnej do budynków mieszkalnych jednorodzinnych na osiedlu "[..]".

W świetle powyższego sporne jest po pierwsze, czy sprzeciw na podstawie art. 30 ust. 5c p.b. został złożony w terminie, a to w związku z oceną, czy organ I instancji miał podstawy prawne do wydania postanowienia uzupełniającego z 14 sierpnia 2020 r. Bowiem tylko w sytuacji przyjęcia, że organ prawidłowo i zasadnie wezwał inwestora do uzupełniania zgłoszenia zamiaru wykonania robót budowlanych można przyjąć, że w związku z niewykonaniem zobowiązania objętego postanowieniem uzupełniającym organ mógł zgłosić sprzeciw na podstawie art. 30 ust. 5c p.b. Po drugie, czy sprzeciw ten zgłoszono w terminie, biorąc pod uwagę fakt, że inwestor częściowo uzupełnił zgłoszenie w dniu 8 października 2020 r., zaś termin na uzupełnienie zgłoszenia, wyznaczony przez organ upływał z dniem 17 października 2020 r., a w konsekwencji – od jakiej daty w sytuacji częściowego uzupełnienia sprzeciwu należy liczyć termin na zgłoszenie sprzeciwu – czy od daty częściowego uzupełnienia, czy też od daty upływu terminu wyznaczonego przez organ na dokonanie uzupełnienia.

Ustosunkowując się do pierwszej ze spornych kwestii, wskazać należy, że jak wynika z treści art. 30 ust. 5c p.b. określona w tym przepisie procedura uzupełnienia zgłoszenia może mieć miejsce "w razie konieczności". Celem działania organów w odniesieniu do zgłoszenia jest ustalenie, czy objęte nim roboty budowlane są zgodne z wymogami prawa. Z art. 30 ust. 2 p.b. wynika, że ewentualne nałożenie postanowieniem obowiązku uzupełnienia zgłoszenia musi być rezultatem nie tylko właściwie uzasadnionej potrzeby, ale przede wszystkim znajdować oparcie w obowiązujących przepisach prawa (por. wyr. NSA z 11 lipca 2018 r., sygn. akt. VII SA/Wa 2437/17, dostępny www.orzeczenia.nsa.gopv.pl, dalej "CBOSA"). Wniesienie sprzeciwu z uwagi na niepełne zgłoszenie, którego braków nie uzupełniono w terminie jest zatem możliwe jedynie w sytuacji, gdy dokumenty, których przedłożenia żąda organ, są konieczne w świetle ustaleń faktycznych oraz wymagane przepisami ustawy Prawo budowlane lub ustaw szczegółowych (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 18 października 2017 r. sygn. akt II OSK 2612/16, CBOSA).

W ocenie sądu w kontrolowanej sprawie ziściły się merytoryczne przesłanki do nałożenia na inwestora postanowieniem z 14 sierpnia 2020 r. obowiązku uzupełnienia zgłoszenia w zakresie objętym jego punktami od 1 – 6, przy czym – w szczególności – bo w tym zakresie zachodzi spór między stronami – poprzez zawarte w punkcie 4 postanowienia z 14 sierpnia 2020 r. zobowiązanie do przedłożenie uzgodnienia projektu budowlanego z gestorem sieci wodociągowej i kanalizacyjnej. Trafne jest zarazem stanowisko skarżącej, według której organ I instancji uchybił obowiązkowi precyzyjnego wskazania podstawy prawnej ww. zobowiązania. Z postanowienia z 14 sierpnia 2020 r. wynikało bowiem, że taką podstawę stanowi art. 30 ust. 4b p.b. w zw. z art. 33 ust. 1 pkt 1 p.b. Jednakże, wadliwe, czy też – jak w tym przypadku - nieprecyzyjne wskazanie podstawy prawnej wezwania w określonym zakresie nie zwalniało inwestora z jego realizacji, w sytuacji gdy znajduje ono obiektywne odzwierciedlenie w przepisach prawa. Przypomnieć należy, że przedmiotem zgłoszenia zamiaru budowy przez inwestora jest realizacja sieci sanitarnej i wodociągowej oraz odpowiednich przyłączy w odniesieniu do osiedla budynków mieszkalnych jednorodzinnych o nazwie "[..]", zlokalizowanych na licznych działkach wskazanych w zgłoszeniu i uzupełnieniu do niego.

Zgodnie z brzmieniem art. 30 ust. 2a pkt 3 p.b. do zgłoszenia należy dołączyć pozwolenia, uzgodnienia i opinie, których obowiązek dołączenia wynika z przepisów odrębnych ustaw, w szczególności decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach, lub kopie tych pozwoleń, uzgodnień, opinii i innych dokumentów. Bezspornym jest, że ustawodawca w powyższym przepisie przywołuje uzgodnienia, jako część dokumentacji, którą zobowiązany jest przedłożyć inwestor, choć czyni to blankietowo, odsyłając de facto do przepisów szczególnych. Przedsiębiorstwa wodociągowo - kanalizacyjne są odpowiedzialne za wydawanie uzgodnień i warunków przyłączenia w zakresie przyłączenia do sieci wodnej i kanalizacyjne, przy czym, uzgodnienie to nie musi przybrać formy aktu administracyjnego. Powinna z niego wynikać akceptacja rozwiązań projektowych inwestora, przedłożonych gestorowi sieci do oceny. Zgodnie bowiem z art. 15 ust. 4 z dnia 7 czerwca 2001 r. o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków (t. j. Dz. U. z 2020 r., poz. 2028 ze zm.) przedsiębiorstwo wodociągowo-kanalizacyjne jest obowiązane przyłączyć do sieci nieruchomość osoby ubiegającej się o przyłączenie nieruchomości do sieci, jeżeli są spełnione warunki przyłączenia określone w regulaminie, o którym mowa w art. 19 ustawy, oraz istnieją techniczne możliwości świadczenia usług. Tych ostatnich okoliczności nie analizuje organ przyjmujący zgłoszenie, stąd też w tym zakresie konieczne jest stanowisko gestora sieci. Zgodnie zaś z art. 19 ust. 3 i 4 ww. ustawy o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków rada gminy uchwala regulamin dostarczania wody i odprowadzania ścieków. Regulamin dostarczania wody i odprowadzania ścieków jest aktem prawa miejscowego. Mający zastosowanie w niniejszej sprawie regulamin dostarczania wody i odprowadzania ścieków na terenie gminy P., wprowadzony uchwałą z 20 listopada 2019 r. (opublikowany w Dz. Urz. Woj. z 18 grudnia 2019 r. pod poz. 6112), w § 20 ust. 3 oraz § 22 ust. 4 jednoznacznie stanowi, że warunkiem przystąpienia do wykonywania robót przyłączeniowych jest wcześniejsze uzgodnienie dokumentacji technicznej z dostawcą (...). Powyższe przepisy kreują zatem prawną podstawę dla wezwania o analizowane uzgodnienie, którego inwestor niewątpliwie nie przedłożył.

Niezależnie od powyższego, wskazać należy, że skarżąca w sposób nieprecyzyjny, a tym samym wadliwy, wykonała również wezwanie organu w odniesieniu do innych jego elementów, wynikających z postanowienia z 14 sierpnia 2020 r., a mianowicie - wynikających z punktów 1, 5-6. W kwestii zobowiązania w zakresie wskazania wszystkich numerów działek, które obejmuje inwestycja (ad. 1) inwestor uzupełnił wniosek, wskazując że inwestycja będzie obejmowała także działki [..] i [..] (działki powstałe z podziału działki nr [..]). Przedłożony projekt zagospodarowania terenu (rysunek 01) tymczasem nie uwidacznia podziału działki nr [..] na działki [..] i [..], co oznacza, że inwestor w dalszym ciągu posługuje się nieaktualną mapą do celów projektowych, co jest sprzeczne z treścią wezwania w punkcie 5. Organy zakwestionowały także poprawność wskazania przez inwestora wykazu działek objętych inwestycją wskazując, że wbrew temu co wynika z wyliczenia dokonanego przez inwestora na stronie tytułowej projektu oraz informacji uzupełniającej do wniosku o pozwolenie na budowę, rozbiórkę lub zgłoszenie (formularz, stanowiący załącznik nr 4 do pisma uzupełniającego inwestora z 6 października 2020 r.), z dokumentacji projektowej wynika, że inwestycja obejmować będzie wyłącznie działkę nr [..] (a nie także działkę nr [..]). Jakkolwiek organ jest związany wnioskiem inwestycyjnym, gdyż to inwestor wskazuje zakres przedmiotowy i przestrzenny swojej inwestycji, to jednak przedłożona dokumentacja projektowa musi być spójna i nie budzić wątpliwości co do jej zakresu. Tymczasem, przedłożona dokumentacja nie spełnia tego warunku i uznać ją należy co najmniej za nieprecyzyjną, przy czym owa niespójność zachodzi w odniesieniu do kluczowego jej elementu, a mianowicie określenia zakresu przedmiotowego inwestycji. W ocenie sądu, prawidłowe i spójne określenie działek inwestycyjnych w części tekstowej projektu oraz graficznej (projekt zagospodarowania terenu) jest kluczowym elementem, identyfikującym ją w przestrzeni i mającym wpływ na wynikające z jej zasięgu stosunki własnościowe. Dokumentacja projektowa w tym aspekcie zatem nie powinna budzić żadnych wątpliwości, bowiem wywołuje nie tylko skutki faktyczne, ale i prawne. Co więcej, załączona mapa dla celów informacyjnych (ad. 5) również wskazuje, że inwestycja obejmować będzie działkę nr [..], która nie została odzwierciedlona na projekcie zagospodarowania terenu. Słusznie też Wojewoda wskazuje, w odniesieniu do wykazu działek, do których inwestor legitymuje się prawem do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, że podmiot ten, co ostatecznie zignorował organ I instancji, nie wskazał, jaki (konkretnie) przysługuje mu tytuł prawny do poszczególnych działek, uzasadniający to prawo. Nie spełnia zarazem wymogów poprawności formalnej wypełnienie formularza w tym zakresie ołówkiem, w prosty sposób wykluczając cechę trwałości i pewności dokumentacji urzędowej. Wszystkie te uchybienie w zakresie prawidłowego wykonania postanowienia z 14 sierpnia 2020 r. uzasadniały, zdaniem sądu, wniesienie sprzeciwu wobec analizowanej inwestycji, bowiem świadczą o jedynie częściowym wykonaniu wezwania, wynikającego z postanowieni z 14 sierpnia 2020 r.

Jak wskazano powyżej, zgodnie z treścią art. 30 ust. 5c p.b. w razie konieczności uzupełnienia zgłoszenia organ administracji architektoniczno-budowlanej nakłada na zgłaszającego, w drodze postanowienia, obowiązek uzupełnienia, w określonym terminie, brakujących dokumentów, a w przypadku ich nieuzupełnienia - wnosi sprzeciw w drodze decyzji. Powyższa regulacja wskazuje jednoznacznie, że w sytuacji stwierdzenia braków w dokumentacji projektowej, wniesienie sprzeciwu jest obowiązkiem organu i nie pozostaje w sferze jego swobodnego uznania. Oznacza to, że z merytorycznego punktu widzenia, stwierdzone braki uzasadniały wniesienie sprzeciwu co do samej zasady.

Natomiast, ustosunkowując się do kwestii zachowania terminu przez organ do jego wniesienia w okolicznościach niniejszej sprawy, wskazać należy, że sąd nie podziela argumentacji skargi co do tego, by było to możliwe wyłącznie w terminie 21 dni, liczonych od daty uzupełnienia zgłoszenia przez inwestora, nie zaś od daty upływu terminu do tego uzupełnienia, wyznaczonego przez organ w postanowieniu. Sądowi orzekającemu w niniejszym składzie znane jest orzeczenie tutejszego sądu z 7 grudnia 2016 r. (II SA/Gd 531/16, powołane w skardze), z którego wynika, że za dzień wniesienia sprzeciwu uznaje się dzień nadania decyzji w placówce pocztowej. Termin na wniesienie sprzeciwu należy przy tym liczyć od dnia nałożenia obowiązku, skoro nałożenie obowiązku przerywa bieg terminu, o którym mowa w art. 30 ust. 5 ustawy. Termin ten ponownie biegnie od daty uzupełnienia zgłoszenia lub od dnia upływu terminu do uzupełnienia braków zgłoszenia. Pogląd ten należy w pełni zaakceptować. Zarazem, nie budzi wątpliwości sądu, że sytuacja, gdy zgłoszenie zostanie uzupełnione przez inwestora tylko częściowo i co zarazem w sposób oczywisty wynika z treści uzupełnienia, a tak było w okolicznościach niniejszej sprawy, obowiązkiem organu jest czekać do upływu wyznaczonego przez siebie terminu. Jeżeli organ zakreślił konkretny termin do przedłożenia wymaganych dokumentów, jest on związany tym terminem i nadanym stronie uprawnieniem do uzupełnienia wymaganych dokumentów. W żadnym przypadku nie można bowiem wykluczyć, że inwestor przedkładając dokumenty, które znajdują się w jej posiadaniu, oczekuje na inny dokument, który przedłoży w określonym przez organ terminie. Jak wskazano powyżej, inwestor nabywa uprawnienie, wyznaczone terminem przez organ administracji, przy czym – jego wyznaczenie wiąże oba podmioty stosunku prawnego. Wprawdzie w okolicznościach niniejszej sprawy skarżąca twierdzi, że nie miała zamiaru uzupełniać braku dokumentacji w zakresie uzgodnienia z gestorem sieci i to - jej zdaniem - uzasadnia tezę, że już w dacie złożenia przez nią uzupełnienia "otworzył się" termin na zgłoszenie sprzeciwu przez organ. W istocie bowiem – zrezygnowała ze swego uprawnienia. Zarazem wskazuje, że w piśmie z 6 października 2020 r. (uzupełnieniu zgłoszenia) wyraźnie napisała, że nie zamierza składać dalszych dokumentów uzupełniających. W pierwszej kolejności, w ocenie sądu, wbrew twierdzeniom skarżącej, wymienione wyżej pismo nie zawiera jej jednoznacznego stanowiska, że rezygnuje z prawa do kompletnego uzupełnienia dokumentacji według wezwania organu. Niewątpliwie, pismo to zawiera polemikę ze stanowiskiem organu w zakresie zobowiązania wynikającego z punktu 4 postanowienia z 14 sierpnia 2020 r., ale jednoznaczna deklaracja, o której mowa w skardze, z niego nie wynika. Niezależnie jednak od tego, zdaniem sądu, nawet gdyby zaakceptować argumentację skargi w tym aspekcie (co do rezygnacji), to takie oświadczenie inwestora nie ma wiążącego dla organu charakteru, tzn. że organ może, lecz nie musi go uwzględnić. Co więcej, zaprezentowana w skardze interpretacja analizowanego przepisu co do sposobu liczenia terminu nie zasługuje na uwzględnienie także z innych względów – przede wszystkim ze względu na fakt, że nie sprzyja bezpieczeństwu obrotu prawnego. Nie można zapominać, że postępowanie zgłoszeniowe ma charakter uproszczony i odbywa się z pominięciem stron, które mają interes prawny, np. właścicieli nieruchomości sąsiednich, niewątpliwie zainteresowanych tym, by inwestycja była zgodna z prawem. Rzecznikiem tego interesu jest w takiej sytuacji wyłącznie organ architektoniczno – budowlany. Uzależnienie biegu terminu prawa materialnego do zgłoszenia sprzeciwu przez organ wyłącznie od czynności inwestora (tj. strony zainteresowanej bezpośrednio wnioskowanym przez nią kształtem inwestycji), jaką jest uzupełnienie zgłoszenia, w oderwaniu od poprawności i kompleksowości tej czynności, godziłoby w bezpieczeństwo obrotu i stabilność klarownego ustalenia początku biegu tego terminu. Dlatego, tym bardziej w sytuacji, gdy bez wątpienia inwestor nie wykonał w pełni wezwania organu w zakresie uzupełnienia zgłoszenia, a więc uzupełnienie zgłoszenia było tylko częściowe, co w okolicznościach niniejszej sprawy nie budzi wątpliwości, bieg terminu do zgłoszenia sprzeciwu należało liczyć od upływu terminu wyznaczonego w postanowieniu z 14 sierpnia 2020 r., co też prawidłowo uczyniły organy orzekające w sprawie. Z tych względów, zdaniem sądu, zarzut naruszenia analizowanego przepisu postawiony w skardze uznać należy za chybiony, podobnie jak odwołanie przez analogię do instytucji uregulowanej w art. 122c § 2 k.p.a., która w sytuacji bezpośredniego uregulowania określonej sytuacji w przepisie szczególnym, nie może mieć zastosowania.

Wskazać w tym miejscu należy, odnosząc się do stanowiska Wojewody w zaskarżonej decyzji, który zwrócił uwagę na zbyt wąski zakres wezwania dokonanego przez organ I instancji – że jego ustalenia w tym zakresie należy potraktować wyłącznie jako adresowane do organu I instancji. Postanowienie z 14 sierpnia 2020 r. wyznaczyło zakres obowiązków inwestora w zakresie uzupełnienia jego zgłoszenia, których legalność sąd badał i do których wykonania inwestor był zobowiązany. Uchybienia organu I instancji w zakresie prawidłowego i wyczerpującego sformułowania wezwania w sposób, który obejmowałby pełen zakres stwierdzonych w zgłoszeniu braków, nie może obciążać inwestora i w tym zakresie sąd uznaje argumentację skargi za słuszną, jakkolwiek pozostającą bez znaczenia dla wyniku niniejszej sprawy.

Biorąc pod uwagę powyższe rozważania i fakt, że zarzuty skargi okazały się nieuzasadnione, sąd na mocy art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.) skargę oddalił.

Sąd wydał w niniejszej sprawie wyrok na posiedzeniu niejawnym. Zgodnie bowiem z treścią art. 133 § 1 zdanie drugie p.p.s.a. wyrok może być wydany na posiedzeniu niejawnym w postępowaniu uproszczonym albo jeżeli ustawa tak stanowi. Przepis art. 15 zzs4 ust. 3 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz.U. z 2020 r., poz. 374 ze zm., w brzmieniu obowiązującym w dacie kierowania sprawy na posiedzenie) stanowi zaś, że przewodniczący może zarządzić przeprowadzenie posiedzenia niejawnego, jeżeli uzna rozpoznanie sprawy za konieczne, a przeprowadzenie wymaganej przez ustawę rozprawy mogłoby wywołać nadmierne zagrożenie dla zdrowia osób w niej uczestniczących i nie można przeprowadzić jej na odległość z jednoczesnym bezpośrednim przekazem obrazu i dźwięku. Na posiedzeniu niejawnym w tych sprawach sąd orzeka w składzie trzech sędziów. Nadto, w dniu 19 października 2020 r. Prezes Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku wydał zarządzenia nr 49/2020 w sprawie odwołania rozpraw oraz wstrzymania przyjmowania interesantów i ograniczenia obsad kadrowych w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gdańsku w związku z istotnym zagrożeniem zakażenia wirusem SARS-CoV-2. Z uwagi na intensyfikację rozwoju epidemii oraz niemożność przeprowadzenia rozprawy na odległość z jednoczesnym bezpośrednim przekazem obrazu i dźwięku, a także wielość stron postępowania (ponad 190) sprawa została skierowana do rozpoznania na posiedzeniu niejawnym. Dopuszczalność orzekania na posiedzeniu niejawnym ze względu na okoliczności związane z zarządzeniem stanu pandemii COVID-19 potwierdza uchwała składu 7 Sędziów NSA z 30 listopada 2020 r., sygn. II OSP 6/19 (www.nsa.gov.pl).



Powered by SoftProdukt