Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Rojek (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Dorota Pędziwilk-Moskal, Asesor WSA Mirosław Surma, Protokolant ref.staż. Michał Gajda, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 listopada 2005 r. skargi "A." spółka jawna - H. W., T. W. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym skargę oddala

W dniu 25 czerwca 2004r. Naczelnik Urzędu Skarbowego w J. wszczął postępowanie egzekucyjne wobec "A." spółki jawnej H. W., T.W. na podstawie tytułów wykonawczych nr : [...] i [...] wystawionych dnia [...] na zaległości w podatku od towarów i usług za miesiące styczeń, luty, kwiecień 2003r. w łącznej kwocie [...] zł wraz z należnymi odsetkami za zwłokę poprzez zajęcie rachunku bankowego Spółki w Banku Spółdzielczym we W. i PKO BP w J.

Na powyższe postępowanie H. W. i T. W. złożyli zarzuty podnosząc w nich brak w tytułach wykonawczych podstawy prawnej należności a także wskazania aktu normatywnego tj. ustawy z dnia 8 stycznia 1993r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym, która z dniem 1 maja 2004r. została uchylona.

Naczelnik Urzędu Skarbowego w J. działając jako wierzyciel postanowieniem z dnia [...] wyraził stanowisko, w którym nie uwzględnił zgłoszonych zarzutów.

W wyniku zaskarżenia Dyrektor Izby Skarbowej postanowieniem z dnia [...] nr. [...] uchylił postanowienie w części dotyczącej nieuwzględnienia zarzutu dotyczącego podania błędnej podstawy prawnej należności w wystawionych przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w J. tytułach wykonawczych nr : [...] i [...] z dnia [...] i uznał ten zarzut za uzasadniony zaś w pozostałej części zaskarżone postanowienie utrzymał w mocy. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia wskazał, że zasadny był zarzut dotyczący nieprawidłowości w wystawionych tytułach wykonawczych, polegający na błędnym wpisaniu podstawy prawnej należności tj. podano, że podstawą prawną były deklaracje Spółki zamiast wpisania numerów i dat decyzji określających wysokość zobowiązania podatkowego Spółki. Za bezzasadny organ drugiej instancji uznał natomiast zarzut wskazania błędnej podstawy prawnej. W uzasadnieniu wyjaśnił, że skoro podstawą materialno prawną decyzji określających były przepisy ustawy z dnia 8 stycznia 1993r. o podatku od towarów i usług oraz podatku akcyzowym to tą właśnie ustawę należało powołać w treści tytułu wykonawczego.

W złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skardze H. i T. małżonkowie W. wnieśli o uchylenie powyższego rozstrzygnięcia z zakresie w jakim utrzymało w mocy postanowienie organu I instancji. Zdaniem skarżących brak było podstaw prawnych do wydania przedmiotowych tytułów wobec uchylenia z dniem 1.V.2005r. powołanej w tytułach ustawy o podatku od towarów i usług oraz podatku akcyzowym. Zdaniem skarżących skoro w nowej ustawie vatowskiej z dnia 11.III.2005r. brak jest przepisów intertemporalnych to oznaczać to może jedynie, że należy stosować przepisy nowej ustawy do spraw wszczętych a niezakończonych przed jej wejściem w życie. Na poparcie tego poglądu powołany został wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28.XI.1997r. III SA 1134/96.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

W myśl art.1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U.Nr.153 poz.1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta zgodnie z § 2 tegoż artykułu sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Oznacza to, że wyeliminować z obrotu prawnego można jedynie takie rozstrzygnięcie, które w sposób mający wpływ na rozstrzygnięcie narusza przepisy prawa materialnego lub procesowego(art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi Dz.U.Nr.162 poz.1270 za 2002r. ze zm.).

W przedmiotowej sprawie skarga nie jest zasadna gdyż zaskarżone rozstrzygniecie odpowiada prawu.

Przedmiotem postępowania egzekucyjnego były należności z tytułu podatku od towarów i usług za miesiące styczeń, luty i kwiecień 2003r. Materialno prawną podstawą do wydania decyzji określających wysokość zobowiązań podatkowych za powyższe miesiące były zacytowane w decyzjach przepisy obowiązującej w tych datach ustawy z dnia 8 stycznia 1993r. o podatku od towarów i usług oraz podatku akcyzowym(Dz.U.Nr. 11 poz. 50 ze zm.).Skarżący zgodzili się z treścią tychże decyzji albowiem nie skarżyli ich, wobec czego stały się ostateczne. Skoro podstawą prawną egzekwowanych zobowiązań były przepisy ustawy VAT z dnia 8 stycznia 1993r. prawidłowo organ egzekucyjny wpisał w tytułach wykonawczych jako akt normatywny stanowiący podstawę orzeczenia ta właśnie ustawę. Fakt, że na mocy art.175 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług(Dz.U.Nr.54 poz.535 ze zm.) z dniem 1 maja 2004r. utraciła moc ustawa z dnia 8 stycznia 1993r. o podatku od towarów i usług oraz podatku akcyzowym nie oznacza ,że materialno prawną podstawą decyzji będących przedmiotem egzekucji przestaje być uchylony przepis prawa. Skoro zatem podstawa prawna rozstrzygnięcie jest ta sama to właśnie ten akt prawny winien być wskazany w stosownym miejscu prawidłowo sporządzonego tytułu wykonawczego. Tym samym fakt uchylenia ustawy i brak przepisów przejściowych w nowym uregulowaniu nie ma znaczenia dla prawidłowości przedmiotowych tytułów. Orzeczenie Naczelnego Sądu Administracyjnego III SA 1134/96 na które powołują się skarżący tyczy zupełnie innej kwestii . W orzeczeniu tym Naczelny Sąd Administracyjny wyraził pogląd, że decydującym dla stwierdzenia rażącego naruszenia prawa, jest stan prawa w dniu wydania decyzji. Potwierdza to pogląd, że niezależnie od tego czy dany przepis obowiązuje nadal czy nie organ stosujący prawo ma obowiązek go zastosować jeżeli obowiązywał a dacie zaistnienia określonego zdarzenia podatkowego chyba, że przepisy intertemporalne mówią inaczej. Jest to jednak kwestia istotna w momencie wydawania decyzji nie zaś na etapie jej egzekucji.

Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach był właściwy do rozpoznania sprawy stosownie do rozporządzenia Prezydenta RP z dnia 13.VIII.2004r. w sprawie przekazania Wojewódzkim Sadom Administracyjnym w Gorzowie Wielkopolskim i Kielcach rozpoznawania spraw z obszaru województwa lubuskiego i świętokrzyskiego należących do właściwości Wojewódzkich Sądów Administracyjnych w Poznaniu i Krakowie (Dz.UNr. 187 poz. 1926).