Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Donata Starosta po rozpoznaniu w dniu 24 lutego 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku W.P. przeciwko S. K. w przedmiocie wymierzenia organowi grzywny za nieprzekazania skargi postanawia 1. odrzucić wniosek, 2. zwrócić wpis od wniosku w kwocie 100 (sto) złotych.

Pismem z dnia [...] lipca 2014 r. W.P. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu wniosek o wymierzenie Staroście K. grzywny za nieprzekazanie kompletu akt sprawy. Wskazując jako podstawę prawną art. 55 § 1 i art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270, z późn. zm.; dalej w skrócie: "p.p.s.a.") strona skarżąca wniosła o:

1. wymierzenie Staroście grzywny za niezastosowanie się do obowiązku, o którym mowa jest w art. 54 § 2 p.p.s.a. tj. za nieprzekazanie do tej pory Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Poznaniu kompletu akt w sprawie o znaku organu I instancji: [...], w szczególności zaś pisma Wnioskodawczyni - odpowiedzi na wezwanie do wykazania interesu prawnego z dnia [...] października 2013 r. wraz z załącznikami,

2. zasądzenie od Starosty na rzecz skarżącej kosztów postępowania w wysokości 357 zł (wynagrodzenia pełnomocnika - 240 zł, kosztów sądowych - wpis 100 zł, kosztów udzielonego pełnomocnictwa - opłaty skarbowej 17 zł).

Postanowieniem z dnia 30 października 2014 r. sygn. akt IV SO/Po 5/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu oddalił wniosek W.P. w tożsamej sprawie, a postanowieniem z dnia 18 grudnia 2014 r. sygn. akt II OZ 1339/14

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie na ww. postanowienie z dnia 30 października 2014 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Badanie merytorycznej zasadności skargi poprzedza każdorazowo analiza jej dopuszczalności. Innymi słowy, sąd zobowiązany jest do zbadania, czy w danej sprawie nie zachodzą podstawy do odrzucenia skargi, wymienione w art. 58 § 1 pkt 1-6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r., poz. 270 ze zm. – w dalszej części przywoływana jako: p.p.s.a.). Jedna z przyczyn niedopuszczalności skargi zachodzi wówczas, gdy sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona (art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a.). Oznacza to, że z uwagi na zaistnienie "powagi rzeczy osądzonej" wykluczone jest ponowne rozstrzyganie tej samej sprawy.

W.P. w niniejszej sprawie złożyła wniosek o wymierzenie Staroście grzywny za niezastosowanie się do obowiązku, o którym mowa jest w art. 54 § 2 p.p.s.a. Zauważyć jednak należy, że postanowieniem z dnia 30 października 2014 r. sygn. akt IV SO/Po 5/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu oddalił wniosek W.P. w tożsamej sprawie. Naczelny Sąd Administracyjny W Warszawie postanowieniem z dnia 18 grudnia 2014 r. sygn. akt II OZ 1339/14 oddalił zażalenie W.P. i tym samym ww. postanowienie z dnia 30 października 2014 r. stało się prawomocne. W ocenie Sądu, niniejsza sprawa, objęta wnioskiem W. P. jest tożsama ze sprawą zakończoną prawomocnym postanowieniem z dnia 30 października 2014 r. IV SO/Po 5/14. Analiza wniosku będącego przedmiotem niniejszego postępowania oraz uzasadnienia postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu ww. sprawie prowadzi do wniosku, iż dotyczą one tej samej sprawy. W obydwu sprawach wniosek złożony został przez W. P. i dotyczy on nieprzekazania przez Starostę K. tego samego pisma. Okoliczność ta wykluczaj ponowne rozpatrzenie przez Sąd tej samej sprawy.

Tym samym wniosek o wymierzenie grzywny podlegał odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a. Wpis zwrócono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a