Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzenna Glabas po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 29 czerwca 2010r. sprawy ze skargi D. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. z dnia "[...]", SKO-"[...]" w przedmiocie zasiłku celowego postanawia - odrzucić skargę. WSA/post.1 - sentencja postanowienia

Z przekazanych Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w O. akt sprawy wynika, że wnioskiem z dnia "[...]", D. P. zwrócił się do Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w M. o przyznanie zasiłku celowego na dokonanie terminowej opłaty za wodę, odprowadzenie ścieków i ogrzanie wody za IV kwartał 2009r. w wysokości 150zł.

Decyzją z dnia "[...]", Dyrektor Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w M., działając z upoważnienia Burmistrza Miasta M., odmówił wnioskodawcy przyznania świadczenia pieniężnego z pomocy społecznej. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ podniósł, że pomimo, iż strona spełnia przesłanki do przyznania zasiłku celowego, gdyż ma orzeczony umiarkowany stopień niepełnosprawności, a dochód własny nie przekracza kryterium dochodowego osoby samotnie gospodarującej, to jednak w przedmiotowej sprawie nie występuje niezbędna potrzeba bytowa, bowiem cel na jaki miałaby być udzielona pomoc został już zaspokojony przez właściciela mieszkania H. T..

W odwołaniu od powyższej decyzji, D. P. wniósł o przyznanie zasiłku celowego w wysokości 100zł., ponieważ przyznana mu w ramach pomocy społecznej kwota zasiłku stałego jest niewystarczająca.

Decyzją z dnia "[...]", Samorządowe Kolegium Odwoławcze w O. utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu organ odwoławczy – wskazując przepisy regulujące zasady i tryb przyznawania zasiłku celowego – podniósł, że zasiłek jest świadczeniem o charakterze fakultatywnym, nieobowiązkowym, co powoduje, że to organ pomocy decyduje, czy przyzna i w jakiej wysokości świadczenie, o które wnioskodawca się ubiega. Ponadto, organ podkreślił, że cel na jaki miała być przyznana pomoc został już zaspokojony – należności zostały uregulowane i nie występuje w przedmiotowej sprawie niezbędna potrzeba bytowa.

W skardze na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w O., D. P. podtrzymał zarzuty zawarte w odwołaniu od decyzji organu I instancji.

W odpowiedzi na skargę, organ odwoławczy wniósł o jej odrzucenie z powodu wniesienia jej z uchybieniem terminu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje:

Merytoryczne rozpoznanie zasadności skargi poprzedzone jest w postępowaniu przed sądami administracyjnymi badaniem dopuszczalności jej wniesienia.

W świetle art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), skargę do sądu administracyjnego wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Zgodnie zaś z art. 54 § 1 cytowanej ustawy, skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi.

W niniejszej sprawie, decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. z dnia "[...]", zawierająca prawidłowe pouczenie o terminie i sposobie złożenia skargi, została doręczona skarżącemu w dniu 21 kwietnia 2010r. Termin do złożenia skargi na tę decyzję upłynął zatem w dniu 21 maja 2010r.

Z akt sprawy wynika natomiast, że D.P. co prawda złożył skargę z zachowaniem terminu (20 maja 2010r.), jednak skierował ją bezpośrednio do tutejszego Sądu, a zatem niezgodnie z art. 54 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W przypadku skierowania skargi bezpośrednio do sądu administracyjnego, sąd ten przekazuje skargę właściwemu organowi, jednakże datą wniesienia skargi jest wówczas dzień przekazania jej do organu administracji publicznej przez sąd.

W niniejszej sprawie skarga do Samorządowego Kolegium Odwoławczego została przekazana przez sąd w dniu 24 maja 2010r., a zatem tę datę należy przyjąć za dzień wniesienia skargi, co skutkuje uznaniem, że wniesiona została ona z uchybieniem ustawowemu terminowi i na mocy art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi powoduje odrzucenie skargi.