Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Gabriela Jyż po rozpoznaniu w dniu 8 grudnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia P. G. Spółki z o.o. w K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 19 sierpnia 2015 r. sygn. akt V SA/Wa 1688/15 w zakresie odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi P. G. Spółki z o.o. w K. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] stycznia 2015 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry postanawia: oddalić zażalenie

Postanowieniem z dnia 19 sierpnia 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. odmówił P. G. spółce z o.o. wstrzymania wykonania objętej jej skargą decyzji Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] stycznia 2015 r. w przedmiocie kary z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry.

Sąd I instancji przywołując motywy wniosku skarżącej spółki wskazał, że podniosła ona, iż wykonanie zaskarżonego postanowienia wiązałoby się dla spółki z koniecznością zapłaty dobrowolnie lub w drodze egzekucji spornej kwoty kary pieniężnej w znacznej wysokości. Podkreśliła ponadto, że analogicznych postępowań prowadzi kilkadziesiąt w skali kraju, co w przypadku wykonania kwestionowanych postanowień oznaczałoby dla niej znaczną stratę finansową, która z uwagi na specyfikę prowadzenia działalności i związaną z nią konieczność częstego wypłacania wygranych dla graczy, wymaga dysponowania na bieżąco środkami pieniężnymi.

Sąd przywołując art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.) stwierdził, że argumentacja wniosku skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie została w żadne sposób udokumentowana, nie został złożony w związku z nim żaden dowód, w szczególności w zakresie aktualnej sytuacji majątkowej spółki i ewentualnego wpływu na tą sytuację wykonania postanowienia. W ocenie Sądu skarżąca nie wykazała, że wykonanie objętej skargą decyzji mogłoby wyrządzić jej znaczną szkodę lub spowodować trudne do odwrócenia skutki. Wymierzona stronie kara wynosiła 12.000 zł., strona zaś nie uprawdopodobniła aby uiszczenie tej kwoty przekraczało jej możliwości finansowe i wywołałoby jej niewypłacalność.

P. G. Spółka z o.o. w K. zaskarżyła w całości postanowienie Sądu I instancji zarzucając mu naruszenie art. 61 § 3 p.p.s.a. poprzez jego błędną wykładnię polegającą na przyjęciu, ze skarżąca spółka nie wskazała w uzasadnieniu wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia okoliczności wystarczających do uznania wniosku za zasadny, mimo że spółka wskazała na wysokie prawdopodobieństwo wyrządzenia jej znacznej szkody i przyczyny takiego ryzyka.

Podnosząc ten zarzut strona wniosła o zmianę zaskarżonego postanowienia poprzez uwzględnienie wniosku spółki zawartego w skardze.

Naczelny Sąd Administracyjny zaważył, co następuje:

Zażalenie nie znajduje usprawiedliwionych podstaw.

Zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Oznacza to, że chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego bądź wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu. Wprowadzona w omawianym przepisie ochrona tymczasowa w postępowaniu sądowoadministracyjnym stanowi wyjątek od zasady wynikającej z art. 61 § 1 p.p.s.a., w myśl której wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Skoro sąd orzeka o wstrzymaniu aktu lub czynności na wniosek skarżącego, to na wnioskodawcy spoczywa obowiązek uzasadnienia wniosku, tak aby przekonać sąd do zasadności zastosowania ochrony tymczasowej. Dla wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków nie jest wystarczające samo stwierdzenie strony. Uzasadnienie takiego wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy.

Mając na uwadze powyższe rozważania podzielić należy ocenę Sądu I instancji, jakiej dokonał on w związku z rozpoznaniem wniosku skarżącej spółki o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] stycznia 2015 r.

Przede wszystkim strona formułując wniosek o wstrzymanie wykonania powołanej decyzji nie przedłożyła jakichkolwiek materiałów lub dokumentów na poparcie zasadności podniesionej we wniosku argumentacji. Uniemożliwiło to w konsekwencji dokonanie merytorycznej oceny okoliczności w oparciu, o które spółka wywodziła niekorzystne dla niej skutki spełniające którąkolwiek z przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Również uzasadnienie wniosku nie zawiera wskazania wystarczających, a przede wszystkim konkretnych, okoliczności wskazujących, że istotnie wykonanie objętej skargą decyzji wpłynie na spółkę w sposób powodujący trudne do odwrócenia skutki lub niebezpieczeństwo wyrządzenia jej znacznej szkody. Skarżąca nie wskazała na swoją aktualną sytuację majątkową, jaki również na wysokość obciążenia finansowego związanego w wykonaniem decyzji, w tym również w podnoszonym przez nią aspekcie wielości prowadzonych w stosunku do niej postępowań wiążących się z nałożenie na nią kar za urządzanie gier na automatach poza kasynem gry. Oceny tej nie zmienia fakt przedłożenia wraz z zażaleniem dokumentów obrazujących sytuację finansową skarżącej. Jakkolwiek wskazują one na określone w uzasadnieniu wniosku straty finansowe i pogorszenie się sytuacji majątkowej spółki, to w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, w odniesieniu do wysokość kary nałożonej zaskarżoną decyzją, wynoszącej 12.000 zł, nie dają podstaw do uznania aby konieczność uiszczenia tej kwoty spowodowała niebezpieczeństwo wyrządzenie spółce znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Skarżąca uzyskuje bowiem nadal pomimo wykazanych strat dochody pozwalające na uiszczenie kary we wskazanej wysokości. Nie jest natomiast możliwym dokonanie oceny podnoszonego w motywach wniosku i zażalenia wpływu wielości postępowań i nałożonych w związku z nimi na stronę kar na możliwość wystąpienie przesłanek warunkujących zastosowanie do spółki ochrony tymczasowej. Nadal, bowiem brak jest informacji, dotyczących wysokości obciążeń wynikających z nałożonych kar w innych postępowaniach administracyjnych dotyczących urządzania gier na automatach poza kasynami gier.

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.