II FSK 1007/25 - Wyrok

Data orzeczenia	2026-02-17	
Data wpływu	2025-08-04	
Sąd	Naczelny Sąd Administracyjny	
Sędziowie	Jerzy Płusa
Renata Kantecka /sprawozdawca/
Tomasz Zborzyński /przewodniczący/	
Symbol z opisem	6113 Podatek dochodowy od osób prawnych
6560	
Hasła tematyczne	Podatek dochodowy od osób prawnych	
Sygn. powiązane	I SA/Gd 178/25	
Skarżony organ	Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej	
Treść wyniku	Oddalono skargę kasacyjną	
Powołane przepisy	Dz.U. 2023 nr 0 poz 2805; art. 17 ust. 1 pkt 47; Ustawa z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych	
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący - Sędzia NSA Tomasz Zborzyński, Sędzia NSA Jerzy Płusa, Sędzia WSA (del.) Renata Kantecka (sprawozdawca), Protokolant Łukasz Gotowiec, po rozpoznaniu w dniu 17 lutego 2026 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 21 maja 2025 r., sygn. akt I SA/Gd 178/25 w sprawie ze skargi "F. " S.A. z siedzibą w L. na interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 9 stycznia 2025 r. nr 0111-KDIB1-2.4010.651.2024.2.EJ w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych oddala skargę kasacyjną.	
Uzasadnienie
Wyrokiem z 21 maja 2025 r., sygn. akt I SA/Gd 178/25, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku po rozpoznaniu skargi F. S.A. z siedzibą w L. (dalej: "skarżąca") uchylił interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej (dalej: "organ") z 9 stycznia 2025 r., w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych. Pełna treść uzasadnienia zaskarżonego orzeczenia oraz innych powoływanych orzeczeń dostępna jest w serwisie internetowym CBOSA (orzeczenia.nsa.gov.pl).

Skargę kasacyjną od ww. wyroku wniósł, reprezentowany przez radcę prawnego, organ. Wyrok zaskarżył w całości, zarzucając naruszenie:

1. przepisów prawa materialnego:

- art. 17 ust. 1 pkt 47 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2023 r., poz. 2805 ze zm., dalej: "u.p.d.o.p.") poprzez błędną wykładnię, a w konsekwencji niewłaściwą ocenę zastosowania polegającą na przyjęciu przez sąd, że w opisanym we wniosku o wydanie interpretacji stanie faktycznym przyznana skarżącej bezzwrotna pomoc publiczna na podstawie ustawy z dnia 29 września 2022 r. o zasadach realizacji programów wsparcia przedsiębiorców w związku z sytuacją na rynku energii w latach 2022-2024 (Dz.U. poz. 2088, dalej jako: "ustawa z 29 września 2022 r.") oraz uchwały nr 1/2023 Rady Ministrów z 3 stycznia 2023 r. w sprawie przyjęcia programu rządowego pod nazwą "Pomoc dla sektorów energochłonnych związana z nagłymi wzrostami cen gazu ziemnego i energii elektrycznej w 2022 r." i załącznika do tej uchwały, stanowi świadczenie publicznoprawne z budżetu państwa mające charakter dotacji, o której mowa w art. 17 ust. 1 pkt 47 u.p.d.o.p., tym samym jest zwolniona z podatku dochodowego od osób prawnych, podczas gdy w sprawie bezzwrotna pomoc publiczna przyznana skarżącej, chociaż będzie stanowiła świadczenie publicznoprawne z budżetu państwa, to nie będzie miała charakteru dotacji, o której mowa w art. 17 ust. 1 pkt 47 u.p.d.o.p.;

- art. 17 ust. 1 pkt 47 u.p.d.o.p. w zw. z art. 126 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U. 2023 r., poz. 1270, ze zm., dalej: "u.f.p.") poprzez błędną wykładnię, a w konsekwencji niewłaściwą ocenę zastosowania polegającą na przyjęciu, że definicja dotacji zawarta w art. 126 u.f.p. została skonstruowana jedynie na użytek tej ustawy, co niweczy możliwość jej stosowania na gruncie art. 17 ust. 1 pkt 47 u.p.d.o.p., co w konsekwencji doprowadziło do błędnego przyjęcia przez sąd, że rekompensata otrzymana przez skarżącą została objęta dyspozycją art. 17 ust. 1 pkt 47 u.p.d.o.p., podczas gdy zgodny wynik wykładni językowej i wykładni systemowej, a także zasady spójności systemu prawa prowadzą do jednoznacznego wniosku, że rekompensata otrzymana przez skarżącą nie stanowi dotacji w rozumieniu u.f.p., a co za tym idzie nie została objęta dyspozycją art. 17 ust. 1 pkt 47 u.p.d.o.p.;

2. przepisów postępowania, mające istotny wpływ na wynik sprawy:

- art. 146 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935, dalej: "p.p.s.a.") w zw. z art. 121 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2025 r., poz. 111 ze zm., dalej: "O.p.") poprzez uznanie przez sąd, że z uwagi na brak odniesienia się do powołanych przez skarżącą rozstrzygnięć, organ działał z naruszeniem zasady zaufania do organów podatkowych, czym naruszył zarzucane mu przepisy prawa procesowego;

- art. 146 § 1 w zw. z art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) i c) oraz art. 151 p.p.s.a. poprzez przyjęcie, że zaskarżona interpretacja została wydana z naruszeniem przepisów prawa materialnego i procesowego uzasadniającym jej wyeliminowanie z obrotu prawnego, w sytuacji gdy do takiego naruszenia nie doszło i w konsekwencji nieuzasadnione uchylenie zaskarżonej interpretacji zamiast oddalenia skargi.

W związku z powyższymi zarzutami pełnomocnik organu wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i rozpoznanie skargi, ewentualnie uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania sądowi pierwszej instancji, zasądzenie od skarżącej zwrotu kosztów postępowania wraz z kosztami zastępstwa procesowego według norm przepisanych oraz rozpoznanie skargi kasacyjnej na rozprawie.

W odpowiedzi na skargę kasacyjną skarżąca, reprezentowana przez doradcę podatkowego, wniosła o jej oddalenie w całości.

Naczelny Sąd Administracyjny, zważył co następuje:

Skarga kasacyjna nie jest zasadna.

Istota sporu sprowadza się do rozstrzygnięcia czy zakresem przewidzianego w art. 17 ust. 1 pkt 47 u.p.d.o.p. zwolnienia przedmiotowego objęta jest pomoc publiczna udzielana na podstawie ustawy o zasadach realizacji programów wsparcia przedsiębiorców w związku z sytuacją na rynku energii w latach 2022-2024, uchwały nr 1/2023 Rady Ministrów z 3 stycznia 2023 r. w sprawie przyjęcia programu rządowego pod nazwą "Pomoc dla sektorów energochłonnych związana z nagłymi wzrostami cen gazu ziemnego i energii elektrycznej w 2022 r." oraz załącznika do tej uchwały, związana z nagłymi wzrostami cen gazu ziemnego i energii elektrycznej w 2022 r.

Zgodnie z powołanym przepisem wolne od podatku są dotacje otrzymane z budżetu państwa lub budżetu jednostki samorządu terytorialnego, z wyjątkiem dopłat do oprocentowania kredytów bankowych w zakresie określonym w odrębnych ustawach. Decydującym dla rozstrzygnięcia istoty sporu jest interpretacja pojęcia "dotacja" użytego w cytowanym przepisie.

Zdaniem skarżącej, wolne od podatku dochodowego od osób prawnych są dotacje rozumiane jako bezzwrotna pomoc finansowa udzielona m.in. przedsiębiorstwu ze środków publicznych (m.in. z budżetu państwa). Ustawodawca objął zwolnieniem wszelkiego rodzaju pomoc publiczną, która odpowiada językowemu znaczeniu pojęciu dotacja, gdyż w ustawie podatkowej nie zawarł definicji tego pojęcia ani też jakichkolwiek dodatkowych ograniczeń. Definicja dotacji zawarta w art. 126 u.f.p. została zbudowana na użytek ustawy o finansach publicznych oraz przepisów zawierających stosowne odesłanie do art. 126 i nast. u.f.p., co wyklucza jej stosowanie na gruncie art. 17 ust. 1 pkt 47 u.p.d.o.p.

Sąd pierwszej instancji, powołując się m.in. na autonomię prawa podatkowego, zaakceptował stanowisko skarżącej, uznając, że bezzwrotna pomoc publiczna otrzymana przez skarżącą na podstawie - opisanego we wniosku - programu rządowego stanowi dotację w rozumieniu art. 17 ust. 1 pkt 47 u.p.d.o.p., a tym samym korzysta ze zwolnienia z podatku dochodowego od osób prawnych.

Natomiast zdaniem organu w sytuacji, gdy w przepisach u.p.d.o.p. nie zostało zdefiniowane pojęcie "dotacja", to sposobu jego rozumienia należy poszukiwać z uwzględnieniem definicji legalnej zawartej w art. 126 u.f.p. Według organu, w związku z różnymi trybami przyznawania rekompensat w rozumieniu przepisów ustawy o systemie rekompensat, a także przyznawania dotacji w rozumieniu u.f.p., nie należy utożsamiać pojęcia rekompensata z pojęciem dotacja przy dokonywaniu wykładni art. 17 ust. 1 pkt 47 u.p.d.o.p. Skoro spółka otrzymała rekompensatę, a nie dotację w rozumieniu art. 17 ust. 1 pkt 47 u.p.d.o.p., to uzyskany przychód z tego tytułu nie podlega zwolnieniu od podatku. Kwestia źródła pochodzenia środków na wypłatę rekompensat nie ma przy tym znaczenia dla sprawy.

Naczelny Sąd Administracyjny zauważa, że kwestia wykładni przepisu art. 17 ust. 1 pkt 47 u.p.d.o.p. była przedmiotem rozstrzygnięć sądów administracyjnych, w tym także odnoszących się wprost do pomocy publicznej udzielanej w ramach Programów Rządowych 2022 oraz 2023. Jako przykłady można wskazać rozstrzygnięcia:

- uznające, że pomoc z tytułu podwyższonych cen energii w latach 2022 - 2024 w związku z agresją Rosji na Ukrainę stanowi dotację zwolnioną z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych (wyroki: WSA w Olsztynie z 21.05.2025 r. sygn. akt I SA/Ol 155/25, WSA w Gliwicach z 20.05.2025 r. sygn. akt I SA/Gl 1262/24, WSA w Gdańsku z 12 lutego 2025 r. sygn. akt I SA/Gd 857/24, WSA w Krakowie z 30.11.2023 r. sygn. akt I SA/Kr 797/23, WSA w Poznaniu z 7.03.2024 r. sygn. akt I SA/Po 720/23, WSA w Bydgoszczy z 26.03.2024 r. sygn. akt I SA/Bd 155/24, WSA w Warszawie z 10.01.2024 r. sygn. akt III SA/Wa 2358/23, WSA w Gliwicach z 14.02.2024 r. sygn. akt I SA/GI 1049/23, WSA we Wrocławiu z 17.10.2024 r. sygn. akt I SA/Wr 429/24, WSA w Łodzi z 5 czerwca 2024 r. sygn. akt I SA/Łd 191/24);

- uznające, że rekompensaty od Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki z tytułu przenoszenia kosztów zakupu uprawnień do emisji gazów cieplarnianych na ceny energii elektrycznej zużywanej do wytwarzania produktów w sektorze lub podsektorach energochłonnych, stanowią dotację otrzymaną z budżetu państwa wolną od podatku dochodowego od osób prawnych (por. wyroki: NSA z 7.12.2021 r. sygn. akt II FSK 1276/21 oraz z 16.12.2025 r. sygn. akt II FSK 365/23, WSA w Gorzowie Wielkopolskim z 5.10.2023 r. sygn. akt I SA/Go 161/23, WSA we Wrocławiu z 19.01.2023 r. sygn. akt I SA/Wr 146/22, WSA w Rzeszowie z 18.07.2023 r. sygn. akt I SA/Rz 244/23);

- uznające, że rekompensata wypłacana ze środków samorządu województwa z tytułu poniesionej straty w związku ze świadczeniem usług w zakresie transportu zbiorowego, spełnia przesłanki dotacji zwolnionej z opodatkowania (por. wyrok NSA z 28.04.2017 r. sygn. akt II FSK 862/15);

- uznające, że refundacja części kosztów pracowniczych stanowi dotację zwolnioną z podatku dochodowego od osób prawnych (por. wyrok NSA z 28.09.2017 r. sygn. akt II FSK 2343/15).

Strony zgodne są co do tego, że ustawa podatkowa nie definiuje pojęcia "dotacja". Na tle zarysowanego sporu trafnie zatem sąd pierwszej instancji przypomniał zasady dotyczące wykładni prawa podatkowego. Wskazał, że fundamentalne reguły wykładni przepisów prawnych za punkt wyjścia przyjmują założenie o racjonalnym ustawodawcy, a więc takim ustawodawcy, który tworzy przepisy w sposób sensowny, racjonalny i celowy (por. Z. Ziembiński, Teoria Prawa, Warszawa 1978, s. 106 i nast.). Wykładnia językowa jest nie tylko punktem wyjścia wykładni prawa podatkowego, ale także zakreśla jej granice (por. R. Mastalski, Interpretacja prawa podatkowego. Źródła prawa podatkowego i jego wykładnia, Wrocław 1989, s. 94). W procesach interpretacji prawa przyjmuje się zasadnie domniemanie, że ustawodawca posługuje się językiem powszechnym (por. J. Wróblewski, Rozumienie prawa i jego wykładnia Wrocław 1990, s. 79). W procesie tym przyjmować należy takie znaczenie terminów i zwrotów użytych w tekście przepisów prawnych, jakie mają one w języku etnicznym, najszerzej stosowanym na terytorium danego państwa (B. Brzeziński, Szkice z wykładni prawa podatkowego, Gdańsk 2002, s. 35). Jeżeli jakieś pojęcie nie jest zdefiniowane, zasadą powinno być potoczne rozumienie tego terminu (por. M. Zieliński, Wyznaczniki reguł wykładni prawa, RPEiS 1998/nr 3-4, s. 16). Jeżeli sytuacja tego wymaga, wynik wykładni językowej winien być potwierdzony poprzez zastosowanie dyrektyw wykładni systemowej oraz funkcjonalnej dla ustalenia celu danej regulacji prawnej. Zgodnie z zasadą wykładni per non est, w procesie wykładni nie można pominąć części wykładanego przepisu. W stosunku do przepisów prawa podatkowego istnieje zakaz stosowania wykładni rozszerzającej (nullum tributum sine lege). Tak, jak i w stosunku do wyjątków prawnych oraz przepisów lex specialis. Istotna jest również zasada autonomii prawa podatkowego (por. M. Zirk - Sadowski, Problem autonomii prawa podatkowego w świetle orzecznictwa NSA, Kwartalnik Prawa Podatkowego 2001, nr 2, s. 39-58; R. Mastalski, Autonomia prawa podatkowego a spójność i zupełność systemu prawa, Przegląd Podatkowy 2003/10/12, s.12, A. Gomułowicz (w:) A. Gomułowicz, J. Małecki, Podatki i prawo podatkowe, Warszawa 2002, s. 136 i nast. oraz uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z 2 kwietnia 2012 r., II FPS 3/11, czy też wyrok NSA z 24 czerwca 2015 r., I FSK 390/14). W ujęciu wewnętrznym autonomia prawa podatkowego odnoszona jest do stosunków tego prawa z innymi gałęziami prawa w obrębie systemu prawa. Podstawowym powodem dla zaistnienia tego rodzaju autonomii było wyodrębnienie prawa podatkowego jako osobnej gałęzi prawa, ze względu na swoiste dla tego prawa instytucje prawne, siatkę pojęciową oraz metodę regulacji.

Ustawodawca nie zawarł w przepisach ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych bądź też w przepisach Ordynacji podatkowej także stosownego odesłania do innych gałęzi prawa dla odkodowania znaczenia pojęcia "dotacja". Zgodzić należy się z sądem pierwszej instancji, że dokonując wykładni pojęcia "dotacja", o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 47 u.p.d.o.p., nie należy posiłkować się w ramach wykładni systemowej zewnętrznej definicją legalną zawartą w art. 126 u.f.p. oraz warunkami przewidzianymi wyraźnie dla dotacji w przepisach następnych. Jak trafnie wskazał WSA, gdyby racjonalny ustawodawca tworząc zwolnienie zawarte w art. 17 ust. 1 pkt 47 u.p.d.o.p. chciał skorzystać z tej definicji to dokonałby stosownego odesłania, tak jak to uczynił np. w treści art. 12 ust. 1 pkt 2, czy art. 17 ust. 1 pkt 53 u.p.d.o.p. Skoro racjonalny ustawodawca stosowne odesłanie uczynił w art. 17 ust. 1 pkt 53 u.p.d.o.p. natomiast nie uczynił takiego odesłania w art. 17 ust. 1 pkt 47 u.p.d.o.p., to należy uznać, że był to zabieg celowy. Zatem definicja dotacji zawarta w art. 126 u.f.p. została zbudowana na użytek ustawy o finansach publicznych oraz przepisów zawierających stosowne odesłanie do art. 126 i nast. u.f.p., co wyklucza jej stosowanie, ze wszystkimi warunkami przewidzianymi dla tej instytucji, na gruncie art. 17 ust. 1 pkt 47 u.p.d.o.p.

Trafnie zatem WSA w wykładni pojęcia normatywnego posłużył się językiem potocznym wskazując, że w myśl Nowego Słownika Języka Polskiego (red. nauk. B. Dunaj, Warszawa 2005, s. 104) pod pojęciem "dotacja" należy rozumieć "bezzwrotną pomoc finansową udzielaną jakiejś instytucji na określony cel". Słownik Języka Polskiego PWN pod pojęciem "dotacji" rozumie "bezzwrotną pomoc finansową udzieloną przedsiębiorstwu, instytucji lub organizacji ze środków publicznych" (www. https://sjp.pwn.pl/szukaj/dotacja.html ). Dekodując normę prawną zawartą w art. 17 ust. 1 pkt 47 u.p.d.o.p. słusznie uznał, że wolne od podatku (dochodowego od osób prawnych) są dotacje rozumiane jako bezzwrotna pomoc finansowa udzielona m.in. przedsiębiorstwu ze środków publicznych, m.in. z budżetu państwa. Tego rodzaju przesłanki spełnia zatem pomoc publiczna wypłacana skarżącej.

Nie zasługuje na akceptację stanowisko organu o prymacie definicji legalnej (kodeksowej) pojęcia "dotacja", z uwagi na to, że definicja taka pozostaje aktualna na gruncie prawa finansowego i braku w tej sytuacji konieczności odwoływania się do jego językowego znaczenia. Nieprawidłowe również na tle wykładni przedmiotowego przepisu są próby nadania odmiennych znaczeń pojęciom "pomoc", "dotacja", "rekompensata". O uznaniu danych środków za dotację nie powinna decydować nazwa przyjęta przez ustawodawcę, ale cechy danego świadczenia. Zaznaczyć przy tym należy, że sama ustawa z 29 września 2022 r. posługuje się terminem "pomoc", a nie jak wskazuje organ "rekompensata" (art. 1 tej ustawy).

Z punktu widzenia ustawodawcy, co jednoznacznie wynika z treści art. 17 ust. 1 pkt 47 u.p.d.o.p., ważne jest źródło pochodzenia środków dotacji, którym musi być budżet państwa lub budżet jednostki samorządu terytorialnego, a to kryterium sporna pomoc wypełnia. W tym przypadku źródłem finansowania wypłacanej pomocy jest nadwyżka finansowa zgromadzona w Funduszu Rekompensat Pośrednich Kosztów Emisji oraz środki pochodzące z pożyczki z budżetu państwa (patrz: uzasadnienie do projektu ustawy z 29 września 2022 r.). Stosownie natomiast do art. 21 ust. 1 ustawy z dnia 19 lipca 2019 r. o systemie rekompensat dla sektorów i podsektorów energochłonnych (Dz.U. z 2022 r., poz.1312), fundusz ten jest funduszem celowym, a według art. 9 pkt 7 u.f.p. fundusze celowe należą do sektora finansów publicznych.

Prawidłowo także sąd zauważył, że nakładanie podatków, innych danin publicznych, określanie podmiotów, przedmiotów opodatkowania i stawek podatkowych, a także zasad przyznawania ulg i umorzeń oraz kategorii podmiotów zwolnionych od podatków, w świetle art. 217 Konstytucji RP, następuje w drodze ustawy. W myśl zaś art. 3 pkt 1 O.p. pod pojęciem ustaw podatkowych rozumie się ustawy dotyczące podatków, opłat oraz niepodatkowych należności budżetowych określające podmiot, przedmiot opodatkowania, powstanie obowiązku podatkowego, podstawę opodatkowania, stawki podatkowe oraz regulujące prawa i obowiązki organów podatkowych, podatników, płatników i inkasentów, a także ich następców prawnych oraz osób trzecich. Taką ustawą podatkową jest ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych, która określa elementy konstrukcyjne podatku dochodowego od osób prawnych, w tym kategorię zwolnień z tego podatku.

Zgodzić należy się z sądem pierwszej instancji również odnośnie do tego, że wykładnię językową wspiera wykładnia celowościowa omawianej regulacji, wskazująca na charakter oraz cel przedmiotowej pomocy na gruncie przepisów krajowych i przepisów unijnych, czego nie kwestionuje organ w skardze kasacyjnej. Opodatkowanie otrzymanej przez spółkę pomocy publicznej skutkowałoby w istocie zmniejszeniem wartości udzielonej pomocy publicznej, co pozostaje w sprzeczności z celami ustawy wspierającej przedsiębiorców z 29 września 2022 r.

Jak wskazano wyżej w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrażano już poglądy potwierdzające trafność stanowiska co do traktowania wskazanej pomocy publicznej jako dotacji w rozumieniu art. 17 ust. 1 pkt 47 u.p.d.o.p. (zob. wyroki: z 28 kwietnia 2017 r. II FSK 862/15, z 7 grudnia 2021 r. II FSK 1276/21, z 16 grudnia 2025 r. II FSK365/23).

Odnosząc się z kolei do naruszenia przepisów postępowania, Naczelny Sąd Administracyjny wskazuje, że w myśl art. 174 pkt 2 p.p.s.a., naruszenie to musi być na tyle poważne, aby mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Zarzut skargi kasacyjnej dotyczący tego przepisu winien zatem zostać uzasadniony poprzez wskazanie jaki wpływ na wynik sprawy miało to naruszenie. W złożonej skardze kasacyjnej brak jest wskazanych elementów.

Jedynie na marginesie zaznaczyć należy, że z uzasadnienia interpretacji musi wynikać czytelny tok rozumowania organu. Podmiot składający wniosek o interpretację z uzasadnienia prawnego interpretacji powinien wiedzieć, dlaczego w jego sprawie określone przepisy znajdują - bądź nie - zastosowanie. Z interpretacji powinna wynikać informacja, dlaczego pogląd zawarty we wniosku jest nieprawidłowy. Organ nie musi jednakże odnosić się do wszystkich powołanych przez stronę na poparcie jej stanowiska rozstrzygnięć.

W świetle powyższych rozważań Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną jako pozbawioną usprawiedliwionych podstaw, zgodnie z art. 184 p.p.s.a.

-----------------------

II FSK 1007/25