Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Frąckiewicz Sędziowie Sędzia WSA Andrzej Czarnecki Sędzia WSA Zbigniew Rudnicki (spr.) Protokolant ref. staż. Katarzyna Skurzyńska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 sierpnia 2013 r. sprawy ze skargi D. T. na decyzję Głównego Inspektora Jakości Handlowej Artykułów Rolno - Spożywczych z dnia [...] grudnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej oddala skargę

W dniach [...] marca 2012 r., [...] maja 2012 r. oraz [...] czerwca 2012 r., inspektorzy Wojewódzkiego Inspektoratu Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych (JHARS) w [...], działając na podstawie upoważnień wydanych przez [...] Wojewódzkiego Inspektora JHARS, przeprowadzili kontrolę w "I.", B., D. (dalej: strona). Z kontroli sporządzono protokoły z dnia: [...].04.2012 r., [...].05.2012 r. oraz [...].06.2012 r.

W trakcie kontroli stwierdzono wprowadzenie do obrotu handlowego nóg gęsich mrożonych pochodzenia [...] oznakowanych w języku [...] pod nazwą "G." ("nogi z młodej gęsi [...] z Polski"), oznakowanych numerami dwóch ([...]) partii produkcyjnych, tj.: [...] i [...] o łącznej wielkości [...] kg i wartości brutto 170 814 Euro.

Na podstawie przedstawionej dokumentacji oraz oświadczenia właściciela zakładu ustalono, że strona dwukrotnie dokonywała zakupu mrożonych elementów z gęsi w ilości łącznie [...] kg zgodnie z dokumentami dostawy T. z dnia [...].06.2011 oraz T. z dnia [...].11.2011 r., deklarowanych jako "nogi gęsie z [...] młodej gęsi".

Na miejscu w zakładzie w B. były one konfekcjonowane (doczyszczane, selekcjonowane, przeważane, pakowane w opakowania jednostkowe po [...] szt. i w opakowania zbiorcze), a następnie wprowadzane do obrotu na rynku [...] pod nazwą "G. " (nogi z młodej gęsi [...] z Polski). Na wprowadzane do obrotu w/w partie elementów z gęsi pochodzących z [...] nie przedstawiono dokumentacji potwierdzającej tucz [...].

Według oświadczenia właściciela zakładu na opakowaniach jednostkowych stosowano [...] kontretykiety, każda o wymiarach ok. [...] cm x [...] cm. Na jednej z nich podano informację: E. (opakowanie zastępcze) oraz H.: EU (pochodzenie: Unia Europejska).

Wprowadzane do obrotu partie nóg gęsich pochodzenia [...] oznaczone były numerami: [...] i [...]. Takie same numery partii zakład stosował w przypadku produkcji gęsi pochodzących z uboju własnego od producentów krajowych prowadzących tucz gęsi [...] poświadczony stosowną dokumentacją, przy czym pierwsze [...] cyfry numeru partii czyli [...] i [...] oznaczają dostawcę, hodowcę ptaków. W świetle tej dokumentacji numer [...] przypisany jest producentowi o nazwie D. T. N., S., a numer [...] producentowi A. K., B., L.

W związku z ww. nieprawidłowościami (świadczącymi o zafałszowaniu przedmiotowych partii artykułów rolno-spożywczych) organ I instancji w dniu [...] maja 2012 r., wszczął postępowanie administracyjne w sprawie wymierzenia stronie kary pieniężnej na podstawie art. 40a ust. 4, w związku z art. 40a ust. 1 pkt 4 ustawy o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych.

[...] Wojewódzki Inspektor JHARS, po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego w sprawie, w dniu [...] czerwca 2012 r. wydał decyzję wymierzającą stronie karę pieniężną w wysokości 10.000,00 zł za wprowadzenie do obrotu handlowego na rynku [...] nóg gęsich mrożonych pochodzenia [...] oznakowanych w języku [...] pod nazwą "G." oznaczonych numerami [...] partii produkcyjnych: [...] i [...] o łącznej wielkości [...] kg i wartości 170.814 Euro brutto, zafałszowanych - o jakości handlowej niezgodnej z obowiązującymi przepisami. Strona wniosła odwołanie do Głównego Inspektora Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych z zachowaniem terminu określonego w przepisach K.p.a.

Główny Inspektor prowadząc postępowanie odwoławcze przeprowadził dodatkowe postępowanie dowodowe poprzez przeprowadzenie kontroli uzupełniającej, mającej na celu zebranie dowodów potwierdzających ilość wprowadzonych na rynek niemiecki nóg gęsich mrożonych pochodzenia [...] w opakowaniach oznakowanych nazwą artykułu rolno-spożywczego w języku [...] "G." oznaczonych numerami [...] partii produkcyjnych: [...] i [...].

Zgodnie z postanowieniem Głównego Inspektora JHARS z dnia [...] września 2012 r., [...] Wojewódzki Inspektor JHARS [...] przeprowadził kontrolę uzupełniającą mającą na celu zebranie dowodów potwierdzających ilość wyeksportowanych nóg gęsich.

W toku przeprowadzonej dodatkowej kontroli ustalono, iż producent wprowadził do obrotu na rynku [...][...] kg (zgodnie z fakturami VAT UE: nr [...] z dnia [...].11.2011 r. i specyfikacją wysyłkową nr [...] z dnia [...].11.2011 r. oraz nr [...] z dnia [...].08.2011 r. i specyfikacją wysyłkową nr [...] z dnia [...].08.2011 r.), natomiast [...] kg przedmiotowych elementów mięsa gęsi zostało sprzedanych odbiorcy krajowemu (zgodnie z fakturami VAT nr [...] z dnia [...].11.2011 r.).

W trakcie kontroli producent wyjaśnił, iż całkowita ilość nóg gęsich wprowadzonych do obrotu handlowego wynosiła [...] kg i jest mniejsza od ilości [...] kg podanej przez niego w oświadczeniu z dnia [...].05.2012 r. o [...] kg. Producent wyjaśnił, iż ww. różnica ilościowa przedmiotowych partii artykułów rolno-spożywczych wynika z ubytków produkcyjnych i odrzutów, które miały miejsce w toku produkcji (protokół przyjęcia oświadczenia z [...] października 2012 r.).

Strona pismem z dnia [...] października 2012 r. poinformowała Głównego Inspektora, iż po złożeniu przez nią odwołania w niniejszym postępowaniu weszła w posiadanie kilku sztuk produktów (opatrzonych kontretykietami) będących przedmiotem prowadzonego przez organ postępowania.

W związku z powyższym strona wniosła o rozszerzenie materiału dowodowego poprzez przeprowadzenie postępowania dowodowego w jej siedzibie.

Analizując materiał dowodowy zgromadzony w sprawie Główny Inspektor uznał, iż jest on dostateczny w celu wydania decyzji administracyjnej, w związku z powyższym nie przychylił się do ww. wniosku strony.

Główny Inspektor JHARS, po rozpatrzeniu odwołania strony, decyzją z dnia [...] grudnia 2012 r., wydaną na podstawie:

- art. 138 § 1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071, z późn. zm.; dalej: K.p.a.),

- art. 40a ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 21 grudnia 2000 r. o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych (Dz. U. z 2005 r. Nr 187, poz. 1577, z późn. zm.), w zw. z:

- art. 3 pkt 5 oraz pkt 10 lit. c, art. 4 ust. 1, art. 6 ust. 2, art. 7 ust. 2 pkt 2, art. 17 ust. 1 pkt 1 lit. a, art. 21 oraz art. 40a ust. 5 ustawy z dnia 21 grudnia 2000 r. o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych (Dz. U. z 2005 r. Nr 187, poz. 1577, z późn. zm.),

- art. 45 ust. 2, art. 46 ust. 1 pkt 1 lit. a oraz art. 48 ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia (Dz. U. z 2010 r., Nr 136, poz. 914, z późn. zm.),

- art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 7 maja 2009 r. o towarach paczkowanych (Dz. U. Nr 91, poz. 740 z późn. zm.),

- art. 11 ust. 1, art. 12 ust. 1 rozporządzenia Komisji (WE) Nr 543/08 z dnia 16 czerwca 2008 r. wprowadzające szczegółowe przepisy wykonawcze do rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w sprawie niektórych norm handlowych w odniesieniu do mięsa drobiowego (Dz. U. L 157 z 17.6.2008, str. 46—87).

- art. 5 ust. 1, art. 8 ust. 1 lit. c, art. 16 i art. 17 ust. 1 rozporządzenia (WE) Nr 178/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 28 stycznia 2002 r. ustanawiającego ogólne zasady i wymagania prawa żywnościowego, powołującego Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności oraz ustanawiającego procedury w zakresie bezpieczeństwa żywności (Dz. Urz. WE L 31 z 0L02.2002, str. 1, z późn. zm.; Dz. Urz. Polskie wydanie specjalne, rozdz. 15, t. 6, str. 463, z późn. zm.), uchylił w całości decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora JHARS z dnia [...] czerwca 2012 r., wymierzającą stronie karę pieniężną w wysokości 10.000,00 zł za wprowadzenie do obrotu handlowego na rynku [...] nóg gęsich mrożonych pochodzenia [...] oznakowanych w języku [...] jako "G.", oznaczonych numerami [...] partii produkcyjnych: [...] i [...]o łącznej wielkości [...] kg i wartości 170.814 Euro brutto zafałszowanych o jakości handlowej niezgodnej z obowiązującymi przepisami, oraz postanowił wymierzyć stronie, za wprowadzenie do obrotu handlowego na rynku [...] nóg gęsich mrożonych pochodzenia [...], które zostały oznakowane w języku [...] jako "G." w sposób sugerujący, iż jest to produkt pochodzący z polskiej gęsi [...], oznaczonych numerami [...] partii produkcyjnych: [...] i [...] o łącznej wielkości [...] kg zafałszowanych, o jakości handlowej niezgodnej z obowiązującymi przepisami, karę pieniężną w wysokości 10.000,00 zł.

Skargę na powyższą decyzję złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przedsiębiorca (strona), wnosząc o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji oraz o zasądzenie kosztów postępowania.

Zaskarżonej decyzji strona skarżąca zarzuciła:

1) naruszenie prawa procesowego, mające istotny wpływ na wynik sprawy, w szczególności:

- art. 77 § 1, w zw. z art. 7 K.p.a., poprzez brak wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego,

- art. 80 K.p.a. poprzez przekroczenie zasady swobodnej oceny zebranego materiału dowodowego, tj. brak dania wiary dowodom i wyjaśnieniom przedstawionym przez stronę wskazującym, że naklejki, którymi posługiwała się strona w całości zasłaniały treść umieszczoną pod nimi, co spowodowało ustalenie błędnego stanu faktycznego sprawy,

- art. 107 § 3 K.p.a., poprzez:

• nieprawidłowe uzasadnienie faktyczne decyzji przejawiające się w tym, że organ nie wskazał faktów, które uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej i z tego względu strona nie wie, na jakich dowodach organ oparł przekonanie, że etykiety nie mogły zasłonić zakwestionowanych przez organ słów i dlaczego i z jakich powodów organ odmówił wiarygodności oświadczeniu i wyjaśnieniom strony, które wprost wykazywały, że naklejone etykiety w całości zakrywały zakwestionowane przez organ słowa.

• nieprawidłowe uzasadnienie prawne przejawiające się tym, że organ nie wskazał, jakie konkretnie zachowanie strony naruszyły, które konkretne przepisy prawa,

2) naruszenie prawa materialnego, mające istotny wpływ na wynik sprawy, w szczególności:

- art. 3 pkt 10 ustawy o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych, poprzez dokonanie błędnej wykładni i niewłaściwe zastosowanie,

- art. 6 ust 2 ustawy o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych w zw. z art. 46 ust. 1 pkt 1 lit a ustawy o bezpieczeństwie żywności i żywienia w zw. z art. 5 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu nieuczciwym praktykom rynkowym, poprzez dokonanie błędnej wykładni i niewłaściwe zastosowanie

Strona podniosła, że Główny Inspektor JHARS w sposób sprzeczny z zasadami postępowania administracyjnego zebrał i dokonał oceny materiału dowodowego.

Organ odwoławczy błędnie wskazał w sentencji decyzji nazwę przedmiotowego artykułu rolno-spożywczego, tj. "G. " podczas gdy w rzeczywistości strona na etykiecie produktu umieszcza nazwę "g. ", czyli noga gęsia.

Ponadto organ II instancji potwierdził ustalenia wojewódzkiego inspektora dotyczące wielkości opakowania, wielkości liter na opakowaniu, wielkości etykiet zastępczych i ich możliwego umiejscowienia na opakowaniu podstawowym bez wskazania na podstawie jakich dowodów to ustalił, przy czym nie uwzględnił wniosku skarżącego o przeprowadzenie dowodu z oględzin posiadanych przez stronę przykładowych opakowań oraz zdjęć przedmiotowych opakowań.

Strona twierdzi, iż etykieta zastępcza, na której została zamieszczona właściwa nazwa przedmiotowego artykułu rolno-spożywczego, była naklejona na opakowaniu produktu w taki sposób, iż słowa "G. " nadrukowane na opakowaniu z foli termokurczliwej były całkowicie zasłonięte i niewidoczne dla konsumenta.

Ponadto strona podkreśla, iż "na odwrotnej stronie opakowania foliowego naklejono drugą etykietę, zakrywającą informacje umieszczone na folii, której treść w sposób wyraźny wskazywała, że opakowanie produktu ma charakter jedynie zastępczy (e.), oraz że produkt pochodzi z Unii Europejskiej (H.: EU)".

Zdaniem strony, konsument nie był wprowadzony w błąd, gdyż "nie mógł, nie miał żadnej możliwości, aby przeczytać inne słowa, niż te zawarte na etykiecie zastępczej".

W ocenie strony skarżącej organy administracji nie wykazały celowości działania skarżącego i nie wykazały naruszenia w istotny sposób interesów konsumentów.

W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor uznał, że zarzuty strony nie znajdują uzasadnienia w przepisach obwiązującego prawa a skarga zasługuje na oddalenie.

W obszernym uzasadnieniu powtórzono w znacznej części argumentację podniesioną w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

I tak, zgodnie z art. 3 pkt 5 ustawy o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych, jakość handlowa to cechy artykułu rolno-spożywczego dotyczące jego właściwości organoleptycznych, fizykochemicznych i mikrobiologicznych w zakresie technologii produkcji, wielkości lub masy oraz wymagania wynikające ze sposobu produkcji, opakowania, prezentacji i oznakowania, nieobjęte wymaganiami sanitarnymi, weterynaryjnymi lub fitosanitarnymi.

Natomiast stosownie do art. 4 ust. 1 ustawy o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych, wprowadzane do obrotu artykuły rolno-spożywcze powinny spełniać wymagania w zakresie jakości handlowej, jeżeli w przepisach o jakości handlowej zostały określone takie wymagania, oraz dodatkowe wymagania dotyczące tych artykułów, jeżeli ich spełnienie zostało zadeklarowane przez producenta.

Ponadto zgodnie z art. 6 ust. 2 ustawy o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych, do znakowania artykułów rolno-spożywczych stosuje się odpowiednio wymagania określone w art. 45 ust. 2, art. 46 ust. 1 pkt 1 i art. 48 ust. 1 ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia.

Przepis art. 45 ust. 2 ustawy o bezpieczeństwie żywności i żywienia stanowi, że oznakowanie środka spożywczego obejmuje wszelkie informacje w postaci napisów i innych oznaczeń, w tym znaki towarowe, nazwy handlowe, elementy graficzne i symbole, dotyczące środka spożywczego i umieszczone na opakowaniu, etykiecie, obwolucie, ulotce, zawieszce oraz w dokumentach, które są dołączone do tego środka spożywczego lub odnoszą się do niego.

Stosownie do art. 46 ust. 1 pkt 1 lit. a ww. ustawy, oznakowanie środka spożywczego nie może wprowadzać konsumenta w błąd, w szczególności, co do charakterystyki środka spożywczego, w tym jego nazwy, rodzaju, właściwości, składu, ilości, trwałości, źródła lub miejsca pochodzenia, metod wytwarzania lub produkcji.

W przedmiotowej sprawie w wyniku przeprowadzonej kontroli stwierdzono, iż producent wprowadził do obrotu handlowego artykuł rolno-spożywczy pochodzący z [...] w opakowaniach jednostkowych, które zostały oznakowane w sposób sugerujący, iż jest to produkt pochodzący z Polski.

W oznakowaniu przedmiotowej partii producent wskazał numery partii [...] i [...]. Takie same numery partii, zakład stosował w przypadku uboju własnego w zakładzie tusz gęsich pochodzących od producentów krajowych prowadzących tucz gęsi [...]. Powyższe poświadcza stosowna dokumentacja, przy czym pierwsze [...] cyfry numeru partii, czyli [...] i [...]oznaczają dostawcę, hodowcę ptaków. W świetle tej dokumentacji numer [...] przypisany jest producentowi o nazwie D. T. N. [...],[...]-[...] S., a numer [...] producentowi A. K. B. [...],[...]-[...] L.

Jak już wyżej wskazano, oznakowanie środka spożywczego obejmuje wszelkie informacje w postaci napisów i innych oznaczeń, w tym znaki towarowe, nazwy handlowe, elementy graficzne i symbole, dotyczące środka spożywczego i umieszczone na opakowaniu, etykiecie, obwolucie, ulotce, zawieszce oraz w dokumentach, które są dołączone do tego środka spożywczego lub odnoszą się do niego.

Producent zamieszczając w oznakowaniu przedmiotowych produktów numery partii [...] i [...]w sposób jednoznaczny wskazuje, iż wprowadzony do obrotu produkt został wyprodukowany w Polsce i pochodzi ze specjalnego chowu, tj. tuczu [...].

Organ wskazał też, iż zastosowana przez producenta szata graficzna opakowań jednostkowych, w tym zamieszczona na opakowaniu nazwa produktu odnoszącego się do Polskiej gęsi [...], tj. "G. " w połączeniu z ww. numerami partii nie budzi wątpliwości konsumenta, iż przedmiotowy artykuł jest produktem polskim o konkretnych walorach kulinarnych.

Ustawa z dnia z dnia 21 grudnia 2000 r. o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych oraz ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności zawierają przepisy szczególne mające na celu ochronę konsumenta.

Normami prawa o charakterze ogólnym, zajmującymi się tymi samymi kwestiami jest m.in. ustawa z dnia 23 sierpnia 2007 roku o przeciwdziałaniu nieuczciwym praktykom rynkowym (Dz. U. z 2007 r. nr 171 poz. 1206). W treści tych przepisów można znaleźć wyjaśnienie, co kryje się pod określeniem "wprowadzanie w błąd".

W rozumieniu art. 5 ust. 1 w/w ustawy, praktykę rynkową uznaje się za wprowadzającą w błąd, jeżeli działanie w jakikolwiek sposób powoduje lub może powodować podjęcie przez przeciętnego konsumenta decyzji dotyczącej umowy (w tym, także zakupu), której inaczej by nie podjął.

Główny Inspektor w zaskarżonej decyzji w pełni poparł stanowisko organu I instancji w zakresie oceny oznakowania.

Organ zauważył, że opakowany produkt jakim są [...] nogi gęsie posiada kształt maczugi o wysokości ok. [...] cm - [...] cm, szerokości [...] cm - [...] cm i grubości [...] cm - [...] cm.

W oznakowaniu tych produktów napisy informujące o rodzaju chowu (H.) oraz pochodzeniu produktu (P.) umieszczone były na osłonce z folii termokurczliwej na stronie czołowej (o wymiarach ok. [...] cm x [...] cm) oraz na stronie tylniej (o wymiarach ok. [...] cm x [...] cm). Wysokość liter informujących o deklarowanym tuczu (H.) wynosiła [...] mm do [...] mm. Wysokość liter informujących o deklarowanym kraju pochodzenia (P.) wynosiła od [...] mm do [...] mm. W przypadku deklarowanych "kontretykiet" wysokość liter w informacji "E." wynosiła ok. [...] mm, a wysokość liter w informacji "H.: EU" wynosiła ok. [...] mm.

Ponadto zastosowanie ich w postaci naklejek o wymiarach ok. [...] cm x [...] cm, każda na tylniej stronie produktu z opisaną informacją "E." nie zasłaniało i nie unieważniało informacji podanych w nazwie produktu na stronie czołowej. Gdyby jedna z nich użyta była na stronie czołowej, to też ze względu na swój wymiar nie mogłaby zakryć i unieważnić tej nazwy. Jedynie użycie [...] naklejek obok siebie mogłoby zakryć nazwę na stronie czołowej, ale wtedy byłoby to sprzeczne z informacją na stronie tylniej. Użycie określenia "H.: EU" nie wykluczało również informacji, że produkt nie pochodzi z Polski, gdyż Polska jest członkiem Wspólnoty Europejskiej.

W przedmiotowej sprawie zdaniem organu zastosowane znakowanie ewidentnie wprowadzało konsumenta w błąd.

Biorąc pod uwagę wyżej przytoczone uzasadnienie należy stwierdzić, iż zarzut strony wskazujący na brak wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego, oraz pominiecie wyjaśnień strony co do faktu, że zastępcze etykiety zostały w ten sposób naklejone, że zakrywały sporny tekst, jest bezpodstawny.

Zgodnie ze wskazanym przepisem, artykuły rolno-spożywcze wprowadzane do obrotu są oznakowane, a do znakowania artykułów rolno-spożywczych stosuje się odpowiednio wymagania określone w art. 48 ust. 1 ustawy o bezpieczeństwie żywności i żywienia. Oznacza to, że środki spożywcze muszą być oznakowane w sposób zrozumiały, napisy muszą być wyraźne, czytelne i nieusuwalne.

Natomiast zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy o towarach paczkowanych, Oznakowanie umieszczone na towarach paczkowanych musi być łatwe do odczytania i dobrze widoczne oraz wykonane w sposób nie dający się usunąć bez uszkodzenia opakowania. Poza wymaganiami dotyczącymi oznakowania produktów, określonymi w przepisach odrębnych, towary paczkowane wprowadzane do obrotu muszą posiadać następujące elementy oznakowania:

1) nazwę produktu;

2) ilość nominalną produktu;

3) firmę paczkującego, zlecającego paczkowanie, sprowadzającego lub importera.

Biorąc pod uwagą powyższe, producent ma obowiązek oznakować- produkt w taki sposób, aby oznakowanie było trwałe na każdym etapie obrotu handlowego.

Zakładając nawet, iż nalepiona etykieta zastępcza zakrywała znaczną część nazwy przedmiotowego artykułu rolno-spożywczego, tj. "G. ", to fakt, iż producent na etykiecie zastępczej zamieścił nr partii produkcyjnej świadczący o pochodzeniu gęsi z polskiego gospodarstwa prowadzącego chów gęsi świadczy o zafałszowaniu przedmiotowego artykułu.

Należy wskazać, iż zarówno w postępowaniu administracyjnym prowadzonym przez organ I instancji, jak też w postępowaniu odwoławczym, strona posługiwała się określeniem "kontretykiety" w stosunku do nalepki stanowiącej etykietę zastępcza.

Słusznie organ I instancji wyjaśnił w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji znaczenie określenia "kontretykiety". Należy zauważyć, iż "kontretykiety" to- dodatkowa etykieta w formie naklejki papierowej najczęściej w kształcie prostokąta lub kwadratu znajdująca się po przeciwnej stronie etykiety. Umieszcza się na niej szczegółowe informacje o produkcie. Z reguły podane tam informacje w postaci kodu kreskowego, zawartości netto, terminu przydatności do spożycia, numeru partii produkcyjnej i inne informacje stanowią uzupełnienie etykiety.

Należy mieć na uwadze, że nazwa produktu jest pierwszą informacją, którą bierze pod uwagę konsument podczas procesu decyzyjnego przy wyborze produktu w mniejszym stopniu korzystając z informacji umieszczonych na opakowaniu drobnym i słabo widocznym drukiem. W przedmiotowej sprawie konsument ma do dyspozycji istotne przy wyborze informacje zawarte w nazwie artykułu podane dużymi i barwnymi literami w zakresie źródła lub miejsca pochodzenia oraz sposobu produkcji. Nawet gdyby przeczytał jeszcze informacje z kontretykiety to nie zaprzeczały one i nie unieważniały informacji zadeklarowanych w nazwie produktu.

Zdaniem organu, przekaz informacji zawartych w nazwie jednoznacznie sugerował, że jest to produkt polski uzyskany z "gęsi [...]". Należy zauważyć, iż [...] organizacja ekologiczna "C." weryfikując przedmiotowy produkt pod kątem pochodzenia oraz sposobu karmienia również uznała, że przedmiotowe partie pochodzą z polskiej gęsi tuczonej [...] zgodnie z wymaganiami rozporządzenia Komisji (WE) nr 543/2008 z dnia 16 czerwca 2008 r. wprowadzającego rozporządzenie Komisji (WE) nr 1234/2007 w sprawie niektórych norm handlowych w odniesieniu do mięsa drobiowego (Dz. Urz. WE, L 157, z 17.06.2008., str. 46).

Organ podkreślił, iż mięso gęsie wyprodukowane w Polsce na rynku [...] postrzegane jest jako produkt luksusowy, przede wszystkim kojarzony z bezpieczną ekologiczną żywnością. Mięso z polskich gęsi [...] uważne jest wśród konsumentów jako markowe o najwyższej jakości. Produkcję gęsi [...] regulują przepisy Wspólnoty Europejskiej.

Zgodnie z art. 11 ust. 1 i 3 przywołującym załącznik nr V rozporządzenia Komisji (WE) nr 543/2008 w celu oznaczenia rodzaju chowu, z wyjątkiem chowu organicznego i biologicznego, na etykietach w rozumieniu art. 1 ust. 3 lit. a) dyrektywy 2000/13/WE mogą występować wyłącznie poniższe określenia lub odpowiadające im określenia w innych językach wspólnotowych wymienione w załączniku IV i tylko jeżeli spełnione są odpowiednie warunki wymienione w załączniku V niniejszego rozporządzenia:

a) "żywione z udziałem ... % ...";

b) "ekstensywny chów ściółkowy";

c) "chów wybiegowy";

d) "tradycyjny chów wybiegowy";

e) "chów wybiegowy bez ograniczeń".

Wymienione określenia można uzupełnić oznaczeniami odnoszącymi się do szczególnych cech charakterystycznych dla odpowiednich sposobów chowu. Kiedy produkcja z chowu wybiegowego (lit. c), d) i e)) podana jest na etykiecie mięsa pochodzącego z kaczek i gęsi chowanych do produkcji foie gras, umieszcza się na niej również napis "z produkcji foie gras".

Ustępy 1 i 2 stosuje się bez uszczerbku dla krajowych środków technicznych wykraczających poza minimalne wymagania podane w załączniku V, które mają zastosowanie jedynie do producentów danego państwa członkowskiego, o ile środki te są zgodne z prawem wspólnotowym i wspólnymi normami handlowymi w odniesieniu do mięsa drobiowego.

Zgodnie z załącznikiem V przedmiotowego rozporządzenia, określenie gęś owsiana można używać w przypadku, gdy podczas trzytygodniowego tuczu końcowego gęsi otrzymują dziennie nie mniej niż [...] g [...].

Natomiast zgodnie z art. 12 ust. 1 ww. rozporządzenia rzeźnie upoważnione do stosowania określeń wymienionych w art. 11 podlegają specjalnej rejestracji. Prowadzą one oddzielne ewidencje, według sposobu hodowli, dotyczące:

a) nazw i adresów producentów ptaków, którzy są rejestrowani po kontroli właściwego organu państwa członkowskiego;

b) na żądanie tego organu, liczby ptaków chowanych przez poszczególnych producentów na serię wychowu;

c) liczby i całkowitej masy żywych ptaków lub tusz tych ptaków dostarczonych i przetworzonych;

d) danych zawierających nazwy i adresy kupujących przez okres minimum 6 miesięcy od chwili wysyłki.

Organ wskazał, iż producent w toku kontroli nie przedstawił ww. dokumentów odnoszących się do wprowadzonych do obrotu handlowego partii elementów z gęsi sprowadzonych z [...]. Tym samym zastosowanie w nazwie określenia [...] wprowadza konsumenta w błąd, jak również świadczy o zafałszowaniu.

Organy urzędowej kontroli żywności mają za zadanie eliminację z rynku także potencjalnych zagrożeń dla ekonomicznych interesów konsumenta, ponieważ zgodnie z art. 8 ust. 1 lit. c rozporządzenia (WE) Nr 178/2002, prawo żywnościowe ma na celu zapobieganie wszelkim praktykom mogącym wprowadzać konsumenta w błąd.

Producent zamieszczając w oznakowaniu opakowań jednostkowych przedmiotowego artykułu "G." wraz z numerami partii [...] i [...] deklarował, iż przedmiotowe elementy gęsie pochodzą z gęsi [...] wyprodukowanej w Polsce. Biorąc pod uwagę fakt, iż przedmiotowe nogi gęsie zostały sprowadzone z [...] oraz zważywszy na fakt, iż strona nie przedstawiła dokumentacji świadczącej o tuczu [...] należy jednoznacznie stwierdzić, iż producent wprowadza konsumenta w błąd co do miejsca pochodzenia wyrobu, jak również jego właściwości.

Zgodnie z art. 3 pkt 10 lit a-c ustawy o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych, artykuł rolno-spożywczy zafałszowany to produkt, którego skład jest niezgodny z przepisami dotyczącymi jakości handlowej poszczególnych artykułów rolno-spożywczych, albo produkt, w którym zostały wprowadzone zmiany, w tym zmiany dotyczące oznakowania, mające na celu ukrycie jego rzeczywistego składu lub innych właściwości, jeżeli niezgodności te lub zmiany w istotny sposób naruszają interesy konsumentów, w szczególności, jeżeli:

a) dokonano zabiegów, które zmieniły lub ukryły jego rzeczywisty skład lub nadały mu wygląd produktu zgodnego z przepisami dotyczącymi jakości handlowej,

b) w oznakowaniu podano nazwę niezgodną z przepisami dotyczącymi jakości handlowej poszczególnych artykułów rolno-spożywczych albo niezgodną z prawdą,

c) w oznakowaniu podano niezgodne z prawdą dane w zakresie składu, pochodzenia, terminu przydatności do spożycia lub daty minimalnej trwałości, zawartości netto lub klasy jakości handlowej.

Uwzględniając powyższe, z produktem zafałszowanym mamy do czynienia w każdym przypadku, kiedy w oznakowaniu podano niezgodne z prawda dane w zakresie nazwy, jak również miejsca pochodzenia.

Oznacza to, że produkt, którego nazwa, jak też pochodzenie, jest niezgodne z deklaracją producenta jest artykułem rolno-spożywczym zafałszowanym, o którym mowa w art. 3 pkt 10 lit. b i c.

Przyjmując nawet, że działanie producenta było niezamierzone, to produkty, w oznakowaniu których podano niezgodne z prawdą pochodzenie, jak też nazwę, są produktami zafałszowanymi. Może być to zafałszowanie świadome bądź nie, ale sam fakt zafałszowania jest w ocenie organu bezsporny.

Organ podkreślił, że podstawowym celem prawa żywnościowego, obok ochrony zdrowia i życia ludzi, jest ochrona interesów konsumentów, z uwzględnieniem uczciwych praktyk w handlu żywnością (art. 5 ust. 1 w/w rozporządzenia (WE) Nr 178/2002).

Zgodnie z art. 8 ust. 1 rozporządzenia (WE) Nr 178/2002, prawo żywnościowe ma na celu ochronę interesów konsumentów i powinno stanowić podstawę dokonywania przez konsumentów świadomego wyboru związanego ze spożywaną przez nich żywnością. Ma na celu zapobieganie:

a) oszukańczym lub podstępnym praktykom;

b) fałszowaniu żywności, oraz

c) wszelkim innym praktykom mogącym wprowadzać konsumenta w błąd.

Natomiast stosownie do art. 16 rozporządzenia (WE) Nr 178/2002, bez uszczerbku dla bardziej szczegółowych przepisów prawa żywnościowego, etykietowanie, reklama i prezentacja żywności lub pasz, z uwzględnieniem ich kształtu, wyglądu lub opakowania, używanych opakowań, sposobu ułożenia i miejsca wystawienia oraz informacji udostępnionych na ich temat w jakikolwiek sposób, nie może wprowadzać konsumentów w błąd.

Oznacza to, że przepisy prawa żywnościowego sprzeciwiają się każdej praktyce, m.in. dotyczącej znakowania artykułów rolno-spożywczych, mogącej w jakikolwiek sposób wprowadzić w błąd konsumenta.

Wprowadzanie nabywcy w błąd, bez względu na to, czy jest on konsumentem finalnym, czy też przedsiębiorcą zawodowo trudniącym się przetwórstwem i handlem żywnością, stanowi nieuczciwą praktykę. Sprzedaż środka spożywczego nie spełniającego wymogów zawartych w deklaracji producenta godzi w dobro, jakim jest pewność i bezpieczeństwo obrotu.

Stosownie do art. 17 ust. 1 rozporządzenia (WE) Nr 178/2002, podmioty działające na rynku spożywczym i pasz zapewniają, na wszystkich etapach produkcji, przetwarzania i dystrybucji w przedsiębiorstwach będących pod ich kontrolą, zgodność tej żywności lub pasz z wymogami prawa żywnościowego właściwymi dla ich działalności oraz kontrolowania przestrzegania tych wymogów.

Celem przytoczonego wyżej przepisu jest identyfikacja producenta, a przez to zagwarantowanie konsumentowi możliwości odróżnienia konkretnego producenta od innych występujących na rynku oraz dokonania świadomego wyboru towaru. Producent zobowiązany jest przekazać konsumentowi wszystkie informacje wymagane prawem i nie ma tu znaczenia, czy miały miejsce w tym zakresie reklamacje konsumentów, czy też one nie występowały.

Zgodnie z art. 40a ust. 1 pkt 4 ustawy o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych, kto wprowadza do obrotu artykuły rolno-spożywcze zafałszowane, podlega karze pieniężnej w wysokości nie wyższej niż 10 % przychodu osiągniętego w roku rozliczeniowym poprzedzającym rok nałożenia kary, nie niższej jednak niż 1 000 zł.

Oznacza to, że jeśli została przeprowadzona kontrola, w trakcie której stwierdzono, że podmiot wprowadził do obrotu artykuły zafałszowane, wojewódzki inspektor JHARS ma obowiązek wymierzyć mu karę pieniężną, która nie może być niższa niż 1000 zł i nie może być wyższa niż 10 % przychodu osiągniętego w roku rozliczeniowym poprzedzającym rok nałożenia kary.

Tak też uczynił [...] Wojewódzki Inspektor JHARS.

W ocenie Głównego Inspektora, organ I instancji zgodnie z art. 40a ust. 5 w/w ustawy, ustalając wysokość kary, prawidłowo uwzględnił stopień szkodliwości czynu, stopień zawinienia, zakres naruszenia, dotychczasową działalność podmiotu działającego na rynku artykułów rolno-spożywczych i wielkość jego obrotów.

Wprowadzając do obrotu handlowego artykuł rolno-spożywczy zafałszowany, producent naruszył przepisy prawa żywnościowego.

Oceniając stopień szkodliwości czynu jako znaczny, prawidłowo organ I instancji wskazał, iż konsument [...] kierując się informacjami wskazanymi w oznakowaniu przedmiotowego artykułu rolno-spożywczego spodziewa się gęsi [...] pochodzącej z tuczy [...], czyli towaru luksusowego, delikatesowego o ugruntowanej wysokiej jakości. W niniejszej sprawie konsument otrzymał produkt pochodzący z [...] nazwany "gęsią [...]" niezgodnie z obowiązującymi przepisami, przez co w sposób istotny został naruszony jego interes ekonomiczny.

Organ podkreślił, iż towar o stałym, znanym miejscu pochodzenia w przekonaniu konsumentów zapewnia niezmienną jakość na najwyższym poziomie. Umieszczenie w opakowaniu danych niezgodnych z prawdą stanowi o nieuczciwej oszukańczej praktyce handlowej, która godzi w prawo konsumenta do swobodnego świadomego wyboru produktu spełniającego jego oczekiwania.

Oceniając stopień szkodliwości Główny Inspektor wskazał, iż łączna ilość zakwestionowanych [...] partii artykułu rolno-spożywczego wyniosła [...] kg, tym samym wprowadzając do obrotu ww. partie produktów przedsiębiorca naruszył lub mógł naruszyć interes ekonomiczny znacznej grupy konsumentów.

Oznakowanie artykułów rolno-spożywczych jest istotnym elementem jakości handlowej. Obowiązkiem producenta jest wprowadzanie do obrotu produktów oznakowanych zgodnie z przepisami, w sposób rzetelny i nie wzbudzający wątpliwości konsumenta.

W ocenie Głównego Inspektora, [...] Wojewódzki Inspektor JHARS słusznie ocenił stopień zawinienia jako istotny. Producent artykułów rolno-spożywczych, zawodowo trudniący się chowem gęsi [...], posiada dostateczną wiedzę o mechanizmach działających na rynku [...] i wie jaką renomę posiada tam mięso z gęsi [...] pochodzące z Polski. Wprowadzając do obrotu nogi z gęsi pochodzenia [...] oznakowane w sposób sugerujący, iż przedmiotowe elementy mięsa pochodzą z gęsi [...] z Polski, producent miał świadomość co do kwalifikacji popełnionego czynu.

Fakt podania w oznakowaniu przedmiotowych partii numerów partii produkcyjnych przypisanych producentom krajowym prowadzącym tucz gęsi [...] (poświadczony stosowną dokumentacją), świadczy o wprowadzenia do obrotu handlowego towaru, jako produkt polski.

Należy podnieść, iż producent jako profesjonalista w swej dziedzinie jest zobowiązany w taki sposób zorganizować proces produkcji, aby wprowadzić na rynek wyroby posiadające odpowiednią jakość handlową zgodną z jego deklaracją.

Zdaniem organu II instancji, niedochowanie należytej staranności wymaganej od przedsiębiorcy w zakresie jakości handlowej wprowadzanych do obrotu artykułów, świadczy o zawinionym działaniu producenta.

Oceniając dotychczasową działalność podmiotu, organ I instancji wskazał, że w poprzednich kontrolach przeprowadzonych w zakresie warunków uboju gęsi nie stwierdził nieprawidłowości.

[...] Wojewódzki Inspektor JHARS ustalając wysokość kary pieniężnej wziął pod uwagę obrót osiągnięty przez przedsiębiorcę w 2011 r. wynoszący 315.344.401,77 zł oraz jego przychód wynoszący 35.230.321,11 zł.

Biorąc pod uwagę nieprawidłowości stwierdzone w toku działań kontrolnych [...] Wojewódzkiego Inspektora JHARS, świadczące o zafałszowaniu przedmiotowych partii artykułów rolno-spożywczych, oraz obrót przedsiębiorcy uzyskany w 2011 r. (tj.: 315.344.401,77 zł), Główny Inspektor stwierdził, iż wymierzona przez organ I instancji kara pieniężna, w wysokości 10.000,00 zł jest adekwatna do stopnia szkodliwości czynu, stopnia zawinienia i zakresu naruszenia, jakiego dopuścił się przedsiębiorca.

Organ odwoławczy wskazał, iż kara pieniężna we wskazanej wysokości, stanowi 0,028 % przychodu firmy oraz 0,28 % kary maksymalnej przewidzianej w art. 40a ust. 1 pkt 4 ustawy o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych.

W ocenie Głównego Inspektora JHARS wymierzona stronie kara pieniężna jest odczuwalną dolegliwością dla producenta, pozostając jednocześnie w jego możliwościach finansowych.

Ponadto organ zaznaczył, iż wysokość kary powinna spełniać funkcję prewencyjną - winna być wyraźnym ostrzeżeniem na przyszłość, zapobiegającym powstawaniu nagannych praktyk rynkowych, oraz funkcję represyjną - stanowić poważną dolegliwość dla przedsiębiorcy nie niosąc za sobą jednocześnie ryzyka wyeliminowania go z obrotu gospodarczego.

Ostatecznie organ wskazał też, że jednym z celów ustawy o jakości handlowej artykułów rolno - spożywczych jest ochrona konsumentów, którzy nie mają adekwatnych instrumentów dla ochrony swych praw przed nieuczciwymi praktykami kupieckimi.

Dlatego, w ocenie Głównego Inspektora, kary wymierzane w tego rodzaju sprawach, uwzględniając kryteria ich wymierzenia przewidziane w art. 40a ust. 5 powołanej ustawy, nie mogą mieć symbolicznego charakteru.

W ocenie Głównego Inspektora, organ I instancji prowadząc postępowanie zastosował się do zasad postępowania wskazanych w art. 7, 9, 11 i art. 80 K.p.a. w efekcie którego wydał poprawną decyzję której treść jest zgodna z wymaganiami art. 107 w tym § 1 i § 3 K.p.a.

Stosownie do art. 138 § 2 K.p.a., organ odwoławczy może uchylić zaskarżoną decyzję w całości i przekazać sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji, gdy rozstrzygnięcie sprawy wymaga uprzedniego przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w całości lub w znacznej części. Przekazując sprawę organ ten może wskazać, jakie okoliczności należy wziąć pod uwagę przy ponownym rozpatrzeniu sprawy.

W przedmiotowej sprawie przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania było nieuzasadnione z uwagi na to, że w/w decyzja została wydana w oparciu o kompletny materiał dowodowy, zebrany w trakcie kontroli oraz w toku wszczętego postępowania administracyjnego.

Niemniej jednak z uwagi na fakt, iż w toku prowadzonego postępowania odwoławczego organ II instancji stwierdził, iż ilość wprowadzonego do obrotu na rynku niemieckim artykułu rolno-spożywczego zafałszowanego nie pokrywała się z ilością wskazana przez organ I instancji zarówno w rozstrzygnięciu zaskarżonej decyzji, jak też w jej uzasadnieniu, Główny Inspektor postanowił uchylić zaskarżoną decyzję i orzec, co do istoty.

Stosownie do art. 138 § 1 pkt 2 K.p.a., organ odwoławczy wydaje decyzję, w której uchyla zaskarżoną decyzję w całości albo w części i w tym zakresie orzeka co do istoty sprawy. W przedmiotowej sprawie organ odwoławczy, z wyżej przedstawionych powodów, postanowił uchylić decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora JHARS w całości i orzec co do istoty sprawy.

Organy Inspekcji podjęły wszelkie niezbędne czynności zmierzające do wyjaśnienia stanu faktycznego (protokoły kontroli wraz z załącznikami, wyjaśnienia strony itp.), informowały stronę o okolicznościach faktycznych i prawnych mających wpływ na przebieg postępowania i prawa strony, strona na każdym jego etapie miała zapewniony czynny udział w toczonym postępowaniu, organy administracji w sposób wyczerpujący zebrały i oceniły cały materiał dowodowy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle paragrafu drugiego powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, wchodzi tutaj w grę kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywana pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów odnoszących się do słuszności rozstrzygnięcia.

Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.– Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz.U Nr 153, poz. 1270, z późn. zm.; zwaną dalej p.p.s.a.).

Rozpoznając skargę w świetle powołanych wyżej kryteriów należy uznać, że nie zasługuje ona na uwzględnienie.

Przedmiotem rozpoznania przez Sąd była skarga na decyzję Głównego Inspektora JHARS z dnia [...] grudnia 2012 r., którą po rozpatrzeniu odwołania od decyzji wydanej przez [...] Wojewódzkiego Inspektora JHARS z dnia [...] czerwca 2012 r., wymierzającej stronie karę pieniężną w wysokości 10.000,00 zł za wprowadzenie do obrotu handlowego na rynku [...] nóg gęsich mrożonych pochodzenia [...] oznakowanych w języku [...] pod nazwą "G. " oznaczonych numerami [...] partii produkcyjnych: [...] i [...] o łącznej wielkości [...] kg i wartości 170.814 Euro brutto, zafałszowanych, o jakości handlowej niezgodnej z obowiązującymi przepisami, uchylono zaskarżoną decyzję w całości oraz wymierzono stronie karę pieniężną w tej samej wysokości za wprowadzenie do obrotu handlowego na rynku [...] nóg gęsich mrożonych pochodzenia [...], które zostały oznakowane w języku [...], tj.: "G. " w sposób sugerujący, iż jest to produkt pochodzący z polskiej gęsi [...], oznaczonych numerami [...] partii produkcyjnych: [...] i [...] o łącznej wielkości [...]kg zafałszowanych, o jakości handlowej niezgodnej z obowiązującymi przepisami.

Zaskarżonej decyzji zarzucono naruszenie przepisów postępowania, mające istotny wpływ na wynik sprawy, a w szczególności art. 77 § 1 w zw. z art. 7 K.p.a., poprzez brak wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego oraz art. 80 K.p.a. poprzez przekroczenie zasady swobodnej oceny zebranego materiału dowodowego, a także art. 107 § 3 K.p.a. poprzez nieprawidłowe uzasadnienie faktyczne decyzji. Nadto zaskarżonej decyzji zarzucono naruszenie prawa materialnego, mające istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 3 pkt 10 ustawy o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych oraz art. 6 ust 2 powołanej ustawy w zw. z art. 46 ust. 1 pkt 1 lit a ustawy o bezpieczeństwie żywności i żywienia w zw. z art. 5 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu nieuczciwym praktykom rynkowym - poprzez dokonanie błędnej wykładni i niewłaściwe zastosowanie.

W ocenie Sądu, organy prowadzące postępowanie w rozpatrywanej sprawie ustaliły w sposób nie budzący wątpliwości, że:

- gospodarstwo rolne skarżącego wprowadzało do obrotu gęsi [...], których partie skarżący sprzedawał do [...] m.in. jako "G. " ("nogi z młodej gęsi [...] z Polski");

- wprowadzane do obrotu przez skarżącego partie nóg gęsich oznaczone były numerami: [...] i [...]. Takie same numery partii zakład stosował w przypadku produkcji gęsi pochodzących z uboju własnego od producentów krajowych prowadzących tucz gęsi [...], poświadczony stosowną dokumentacją, przy czym pierwsze [...] cyfry numeru partii czyli [...] i [...]oznaczają dostawcę, hodowcę ptaków. W świetle tej dokumentacji numer [...] przypisany jest skarżącemu, a numer [...] producentowi A. K., B., L..;

- na podstawie przedstawionej dokumentacji oraz oświadczenia skarżącego ustalono, że strona dwukrotnie dokonywała zakupu mrożonych elementów z gęsi w ilości łącznie [...] kg zgodnie z dokumentami dostawy T. z dnia [...].06.2011 oraz T. z dnia [...].11.2011 r., deklarowanych jako "nogi gęsie z [...] młodej gęsi";

- w gospodarstwie skarżącego były one konfekcjonowane (doczyszczane, selekcjonowane, przeważane, pakowane w opakowania jednostkowe po [...] szt. i w opakowania zbiorcze), a następnie wprowadzane do obrotu na rynku [...] pod nazwą "G. " (nogi z młodej gęsi [...] z Polski);

- na wprowadzane do obrotu w/w partie elementów z gęsi pochodzących z [...] nie przedstawiono dokumentacji potwierdzającej tucz [...];

- w ocenie organu odwoławczego, producent zamieszczając w oznakowaniu przedmiotowych produktów numery partii [...] i [...] w sposób jednoznaczny wskazuje, iż wprowadzony do obrotu produkt został wyprodukowany w Polsce i pochodzi ze specjalnego chowu, tj. tuczu [...].

- na opakowaniach jednostkowych stosowano [...] kontretykiety, każda o wymiarach ok. [...] cm x [...] cm. Na jednej z nich podano informację: E. (opakowanie zastępcze) oraz H.: EU (pochodzenie: Unia Europejska);

- strona twierdzi, iż etykieta zastępcza, na której została zamieszczona właściwa nazwa przedmiotowego artykułu rolno-spożywczego, była naklejona na opakowaniu produktu w taki sposób, iż słowa "G. " nadrukowane na opakowaniu z foli termokurczliwej były całkowicie zasłonięte i niewidoczne dla konsumenta;

- w ocenie organu, w oznakowaniu tych produktów napisy informujące o rodzaju chowu (H.) oraz pochodzeniu produktu (P.) umieszczone były na osłonce z folii termokurczliwej na stronie czołowej (o wymiarach ok. [...] cm x [...] cm) oraz na stronie tylniej (o wymiarach ok. [...] cm x [...] cm). Zarówno wysokość liter informujących o deklarowanym tuczu (H.) oraz o deklarowanym kraju pochodzenia (P.), jak i funkcja nalepionych na osłonce konretykiet, zawierających z reguły szczegółowe informacje o produkcie, m.in. w postaci kodu kreskowego, zawartości netto, terminu przydatności do spożycia, numeru partii produkcyjnej i inne informacje stanowiące uzupełnienie etykiety, sprawiały, że nie zasłaniały one i nie unieważniały informacji podanych w nazwie produktu na stronie czołowej;

- w konsekwencji organ uznał, że zastosowana przez producenta szata graficzna opakowań jednostkowych, w tym zamieszczona na opakowaniu nazwa produktu odnoszącego się do Polskiej gęsi [...], tj. "G. " w połączeniu z ww. numerami partii nie budzi wątpliwości konsumenta, iż przedmiotowy artykuł jest produktem polskim o konkretnych walorach kulinarnych;

- tym samym organ uznał, że producent zamieszczając w oznakowaniu opakowań jednostkowych przedmiotowego artykułu "G." wraz z numerami partii [...] i [...] deklarował, iż przedmiotowe elementy gęsie pochodzą z gęsi [...] wyprodukowanej w Polsce. Biorąc pod uwagę fakt, iż przedmiotowe nogi gęsie zostały sprowadzone z [...] oraz zważywszy na fakt, iż strona nie przedstawiła dokumentacji świadczącej o tuczu [...] organ jednoznacznie stwierdził, iż producent wprowadził konsumenta w błąd co do miejsca pochodzenia wyrobu, jak również jego właściwości;

- nadto organ odwoławczy stwierdził, że producent artykułów rolno-spożywczych, zawodowo trudniący się chowem gęsi owsianej, posiada dostateczną wiedzę o mechanizmach działających na rynku [...] i wie jaką renomę posiada tam mięso z gęsi [...] pochodzące z Polski. Wprowadzając do obrotu nogi z gęsi pochodzenia [...] oznakowane w sposób sugerujący, iż przedmiotowe elementy mięsa pochodzą z gęsi [...] z Polski, producent miał świadomość co do kwalifikacji popełnionego czynu.

- w toku przeprowadzonej dodatkowej kontroli ustalono, iż producent wprowadził do obrotu na rynku [...][...]kg (zgodnie z fakturami VAT UE: nr [...]z dnia [...].11.2011 r. i specyfikacją wysyłkową nr [...] z dnia [...].11.2011 r. oraz nr [...] z dnia [...].08.2011 r. i specyfikacją wysyłkową nr [...] z dnia [...].08.2011 r.), natomiast [...] kg przedmiotowych elementów mięsa gęsi zostało sprzedanych odbiorcy krajowemu (zgodnie z fakturami VAT nr [...] z dnia [...].11.2011 r.);

- w związku z powyższym Główny Inspektor ponownie nałożył na producenta karę pieniężną w kwocie 10.000,00 zł uznając, że nie jest to kara wygórowana.

Jak już wyżej wskazano, powyższe ustalenia stanu faktycznego sprawy, dokonane przez organy prowadzące postępowanie, nie budzą wątpliwości Sądu. Są one oparte przede wszystkim na dokumentach, oświadczeniach samego skarżącego i doświadczeniu życiowym i prawidłowo ustalają prawdę materialną w rozpatrywanej sprawie.

Powyższe ustalenia zostały dokonane przez uprawnione podmioty, na podstawie prawidłowo przeprowadzonych kontroli, w tym również kontroli uzupełniającej, z zachowaniem zasad zbierania i oceny dowodów. W ocenie Sądu, organy orzekające w sprawie, a zwłaszcza Główny Inspektor, wziął pod uwagę całokształt materiału dowodowego i prawidłowo, tzn. zgodnie z wymogami K.p.a., uzasadnił zaskarżoną decyzję. W konsekwencji Sąd nie dopatrzył się błędów w kontrolowanym postępowaniu, mających istotny wpływ na wynik sprawy a polegających na naruszeniu art. 77 § 1 w zw. z art. 7 K.p.a., art. 80 K.p.a. oraz art. 107 § 3 K.p.a.

Dokonując kwalifikacji prawnej ustalonego stanu faktycznego Główny Inspektor odwołał się przede wszystkim do przepisów ustawy z dnia 21 grudnia 2000 r. o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych, ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia, ustawy z dnia 7 maja 2009 r. o towarach paczkowanych, a także powołanych w podstawie prawnej decyzji przepisów unijnych, tj. rozporządzenia Komisji (WE) Nr 543/08 z dnia 16 czerwca 2008 r. wprowadzające szczegółowe przepisy wykonawcze do rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w sprawie niektórych norm handlowych w odniesieniu do mięsa drobiowego oraz rozporządzenia (WE) Nr 178/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 28 stycznia 2002 r. ustanawiającego ogólne zasady i wymagania prawa żywnościowego, powołującego Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności oraz ustanawiającego procedury w zakresie bezpieczeństwa żywności.

Odnosząc się do zarzutu naruszenia zaskarżoną decyzją art. 3 pkt 10 ustawy o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych, zawierającego definicje ustawowe, organ odwoławczy najpierw zasadnie odwołał się do literalnego brzmienia powyższego przepisu, zgodnie z którym (tzn.art. 3 pkt 10 lit a-c ustawy o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych) artykuł rolno-spożywczy zafałszowany to produkt, którego skład jest niezgodny z przepisami dotyczącymi jakości handlowej poszczególnych artykułów rolno-spożywczych, albo produkt, w którym zostały wprowadzone zmiany, w tym zmiany dotyczące oznakowania, mające na celu ukrycie jego rzeczywistego składu lub innych właściwości, jeżeli niezgodności te lub zmiany w istotny sposób naruszają interesy konsumentów, w szczególności, jeżeli:

a) dokonano zabiegów, które zmieniły lub ukryły jego rzeczywisty skład lub nadały mu wygląd produktu zgodnego z przepisami dotyczącymi jakości handlowej,

b) w oznakowaniu podano nazwę niezgodną z przepisami dotyczącymi jakości handlowej poszczególnych artykułów rolno-spożywczych albo niezgodną z prawdą,

c) w oznakowaniu podano niezgodne z prawdą dane w zakresie składu, pochodzenia, terminu przydatności do spożycia lub daty minimalnej trwałości, zawartości netto lub klasy jakości handlowej.

Uwzględniając brzmienie powyższego przepisu organ trafnie – w ocenie Sądu – uznał, że z produktem zafałszowanym mamy do czynienia w każdym przypadku, kiedy w oznakowaniu podano niezgodne z prawda dane w zakresie nazwy, jak również miejsca pochodzenia. Produkt, którego nazwa, jak też pochodzenie, jest niezgodne z deklaracją producenta jest artykułem rolno-spożywczym zafałszowanym, o którym mowa w art. 3 pkt 10 lit. b i c.

Organ zasadnie uznał również, że przyjmując nawet, iż działanie producenta było niezamierzone, to produkty, w oznakowaniu których podano niezgodne z prawdą pochodzenie, jak też nazwę, są produktami zafałszowanymi. Może być to zafałszowanie świadome bądź nie, ale sam fakt zafałszowania jest, w ocenie organu, bezsporny. Sąd zgadza się z tak sformułowaną oceną.

Odnosząc się z kolei do zarzutu naruszenia art. 6 ust 2 powołanej ustawy w zw. z art. 46 ust. 1 pkt 1 lit a ustawy o bezpieczeństwie żywności i żywienia należy przede wszystkim zauważyć, że art. 6 ust 2 odsyła m.in. do art. 46 ust. 1 pkt 1 lit a ustawy o bezpieczeństwie żywności i żywienia stwierdzając, że przepis ten stosuje się odpowiednio do wymagań dotyczących znakowania artykułów rolno-spożywczych. Z kolei ten ostatni przepis stanowi, że oznakowanie środka spożywczego nie może wprowadzać konsumenta w błąd, w szczególności co do charakterystyki środka spożywczego, w tym jego nazwy, rodzaju, właściwości, składu, ilości, trwałości, źródła lub miejsca pochodzenia, metod wytwarzania lub produkcji.

Jak zauważono w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, w rozpatrywanej sprawie w wyniku przeprowadzonej kontroli stwierdzono, iż producent wprowadził do obrotu handlowego artykuł rolno-spożywczy pochodzący z [...] w opakowaniach jednostkowych, które zostały oznakowane w sposób sugerujący, iż jest to produkt pochodzący z Polski. Trafnie zatem organ odwoławczy uznał, że uwzględniając fakt, iż przedmiotowe nogi gęsie zostały sprowadzone z [...] oraz zważywszy, iż strona nie przedstawiła dokumentacji świadczącej o tuczu owsianym, należy jednoznacznie stwierdzić, iż producent wprowadza konsumenta w błąd co do miejsca pochodzenia wyrobu, jak również jego właściwości. Trafnie zatem organ odwoławczy uznał, że w przedmiotowej sprawie zastosowane znakowanie ewidentnie wprowadzało konsumenta w błąd.

Sąd podziela to stanowisko i nie zgadza się z poglądem strony skarżącej, iż dokonano w rozpatrywanym przypadku błędnej wykładni i niewłaściwie zastosowano powołane przepisy prawa żywnościowego.

Argument, że Węgry należą również do UE – ze wszystkimi tego konsekwencjami w odniesieniu do oznaczenia nóg gęsich Sąd w rozpatrywanej sprawie uważa za anegdotyczny.

Jest natomiast obowiązkiem Sądu podkreślenie, że Polska, posiadająca b. mało marek towarów rozpoznawalnych w Europie i na świecie – i ciągle bazująca na markach produktów żywnościowych – nie powinna narażać renomy tych marek, jak to uczynił skarżący w rozpatrywanej sprawie.

Nadto Sąd zgadza się z Głównym Inspektorem, że wymierzona kara pieniężna została nałożona we właściwej wysokości i nie jest – w stosunku do dokonanego naruszenia – zbyt wygórowana.

Ponadto oceniając zaskarżoną decyzję Sąd nie stwierdził żadnych innych uchybień, których istnienie powinien uwzględnić z urzędu.

W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm.) orzekł jak w sentencji wyroku.