Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Joanna Brzezińska po rozpoznaniu w dniu 10 marca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Stowarzyszenia [...] o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w sprawie ze skargi Stowarzyszenia [...] na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] października 2015 r., nr [...] w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań realizacji inwestycji wraz z infrastrukturą towarzyszącą postanawia odmówić przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu.

Pismem z dnia [...] listopada 2015 r. Stowarzyszenie [...] wniosło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] października 2015 r., nr [...] w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań realizacji inwestycji wraz z infrastrukturą towarzyszącą.

W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 10 grudnia 2015r. wezwano stronę skarżącą do uiszczenia w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi wpisu sądowego w wysokości 200 zł. Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z tego samego dnia zobowiązano skarżące Stowarzyszenie do przedłożenia terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi, dwóch odpisów skargi poświadczonych za zgodność z oryginałem oraz dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej.

Powyższe wezwanie zostało doręczone stronie skarżącej w dniu 8 stycznia 2016r. (zwrotne potwierdzenie odbioru korespondencji – k. 18). W zakreślonym siedmiodniowym terminie skarżąca uzupełniła braki formalne skargi, jednakże nie uzupełniła wpisu należnego od skargi.

Postanowieniem z dnia 8 kwietnia 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy odrzucił skargę Stowarzyszenia [...] na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] października 2015 r., nr [...] podnosząc, że strona skarżąca nie uiściła wymaganego wpisu w zakreślonym przez Sąd terminie.

W dniu 5 maja 2016 r. strona skarżąca złożyła zażalenie oraz wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego dołączając jednocześnie potwierdzenie dokonania w dniu 5 maja 2016 r. przelewu kwoty 200 zł tytułem wpisu od skargi. Zarówno w zażaleniu jak i wniosku o przywrócenie terminu strona skarżąca wyjaśniła, że wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego zostało doręczone skarżącej w dniu 8 stycznia 2016 r. wraz z wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi, które stowarzyszenie uzupełniło w wyznaczonym przez Sąd terminie. Jednakże ze względu na przesłanie przez WSA w Bydgoszczy w jednej kopercie zarówno wezwania jak i odpisu zarządzenia do uiszczenia wpisu oraz ze względu na małe doświadczenie w podobnych sprawach, cała korespondencja została potraktowana jako jeden dokument, tj. dokument o uzupełnieniu braków formalnych skargi. Stowarzyszenie podkreśliło, że dotychczas nie spotkało się z przysyłaniem dwóch różnych dokumentów sądowych w jednej kopercie, co zdaniem strony skarżącej, miało istotny wpływ na niedopełnieniu obowiązku uiszczenia wpisu sądowego.

Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 31 stycznia 2017 r. oddaliło wywiedzione przez stronę skarżącą zażalenie na postanowienie z dnia 8 kwietnia 2016 r. o odrzuceniu skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Wniosek o przywrócenie terminu nie zasługuje na uwzględnienie.

W myśl przepisu art. 86 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz.718, zwana dalej: p.p.s.a.) sąd na wniosek strony postanowi o przywróceniu terminu do dokonania czynności w postępowaniu sądowym, której to czynności strona nie dokonała w terminie bez swojej winy, a zgodnie z art. 87 § 1 i 2 p.p.s.a. wniosek taki składa się w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu i należy w nim uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Podkreślić należy, że przywrócenie uchybionego terminu ma charakter wyjątkowy, a ocena argumentacji strony wnoszącej o to przywrócenie podlega ocenie sądu, który rozstrzyga czy brak swojej winy strona uprawdopodobniła. Uzależnione ono jest od spełnienia określonych przesłanek pozytywnych, których istnienie pozwala na przywrócenie terminu i negatywnych, których istnienie czyni przywrócenie terminu niedopuszczalnym. Zgodnie z orzecznictwem sądowym do okoliczności faktycznych, które uzasadniają przywrócenia uchybionego terminu zalicza się np. nagłą chorobę, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą (wyrok NSA z 3 sierpnia 2001 r., I SA/Wr 676/99, niepubl.), czy mylne pouczenie o środkach zaskarżania. Natomiast do przesłanek negatywnych zalicza się przykładowo: zaniedbanie pracownika odpowiedzialnego za sprawy napływającej korespondencji w zakładzie osoby prawnej (wyrok NSA z 9 marca 2000 r., I SA/Gd 1288/99), nieznajomość prawa (wyrok NSA z 6 listopada 1998 r., I SA/Łd 153/97), czy niedostateczna staranność w prowadzeniu własnych spraw (postanowienie NSA z 10 lutego 2000 r. , SA/Sz 1117/99).

Kryterium braku winy, jako przesłanki przywracającej termin do dokonania czynności w postępowaniu sądowym, wiąże się z obowiązkiem szczególnej staranności przy dokonaniu tej czynności. Można o nim mówić jedynie wówczas, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (postanowienie NSA z 2 października 2002 r., V SA 793/03). Przeszkody te muszą mieć charakter zewnętrzny i obiektywny. Z treści omawianego przepisu należy wywieść, że to strona powinna uwiarygodnić stosowną argumentacją swoją staranność oraz fakt, że przeszkoda była od niej niezależna. Ocena braku winy w uchybieniu terminu należy do sądu i powinna uwzględniać wszystkie okoliczności sprawy. Zatem w przypadku, gdy strona uchybiając terminowi dopuściła się chociażby lekkiego niedbalstwa, dokonana przez nią czynność pozostanie bezskuteczna, ponieważ przywrócenie terminu nie będzie w tej sytuacji dopuszczalne.

Uchybienie terminu do uiszczenia wpisu w przedmiotowej sprawie jest bezsporne, wobec czego zasadnym było złożenie wniosku o jego przywrócenie. Pomimo, iż wniosek taki został złożony w terminie przewidzianym w art. 87 § 1 p.p.s.a., to skarżąca nie uprawdopodobniła braku winy w uchybieniu tegoż terminu, albowiem okoliczności podane we wniosku o przywrócenie terminu nie dają podstaw do przyjęcia, że uchybienie było niezawinione. We wniosku o przywrócenie terminu strona skarżąca podała, że powodem nieuiszczenia w terminie wpisu od skargi była okoliczność, że WSA w Bydgoszczy przesłał w jednej kopercie zarówno wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi jak i odpis zarządzenia do uiszczenia wpisu oraz małe doświadczenie w podobnych sprawach, cała korespondencja została potraktowana jako jeden dokument, tj. dokument o uzupełnieniu braków formalnych skargi. Stowarzyszenie wskazał, że nie spotkał się jeszcze z taka praktyką aby dwa wezwania przesyłane były w jednej kopercie. W ocenie Sądu okoliczność ta nie może być podstawą uwzględnienia wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego. Praktyka wysyłania przez Sąd w jednej przesyłce kilku pism do tego samego adresata, wbrew twierdzeniom strony skarżącej, nie budzi wątpliwości. Istotnym jest, aby fakt ten został odnotowany na formularzu potwierdzenia odbioru w rubryce "rodzaj przesyłki" (por. postanowienie NSA z dnia 20 kwietnia 2011 r., sygn. akt II OSK 707/11 [w:] CBOSA; postanowienie SN z dnia 26 lipca 2000 r., I CZ 87/00, Lex nr 548760, postanowienie SN z dnia 14 marca 2000 r., sygn. II CKN 483/2000 nie publ., postanowienie SN z dnia 20 kwietnia 2000 r., sygn. akt I CZ 38/00, Biul. SN 2000, nr 5, poz. 15). W niniejszej sprawie oba wymienione wezwania zostały wysłane do skarżącej w jednej kopercie, czego strona nie kwestionuje i o czym świadczy adnotacja zawarta na zwrotnym potwierdzeniu odbioru. Własnoręczny podpis osoby upoważnionej do odbioru korespondencji adresowanej do skarżącej na druku odbioru przesyłki pocztowej jest potwierdzeniem okoliczności faktycznego jej otrzymania i prowadzi do domniemania prawidłowego doręczenia zawartych w niej dokumentów opisanych na zwrotnym potwierdzeniu odbioru. Wobec powyższego należało przyjąć, iż wymogi prawidłowego doręczenia zostały zachowane. Wypełnione prawidłowo potwierdzenie odbioru, stanowi dokument urzędowy, potwierdzający fakt i datę doręczenia wskazanych pism. W tym zakresie dokument urzędowy korzysta z domniemania zgodności z prawdą.

Zatem takiego działania skarżącej nie można uznać za wskazujące na dochowanie szczególnej staranności w prowadzeniu swoich spraw. Konkludując powyższe okoliczności, Sąd uznał, że skarżąca nie uprawdopodobniła okoliczności wyłączających jej winę w uchybieniu terminu do uiszczenia wpisu od skargi.

Mając na uwadze przedstawioną argumentację, Wojewódzki Sąd Administracyjny postanowił jak w sentencji na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a.