Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Marta Pawłowska po rozpoznaniu w dniu 1 czerwca 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale II sprawy ze skargi A. M. reprezentowanej przez przedstawiciela ustawowego Y. M. na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie zezwolenia na pobyt czasowy postanawia: odrzucić skargę.

Skargą z 16 lutego 2022 r. A. M. reprezentowana przez przedstawiciela ustawowego Y. M. (dalej: skarżąca) zaskarżyła bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w sprawie wniosku o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga podlegała odrzuceniu.

Sąd z urzędu dysponuje wiedzą, że przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym zawisła już sprawa ze skargi tej samej strony skarżącej na bezczynność organu w sprawie o wydanie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę, która zarejestrowana została pod sygn. akt II SAB/Wr 242/22).

Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 4 ustawy z 30.08.2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej w skrócie: p.p.s.a.) Sąd wydaje postanowienie o odrzuceniu skargi, jeśli sprawa objęta skargą między tymi samymi stronami jest w toku (lis pendens), lub została już prawomocnie osądzona (res iudicata). Odrzuceniu będzie podlegała skarga w sprawie, w której ze względu na tożsamość podmiotową (tożsamość stron) oraz przedmiotową (tożsamość sprawy) wydany został już prawomocny wyrok lub toczy się postępowanie (A. Kabat, Skarga (w:) B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, 2009 r.).

Sprawy o sygn. akt II SAB/Wr 30/22 oraz o sygn. akt II SAB/Wr 646/22 dotyczą bezczynności Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy i pracę z tego samego wniosku oraz złożonego przez ten sam podmiot. Konsekwencją stwierdzenia tożsamości podmiotowej – ta sama strona skarżąca oraz tożsamości przedmiotowej skargi – obie skargi dotyczą bezczynności Wojewody w procedowaniu sprawy z tego samego wniosku, jest uznanie, że nie można wyprowadzić podstaw do wniesienia dwóch skarg na bezczynność tożsamej sprawy będącej w toku instancji (postanowienie NSA z dnia 23 czerwca 2020 r. sygn. akt II OZ 366/20).

Mając powyższe na uwadze, na podstawie powołanego na wstępie art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a., należało skargę odrzucić.