Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Małgorzata Roleder, Sędziowie sędzia NSA Grażyna Gryglaszewska,, sędzia NSA Anna Sobolewska-Nazarczyk (spr.), Protokolant Anna Makal, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 30 listopada 2010 r. sprawy ze skargi D. C. B. na bezczynność P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. w przedmiocie odmowy wyłączenia pracowników organu w sprawie pomostu drewnianego. oddala skargę

Skarga została wywiedziona na tle następujących okoliczności faktycznych:

W dniu 2 czerwca 2010r. D. C. B. i J. P. zwrócili się do P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z wnioskiem o wyłączenie pracowników tego organu z dalszych czynności w prowadzonym postępowaniu w przedmiocie pomostu drewnianego usytuowanego na jeziorze B., zarzucając, iż dokonane przez nich czynności są wadliwe, a przyjęte na ich podstawie ustalenia nie odpowiadają prawdzie.

Po rozpatrzeniu przedmiotowego wniosku P. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w B. postanowieniem z dnia [...] czerwca 2010r. (nr [...]) odmówił wyłączenia pracowników tegoż organu: W. S. i P. S. od prowadzenia sprawy w przedmiocie wykonanego pomostu drewnianego na działce o nr [...] (jeziorze B.) w obrębie wsi A. gm. N.

W dniu 22 września 2010r. D. C. B. wniósł do tutejszego sądu administracyjnego skargę na bezczynność P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B., polegającą na naruszeniu art. 35 i 36 kpa, przy załatwieniu sprawy wyłączenia pracowników organu nadzoru budowlanego. Dodatkowo zarzucił temu organowi naruszenie art. 39 i 46 kpa oraz 124 w zw. z art. 126 kpa poprzez dokonywanie i wydawania rozstrzygnięć w sprawie w sposób nie spełniający wymogów określonych w tych przepisach – wobec niedoręczania wydawanych postanowień, pomijania wniosków i zarzutów strony postępowania, nieprzedstawiania uzasadnienia faktycznego i uzasadnienia prawnego wydawanych rozstrzygnięć, które to naruszenia prawa moją istotny wpływ na wynik sprawy.

W uzasadnieniu skarżący zaprzeczył okoliczności doręczenia mu postanowienia PWINB w B. o odmowie wyłączenia pracowników organu, wyjaśniając, że w dniu 16 czerwca 2010r. otrzymał jedynie postanowienie z [...] czerwca 2010r. o odmowie zawieszenia postępowania administracyjnego w przedmiocie wykonanego pomostu drewnianego. Zdaniem skarżącego organ nie wydał w przedmiocie wyłączenia pracowników odrębnego rozstrzygnięcia, a do wniosku strony o wyłączenie pracowników odniósł się jedynie w uzasadnieniu postanowienia o odmowie zawieszenia postępowania. W konsekwencji uznał, że sprawa wyłączenia pracowników nie została załatwiona w terminach ustawowych, a sposób jej przeprowadzenia uchybia przepisom postępowania administracyjnego. Zdaniem skarżącego nawet gdyby uznać, że postanowienie o odmowie wyłączenia pracowników organu zostało mu prawidłowo doręczone, to okoliczność ta nie eliminuje jego wadliwości w zakresie spełniania warunków formalnych i materialnych.

W odpowiedzi na skargę P. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie. Ustosunkowując się do zarzutów skargi wyjaśnił, że w dniu 9 czerwca 2010r. zostały wydane dwa postanowienia: o odmowie wyłączenia pracowników PWINB od prowadzenia sprawy w przedmiocie pomostu wykonanego na działce nr [...] (jeziorze B.) w obrębie wsi A. gm. N. oraz o odmowie zawieszenia przedmiotowego postępowania. Oba rozstrzygnięcia zostały wysłane do skarżącego 9 czerwca 2010r., w jednej kopercie, co potwierdza zwrotne potwierdzenie odbioru oraz załączona do skargi kserokopia z odebranego listu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) wojewódzki sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Kontrola ta z mocy art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. N 153, poz. 1270 ze zm.) - zwanej dalej: p.p.s.a., obejmuje również bezczynność organów.

Przesłanką dopuszczalności skargi na bezczynność jest wyczerpanie środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu przed organem właściwym w sprawie (art. 52 § 1 p.p.s.a.). W przedmiotowej sprawie warunek formalny wniesienia skargi na bezczynność został spełniony, bowiem w dniu 2 sierpnia 2010r. skarżący D. C. B. złożył - w trybie art. 37 §1 kpa - zażalenie do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego na niezałatwienie sprawy w terminie.

Przystępując do rozpoznania skargi na bezczynność P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. wskazać należy, iż stosownie do art. 35 §1 kpa organy administracji publicznej obowiązane są załatwić sprawę bez zbędnej zwłoki. Załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania, zaś w postępowaniu odwoławczym w ciągu miesiąca od dnia otrzymania odwołania. Pozostawanie w bezczynności to niepodjęcie lub brak kontynuacji postępowania administracyjnego, mającego na celu zakończenie sprawy decyzją administracyjną lub w innej formie przewidzianej prawem.

W sprawach ze skargi na bezczynność organów administracji publicznej sąd administracyjny orzeka według stanu prawnego i faktycznego istniejącego w chwili orzekania. Innymi słowy przedmiotem niniejszego postępowania jest wyłącznie kwestia, czy organ w dacie orzekania pozostaje w bezczynności i w przypadku uznania, że tak jest w istocie, sąd może jedynie – w myśl art. 149 p.p.s.a. – zobowiązać organ do wydania w określonym terminie aktu lub dokonania czynności. Z przepisu tego wynika zatem a contrario, że wydanie przez organ decyzji lub innego aktu wyłącza możliwość uwzględnienia skargi nawet wówczas, gdy ta decyzja lub akt podjęte zostały z naruszeniem terminu przewidzianego do ich wydania.

Przenosząc powyższe rozważania na płaszczyznę przedmiotowej sprawy stwierdzić należy, że P. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w B., wbrew wywodom skargi, nie dopuścił się bezczynności w rozpatrzeniu wniosku skarżącego z dnia 2 czerwca 2010r. o wyłączenie pracowników organu. Analiza akt sprawy nie pozostawia, bowiem wątpliwości, że w dniu 9 czerwca 2010r. (zatem siedem dni po złożeniu wspomnianego wniosku) PWINB w B. wydał postanowienie o odmowie wyłączenia pracowników organu: W. S. i P. S. od prowadzenia sprawy w przedmiocie wykonanego pomostu drewnianego na działce o nr [...] (jeziorze B.) w obrębie wsi A. gm. N. Przedmiotowe postanowienie, jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach sprawy, zostało doręczone skarżącemu w dniu 15 czerwca 2010r. wraz z postanowieniem o odmowie zawieszenia postępowania w przedmiotowej sprawie. Uwzględniając powyższe okoliczności nie można zgodzić się ze skarżącym, że P. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w B. pozostaje bezczynny w zakresie wniosku o wyłączenie pracowników organu.

Podkreślić jednocześnie należy, że bez znaczenia pozostaje w tym wypadku okoliczność, czy wniosek załatwiono w sposób pozytywny, czy negatywny dla strony. Stanowisko strony w tym zakresie nie może podlegać ocenie w niniejszym postępowaniu, którego przedmiotem jest jedynie bezczynność organu, rozumiana jako zaniechanie prawem nakazanych działań. Orzekając w sprawie dotyczącej skargi na bezczynność organu sąd nie przeprowadza kontroli określonego aktu lub czynności danego organu, lecz biorąc za podstawę stan faktyczny i prawny danej sprawy rozstrzyga, czy istotnie organ pozostaje w bezczynności. Na tym etapie nie mają zatem znaczenia zarzuty skarżącego dotyczące wadliwości formalnej i materialnej wydanego w dniu [...] czerwca 2010r. – postanowienia. Zaznaczyć, bowiem należy, że postanowienie o odmowie wyłączenia pracownika nie podlega zaskarżeniu w drodze zażalenia (art. 141 §1 kpa), jednakże strona może postanowienie o odmowie wyłączenia pracownika kwestionować w postępowaniu odwoławczym od decyzji w danej sprawie, o czym stanowi art.142 kpa (wyrok NSA z 29 maja 1990 r., SA/Po 1555/89, ONSA 1990 nr 2-3, poz. 44). Skarżący prawidłowo został o powyższym pouczony w postanowieniu z dnia 9 czerwca 2010r., dlatego też wszelkie zarzuty podniesione w niniejszej sprawie, a dotyczące wskazanego postanowienia będzie mógł skutecznie podnieść w odwołaniu od decyzji wydanej w przedmiocie wykonanego pomostu drewnianego, która następnie będzie mogła zostać poddana kontroli sądu administracyjnego.

W tym stanie rzeczy Sąd uznając skargę za nieuzasadnioną, na podstawie art. 151 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji wyroku.