Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Arkadiusz Blewązka po rozpoznaniu w dniu 11 czerwca 2015r. na posiedzeniu niejawnym wniosku D. O. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi D.O. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] nr [...], znak: [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę p o s t a n a w i a: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. a.tp.

Pismem z dnia 8 lutego 2015r. D. O. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] nr [...], znak: [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielania pozwolenia na budowę.

W dniu 24 kwietnia 2015r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wpłynął skierowany do Starosty [...] wniosek D. O. o wstrzymanie wykonania decyzji z dnia [...] nr [...], znak: [...] zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę budynku gospodarczego na nieruchomości położonej w P. przy ulicy A 9 na działce o nr ewid. 83/1 w obrębie [...] w gminie S.. We wniosku D. O. wskazał, że wykonanie wyżej wymienionej decyzji, tj. wybudowanie budynku gospodarczego w granicy spowoduje wyłączenie z użytkowania rolniczego działki stanowiącej jego własność. Ponadto podniósł, że wstrzymanie wykonania decyzji pozwoli uniknąć ewentualnej wypłaty odszkodowania inwestorowi w przypadku uchylenia decyzji przez sąd administracyjny i konieczności dokonania rozbiórki wybudowanego budynku gospodarczego.

Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 27 kwietnia 2015r. D. O. został wezwany do wypowiedzenia się, czy popiera wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji przez sąd, a jeśli tak to do uzupełnienia wniosku o wskazanie prawidłowej podstawy prawnej przez powołanie się na konkretną przesłankę wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania.

Pismem z dnia 5 maja 2015r. D. O. wyjaśnił, że popiera wcześniej złożony wniosek i sprecyzował, że na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U z 2012r. poz. 270 ze zm.), dalej powoływanej jako "P.p.s.a.", wnosi o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji z uwagi na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W uzasadnieniu pisma wyjaśnił, że ewentualne uwzględnienie skargi skutkować będzie wyeliminowaniem z obrotu prawnego decyzji o pozwoleniu na budowę, co pozbawi inwestora możliwości dokończenia budowy i związane będzie z koniecznością wszczęcia odrębnego postępowania zmierzającego do przywrócenia nieruchomości do stanu poprzedniego. W ocenie wnioskodawcy zasadne jest uniemożliwienie realizacji spornej inwestycji do czasu wydania przed sąd wyroku w przedmiotowej sprawie, biorąc pod uwagę nakład środków, jak również czas trwania ewentualnych postępowań w tym zakresie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji nie zasługuje na uwzględnienie.

W myśl art. 61 § 1 P.p.s.a. wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania (art. 61 § 3 P.p.s.a.). Postanowienia w sprawie wstrzymania aktu lub czynności, sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym (art. 61 § 5 P.p.s.a).

W pierwszej kolejności wskazać należy, że w orzecznictwie sądowoadministracyjnym za znaczną szkodę uważa się taką szkodę majątkową lub niemajątkową, która nie będzie mogła być zrekompensowana wskutek zwrotu spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia, jak również nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Z kolei przez trudne do odwrócenia skutki należy rozumieć takie skutki prawne lub faktyczne, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 20 stycznia 2012r. w sprawie o sygn. akt II FZ 819/11, z dnia 19 maja 2011r. w sprawie o sygn. akt I OZ 358/11, z dnia 2 grudnia 2014r. w sprawie o sygn. akt II GZ 796/14, http://orzeczenia.nsa.gov.pl).

Należy podkreślić, że w treści wniosku strona jest obowiązana wskazać konkretne okoliczności uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Wnioskodawca powinien wyraźnie sprecyzować, w czym miałoby się wyrażać niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń świadczących o tym, że w stosunku do danego wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest zasadne. Samo stwierdzenie wnioskodawcy, iż wykonanie zaskarżonej decyzji rodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków nie jest wystarczającą podstawą do zastosowania ochrony tymczasowej. Ustawa wprawdzie nie nakłada obowiązku udowodnienia przesłanek wstrzymania wykonania, jednakże na wnioskodawcy spoczywa obowiązek uprawdopodobnienia ich istnienia przez wskazanie konkretnych i realnych dowodów na poparcie własnych twierdzeń co do istnienia przesłanek ochrony tymczasowej. Sąd nie jest natomiast zobowiązany do poszukiwania okoliczności przemawiających za uwzględnieniem wniosku.

Przedmiotowy wniosek dotyczy wstrzymania wykonania ostatecznej decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę. Należy przypomnieć, że w myśl art. 4 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2013r. poz. 1409 ze zm.) każdy ma prawo zabudowy nieruchomości gruntowej, jeżeli wykaże prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, pod warunkiem zgodności zamierzenia budowlanego z przepisami. W związku z powyższym wstrzymanie wykonania decyzji udzielającej pozwolenia na budowę musi być zawsze traktowane jako rozwiązanie wyjątkowe i może dotyczyć tylko tych przypadków, w których rzeczywiście zachodzi prawdopodobieństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Wyjątkowy charakter wstrzymania wykonania takiej decyzji został podkreślony przez ustawodawcę w art. 35a wyżej wymienionej ustawy, zgodnie z którym sąd może uzależnić wstrzymanie wykonania decyzji od złożenia przez skarżącego kaucji na zabezpieczenie roszczeń inwestora. Z treści tegoż przepisu wynika, że postanowienie wstrzymujące wykonanie decyzji w przedmiocie pozwolenia na budowę stanowić może dużą dolegliwość przede wszystkim dla inwestora, którego obciąża ryzyko związane z rozpoczęciem realizacji inwestycji, bowiem inwestor podejmując czynności w trakcie trwania postępowania sądowoadministracyjnego musi brać pod uwagę, że w razie ewentualnego uchylenia decyzji będzie zobligowany na własny koszt przywrócić stan poprzedni.

Okoliczności, na które powołała się strona we wniosku o wstrzymanie decyzji sprowadzają się do kwestionowania zasadności samej decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę oraz powoływania się na skutki ewentualnego wyeliminowania zaskarżonej decyzji z obrotu prawnego. Lakoniczne stwierdzenie o niebezpieczeństwie wyłączenia z użytkowania rolniczego nieruchomości stanowiącej własność wnioskodawcy na skutek przedmiotowej inwestycji nie zostało poparte w tym względzie żadną argumentacją.

Zaznaczyć należy, że Sąd oceniając wniosek o wstrzymanie wykonania aktu, nie bada prawidłowości udzielenia pozwolenia na budowę, gdyż będzie to przedmiotem kontroli następnego etapu postępowania sądowoadministracyjnego. Sąd, rozpatrując wniosek o wstrzymanie wykonania, bada jedynie uprawdopodobnienie przez wnioskodawcę wystąpienia przesłanek umożliwiających jej wstrzymanie.

Podsumowując, Sąd nie dopatrzył się szczególnych okoliczności umożliwiających uwzględnienie wniosku i zastosowanie instytucji ochrony tymczasowej. W niniejszej sprawie skarżący, wnosząc o wstrzymanie wykonania decyzji, nie uprawdopodobnił wystąpienia ustawowych przesłanek wstrzymania Z uwagi na powyższe, zgodnie z art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a należało orzec jak w sentencji postanowienia.

a.tp.