VI SA/Wa 1980/08 - Wyrok

Data orzeczenia	2009-03-06	
Data wpływu	2008-09-16	
Sąd	Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie	
Sędziowie	Piotr Borowiecki /przewodniczący sprawozdawca/	
Symbol z opisem	6254 Usługi telekomunikacyjne i eksploatacja sieci telekomunikacyjnych	
Hasła tematyczne	Telekomunikacja	
Sygn. powiązane	II GSK 612/09	
Skarżony organ	Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej	
Treść wyniku	Uchylono decyzję I i II instancji	
Powołane przepisy	Dz.U. 2004 nr 171 poz 1800; art. 9 ust. 1 i 2; Ustawa z dnia 16 lipca 2004 r. Prawo telekomunikacyjne	
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Grażyna Śliwińska Sędziowie: Sędzia WSA Olga Żurawska-Matusiak Sędzia WSA Piotr Borowiecki (spr.) Protokolant: Eliza Mroczek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 lutego 2009 r. sprawy ze skargi P. S.A. z siedzibą w W. na decyzję Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej z dnia [...] lipca 2008 r., nr [...] w przedmiocie uchylenia zastrzeżenia tajemnicy przedsiębiorstwa w odniesieniu do informacji przetworzonych dotyczących liczby użytkowników usług przedpłaconych 1) uchyla zaskarżoną decyzję oraz utrzymaną nią w mocy decyzję Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej z dnia [...] kwietnia 2008r., nr [...]; 2) stwierdza, że uchylone decyzje nie podlegają wykonaniu; 3) zasądza od Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej na rzecz skarżącej spółki P. S.A. z siedzibą w W. kwotę 457,- zł (czterysta pięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania.	
Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją z dnia [...] lipca 2008 r., nr [...], Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej (dalej także: Prezes UKE) – działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 127 § 3 k.p.a. oraz art. 206 ust. 1 w związku z art. 9 ust. 2 ustawy z dnia 16 lipca 2004 r. - Prawo telekomunikacyjne (Dz. U. z 2004 r. Nr 171, poz. 1800 ze zm.), po rozpatrzeniu wniosku skarżącej spółki P. S.A. z siedzibą w W. o ponowne rozpatrzenie sprawy – utrzymał w mocy swoją wcześniejszą decyzję z dnia [...] kwietnia 2008 r., nr [...] uchylającą zastrzeżenie tajemnicy przedsiębiorstwa w odniesieniu do informacji przetworzonych dotyczących penetracji rynku telefonii ruchomej obliczonych z uwzględnieniem danych w zakresie liczby użytkowników usług przedpłaconych, którzy nie wykonali ani też nie odebrali żadnej usługi telefonii ruchomej w okresie [...] października 2007 r. – [...] grudnia 2007 r., przekazanych Prezesowi UKE przez skarżącą P. S.A. w piśmie z dnia [...] kwietnia 2008 r.

Z akt sprawy wynika, iż Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej, działając na podstawie art. 21 ust. 3 ustawy – Prawo telekomunikacyjne, pismem z dnia [...] lutego 2008 r. zwrócił się do skarżącej spółki P. S.A. o przekazanie informacji dotyczącej liczby użytkowników usług przedpłaconych, którzy nie wykonali, ani też nie odebrali żadnej usługi telefonii ruchomej (połączenia głosowego, wiadomości SMS, MMS, pozostałej transmisji danych) w okresie [...] października 2007 – [...] grudnia 2007 r., zgodnie z określonymi przez Prezesa UKE dodatkowymi warunkami. Organ wyraźnie wskazał, iż występuje z tym wnioskiem w związku z wszczętym dnia [...] września 2007 r. postępowaniem w sprawie wyznaczenia przedsiębiorców o znaczącej pozycji rynkowej na krajowym rynku świadczenia dostępu i rozpoczynania połączeń w ruchomych publicznych sieciach telefonicznych oraz nałożenia na tych przedsiębiorców obowiązków regulacyjnych.

Pismem z dnia [...] kwietnia 2008 r., przekazującym żądane przez Prezesa UKE informacje, P. S.A. dokonał na podstawie art. 9 ust. 1 ustawy – Prawo telekomunikacyjne zastrzeżenia przekazanych informacji z powołaniem się na okoliczność, że stanowią one tajemnicę przedsiębiorstwa. W szczególności skarżąca spółka wniosła o:

a) wykorzystanie przez organ zastrzeżonych informacji wyłącznie w ramach postępowania w sprawie analizy rynku 15;

b) nieujawnienie osobom trzecim jakichkolwiek danych objętych załącznikiem 1 do pisma P. S.A., w tym w ramach dostępu do informacji publicznej;

c) niepublikowanie (niepodawanie do publicznej wiadomości) zastrzeżonych informacji objętych Załącznikiem 1, w tym w ramach projektu decyzji (postanowienia) Prezesa UKE poddawanego publicznej konsultacji w trybie art. 15 ustawy – Prawo telekomunikacyjne.

Decyzją z dnia [...] kwietnia 2008 r., nr [...] Prezes UKE – działając na podstawie art. 9 ust. 2 ustawy z dnia 16 lipca 2004 r. - Prawo telekomunikacyjne – uchylił zastrzeżenie tajemnicy przedsiębiorstwa w odniesieniu do informacji [...], przekazanych Prezesowi UKE przez skarżącą P. S.A. w piśmie z dnia [...] kwietnia 2008 r.

W uzasadnieniu decyzji Prezes UKE stwierdził, iż o ile przedstawiona przez skarżącą spółkę liczba nieaktywnych użytkowników stanowi tajemnicę przedsiębiorstwa, o tyle informacje przetworzone (np. w postaci całościowej penetracji rynku – liczonej sumarycznie na podstawie zagregowanych danych wszystkich operatorów rynku) nie stanowią tajemnicy przedsiębiorstwa. W opinii Prezesa UKE nie istnieje zagrożenie określenia liczby nieaktywnych użytkowników sieci P. S.A. przez inne podmioty rynku, na podstawie upublicznionych informacji przetworzonych np. penetracji rynku. Prezes UKE wskazał, iż odtajnienie informacji przetworzonych w postaci penetracji rynku telefonii ruchomej, skalkulowanej z uwzględnieniem liczby nieaktywnych użytkowników P. S.A. w 2007 r. jest niezbędne celem przedstawienia opinii publicznej tych danych poprzez publikacje Prezesa UKE. Zdaniem organu znajomość przez ogół społeczeństwa, którego zdecydowana większość korzysta z usług telefonii ruchomej, penetracji rynku, stanowi uzasadniony interes społeczny. Według Prezesa UKE opublikowanie tych danych jest niezbędne w celu umożliwienia zainteresowanym podmiotom zapoznania się z danymi charakteryzującymi rynek.

W piśmie z dnia [...] maja 2008 r. skarżąca złożyła wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Wnosząc o uchylenie w/w decyzji skarżąca zarzuciła Prezesowi UKE, iż:

- wydał sporną decyzję bez przeprowadzenia postępowania w sprawie i umożliwienia stronie czynnego w nim udziału, co stanowi rażące naruszenie prawa;

- wykorzystał zastrzeżone informacje w innym celu niż ten, dla którego zostały one zebrane, a więc w innym celu niż na potrzeby postępowania w sprawie ustalenia czy na krajowym rynku świadczenia usługi dostępu i rozpoczynania połączeń w ruchomych publicznych sieciach telefonicznych występuje skuteczna konkurencja; zdaniem skarżącej Prezes UKE nadużył kompetencji, gdyż powołał się w wezwaniu na określoną podstawę prawną, a następnie wykorzystał uzyskane tą drogą dane w innym celu - w szczególności takim, dla którego organ nie posiadał kompetencji, co jest sprzeczne z: zasadą praworządności (art. 6 k.p.a.), zasadą pogłębiania zaufania do organów administracji publicznej (art. 8 k.p.a.) oraz zasadą udzielania informacji (art. 9 k.p.a.);

- mylnie uznał, że przetworzone dane o liczbie użytkowników usług przepłaconych, którzy nie wykonali ani też nie odebrali żadnej usługi telefonii ruchomej w okresie [...].10.2007 r. - [...].12.2007 r. nie stanowią tajemnicy przedsiębiorstwa P. S.A.;

- nie określił sposobu przetworzenia danych, a także

- nie wykazał przesłanki "niezbędności" wykorzystania przetworzonych danych.

W wyniku rozpatrzenia złożonego przez skarżącą P. S.A. wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy, Prezes UKE wydał w dniu [...] lipca 2008 r. decyzję nr [...], na podstawie której utrzymał w mocy swą wcześniejszą decyzję z dnia [...] kwietnia 2008 r. w przedmiocie uchylenia zastrzeżenia tajemnicy przedsiębiorstwa w odniesieniu do informacji przetworzonych dotyczących liczby użytkowników usług przedpłaconych.

W uzasadnieniu decyzji organ – ustosunkowując się merytorycznie do poszczególnych zarzutów strony skarżącej – stwierdził, iż uchylenie zastrzeżenia tajemnicy przedsiębiorstwa w odniesieniu do informacji przetworzonych dotyczących całościowej (tj. odnoszącej się do ogółu rynku, a nie poszczególnych operatorów) penetracji rynku telefonii ruchomej związane jest z corocznym publikowaniem analiz rynku telekomunikacyjnego, gdzie jedną ze składowych są wskaźniki penetracji rynku. Organ wskazał, iż obowiązek corocznej publikacji analizy rynku telekomunikacyjnego wynika z treści przepisu art. 189 ust. 2 pkt 3 lit. d ustawy – Prawo telekomunikacyjne. Prezes UKE zwrócił uwagę, iż to do niego należy ocena, czy określone dane są niezbędne do ich ogłoszenia, a nie do przedsiębiorców telekomunikacyjnych. Znajomość przez ogół społeczeństwa, którego zdecydowana większość korzysta z usług telefonii ruchomej, stopnia nasycenia rynku, tj. penetracji, stanowi w opinii Prezesa UKE uzasadniony interes społeczny. Z tych względów organ uznał, że opublikowanie penetracji rynku z uwzględnieniem przedstawionych przez operatorów ilości nieaktywnych użytkowników, jest niezbędne w celu umożliwienia zainteresowanym podmiotom zapoznania się z danymi charakteryzującymi rynek. Prezes UKE wskazał, iż działając na mocy art. 9 ust. 2 ustawy - uznał, że podanie do publicznej informacji, poprzez publikację na stronie internetowej UKE, przetworzonych danych o penetracji rynku telefonii ruchomej jest zatem również niezbędne z uwagi na interes społeczny konsumentów. Według Prezesa UKE niezbędność podania do publicznej wiadomości przetworzonych danych uzyskanych od skarżącej spółki wynika również z przepisów ustawy – Prawo telekomunikacyjne. Organ powołał się na przepis art. 6 ust. 2 pkt 4 cyt. ustawy, wskazując, iż może wezwać do udzielenia informacji o realizowaniu obowiązków nałożonych ustawą, jeżeli są one niezbędne w celu publikowania zestawień porównawczych odnoszących się do jakości i cen świadczonych usług telekomunikacyjnych. Zdaniem organu wskaźnik penetracji rynku pośrednio odnosi się zarówno do jakości jak i cen usług. Organ stwierdził ponadto, iż niezbędność w omawianym zakresie wynika również z ustawowych zadań Prezesa UKE. Organ powołał się na przepis art. 192 pkt 4 i 19, w którym zawarto uprawnienie Prezesa UKE do działania w zakresie analizy i oceny funkcjonowania rynków usług telekomunikacyjnych oraz uprawnienie do przeprowadzania konsultacji środowiskowych z zainteresowanymi podmiotami. Mając na uwadze powyższe organ stwierdził, iż w niniejszej sprawie zaszła przesłanka "niezbędności", na brak której skarżąca P. S.A. wskazywała w zarzutach skargi. Wobec powyższego – zdaniem - Prezesa UKE nie można mówić, jak twierdziła strona, o naruszeniu art. 6 i 7 Konstytucji RP. Ponadto Prezes UKE uznał, iż informacje przetworzone dotyczące całościowej penetracji rynku, obliczonej z uwzględnieniem danych w zakresie liczby użytkowników usług przedpłaconych, którzy nie wykonali ani też nie odebrali żadnej usługi telefonii ruchomej w okresie [...].10.2007 - [...].12.2007, w przypadku ujawnienia nie przedstawiają szczególnej wartości ekonomicznej z punktu widzenia konkretnego operatora telefonii ruchomej, co również przemawia za tym, iż nie powinny być objęte tajemnicą przedsiębiorstwa. Zdaniem organu brak szczególnej wartości ekonomicznej przetworzonych przez Prezesa UKE danych podyktowane jest tym, iż nie istnieje zagrożenie określenia wartości wskaźnika nieaktywnych użytkowników P. S.A. przez inne podmioty rynku, na podstawie upublicznionych informacji przetworzonych np. całościowej penetracji rynku. Penetracja rynku kalkulowana jest bowiem – jak wskazał organ - w oparciu o zbiorcze dane wszystkich podmiotów rynku, tj. jako wyrażony w procentach iloraz sumy użytkowników z wyłączeniem nieaktywnych użytkowników wszystkich sieci oraz liczby obywateli RP, w danym okresie. W sytuacji, gdy suma użytkowników zawiera więcej niż dwie składowe nie istnieje bezpośrednie zagrożenie skalkulowania danych P. S.A. przez innego operatora na podstawie własnych danych o użytkownikach, zwłaszcza, że do kalkulacji penetracji rynku telefonii ruchomej w 2007 roku wykorzystywane są dane 7 operatorów. Nie ma więc zagrożenia, że inne podmioty rynku są w stanie obliczyć liczbę nieaktywnych użytkowników sieci P. S.A. w oparciu o udostępnioną do wiadomości publicznej informację przetworzoną. Prezes UKE uznał ponadto, że niezasadne są zarzuty skarżącej odnoszące się do wykorzystania zastrzeżonych informacji w innym celu niż ten, dla którego zostały zebrane. Zdaniem organu przepis art. 9 ust. 1 ustawy – Prawo telekomunikacyjne nie odwołuje się do obowiązku podawania celu, w związku z którym Prezes UKE wykorzysta posiadane dane. W związku z tym – według organu - możliwe jest wykorzystanie przez Prezesa UKE przekazanych mu danych w każdym celu, uznanym przez niego za niezbędny, o ile nie narusza to innych przepisów prawa i mieści się w ramach kompetencji Prezesa UKE. Organ stwierdził, iż posiada kompetencje ustawowe, zgodnie z którymi może żądać przekazania określonych danych w celu, który jest zbieżny z celem, do którego Prezes UKE wykorzystał przekazane mu przez P. S.A. dane. Podstawę prawną do takiego działania daje art. 6 ust. 2 pkt 4 cyt. ustawy. Działanie Prezesa UKE nie narusza więc wyrażonej w art. 6 k.p.a. zasady praworządności, zgodnie z którą organy administracji publicznej działają na podstawie przepisów prawa. W związku z powyższym nie można również mówić o naruszeniu przez Prezesa UKE art. 8 i 9 k.p.a. Prezes UKE stwierdził ponadto, iż - wbrew zarzutom skargi - w sposób jasny określił również sposób wykorzystania danych przekazanych przez skarżącą P. S.A., gdyż wskazał ich niezbędność na potrzeby analizy rynku 15. Fakt ten nie zamyka Prezesowi UKE drogi, do wykorzystania danych w innym celu, w sytuacji, gdy na podstawie obowiązujących przepisów prawa (art. 9 ust. 2 ustawy) uzna, iż za takim działaniem przemawia uzasadniony interes społeczny. Odnosząc się z kolei do zarzutu wydania decyzji bez przeprowadzenia postępowania w sprawie i umożliwienia stronie czynnego w nim udziału, Prezes UKE stwierdził, iż nie znajduje on uzasadnienia w niniejszej sprawie. Powołując się na stanowisko doktryny w sprawie wszczęcia postępowania na skutek żądania złożonego przez stronę, organ wyraził stanowisko, iż doręczenie Prezesowi UKE pisma, w którym przedsiębiorca telekomunikacyjny na podstawie art. 9 ust. 1 ustawy – Prawo telekomunikacyjne informuje o zastrzeżeniu pewnych informacji lub dokumentów, wszczyna postępowanie administracyjne w przedmiocie weryfikacji przez Prezesa UKE dokonanego zastrzeżenia. Zważywszy na powyższe organ uznał, iż w dniu [...] kwietnia 2008 r., tj. w dacie wpłynięcia do UKE pisma skarżącej, w którym dokonane zostało zastrzeżenie tajemnicy przedsiębiorstwa, zostało wszczęte postępowanie administracyjne zakończone wydaniem decyzji z dnia [...] kwietnia 2008 r. Jedynie z ostrożności procesowej Prezes UKE zauważył, iż gdyby nawet uznać, że zaskarżona decyzja została wydana w ramach postępowania wszczętego z urzędu, to w takiej sytuacji brak zawiadomienia strony w przedmiotowym postępowaniu o jego wszczęciu nie jest w świetle orzecznictwa przesłanką do uchylenia spornej decyzji z dnia [...] kwietnia 2008 r. kończącej to postępowanie. Prezes UKE stwierdził ponadto, iż w przedmiotowej sprawie skarżąca nie wykazała związku przyczynowego między brakiem wszczęcia postępowania a decyzją wydaną przez Prezesa UKE. Co więcej, zdaniem Prezesa UKE, strona nie mogła wykazać takiego związku, gdyż główną przesłanką do wydania zaskarżonej decyzji jest ocena niezbędności danych, które zastrzega przedsiębiorca telekomunikacyjny. Ocena ta dokonywana jest samodzielne przez Prezesa UKE bez brania pod uwagę stanowiska zainteresowanego przedsiębiorcy telekomunikacyjnego w tym zakresie, który nie jest władny do wskazywania Prezesowi UKE jakie dane są mu niezbędne. Prezes UKE zauważył, iż również bezpodstawny jest zarzut naruszenia przez Prezesa UKE postanowień art. 10 § 1 k.p.a. Zdaniem Prezesa UKE brak powiadomienia strony o przysługujących jej prawach przed wydaniem decyzji będzie powodował negatywne dla organu skutki prawne, o ile taki brak mógłby uniemożliwić stronie dokonania konkretnych czynności procesowych, co mogłoby mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W przedmiotowej sprawie Prezes UKE nie przeprowadzał dowodów oraz nie brał pod uwagę innych pism niż te, które stanowiły korespondencje ze stroną, wobec czego organ uznał brak potrzeby wypowiedzenia się strony przed wydaniem decyzji. Prezes UKE zaznaczył, iż strona wyraziła swoje stanowisko już w piśmie wszczynającym postępowanie. Ponadto zauważył, iż brak jest w sprawie czynności procesowych, jakie mógłby podjąć przedsiębiorca telekomunikacyjny, a które mogłyby mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie. Biorąc to pod uwagę Prezes UKE stwierdził, iż nie naruszył prawa w zakresie art. 10 § 1 k.p.a.

W dniu [...] sierpnia 2008 r. skarżąca spółka, reprezentowana przez radcę prawnego - działając za pośrednictwem organu - wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na w/w decyzję Prezesa UKE z dnia [...] lipca 2008 r.

Wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Prezesa UKE z dnia [...] kwietnia 2008 r., skarżąca zarzuciła organowi:

1) naruszenie art. 10 § 1 k.p.a. w zw. z art. 61 § 4 k.p.a., art. 9 k.p.a., art. 104 k.p.a. oraz art. 9 ust. 2 w zw. z art. 206 ust. 1 ustawy z dnia 16 lipca 2004 r. - Prawo telekomunikacyjne - poprzez uniemożliwienie stronie czynnego udziału w postępowaniu zakończonym zaskarżoną decyzją, wynikający przede wszystkim z niezawiadomienia strony o prowadzeniu postępowania w sprawie uchylenia zastrzeżenia danych, co stanowi przesłankę wznowienia postępowania na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a., skutkującą uchyleniem decyzji przez sąd administracyjny zgodnie z art. 145 § 1 pkt l lit. b) p.p.s.a.;

2) naruszenie art. 9 ust. 2 ustawy - Prawo telekomunikacyjne w zw. z art. 6 k.p.a. - poprzez uchylenie zastrzeżenia danych stanowiących tajemnicę przedsiębiorstwa, przekazanych przez skarżącego na podstawie art. 21 ust. 3 ustawy – Prawo telekomunikacyjne:

a) w innym celu, aniżeli dane zostały zebrane przez organ,

b) związaniu wyrażonej w art. 9 ust. 2 cyt. ustawy "niezbędności danych" z przesłanką wyrażoną w art. 6 ust. 2 pkt 4 ustawy, który nie był i nie mógł być podstawą dla żądania przedstawienia danych;

3) naruszenie art. 9 ust. 2 ustawy – Prawo telekomunikacyjne w związku z art. 9 ust. 1 tej ustawy - poprzez błędną wykładnię pojęcia "tajemnica przedsiębiorstwa", a tym samym błędne przyjęcie, że "informacje przetworzone nie stanowią tajemnicy przedsiębiorstwa".

W uzasadnieniu skarżąca, precyzując zarzut naruszenia art. 10 § 1 k.p.a. - wskazała, iż jej zdaniem Prezes UKE uniemożliwił spółce P. S.A., jako stronie, udział w prowadzonym w tej sprawie postępowaniu administracyjnym, nie tylko poprzez brak zawiadomienia strony o możliwości końcowego wypowiedzenia się co do materiałów zebranych w sprawie - do czego w istocie sprowadza się argumentacja Prezesa UKE w zaskarżonej decyzji - ale przede wszystkim poprzez brak jakiegokolwiek zawiadomienia o wszczęciu postępowania administracyjnego, a następnie przeprowadzenie całego postępowania bez udziału P. S.A. Zdaniem skarżącej Prezes UKE myli się, twierdząc, że każdorazowo wszczynane jest postępowanie w sprawie "weryfikacji" zastrzeżenia danych, albowiem postępowanie takie jest wszczynane tylko wówczas, gdy organ zamierza z jakichś powodów (o ile występuje "niezbędność" danych, o której mowa w art. 9 ust. 2 ustawy – Prawo telekomunikacyjne) uchylić zastrzeżenie. Postępowanie takowe jest wszczynane z urzędu, a zatem strona nie ma obowiązku o nim wiedzieć, a nawet go przewidywać, a więc to organ powinien zawiadomić stronę o wszczęciu postępowania. Odnosząc się z kolei do zarzutu naruszenia art. 9 ust. 2 ustawy - Prawo telekomunikacyjne w zw. z art. 6 k.p.a., skarżąca wskazała, że naruszone te przepisy poprzez nieuzasadnioną i bezprawną zmianę podstawy prawnej żądania danych, w toku realizacji czynności stanowiących obowiązek ustawowy organu. Skarżącej stwierdziła, że wydając zaskarżaną decyzję, utrzymującą w mocy uchylenie zastrzeżenia, Prezes UKE powołuje się na inną niż zawarta w art. 21 ust. 3 ustawy – Prawo telekomunikacyjne podstawę prawną, a mianowicie na art. 6 ust. 2 pkt 4 tej ustawy. Według strony, jeżeli Prezes UKE zamierzał zrealizować jakieś inne zadanie, niż pierwotnie określone w żądaniu przekazania danych, mógł to uczynić osobno, występując o przekazanie informacji dla realizacji stosownego, innego celu. Strona podniosła, że żądanie przekazania informacji z pisma Prezesa UKE z dnia [...] lutego 2008 r. oparte było na chęci dokonania analizy "(...) czy na krajowym rynku świadczenia dostępu i rozpoczynania połączeń w ruchomych publicznych sieciach telefonicznych występuje skuteczna konkurencja (...)", a więc nie zostało zgłoszone w celu sprawdzenia realizacji obowiązków nałożonych na przedsiębiorcę przez ustawę. Według strony trudno uznać za "zbieżne" cele przywoływane w obu przepisach, ponieważ celem jednego jest "udzielenie informacji i dostarczania dokumentów na żądanie Prezesa UKE w zakresie niezbędnym do dokonania badań rynków, o których mowa w ust. 1" (art. 21 ust. 3 ustawy), a drugiego "publikowanie zestawień porównawczych odnoszących się do jakości i cen świadczonych usług telekomunikacyjnych" (art. 6 ust. 2 pkt 4). Skarżąca uznała, że zmiana podstawy prawnej w toku czynności Prezesa UKE (w dodatku, w ocenie skarżącej, wadliwa z powodu wspomnianego powyżej zakresu art. 6 ust. 1 i 2 ustawy), realizujących wynikające z ustawy - Prawo telekomunikacyjne obowiązki, podważa sens regulacji zawartej w przepisie art. 9 ust. 1 cyt. ustawy. Sama czynność przekazania informacji byłaby – zdaniem strony - zbędna, jeśli nie zostałoby z nią powiązane konkretne zachowanie się organu względem otrzymanych danych. Wykorzystanie danych musi z kolei opierać się na wyraźnej podstawie prawnej. O ile więc przepis art. 9 ust. 1 ustawy - Prawo telekomunikacyjne nie nakazuje wyraźnie obowiązku określenia celu żądania, to – zdaniem skarżącej spółki - nie można się zgodzić z twierdzeniem, że taki obowiązek nie istnieje, a organ nie jest związany podstawą prawną przywołaną przez siebie w żądaniu. Tymczasem powołując się w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji na wykorzystanie informacji zgodnie z art. 6 ust. 1 w zw. z art. 6 ust. 2 pkt 4 cyt. ustawy, organ wskazał na zupełnie inny reżim prawny, który z regulacją zawartą w art. 21 ust. 3 nie ma nic wspólnego. Ponadto – zdaniem strony - brak w art. 6 ust. 2 pkt 4 w zw. z art. 6 ust. 1 cyt. ustawy, podstawy do wykorzystania przedmiotowych danych, gdyż dane te nie dotyczą obowiązków P. S.A. (a zatem nie spełniają wymagań powyższych przepisów). W tej sytuacji skarżąca uznała za słuszny zarzut naruszenia art. 6 k.p.a. Zdaniem strony bezpośrednią konsekwencją wskazanego naruszenia jest również bezpodstawne stosowanie przez Prezesa UKE przesłanki "niezbędności danych", zawartej w art. 9 ust. 2 ustawie - Prawo telekomunikacyjne. Ponadto skarżąca zarzuciła Prezesowi UKE nieuzasadnioną próbę ingerencji w uprawnienia strony, poprzez wskazywanie, jakie informacje, objęte zastrzeżeniem z art. 9 ust. 1 w/w ustawy, stanowią tajemnicę przedsiębiorstwa. Skarżąca zauważyła, że to nie do Prezesa UKE, ale do przedsiębiorcy należy ocena, czy dane stanowią jego tajemnicę. Według strony wykładnia przepisu dokonana przez Prezesa UKE może prowadzić w prosty sposób do obejścia przepisu art. 9 ust. 1 ustawy poprzez każdorazową, nawet błahą czynność przetworzenia danych, skutkującą nieformalnym, uznaniowym uchyleniem zastrzeżenia dokonanego przez przedsiębiorcę, co stałoby w oczywistej sprzeczności z istotą i celem tej regulacji prawnej.

W odpowiedzi na skargę Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Na rozprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie w dniu [...] lutego 2009 r. strony podtrzymały swoje dotychczasowe stanowiska w sprawie. Pełnomocnik strony skarżącej dodatkowo złożył do akt sprawy załącznik do protokołu z rozprawy, w którym szczegółowo ustosunkował się do argumentacji Prezesa UKE przedstawionej w odpowiedzi na skargę.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z przepisem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

W świetle powołanego przepisu ustawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję administracyjną z punktu widzenia jej zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tej decyzji.

Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (vide: art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej także p.p.s.a.).

W ocenie Sądu analizowana pod tym kątem skarga spółki P. S.A. zasługuje na uwzględnienie, albowiem zaskarżona decyzja Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej z dnia [...] lipca 2008 r. oraz utrzymana nią w mocy decyzja tego organu z dnia [...] kwietnia 2008 r., nr [...] w przedmiocie uchylenia zastrzeżenia tajemnicy przedsiębiorstwa w odniesieniu do informacji przetworzonych dotyczących liczby użytkowników usług przedpłaconych - naruszają prawo.

Zdaniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Prezes UKE, wydając obie decyzje - dopuścił się ewidentnego naruszenia art. 10 § 1 k.p.a. w zw. z art. 61 § 4 k.p.a. i art. 9 ust. 2 w zw. z art. 206 ust. 1 ustawy z dnia 16 lipca 2004 r. - Prawo telekomunikacyjne - poprzez uniemożliwienie stronie skarżącej czynnego udziału w postępowaniu zakończonym zaskarżoną decyzją, przede wszystkim w wyniku niezawiadomienia strony o prowadzeniu postępowania w sprawie uchylenia zastrzeżenia danych.

Przede wszystkim jednak organ, wydając sporne decyzje, dopuścił się mającego istotny wpływ na wynik sprawy naruszenia przepisów art. 9 ust. 2 ustawy – Prawo telekomunikacyjne w zw. z art. 6 k.p.a. – polegającego na uchyleniu zastrzeżenia danych stanowiących tajemnicę przedsiębiorstwa, przekazanych przez skarżącego operatora na podstawie art. 21 ust. 3 ustawy – Prawo telekomunikacyjne w innym celu, aniżeli dane te zostały zebrane przez organ.

W konsekwencji - zdaniem Sądu - doszło do naruszenia art. 9 ust. 2 ustawy – Prawo telekomunikacyjne również poprzez brak stosownego wykazania w uzasadnieniu decyzji wydanej na podstawie wskazanego przepisu, iż uchylenie zastrzeżenia informacji zawierających tajemnicę przedsiębiorstwa było "niezbędne" dla osiągnięcia celów wskazanych w wezwaniu skierowanym w ramach postępowania dotyczącego ustalenia, czy na określonym rynku występuje skuteczna konkurencja.

W pierwszej kolejności wskazać należy, że jeśli chodzi o kwestię naruszenia norm postępowania administracyjnego, wyrażonych w przepisach art. 10 § 1 k.p.a. w zw. z art. 61 § 4 k.p.a., skład orzekający w niniejszej sprawie uznał, iż – wbrew stanowisku strony skarżącej – obraza tych przepisów, choć niewątpliwa, nie miała w tej konkretnej sprawie istotnego wpływu na je wynik, albowiem w przedmiotowej sprawie skarżąca spółka P. S.A. w żaden sposób nie wykazała, iż uchybienie to mogło mieć znaczenie w kontekście rozstrzygnięcia organu wydanego w trybie przepisu art. 9 ust. 2 ustawy – Prawo telekomunikacyjne.

W ocenie Sądu należy podzielić stanowisko strony skarżącej, iż interpretacja dokonana przez Prezesa UKE w zakresie charakteru postępowania z art. 9 ustawy – Prawo telekomunikacyjne - jest błędna. Nie można traktować zastrzeżenia z art. 9 ust. 1 cyt. ustawy jako wniosku wszczynającego postępowania administracyjnego w sprawie. Zgodzić się należy ze skarżącą, że jeśli, przyjmując argumentację Prezesa UKE, wniosek każdorazowo wszczynałby postępowanie administracyjne w sprawie weryfikacji "zastrzeżenia danych", to organ byłby związany wszystkimi regułami postępowania administracyjnego, w tym obowiązkiem jego zakończenia poprzez wydanie określonej decyzji administracyjnej. W przepisach ustawy – Prawo telekomunikacyjne nie znajdujemy regulacji mówiącej o obowiązku, czy nawet kompetencji Prezesa UKE do każdorazowego, samodzielnego weryfikowania zastrzeżenia po jego doręczeniu, poprzez przeprowadzenie postępowania administracyjnego. Jeżeli Prezes UKE uznaje, że konieczna jest każdorazowa weryfikacja, oznaczałoby to, że powinien za każdym razem, gdy trafia do niego zastrzeżenie strony oparte na przepisie art. 9 ust. 1 cyt. ustawy, wszcząć postępowanie administracyjne i zawsze kończyć je podjęciem stosownej decyzji.

Z powyższych względów - zdaniem Sądu - uznać trzeba, iż Prezes UKE myli się, twierdząc, że każdorazowo wszczynane jest postępowanie w sprawie ,,weryfikacji" zastrzeżenia danych, albowiem postępowanie takie jest wszczynane tylko wówczas, gdy organ zamierza z jakichś powodów, o ile oczywiście występuje "niezbędność" danych, o której mowa w art. 9 ust. 2 - uchylić zastrzeżenie. Postępowanie takowe jest wszczynane z urzędu, a zatem strona nie ma obowiązku o nim wiedzieć, a nawet go przewidywać – a więc organ powinien, zgodnie z art. 61 § 4 k.p.a., zawiadomić stronę o wszczęciu postępowania.

W tym miejscu warto wskazać m.in. na powołany przez stronę skarżącą wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 października 2006, sygn. akt II OSK 1257/05, w którym NSA stwierdził, iż w przypadku, gdy przepis prawa materialnego nie normuje expressis verbis inicjatywy wszczęcia postępowania w danej kategorii spraw administracyjnych, należy przyjąć, że jeżeli przedmiotem postępowania administracyjnego jest określenie ciążących na jednostce obowiązków, ograniczenia lub cofnięcia uprawnień - wszczęcie postępowania następuje z urzędu.

Niewątpliwie zauważyć należy, iż w świetle przeważających poglądów doktryny i judykatury przyjmuje się, że jedną z sytuacji, wskazanych w art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a., polegającą na niezawinionym przez stronę pozbawieniu jej udziału w sprawie, stanowi przypadek, kiedy organ nie zawiadamia strony o wszczęciu postępowania z urzędu. W takiej sytuacji doktryna i orzecznictwo przyjmują, że winno nastąpić wznowienie postępowania, niezależnie od tego, czy to kwalifikowane naruszenie norm prawa procesowego miało wpływ na treść decyzji, czy też takiego wpływu nie można stwierdzić, albowiem wskazany przepis nie żąda stwierdzenia, że udział strony spowodowałby inne załatwienie sprawy (tak m.in. B. Adamiak /w:/ B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Wydawnictwo C.H. Beck, Warszawa 2005, s. 647; podobnie: G. Łaszczyca /w:/ G. Łaszczyca, Cz. Martysz, A. Matan, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, LEX 2007, wyd. II i powołany tam m.in. wyrok NSA z dnia 6 października 2000 r., sygn. akt V SA 316/00).

Skład orzekający w niniejszej sprawie zgadza się z poglądem, iż - co do zasady - niezawiniony brak udziału strony w postępowaniu, spowodowany niezawiadomieniem jej o wszczęciu postępowania (vide: art. 61 § 4 k.p.a.), może naruszać jej fundamentalne prawo do obrony interesów. Podobnie uznać należy, iż niepowiadomienie strony przed wydaniem decyzji o zakończeniu postępowania i uniemożliwienie jej wypowiedzenia się w sprawie (vide: art. 10 § 1 k.p.a.), również może naruszyć prawo strony do obrony.

Niemniej, wbrew stanowisku skarżącej oraz wskazanym poglądom doktryny i orzecznictwa, Sąd w składzie orzekającym w tej sprawie uznał, że istnieją takie konkretne sytuacje, w których należy jednak badać, czy wspomniane uchybienie mogło mieć wpływ na końcowy wynik sprawy.

Otóż, zdaniem Sądu, niedopełnienie przez organ administracji publicznej obowiązku zawiadomienia strony o wszczęciu postępowania może mieć istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy wyłącznie w sytuacji, w której brak owego zawiadomienia, a przez to brak udziału strony w czynnościach postępowania, mógł wpłynąć na wydaną decyzję administracyjną.

Według Sądu w niniejszej sprawie trudno wyobrazić sobie, do jakiej roli sprowadzałby się czynny udział skarżącej spółki P. S.A. w postępowaniu, w którym to Prezes UKE ma zbadać, czy dla realizacji jego ustawowych zadań niezbędne są dane zastrzeżone przez przedsiębiorcę telekomunikacyjnego.

Dokonując analizy tej konkretnej sprawy uznać trzeba, iż nawet, gdyby postępowanie wszczęte na podstawie art. 9 ust. 2 ustawy – Prawo telekomunikacyjne, toczyło się z czynnym udziałem strony, to – zdaniem Sądu – stanowisko skarżącego operatora nie mogłoby w żaden sposób wpłynąć na ostateczne rozstrzygnięcie organu. Ponadto nie bez znaczenia jest okoliczność, iż w toku niniejszego postępowania, przed wydaniem decyzji z dnia [...] kwietnia 2008 r. Prezes UKE nie przeprowadzał żadnego postępowania dowodowego, a więc trudno przyjąć, że strona została pozbawiona udziału w jakichś istotnych czynnościach, służących wyjaśnieniu sprawy.

Warto również dodatkowo uwzględnić fakt, iż – wbrew sugestiom skarżącej - brak jest po stronie organu obowiązku przedstawienia w zawiadomieniu o wszczęciu postępowania jakiegokolwiek uzasadnienia wyjaśniającego planowane podstawy uchylenia zastrzeżenia na podstawie art. 9 ust. 2 ustawy - Prawo telekomunikacyjne. Można więc w tej sytuacji przyjąć, że strona skarżąca i tak nie wiedziałaby na podstawie samego zawiadomienia, iż Prezes UKE zamierza contra legem wykorzystać dane w innym celu, niż wskazał w wezwaniu z dnia [...] lutego 2008 r., co dodatkowo winno świadczyć o tym, że ewentualne zawiadomienie wystosowane w trybie art. 61 § 4 k.p.a. i tak nie zmieniłoby sytuacji strony skarżącej.

Z kolei, jeśli chodzi o zarzut naruszenia art. 10 § 1 k.p.a., stwierdzić należy wyraźnie, iż w każdej sprawie sąd administracyjny, rozstrzygając skargę, winien indywidualnie zbadać, czy obraza art. 10 § 1 k.p.a. mogła mieć wpływ na ostateczny wynik danej sprawy. Niewątpliwie Sąd może to uczynić na podstawie art. 134 § 1 p.p.s.a.

Jeżeli natomiast zarzut naruszenia art. 10 § 1 k.p.a. podnosi strona, to w jej interesie leży wykazanie wpływu tego uchybienia na wynik sprawy. Nie nasunie to zresztą skarżącemu trudności, skoro bowiem twierdzi, że uniemożliwienie mu wypowiedzenia się, przewidzianego w art. 10 § 1 k.p.a., doprowadziło do wydania wadliwej decyzji, to tym bardziej znacznie dłuższy okres, jaki upłynie między datą doręczenia mu decyzji, a datą rozpoznania sprawy przez Sąd, umożliwi mu przygotowanie wypowiedzi wykazującej wadliwość wydanej decyzji. Jeżeli natomiast przed Sądem skarżący nie przedstawi istotnych argumentów dotyczących zebranego w sprawie materiału dowodowego, to znaczy, że naruszenie art. 10 § 1 k.p.a. nie mogło mieć wpływu na wynik sprawy (tak również wypowiedział się na gruncie przepisów ordynacji podatkowej Naczelny Sąd Administracyjny /w:/ uchwale składu 7 sędziów z dnia 25 kwietnia 2005 r., FPS 6/04, ONSAiWSA 2005/4/66).

Należy zauważyć, iż w niniejszej sprawie pełnomocnik skarżącej spółki P. S.A. ograniczył się wyłącznie do podniesienia zarzutu naruszenia przepisu art. 10 § 1 k.p.a. W tej sytuacji Sąd uznał, że naruszenie art. 10 § 1 k.p.a., jakiego niewątpliwie dopuścił się Prezes UKE, nie miało jakiegokolwiek istotnego znaczenia dla sposobu rozstrzygnięcia sprawy.

Mając na względzie powyższe stwierdzić należy, iż skład orzekający w niniejszej sprawie nie podzielił stanowiska wyrażonego w uzasadnieniu wyroków Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wydanych w dniu 22 stycznia 2009 r. w sprawach sygn. akt VI SA/Wa 1887/08 oraz VI SA/Wa 1904/08.

Natomiast Sąd, rozstrzygając skargę P. S.A., w pełni podzielił stanowisko strony skarżącej, iż Prezes UKE, wydając obie decyzje - dopuścił się, mającego istotny wpływ na końcowy wynik niniejszej sprawy, naruszenia art. 9 ust. 2 ustawy – Prawo telekomunikacyjne w zw. z art. 6 k.p.a.

Otóż zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 16 lipca 2004 r. – Prawo telekomunikacyjne, przedsiębiorca telekomunikacyjny może zastrzec informacje, dokumenty lub ich części zawierające tajemnicę przedsiębiorstwa, dostarczane na żądanie Prezesa UKE lub na podstawie przepisów ustawy.

Jak stanowi z kolei art. 9 ust. 2 cyt. ustawy, Prezes UKE może uchylić zastrzeżenie w drodze decyzji, jeżeli uzna, że dane te są niezbędne.

Zdaniem Sądu należy uznać, iż w świetle zarówno unormowań wspólnotowych (vide: m.in. art. 5 ust. 1 dyrektywy nr 2002/21/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 7 marca 2002 r. – Dyrektywy Ramowej), jak i przepisów krajowych, a więc ustawy z dnia 16 lipca 2004 r. – Prawo telekomunikacyjne, w tym głównie art. 9 ust. 2 tej ustawy – żądanie informacji przez Prezesa UKE, jako organ regulacyjny, musi być ściśle powiązany z realizacją konkretnych celów ustawowych, a także być proporcjonalny do celu, jakiemu ma służyć dana informacja. Wskazać trzeba bowiem, iż w świetle motywu 13 Dyrektywy Ramowej wnioski o udzielenie informacji winny być proporcjonalne i nie powinny pociągać za sobą niepotrzebnych uciążliwości dla przedsiębiorstw.

Oznacza to – według Sądu – iż Prezes UKE, wzywając przedsiębiorcę telekomunikacyjnego do udostępnienia pewnych danych, zobowiązany jest bezwzględnie do wskazania konkretnego celu, w jakim żądane informacje zostaną wykorzystane. W tym miejscu należy wyraźnie zaznaczyć, iż cel ten musi – po pierwsze: mieścić się w zakresie celów ustawowych organu regulacyjnego, a - po drugie: musi być rzeczywisty, a nie pozorny.

Zdaniem Sądu określenie w wezwaniu celu gromadzenia informacji wiąże Prezesa UKE w procesie przetwarzania i wykorzystywania informacji, a więc wykorzystanie informacji w innym celu, niż wskazany w wezwaniu, stanowi niewątpliwie naruszenie ustawy.

W tej sytuacji uznać należy, że skoro Prezes UKE w piśmie z dnia [...] lutego 2008 r. wezwał skarżącą spółkę P. S.A. do przedstawienia określonych informacji na podstawie art. 21 ust. 3 ustawy – Prawo telekomunikacyjne, wskazując jednocześnie w ramach jakiego postępowania są mu niezbędne te dane, to nie miał prawa uzasadniając "niezbędność" uchylenia zastrzeżenia, o której mowa w art. 9 ust. 2 cyt. ustawy, powoływać się na inne cele, niż związane z postępowaniem, które wyraźnie wskazał w wezwaniu.

Ponadto, zdaniem Sądu, organ regulacyjny nie mógł w takiej sytuacji ujawniać tych danych z powołaniem się na inne przepisy, w tym na art. 6 ust. 2 pkt 4 w/w ustawy, a przede wszystkim na ogólne swoje kompetencje ustawowe związane z obowiązkiem dokonywania analiz rynku telekomunikacyjnego i publikacji tych analiz.

Zdaniem Sądu, stosując normę prawną wyrażoną w przepisie art. 9 ust. 2 ustawy – Prawo telekomunikacyjne, Prezes UKE nie może zmieniać deklarowanego przez siebie celu pozyskania określonych informacji od przedsiębiorcy telekomunikacyjnego już po uzyskaniu tychże informacji, albowiem działanie takie może stanowić istotne naruszenie podstawowego prawa przedsiębiorcy do ochrony pewnych newralgicznych – w jego ocenie – danych dotyczących danego operatora.

W niniejszej sprawie przekazanie danych – w chwili jego dokonywania przez skarżącą spółkę – uzasadnione zostało przez organ regulacyjny potrzebą zgromadzenia informacji w związku z prowadzoną analizą rynku 15.

Zdaniem Sądu od chwili przedstawienia przez Prezesa UKE takiego uzasadnienia przekazania danych, przyjąć trzeba, iż konsekwentnie w kontekście takiego przeznaczenia danych rozpatrywane musi być również zagadnienie "niezbędności" uchylenia zastrzeżenia poufności danych. Związek z celem wskazanym przez organ przy przedstawianiu żądania udostępnienia danych musi być bowiem również zachowany w razie ich upublicznienia.

Jest to o tyle istotne, iż – zdaniem Sądu - można bronić poglądu, że operator wezwany przez organ regulacyjny o przekazanie pewnych danych - może, jako adresat tego wezwania, podjąć próbę zakwestionowania jego legalności. Jeśli więc dany operator od początku wiedziałby o konkretnym celu przekazania informacji, którym organ jest bezwzględnie związany, a który widnieje w wezwaniu, to mógłby wcześniej próbować go zwalczać merytorycznie już na tym etapie postępowania, a nie czekać dopiero na ewentualne wszczęcie postępowania w przedmiocie uchylenia zastrzeżenia tajemnicy przedsiębiorstwa na podstawie art. 9 ust. 2 ustawy – Prawo telekomunikacyjne.

Należy uznać jednocześnie, iż powoływanie się przez Prezesa UKE na ogólne kompetencje (vide: obowiązki analityczne i sprawozdawcze organu regulacyjnego) dla każdorazowego uzasadniania skorzystania z możliwości uchylenia – w trybie art. 9 ust. 2 ustawy - klauzuli poufności danych, bez jakiejkolwiek próby odniesienia się do konkretnych celów ustawowych (wskazywanych w wezwaniu), prowadzić może do zakwestionowania istoty przepisu art. 9 ust. 1, czy też w ogóle potrzeby jego istnienia w ustawie, skoro zawsze Prezes UKE mógłby ogólnie wskazać, że uchylając zastrzeżenie tajemnicy przedsiębiorstwa, robi to dla dobra uczestników rynku, czy też ogółu obywateli.

Z kolei, jeśli chodzi o powołany w niniejszej sprawie przez organ przepis art. 6 ust. 1 ustawy – Prawo telekomunikacyjne, w pełni należy podzielić stanowisko skarżącej i uznać, że przepis ten w ogóle nie mógł mieć zastosowania w stanie faktycznym tej sprawy.

Należy bowiem zauważyć, że w art. 6 ust. 1 cyt. ustawy wyraźnie przyjęto, iż przedsiębiorca telekomunikacyjny jest obowiązany przekazywać Prezesowi UKE informacje "o realizowaniu przez niego obowiązków nałożonych ustawą lub decyzją Prezesa UKE". W ustępie 2 ar. 6 znajduje się wyraźne odwołanie do ust. 1, a zatem i w tym przypadku może być mowa tylko o informacjach związanych z wykonywaniem przez przedsiębiorcę telekomunikacyjnego obowiązków ustawowych lub wynikających z decyzji Prezesa UKE. Tymczasem żądane przez organ dane, których dotyczyło zastrzeżenie uchylone na mocy zaskarżonej decyzji, nie dotyczyły wykonywania przez skarżącą spółkę P. S.A. jakiegokolwiek obowiązku.

Mając na względzie powyższe uznać trzeba, iż organ regulacyjny dopuścił się ewidentnego naruszenia przepisów art. 9 ust. 2 ustawy – Prawo telekomunikacyjne w zw. z art. 6 k.p.a. – polegającego na uchyleniu zastrzeżenia danych stanowiących tajemnicę przedsiębiorstwa, przekazanych przez skarżącego operatora na podstawie art. 21 ust. 3 ustawy – Prawo telekomunikacyjne, w innym celu, aniżeli dane zostały zebrane przez organ, a zarazem bez stosownego wykazania w uzasadnieniu decyzji, iż uchylenie zastrzeżenia informacji zawierających tajemnicę przedsiębiorstwa było "niezbędne" dla osiągnięcia celów wskazanych w wezwaniu skierowanym w ramach postępowania dotyczącego ustalenia, czy na określonym rynku występuje skuteczna konkurencja.

Biorąc powyższe pod uwagę należy przyjąć, iż skarga zasługuje na uwzględnienie i z tej przyczyny obie decyzje podlegają uchyleniu na podstawie przepisu art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) i c) ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Stwierdzając, że uchylone decyzje Prezesa UKE nie podlegają wykonaniu, Sąd oparł się na normie proceduralnej wyrażonej w art. 152 p.p.s.a.

Orzekając jednocześnie o zwrocie kosztów postępowania Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie działał na podstawie przepisów art. 200 p.p.s.a. i art. 205 § 2 i § 3 p.p.s.a. w zw. z § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. z 2002 r. Nr 163, poz. 1349 ze zm.).