Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tadeusz Piskozub po rozpoznaniu w dniu 21 maja 2012r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. w W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]", nr "[...]" w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za 2008r. postanawia: zawiesić postępowanie z urzędu

I SA/Ol 189/12

Uzasadnienie

Pismem z dnia 14 marca 2012 r. .A. w W. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]" utrzymującą w mocy decyzję Wójta Gminy z dnia "[...]" w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za 2008r.

Następnie pismem z dnia 27 kwietnia 2012 r. pełnomocnik skarżącej Spółki wniósł o zawieszenie postępowania sądowego, wskazując jako podstawę prawną przepis art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Strona skarżąca wskazała, że przedmiotowy wniosek podyktowany jest tym, że rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku postępowań przed Trybunałem Konstytucyjnym zainicjowanych skargami konstytucyjnymi B. (sygn. akt SK 19/10, SK 20/10, SK 21/10 i SK 24/10), dotyczącymi zbadania zgodności z Konstytucją RP przepisów art. 1a ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 2 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 9, poz. 84 ze zm.). Ponadto strona wskazała na skargę konstytucyjną, jaką wniosła do Trybunału Konstytucyjnego w dniu 23 września 2010 r. w zakresie zbadania zgodności z Konstytucją RP w/w przepisów ustawy o podatkach i opłatach lokalnych.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.

Nawiązując do uzasadnienia wniosku o zawieszenie postępowania, przypomnieć należy, iż skargami konstytucyjnymi B. (SK 19/10, 20/10, 21/10 i 24/10) poddano w wątpliwość zgodność z Konstytucją RP następujących przepisów:

- art. 1a ust. 1 pkt 2 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych w związku z art. 3 pkt 1 i pkt 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane z art. 22 oraz art. 64 ust. 1 w związku z art. 2, art. 31 ust. 3, art. 64 ust. 3, art. 84 i art. 217 Konstytucji RP;

- art. 3 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych w związku z art. 3 pkt 1 i pkt 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane z art. 22 oraz art. 64 ust. 1 w związku z art. 2, art. 31 ust. 3, art. 64 ust. 3, art. 84 i art. 217 Konstytucji RP.

Ponadto strona skarżąca wniosła w dniu 23 września 2010 r. do Trybunału Konstytucyjnego skargę konstytucyjną, dotyczącą zbadania zgodności z Konstytucją RP przepisów art. 1a ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 2 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych.

Mając na uwadze, że podstawę prawną zaskarżonej w niniejszej sprawie decyzji organu podatkowego stanowił m.in. art. 1a ust. 1 pkt 2 i art. 2 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, rozstrzygnięcie Trybunału Konstytucyjnego w przedmiocie zgodności ww. przepisów z przepisami Konstytucji RP jest niezbędne do sformułowania przez Sąd wypowiedzi o tym, czy decyzja ta jest zgodna z prawem. Podkreślić należy, że rozstrzygnięcie to wywrze wpływ na ocenę zgodności z prawem zarówno zaskarżonej decyzji, jak i poprzedzającej ją decyzji pierwszoinstancyjnej, skoro ewentualne stwierdzenie niezgodności z Konstytucją przepisów objętych skargami konstytucyjnymi będzie oznaczało zakwestionowanie podstawy prawnej obu tych decyzji.

Sąd opowiada się za szerokim interpretowaniem użytego w art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. pojęcia "rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania", wychodzącym poza tradycyjne rozumienie prejudycjalności postępowania. Celowość zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego powinna być bowiem analizowana z punktu widzenia wystąpienia w przyszłości przesłanek do wznowienia postępowania administracyjnego, zakończonego zaskarżoną decyzją lub innym aktem (art. 240 § 1 pkt 7 i 8 Ordynacji podatkowej), jak i przesłanek do wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego (art. 272 p.p.s.a.) na skutek rozstrzygnięcia wydanego w innym już toczącym się postępowaniu (por. M. Niezgódka-Medek (w:), B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze, 2006, wyd. II). Należy zatem uznać, że ekonomia procesowa oraz względy sprawiedliwości przemawiają za potrzebą zawieszenia postępowania w razie badania przez Trybunał Konstytucyjny kwestii zgodności z Konstytucją lub aktami wyższego rzędu aktu normatywnego, który stanowi podstawę do wydania zaskarżonego orzeczenia.

Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 w zw. z art. 131 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.