Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Marek Krawczak, Sędzia WSA - Irena Jakubiec - Kudiura, Sędzia WSA - Bożena Zwolenik (spr.), Protokolant st. specjalista - Anna Wiśniewska, , po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 czerwca 2019 r. sprawy ze skargi A. Sp. z o.o. z siedzibą w W na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z dnia [...] 2018 r. nr [...] w przedmiocie określenia należności celnych oddala skargę.

Przedmiotem skargi wniesionej przez A. sp. z o.o. z siedzibą w W. (dalej: "Skarżąca", "Strona", "Spółka") jest decyzja Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie (dalej: "Dyrektor IAS", "organ odwoławczy" lub "organ II instancji") z [...] grudnia 2018r. nr [...] , utrzymująca w

mocy decyzję Naczelnika [...] Urzędu Celno-Skarbowego w [...] (dalej: "Naczelnik Urzędu", "organ I instancji") z [...] września 2018r. nr [...], w przedmiocie określenia

należności celnych.

Zaskarżona decyzja zapadła w następującym stanie faktycznym:

[...] maja 2016 r. przedstawiciel bezpośredni Strony - A. "E."

dokonał zgłoszenia celnego, wg dokumentu SAD nr [...] , do

procedury dopuszczenia do swobodnego obrotu towaru określonego jako: "tłoczone

elementy systemu wentylacji w stanie rozmontowanym – elementy nakładki siodłowej i

tłumika" (poz.1 SAD), klasyfikując go do kodu TARIC 7326 19 90 00 z konwencyjną

stawką celną 2,7% i stawką podatku VAT w wysokości 23%. Do zgłoszenia celnego

załączono m.in fakturę z [...] marca 2015r., wystawioną przez C.

z siedzibą w C. oraz packing list.

W dniach od 25 kwietnia do 26 czerwca 2017 r. została przeprowadzona kontrola

celno-skarbowa zgłoszeń celnych i załączonych do nich dokumentów, w zakresie

klasyfikacji taryfowej towarów określonych jako "tłoczone elementy systemu wentylacji

w stanie rozmontowanym - elementy nakładki siodłowej i tłumika", zgłaszane do kodów

CN 7326 19 90.

W wyniku kontroli obejmującej okres od 1 września 2014 r. do 20 kwietnia 2017 r.

ustalono, że przedmiotem importu były towary w postaci wytłoczek z blachy

ocynkowanej stanowiące połówkę łuku wentylacyjnego o symbolach: BENDS, BENDS

HALVES, ELBOWS, L, BPT, ELD, ELBOWS 45, ELBOWS 90, BPK, ELBOWS SS;

towary w postaci wytłoczek z blachy ocynkowanej o symbolach: CP, CS, LID, LTD, FLXILS, RPLI/ILPR, ILS,

RPC,RC, SP, PS, S, SPP, BSL oraz krzyżak do wzmocnień

prostokątnych kanałów wentylacyjnych o symbolu PC - taryfikowane do poz. 7307 WTC

(vide: Protokół kontroli nr z [...] czerwca 2017 r.).

Pismami z 19 lipca 2017 r. i 1 września 2017 r. Strona wniosła zastrzeżenia do

protokołu kontroli, do których załączyła "Test szczelności systemu [...]" oraz tabele z

operacjami jakimi są poddawane importowane detale w celu otrzymania wyrobów

gotowych.

Organ odniósł się do tych zastrzeżeń oraz poinformował Stronę o sposobie ich

załatwienia pismami z [...] lipca 2017 r. oraz z [...] września 2017r.

Pismem z [...] września 2017r. Naczelnik Urzędu powiadomił Skarżącą o możliwości

wypowiedzenia się w sprawie zebranego materiału dowodowego w sprawie.

W odpowiedzi na powyższe powiadomienie Spółka złożyła wyjaśnienia i wnioski

dowodowe (pisma z 13 i 18 października 2017 r.), do których załączyła: Zlecenia

produkcyjne, wyciągi z "Zapisów księgowych" Spółki, "Ekspertyzę dotyczącą połączeń

kanałów i kształtek w systemie [...]" sporządzoną przez dr hab. inż. K. G." z Wydziału Budownictwa i

Inżynierii Środowiska Politechniki

[...], "Ekspertyzę Techniczną Konstrukcyjno-Technologiczną" autorstwa

dr hab. inż. P. Ż. i dr inż. J. M. oraz pełnomocnictwo

szczególne do reprezentowana Spółki w postępowaniu przed Naczelnikiem

[...] Urzędu Celno-Skarbowego w [...]. Strona wniosła

o dopuszczenie i przeprowadzenie dowodów z załączonych ekspertyz i dokumentów

wewnętrznych Spółki, a także przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego w celu

określenia właściwości importowanych towarów, jak również o przesłuchanie Prezesa

Zarządu Spółki B. Ł. na okoliczność ustalenia cech i właściwości

technicznych wyrobów, ich otrzymywania i montażu.

Przy piśmie z 7 grudnia 2017 r. pełnomocnik Strony przesłał wyjaśnienia

dotyczące rodzaju surowca użytego do produkcji wyrobów, zdjęcia z opisem

poszczególnych elementów, rysunki techniczne wyrobów, opisy procesów tłoczenia

artykułów CP, CS, RPLI/ILPR, ILS, FLX-ILS, RPC/RC, LID/LTD, SP/PS/SPP,

BENDS/ELBOWS/PBK/Bend Halves oraz 11 próbek importowanych detali z

naniesionymi symbolami w celu ich identyfikacji.

W piśmie z 1 grudnia 2017 r., uzupełnionym pismem z 9 stycznia 2018 r.,

pełnomocnik Strony złożył wniosek o zawieszenie postępowania prowadzonego

w niniejszej sprawie przez Naczelnika [...] Urzędu Celno-Skarbowego

w [...] do czasu wydania wyroków w sprawach o sygn. akt V SA/Wa 1767/17

i V SA/Wa 1768/17, zawisłych przed WSA w Warszawie w analogicznym stanie

faktycznym. Postanowieniem z [...] stycznia 2018r. organ I instancji odmówił

zawieszenia postępowania w przedmiotowej sprawie.

Pismem z 12 lutego 2018 r. organ I instancji wezwał Stronę m.in. o nadesłanie

tłumaczenia faktury z uwzględnieniem wyszczególnionych tam symboli/parametrów

towarów; materiałów określających rodzaj użytej stali; wyjaśnień, czy jest to stal

nierdzewna; opisu procesu technologicznego wytwarzania artykułów, a także zdjęć

i próbek wyrobów. Przy piśmie z 1 marca 2018 r. pełnomocnik Strony przedłożył

tłumaczenie faktury załączonej do przedmiotowego zgłoszenia celnego.

Postanowieniem z [...] kwietnia 2018r. Naczelnik [...] Urzędu CelnoSkarbowego w [...],

po rozpoznaniu wniosków dowodowych Spółki zawartych w

pismach z 13 i 18 października 2017 r., odmówił przeprowadzenia dowodów z opinii

biegłego, przesłuchania Prezesa Zarządu Spółki B. Ł. oraz badania

ksiąg rachunkowych Spółki na okoliczność ustalenia stanu towaru, uznając je za

niezasadne.

Po przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego, mając na uwadze zebrany

w sprawie materiał dowodowy, Naczelnik Urzędu decyzją z [...] września 2018r. o

numerze wskazanym wyżej, orzekł, że:

- kwota długu celnego określona w przedmiotowym zgłoszeniu celnym

w wysokości 1 718,00 zł została zaksięgowana w kwocie niższej niż kwota

wymagana,

- określił niezaksięgowaną kwotę cła (A00) w wysokości 636,00 zł i orzekł o jej

zaksięgowaniu,

- określił niezaksięgowaną kwotę cła antydumpingowego (A30) w wysokości

37 280,00 zł i orzekł o jej zaksięgowaniu,

- wezwał importera do wpłaty ww. należności celnych.

W uzasadnieniu rozstrzygnięcia stwierdzono, iż przedmiotem importu w niniejszej

sprawie były wytłoczki z blachy ocynkowanej o symbolach: RPLI-100, RPLI-125, RPLI150, RPLI-200, LID-160

taryfikowane do kodu Taric 7307 99 80 98 obejmującego

artykuły ze stali (inne niż ze stali nierdzewnej), niegwintowane, o największej średnicy

zewnętrznej nieprzekraczającej 609,6 mm, nie pochodzące z T. [...] inne niż kołnierze, gwintowane kolanka,

łuki, tuleje i łączniki spawane

doczołowo, ze stawką celną 3,7%. Jednocześnie organ uznał, iż stosownie do

rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2015/1934 z 27 października 2015 r.

nakładającego ostateczne cło antydumpingowe na przywóz niektórych łączników rur i

przewodów rurowych z żeliwa lub stali pochodzących z C. w

następstwie przeglądu wygaśnięcia na podstawie art. 11 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr

1225/2009 (Dz. Urz. L 282 z 28.10.2015), towar objęty kodem Taric 7307 99 80 98,

pochodzący z C., podlega ostatecznemu cłu antydumpingowemu w wysokości

58,6%.

Pismem z 2 października 2018 r. Strona, zastępowana przez pełnomocnika

odwołała się od decyzji organu I instancji, wnosząc o jej uchylenie.

W odwołaniu wniesiono o dopuszczenie i przeprowadzenie dowodów

z dokumentów, w postaci ekspertyzy autorstwa dr hab. inż. P. Ż. oraz dr inż.

J. M., ekspertyzy autorstwa dr hab. inż. K. G., "Zleceń produkcyjnych" i wyciągu ksiąg rachunkowych Spółki,

opinii Urzędu

Statystycznego w [...] , decyzji Naczelnika [...] Urzędu Celno - Skarbowego

w [...] z [...] grudnia 2017r. - na okoliczność, że importowane detale są półproduktami,

nie są armaturą z żeliwa i stali, nie są łącznikami i nie są wielokrotnego użytku, a

ponadto został dla nich wskazany, jako prawidłowy, kod Taric 7307 99 80 99. Złożono

także wniosek dowodowy o przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego na okoliczność

określenia właściwości importowanych towarów oraz braku możliwości ponownego

wykorzystania elementów importowanych towarów, o przesłuchanie Prezesa Spółki

B. Ł. - na okoliczność braku uzasadnienia faktycznego i technicznego

zaklasyfikowania towarów do pozycji 7307 WTC, przeprowadzenie badań ksiąg

rachunkowych - na okoliczność, że importowane elementy nie są produktami gotowymi.

Po ponownym przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego, na skutek

złożonego odwołania, Dyrektor IAS utrzymał w mocy decyzję organu I instancji, uznając

jej słuszność pod względem faktycznym i prawnym.

W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ odwoławczy wskazał, iż w sprawie

przedmiotem importu wg ww. dokumentu SAD były elementy systemu wentylacyjnego

oznaczone symbolami: RPLI i LID produkcji C. firmy C.

LIMITED. Towary te zostały opisane na fakturze oraz packing list jako

"rozmontowane elementy systemu wentylacji". Certyfikaty jakościowe stali użytej do

produkcji wyrobów, oświadczenia chińskich producentów oraz oświadczenie importera

zawarte w piśmie z 7 grudnia 2017 r., do którego załączono opisy procesów tłoczenia

surowców, wskazują na rodzaj użytego surowca i metodę wytwarzania artykułów.

Wynika z nich, że półprodukty (typu BENDS, ELBOWS, L, BPD, BPK) i gotowe

elementy montowane w systemie wentylacji (takie jak m.in. kolanka BP i BPL, zaślepki

CS i CP, zwężki RPC/RC, nakładki/odgałęzienia siodłowe SP/PS i SPP, odgałęzienia

płaskie proste ILS, odgałęzienie wytłaczane płaskie promieniowe RPLI (ILPR), zwężki

tłoczone płaskie LID (LTD), odgałęzienia wytłaczane płaskie proste FLX-ILS) zostały

wykonane przez głębokie tłoczenie ocynkowanej ogniowo stali, gatunek DX53D DX54D,

powłoka cynku Z275, powierzchnia MAC, norma EN 10346. Wyroby te wykonano ze

stali niskowęglowych cynkowanych, stosowanych w procesach kształtowania, np. przez

wytłaczanie lub gięcie. Pozyskano je zatem w procesach obróbki plastycznej, a

ujawnione swoiste wady powierzchni towarów (mikro i makro struktury) w ocenie

opiniodawcy dowodzą, że przy ich wytwarzaniu zastosowano metodę głębokiego

tłoczenia. Powyższe ustalenia potwierdza także Opinia dr hab. inż. K.

G. "Ekspertyza dotycząca połączeń kanałów i kształtek w

systemie [...]", zgodnie z którą elementy wentylacyjne są wykonane z blachy

stalowej ocynkowanej DX53D zabezpieczonej powłoką 2275 gwarantującą klasę

korozyjności C3 (str. 11 ekspertyzy), jak również "Ekspertyza Techniczna Konstrukcyjne

-Technologiczna" autorstwa dr hab. inż. P. Ż. i dr inż. J. M.

z Politechniki [...] , zgodnie z którą "półprodukty wykorzystane przez firmę

A. do produkcji systemów wentylacji wykonywane są z blach stalowych

ocynkowanych DX53D o grubości od 0,45 mm do 0,60 mm z powłoką Z275,

wytwarzane zgodnie z normą PN-EN ISO 2944-2:2001 (Wyroby płaskie stalowe

powlekane ogniowo w sposób ciągły), o klasie korozyjności C3 zgodnej z normą PN-EN

10346:2011 (Farby i lakiery - ochrona przed korozją konstrukcji stalowych za pomocą

ochronnych systemów malarskich).

Organ odwoławczy podkreślił, iż skład surowcowy spornych towarów oraz sposób

ich otrzymywania są jednoznaczne i nie są kwestionowane. Wyjaśnienia wymagała

natomiast kwestia, czy importowane towary są wyrobami gotowymi, półproduktami, czy

częściami systemu wentylacji w stanie rozmontowanym (jak zostały zadeklarowane

w zgłoszeniu celnym).

Porównując wygląd zewnętrzny, właściwości użytkowe i przeznaczenie będących

przedmiotem importu w niniejszej sprawie elementów RPLI i LID

z otrzymanymi w wyniku ich obróbki wyrobami finalnymi – zwężkami tłoczonymi

płaskimi/kształtkami przejściowymi LID (LTD) czy odgałęzieniami płaskimi

promieniowymi RPLI (ILPR) stwierdzono, iż wyroby te posiadają zasadniczy charakter

wyrobów gotowych, tj. rozpoznawalnych części systemu wentylacyjnego. Zdaniem

Dyrektora IAS obiektywne cechy i właściwości elementów LID (LTD), RPLI (ILPR) jako

półproduktów wymagających dalszej obróbki wykończeniowej potwierdzają pośrednio

załączone przez Stronę ekspertyzy.

Opis towarów na fakturze i liście przywozowym wyraźnie wskazuje na import

towarów wykorzystywanych do produkcji systemów wentylacyjnych, o ściśle

określonych wymiarach - np.: zwężka tłoczona płaska LID-160 posiada średnicę

zewnętrzną 160 mm, tj. 16 cm, odgałęzienie płaskie promieniowe RPLI-100 posiada

średnicę zewnętrzną 100 mm, tj. 10 cm. Maksymalna średnica zewnętrzna odgałęzienia

płaskiego promieniowego RPLI wynosi 200 mm, tj. 20 cm.

W ocenie organu odwoławczego zdjęcia, próbki przedmiotowych towarów, opisy

procesów wytwarzania gotowych elementów montowanych w systemach wentylacji

dowodzą, iż towar ten (LID, RPLI) posiadał cechy (zasadniczy charakter) wyrobu

gotowego - tzn. był rozpoznawalny jako konkretny element (konkretna część) systemu

wentylacji, tj. zwężka płaska wentylacyjna (LID) i odgałęzienie płaskie promieniowe

(RPLI) - bez uszczelek, o ściśle określonych parametrach, takich jak wielkość średnicy.

Kształt, forma, wymiar, sposób otrzymywania, surowiec i przeznaczenie importowanych

towarów w pełni odpowiadają parametrom, zwężek płaskich wentylacyjnych bez

uszczelki (LID) oraz odgałęzień płaskich promieniowych bez uszczelki (RPLI).

Zatem jak podkreślił organ II instancji, sporne artykuły posiadają zatem zasadniczy

charakter wyrobów gotowych, wymagają jedynie obróbki wykończeniowej, co

potwierdzają informacje zawarte w dokumentach opisujących "tłoczone elementy z

blachy". Z dokumentów tych wynika, iż proces tłoczenia elementów typu LID, RPLI

wykonywany jest w operacjach odcinania, a następnie tłoczenia i usuwania wypływek

za pomocą narzędzi wielotaktowych. W ten sposób otrzymywany jest wyrób "nie

wymagający żadnej obróbki" (vide: "Tłoczone elementy z blachy"). Konieczność

zastosowania bardziej złożonych operacji technologicznych nie towarzyszy

otrzymywaniu odgałęzienia płaskiego promieniowego RPLI oraz zwężki płaskiej

wentylacyjnej LID - bez uszczelek, tylko otrzymywaniu "innych gotowych artykułów

stalowych", takich jak np. tłumiki akustyczne SIL co potwierdzają informacje zawarte w

Katalogu handlowym A. i w omówionych ekspertyzach.

Ponadto wskazano, iż analiza materiału dowodowego niniejszej sprawy nie

potwierdziła stanowiska Spółki, że przedmiotowe artykuły zostały uszkodzone w trakcie

transportu i przechowywania, że doznały deformacji plastycznych, które uniemożliwiły

ustalenie wymiaru średnicy i określenie, czy jest ona większa, czy mniejsza od 609,6

mm, co miało niewątpliwy wpływ na ustalenie prawidłowej taryfikacji towaru. Z dowodów

wynika bowiem niezbicie zdaniem Dyrektora IAS, że średnica odgałęzienia płaskiego

promieniowego RPLI wynosi maksymalnie 200 mm, a zwężki LID 160 mm (liczby przy

symbolach wyrobów oznaczają średnicę wyrażoną w mm). Powyższe oznacza, iż we

wszystkich przypadkach średnica wyrobów nie przekraczała 609,6 mm.

Organ odwoławczy wskazał także, iż nie kwestionuje technologii otrzymywania

importowanych wyrobów, ani tego, iż w wyniku głębokiego tłoczenia może dojść do

uszkodzeń struktury powierzchniowej materiału i mikro-deformacji wymagających

kalibracji parametrów (np. średnicy) w taki sposób, żeby artykuł spełniał normy

jakościowe zawarte w powołanych przez importera normach branżowych. Nie

kwestionuje również, że importowane artykuły mogły wymagać poddania ich

określonym procesom wykończeniowym zmierzającym do usunięcia odkształceń

plastycznych, np. poprzez wyoblanie ogranicznika średnicy, wywijanie i zaciskanie

krawędzi średnicy, likwidację zadziorów. Co więcej, nie kwestionuje także możliwości

wykorzystania odgałęzień RPLI oraz zwężek LID jako półproduktów do otrzymywania

bardziej złożonych wyrobów, z zastosowaniem procesów opisanych w załączonych

ekspertyzach.

Niemniej jednak Dyrektor IAS podkreślił, iż uważa, że importowane artykuły są

rozpoznawalne jako gotowe, pojedyncze (odrębne) elementy systemów wentylacyjnych

wymagające tylko wykończenia lub jako rozpoznawalne elementy składowe (półwyroby)

bardziej złożonych części montowanych w systemach wentylacji. Wykorzystanie

spornych artykułów do wytwarzania bardziej złożonych wyrobów, co jest niesporne, nie

ma wpływu na określenie jego stanu w dacie zgłoszenia celnego. Obowiązek ustalenia

stanu towaru na datę zgłoszenia celnego wynika bowiem

z przepisów art. 172 ust. 2 UKC. Importowane towary w ww. dacie spełniały wymogi

wyrobów gotowych w rozumieniu przepisów celnych (Wspólnej Taryfy Celnej).

Biorąc zatem pod uwagę stan importowanego towaru i dokonane ustalenia

dotyczące:

1. rodzaju towaru - niewykończone, odrębne elementy stanowiące części systemu

wentylacji posiadające zasadniczy charakter wyrobów gotowych, wchodzące w skład

orurowania wentylacyjnego, stosowane także jako półprodukty (półwyroby) do

wytworzenia bardziej złożonych elementów montowanych w systemach wentylacji,

2. surowca i metody otrzymywania - uzyskane w procesie obróbki plastycznej

głębokiego tłoczenia blachy stalowej niskowęglowej ocynkowanej ogniowo, gdzie

surowcem nie jest stal nierdzewna,

3. formy, kształtu, wyglądu zewnętrznego i wymiarów importowanych elementów - które

odpowiadają gotowym artykułom; towary są rozpoznawalne jako konkretne części

montowane w systemach wentylacji, klimatyzacji; nie są gwintowane; maksymalna

średnica zewnętrzna nic przekracza 609,6 mm,

4. przeznaczenia: Zwężka tłoczona płaska LID (LTD) — używana do produkcji zwężki

wentylacyjnej z uszczelką lub bez, kształtki przejściowej z uszczelką lub bez i tłumików

akustycznych o przekroju okrągłym z uszczelką lub bez; Odgałęzienie płaskie

promieniowe RPLI (lLPR) - do podłączenia kanałów okrągłych - spiralnie zwijanych lub

przewodów elastycznych do prostokątnego kanału wentylacyjnego; konstruowania

przyłączeń wentylacyjnych central rekuperacyjnych dla budownictwa jedno i

wielorodzinnego;

5. sposobu łączenia (montażu) w systemie wentylacyjnym - metoda wsuwania

elementu w element - połączenie na styk; połączenia stykowe dodatkowo

zabezpieczone przed przypadkowym rozłączeniem taśmami uszczelniającymi,

ewentualnie nitami zrywalnymi lub blachowkrętami samowiercącymi

- Dyrektor IAS stwierdził, że właściwa do zaklasyfikowania przedmiotowego towaru jest

pozycja 7307 WTC, kod Taric 7307 99 80 98, zastosowany przez organ I instancji.

Kod ten obejmuje pozostałe artykuły ze stali (inne niż ze stali nierdzewnej),

niegwintowane, o największej zewnętrznej średnicy nieprzekraczającej 609,6 mm, nie

przeznaczone do stosowania w statkach powietrznych, nie pochodzące z T., inne niż kołnierze, gwintowane

kolanka, łuki, tuleje,

łączniki spawane doczołowo. Zakres przedmiotowy ww. kodu Taric w pełni

odzwierciedla stan przedmiotowego towaru.

Organ odwoławczy wyjaśnił przy tym, iż taryfikacja przedmiotowego towaru

została ustalona w oparciu o postanowienia reguł 1 (brzmienie pozycji 7307), 2a

(klasyfikacja towarów niegotowych posiadających zasadniczy charakter wyrobów

gotowych) i 6 ORINS (w oparciu o zakres przedmiotowy kodu Taric 7307 99 80 98).

Wyjaśnił, iż fakt otrzymania spornych elementów ze stali, metodą głębokiego tłoczenia i

bez stosowania dodatkowych procesów technologicznych, co jest niesporne, nie

przesądza, wbrew sugestiom Strony, o uznaniu ich za artykuły stalowe, tłoczone, nie

obrobione więcej oraz o ich taryfikacji do poz. 7326 WTC.

O taryfikacji przedmiotowych elementów do pozycji 7307, a zarazem wykluczeniu

z pozycji 7326 przesądza natomiast sposób łączenia importowanych elementów

z przewodami rurowymi. Przedmiotowe wyroby RPLI i LID tworzą połączenia stykowe

na zasadzie "wsuwania elementu w element", co jest niesporne w sprawie. Dzięki

takiemu połączeniu stają się integralną częścią systemu wentylacyjnego (trójnikami,

zwężkami, odgałęzieniami). Nie stanowią zatem wyłącznie elementów nośnych

podtrzymujących rury, co definitywnie wyklucza z poz. 7326 WTC.

Organ odwoławczy zaznaczył również, że potwierdzeniem słuszności stanowiska

organu celnego w kwestii taryfikacji towaru są decyzje WIT, które wiążą w zakresie

klasyfikacji taryfowej organ i podmiot dla którego zostały wydane i dotyczą towaru, który

został w nich wskazany, ale także w istotny sposób przyczyniają się do ustalenia

klasyfikacji towarów tożsamych lub o podobnych właściwościach.

Dyrektor IAS ustosunkował się ponadto do twierdzeń strony zawartych w

odwołaniu i podkreślił, że w dacie przedmiotowego zgłoszenia celnego (tj. 31 maja

2016 r.) obowiązywało rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2015/1934 z 27

października 2015 r. nakładające ostateczne cło antydumpingowe na przywóz

niektórych łączników rur i przewodów rurowych z żeliwa lub stali pochodzących z

C. (Dz.U. UE 2015.282.14 z 28.10.2015 r.). Charakterystyka

towaru objętego cłem antydumpingowym na podstawie omawianego rozporządzenia w

pełni odpowiada towarowi będącemu przedmiotem importu w niniejszej sprawie, tj.

odgałęzieniom RPLI oraz zwężkom LID, które zostały wykonane ze stali (innej niż stal

nierdzewna), w procesie tłoczenia (nie odlewane i nie gwintowane), o przekroju

kołowym i największej średnicy nieprzekraczającej 609,6 mm, stosowane jako "łączniki

rur i przewodów rurowych" do budowy systemów wentylacyjnych (tj. "do innych celów").

W ocenie organu II instancji, z treści omawianego aktu wynika wprost, że cłem

antydumpingowym są objęte wszystkie towary klasyfikowane do kodu Taric 7307 99 80

98, wykonane z różnych gatunków stali (stal twarda i miękka), różnej grubości (poniżej

1 mm i ok. 20 mm), stosowane do różnych celów (katalog zastosowań otwarty). Zatem

zarzuty Strony w sprawie nałożenia cła antydumpingowego, mające dowodzić, że

importowane łączniki nie są klasyfikowane do ww. kodu Taric i nie są objęte cłem

antydumpingowym, są nietrafne.

Odnosząc się do zarzutów natury procesowej Dyrektor IAS wskazał, iż

zaskarżona decyzja została wydana na podstawie zgromadzonego w prawidłowy

sposób materiału dowodowego, zgodnie z wymogami określonymi w art. 187 O.p.

Podkreślił, iż obowiązek zebrania i rozpatrzenia przez organ całokształtu materiału

dowodowego w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy nie może

oznaczać obciążenia organu nieograniczonym obowiązkiem poszukiwania faktów

mających istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia. Decyzja w przedmiocie klasyfikacji

importowanych towarów została wydana po ustaleniu stanu faktycznego (stanu

towarów), na podstawie całokształtu materiału dowodowego, po rozpatrzeniu

wszystkich dowodów w ich wzajemnej łączności.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Skarżąca

wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji, jak i poprzedzającej ją decyzji Naczelnika

Urzędu oraz umorzenie postępowania celnego, zarzucając naruszenie:

I. art. 22 ust. 6 UKC w związku z art. 145 § 2 O.p. w zw. z art. 73 ust. 1 Prawa celnego,

a także zasad unijnego prawa celnego opisanych w preambule do unijnego kodeksu

celnego, m.in. w pkt. 20, 21, 22, 24-27, 32 i 58 oraz art. 2 Konstytucji, poprzez

dokonanie przez Naczelnika Urzędu szeregu uchybień procesowych w celu

niedopuszczenia do upływu terminu na poinformowanie Spółki o powstaniu długu

celnego, co stanowiło naruszenie zasady zaufania do organów państwa, a w

konsekwencji powinno prowadzić do uznania, że w sprawie upłynął termin na

powiadomienie Spółki o powstaniu długu celnego;

II. dokonanie przez organy celne nieprawidłowej klasyfikacji importowanych towarów do

pozycji HS 7307 oraz kodu Taric 7307 99 80 98 (dla którego przewidziana jest stawka

celna 3,7%), podczas gdy zgodnie z notami wyjaśniającymi do pozycji HS 7307 i 7326,

a także samo brzmienie pozycji, jak również kolejne po pierwszej ogólne reguły

nomenklatury scalonej wskazują, że towary te powinny zostać zakwalifikowane do

pozycji HS 7326 oraz kodu Taric 7326 19 90 00 (dla którego przewidziana jest stawka

celna 2,7%);

III. art. 188 w zw. z art. 197 O.p. w zw. z art. 73 ust. 1 Prawa celnego, poprzez

oddalenie wniosku dowodowego Spółki o powołanie w sprawie biegłego, podczas gdy

dla prawidłowego rozstrzygnięcia sprawy, w szczególności weryfikacji prawidłowości

dokonanej przez organy celne kwalifikacji zakupionych przez Spółkę towarów do pozycji

HS 7307, wymagane były wiadomości specjalne, dotyczące m.in. kwestii:

a) możliwości wielokrotnego montażu przedmiotowych towarów, połączonych przez

styk, ale za pomocą nitów i skrętów, a także

b) prawidłowości rozumienia pojęć "armatura", "rury i przewody rurowe", które nie

zostały zdefiniowane w nocie do pozycji HS 7307, ani żadnym innym dokumencie;

IV. art. 191 O.p. w zw. z art. 73 ust. 1 Prawa celnego, poprzez uznanie, że decyzja

Naczelnika Urzędu była prawidłowa, pomimo, że nie uwzględniała ona w całości

zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, w szczególności dokumentów,

takich jak: zlecenia produkcyjne, wyciągi z zapisów księgowych Spółki oraz ekspertyzę

dr hab. inż. K. G.;

V. art. 210 § 1 pkt 6 i § 4 O.p. w zw. z art. 73 ust. 1 Prawa celnego, poprzez brak

ustosunkowania się przez organ celny do podniesionych przez Skarżącą zarzutów, a w

szczególności naruszenia:

a) art. 103 ust. 1 UKC poprzez powiadomienie Spółki o długu celnym, podczas gdy w

sprawie upłynął trzyletni termin na dokonanie takiego zawiadomienia,

b) zasad unijnego prawa celnego opisanych w preambule do unijnego kodeksu

celnego, m.in. w pkt 20, 21, 22, 24-27, 32 i 58, a odnoszących się do zasady legalizmu,

zapewnienia czynnego udziału strony w postępowaniu, czy zaufania do organów

celnych, poprzez brak podjęcia jakichkolwiek działań i czynności dowodowych w celu

dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, a w szczególności braku

przeprowadzenia dowodu z opinii biegłego w celu określenia materiału i sposobu

wytworzenia importowanych towarów, a także braku możliwości ponownego

wykorzystania elementów importowanych w przypadku wcześniejszego ich połączenia,

co skutkowało brakiem możliwości dokonania kontroli instancyjnej zaskarżonej decyzji

w ww. zakresie.

W motywach skargi Skarżąca rozwinęła powyższe zarzuty, w sposób obszerny je

argumentując. Zdaniem Skarżącej w trakcie prowadzonego postępowania organy

dopuściły się szeregu naruszeń procedury, m.in. protokół z kontroli nie został doręczony

Skarżącej (w aktach sprawy brak jest potwierdzenia odbioru przez Spółkę przesyłki

poleconej). Dopiero w dniu 21 sierpnia 2017 r. protokół został prawidłowo i skutecznie

doręczony Podatnikowi. Po jego doręczeniu Spółka złożyła stosowne zastrzeżenia w

dniu 1 września 2017 r. Tymczasem Naczelnik Urzędu nie czekając na zastrzeżenia

Spółki do Protokołu, pismem z 4 września 2017 r., poinformował Skarżącą o prawie do

bycia wysłuchanym na podstawie art. 22 ust. 6 UKC. Natomiast dopiero pismem z 14

września 2017 r. odniósł się on do sposobu załatwienia zgłoszonych przez Spółkę

zastrzeżeń do Protokołu.

Zatem, co podkreślił autor skargi daty wydania informacji są wcześniejsze od

momentu, kiedy zostało prawidłowo doręczone zawiadomienie o sposobie załatwienia

zastrzeżeń do protokołu, co budzi wątpliwości odnośnie do prawidłowości tych

informacji w kontekście procedury. W jego ocenie działania organów celnych

skierowane były wyłącznie w celu doporowadzenia do nieprzedawnienia terminu do

ustalania należności celnej z tytułu długu celnego. Strona dodała, że, zgłoszenie celne

przedmiotowych towarów nastąpiło 17 grudnia 2014 r., co oznacza, że ostateczny

termin na poinformowanie Spółki o długu celnym upływał pierwotnie 17 grudnia 2017 r.

Wnoszący skargę zaznaczył również, że pismem z 9 października 2017 r. złożył

obszerne wyjaśnienia, przedłożył ekspertyzy oraz zgłosił wnioski dowodowe, a także

załączył pełnomocnictwo szczególne dla adwokata J. Z. wraz z

wskazaniem go jako pełnomocnika właściwego do doręczeń (doręczone organowi w

dniu 10 października 2017 r.) Pomimo to organ, wydał swoją decyzję, która została

doręczona Spółce, a nie ustanowionemu w sprawie pełnomocnikowi.

Natomiast w kwestii dokonanej przez organ klasyfikacji taryfowej importowanych

towarów Skarżąca podniosła, iż produkty objęte cłem antydumpingowym nie mają nic

wspólnego z towarami importowanymi przez Spółkę. Wynika to przede wszystkim z

porównania towarów importowanych przez Skarżącą oraz produktów objętych

postępowaniem i w rezultacie cłem antydumpingowym, a także z porównania

działalności Skarżącej oraz producentów i importerów objętych postępowaniem, w

ramach którego nałożone zostało cło antydumpingowe.

Zdaniem Skarżącej zastosowana przez Spółkę przy imporcie towarów

klasyfikacja celna do kodu TARIC 7326 19 90 00, była prawidłowa albowiem:

- z rozporządzenia Komisji nr 2015/1934 wprowadzającego cło antydumpingowe

wynika, że nie dotyczy ono produktów, ani branży, w której działalność prowadzi Spółka.

- importowane towary są artykułami ze stali otrzymanymi w procesie kucia lub tłoczenia,

nieobrobionymi więcej, które nie są klasyfikowane w innej pozycji działu, ani też nie są

klasyfikowane i innych pozycjach Taryfy Celnej.

- klasyfikację tych wyrobów do pozycji HS 7307 wyklucza okoliczność, iż nie jest to

armatura, o której mowa w nocie do pozycji oraz fakt, że towary nie są łączone w

sposób tam wskazany.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor IAS wniósł o jej oddalenie, podtrzymując w

całości swoje stanowisko i argumentację zaprezentowaną w zaskarżonej decyzji.

Na rozprawie, która odbyła się 7 czerwca 2019 r. Skarżąca złożyła załącznik do

protokołu rozprawy, w którym podsumowano argumentację odnoszącą się do pojęcia

tzw. "przemysłu unijnego" objętego postępowaniem antydumpingowym i w efekcie cłami

antydumpingowymi nałożonymi na łączniki rur i przewodów rurowych z żeliwa i stali,

pochodzące z C..

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Przedmiotem rozpoznania w sprawie jest klasyfikacja taryfowa zgłoszonego do

procedury dopuszczenia do swobodnego obrotu wg dokumentu AD nr

[...] , towaru określonego jako: "tłoczone elementy systemu

wentylacji w stanie rozmontowanym – elementy nakładki siodłowej i tłumika" (poz.1

SAD). Ww. zgłoszenie obejmowało elementów systemu wentylacyjnego oznaczone

symbolami: RPLI i LID (faktura z [...] marca 2015r.).

W niniejszej sprawie spór dotyczy klasyfikacji towaru na poziomie dwóch pozycji

tj. 7307 która obejmuje "łączniki rur lub przewodów rurowych (na przykład złączki

nakrętne, kolanka, tuleje), z żeliwa lub stali" i 7326 - "pozostałe artykuły z żeliwa lub

stali", tj. wyroby nie objęte innymi pozycjami działu 73, ani bardziej szczegółowo innymi

pozycjami nomenklatury scalonej.

Skarżący zaklasyfikował towar do kodu TARIC 7326 19 90 00 ze stawką celną

2,7% i stawką podatku VAT w wysokości 23%. Natomiast organy celno-skarbowe

stwierdziły, że właściwa do zaklasyfikowania przedmiotowego towaru jest pozycja 7307

99 80 98.

Materialnoprawną podstawę wydania zaskarżonej decyzji stanowiły przepisy

obowiązujące w dacie dokonania zgłoszenia celnego, m.in. przepisy rozporządzenia

Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 z 9 października 2013 r.

ustanawiającego unijny kodeks celny (Dz.Urz. UE L 269 z 10 października 2013 r. z

późn. zm. dalej jako "UKC"), rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2015/2446 z

28 lipca 2015 r. uzupełniającego rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE)

nr 952/2013 w odniesieniu do szczegółowych zasad określających niektóre przepisy

unijnego kodeksu celnego (Dz.Urz. UE L 343 z 29 grudnia 2015 r.), rozporządzenia

wykonawczego Komisji (UE) 2015/2447 z 24 listopada 2015 r. ustanawiające

szczegółowe zasady wykonania niektórych przepisów rozporządzenia Parlamentu

Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 ustanawiającego unijny kodeks celny (Dz.Urz.

UE L 343 z 29 grudnia 2015 r.) oraz rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 z 23 lipca

1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej

Taryfy Celnej (Dz.U. WE L 256 z 7 maja 1987 z późn. zm.).

Jednocześnie przypomnieć należy, że w postępowaniu celnym, począwszy od 1

maja 2016 r., stosuje się bezpośrednio przepisy Unijnego Kodeksu Celnego regulujące

materię proceduralną (art. 18-35). W przepisie art. 22 Unijnego Kodeksu Celnego

dokonano podziału decyzji na decyzje wydawane na wniosek osoby lub z urzędu (czyli

bez uprzedniego wniosku osoby) oraz na decyzje korzystne albo niekorzystne dla

osoby. Przyjmuje się, że decyzją korzystną jest decyzja wydana na wniosek osoby, w

pełni zgodna z tym wnioskiem. Przeciwnie decyzja wydana na wniosek osoby, ale nie w

pełni go uwzględniająca jest decyzją niekorzystną. Organy celne powiadamiają

wnioskodawcę zgodnie z art. 22 ust. 6 Unijnego Kodeksu Celnego o podstawach, na

których zamierzają oprzeć decyzję w sytuacji, gdy zamierzają wydać decyzję

niekorzystną dla wnioskodawcy, czyli niezgodną z jego wnioskiem, dając wnioskodawcy

możliwość przedstawienia swojego stanowiska w określonym terminie. Decyzja

niekorzystna dla wnioskodawcy w myśl art. 22 ust. 7 UKC określa podstawy, na których

ją oparto i zawiera pouczenie o prawie do wniesienia odwołania, o którym mowa w art.

44 Kodeksu.

Zdaniem Sądu akta sprawy potwierdzają, że wbrew zarzutom skargi, organy

celno-skarbowe dochowały wymogów określonych w art. 22 ust. 6 UKC. Protokół

kontroli z [...] czerwca 2017 r. nr został wysłany do

pełnomocnika Strony w dniu 30 czerwca 2017 r. i doręczony adresatowi 5 lipca 2017 r.

(wydruk internetowego śledzenia przesyłki). Do złożonych przez pełnomocnika Strony

zastrzeżeń z 19 lipca 2017 r. organ odniósł się natomiast pismem z 27 lipca 2017 r.

Mając jednakże na uwadze brak zwrotnego potwierdzenia odbioru przedmiotowej

przesyłki i brak odpowiedzi na reklamację złożoną 19 lipca 2017 r. w placówce poczty

polskiej, organ kontrolny 21 sierpnia 2017 r. doręczył pełnomocnikowi dodatkowo

kserokopię przedmiotowego Protokołu kontroli. Niemniej jednak złożenie przez

pełnomocnika Strony zastrzeżeń 19 lipca 2017 r. dowodzi tego, że pomimo braku

posiadania przez organy dowodu doręczenia pełnomocnikowi Spółki protokołu kontroli,

zapoznał się on z protokołem już 5 lipca 2017 r., tj. w dniu wynikającym z wydruku

śledzenia przedmiotowej przesyłki.

Następnie w dniu 1 września 2017 r. pełnomocnik ponownie wniósł zastrzeżenia,

a organ odniósł się do nich pismem z [...] września 2017r. Naczelnik Urzędu pismem z

[...] września 2017r. (doręczonym w dniu 18 września 2017 r.) poinformował Stronę o

prawie do bycia wysłuchanym. Pismo to wbrew twierdzeniom strony zostało wydane po

dacie doręczenia zawiadomienia o sposobie załatwienia zastrzeżeń do protokołu

kontroli. Termin na przedstawienie stanowiska Podatnika upływał z dniem 18

października 2017 r.

Pismami z 13 i 18 października 2017 r. pełnomocnik Strony złożył wyjaśnienia,

do których załączył m.in. ekspertyzy i pełnomocnictwo do reprezentowania spółki przed

organem I instancji. Kolejne wyjaśnienia i dowody zostały przesłane przy piśmie

z 7 grudnia 2017 r. Postanowieniem z [...] stycznia 2018r. organ I instancji odmówił

uwzględnienia wniosku Spółki z 1 grudnia 2017 r. w przedmiocie zawieszenia

postępowania; kolejno, postanowieniem z [...] kwietnia 2018r. organ odmówił także

przeprowadzenia wniosków dowodowych Spółki zawartych w pismach z 13 i 18

października 2017 r. W wyniku rozpatrzenia całokształtu materiału dowodowego, w tym

wyjaśnień Strony, załączonych ekspertyz i wniosków dowodowych organ I instancji

wydał decyzję w dniu [...] września 2018r. Decyzja ta została doręczona

pełnomocnikowi Skarżącej w dniu 18 września 2018 r.

Informacja o zamiarze wydania decyzji (z [...] września 2017r.) została zatem

wydana przed datą zawiadomienia o sposobie załatwienia zastrzeżeń do Protokołu

kontroli (z [...] września 2017r.), ale po rozpatrzeniu zastrzeżeń do Protokołu kontroli

wniesionych przez Stronę pismem z 19 lipca 2017 r. Zaś decyzja organu

I instancji (z [...] września 2018r.) wydana została po upływie 30 dniowego terminu

wynikającego z art. 22 ust. 6 UKC, tj. po 14 października 2017 r. i po rozpatrzeniu

całokształtu materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie i po odniesieniu się do

zastrzeżeń do Protokołu kontroli wniesionych pismem z 1 września 2017 r. W związku

z powyższym, zarzut naruszenia art. 22 ust. 6 UKC poprzez powiadomienie o zamiarze

wydania decyzji przez organ I instancji przed prawidłowo doręczonym zawiadomieniem

o sposobie załatwienia zastrzeżeń do protokołu kontroli uznać należało za chybiony.

W ocenie Sądu nie znajdują również uzasadnienia zarzuty dotyczące naruszenia

zasad unijnego prawa celnego.

Wbrew zarzutom skargi Dyrektor IAS w zaskarżonej decyzji ustosunkował się

w sposób wyczerpujący do zarzutów odwołania dotyczących naruszenia zasad unijnego

prawa celnego opisanych w preambule do unijnego kodeksu celnego (m.in. w pkt 20-

22, 24-27, 32, 58) jak i zarzutu naruszenia art. 103 ust. 1 Unijnego Kodeksu Celnego,

co oznacza, iż zarzuty te są bezzasadne. W myśl art. 103 ust. 1 UKC o długu celnym

nie powiadamia się dłużnika po upływie okresu trzech lat od dnia powstania długu

celnego. Należy wskazać, że w rozpoznawanej sprawie zgłoszenie celne miało miejsce

w dniu [...] maja 2016r., a decyzja organu I instancji została wydana w dniu [...] września

2018 r. i doręczona pełnomocnikowi Strony w dniu 18 września 2018 r., zarzut

naruszenia art. 103 ust. 1 UKC poprzez powiadomienie dłużnika o długu celnym po

upływie okresu trzech lat na dokonanie takiego zawiadomienia, czego skutkiem jest

upływ terminu do ustalania należności celnej z tytułu długu celnego, jest bezpodstawny.

Bieg tego terminu zostaje zawieszony z chwilą złożenia odwołania na czas trwania

procedury odwoławczej, pod pojęciem odwołania rozumie się także wniesienie skargi

do sądu. Z brzmienia art. 103 ust. 1 UKC wynika, iż powiadomienie dłużnika o

zarejestrowaniu kwoty należności wynikających z długu celnego nie może nastąpić po

upływie trzech lat, licząc od dnia powstania długu celnego. Jeżeli kwota należności

wynikających z długu celnego została zaksięgowana w kwocie niższej od prawnie

należnej, organ celny wydaje decyzje o retrospektywnym zaksięgowaniu pozostałej

kwoty do pokrycia długu celnego, stanowiącej różnicę pomiędzy kwotą należną a

wynikającą ze zgłoszenia celnego. Data doręczenia decyzji organu I instancji stanowi

datę zawiadomienia o zaksięgowaniu ww. kwoty. Natomiast decyzja organu II instancji

nie jest decyzją o retrospektywnym księgowaniu długu celnego, nie stanowi zatem

powiadomienia o wysokości tej należności (kwocie długu celnego). Mając zatem na

uwadze, że w przedmiotowej sprawie dług celny powstał [...] maja 2016r. (data

zgłoszenia celnego), 3 letni termin na powiadomienie dłużnika o długu celnym mija 31

maja 2019 r.

Na marginesie zauważyć należy również, że wskazany w skardze zarzut braku

ustosunkowania się przez organ II instancji do kwestii doręczenia decyzji bezpośrednio

Spółce, a nie ustanowionemu w sprawie pełnomocnikowi jest całkowicie chybiony.

Decyzja z [...] września 2018r. została skutecznie doręczona w dniu 18 września 2018 r.

adwokatowi J. Z., tj. ustanowionemu w sprawie pełnomocnikowi

Spółki.

Odnosząc się do zarzutów dotyczących nieprawidłowej, zdaniem Skarżącej,

klasyfikacji taryfowej Sąd stwierdził, że organ odwoławczy dokonał prawidłowej

klasyfikacji importowanych towarów wskazanych w zgłoszeniu celnym SAD nr

[...] , do pozycji 7307 WTC, kod TARIC 7307 99 80 98.

Strona podniosła przy tym zarzut nierozpatrzenia przez organy celne wszystkich

wniosków dowodowych Spółki, jednak w ocenie Sądu, w przedmiotowym postępowaniu

zostały uwzględnione wszelkie informacje zawarte w załączonych do akt sprawy

ekspertyzach (w tym autorstwa dr hab. inż. P. Ż. oraz dr inż. J.

M. oraz dr hab. inż. K. G.), jak i opiniach

(m.in. Urzędu Statystycznego w [...]), a także w Katalogu handlowym Spółki,

wyciągach z ksiąg rachunkowych i "Zleceniach produkcyjnych". Dokonano także oceny

powołanej przez Spółkę decyzji Naczelnika [...] Urzędu Celno-Skarbowego w

[...] z [...] grudnia 2017 r.

W sprawie nie budzi wątpliwości, wbrew twierdzeniom pełnomocnika Strony, że

stan importowanego towaru jest znany i niesporny. Informacje o rodzaju towarów,

materiale z którego zostały wytworzone, technice wytwarzania, przeznaczeniu,

walorach użytkowych (zastosowaniu) umożliwiły w sposób jednoznaczny ustalenie

tożsamości towaru oraz dokonanie taryfikacji do właściwego kodu TARIC, zgodnie z

Ogólnymi Regułami Interpretacji Nomenklatury Scalonej. Uznać zatem należy, że

rozstrzygnięcie w niniejszej sprawie zapadło na podstawie wszystkich dowodów

potwierdzających stan faktyczny sprawy. W świetle powyższego zarzuty skargi w tym

względzie są nieuprawnione.

Należy zauważyć, iż Wspólna Taryfa Celna ma charakter wyczerpujący, co

oznacza, że nie ma towarów, które nie mogłyby zostać w niej zaklasyfikowane. Ze

względu na brak możliwości wymienienia i opisania wszystkich towarów, które mogą

różnić się między sobą oraz zmieniać wraz z rozwojem przemysłu, wynalazczości,

szybciej niż prawodawca mógłby reagować poprzez wprowadzenie odpowiednich

przepisów, w pozycjach taryfowych często stosuje się sformułowania otwarte. Nie

zmienia to jednak faktu, iż do każdego importowanego towaru przypisany jest

odpowiedni kod taryfy, z przyporządkowaną do niego stawką celną, co oznacza, że

sprowadzony towar jest zawsze klasyfikowany do jednej i tej samej pozycji lub

podpozycji z wyłączeniem wszystkich innych, które mogłyby być brane pod uwagę.

Wspólna Taryfa Celna (zwana dalej WTC) oparta jest o nazewnictwo i zasady

interpretacji Scalonej Nomenklatury, będącej rozszerzeniem 6-znakowego

międzynarodowego systemu klasyfikacji towarów o nazwie Zharmonizowany System

Oznaczania i Kodowania Towarów, opracowanego przez Radę Współpracy Celnej w

Brukseli (obecnie Światowa Organizacja Celna).

Klasyfikacji taryfowej dokonuje się na podstawie określonych w taryfie ogólnych

reguł interpretacji nomenklatury scalonej (ORINS), uwag do sekcji i działów taryfy

celnej, które uściślają i wyjaśniają treść poszczególnych pozycji taryfy i są stosowanym

w prawie celnym rodzajem legalnych definicji pojęć zawartych w przepisach prawa oraz

ustaleń dotyczących praktyki klasyfikacyjnej tego typu urządzeń w krajach Unii

Europejskiej. Natomiast stawki celne stosuje się zgodnie z Ogólnymi regułami

dotyczącymi ceł, zawartymi w Sekcji I lit. B części pierwszej WTC, zawierającej przepisy

wstępne. Reguła 1 ORINS stanowi, że tytuły sekcji, działów i poddziałów mają

znaczenie wyłącznie orientacyjne; dla celów prawnych klasyfikację towarów należy

ustalać zgodnie z brzmieniem pozycji i uwag do sekcji lub działów oraz, o ile nie są one

sprzeczne z treścią powyższych pozycji i uwag, zgodnie z dalszymi regułami. Z

brzmienia reguł od 1 do 6 ORINS wynika jednoznacznie, iż reguły te zostały ułożone

chronologicznie, a korzystanie z kolejnej z nich uzależnione jest od uprzedniego

wyeliminowania możliwości zastosowania wcześniejszej reguły. Tak ukształtowane

zasady stosowania ORINS znajdują potwierdzenie w utrwalonym orzecznictwie sądów

administracyjnych (np. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 27 października

2009 r. sygn. akt I GSK 558/08) i Trybunału Sprawiedliwości. Dodatkową pomoc przy

klasyfikacji taryfowej stanowi opracowanie "Explanatory Notes" (Noty Wyjaśniające do

Zharmonizowanego Systemu Oznaczania i Kodowania Towarów) [dalej: Noty

wyjaśniające do HS], wydane i uaktualN. e przez Światową Organizację Celną w

Brukseli. Polska wersja językowa Not wyjaśniających do HS (wersja z 2002 r.) została

opublikowana w formie załącznika do obwieszczenia Ministra Finansów z dnia 1

czerwca 2006r. w sprawie wyjaśnień do Taryfy celnej (M.P. Nr 86, poz. 880). Do

interpretacji zakresu poszczególnych pozycji taryfowych w istotny sposób przyczyniają

się również Noty wyjaśniające do Nomenklatury Scalonej Wspólnot Europejskich [dalej:

Noty wyjaśniające do CN], które są wydawane przez Komisję Europejską na mocy art. 9

§ 1 (a) oraz art. 10 rozporządzenia (EWG) nr 2658/87.

W dacie przyjęcia przez organ celny zgłoszenia celnego (tj. [...] maja 2016r.),

obowiązywało rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2015/1934 z 27 października

2015 r. nakładające ostateczne cło antydumpingowe na przywóz niektórych łączników

rur i przewodów rurowych z żeliwa lub stali pochodzących z C.

(Dz.U. UE 2015.282.14 z 28.10.2015 r.). Jednakże zgodnie brzmieniem zacyt.

powyżej pkt 2.1 przedmiotowego rozporządzenia - "produktem objętym przeglądem jest

ten sam produkt, który był objęty przeglądem wygaśnięcia zakończonym w sierpniu

2009 r.", tj. produkt o którym mowa w rozporządzeniu Rady (WE) Nr 803/2009 z 27

sierpnia 2009 r. nakładającym ostateczne cło antydumpingowe na przywóz niektórych

żeliwnych lub stalowych łączników rur i przewodów rurowych pochodzących z C.

i T. oraz tych przywożonych z T. , niezależnie od tego,

czy zostały zgłoszone jako pochodzące z T. , czy też nie, i uchylające zwolnienie

przyznane przedsiębiorstwom C. Co. Ltd i N. Co. Ltd. (Dz.Urz.L 233/1 z dnia 04.09.2009r.). W rozporządzeniu

tym (tj. z 2009 r.)

"produkt objęty postępowaniem", tj. cłem antydumpingowym został opisany jako

"niektóre łączniki rur i przewodów rurowych (inne niż łączniki odlewane, kołnierze i

łączniki gwintowane), z żeliwa lub stali (z wyłączeniem stali nierdzewnej) o największej

średnicy zewnętrznej nieprzekraczającej 609,6 mm, rodzaju stosowanego do spawania

doczołowego lub do innych celów...". "Łączniki rur i przewodów rurowych są

wytwarzane przede wszystkim przez cięcie i kształtowanie rur i przewodów rurowych.

Stosowane są one do łączenia rur i przewodów rurowych i produkowane są w różnych

kształtach, takich jak: kolanka, reduktory, trójniki i pokrywy w różnych wielkościach i z

różnych gatunków materiału. Używane są one głównie w przemyśle petrochemicznym,

budownictwie, energetyce, przemyśle stoczniowym i instalacjach przemysłowych...". Z

kolei zgodnie z brzmieniem art. 1 ust. 1 rozporządzenia z 2015 r. cło antydumpingowe

zostało nałożone na towar "rodzaju stosowanego do spawania doczołowego lub do

innych celów", objęty m.in. kodem CN ex 7307 99 80, w tym kodem Taric 7307 99 80

98, pochodzący z C. . Charakterystyka towaru objętego cłem

antydumpingowym na podstawie omawianego rozporządzenia w pełni odpowiada

towarowi będącemu przedmiotem importu w niniejszej sprawie, tj. trójnikom PS,

odgałęzieniom ILPR i ILS oraz zwężkom LTD, które zostały wykonane ze stali (innej niż

stal nierdzewna), w procesie tłoczenia (nie odlewane i nie gwintowane), o przekroju

kołowym i największej średnicy nieprzekraczającej 609,6 mm, stosowane jako "łączniki

rur i przewodów rurowych" do budowy systemów wentylacyjnych (tj. "do innych celów").

Z treści omawianego aktu wynika wprost, że cłem antydumpingowym są objęte

wszystkie towary klasyfikowane do kodu Taric 7307 99 80 98, wykonane z różnych

gatunków stali (stal twarda i miękka), różnej grubości (poniżej 1 mm i ok. 20 mm),

stosowane do różnych celów.

Nie wynika z niego natomiast, wbrew twierdzeniom pełnomocnika Strony, że

odnosi się wyłącznie do "armatury" wysokociśnieniowej przesyłającej media ciężkie (np.

ropę naftową, gaz, piasek, żwir) wykorzystywanej jedynie w takich branżach jak

przemysł wydobywczy, petrochemiczny, energetyka, czy przemysł ciężki. Co więcej,

opisane przez Stronę łączniki do rur wysokociśnieniowych są wykorzystywane do

"spawania doczołowego" i objęte podpozycjami 7307 23 (wykonane ze stali

nierdzewnej) i 7307 93 (wykonane ze stali innej niż nierdzewna). Nie są zatem

taryfikowane do wskazanego przez organ kodu Taric 7307 99 80 98. Zatem wnioski

pełnomocnika Strony, mające dowodzić, że importowane łączniki nie są klasyfikowane

do ww. kodu Taric, są nietrafne.

Przedmiotem importu w niniejszej sprawie były elementy orurowania z blachy

stalowej niskowęglowej ocynkowanej ogniowo stosowane do łączenia dwóch rur

systemu wentylacyjnego, tj.odgałęzienia RPLI i zwężki LID, gdzie połączenie tych

elementów w systemie z kanałem wentylacyjnym następuje przez styk (wsuwanie

elementu w element), co jest niesporne, przedmiotowe wyroby spełniają wymogi pozycji

7307 WTC.

Jest to towar opisany w brzmieniu pozycji 7307 WTC. Powołując się na

postanowienia uwagi 2a) do Sekcji XV Skarżący skonstatował, że przedmiotowy towar

nie stanowią "części ogólnego użytku", co podważa zasadność zastosowania poz. 7307

WTC. W związku z powyższym należy wyjaśnić, iż w świetle niniejszej uwagi wyrażenie

"części ogólnego użytku" oznacza:

(a) artykuły objęte pozycją 7307, 7312, 7315, 7317 lub 7318 i podobne artykuły z

pozostałych metali nieszlachetnych;

(b) sprężyny i pióra do resorów, wykonane z metali nieszlachetnych, inne niż

sprężyny do zegarów lub zegarków (pozycja 9114);

(c) artykuły objęte pozycjami 8301, 8302, 8308, 8310 i ramy oraz lustra z metalu

nieszlachetnego, objęte pozycją 8306.

W działach od 73 do 76 i od 78 do 82 (z wyłączeniem pozycji 7315)

postanowienia dotyczące części towarów nie obejmują postanowień dotyczących

"części ogólnego użytku", określonych powyżej. Z końcowego brzmienia powyższej

uwagi wynika, iż nie wszystkie towary muszą spełniać postanowienia dotyczące

taryfikacji "części ogólnego użytku". Części ogólnego użytku stosowane wyłącznie z

określoną maszyną/urządzeniem - np. kolanka stosowane do przyłączania rur do

konkretnego urządzenia (np. pieca) są taryfikowane jako część tego urządzenia (pieca).

Jednakże części ogólnego użytku zgłoszone oddzielnie do odprawy celnej, nie są

uważane za części wyrobów, lecz klasyfikowane w ramach pozycji niniejszej sekcji

(Sekcji XV) właściwych dla tych części (vide: Noty do HS dotyczące taryfikacji i części

ogólnego użytku). Powyższe oznacza, że łączniki rur w postaci redukcji, trójników,

odgałęzień i zaślepek (do zaślepiania rur) stosowanych w systemach wentylacyjnych,

zgłoszone oddzielnie jako części tych systemów, w myśl przepisów taryfy celnej, nie są

uważane za części systemów wentylacyjnych, tylko "części ogólnego użytku"

klasyfikowane do pozycji właściwej ich obiektywnym cechom i właściwościom, tj. do

poz. 7307 WTC, zgodnie z jej brzmieniem w taryfie celnej ("łączniki rur"). Przedmiotowe

towary nie są częścią konkretnej maszyny lub urządzenia, ale mają szersze

zastosowanie - mogą być montowane w różnych systemach wentylacji i klimatyzacji, co

potwierdza, iż spełniają wymogi uwagi 2a) do Sekcji XV.

Podczas gdy pozycja 7326 obejmuje wszystkie artykuły z Żeliwa lub stali

otrzymane m.in. w procesie kucia czy tłoczenia, ale tylko takie, które nie zostały objęte

poprzednimi pozycjami działu 73 (np. pozycją 7307), ani "bardziej szczegółowo objęte

gdzie indziej w nomenklaturze" oraz które stanowią jednie elementy nośne, tj. mocujące

lub podtrzymujące i przewody rurowe, ale nie stanowiące ich integralnych części, co

wynika wprost z Not wyjaśniających do poz. 7307 i 7326. Wskazana przez Skarżącego

poz. 7326 ujmuje obejmy lub opaski zaciskowe do mocowania elastycznych przewodów

rurowych, lub węży do sztywnych rur, kranów i złączek; kołnierze (opaski zaciskowe

węży) stosowane do mocowania giętkich przewodów rurowych lub węży do sztywnych

rur, kranów, złączek itp., a także wieszaki, wsporniki i podobne podpory do mocowania

rur i przewodów rurowych na ścianach, jak również "haki i podobne artykuły stosowane

w przemyśle budowlanym" do mocowania rur i przewodów na ścianach. W przekonaniu

Sądu zakres przedmiotowy pozycji 7326 nie odpowiada charakterowi spornego towaru.

Podkreślić należy, że importowane elementy (trójniki PS, odgałęzienia ILPR i ILS

oraz zwężki LTD) stanowią integralne części systemu wentylacji - co potwierdzają

wszystkie zgromadzone w sprawie dokumenty, w tym powołane wyżej ekspertyzy. Z

przedstawionych dowodów wynika, że sporne towary to półprodukty RPLI i LID w stanie

"niegotowym" wymagającym kalibracji średnicy, ale posiadające zasadniczy charakter

wyrobów gotowych montowanych bezpośrednio w systemach wentylacji, wykorzystane

także jako "półprodukty" do otrzymywania innych artykułów, takich jak nakładki

siodłowe, zwężki i zaślepki - bez uszczelek), co potwierdzają informacje zawarte w

Katalogu handlowym i w przedłożonych ekspertyzach.

Towary te w świetle przepisów taryfy celnej są "łącznikami" przewodów rurowych,

a zarazem armaturą ze stali taryfikowaną do pozycji 7307 WTC. Mając natomiast na

uwadze, że przedmiotowe "łączniki" nie są gwintowane, zostały wykonane z blachy

stalowej ocynkowanej i gdzie surowcem nie była stal nierdzewna) - co też jest

niesporne, stanowią elementy orurowania wentylacyjnego o przekroju kołowym w

średnicach od 80 do 315 w, gdzie maksymalna średnica zewnętrzna odgałęzienia

płaskiego RPLI wynosiła 200 mm, a zwężki LID -160 mm, czyli nie przekraczała 609,6

mm - właściwym do ich zaklasyfikowania jest kod Taric 7307 99 80 98.

Odnosząc się do kwestii łączenia ww. elementów w systemie wentylacji, która w

ocenie Skarżącego wyklucza możliwość zastosowania poz. 7307 WTC, należy

wyjaśnić, iż sposób łączenia detali w całość nie przesądza o klasyfikacji taryfowej

towarów. Pozycja 7307 różnicuje łączniki pod względem sposobu otrzymywania

(odlewane z żeliwa lub innych surowców), pod względem materiału (żeliwo, stal

nierdzewna i pozostała), sposobu obróbki (gwintowane, spawane doczołowo i

pozostałe), rodzaju (kołnierze, kolanka, łuki, tuleje i pozostałe), wymiarów średnicy

zewnętrznej (poniżej lub powyżej 609,6mm) oraz kraju przywozu (T., [...] i pozostałe kraje). Nie różnicuje

natomiast pod względem sposobu

łączenia. Pozycja ta dopuszcza różnego rodzaju połączenia: przez skręcanie, spawanie

lub przez styk. W przypadku przedmiotowych wyrobów skręcanie jest niemożliwe z

powodu braku gwintów. Łączenie elementów systemów wentylacyjnych w całość

następuje poprzez styk łączonych elementów (wsuwanie jednego elementu w drugi -

styk powierzchni łączonych). Zastosowanie tej metody łączenia niezależnie od tego, czy

wymaga użycia dodatkowych zabezpieczeń chroniących przed przypadkowym

rozłączeniem - taśm uszczelniających, nitów lub wkrętów (jak twierdzi Skarżący), czy

też nie, mieści się w kategoriach ww. pozycji. W tym miejscu należy zauważyć, iż

zgodnie z orzecznictwem ETS, Noty wyjaśniające do HS i CN stanowią istotną pomoc

przy taryfikacji towarów do określonej pozycji taryfy celnej w oparciu o ich obiektywne

cechy i właściwości. Wskazują jakie grupy towarowe są objęte daną pozycją, a jakie są

z niej wykluczone. Nie wymieniają jednak wszystkich artykułów, tak jak wszystkich

wariantów łączenia elementów wyszczególnionych w Notach do poz. 7307 WTC. Przy

taryfikacji towarów pierwszeństwo mają - brzmienie pozycji i kodów Taric oraz

brzmienie uwag do sekcji i działów. Noty do pozycji (tu: 7307 i 7326) nie mogą zawężać

zakresu przedmiotowego tych pozycji wynikającego z ich brzmienia. W świetle

powyższych wyjaśnień, to czy sporne elementy tworzą połączenia wielokrotnego

montażu, czy też powtórny montaż jest utrudniony ze względu na zastosowanie taśm,

nitów, czy wkrętów, jest nieistotne z punktu widzenia taryfikacji importowanych towarów,

i to zarówno do poz. 7307, jak i pozycji 7326 WTC. Istotnym jest natomiast to, czy

montowany element stanowi integralną część systemu wentylacji, czy też stanowi

jedynie element nośny - tj. przymocowujący przewody wentylacyjne np. do ściany. W

pierwszym przypadku towar jest taryfikowany do poz. 7307 WTC, w drugim zaś - do

poz. 7326 WTC, co wynika wprost z treści Not wyjaśniających do obu ww. wach taryfy

celnej.

W tych okolicznościach zarzut dokonania przez organy celne nieprawidłowej

klasyfikacji importowanych towarów do pozycji 7307, kodu Taric 7307 99 80 98, zamiast

pozycji 7326, kodu Taric 7326 19 90 00, jest bezpodstawny.

Nie znajduje również uznania zarzut wskazany w skardze dotyczący oddalenia

wniosku dowodowego strony o powołanie biegłego.

Należy przypomnieć, że wniosek o powołanie biegłego na okoliczność określenia

właściwości importowanych towarów oraz możliwości ponownego wykorzystania

elementów importowanych towarów, z uwagi na ich wcześniejsze połącznie

(zastosowanie nitów) został oddalony postanowieniem Naczelnika Urzędu z [...] kwietnia

2018 r., gdzie organ I instancji obszernie uzasadnił swoje stanowisko w tej materii.

Kolejny wniosek o przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego celem określenia

właściwości importowanych towarów oraz na okoliczność braku możliwości ponownego

wykorzystania elementów importowanych towarów, z uwagi na ich wcześniejsze

połączenie (zastosowanie nitów) strona zawarła natomiast w treści odwołania od decyzji

organu I instancji.

Dyrektor IAS odniósł się do powyższego wniosku w treści zaskarżonej decyzji

wskazując, że wszystkie okoliczności sprawy dotyczące ustalenia stanu towaru takie jak

materiał (blacha stalowa ocynkowana), technika wytworzenia (głębokie tłoczenie),

charakter (towar posiadający cechy gotowego łącznika), kształt (przekrój poprzeczny

zamknięty, możliwość określenia średnicy), przeznaczenie (trójniki, odgałęzienia

kanałów, zwężki), sposób łączenia gotowych elementów (metoda na styk - wsuwanie

elementu w element), zostały wyjaśnione w sposób jednoznaczny i są niesporne, a

zatem wniosek o przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego na okoliczność ustalenia

właściwości technicznych importowanych towarów, sposobu tłoczenia i połączenia

elementów jest niezasadny.

Sąd podziela stanowisko organów, że stan importowanego towaru jest znany i

niesporny, a tym samym powołanie biegłego byłoby bezcelowe. Informacje o rodzaju

towarów, materiale z którego zostały wytworzone, technice wytwarzania,

przeznaczeniu, sposobie łączenia z innymi elementami, walorach użytkowych

(zastosowaniu), w posiadaniu których były organy orzekające w sprawie, umożliwiły w

sposób jednoznaczny ustalenie tożsamości towaru oraz dokonanie taryfikacji do

właściwego kodu Taric, zgodnie z ORINS.

Podsumowując wskazać należy, że organ odwoławczy nie dopuścił się w

niniejszej sprawie naruszenia wskazywanych przez skarżącą przepisów prawa. W celu

klasyfikacji przedmiotowego towaru Dyrektor IAS poddał ocenie materiał dowodowy

zgromadzony w niniejszej sprawie, w tym dokumenty wskazujące na stan towaru, w

celu ustalenia rodzaju towaru i jego właściwości, a następnie mając na uwadze Ogólne

Reguły Interpretacji Nomenklatury Scalonej dokonał klasyfikacji towaru zgodnie z

brzmieniem pozycji i uwag do sekcji i działu.

Odnosząc się do przywołanej w skardze sprawy rozpatrywanej w [...] (s. 22

skargi), wskazać należy, iż w decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w [...] z [...] grudnia

2017 r., organ celny wskazał jako właściwy dla importowanego towaru kod TARIC 7307

99 80 99 obejmujący artykuły ze stali, niegwintowane, o największej zewnętrznej

średnicy przekraczającej 609,6 mm. Powyższy kod uznać należy za nieprawidłowy dla

towaru będącego przedmiotem importu w niniejszej sprawie z przyczyn wskazanych we

wcześniejszej części uzasadnienia.

Nadto odnosząc się do treści pisma procesowego z 7 maja 2019 r. (załącznik do

protokołu), w którym Skarżąca ponownie podniosła, że produkty oferowane przez

przemysł unijny, w imieniu którego nałożone zostało cło antydumpingowe na łączniki rur

i przewodów rurowych, to produkty o zupełnie innej charakterystyce oraz przeznaczeniu

niż produkty do systemów wentylacyjnych, wskazać należy, że nie miało ono wpływu na

rozstrzygnięcie sprawy. Jak to wskazano wyżej będące przedmiotem niniejszego

postępowania towary podlegają klasyfikacji do kodu Taric 7307 99 80 98, a

argumentacja podniesiona w ww. piśmie procesowym nie podważa prawidłowości tej

klasyfikacji. Należy ponadto podkreślić, że postanowienia rozporządzenia nr 2015/1934,

w którym enumeratywnie wskazano kody Taric produktów objętych cłem

antydumpingowym, nie stanowią podstawy klasyfikacji taryfowej. W oparciu o

postanowienia ww. rozporządzenia organy orzekają natomiast o nałożeniu

ostatecznego cła antydumpingowego na importowany towar, któremu wcześniej

przyporządkowano właściwy kod.

W świetle przywołanych okoliczności Sąd nie stwierdził żadnego innego

naruszenia przepisów prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy,

bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie,

albo też przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania lub

stwierdzenia nieważności.

Wobec powyższego Sąd orzekł o oddaleniu skargi na podstawie art. 151 ustawy

z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U.

z 2018 r. poz. 1302 ze zm.).