Przedmiotem skargi D.K. jest decyzja Dyrektora Izby Skarbowej określająca zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług za kolejne miesiące 2009 roku.
W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi określonego na 1.500 zł, skarżący wniósł o zwolnienie od tej opłaty.
Z uzasadnienia wniosku, oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach (k. 34-36 akt WSA), jak również z przedstawionych dodatkowych dokumentów i informacji podanych przez pełnomocnika skarżącego wynika, co następuje.
Skarżący jest żonaty i prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z żoną. Małżonkowie nie mają oszczędności (dowód: oświadczenie, wyciągi z rachunków bankowych - k. 59-75). Skarżący jest właścicielem sześcioletniego samochodu [...], który jednak został zajęty w postępowaniu egzekucyjnym. Nie ma innego majątku (dowód: oświadczenie). Skarżący formalnie jest przedsiębiorcą, ale faktycznie nie prowadzi działalności gospodarczej (dowód: oświadczenie, wydruk "podsumowanie przychodów" - k. 37 akt WSA, odpisy deklaracji VAT-7 - k. 86-97). Żona skarżącego jest rencistką, a przyznane jej świadczenie wynosi netto 691,25 zł (dowód: przekaz pocztowy - k. 44, decyzja ZUS - k. 47-48). Skarżący i jego żona korzystają z pomocy finansowej córki.
W tak ustalonej sytuacji majątkowej skarżącego, jego wniosek należało uznać za uzasadniony.
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. prawo pomocy w zakresie częściowym, czyli takim jakiego przyznania domagał się skarżący, przysługuje w razie wykazania, że poniesienie pełnych kosztów utrzymania mogłoby narazić wnioskodawcę lub jego rodzinę na uszczerbek utrzymania koniecznego.
Powyższe przesłanki są spełnione w przypadku skarżącego. Nie ma on bowiem oszczędności, a dochody jego rodziny są obiektywnie niskie i są w całości pochłaniane przez koszty bieżącego utrzymania. W tej sytuacji odmowa uwzględnienia wniosku mogłaby tamować prawo skarżącego do poddania kontroli sądowej wydanej w jego sprawie decyzji podatkowej.
Uwzględniając jednak, że jedyną opłatą podlegającą uiszczeniu na obecnym etapie postępowania jest wpis od skargi, postanowiono jak w sentencji (art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a.).