Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Krystyna Napiórkowska po rozpoznaniu w dniu 28 sierpnia 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. T. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 kwietnia 2005 r. sygn. akt IV SA/Wa 588/05 odrzucającym skargę A. T. na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] lipca 2004 nr. [...] w przedmiocie wymeldowania postanawia odrzucić skargę o wznowienie

Postanowieniem z dnia 22 kwietnia 2005 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę A. T. wniesioną na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] lipca 2004 r. nr [...] w przedmiocie wymeldowania. Podstawą odrzucenia skargi było nieuiszczenie należnego wpisu w określonym terminie.

Dnia 1 sierpnia 2005 r. A. T. złożyła do Sądu pismo zatytułowane "skarga o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym postanowieniem Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 kwietnia 2005 r.". Jako główną przyczynę wnoszonej skargi o wznowienie postępowania skarżąca wskazuje "skrajnie krytyczny stan zdrowia, którego powodem było takie oddziaływanie na świadomość, że uniemożliwiło to prawidłową reakcję i ocenę stanu prawnego sprawy", ponadto zarzuca, że brak pełnomocnika wyznaczonego z urzędu pozbawił ją możliwości działania.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Skarga o wznowienie postępowania nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 270 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) (dalej zwaną P.p.s.a.) w przypadkach przewidzianych w dziale niniejszym można żądać wznowienia postępowania, które zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem. Wznowienie postępowania stosownie do przepisu art. 271 pkt 2 powołanej ustawy można żądać m.in. jeżeli strona nie była należycie reprezentowana lub jeżeli wskutek naruszenia przepisów prawa była pozbawiona możności działania. Na tą podstawę wznowienia powołała się strona.

Stosownie do art. 280 § 1 P.p.s.a. Sąd bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. W razie braku jednej z tych przesłanek Sąd ma obowiązek wniosek odrzucić.

W rozpatrywanej sprawie Sąd, oceniając, czy skarga opiera się na ustawowych podstawach wznowienia stwierdził, że skarga jest wniesiona w ustawowym trzymiesięcznym terminie, który w tym przypadku biegnie zgodnie z art. 277 P.p.s.a., - od dnia, w którym o orzeczeniu dowiedziała się strona, jej organ lub jej przedstawiciel ustawowy. Ze zwrotnego poświadczenia odbioru wynika, że skarżąca dowiedziała się o treści postanowienia, odrzucającego wniesioną skargę na decyzję organu II instancji, dnia 6 maja 2005 r.

Podstawy do wznowienia postępowania podane przez skarżącą to "skrajnie krytyczny stan zdrowia, którego powodem było takie oddziaływanie na świadomość, że uniemożliwiło to prawidłową reakcję i ocenę stanu prawnego sprawy" i drugi zarzutu - brak pełnomocnika wyznaczonego z urzędu, co pozbawiło skarżącą możliwości działania.

Pierwsza wskazana podstawa nie stanowi okoliczności, na której można oprzeć skargę o wznowienie postępowania, gdyż te są ściśle wyliczone w dziale VII P.p.s.a. Rozpatrując zarzut skarżącej dotyczący pobawienia możliwości działania, należy zauważyć że zgodnie z art. 271 pkt 2 P.p.s.a., by można mówić o przesłance do wznowienia postępowania, pozbawienie możności działania musi nastąpić w skutek naruszenia prawa. Skarżąca nie wykazała o jakie naruszenie chodzi i czy w ogóle doszło do naruszenia prawa

Należy zauważyć, że A. T. występowała co prawda do Sądu z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy m.in. w zakresie ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika, ale Sąd postanowieniem z dnia 4 listopada 2004 r. odmówił przyznania takiego prawa, uznając, że poniesienie kosztów nie spowoduje uszczerbku utrzymania koniecznego dla wnioskodawczyni. Należy podkreślić, że wbrew twierdzeniom strony, nieprzyznanie pełnomocnika z urzędu, nie może być uznane w żadnym przypadku za niemożność działania w postępowaniu sądowym.

Reasumując należy stwierdzić, że skarga o wznowienie postępowania nie została oparta na wyliczonych taksatywnie podstawach, które można podzielić na trzy grupy:

- przyczyny nieważności (art. 271 P.p.s.a.)

- właściwe przyczyny restytucyjne (art. 273 P.p.s.a. );

- orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego o niezgodności aktu normatywnego, na podstawie którego zostało wydane orzeczenie, z Konstytucją, umową międzynarodową lub z ustawą (art. 272 P.p.s.a. ).

Wobec powyższego podlega ona odrzuceniu na podstawie art. 280 § 1 P.p.s.a.