Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tadeusz Nowak po rozpoznaniu w dniu 18 sierpnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.F. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2015 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego zamiennego oraz nałożenia obowiązku uzyskania pozwolenia na użytkowanie postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji

M.F. reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2015 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego zamiennego dla inwestycji rozbudowy, nadbudowy i przebudowy domu jednorodzinnego w zabudowie bliźniaczej na działce ew. nr [...] z obrębu [...] przy ul. [...] w [...] oraz nałożenia obowiązku uzyskania pozwolenia na użytkowanie.

W skardze skarżący zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji wskazując, że "jej niewstrzymanie spowodować może, że inwestorzy uzyskają pozwolenie na użytkowanie obiektu budowlanego, który okaże się zrealizowany bez projektu budowlanego (jeżeli Sąd uchyli zaskarżoną decyzję). Z uwagi zaś, że inwestycja została zrealizowana w celu sprzedaży lokali wyodrębnionych w budynku, może okazać się, że ich nabywcom zostanie wyrządzona bardzo znaczna szkoda (m.in. na skutek następnego uchylenia pozwolenia na użytkowanie). Wniosek ten uzasadnia także fakt, że usunięcie uszkodzeń do jakich doszło w sąsiednim budynku na skutek zrealizowania obiektu, którego dotyczy zamienny projekt budowlany, wymusza dokonania w niego ingerencji, których zakres i specyfika nie przemawiają za tym aby był on dopuszczony wcześniej do użytkowania."

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Wniosek podlega oddaleniu.

Stosownie do treści art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.) po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Podstawową przesłanką wstrzymania wykonania decyzji zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a. jest zatem wykazanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Oznacza to, że chodzi o taką szkodę (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, a który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu (zob. postanowienie NSA z dnia 20 grudnia 2004 r., GZ 138/04, publ: www.orzeczenia.nsa.gov.pl).

Podkreślić należy, że do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, nie jest wystarczające samo twierdzenie strony. Uzasadnienie takiego wniosku powinno odnosić się do okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy. Powinno wskazywać na konkretne okoliczności powodujące, że wykonanie aktu lub czynności będącej przedmiotem kontroli sądowoadministracyjnej spowoduje w stosunku do wnioskodawcy wystąpienie jednej lub obu przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. – znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków (vide: postanowienie NSA z dnia 25 kwietnia 2013 r., I GSK 376/13, publ: www.orzeczenia.nsa.gov.pl).

Przenosząc powyższe uwagi na grunt rozpoznawanej sprawy stwierdzić należy, że wniosek nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż skarżący nie uprawdopodobnił istnienia żadnej z przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a.

W ocenie Sądu istotną kwestią jest to, że kontrola przesłanek zawartych w przepisie art. 61 § 3 p.p.s.a. obejmuje, oprócz interesu prawnego i faktycznego wnioskodawcy, również interes innych uczestników postępowania, którzy takiego wniosku nie zgłosili. Pojęcia "znacznej szkody" i "trudnych do odwrócenia skutków" nie odnoszą się jedynie do strony wnioskującej o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu, ale również do interesu innych uczestników postępowania oraz interesu publicznego. W przypadku konfliktu interesów Sąd powinien wyważyć interesy stron oraz interes publiczny, oceniając, który z tych interesów jest ważniejszy i bardziej zasługuje na uwzględnienie (zob. postanowienie NSA z dnia 12 czerwca 2008 r., II OZ 588/08 i z dnia 20 czerwca 2013 r., II OSK 1373/13, publ: www.orzeczenia.nsa.gov.pl).

Jak trafnie zwrócił uwagę Naczelny Sad Administracyjny w przypadku, gdy przedmiotem skargi sądowej jest pozwolenie na budowę, zakres przedmiotowy użytego w tej tezie określenia "inni uczestnicy" nie może odnosić się do inwestora (postanowienie z dnia 12 czerwca 2008 r., II OZ 588/08, publ: www.orzeczenia.nsa.gov.pl).

W niniejszej sprawie skarżący, który jednocześnie złożył wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, nie jest inwestorem. Z tego względu nie znajduje uzasadnienia powoływany we wniosku argument odnoszące się do interesu inwestora, tj. uzyskanie pozwolenia na użytkowanie obiektu budowlanego, który okaże się zrealizowany bez projektu budowlanego.

Skarżący w sposób bardzo ogólny wskazał, że usunięcie uszkodzeń do jakich doszło w sąsiednim budynku na skutek zrealizowania obiektu, którego dotyczy zamienny projekt budowlany, wymusza dokonania w niego ingerencji. Skarżący nie wyjaśnił natomiast, na czym w związku z tym miałoby polegać niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków dla niego. Brak szerszego odniesienia się w tej kwestii do przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. uniemożliwia Sądowi ocenę zasadności wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z tego powodu.

Konkludując, skarżący nie uprawdopodobnił przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Także analiza akt sprawy pod kątem zasadności wniosku nie daje podstawy do wstrzymania jej wykonania.

Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, działając na podstawie art. 61 § 3 ww. ustawy, orzekł jak w sentencji postanowienia.