drukuj    zapisz    Powrót do listy

6313 Cofnięcie zezwolenia na broń, Administracyjne postępowanie, Komendant Policji, Oddalono skargę, VI SA/Wa 1210/07 - Wyrok WSA w Warszawie z 2007-10-11, Centralna Baza Orzeczeń Naczelnego (NSA) i Wojewódzkich (WSA) Sądów Administracyjnych, Orzecznictwo NSA i WSA

VI SA/Wa 1210/07 - Wyrok WSA w Warszawie

Data orzeczenia
2007-10-11 orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2007-07-25
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Andrzej Wieczorek /przewodniczący sprawozdawca/
Izabela Głowacka-Klimas
Jolanta Królikowska-Przewłoka
Symbol z opisem
6313 Cofnięcie zezwolenia na broń
Hasła tematyczne
Administracyjne postępowanie
Skarżony organ
Komendant Policji
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071 art. 138, art. 97
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Wieczorek (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Izabela Głowacka – Klimas Sędzia WSA Jolanta Królikowska – Przewłoka Protokolant Monika Staniszewska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 października 2007 r. sprawy ze skargi B. B. na postanowienie Komendanta Głównego Policji z dnia [...] czerwca 2007 r. nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania oddala skargę

Uzasadnienie

Komendant Główny Policji postanowieniem z dnia [...] czerwca 2007 r. Nr [...] działając na podstawie art.138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 97 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 t.j.), po rozpatrzeniu zażalenia skarżącego Pana B. B. na postanowienie Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] z dnia [...] czerwca 2007 r. w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania administracyjnego w sprawie cofnięcia pozwolenia na broń palną myśliwską postanowił utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie.

Organ II instancji za podstawę rozstrzygnięcia przyjął art. 97 § 1 oraz art. 98 kpa. Wskazano, że zgonie z art. 97 § 1 organ administracji publicznej zawiesza postępowanie:

1) w razie śmierci strony lub jednej ze stron, jeżeli wezwanie spadkobierców zmarłej strony do udziału w postępowaniu nie jest możliwe i nie zachodzą okoliczności, o których mowa w art. 30 § 5, a postępowanie nie podlega umorzeniu jako bezprzedmiotowe (art. 105),

2) w razie śmierci przedstawiciela ustawowego strony,

3) w razie utraty przez stronę lub przez jej ustawowego przedstawiciela zdolności do czynności prawnych,

4) gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd.

Zdaniem organu żadna z przesłanek opisanych w § 1 pkt.1-3 nie zaszła. Wskazano, że nie zachodzi też przesłanka z pkt. 4 powołanego przepisu bowiem organ zawiesza postępowanie, gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd. W tym wypadku brak było możliwości uznania, że postępowanie karne toczące się wobec skarżącego stanowi zagadnienie wstępne, o którym mowa w tym przepisie, bowiem postępowanie karne dotyczy stanu faktycznego a nie kwestii prawnej.

Wskazano, że nie zachodzą również przesłanki z art. 98 § 1 kpa zgodnie z którym organ administracji publicznej może zawiesić postępowanie, jeżeli wystąpi o to strona, na której żądanie postępowanie zostało wszczęte, a nie sprzeciwiają się temu inne strony oraz nie zagraża to interesowi społecznemu.

Biorąc pod uwagę te okoliczności orzeczono jak w postanowieniu.

Skargę na to postanowienie wniósł skarżący podnosząc, że kwestionowane postanowienie jest niezgodne z prawem. Wskazał, że nie popełnił, żadnego przestępstwa z ustawy o broni amunicji ani przestępstwa dotyczącego myślistwa. Wskazał, że został skazany za przestępstwo dotyczące uszkodzenia samochodu, ale nie przyznaje się do popełnienia tego czynu.

W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał stanowisko.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle przepisu § 2 powołanego artykułu, kontrola ta jest sprawowana pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sądy administracyjne sprawują więc kontrolę aktów i czynności z zakresu administracji publicznej pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi.

Jednocześnie, stosownie do art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270) sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Rozpoznając sprawę w świetle powołanych wyżej kryteriów, skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Przedmiotem skargi jest postanowienie Komendanta Głównego Policji z dnia [...] czerwca 2007r. utrzymujące w mocy postanowienie Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] z dnia [...] czerwca 2007 r. w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania administracyjnego w sprawie cofnięcia pozwolenia na broń palną myśliwską.

Stosownie do art. 97 § 1 organ administracji publicznej zawiesza postępowanie:

1) w razie śmierci strony lub jednej ze stron, jeżeli wezwanie spadkobierców zmarłej strony do udziału w postępowaniu nie jest możliwe i nie zachodzą okoliczności, o których mowa w art. 30 § 5, a postępowanie nie podlega umorzeniu jako bezprzedmiotowe (art. 105),

2) w razie śmierci przedstawiciela ustawowego strony,

3) w razie utraty przez stronę lub przez jej ustawowego przedstawiciela zdolności do czynności prawnych,

4) gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd.

Organ administracji publicznej zawiesza postępowanie w razie śmierci strony lub jednej ze stron tylko wtedy, gdy spełnione są łącznie następujące przesłanki: a) śmierć strony lub jednej ze stron nastąpiła w toku postępowania, b) śmierć strony lub jednej ze stron nie czyni postępowania bezprzedmiotowym w rozumieniu art. 105 § 1, c) wezwanie spadkobierców zmarłej strony do udziału w postępowaniu nie jest możliwe, d) nie zachodzą okoliczności, o których mowa w art. 30 § 5.

Postępowanie administracyjne zawiesza się w razie śmierci przedstawiciela ustawowego strony. W doktrynie przyjmuje się, że dotyczy to tylko przedstawicieli osoby fizycznej, tj. rodziców, opiekuna i kuratora (J. Borkowski (w:) Komentarz, 1989, s. 192). Śmierć pełnomocnika strony nie stanowi przyczyny zawieszenia postępowania, która może toczyć się dalej dopiero po wezwaniu strony niestawającej. Postępowanie administracyjne zawiesza się w razie utraty przez stronę lub jej ustawowego przedstawiciela zdolności do czynności prawnych.

Żadna z opisanych wyżej przesłanek nie zaszła w sprawie.

Nadto postępowanie administracyjne zawiesza się, gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd. Należy przyjąć, że zagadnieniem wstępnym w rozumieniu tego przepisu mogą być wyłącznie kwestie (zagadnienia) prawne, które albo ujawniły się w toku postępowania i dotyczą istotnej dla sprawy przesłanki decyzji, albo z przepisów prawa materialnego wynika wprost konieczność rozstrzygnięcia danej kwestii prawnej. Obowiązek wyjaśnienia sprawy pod względem faktycznym i prawnym należy do organu administracji publicznej prowadzącego postępowanie. Należy zatem przyjąć, że zagadnieniem wstępnym w rozumieniu powyższego przepisu może być tylko zagadnienie prawne, którego rozstrzygnięcie należy do właściwości innego organu lub sądu i zagadnienie to może być odrębnym przedmiotem postępowania przed takim organem lub sądem. Nie chodzi tu zatem o wyjaśnienie nawet poważnych wątpliwości dotyczących aspektów prawnych sprawy będącej przedmiotem postępowania administracyjnego, lecz o rozstrzygnięcie zagadnienia prawnego przez inny organ lub sąd. Z przepisu art. 97 § 1 pkt 4 wynika, że zagadnienie to nie było jeszcze przedmiotem postępowania przed właściwymi organami albo w toczącym się postępowaniu nie zapadło prawomocne (ostateczne) rozstrzygnięcie w tej kwestii. Należy ponadto przyjąć, że istnieje konieczność rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd, co należy rozumieć w ten sposób, że dana kwestia prawna stała się sporna w toku postępowania administracyjnego lub przepisy prawa wymagają ustalenia stanu prawnego w danej kwestii mającej znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy, a w toku postępowania okaże się, że ustalenie tego stanu może nastąpić tylko w drodze rozstrzygnięcia właściwego organu lub sądu. Sporne jest, czy zagadnieniem wstępnym mogą być kwestie procesowe. Zagadnieniem wstępnym nie może być wyjaśnienie okoliczności faktycznych. Innym organem w rozumieniu komentowanego przepisu nie musi być organ administracji publicznej, lecz każdy inny, z wyłączeniem sądów powszechnych, organ upoważniony do rozstrzygania kwestii prawnych. Sądem w rozumieniu tego przepisu nie jest sąd administracyjny.

Oznacza to, że bez rozstrzygnięcia zagadnienia prejudycjalnego przez inny organ lub sąd wydanie decyzji w danej sprawie jest niemożliwe. Musi więc istnieć związek przyczynowy pomiędzy rozstrzygnięciem sprawy administracyjnej a zagadnieniem wstępnym. W przypadku braku takiego związku zawieszenie postępowania na tej podstawie nie jest dopuszczalne.

Jak słusznie wywiódł organ postępowanie karne toczące się wobec skarżącego nie stanowi zagadnienia wstępnego, o którym mowa w tym przepisie, bowiem postępowanie karne dotyczy stanu faktycznego a nie kwestii prawnej.

Nadto zgodnie z brzmieniem przepisu art. 15 ust. 1 pkt 6 ustawy o broni i amunicji wskazuje, że postępowanie administracyjne należy wszcząć i prowadzić wobec posiadaczy broni, wobec których toczy się postępowanie karne o popełnienie przestępstw opisanych w tym przepisie.

Organy w niniejszej sprawie prawidłowo odmówiły zawieszenia postępowania.

W ocenie Sądu nie zachodzą również przesłanki z art. 98 § 1 kpa, zgodnie z którym organ administracji publicznej może zawiesić postępowanie, jeżeli wystąpi o to strona, na której żądanie postępowanie zostało wszczęte, a nie sprzeciwiają się temu inne strony oraz nie zagraża to interesowi społecznemu. Postępowanie zostało wszczęte z urzędu tak więc omawiany przepis nie będzie miał zastosowania.

Z tych wszystkich względów uznając, że zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie Komendanta Wojewódzkiego Policji nie naruszają art. 97 i 98 kpa, należy uznać, że postanowienia były zasadne.

Z tych przyczyn Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 151 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji wyroku.



Powered by SoftProdukt