Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Andrzej Kania, Sędzia WSA - Jarosław Stopczyński, Sędzia WSA - Arkadiusz Tomczak (spr.), Protokolant spec. - Anna Szaruch, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 stycznia 2019 r. sprawy ze skargi ze skargi [...] sp. z o.o. z siedzibą w [...] na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w [...] z dnia [...] maja 2018 r. nr [...] w przedmiocie określenia wysokości niezaksięgowanej kwoty cła i cła antydumpingowego oraz orzeczenie o ich zaksięgowaniu: oddala skargę.

Przedmiotem skargi wniesionej przez A. Sp. z o.o. z siedzibą w W. (dalej "Skarżąca", "Strona", "Spółka") jest decyzja Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie (dalej "Dyrektor IAS", "organ odwoławczy") z [...] maja 2018 r., nr [...] utrzymująca w mocy decyzję Naczelnika [...] Urzędu Celno-Skarbowego w [...] (dalej "Naczelnik Urzędu", "organ I instancji") z [...] lutego 2018 r. nr [...] w

przedmiocie określenia należności celnych.

Zaskarżona decyzja zapadła w następującym stanie faktycznym:

25 marca 2015 r. przedstawiciel bezpośredni Strony - A.

dokonał zgłoszenia celnego, wg dokumentu SAD nr [...], do

procedury dopuszczenia do swobodnego obrotu towaru określonego jako: "tłoczone

elementy systemu wentylacji w stanie rozmontowanym z metalu - tłoczone elementy

nakładki siodłowej" (poz. 1), klasyfikując go do kodu TARIC 7326 19 90 00 z

konwencyjną stawką celną 2,7% i stawką podatku VAT w wysokości 23%. Do

zgłoszenia celnego załączono m.in fakturę nr [...] z [...] stycznia 2015 r.,

wystawioną przez H. CO., LTD z siedzibą w C. oraz packing list.

W wyniku przeprowadzonej kontroli celno-skarbowej zgłoszeń celnych

dokonanych przez Stronę w okresie od 25 kwietnia 2017 r. do 26 czerwca 2017 r.

ustalono, że przedmiotem importu w niniejszej sprawie były towary w postaci wytłoczek

z blachy ocynkowanej stanowiące połówkę łuku wentylacyjnego o symbolach BENDS,

BENDS HALVES, ELBOWS, L, BPT, ELD, ELBOWS 45, ELBOWS 90, BPK, ELBOWS

SS; towary w postaci wytłoczek z blachy ocynkowanej o symbolach: CP, CS, LID, LTD,

FLX-ILS, ILPR/RPLI, ILS, RPC,RC, SP, PS, S, SPP, BSL oraz krzyżak do wzmocnień

prostokątnych kanałów wentylacyjnych o symbolu PC - taryfikowane do poz. 7307 WTC

(protokół kontroli nr [...] z [...] czerwca 2017 r.).

Pismami z 19 lipca 2017 r. oraz z 1 września 2017 r. Strona wniosła zastrzeżenia

do protokołu kontroli, do których załączyła "Test szczelności systemu SPIRO" oraz

tabele z operacjami, jakimi są poddawane importowane detale w celu otrzymania

wyrobów gotowych.

Organ odniósł się do tych zastrzeżeń oraz poinformował Stronę o sposobie ich

załatwienia pismami z 27 lipca 2017 r. oraz z 14 września 2017 r.

Pismem z 22 września 2017 r. Naczelnik Urzędu powiadomił Skarżącą o

możliwości wypowiedzenia się w sprawie zebranego materiału dowodowego w sprawie.

W nawiązaniu do powiadomienia z 22 września 2017 r. Spółka złożyła

wyjaśnienia i wnioski dowodowe (pismo z 23 października 2017 r.), do których

załączyła: Zlecenia produkcyjne, wyciągi z "Zapisów księgowych" Spółki, opinię Urzędu

Statystycznego w [...] nr [...] z [...] maja 2017 r.,

"Ekspertyzę dotyczącą połączeń kanałów i kształtek w systemie [...]" sporządzoną

przez dr hab. inż. K.G.F." z Wydziału Budownictwa i

Inżynierii Środowiska Politechniki [...], "Ekspertyzę Techniczną KonstrukcyjnoTechnologiczną" autorstwa dr

hab. inż. P. Ż. i dr inż. J. M.

Strona wniosła o dopuszczenie i przeprowadzenie dowodów z ekspertyzy

autorstwa dr hab. inż. P. Ż. i dr inż. J. M. oraz ekspertyzy

dr hab. inż. K.G.F., jak również dowodów z dokumentów

wewnętrznych Spółki - "Zleceń produkcyjnych" i wyciągu z ksiąg rachunkowych.

Wniosła także o przesłuchanie Prezesa Zarządu Spółki B.Ł. na

okoliczność ustalenia stanu importowanych towarów.

Przy piśmie z 7 grudnia 2017 r. Strona nadesłała wyjaśnienia dotyczące rodzaju

surowca użytego do produkcji wyrobów, zdjęcia z opisem poszczególnych elementów,

rysunki techniczne wyrobów, opisy procesów tłoczenia artykułów CP, CS,

ILPR/ILS/FLX-ILS, RPC/RC/LID/LTD, SP/PS/SPP, BENDS/ELBOWS/PBK/Bend Halves,

tłumaczenie faktury handlowej oraz 11 próbek importowanych detali z naniesionymi

symbolami w celu ich identyfikacji.

Postanowieniem z [...] stycznia 2018 r. Naczelnik Urzędu, po rozpoznaniu

wniosków dowodowych Spółki zawartych w piśmie wniesionym 23 października 2017 r.

odmówił przeprowadzenia dowodów z opinii biegłego, przesłuchania Prezesa Zarządu

Spółki oraz badania ksiąg rachunkowych importera, uznając je za niezasadne.

Po przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego, mając na uwadze zebrany w

sprawie materiał dowodowy, Naczelnik Urzędu decyzją nr [...] z [...] lutego 2018 r.:

- orzekł, że kwota długu celnego określona w przedmiotowym zgłoszeniu celnym

w wysokości 5 948 zł została zaksięgowana w kwocie niższej niż kwota wymagana,

- określił niezaksięgowaną kwotę cła (A00) w wysokości 385 zł,

- określił niezaksięgowaną kwotę cła antydumpingowego (A30) w wysokości

22.589 zł,

- wezwał importera do wpłaty należności celnych w wysokości 22.974 zł.

W uzasadnieniu rozstrzygnięcia stwierdzono, że przedmiotem importu w

niniejszej sprawie były:

1) wytłoczki z blachy ocynkowanej stanowiące połówkę łuku wentylacyjnego o

symbolach: BENDS 80-45, BENDS 125-45, BENDS 160-45, BENDS 100-90, BENDS

125-90, BENDS 160-90, BENDS 200-90, PBK 100-45, PBK 125-90, taryfikowane do

kodu Taric 7326 19 90 00 obejmującego artykuły z żeliwa lub stali, tłoczone, ale

nieobrobione więcej, ze stawką celną w wysokości 2,7%;

2) wytłoczki z blachy ocynkowanej o symbolach: LID 160, PS 250-160, PS 150-

150, SPP 160-100, SPP 200-100, SPP 160-125, SPP 200-125, SPP 250-160, SPP

250-200 taryfikowane do kodu Taric 7307 99 80 98 obejmującego artykuły ze stali (inne

niż ze stali nierdzewnej), niegwintowane, o największej średnicy zewnętrznej

nieprzekraczającej 609,6 mm, nie pochodzące z T., I., S. lub

F., inne niż kołnierze gwintowane kolanka, łuki, tuleje i łączniki spawane doczołowo,

ze stawką celną 3,7%.

Jednocześnie organ uznał, iż stosownie do rozporządzenia Rady (WE) Nr

803/2009 z dnia 27 sierpnia 2009 r. nakładającego ostateczne cło antydumpingowe na

przywóz niektórych żeliwnych lub stalowych łączników rur i przewodów rurowych

pochodzących z C. i T. oraz tych przywożonych z

T., niezależnie od tego, czy zostały zgłoszone jako pochodzące z T., czy

też nie, i uchylające zwolnienie przyznane przedsiębiorstwom C. Co.

Ltd i N. Co. Ltd. (Dz.Urz.L 233/1 z dnia 04.09.2009 r.), towar

objęty kodem Taric 7307 99 80 98, pochodzący z C., podlega ostatecznemu cłu

antydumpingowemu w wysokości 58,6%.

Pismem z 5 marca 2018 r. Strona odwołała się od decyzji organu I instancji,

wnosząc o jej uchylenie.

Po ponownym przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego, na skutek

złożonego odwołania, Dyrektor IAS działając na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 ustawy z

dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r. poz. 201 ze zm.),

dalej: "O.p.", art. 69 ust. 1 pkt 2 lit a) oraz art. 73 ust. 1 ustawy z dnia 19 marca 2004 r. -

Prawo celne (Dz. U. z 2018 r. poz. 167 ze zm.), dalej: "prawo celne", art. 20 ust. 1 i ust.

3 lit. a) i c) oraz art. 214 ust. 1 rozporządzenia Rady (EWG) Nr 2913/92 z dnia 12

października 1992r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz. Urz. WE L 302 z

19.10.1992 z ze zm.), rozporządzenia Komisji (WE) Nr 1001/2013 z dnia 4 października

2013 r. zmieniającego załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) Nr 2658/87 w

sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej

(Dz. Urz. UE L Nr 290 z 31.10.2013), rozporządzenia Rady (WE) Nr 803/2009 z dnia 27

sierpnia 2009 r. nakładającego ostateczne cło antydumpingowe na przywóz niektórych

żeliwnych lub stalowych łączników rur i przewodów rurowych pochodzących z C. i T. oraz tych przywożonych

z T., niezależnie od tego,

czy zostały zgłoszone jako pochodzące z T., czy też nie, i uchylające zwolnienie

przyznane przedsiębiorstwom C. Co. Ltd i N.

Co. Ltd. (Dz. Urz. L 233/1 z dnia 4.09.2009 r.), decyzją nr [...] z

[...] maja 2018 r. utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.

W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ odwoławczy wskazał, iż w sprawie

przedmiotem importu wg ww. dokumentu SAD m.in. elementy systemu wentylacyjnego

oznaczone symbolami LID (LID 160), PS (PS 250-160, PS 150-150), SPP (SPP 160-

100, SPP 200-100, SPP 160-125, SPP 200-125, SPP 250-160, SPP 250-200),

produkcji [...] firmy H. CO., LTD.

Towary te zostały opisane na fakturze oraz packing list jako rozmontowane

elementy systemu wentylacyjnego. Oświadczenia chińskich producentów oraz

oświadczenie importera zawarte w piśmie z 7 grudnia 2017 r., do którego załączono

opisy procesów tłoczenia surowców, wskazują na rodzaj użytego surowca i metodę

wytwarzania artykułów. Wynika z nich, że półprodukty (typu BENDS, ELBOWS, L, BPD,

BPK) i gotowe elementy montowane w systemie wentylacji (takie jak m.in. kolanka BP i

BPL, zaślepki CS i CP, zwężki RPC/RC, odgałęzienia siodłowe SP/PS i SPP,

odgałęzienia płaskie proste ILS, zwężki tłoczone płaskie LID) zostały wykonane przez

głębokie tłoczenie ocynkowanej ogniowo stali, gatunek DX53D DX54D, powłoka cynku

Z275, powierzchnia MAC, norma EN 10346. Rodzaj użytego materiału i sposób obróbki

potwierdzają także "Analizy techniczne towaru" przygotowane na zlecenie zarządu

Spółki przez Pana M.W. wskazująca, że elementy typu RPC (RC), CS i

SP/PS uzyskano w "procesie obróbki plastycznej głębokiego tłoczenia blachy stalowej

zimnowalcowanej ocynkowanej ogniowo".

Analogiczne wnioski zawiera "Opinia o technologii wytwarzania elementów

systemów wentylacyjnych" przygotowana przez dr inż. A.K. z

Instytutu Technik Wytwarzania Wydziału Inżynierii Produkcji Politechniki [...]

oraz opinia dr hab. inż. K.G.F. pt. "Ekspertyza dotycząca

połączeń kanałów i kształtek w systemie [...]", jak również "Ekspertyza Techniczna

Konstrukcyjno-Technologiczna" autorstwa dr hab. inż. P. Ż. i dr inż. J.

M. z Politechniki [...], zgodnie z którą "półprodukty wykorzystane

przez firmę A. do produkcji systemów wentylacji wykonywane są z blach

stalowych ocynkowanych DX53D o grubości od 0,45 mm do 0,60 mm z powłoką Z275,

wytwarzane zgodnie z normą PN-EN ISO 2944-2:2001 (Wyroby płaskie stalowe

powlekane ogniowo w sposób ciągły), o klasie korozyjności C3 zgodnej z normą PN-EN

10346:2011 (Farby i lakiery - ochrona przed korozją konstrukcji stalowych za pomocą

ochronnych systemów malarskich).

Organ odwoławczy podkreślił, iż skład surowcowy spornych towarów oraz sposób

ich otrzymywania są jednoznaczne i nie są kwestionowane. Wyjaśnienia wymagała

natomiast kwestia, czy importowane towary są wyrobami gotowymi, półproduktami, czy

częściami systemu wentylacji w stanie rozmontowanym (jak zostały zadeklarowane w

zgłoszeniu celnym).

Porównując wygląd zewnętrzny, właściwości użytkowe i przeznaczenie będących

przedmiotem importu w niniejszej sprawie elementów PS, SPP i LID z otrzymanymi w

wyniku ich obróbki wyrobami finalnymi - trójnikami siodłowymi SP i SPP, zwężkami

tłoczonymi płaskimi kształtkami przejściowymi LID należy stwierdzić, iż wyroby te

posiadają zasadniczy charakter wyrobów gotowych, tj. rozpoznawalnych części

systemu wentylacyjnego. Obiektywne cechy i właściwości elementów PS, SPP i LID

jako półproduktów wymagających dalszej obróbki wykończeniowej potwierdzają

pośrednio załączone przez Stronę ekspertyzy.

Opis towarów na fakturze i liście przywozowym wyraźnie wskazuje na import towarów

wykorzystywanych do produkcji systemów wentylacyjnych, o ściśle określonych

wymiarach - np.: nakładka siodłowa PS-250-160 oznacza odgałęzienie łączące dwie

rury pod kątem 90 stopni, o średnicach 25cm i 16 cm, a PS-150-150 odgałęzienie

łączące dwie rury o średnicach 15cm. Maksymalna średnica zewnętrzna odgałęzienia

siodłowego PS wynosi 250 mm, tj. 25 cm (dla PS-250-160). Maksymalna średnica

zewnętrzna odgałęzienia SPP także wynosi 250 mm (dla SPP-250-I60 i SPP-250-200),

natomiast zwężka tłoczona płaska LID posiada średnicę 160 mm (LID 160).

Zdjęcia, próbki przedmiotowych towarów, opisy procesów wytwarzania gotowych

elementów montowanych w systemach wentylacji dowodzą, iż towar ten (PS/SP, SPP i

LID) posiadał cechy (zasadniczy charakter) wyrobu gotowego - tzn. był rozpoznawalny

jako konkretny element (konkretna część) systemu wentylacji, tj. odgałęzienie siodłowe

(SP/PS), trójnik siodłowy (SPP), zwężka płaska wentylacyjna (LID) o ściśle określonych

parametrach, takich jak wielkość średnicy. Kształt, forma, wymiar, sposób

otrzymywania, surowiec i przeznaczenie importowanych towarów w pełni odpowiadają

parametrom odgałęzienia siodłowego bez uszczelki (PS/SP lub SPP) i zwężki płaskiej

wentylacyjnej bez uszczelki (LID). Sporne artykuły posiadają zatem zasadniczy

charakter wyrobów gotowych, wymagają jedynie obróbki wykończeniowej, co

potwierdzają informacje zawarte w dokumentach opisujących "tłoczone elementy z

blachy". Z dokumentów tych wynika, iż proces tłoczenia elementów typu PS, SPP, LID

podobnie jak RPC i CS, wykonywany jest w operacjach odcinania, a następnie

tłoczenia i usuwania wypływek za pomocą narzędzi wielotaktowych, W ten sposób

otrzymywany jest wyrób "nie wymagający żadnej obróbki" (vide: "Tłoczone elementy z

blachy"). Schematy procesu tłoczenia wytłoczek i zdjęcia otrzymanych w tych

procesach towarów odzwierciedlają towary będące przedmiotem importu w niniejszej

sprawie. Konieczność zastosowania bardziej złożonych operacji technologicznych nie

towarzyszy otrzymywaniu odgałęzienia siodłowego SP/PS i SPP oraz zwężki płaskiej

wentylacyjnej bez uszczelki LID, tylko otrzymywaniu "innych gotowych artykułów

stalowych", takich jak trójniki TPC/TPCL, czwórniki XCP/SCPL, tłumiki akustyczne SIL,

co potwierdzają informacje zawarte w Katalogu handlowym A. i w omówionych

ekspertyzach.

Ponadto wskazano, iż analiza materiału dowodowego niniejszej sprawy nie

potwierdziła stanowiska Spółki, że przedmiotowe artykuły zostały uszkodzone w trakcie

transportu i przechowywania, że doznały deformacji plastycznych, które uniemożliwiły

ustalenie wymiaru średnicy i określenie czy jest ona większa, czy mniejsza od 609,6

mm, co miało niewątpliwy wpływ na ustalenie prawidłowej taryfikacji towaru. Z dowodów

wynika bowiem niezbicie, że średnica odgałęzienia PS wynosiła maksymalnie 250 mm,

SPP - 250 mm, a zwężki LID - 160 mm (liczby przy symbolach wyrobów oznaczają

średnicę wyrażoną w mm). Powyższe oznacza, iż we wszystkich przypadkach średnica

wyrobów nie przekraczała 609,6 mm.,

Organ odwoławczy nie kwestionował przy tym technologii otrzymywania

importowanych wyrobów, ani tego, iż w wyniku głębokiego tłoczenia może dojść do

uszkodzeń struktury powierzchniowej materiału i mikro-deformacji wymagających

kalibracji parametrów (np. średnicy) w taki sposób, żeby artykuł spełniał normy

jakościowe zawarte w powołanych przez importera normach branżowych. Nie

kwestionował także, że importowane artykuły mogły wymagać poddania ich określonym

procesom wykończeniowym zmierzającym do usunięcia odkształceń plastycznych, np.

poprzez wyoblanie ogranicznika średnicy, wywijanie i zaciskanie krawędzi średnicy,

likwidację zadziorów. Co więcej, nie kwestionuje także możliwości wykorzystania

odgałęzień siodłowych SP i SPP oraz zwężek płaskich LID jako półproduktów do

otrzymywania bardziej złożonych wyrobów, z zastosowaniem procesów opisanych w

załączonych ekspertyzach. Niemniej jednak organ uważa, że importowane artykuły są

rozpoznawalne jako gotowe, pojedyncze (odrębne) elementy systemów wentylacyjnych

wymagające tylko wykończenia, lub jako rozpoznawalne elementy składowe

(półwyroby) bardziej złożonych części montowanych w systemach wentylacji.

Wykorzystanie spornych artykułów do wytwarzania bardziej złożonych wyrobów, co jest

niesporne, nie ma wpływu na określenie jego stanu w dacie zgłoszenia celnego.

Obowiązek ustalenia stanu towaru na datę zgłoszenia celnego wynika bowiem z

przepisów art. 67 WKC. Importowane towary w ww. dacie spełniały wymogi wyrobów

gotowych w rozumieniu przepisów celnych (Wspólnej Taryfy Celnej).

Biorąc zatem pod uwagę stan importowanego towaru i dokonane ustalenia

dotyczące:

1. rodzaju towaru - niewykończone, odrębne elementy stanowiące części systemu

wentylacji posiadające zasadniczy charakter wyrobów gotowych, wchodzące w skład

orurowania wentylacyjnego, stosowane także jako półprodukty (półwyroby) do

wytworzenia bardziej złożonych elementów montowanych w systemach wentylacji

2. surowca i metody otrzymywania - uzyskane w procesie obróbki plastycznej

głębokiego tłoczenia blachy stalowej niskowęglowej ocynkowanej ogniowo, gdzie

surowcem nie jest stal nierdzewna

3. formy, kształtu, wyglądu zewnętrznego i wymiarów importowanych elementów -

które odpowiadają gotowym artykułom; towary są rozpoznawalne jako konkretne

części montowane w systemach wentylacji, klimatyzacji; nie są gwintowane;

maksymalna średnica zewnętrzna nie przekracza 609,6 mm,

4. przeznaczenia: Nakładka siodłowa SP/PS - używana do wykonywania

odgałęzienia dla rury okrągłej spiro, flex lub sonoduct odchodzącej od głównego

okrągłego ciągu wentylacyjnego, do otrzymywania trójników równoprzelotowych i

czwómików; ogólnie-jako element montowany w systemie wentylacyjnym do łączenia

rur. Nakładka siodłowa SPP - używana do wykonywania odgałęzienia wytłaczanego

siodłowego z uszczelką lub bez, wykorzystanego do otrzymywania trójników z

uszczelką lub bez; ogólnie - jako element montowany w systemie wentylacyjnym do

łączenia rur. Zwężka tłoczona płaska LID - używana do produkcji zwężki wentylacyjnej z

uszczelką lub bez, kształtki przejściowej z uszczelką lub bez i tłumików akustycznych o

przekroju okrągłym z uszczelką lub bez

5. sposobu łączenia (montażu) w systemie wentylacyjnym - metoda wsuwania

elementu w element - połączenie na styk; połączenia stykowe dodatkowo

zabezpieczone przed przypadkowym rozłączeniem taśmami uszczelniającymi,

ewentualnie nitami zrywalnymi lub blachowkrętami samo wiercącymi,

Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Warszawie stwierdził, że właściwym do

zaklasyfikowania przedmiotowego towaru jest pozycja 7307 WTC, kod Taric 7307 99 80

98, zastosowany w zaskarżonej decyzji Naczelnika [...] Urzędu Celno -

Skarbowego w [...] nr [...] z dnia [...]

lutego 2018 r.

Organ odwoławczy wyjaśnił przy tym, iż taryfikacja towaru LID i SPP została ustalona w

oparciu o postanowienia reguł 1, 2a) i 6 ORINS.

W ocenie organu importowane elementy SP/PS, SPP i LID chociaż posiadają

zasadniczy charakter wyrobów gotowych to mogą wymagać wykończenia w celu

usunięcia ewentualnych deformacji plastycznych (usuwanie zadziorów, kalibracja

średnicy) - można je uznać za "ni ego to we" do montażu w systemie wentylacji.

Natomiast w sytuacji, kiedy te same wyroby są wykorzystane do otrzymywania innych

gotowych części wentylacyjnych, jak np. nakładka siodłowa SP i SPP do otrzymywania

trójników równo przelotowych i czwórników, a zwężka płaska wentylacyjna LID do

otrzymywania tłumików akustycznych SIL - wtedy towar ten można uznać za półprodukt

(półwyrób) do produkcji innych wyrobów. W obu przypadkach zastosowanie będzie

miała reguła 2a) ORINS.

Odnosząc się do zarzutów natury procesowej Dyrektor IAS wskazał, iż

zaskarżona decyzja została wydana na podstawie zgromadzonego w prawidłowy

sposób materiału dowodowego, zgodnie z wymogami określonymi w art. 187 O.p.

Podkreślił, iż obowiązek zebrania i rozpatrzenia przez organ całokształtu materiału

dowodowego w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy nie może

oznaczać obciążenia organu nieograniczonym obowiązkiem poszukiwania faktów

mających istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia. Organ nie jest związany w jego

gromadzeniu wnioskami Strony, lecz sam określa granice postępowania

wyjaśniającego, kierując się własnym rozeznaniem i przekonaniem co do konieczności

udowodnienia pewnych faktów. Decyzja w przedmiocie klasyfikacji importowanych

towarów została wydana po ustaleniu stanu faktycznego (stanu towarów), na podstawie

całokształtu materiału dowodowego, po rozpatrzeniu wszystkich dowodów w ich

wzajemnej łączności.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Skarżąca

wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji, jak i poprzedzającej ją decyzji Naczelnika

Urzędu oraz umorzenie postępowania celnego. Zarzuciła naruszenie:

I. art. 22 ust. 6 w związku z art. 145 § 2 O.p. w zw. z art. 73 ust. 1 Prawa celnego, a

także zasad unijnego prawa celnego opisanych w preambule do unijnego kodeksu

celnego, m.in. w pkt. 20, 21, 22, 24-27, 32 i 58 oraz art. 2 Konstytucji, poprzez

dokonanie przez Naczelnika Urzędu szeregu uchybień procesowych w celu

niedopuszczenia do upływu terminu na poinformowanie Spółki o powstaniu długu

celnego, co stanowiło naruszenie zasady zaufania do organów państwa, a w

konsekwencji powinno prowadzić do uznania, że w sprawie upłynął termin na

powiadomienie Spółki o powstaniu długu celnego;

II. dokonanie przez organy celne nieprawidłowej klasyfikacji importowanych

towarów do pozycji HS 7307 oraz kodu Taric 7307 99 80 98 (dla którego przewidziana

jest stawka celna 3,7%), podczas gdy zgodnie z notami wyjaśniającymi do pozycji HS

7307 i 7326, a także samo brzmienie pozycji, jak również kolejne po pierwszej ogólne

reguły nomenklatury scalonej wskazują, że towary te powinny zostać zakwalifikowane

do pozycji HS 7326 oraz kodu Taric 7326 19 90 00 (dla którego przewidziana jest

stawka celna 2,7%);

III. art. 188 w zw. z art. 197 O.p. w zw. z art. 73 ust. 1 Prawa celnego, poprzez

oddalenie wniosku dowodowego Spółki o powołanie w sprawie biegłego, podczas gdy

dla prawidłowego rozstrzygnięcia sprawy, w szczególności weryfikacji prawidłowości

dokonanej przez organy celne kwalifikacji zakupionych przez Spółkę towarów do pozycji

HS 7307, wymagane były wiadomości specjalne, dotyczące m.in. kwestii:

a) możliwości wielokrotnego montażu przedmiotowych towarów, połączonych

przez styk, ale za pomocą nitów i skrętów, a także

b) prawidłowości rozumienia pojęć "armatura", "rury i przewody rurowe", które nie

zostały zdefiniowane w nocie do pozycji HS 7307, ani żadnym innym dokumencie.

IV. art. 191 O.p. w zw. z art. 73 ust. 1 Prawa celnego, poprzez uznanie, że decyzja

Naczelnika Urzędu była prawidłowa, pomimo, że nie uwzględniała ona w całości

zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, w szczególności dokumentów,

takich jak: zlecenia produkcyjne, wyciągi z zapisów księgowych Spółki oraz ekspertyzę

dr hab. inż. K.G.F.

V. art. 210 § 1 pkt 6 i § 4 O.p. w zw. z art. 73 ust. 1 Prawa celnego, poprzez brak

ustosunkowania się przez organ celny do podniesionych przez Skarżącą zarzutów, a w

szczególności naruszenia:

a) art. 103 ust. 1 UKC poprzez powiadomienie Spółki o długu celnym, podczas

gdy w sprawie upłynął trzyletni termin na dokonanie takiego zawiadomienia,

b) zasad unijnego prawa celnego opisanych w preambule do unijnego kodeksu

celnego, m.in. w pkt 20, 21, 22, 24-27, 32 i 58, a odnoszących się do zasady legalizmu,

zapewnienia czynnego udziału strony w postępowaniu, czy zaufania do organów

celnych, poprzez brak podjęcia jakichkolwiek działań i czynności dowodowych w celu

dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, a w szczególności braku

przeprowadzenia dowodu z opinii biegłego w celu określenia materiału i sposobu

wytworzenia importowanych towarów, a także braku możliwości ponownego

wykorzystania elementów importowanych w przypadku wcześniejszego ich połączenia,

co skutkowało brakiem możliwości dokonania kontroli instancyjnej zaskarżonej decyzji

w ww. zakresie.

W motywach skargi Skarżąca rozwinęła powyższe zarzuty, w obszernie je

argumentując.

Zdaniem Skarżącej w trakcie postępowania prowadzonego na etapie pierwszej

instancji Naczelnik Urzędu dopuścił się szeregu naruszeń procedury. Naruszenia te

miały charakter świadomy, a ich jedynym celem było wydanie decyzji z zachowaniem

trzyletniego terminu na poinformowanie Spółki o długu celnym.

Ponadto podniesiono, iż pisma Naczelnika Urzędu, wystosowane na podstawie

art. 22 ust. 6 UKC, informujące o zmianie kwalifikacji taryfowej towarów zostały

wystosowane i doręczone Spółce przed ustosunkowaniem się przez ten organ do

złożonych przez Skarżącą zastrzeżeń do Protokołu. Oznacza to zdaniem Skarżącej, że

Naczelnik Urzędu ustosunkował się do zastrzeżeń zgłaszanych przez Podatnika już po

podjęciu decyzji o zmianie taryfy celnej towarów, co per se czyniło je

bezprzedmiotowymi, albowiem organ celny obrał już kierunek rozstrzygnięcia sprawy.

Odnośnie dokonanej przez organ klasyfikacji taryfowej importowanych towarów

Skarżąca podniosła, iż produkty objęte cłem antydumpingowym nie mają nic wspólnego

z towarami importowanymi przez Spółkę. Wynika to zarówno z opisu tych produktów,

jak również z analizy producentów i importerów produktów objętych postępowaniem i w

rezultacie cłem antydumpingowym. Zdaniem Skarżącej zastosowana przez Spółkę przy

imporcie towarów klasyfikacja celna do kodu TARIC 7326 19 90 00, była prawidłowa

albowiem:

- z Rozporządzenia Komisji prowadzającego cło antydumpingowe wynika, że nie

dotyczy ono produktów, ani branży, w której działalność prowadzi Spółka.

- importowane towary są artykułami ze stali otrzymanymi w procesie kucia lub tłoczenia,

nieobrobionymi więcej, które nie są klasyfikowane w innej pozycji działu, ani też nie są

klasyfikowane i innych pozycjach Taryfy Celnej.

- klasyfikację tych wyrobów do pozycji HS 7307 wyklucza okoliczność, iż nie jest to

armatura, o której mowa w nocie do pozycji oraz fakt, że towary nie są łączone w

sposób tam wskazany.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor IAS wniósł o jej oddalenie, podtrzymując w

całości swoje stanowisko i argumentację zaprezentowaną w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami

m.in. art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów

administracyjnych (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia

2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2018 r.

poz. 1302 ze zm.), dalej: "p.p.s.a.", sprowadzają się do kontroli działalności administracji

publicznej pod względem jej zgodności z prawem. W tym zakresie mieści się ocena, czy

zaskarżone rozstrzygnięcie odpowiada prawu i czy postępowanie prowadzące do jego

wydania nie jest obciążone wadami uzasadniającymi wyeliminowanie tego

rozstrzygnięcia z obrotu prawnego. Zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a., Sąd rozstrzyga w

granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz

powołaną w niej podstawą prawną.

Dokonując oceny zgodności z prawem zaskarżonego rozstrzygnięcia Sąd

doszedł do przekonania, iż skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Istotą sporu w rozpoznawanej sprawie jest klasyfikacja taryfowa zgłoszonego do

procedury dopuszczenia do swobodnego obrotu wg dokumentu SAD nr

[...], towaru określonego jako: "tłoczone elementy systemu

wentylacji w stanie rozmontowanym z metalu - tłoczone elementy nakładki siodłowej".

Ww. zgłoszenie obejmowało elementy systemu wentylacyjnego.

Skarżąca zaklasyfikowała towar do kodu TARIC 7326 19 90 00 ze stawką celną 2,7% i

stawką podatku VAT w wysokości 23%. Natomiast organy celno-skarbowe stwierdziły,

że właściwa do zaklasyfikowania przedmiotowego towaru jest pozycja 7307 99 80 98.

Materialnoprawną podstawę wydania zaskarżonej decyzji stanowiły przepisy

obowiązujące w dacie dokonania zgłoszenia celnego, m.in. rozporządzenia Komisji

(WE) Nr 1001/2013 z dnia 4 października 2013 r. zmieniającego załącznik I do

rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i

statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. UE L 290 z 31.10.2013

r.), dalej: "rozporządzenie nr 2658/87", rozporządzenia Rady (WE) Nr 803/2009 z dnia

27 sierpnia 2009 r. nakładającego ostateczne cło antydumpingowe na przywóz

niektórych żeliwnych lub stalowych łączników rur i przewodów rurowych pochodzących

z C. i T. oraz tych przywożonych z Tajwanu, niezależnie

od tego, czy zostały zgłoszone jako pochodzące z T., czy też nie i uchylające

zwolnienie przyznane przedsiębiorstwom C. Co. Ltd i N. Co. Ltd. (Dz. Urz. L 233/1 z dnia 04.09.2009 r.), dalej:

"rozporządzenie Nr

803/2009".

Nie znajdują uzasadnienia zarzuty dotyczące postępowania kontrolnego.

Postępowanie kontrolne jest postępowaniem odrębnym od postępowania celnego, a

jego wyniki stanowią jeden z dowodów w sprawie. Wbrew zarzutom skargi, organy

celno-skarbowe dochowały wymogów określonych w art. 22 ust. 6 UKC. Protokół

kontroli z [...] czerwca 2017 r. nr [...] został wysłany do

pełnomocnika Strony 30 czerwca 2017 r. i doręczony adresatowi 5 lipca 2017 r. (wydruk

internetowego śledzenia przesyłki). Do złożonych przez pełnomocnika Strony

zastrzeżeń z 19 lipca 2017 r. organ odniósł się natomiast pismem z 27 lipca 2017 r.

Mając jednakże na uwadze brak zwrotnego potwierdzenia odbioru przedmiotowej

przesyłki i brak odpowiedzi na reklamację złożoną 19 lipca 2017 r. w placówce poczty

polskiej, organ kontrolny 21 sierpnia 2017 r. doręczył pełnomocnikowi dodatkowo

kserokopię przedmiotowego Protokołu kontroli.

Niemniej jednak złożenie przez pełnomocnika Strony zastrzeżeń 19 lipca 2017 r.

dowodzi tego, że pomimo braku posiadania przez organy dowodu doręczenia

pełnomocnikowi Spółki protokołu kontroli, zapoznał się on z protokołem już 5 lipca 2017

r., tj. w dniu wynikającym z wydruku śledzenia przedmiotowej przesyłki.

Następnie 1 września 2017 r. pełnomocnik ponownie wniósł zastrzeżenia, a

organ odniósł się do nich 14 września.

Naczelnik Urzędu pismem z 22 września 2017 r. (doręczonym 27 września 2017

r.) poinformował Stronę o prawie do bycia wysłuchanym. Pismo to wbrew twierdzeniom

strony zostało wydane po dacie doręczenia zawiadomienia o sposobie załatwienia

zastrzeżeń do protokołu kontroli. Termin na przedstawienie stanowiska Podatnika

upływał z dniem 27 października 2017 r.

Pismem z 23 października 2017 r. pełnomocnik Strony złożył wyjaśnienia, do

których załączył m.in. ekspertyzy i pełnomocnictwo do reprezentowania spółki przed

organem I instancji. Kolejne wyjaśnienia i dowody zostały przesłane przy piśmie z 7

grudnia 2017 r. Postanowieniem z [...] stycznia 2018 r. organ I instancji odmówił

uwzględnienia wniosku Spółki z 1 grudnia 2017 r. w przedmiocie zawieszenia

postępowania; postanowieniem z tej samej daty odmówił także przeprowadzenia

wniosków dowodowych Spółki zawartych w piśmie z 23 października 2017 r. W wyniku

rozpatrzenia całokształtu materiału dowodowego, w tym wyjaśnień Strony, załączonych

ekspertyz i wniosków dowodowych organ I instancji wydał decyzję [...] lutego 2018 r.

Decyzja ta została doręczona pełnomocnikowi Skarżącej 26 lutego 2018 r. Informacja o

zamiarze wydania decyzji (z [...] września 2017 r.) została zatem wydana po dacie

zawiadomienia o sposobie załatwienia zastrzeżeń do Protokołu kontroli (z 14 września

2017 r.), a decyzja organu I instancji (z [...] lutego 2018 r.) wydana po upływie 30

dniowego terminu wynikającego z art. 22 ust. 6 WKC, tj. po 27 września 2017 r., i po

rozpatrzeniu całokształtu materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie. W

związku z powyższym, zarzut naruszenia art. 22 ust. 6 UKC poprzez powiadomienie o

zamiarze wydania decyzji przez organ I instancji przed prawidłowo doręczonym

zawiadomieniem o sposobie załatwienia zastrzeżeń do protokołu kontroli uznać

należało za chybiony.

W ocenie Sądu nie znajdują również uzasadnienia zarzuty dotyczące naruszenia

zasad unijnego prawa celnego. W kontrolowanym przez Sąd postępowaniu organy

wyjaśniły wszystkie istotne okoliczności faktyczne. Podjęto wszelkie działania w celu

wyjaśnienia sprawy, zapewniając Stronie udział w postępowaniu. Stan faktyczny sprawy

został ustalony w prawidłowo przeprowadzonym postępowaniu, z zachowaniem reguł

ogólnych wynikających z art. 120 O.p. oraz zasad dotyczących przeprowadzania

dowodów i uprawnień stron w postępowaniu podatkowym, zgodnie z art. 180 Ordynacji

podatkowej. Zebrany w sprawie materiał dowodowy został wnikliwie rozpatrzony i

oceniony, a dokonana ocena nie wykracza poza granice swobodnej oceny dowodów

określonej w art. 191 Ordynacji podatkowej.

Wbrew zarzutom skargi Dyrektor IAS w zaskarżonej decyzji ustosunkował się w

sposób wyczerpujący do zarzutów odwołania dotyczących naruszenia zasad unijnego

prawa celnego opisanych w preambule do unijnego kodeksu celnego jak i zarzutu

naruszenia art. 103 ust. 1 Unijnego Kodeksu Celnego (str. 43-45 decyzji), co oznacza,

iż zarzut skargi dotyczący naruszenia art. 210 § 1 pkt 6 i § 4 O.p. w zw. z art. 73 ust. 1

Prawa celnego jest bezzasadny.

Doprecyzowania natomiast wymaga, kwestia zawartego w odwołaniu zarzutu

dotyczącego naruszenia art. 103 Unijnego Kodeksu Celnego (rozporządzenie

Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) Nr 952/2013 z dnia 9 października 2013 r.

ustanawiającego unijny kodeks celny (Dz. Urz. UE z 10.10 2013 r. L 269, dalej jako;

"UKC"), poprzez powiadomienie o powstaniu długu celnego po upływie trzech lat. W

myśl art. 103 ust. 1 UKC o długu celnym nie powiadamia się dłużnika po upływie okresu

trzech lat od dnia powstania długu celnego.

Należy wskazać, że w rozpoznawanej sprawie zgłoszenie celne miało miejsce w

25 marca 2015 r., tj. w czasie obowiązywania przepisów Wspólnotowego Kodeksu

Celnego (Dz. Urz. WE L 302 z 19.10.1992 r. ze zm.) - dalej jako: "WKC", zatem art. 103

UKC nie miał zastosowania.

Zgodnie z art. 221 ust. 3 zdanie pierwsze WKC (stanowiącym odpowiednik art.

103 ust. 1 UKC), powiadomienie dłużnika nie może nastąpić po upływie trzech lat licząc

od dnia powstania długu celnego. Bieg tego terminu zostaje zawieszony z chwilą

złożenia odwołania w rozumieniu art. 243 WKC na czas trwania procedury

odwoławczej. Natomiast dług celny w przywozie powstaje w wyniku dopuszczenia do

obrotu towaru podlegającego należnościom celnym (art. 201 ust. 1 lit. a WKC), w chwili

przyjęcia zgłoszenia celnego (art. 201 ust. 2 WKC). W myśl art. 221 ust. 1 WKC

niezwłocznie po dokonaniu zaksięgowania, dłużnik powinien zostać powiadomiony w

odpowiedni sposób o kwocie należności.

W przedmiotowej sprawie powiadomienie o zamiarze wydania decyzji

niekorzystnej dla Strony zostało doręczone w dniu 27 września 2017 r. natomiast

decyzja organu I instancji w przedmiocie określenia należności celnych z dnia [...] lutego

2018 r. została doręczona 26 lutego 2018 r.

Zatem zważywszy na to, że dług celny powstał w dacie zgłoszenia celnego, tj.

25 marca 2015 r., trzyletni termin na powiadomienie dłużnika o długu celnym minął 25

marca 2018 r.

Organy celne dochowały więc terminów wskazanych w powołanych wyżej

przepisach WKC, natomiast powoływany art. 103 UKC, jak to wskazano wyżej, nie ma

zastosowania w przedmiotowej sprawie.

Odnosząc się do zarzutów dotyczących nieprawidłowej, zdaniem Skarżącej,

klasyfikacji taryfowej Sąd stwierdził, że organ odwoławczy dokonał prawidłowej

klasyfikacji importowanych towarów wskazanych w zgłoszeniu celnym SAD nr

[...], do pozycji 7307 WTC, kod TARIC 7307 99 80 98.

Zgodnie z art. 20 ust 1 WKC w przypadku powstania długu celnego cła prawnie

należne określane są na podstawie Taryfy Celnej Wspólnot Europejskich, przy czym

stosownie do przepisów art. 201 ust. 1 lit. a) WKC dług celny w przywozie powstaje w

wyniku dopuszczenia do obrotu towaru podlegającego należnościom celnym. Kwota

należności celnych przywozowych jest określana na podstawie elementów

kalkulacyjnych właściwych dla towaru w chwili powstania długu celnego (art. 214 WKC).

Przypomnieć przy tym należy, że zgłoszenie celne w niniejszej sprawie miało

miejsce 25 marca 2015 r., a zatem za podstawę rozstrzygnięcia przyjęto

rozporządzenie Komisji (WE) Nr 1101/2014 z dnia 16 października 2014 r.

zmieniającego załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) Nr 2658/87 w sprawie

nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz.

UE L Nr 312 z 31 października 2014 r.).

Wspólna Taryfa Celna (dalej jako: "WTC") ma charakter wyczerpujący. Ze

względu na brak możliwości wymienienia i opisania wszystkich towarów, które mogą

różnić się między sobą oraz zmieniać, w pozycjach taryfowych często stosuje się

sformułowania otwarte. Nie zmienia to jednak faktu, iż do każdego importowanego

towaru przypisany jest odpowiedni kod taryfy, z przyporządkowaną do niego stawką

celną, co oznacza, że sprowadzony towar jest zawsze klasyfikowany do jednej i tej

samej pozycji lub podpozycji z wyłączeniem wszystkich innych, które mogłyby być

brane pod uwagę.

WTC oparta jest o nazewnictwo i zasady interpretacji Scalonej Nomenklatury,

będącej rozszerzeniem 6-znakowego międzynarodowego systemu klasyfikacji towarów

o nazwie Zharmonizowany System Oznaczania i Kodowania Towarów, opracowanego

przez Radę Współpracy Celnej w Brukseli (obecnie Światowa Organizacja Celna).

Klasyfikacji taryfowej dokonuje się na podstawie określonych w taryfie ogólnych

reguł interpretacji nomenklatury scalonej (dalej jako: "ORINS"), uwag do sekcji i działów

taryfy celnej, które uściślają i wyjaśniają treść poszczególnych pozycji taryfy i są

stosowanym w prawie celnym rodzajem legalnych definicji pojęć zawartych w

przepisach prawa oraz ustaleń dotyczących praktyki klasyfikacyjnej tego typu urządzeń

w krajach Unii Europejskiej. Natomiast stawki celne stosuje się zgodnie z Ogólnymi

regułami dotyczącymi ceł, zawartymi w Sekcji I lit. B części pierwszej WTC,

zawierającej przepisy wstępne. Wyjaśnić przy tym trzeba, iż ORINS zostały ułożone

sekwencyjnie i ze względu na to, zastosowanie kolejnej z nich uzależnione jest od

uprzedniego wyeliminowania możliwości zastosowania uprzedniej reguły. Gdy pierwsza

reguła ORINS nie jest możliwa do zastosowania w sprawie, należy korzystać z reguł od

2 do 6 z uwzględnieniem Not Wyjaśniających. Tak ukształtowane zasady stosowania

ORINS wynikają z ich treści oraz znajdują potwierdzenie w utrwalonym orzecznictwie

sądów administracyjnych.

Dodatkową pomoc przy klasyfikacji taryfowej stanowi opracowanie "Explanatory

Notes" (Noty Wyjaśniające do Zharmonizowanego Systemu Oznaczania i Kodowania

Towarów), dalej jako: "Noty wyjaśniające do HS"), wydane i uaktualniane przez

Światową Organizację Celną w Brukseli. Polska wersja językowa Not wyjaśniających do

HS (wersja z 2002 r.) została opublikowana w formie załącznika do obwieszczenia

Ministra Finansów z dnia 1 czerwca 2006 r. w sprawie wyjaśnień do Taryfy celnej (M.P.

Nr 86, poz. 880). Do interpretacji zakresu poszczególnych pozycji taryfowych w istotny

sposób przyczyniają się również Noty wyjaśniające do Nomenklatury Scalonej Wspólnot

Europejskich (dalej jako: "Noty wyjaśniające do CN"), które są wydawane przez Komisję

Europejską na mocy art. 9 § 1(a) oraz art. 10 rozporządzenia nr 2658/87.

Ponadto, zgodnie z utrwalonym orzecznictwem Trybunału Sprawiedliwości,

decydującego kryterium dla klasyfikacji taryfowej towarów należy upatrywać zasadniczo

w ich obiektywnych cechach i właściwościach, takich jak określone w pozycjach CN

oraz uwagach do sekcji i działów (wyrok z 18 lipca 2007 r. w sprawie C-142/06 Olicom).

Przeznaczenie towaru może stanowić obiektywne kryterium klasyfikacji, jeżeli jest ono

właściwe temu towarowi, co należy oceniać według jego obiektywnych cech i

właściwości (wyrok z dnia 27 listopada 2008 r. w sprawie C-403/07 Metherma).

Dział 73 WTC, zgodnie z rozporządzeniem nr 1101/2014, obejmuje "artykuły z

żeliwa i stali", a pozycja 7307 - "Łączniki rur lub przewodów rurowych (na przykład

złączki nakrętne, kolanka, tuleje) z żeliwa lub stali". Z Not Wyjaśniających do pozycji

7307 wynika, iż pozycja ta obejmuje armaturę z żelaza lub stali, stosowaną głównie do

łączenia dwóch rur lub przyłączania rur do jakiegokolwiek urządzenia lub do zaślepiania

otworu rury. Niniejsza pozycja jednak nie obejmuje wyrobów używanych do montażu rur

i przewodów rurowych, które nie stanowią ich integralnej części (np. wieszaki, wsporniki

itp. elementy nośne, które tylko mocują lub podtrzymują rury i przewody na ścianach,

opaski zaciskowe do mocowania elastycznych przewodów rurowych lub węży do

sztywnych rur, kranów, złączek itp.) (pozycja 7325 lub 7326). Połączenie uzyskuje się:

- przez skręcanie, jeżeli stosuje się złączki gwintowane żeliwne łub stalowe;

- przez spawanie, jeżeli stosowane są złączki stalowe do połączeń spawanych

czołowych lub kielichowych. W przypadku spawania czołowego końce złączek i rur są

cięte prostopadle do osi lub fazowane;

- lub przez styk, jeżeli stosuje się złączki do wielokrotnego montażu.

Powyższe oznacza, iż w świetle taryfy celnej "armaturą" obejmującą "łączniki rur

lub przewodów rurowych" są także przedmiotowe odgałęzienia siodłowe SP i zwężki

tłoczone płaskie LTD. W grupie towarowej "łączników" zostały wyszczególnione także

kołnierze płaskie, kolanka, łuki i łuki rurowe, korki, zatyczki, złączki do konstrukcji

rurowych, śruby regulacyjne, łączniki z wieloma rozgałęzieniami, tuleje, syfony, złączki

dwuwkrętne, dwuzłączki, zaciski i opaski - czyli bogaty asortyment wyrobów uznanych

za "łączniki rur lub przewodów rurowych" z żeliwa lub stali określanych mianem

"armatury". Zgodzić się przy tym należy z oceną organu odwoławczego, że zawężająca

definicja literalna łączników, tj. do elementów łączących kanały wentylacyjne, nie ma tu

zastosowania. W świetle przepisów taryfy celnej elementy stalowe zmieniające kierunek

przepływu gazu (element SP), pole przekroju kanałów (zwężka RPC), czy rozdzielające

kanały instalacji lub je zamykające (zaślepka CP, CS), a także kolanka (BP, BPL) i

wszelkiego rodzaju przyłącza (odgałęzienie ILS, LID, LTD) są uznawane za łączniki

rurowych przewodów wentylacyjnych. Należy także zauważyć, iż wszystkie ww.

elementy pełnią swoje zadania w wyniku obustronnego połączenia ich z kanałami

wentylacyjnymi, co oznacza, iż ewidentnie pełnią rolę łącznika tych kanałów. Ponadto

trzeba wyjaśnić, że Taryfa celna nie nakłada na towar klasyfikowany w pozycji 7307

dodatkowych warunków związanych z rodzajem przesyłu, co oznacza, iż w pozycji tej

klasyfikowane są zarówno elementy przeznaczone do łączenia rur ciśnieniowych

przesyłających wodę, ropę, gaz, czy inne ciężkie media, jak również przewody

wentylacyjne do przesyłu powietrza. Wskazać również należy, że Noty do poz. 7307

zawierają definicję "rur i przewodów rurowych" oraz "kształtowników drążonych", które

różnią się od "potocznych" lub "branżowych" i obowiązują przy ustalaniu taryfikacji

towarów z Działu 73. W świetle tych definicji, przewody wentylacyjne okrągłe, owalne,

czy prostokątne uznawane są za przewody rurowe, a elementy typu zaślepki, redukcje,

trójniki za elementy orurowania wentylacyjnego. Stosowanie innych technicznych

definicji rur byłoby sprzeczne z postanowieniami taryfy celnej. Tym samym terminologia

stosowana przez ekspertów i przywołane przez nich normy branżowe są nieprzydatne

dla potrzeb klasyfikacji taryfowej importowanych towarów.

Sąd podziela również stanowisko organów, iż importowany towar wykonany ze

stali (innej niż stal nierdzewna), otrzymany w procesie tłoczenia (nie odlewane i

niegwintowane), o przekroju kołowym i największej średnicy nieprzekraczającej 609,6

mm, stosowany jako "łączniki rur i przewodów rurowych" do budowy systemów

wentylacyjnych (tj. "do innych celów"), w pełni odpowiada charakterystyce towaru

objętego cłem antydumpingowym na podstawie rozporządzenia nr 803/2009 (strona

powołuje przy tym błędnie rozporządzenie nr 2015/1934). W rozporządzeniu tym

"produkt objęty postępowaniem", tj. cłem antydumpingowym został opisany jako

"niektóre łączniki rur i przewodów rurowych (inne niż łączniki odlewane, kołnierze i

łączniki gwintowane), z żeliwa lub stali (z wyłączeniem stali nierdzewnej) o największej

średnicy zewnętrznej nieprzekraczającej 609,6 mm, rodzaju stosowanego do spawania

doczołowego lub do innych celów, pochodzące z C. i

T.". "Łączniki rur i przewodów rurowych są wytwarzane przede wszystkim przez

cięcie i kształtowanie rur i przewodów rurowych. Stosowane są one do łączenia rur i

przewodów rurowych i produkowane są w różnych kształtach, takich jak: kolanka,

reduktory, trójniki i pokrywy, oraz różnych wielkościach i z różnych gatunków materiału.

Używane są one głównie w przemyśle petrochemicznym, budownictwie, energetyce,

przemyśle stoczniowym i instalacjach przemysłowych...". Natomiast zgodnie z

brzmieniem art. 1 ust. 1 przedmiotowego rozporządzenia cło antydumpingowe zostało

nałożone na towar "rodzaju stosowanego do spawania doczołowego lub do innych

celów", objęty m.in. kodem 7307 99 90 98 (jest to odpowiednik kodu 7307 99 80 98

obowiązującego w dacie zgłoszenia celnego). Charakterystyka towaru objętego cłem

antydumpingowym na podstawie omawianego rozporządzenia w pełni odpowiada

zatem towarowi będącemu przedmiotem importu w niniejszej sprawie, tj. trójnikom SP i

zwężkom LTD, które zostały wykonane ze stali (innej niż stal nierdzewna), w procesie

tłoczenia (nie odlewane i niegwintowane), o przekroju kołowym i największej średnicy

nieprzekraczającej 609,6mm, stosowane jako "łączniki rur i przewodów rurowych" do

budowy systemów wentylacyjnych (tj. "do innych celów"). Z treści omawianego aktu

wynika wprost, że cłem antydumpingowym są objęte wszystkie towary klasyfikowane do

kodu Taric 7307 99 80 98, wykonane z różnych gatunków stali (stal twarda i miękka),

różnej grubości (poniżej 1 mm i ok. 20 mm), stosowane do różnych celów (katalog

zastosowań otwarty). Nie wynika z niego natomiast, wbrew twierdzeniom spółki, że

odnosi się wyłącznie do "armatury" wysokociśnieniowej przesyłającej media ciężkie (np.

ropę naftową gaz, piasek, żwir) wykorzystywanej jedynie w takich branżach jak

przemysł wydobywczy, petrochemiczny, energetyka, czy przemysł ciężki. Co więcej,

opisane przez stronę łączniki do rur wysokociśnieniowych są wykorzystywane do

"spawania doczołowego" i objęte podpozycjami 7307 23 (wykonane ze stali

nierdzewnej) i 7307 93 (wykonane ze stali innej niż nierdzewna). Nie są zatem

taryfikowane do wskazanego przez organ kodu Taric 7307 99 80 98. Mając powyższe

na uwadze wnioski skarżącej wynikające z analizy treści rozporządzenia w sprawie

nałożenia cła antydumpingowego, mające dowodzić, że importowane łączniki nie są

klasyfikowane do ww. kodu Taric i nie są objęte cłem antydumpingowym, są nietrafne.

Bez znaczenia przy tym są ponadto twierdzenia strony zawarte w skardze jakoby

produkty oferowane przez przemysł unijny, w imieniu którego nałożone zostało cło

antydumpingowe na łączniki rur i przewodów rurowych, to produkty o zupełnie innej

charakterystyce oraz przeznaczeniu niż produkty do systemów wentylacyjnych. Jak to

wskazano wyżej będące przedmiotem niniejszego postępowania towary podlegają

klasyfikacji do kodu Taric 7307 99 80 98, a argumentacja podniesiona w skardze nie

podważa prawidłowości tej klasyfikacji. Należy ponadto podkreślić, że postanowienia

rozporządzenia nr 803/2009, w którym enumeratywnie wskazano kody Taric produktów

objętych cłem antydumpingowym, nie stanowią podstawy klasyfikacji taryfowej. W

oparciu o postanowienia ww. rozporządzenia organy orzekają natomiast o nałożeniu

ostatecznego cła antydumpingowego na importowany towar, któremu wcześniej

przyporządkowano właściwy kod.

Należy dalej zauważyć, że zdaniem organów przedmiotowe wyroby posiadają

zasadniczy charakter wyrobów gotowych, tj. rozpoznawalnych części systemu

wentylacyjnego montowanych bezpośrednio w systemach wentylacji. W stanie

"niegotowym" wyroby te wymagają kalibracji średnicy, wykorzystane także jako

"półprodukty" do otrzymywania innych artykułów, takich jak trójniki siodłowe SPL, TPC i

TPCL (PS), zwężki wentylacyjne i kształtki przejściowe z uszczelką oraz tłumiki

akustyczne ocynkowane SIL (LID), odgałęzienia siodłowe z uszczelką, trójniki TPC i

TPCL (SPP), co potwierdzają informacje zawarte w przedłożonych ekspertyzach..

Towary te, w świetle przepisów taryfy celnej są "łącznikami" przewodów rurowych, a

zarazem armaturą ze stali taryfikowaną do pozycji 7307 WTC.

Niesporne jest, że przedmiotowe łączniki nie są gwintowane, zostały wykonane z

blachy stalowej ocynkowanej (gdzie surowcem nie była stal nierdzewna), stanowią

elementy orurowania wentylacyjnego o przekroju kołowym w średnicach od 80 do 315

mm, gdzie maksymalna średnica zewnętrzna odgałęzienia siodłowego PS i SPP

wynosiła 250 mm, a zwężki LID 160 mm, czyli we wszystkich przypadkach nie

przekracza 609,6 mm.

Kod 7307 99 80 98 obejmuje artykuły wykonane ze stali (inne niż ze stali

nierdzewnej), niegwintowane, o największej zewnętrznej średnicy nieprzekraczającej

609,6 mm, nie przeznaczone do stosowania w statkach powietrznych, nie pochodzące z

T., I., S. lub F., inne niż kołnierze, gwintowane kolanka, łuki,

tuleje, łączniki spawane doczołowo lub "inne łączniki gwintowane". Obejmuje zatem nie

wymienione wyżej łączniki rur i przewodów (w tym zaślepki), nie gwintowane,

pochodzące z C.

Sąd podziela stanowisko organów, iż zakres przedmiotowy kodu 7307 99 80 98

w pełni odzwierciedla stan przedmiotowego towaru.

Skarżący stwierdził, że pozycja 7326 19 90 00 jest właściwa dla przedmiotowych

wyrobów, ponieważ obejmuje "wszystkie artykuły z żeliwa lub stali" otrzymane w

procesach kucia lub tłoczenia, ale nie obrobione więcej.

Sąd przyznał rację organom celno-skarbowym, iż pozycja 7326 obejmuje tylko

takie artykuły z żeliwa lub stali otrzymane m.in. w procesie kucia czy tłoczenia, które

nie zostały objęte poprzednimi pozycjami działu 73 (np. pozycją 7307), ani "bardziej

szczegółowo objęte gdzie indziej w nomenklaturze", oraz które stanowią jedynie

elementy nośne, tj. mocujące lub podtrzymujące rury i przewody rurowe ale nie

stanowiące ich integralnych części (Noty wyjaśniające do poz. 7307 i 7326). Ponadto

zakres przedmiotowy pozycji 7326 nie odpowiada charakterowi przedmiotowego

towaru. Importowane elementy (odgałęzienia siodłowe, zwężki płaskie) stanowią

integralne części systemu wentylacji. Znajduje to potwierdzenie w dokumentach

zgromadzonych w sprawie, w tym również w powołanych przez Skarżącą ekspertyzach:

"Ekspertyza dotycząca połączeń kanałów i kształtek w systemie [...]" dr hab. inż.

K.G.F. oraz "Ekspertyzę Techniczną KonstrukcyjnoTechnologiczną" dr hab. inż. P. Ż. i dr inż. J. M.

Natomiast wskazana przez Skarżącą poz. 7326 ujmuje obejmy lub opaski

zaciskowe do mocowania elastycznych przewodów rurowych, lub węży do sztywnych

rur, kranów i złączek; kołnierze (opaski zaciskowe węży) stosowane do mocowania

giętkich przewodów rurowych lub węży do sztywnych rur kranów złączek itp., a także

wieszaki, wsporniki i podobne podpory do mocowania rur i przewodów rurowych na

ścianach, jak również "haki i podobne artykuły stosowane w przemyśle budowlanym" do

mocowania rur i przewodów na ścianach.

Zasadnie organ stwierdził, że Skarżąca klasyfikując przedmiotowe towary do

poz. 7326 WTC pominęła fakt, iż importowane towary nie są elementami nośnymi

kanałów wentylacyjnych tylko elementami wentylacji.

Zdaniem Skarżącej brak jest możliwości zakwalifikowania elementów będących

przedmiotem niniejszego importu do kodu TARIC 7307 99 80 98 również z uwagi na

sposób łączenia towarów z pozostałymi elementami systemu wentylacji. Spółka

wskazała, że łączenie następuje poprzez styk, ale nie jest możliwe wykonanie

wielokrotnego montażu, bo tego typu połączenie nie jest do tego celu przeznaczone.

Posiłkując się przedłożonymi ekspertyzami Skarżąca uznała, iż użyte w poz. 7307 WTC

pojęcia "armatura" oraz "rury" odnoszą się do elementów systemów hydraulicznych,

kanalizacyjnych i innych wysokociśnieniowych, które nie odpowiadają charakterystyce

spornych elementów systemu wentylacji, co uniemożliwia zastosowanie wskazanej

przez organ taryfikacji towaru.

Należy stwierdzić, że pozycja 7307 różnicuje łączniki pod względem sposobu

otrzymywania (odlewane z żeliwa lub innych surowców), pod względem materiału

(żeliwo, stal nierdzewna i pozostała),sposobu obróbki (gwintowane, spawane

doczołowo i pozostałe), rodzaju (kołnierze, kolanka, łuki, tuleje i pozostałe), wymiarów

średnicy zewnętrznej (poniżej lub powyżej 609,6 mm) oraz kraju przywozu (T.,

I., S., F. i pozostałe kraje). Nie różnicuje natomiast pod względem

sposobu łączenia. Pozycja ta dopuszcza różnego rodzaju połączenia: przez skręcanie,

spawanie lub przez styk. W przypadku przedmiotowych wyrobów skręcanie jest

niemożliwe z powodu braku gwintów, spawanie niszczy ochronną powłokę galwaniczną,

łączenie elementów systemów wentylacyjnych w całość następuje poprzez styk

łączonych elementów (wsuwanie jednego elementu w drugi - styk powierzchni

łączonych), co jest niesporne. Zastosowanie tej metody łączenia niezależnie od tego,

czy wymaga użycia dodatkowych zabezpieczeń chroniących przed przypadkowym

rozłączeniem - taśm uszczelniających, nitów lub wkrętów (jak twierdzi Skarżąca), czy

też nie, mieści się w kategoriach ww. pozycji, co zostało obszernie wyjaśnione w

zaskarżonej decyzji. Należy wskazać, że przy taryfikacji towarów pierwszeństwo mają -

brzmienie pozycji i kodów Taric oraz brzmienie uwag do sekcji i działów. Noty do pozycji

(tu: 7307 i 7326) nie mogą zawężać zakresu przedmiotowego tych pozycji wynikającego

z ich brzmienia. W świetle powyższych wyjaśnień, to czy sporne elementy tworzą

połączenia wielokrotnego montażu, czy też powtórny montaż jest utrudniony ze względu

na zastosowanie taśm, nitów, czy wkrętów, jest nieistotne z punktu widzenia taryfikacji

importowanych towarów, i to zarówno do poz. 7307, jak i pozycji 7326 WTC. Istotnym

jest natomiast to, czy montowany element stanowi integralną część systemu wentylacji,

czy stanowi jedynie element nośny, tj. przymocowujący przewody wentylacyjne np. do

ściany. W pierwszym przypadku towar jest taryfikowany do poz. 7307 WTC, w drugim

do poz. 7326 WTC.

Pozycja 7307 WTC, w pełni odzwierciedla właściwości importowanych towarów

(materiał, sposób wytworzenia i obróbki, parametry techniczne, funkcjonalność,

przeznaczenie, zastosowanie). Wskazywane zatem przez Skarżącą argumenty, że

przedmiotowe elementy nie są częściami armatury hydraulicznej, kanalizacyjnej czy

innej wysokociśnieniowej i nie tworzą połączeń wielokrotnego użytku, nie ma znaczenia,

bowiem rodzaj przesyłu i parametry wytrzymałościowe, a także rodzaj urządzenia w

którym są montowane (tu: wentylacja, klimatyzacja) nie stanowią kryterium

taryfikacyjnego, podobnie jak, podnoszona przez Skarżącą możliwość wielokrotnego

montażu tych samych elementów.

Należy również zauważyć, że importowane produkty posiadają zasadniczy

charakter wyrobów gotowych, takich jak wymienione z brzmienia w Notach

Wyjaśniających do poz. 7307 – trójniki i złączki do konstrukcji rurowych. Pozycja ta

obejmuje ww. towary niezależnie od metody jaką zostały wytworzone, co oznacza, iż

obejmuje także wyroby stalowe wykonane metodą głębokiego tłoczenia.

Podkreślenia ponadto wymaga, że wyroby te zostały zgłoszone jako elementy z

metalu ocynkowane, co w świetle brzmienia uwagi 3 do Sekcji XV jest właściwe,

albowiem zgodnie z jej brzmieniem: "W całej nomenklaturze wyrażenie "metale

nieszlachetne" oznacza: żeliwo i stal, miedź, nikiel, aluminium, ołów, cynk, cynę,

wolfram, molibden, tantal, magnez, kobalt, bizmut, kadm, tytan, cyrkon, antymon,

mangan, beryl, chrom, german, wanad, gal, hafn, ind, niob, ren i tal". Zgodnie natomiast

z brzmieniem uwagi 2a do Sekcji XV - artykuły objęte pozycją 7307 są "częściami

ogólnego użytku", co oznacza, iż nie są częściami konkretnego urządzenia lub maszyny

i mają szersze zastosowanie. Z zebranego w sprawie materiału dowodowego wynika, iż

przedmiotowe wyroby mogą być montowane w różnych systemach klimatyzacji,

wentylacji, itp., co oznacza, że spełniają wymogi również ww. uwagi.

Należy podkreślić, że Reguła 1 ORINS stanowi, iż dla celów prawnych

klasyfikację towarów należy ustalać zgodnie z brzmieniem pozycji i uwag do sekcji lub

działów oraz, o ile nie są one sprzeczne z treścią powyższych pozycji i uwag, zgodnie z

dalszymi regułami. W myśl reguły 2a ORINS wszelkie informacje o wyrobie zawarte w

treści pozycji dotyczą wyrobu niekompletnego i niegotowego, pod warunkiem, że

posiada on zasadniczy charakter wyrobu kompletnego lub gotowego. Reguła ta stanowi

także, że wymienione wyżej informacje dotyczą również wyrobu kompletnego lub

gotowego (oraz wyrobu uważanego za taki w myśl postanowień niniejszej reguły),

znajdującego się w stanie niezmontowanym lub rozmontowanym. Oznacza to, że

według omawianej reguły, wszelkie informacje o wyrobie zawarte w treści pozycji Taryfy

celnej należy odnosić nie tylko do wyrobu kompletnego lub gotowego, ale także do

wyrobu niekompletnego lub niegotowego i to bez względu na to, czy ów niekompletny

lub niegotowy wyrób jest w stanie zmontowanym czy też nie zmontowanym, albo

rozmontowanym. W tych wszystkich przypadkach, gdy chodzi o klasyfikację taryfową

wyrobów niekompletnych lub niegotowych (w stanie zmontowanym, niezmontowanym

lub rozmontowanym), zaliczenie takiego wyrobu do pozycji przeznaczonej dla wyrobu

kompletnego (gotowego) może jednak nastąpić jedynie wówczas, gdy ów niekompletny

(niegotowy) wyrób posiadał będzie zasadniczy charakter wyrobu kompletnego lub

gotowego. Reguła 6 ORINS stanowi dodatkowo, że klasyfikacja towarów do podpozycji

tej samej pozycji powinna być przeprowadzona zgodnie z ich treścią i uwagami do nich,

z uwzględnieniem ewentualnych zmian wynikających z powyższych reguł, stosując

zasadę, że tylko podpozycje na tym samym poziomie mogą być porównywane.

Odpowiednie uwagi do sekcji i działów mają zastosowanie również do tej reguły, jeżeli

treść tych uwag nie stanowi inaczej.

Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy, za prawidłowe Sąd uznał

ustalenia organu II instancji, że importowane elementy systemu wentylacyjnego same w

sobie są niegotowymi, pojedynczymi częściami tego systemu, posiadającymi jednakże

zasadniczy charakter wyrobów gotowych.

Co istotne importowane przez stronę produkty, po ich "wykończeniu" i

zmontowaniu (połączeniu), nie stanowią kompletnego systemu wentylacyjnego. Nie są

zatem częściami tego systemu w stanie rozmontowanym, czy półproduktami do

produkcji systemu wentylacyjnego w stanie rozmontowanym. Importowane artykuły,

zgodnie z wyjaśnieniami importera, wymagają obróbek wykończeniowych, co oznacza,

iż są niegotowe. Organ odwoławczy nie kwestionował zatem, że importowane artykuły

mogły wymagać poddania ich określonym procesom wykończeniowym zmierzającym

do usunięcia odkształceń plastycznych, np. poprzez wyoblanie ogranicznika średnicy,

wywijanie i zaciskanie krawędzi średnicy, czy likwidację zadziorów.

Organ prawidłowo przyjął, że importowane artykuły są rozpoznawalne jako

gotowe, pojedyncze (odrębne) elementy systemów wentylacyjnych wymagające tylko

wykończenia, lub jako rozpoznawalne elementy składowe (półwyroby) bardziej

złożonych części montowanych w systemach wentylacji.

Co więcej, nie kwestionował także możliwości uznania odgałęzienia siodłowego

SP za półwyrób do produkcji trójnika SPL, a zwężki LTD za półwyrób do produkcji

tłumika akustycznego SIL. W każdym z ww. przypadków można bowiem dokonać

taryfikacji importowanych części w oparciu o postanowienia reguły 2a) ORINS, tzn. do

pozycji i kodu Taric (zgodnie z regułą 6 ORINS) właściwych dla wyrobów gotowych.

Wykorzystanie spornych artykułów do wytwarzania bardziej złożonych wyrobów,

co jest niesporne, nie ma bowiem wpływu na określenie jego stanu w dacie zgłoszenia

celnego. Obowiązek ustalenia stanu towaru na datę zgłoszenia celnego wynika bowiem

z przepisów art. 67 WKC. Importowane towary w ww. dacie spełniały zaś wymogi

wyrobów gotowych w rozumieniu przepisów celnych (WTC).

Dyrektor IAS nie negował również faktu, że połączenie elementów za pomocą

wkrętów lub nitów (innych niż bezotworowe) pozostawia otwory montażowe, które w

wyniku powtórnego (wielokrotnego) montażu mają wpływ na szczelność połączenia.

Uznał jednakże, iż z opisu łączenia elementów systemu wentylacyjnego i jego

demontażu zawartych w "Zaleceniach montażowych systemu wentylacji" wynika, że

opisany rodzaj połączenia nie wyklucza możliwości ponownego montażu elementów SP

i LTD, w systemie wentylacji. Powyższe stanowisko Sąd uznał w niniejszej sprawie za

prawidłowe. Istotnym z punktu widzenia prawidłowej klasyfikacji spornych towarów do

pozycji 7307 było bowiem ustalenie, iż rodzaj zastosowanego połączenia umożliwia

ponowny montaż importowanych elementów. Okoliczność możliwej utraty norm

szczelności ponownie zamontowanych elementów nie ma natomiast wpływu na

przyporządkowanie produktów do ww. pozycji WTC.

Odnosząc się do przywołanej w skardze sprawy rozpatrywanej w G. (s. 23

skargi), wskazać należy, iż w decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w G. z [...] grudnia

2017 r., organ celny wskazał jako właściwy dla importowanego towaru kod TARIC 7307

99 80 99 obejmujący artykuły ze stali, niegwintowane, o największej zewnętrznej

średnicy przekraczającej 609,6 mm. Powyższy kod uznać należy za nieprawidłowy dla

towaru będącego przedmiotem importu w niniejszej sprawie z przyczyn wskazanych we

wcześniejszej części uzasadnienia.

Dyrektor IAS prawidłowo wykluczył możliwość klasyfikacji spornych towarów do

pozycji 7326 WTC, czemu dał wyraz w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, wyjaśniając,

że obejmuje ona elementy nośne, które tylko mocują lub podtrzymują rury i przewody

rurowe, nie stanowią natomiast ich integralnych części, co pozostaje w sprzeczności ze

stanem importowanych wyrobów. Organ podniósł, iż wskazany przez Spółkę kod Taric

7326 19 90 00 obejmuje –"pozostałe" artykuły z żeliwa lub stali, tłoczone, ale nie

obrobione więcej, nie objęte wcześniejszymi pozycjami działu 73 WTC. Jest on

właściwy dla takich artykułów, jak obejmy lub opaski zaciskowe służące do mocowania

elastycznych przewodów rurowych, a także mocowania węży do sztywnych rur, kranów

i złączek.

Nie znajduje uznania zarzut wskazany w skardze dotyczący oddalenia wniosku

dowodowego Strony o powołanie biegłego.

Należy przypomnieć, że wniosek o powołanie biegłego na okoliczność określenia

właściwości importowanych towarów oraz możliwości ponownego wykorzystania

elementów importowanych towarów, z uwagi na ich wcześniejsze połącznie

(zastosowanie nitów) został oddalony postanowieniem Naczelnika Urzędu z [...] stycznia

2018 r., gdzie organ I instancji obszernie uzasadnił swoje stanowisko w tej materii.

Kolejny wniosek o przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego celem określenia

właściwości importowanych towarów oraz na okoliczność braku możliwości ponownego

wykorzystania elementów importowanych towarów, z uwagi na ich wcześniejsze

połączenie (zastosowanie nitów) Strona zawarła natomiast w treści odwołania od

decyzji organu I instancji.

Dyrektor IAS odniósł się do powyższego wniosku w treści zaskarżonej decyzji

wskazując, że wszystkie okoliczności sprawy dotyczące ustalenia stanu towaru takie jak

materiał (blacha stalowa ocynkowana), technika wytworzenia (głębokie tłoczenie),

charakter (towar posiadający cechy gotowego łącznika), kształt (przekrój poprzeczny

zamknięty, możliwość określenia średnicy), przeznaczenie (trójniki, odgałęzienia

kanałów, zwężki), sposób łączenia gotowych elementów (metoda na styk - wsuwanie

elementu w element), zostały wyjaśnione w sposób jednoznaczny i są niesporne, a

zatem wniosek o przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego na okoliczność ustalenia

właściwości technicznych importowanych towarów, sposobu tłoczenia i połączenia

elementów jest niezasadny.

Sąd podziela stanowisko organów, że stan importowanego towaru jest znany i

niesporny, a tym samym powołanie biegłego byłoby bezcelowe. Informacje o rodzaju

towarów, materiale z którego zostały wytworzone, technice wytwarzania,

przeznaczeniu, sposobie łączenia z innymi elementami, walorach użytkowych

(zastosowaniu), w posiadaniu których były organy orzekające w sprawie, umożliwiły w

sposób jednoznaczny ustalenie tożsamości towaru oraz dokonanie taryfikacji do

właściwego kodu Taric, zgodnie z ORINS.

Podsumowując wskazać należy, iż organ odwoławczy nie dopuścił się w

niniejszej sprawie naruszenia wskazywanych przez Skarżącą przepisów prawa. Sąd nie

stwierdził ponadto żadnego innego naruszenia przepisów prawa materialnego w stopniu

mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym

mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie, albo też przepisu prawa dającego podstawę do

wznowienia postępowania lub stwierdzenia nieważności.

Z tych względów, w oparciu o art. 151 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny

w Warszawie oddalił skargę.