Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Monika Nowicka (spr.) po rozpoznaniu w dniu 10 sierpnia 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 7 stycznia 2020 r., sygn. akt II SAB/Rz 86/19 o odrzuceniu skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi S. C. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] w przedmiocie wydania w terminie decyzji w sprawie odmowy przyznania zasiłku celowego postanawia: oddalić zażalenie.

Postanowieniem z dnia 7 stycznia 2020 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie odrzucił skargę kasacyjną Samorządowego Kolegium Odwoławczego od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 8 października 2019 r. II SAB/Rz 86/19 wydanego w sprawie ze skargi S.C. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] w przedmiocie wydania w terminie decyzji w sprawie odmowy przyznania zasiłku celowego.

W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II z dnia 3 grudnia 2019 r. wezwano pełnomocnika organu do usunięcia braków formalnych wniesionej skargi kasacyjnej, w tym między innymi do złożenia wniosku o rozpoznanie sprawy na rozprawie albo oświadczenia o zrzeczeniu się rozprawy wraz z odpisem, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej.

Wezwanie doręczono pełnomocnikowi organu w dniu 5 grudnia 2019 r.

W dniu 11 grudnia 2019 r. do Sądu wpłynęło pismo procesowe organu zawierające oświadczenie o zrzeczeniu się rozprawy. Pismo to nadesłano jednak bez odpisu dla strony postępowania.

Wobec powyższego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie stwierdził, że skarga kasacyjna zawiera braki formalne, których strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie i w związku z tym - na podstawie art. 178 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (dalej jako "p.p.s.a."), odrzucił skargę kasacyjną.

Zażalenie od powyższego postanowienia wniósł organ administracji – Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...], zarzucając naruszenie art. 178 p.p.s.a. w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy przez niewłaściwe zastosowanie, albowiem strona usunęła w wyznaczonym terminie brak formalny skargi kasacyjnej. W związku z tym Kolegium wniosło o uchylenie zaskarżonego postanowienia.

W uzasadnieniu wskazano, że nie można uznać, iż każde nieuzupełnienie braków formalnych pisma prowadzić będzie bezpośrednio do jego odrzucenia. Musi być to brak istotny, tj. taki, którego usunięcie uniemożliwia nadanie pismu dalszego biegu. Brak jednego odpisu oświadczenia o zrzeczeniu się rozprawy, w ocenie Kolegium, nie można zakwalifikować jako braku istotnego, ponieważ Sąd jest władny wykonać dodatkową kopię tego oświadczenia we własnym zakresie. Ponadto niezłożenie, na skutek wezwania Sądu, odpisu oświadczenia o zrzeczeniu się prawa do rozpoznania skargi kasacyjnej na rozprawie, nie stanowi elementu, który tamuje możliwość nadania mu dalszego biegu procesowego, jak i w efekcie rozpoznania skargi.

W odpowiedzi na zażalenie S. C. wniosła o jego oddalenie.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 178 p.p.s.a. (j.t. Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.), wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.

Z akt sprawy wynika, że zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z 3 grudnia 2019 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] zostało wezwane do usunięcia braków formalnych skargi kasacyjnej poprzez złożenie wniosku o rozpoznanie sprawy na rozprawie lub oświadczenia o zrzeczeniu się rozprawy wraz z ich odpisem. Na wykonanie ww. wezwania zakreślono, zgodnie z art. 177a p.p.s.a., termin siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej, zaś wezwanie doręczono pełnomocnikowi organu w dniu 5 grudnia 2019 r. Do dnia wydania przedmiotowego postanowienia nie uzupełniono wszystkich braków skargi kasacyjnej – organ nie nadesłał bowiem odpisu oświadczenia o zrzeczeniu się rozprawy.

W związku z powyższym wskazać należy, że zgodnie z art. 176 § 2 p.p.s.a. wniosek o rozpoznanie skargi kasacyjnej na rozprawie albo oświadczenie o zrzeczeniu się rozprawy jest obligatoryjnym elementem skargi kasacyjnej, bez którego ww. środek odwoławczy nie może otrzymać prawidłowego biegu. Powinien zatem znaleźć się w skardze kasacyjnej albo w odrębnym piśmie uzupełniającym. Skoro w niniejszej sprawie w skardze kasacyjnej takiego wniosku bądź oświadczenia pełnomocnik organu nie umieścił, został prawidłowo wezwany zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z 3 grudnia 2019 r. do uzupełnienia ww. braku poprzez nadesłanie stosownego w tym zakresie pisma wraz z jego odpisem.

Z uwagi na fakt, iż organ nie uzupełnił braku formalnego skargi kasacyjnej w postaci odpisu oświadczenia o zrzeczeniu się rozprawy, Sąd I instancji prawidłowo odrzucił skargę kasacyjną na podstawie art. 178 p.p.s.a.

Nie można się przy tym zgodzić z pełnomocnikiem organu, że był to brak nieistotny, zaś Sąd mógł we własnym zakresie wykonać dodatkową kopię pisma. Wskazać bowiem trzeba, że konieczność dołączenia odpisu pisma uzupełniającego skargę kasacyjną wynika również z treści art. 47 § 1 p.p.s.a, który nakłada na stronę składającą pismo procesowe obowiązek dołączenia do tego pisma odpowiedniej liczby załączników dla doręczenia ich pozostałym stronom. W uchwale z 18 grudnia 2013 r., sygn. akt I OPS 13/13 (ONSAiWSA 2014/3/39) Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że niedołączenie przez stronę skarżącą wymaganej liczby odpisów skargi i odpisów załączników, zgodnie z art. 47 § 1 p.p.s.a., jest brakiem formalnym skargi, o którym mowa w art. 49 § 1 w zw. z art. 57 § 1 p.p.s.a., uniemożliwiającym nadanie skardze prawidłowego biegu, który nie może być usunięty przez sporządzenie odpisów skargi przez sąd. Przyjąć należy, że powyższe stanowisko odnosi się również do skargi kasacyjnej oraz pisma procesowego uzupełniającego skargę kasacyjną. Podkreślenia również wymaga, że skarga kasacyjna stanowi sformalizowany środek prawny, który uregulowany został w przepisach ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zatem nie można dowolnie przyjmować, które z określonych w tej ustawie wymagań formalnych skarżący kasacyjnie spełni, a które nie, uznając je za nadmierny formalizm.

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a orzekł jak w sentencji.