Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Leszek Kiermaszek Sędziowie: NSA Wiesław Morys (spr.) WSA del. Rafał Wolnik po rozpoznaniu w dniu 27 kwietnia 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej E. G. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 15 marca 2018 r., sygn. akt II SA/Sz 1319/17 w sprawie ze skargi E. G. na orzeczenie Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] z dnia [...] maja 2016 r., nr [...] w przedmiocie kary dyscyplinarnej uchyla zaskarżony wyrok i przekazuje sprawę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Szczecinie do ponownego rozpoznania.

Zaskarżonym wyrokiem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie oddalił skargę na sprecyzowane w sentencji orzeczenie. Wyrok ten zapadł po ponownym rozpoznaniu sprawy, gdyż wyrok tegoż Sądu z dnia 16 listopada 2016 r., sygn. akt II SA/Sz 719/16, uchylający zaskarżone orzeczenie i poprzedzające je orzeczenie Komendanta Powiatowego Policji w [...] z dnia [...] lutego 2016 r., nr [...], został uchylony przez Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 15 września 2017 r., sygn. akt I OSK 538/17, który przekazał sprawę Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania. Wyrok z 16 listopada 2016 r. zapadł w składzie: Sędzia WSA Katarzyna Grzegorczyk-Meder, Sędzia WSA Renata Bukowiecka-Kleczaj, Sędzia NSA Danuta Strzelecka-Kuligowska. Natomiast zaskarżony obecnie wyrok zapadł w składzie: Sędzia WSA Katarzyna Grzegorczyk-Meder, Sędzia NSA Stefan Kłosowski, Sędzia WSA Patrycja Joanna Suwaj.

Przedstawiając w jego uzasadnieniu drobiazgowo stan faktyczny sprawy Sąd I instancji podał, iż Komendant Powiatowy Policji w [...] wspomnianym wyżej orzeczeniem uznał skarżącego za winnego szczegółowo opisanych czynów i wymierzył mu karę dyscyplinarną wydalenia ze służby. Na skutek odwołania funkcjonariusza, organ II instancji zaskarżonym orzeczeniem utrzymał je w mocy w części uznającej obwinionego za winnego zarzucanych mu czynów, zaś w części orzekającej o karze je uchylił i wymierzył mu karę wyznaczenia na niższe stanowisko służbowe oraz obniżył stopień służbowy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie wyrokiem z dnia 16 listopada 2016 r. uchylił oba zapadłe orzeczenia, dochodząc do przekonania, że wymierzona kara jest nieadekwatna do popełnionych czynów (jest nadmiernie surowa). Został on uchylony wspomnianym wyżej wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego, a to z powodu niedostatecznego rozważenia wszystkich okoliczności sprawy. Przy czym przesądzono stan faktyczny i winę obwinionego. Orzekając obecnie Sąd meriti uznał, iż wymierzona ostatecznie kara uwzględnia wszystkie dyrektywy ustawowe w tym zakresie i okoliczności faktyczne oraz prawne sprawy. Jako podstawę prawną orzeczenia podał art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.) – dalej: P.p.s.a.

Wyrok ten skargą kasacyjną zaskarżył E. G. postulując jego uchylenie i uwzględnienie skargi, alternatywnie uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Szczecinie do ponownego rozpoznania oraz zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Jednocześnie zrzekł się rozprawy kasacyjnej.

Zaskarżonemu wyrokowi zarzucił naruszenie:

1) prawa materialnego, a to art. 134 w związku z art. 134h § 1 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji i art. 151 P.p.s.a.,

2) przepisów postępowania, a to art. 183 § 2 pkt 4 w związku z art. 18 § 1 pkt 6 P.p.s.a., art. 3, art. 134 § 1 i art.141 § 4 oraz art. 106 § 3 i 5 P.p.s.a. w związku z art. 17 § 2 tej ustawy, jak też art. 133 P.p.s.a.

W motywach kasacji jej autorka wskazała na sprzeczność składu orzekającego z przepisami (nastąpiła zmiana składu, bo w dniu 11 stycznia 2018 r. wyznaczono inny niż w dniu 15 marca 2018 r., lecz bez uzasadnionej przyczyny, ale też w składach sądu obecnie orzekającego i poprzednio wydającego uchylony wyrok brał udział ten sam sędzia – Sędzia WSA Katarzyna Grzegorczyk-Meder), co skutkuje nieważnością zaskarżonego wyroku. Ponadto uwypukliła wady postępowania dowodowego, jak i niedostrzeżenie przez Sąd I instancji błędów postępowania dyscyplinarnego, które szczegółowo opisała. Zarzuciła wreszcie niedostateczne rozważenie wszystkich okoliczności sprawy w zakresie wymiaru kary.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Rozpoznana na posiedzeniu niejawnym, gdyż ziściły się warunki z art. 182 § 2 P.p.s.a., skarga kasacyjna musiała odnieść skutek.

Na wstępie należy zauważyć, iż stosownie do art. 183 § 1 P.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny związany jest granicami skargi kasacyjnej, a z urzędu bierze pod rozwagę tylko nieważność postępowania, która zachodzi w wypadkach określonych w § 2 tego przepisu.

Zaskarżony wyrok dotknięty jest wadą nieważności w rozumieniu art. 183 § 2 pkt 4 wspomnianej ustawy. Istotnie bowiem w składzie go wydającym orzekał sędzia wyłączony z mocy ustawy, a mianowicie Sędzia WSA Katarzyna Grzegorczyk-Meder. Jak słusznie zauważono w kasacji brała ona udział w składzie wydającym poprzedni wyrok zapadły w sprawie, a uchylony przez Naczelny Sąd Administracyjny. Jest to sprzeczne z brzmieniem art. 185 § 2 P.p.s.a, wedle którego po przekazaniu sprawy sądowi I instancji do ponownego rozpoznania, sąd ten rozpoznaje ją w innym składzie. Dalsze wywody kasacji w tej materii są nietrafne, wszak ta okoliczność jest podstawową w tej sprawie. Nieważność wyroku uzasadnia jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. W tej też sytuacji wykluczona jest jakakolwiek ocena innych zarzutów skargi kasacyjnej, stąd merytoryczne dywagacje są na tym etapie postępowania niedopuszczalne.

Końcowo należy tylko zwrócić uwagę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu na możliwość zastosowania w takim stanie faktycznym regulacji zawartej w art. 179a P.p.s.a.

Co mając na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 185 § 1 P.p.s.a., uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Szczecinie. O kosztach nieopłaconej pomocy prawnej orzeknie Wojewódzki Sąd Administracyjny.

-----------------------

1