Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wiesława Batorowicz Sędziowie; Sędzia WSA Robert Talaga (sprawozdawca) Asesor WSA Jacek Rejman Protokolant: starszy sekretarz sądowy Agata Tyll-Szeligowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 lutego 2026 r. sprawy ze skargi C. B. na decyzję Inspektor Nadzoru Budowlanego z dnia 23 maja 2025 r., nr [...] w przedmiocie doprowadzenia obiektu do stanu poprzedniego oddala skargę.

W dniu 28 kwietnia 2009 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] (dalej jako: "PINB" lub "organ pierwszej instancji") w związku z powzięciem informacji o nieprawidłowościach przeprowadził oględziny robót budowlanych budynku mieszkalnym przy ul. [...] we W.. W protokole sporządzonym z tej czynności organ pierwszej instancji stwierdził, że wykonano w stanie surowym rozbudowę altany (werandy, ganku) o klatkę schodową. Na wykonanie w/w prac strona posiadała pozwolenie (decyzja nr [...] z dnia 2 lipca 2009 r., znak: [...]) wydane przez Starostę [...] dodając, że w dniu oględzin wykonywane są "prace wykończeniowe wewnętrzne". Taki stan faktyczny został przedstawiony przez PINB na szkicu sytuacyjnym i w dokumentacji fotograficznej wykonanej podczas oględzin.

Postanowieniem z dnia 11 maja 2009 r., znak: [...], PINB) wstrzymał prowadzenie robót budowlanych przy rozbudowie altany wejściowej do budynku mieszkalnego o klatkę schodową przy ul. [...] we W., działka nr ewid.[...], wykonywanych w sposób istotnie odbiegający od projektu budowlanego zatwierdzonego decyzją Starosty [...] nr [...], [...] z dn. 2 lipca 2009 r.

Decyzją z dnia 30 czerwca 2009 r., znak: [...], PINB nałożył na inwestora obowiązek doprowadzenia – w wyznaczonym terminie – "robót budowlanych przy rozbudowie altany wejściowej do budynku mieszkalnego o klatkę schodową przy ul. [...] we W., działka nr ewid.[...] i [...], do stanu zgodnego z zatwierdzonym projektem i decyzją o pozwoleniu na budowę nr [...], [...] z dnia 2 lipca 2007 r.".

W dniu 22 czerwca 2010 r. PINB w wyniku przeprowadzonej kontroli stwierdził m.in., iż "obecnie rozbudowa [znajduje się] w stanie surowym zamkniętym", została ona wykonana "w odl. ok. 2,80 [m] od środka ogrodzenia (uwzgl. przyszłe ocieplenie)", "dodatkowo zamurowano okno w klatce schodowej i wykonano strop na poziomie stropu piętra, wykonano w pozyskanym w ten sposób pomieszczeniu okno i osadzono stolarkę okienną".

Decyzją z dnia 5 października 2010 r., znak: [...] PINB ze względu na niewykonanie nałożonego obowiązku, nakazał stronie "rozbiórkę części budynku mieszkalnego jednorodzinnego obejmującej rozbudowę altany wejściowej o klatkę schodową przy ul. [...] we W., działki nr ewid.[...] i [...]".

Decyzją z dnia 21 grudnia 2010 r., znak: [...], Inspektor Nadzoru Budowlanego (dalej jako: "WWINB" lub "organ odwoławczy") uchylił w całości zaskarżoną decyzją i sprawę przekazał do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji.

Decyzją z dnia 16 maja 2011 r., znak: [...] WWINB stwierdził nieważność decyzji PINB z dnia 30 czerwca 2009 r., znak: [...]).

Decyzją z dnia 8 lipca 2011 r., znak: [...], Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał w mocy wspomnianą decyzję WWINB.

Wyrokiem z dnia 24 kwietnia 2012 r., sygn. akt VII SA/Wa 2000/11, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę na tę ostateczną decyzję.

PINB ponownie przeprowadził postępowanie w sprawie rozbudowy "altany wejściowej do budynku mieszkalnego o klatkę schodową przy ul. [...] we W., działka nr ewid.[...], wykonywanych w [sposób] istotnie odbiegający od projektu budowlanego zatwierdzonego decyzją Starosty [...] nr [...], znak: [...] z dnia 2 lipca 2007 r.".

Pismem z dnia 26 sierpnia 2015 r., Starosta [...] wyjaśnił, że "(...) decyzja pozwolenia na budowę także obejmuje obszar działek nr ewid.[...] i [...]", ponieważ w aktach sprawy dotyczącej udzielonego pozwolenia na budowę znajduje się załączona do wniosku o pozwolenie na budowę "decyzja o warunkach zabudowy Burmistrza Miasta i Gminy [...] z dnia 20 lipca 2005 r. nr [...] która została wydana na działki we W., nr ewid.[...] i [...]".

Pismem z dnia 27 października 2015 r., znak: [...] Starosta [...] poinformował, że choć inwestor do wniosku o pozwolenie na budowę załączył wyłącznie oświadczenie o prawie do dysponowania na cele budowlane działką nr [...], to jednak z uwagi na załączenie do tegoż wniosku zgody współwłaściciela działki na projektowane zamierzenie na działce nr [...], uznano, że inwestor wykazał się prawem do dysponowania nieruchomością na cele budowlane".

Pismem z dnia 1 września 2015 r., znak: [...] Burmistrz Miasta i Gminy [...] wskazał, iż jego decyzja z dnia 10 grudnia 2014 r. "w przedmiocie odmowy zmiany decyzji TI 7331-93/05 z dnia 20 lipca 2005 r. została utrzymana w mocy.

Decyzją z dnia 13 maja 2015 r., znak: [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję.

Wyrokiem z dnia 8 grudnia 2015 r., sygn. akt II SA/Po 593/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu oddalił skargę w tym przedmiocie.

Decyzją z dnia 6 czerwca 2016 r., znak: [...], PINB nakazał C. B. w wyznaczonym terminie: 1) zamurowanie wykonanego od strony działki nr [...] otworu okiennego w ścianie szczytowej dokonanej rozbudowy altany wejściowej oraz 2) przedstawienie zamiennego projektu budowlanego dotyczącego przedmiotowej rozbudowy.

Postanowieniem z dnia 29 lipca 2016 r. znak: [...], WWINB stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji PINB z dnia 6 czerwca 2016 r. przez stronę.

Wyrokiem z dnia 18 stycznia 2017 r., sygn. akt II SA/Po 695/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu uchylił powyższe postanowienie. Wyrokiem z dnia 10 stycznia 2018 r., sygn. akt II OSK 1040/17 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną w tym przedmiocie.

Decyzją z dnia 10 kwietnia 2018 r., znak: [...] organ odwoławczy uchylił decyzję PINB w części dotyczącej nakazu zamurowania otworu okiennego i w tym zakresie nakazał inwestorce zamurowanie tego otworu okiennego, zaznaczając, że "dopuszcza się zamurowanie ww. otworu materiałem przepuszczającym światło takim jak luksfery, cegła szklana lub inne przeszklenie, jeżeli powierzchnia zamurowanego otworu nie przekroczy 10 % powierzchni ściany, w której znajduje się ww. otwór okienny, a materiał przepuszczający światło będzie o klasie odporności ogniowej nie niższej niż EI30". W pozostałym zakresie decyzja PINB została utrzymana w mocy.

Pismem z dnia 9 sierpnia 2018 r. strona przedłożyła żądany zamienny projekt budowlany.

Postanowieniem z dnia 6 czerwca 2019 r., znak: [...] PINB – po analizie przedłożonego zamiennego projektu budowlanego – nakazał inwestorce usunięcie szczegółowo wskazanych nieprawidłowości. W związku z treścią tego postanowienia strona, w podaniu z dnia 16 października 2019 r. poinformowała PINB, że wystąpiła do Burmistrza Miasta i Gminy [...] o ustalenie warunków zabudowy dla inwestycji stanowiącej przedmiot niniejszego postępowania administracyjnego, natomiast do podania z dnia 19 czerwca 2020 r. załączyła uzupełniony zamienny projekt budowlany z lipca 2018 r.

Postanowieniem z dnia 13 sierpnia 2020 r., znak: [...], organ pierwszej instancji zawiesił postępowanie administracyjne z uwagi na konieczność "(...) uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego polegającego na wykładni decyzji o warunkach zabudowy z dnia 20 lipca 2005 r., znak: [...] oraz uzyskania prawa do dysponowania nieruchomością na cele budowlane od współwłaściciela działki nr ewid.[...]".

Decyzją z dnia 29 lipca 2020 r., znak: [...] Burmistrz Miasta i Gminy [...] umorzył w całości postępowanie administracyjne "w sprawie ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie klatki schodowej przy istniejącym budynku mieszkalnym jednorodzinnym na terenie działki o nr ewid.[...] położonej w obrębie geodezyjnym W.".

Postanowieniem z dnia 17 września 2020 r. znak: [...] odmówił sprostowania i wyjaśnienia wątpliwości co do treści swej decyzji z dnia 20 lipca 2005 r., znak: [...] o ustaleniu warunków zabudowy dla przedmiotowej inwestycji, które stało się ostateczne.

Postanowieniem z dnia 25 listopada 2020 r. znak: [...] PINB podjął zawieszone postępowanie administracyjne ze względu na ustanie przyczyn zawieszenia.

Decyzją z dnia 12 lutego 2021 r., znak: [...] PINB odmówił zatwierdzenia przedłożonego przez inwestorkę zamiennego projektu budowlanego dotyczącego "rozbudowy altany wejściowej do budynku mieszkalnego jednorodzinnego o klatkę schodową na nieruchomości przy ul. [...] we W., działki nr ewid.[...] i [...]".

Decyzją z dnia 25 czerwca 2025 r., znak: [...] WWINB utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

Wyrokiem z dnia 22 lutego 2022 r., sygn. akt: II SA/Po 638/21 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu oddalił skargę w tym przedmiocie.

Wyrokiem z dnia 26 listopada 2024 r., sygn. akt II OSK 1268/22 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną od powyższego orzeczenia.

Decyzją nr [...] z dnia 20 marca 2025 r. PINB nakazał inwestorce "doprowadzenie budynku mieszkalnego jednorodzinnego na nieruchomości przy ul. [...] we W., działki nr ewid.[...] i [...], do stanu poprzedniego tj. stanu sprzed rozbudowy altany wejściowej do tego budynku o klatkę schodową".

Pismem z dnia 4 kwietnia 2025 r. strona reprezentowana przez adwokata wniosła odwołanie od wyżej wymienionej decyzji żądając jej uchylenia i przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia bądź uchylenia tej decyzji i orzeczenia co do istoty sprawy, bądź stwierdzenia nieważności zaskarżonej decyzji.

Decyzją z dnia 23 maja 2025 r., znak: [...] Inspektor Nadzoru Budowlanego uchylił w całości decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia 7 czerwca 2024 r., znak: [...] i orzekając w tym zakresie co do istoty sprawy, nakazał C. B. (dalej jako: "strona" lub "skarżąca") doprowadzenie jednorodzinnego budynku mieszkalnego posadowionego na działkach nr [...] i [...] położonych przy ul. [...] we W. do stanu poprzedniego, tj. do stanu sprzed rozbudowy altany wejściowej do tego budynku o klatkę schodową, poprzez:

1. rozbiórkę klatki schodowej, o którą rozbudowano altanę wejściową do tego budynku (z wyłączeniem części stanowiącej pierwotnie istniejącą altanę wejściową),

2. zamurowanie otworów drzwiowych wykutych w szczytowej, północnej ścianie zewnętrznej na piętrze i w piwnicy jednorodzinnego budynku mieszkalnego oraz

3. odtworzenie otworu drzwiowego w zachodniej ścianie (tj. od strony ul. [...]) pierwotnie istniejącej altany wejściowej oraz odtworzenie schodów zewnętrznych prowadzących do tego wejścia.

Pismem z dnia 26 czerwca 2025 roku pełnomocnik C. B. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na decyzję WWINB z dnia 23 maja 2025 r., znak: [...]. Strona skarżąca wniosła o jej uchylenie w części w jakiej organ odwoławczy nakazał skarżącej: doprowadzenie jednorodzinnego budynku mieszkalnego posadowionego na działkach nr [...] i [...] położonych przy ul. [...] we W. do stanu poprzedniego, tj. do stanu sprzed rozbudowy altany wejściowej do tego budynku o klatkę schodową poprzez:

1. rozbiórkę klatki schodowej, o którą rozbudowano altanę wejściową do tego budynku (z wyłączeniem części stanowiącej pierwotnie istniejącą altanę wejściową),

2. zamurowanie otworów drzwiowych wykutych w szczytowej, północnej ścianie zewnętrznej na piętrze i w piwnicy jednorodzinnego budynku mieszkalnego oraz

3. odtworzenie otworu drzwiowego w zachodniej ścianie (tj. od strony ul. [...]) pierwotnie istniejącej altany wejściowej oraz odtworzenie schodów zewnętrznych prowadzących do tego wejścia.

Zaskarżonej decyzji zarzucono:

I. naruszenie przepisów prawa procesowego:

1) art. 7, 8, 9, 11, 77 §1, 105 i 107 §4 kodeksu postępowania administracyjnego poprzez ich niezastosowanie i w rezultacie niepodjęcie przez organ wszelkich niezbędnych kroków do dokładnego i rzetelnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, w tym w szczególności pominięcie złożonego przez Odwołującą wniosków dowodowych przy bezpodstawnym i odgórnym założeniu, że nie mają one wpływu na wynik postępowania podczas gdy zmierzały one do wykazania czynności zmierzających do doprowadzenia rozbudowy budynku do stanu zgodnego z prawem;

2) art. 107 § 3 kodeksu postępowania administracyjnego, polegające na niedostatecznym uzasadnieniu przyczyn, dla których Organ nie uwzględnił innych możliwości wyrażonych w art. 51 ust. 5 prawa budowalnego, w szczególności częściowej rozbiórki ściany celem doprowadzenia rozbudowy budynku do stanu zgodnego z prawem;

3) art. 77 kodeksu postępowania administracyjnego, polegające na nierozpatrzeniu możliwości wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonywanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem, o których mowa w art. 51 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. prawo budowlane in fine prawa budowlanego, a tym samym zgromadzenie niepełnego materiału dowodowego w sprawie;

4) art. 28 kodeksu postępowania administracyjnego poprzez uznanie za stronę postępowania K. G., mimo że nie posiada interesu prawnego w przedmiotowej sprawie;

II. naruszenie przepisów prawa materialnego tj.:

1) art. 51 ust. 3 i 5 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. prawo budowlane poprzez wydanie decyzji nakazującej rozbiórkę, a więc najbardziej dolegliwej dla skarżącej, mimo istnienia innych możliwości określonych ww. przepisem prawa i starań odwołującej celem doprowadzenia rozbudowy budynku do stanu zgodnego z prawem;

2) art. 51 ust. 3 i 5 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. prawo budowlane poprzez nieuwzględnienie możliwości rozbiórki części klatki schodowej, o którą rozbudowano altanę, co zapewniłoby zgodność inwestycji z prawem;

3) art. 51 ust. 3 i 5 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. prawo budowlane poprzez uznanie, że w niniejszej sprawie obiekt altany dobudowanej do domu jednorodzinnego przy ul. [...] we W., działki ewid. [...] i [...] jest sprzeczny z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, w sytuacji gdy Organ nie dokonał oceny, które z wykonanych robót nastąpiły z naruszeniem przepisów i mogą być oceniane przez pryzmat naruszonego przepisu;

4) art. 51 ust. 5 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. prawo budowlane poprzez nakazanie doprowadzenia do stanu poprzedniego domu jednorodzinnego przy ul. [...] we W., działki ewid. [...] i [...], co nastąpiło przedwcześnie i w sposób nieuzasadniony objęło cały obiekt altany, co jest środkiem zbyt daleko idącym.

W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie i podtrzymał wcześniejszą argumentację w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2024 r. poz. 1267) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Ponadto, zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935; dalej jako: "P.p.s.a.") sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Istota sporu w niniejszej sprawie sprowadza się do kwestii zbadania, czy organy nadzoru budowlanego prawidłowo zastosowały środek prawny, przewidziany w art. 51 ust. 5 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo Budowlane (Dz. U. z 2020 r., poz. 1333; dalej jako: Prawo budowlane), który wskazuje na wydanie przez organ nadzoru budowlanego decyzji nakazującej zaniechanie dalszych robót budowlanych bądź rozbiórkę obiektu lub jego części, bądź doprowadzenie obiektu do stanu poprzedniego.

W rozpoznawanej sprawie najpierw Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...], a później Inspektor Nadzoru Budowlanego nakazały doprowadzenie obiektu (budynku mieszkalnego) do stanu poprzedniego – stanu sprzed rozbudowy altany wejściowej. W tym kontekście organ odwoławczy trafnie wskazał, że wydanie nakazu rozbiórki stanowi skutek wcześniejszych decyzji organów nadzoru budowlanego i niejako kończy procedurę związaną ze stwierdzeniem prowadzenia robót budowlanych w sposób istotnie odbiegający od ustaleń i warunków określonych w pozwoleniu na budowę, projekcie budowlanym lub w przepisach (art. 50 ust. 1 pkt 4 Prawa budowlanego).

W wyniku przeprowadzonych czynności organy nadzoru budowlanego, działając na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego, zobowiązały skarżącą do sporządzenia i przedstawienia projektu budowlanego zamiennego, uwzględniającego zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót budowlanych oraz do wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonywanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem – w tym przypadku do zamurowania wykonanego od strony działki nr [...] otworu okiennego w ścianie szczytowej dokonanej rozbudowy altany wejściowej (por. decyzja PINB z dnia 6 czerwca 2016 r.

Przedstawiony przez skarżącą projekt budowlany zamienny nie został zatwierdzony z uwagi na naruszenie warunków wynikających z decyzji o warunkach zabudowy, co zostało usankcjonowane przez Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 26 listopada 2024 r., sygn. akt II OSK 1268/22. Takie rozstrzygniecie było wiążące dla organów nadzoru budowlanego w rozpoznawanej sprawie. W przypadku braku zatwierdzenia zamiennego projektu budowlanego, która potwierdzona została ostateczną i prawomocną decyzją o odmowie jego zatwierdzenia, PINB zobowiązany był do podjęcia działań – wydania decyzji, o której mowa w art. 51 ust. 5 Prawa budowlanego. Przepis ten przewiduje trzy możliwości rozstrzygnięcia: 1) nakazanie zaniechania dalszych robót budowlanych; 2) rozbiórkę obiektu lub jego części; 3) doprowadzenie obiektu do stanu poprzedniego.

W tym zakresie WWINB wyjaśnił w zaskarżonej decyzji, że nakazanie zaniechania dalszych robót budowlanych nie rozwiązałoby problemu związanego z niezgodnością dokonanych robót budowlanych z obowiązującymi przepisami, a jedynie stanowiło "zalegalizowanie" istniejącego stanu rzeczy. Drugą możliwością było doprowadzenie obiektu do stanu poprzedniego, a więc rozbiórka całości rozbudowy altany wejściowej. Organ odwoławczy trafnie argumentował, że w świetle rozważań zaprezentowanych w przywołanym wyroku NSA wykonanie nakazu rozbiórki w części wiązałoby się z nakazem rozbiórki części wykonanej rozbudowy o szerokości do 30 cm na całej jej długości, w sytuacji gdy ściana zewnętrzna ma grubość 24 cm, a więc oznaczałoby to konieczność rozbiórki istniejących schodów i spoczników. W rezultacie nakaz rozbiórki części rozbudowy byłby w zasadzie tożsamy z nakazem rozbiórki całości rozbudowy, co w zasadzie wykluczyło przestrzeń do prowadzenia szerszej oceny technicznej sprawy w świetle zgromadzonego materiału dowodowego oraz ewentualnego dalszego gromadzenia analiz technicznych. Twierdzenie zatem, że zebrany w sprawie materiał dowodowy był niewystarczający, a co za tym idzie organy niedostatecznie wyjaśniły stan faktyczny sprawy nie mogło odnieść zamierzonych przez skarżącą skutków.

W przywołanych powyżej okolicznościach, zdaniem składu orzekającego w niniejszej sprawie, organ odwoławczy prawidłowo zadecydował o doprowadzeniu jednorodzinnego budynku mieszkalnego (którego elementem jest altana wejściowa – przyp. Sądu) [...] do stanu poprzedniego poprzez wykonanie określonych robót. Nie zostały w tym względzie naruszone przepisy prawa materialnego, w szczególności art. 51 ust. 3 i 5 Prawa budowlanego, gdyż organy nadzoru budowlanego poprawnie zastosowały wskazaną regulację, nakładając na skarżącą obowiązek adekwatny do stanu faktycznego sprawy poprzez doprowadzenie obiektu do stanu poprzedniego. Wbrew twierdzeniom skarżącej zarówno PINB, jak i WWINB nie miały możliwości rozstrzygnięcia sprawy w inny sposób. Jednocześnie należy zaznaczyć, że rozbiórka nie obejmuje całości "altany wejściowej", a decyzja o doprowadzeniu do stanu poprzedniego uwzględnia jedynie dokonane i nieobjęte wydanym wcześniej pozwoleniem na budowę roboty budowlane. Szczególnie, że pierwotnie istniejąca "altana wejściowa" z wejściami od strony wschodniej i zachodniej (bez wykonanej nadbudowy) wykonana została legalnie.

Odnosząc się do zarzutów wskazujących naruszenie przepisów postępowania wyrażonych w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572), zgodzić należy się z organami nadzoru budowlanego, że na tym etapie postępowania przeprowadzanie jakiegokolwiek dodatkowego dowodu nie było celowe. Całość zebranego w sprawie materiału dawała pełny obraz stanu faktycznego sprawy, a organ niejako związany był przepisami art. 51 Prawa budowlanego do wydania kolejnego z szeregu aktów administracyjnych, przewidzianych w procedurze legalizacyjnej. Starania skarżącej o doprowadzenie rozbudowy budynku do stanu zgodnego z prawem nie zwalniają organów nadzoru budowlanego z obowiązków wskazanych w ustawie, a takim obowiązkiem jest – w przypadku odmowy zatwierdzenia przedłożonego projektu budowlanego zamiennego – wydanie decyzji, o której mowa w art. 51 ust. 5 Prawa budowlanego.

Odnosząc się do zarzutu uwzględnienia jako strony w postepowaniu naprawczym K. G., należy dostrzec, że okoliczność ta nie ma wpływu na treść niniejszego rozstrzygnięcia i jako taka nie może stanowić podstawy do uchylenia zaskarżonej decyzji. Obiekt budowlany będący przedmiotem niniejszego postępowania posadowiony jest bez wątpienia na granicy dwóch działek ewidencyjnych, co w ocenie Sądu świadczy o posiadaniu przez wyżej wymienionego interesu prawnego, a co za tym idzie – uznaniu go za stronę niniejszego postępowania.

Reasumując, Sąd podzielił stanowisko organu odwoławczego, który prawidłowo argumentował rozstrzygnięcie w przedmiotowej sprawie. Sąd nie dopatrzył się w tym zakresie naruszenia przepisów prawa procesowego, ani materialnego.

Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie art. 151 P.p.s.a. oddalił skargę.