Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Marek Kołaczek po rozpoznaniu w dniu 13 września 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia W. Z. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 7 marca 2017 r., sygn. akt I SA/Ke 174/17 w zakresie wezwania do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w sprawie ze skargi W. Z. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia 14 grudnia 2016 r., nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za maj 2009 r. postanawia oddalić zażalenie.

Zaskarżonym zarządzeniem z dnia 7 marca 2017 r., sygn. akt I SA/Ke 174/17 Przewodniczący Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach, na podstawie art. 220 § 1 i 3 w zw. z art. 214 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. z 2016 r. poz. 718, dalej powoływana również jako "P.p.s.a."), stosownie do § 2 ust. 3 pkt 12 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221, poz. 2193 ze zm., dalej również jako "rozporządzenie"), wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi na, wskazaną w sentencji niniejszego postanowienia, decyzję organu podatkowego, w kwocie 500 zł.

W zażaleniu na powyższe zarządzenie skarżący wnosił o uchylenie zarządzenia oraz wyznaczenie jednego wpisu w wysokości 500 zł w sprawach zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące w latach 2009-2011. Argumentował, że przedmiotem sporu jest wysokość zobowiązania w poszczególnych miesiącach 2009-2011, wynikająca z zakwestionowania rzetelności faktur wystawionych we wskazanym okresie. Określenie zobowiązania podatkowego za poszczególne miesiące bazuje na analogicznej argumentacji, a jedyną zmienną stanowią numery i kwoty wynikające z zakwestionowanych faktur. W tej sytuacji, pomimo tożsamości podmiotowej oraz przedmiotowej, traktowanie wymiaru podatku za poszczególne miesiące jako odrębnego postępowania narusza zasady ekonomiki procesowej i powoduje podzielenie jednej sprawy na 24 postępowania sądowe, które najprawdopodobniej zostaną rozpatrzone na jednym terminie rozprawy. Ponadto skarżący będzie w sposób nieuzasadniony obciążony koniecznością uiszczenia wpisu w wysokości 24-krotnej niż wpis należny.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie.

Z treści art. 230 § 1 i 2 P.p.s.a. wynika, że od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Jednym z tego rodzaju pism jest skarga. Strona skarżąca ma zatem obowiązek uiszczenia wpisu sądowego od każdej wnoszonej skargi, chyba że z obowiązku tego została zwolniona na mocy przepisu prawa (art. 239 § 1 pkt 1-3 P.p.s.a.), bądź postanowienia przyznającego jej prawo pomocy w tym zakresie (art. 239 pkt 4 P.p.s.a.).

Bez znaczenia dla omawianego obowiązku jest okoliczność, czy rozstrzygnięcia administracyjne będące przedmiotem różnych skarg, jak i same te skargi są podobne lub pozostają ze sobą w związku. Wprawdzie w takiej sytuacji możliwe jest zarządzenie połączenia przez sąd kilku oddzielnych spraw toczących się przed nim w celu ich łącznego rozpoznania lub także rozstrzygnięcia (art. 111 § 2 P.p.s.a.), jednakże nawet w takim przypadku strona ma obowiązek uiszczenia wpisu sądowego od każdej ze skarg w połączonych sprawach.

Zgodnie ze wskazanym w zaskarżonym zarządzeniu art. 220 § 1 P.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W sytuacji, gdy opłata taka nie została uiszczona, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo do jej uiszczenia w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania. Przewodniczący prawidłowo zatem wezwał skarżącego do uiszczenia w terminie 7 dni wpisu sądowego od wniesionej skargi, pod rygorem jej odrzucenia. Wspomniany rygor wynika z treści art. 220 § 3 P.p.s.a. Przepis ten stanowi, że skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.

Przedmiotem zaskarżenia w sprawie jest decyzja Dyrektora Izby Skarbowej w K. z 14 grudnia 2016 r., którą organ uchylił decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w S. z 8 grudnia 2014 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za maj 2009 r. Zaskarżona decyzja ma zatem charakter czysto kasacyjny i nie nakłada na skarżącego obowiązku zapłacenia jakichkolwiek należności pieniężnych. W orzecznictwie nie ulega wątpliwości, że gdy strona składa skargę na decyzję organu odwoławczego uchylającą decyzję organu pierwszej instancji i przekazującą sprawę do ponownego rozpatrzenia, powinna uiścić wpis stały, którego wysokość precyzuje § 2 ust. 3 pkt 12 rozporządzenia (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia: 13 stycznia 2015 r., sygn. akt II FZ 2113/14, 14 marca 2012 r., II FZ 167/12, 21 października 2010 r., II FZ 540/10, 21 września 2010 r., sygn. akt I FZ 290/10, 15 maja 2008 r., sygn. akt II FZ 150/08, 16 marca 2008 r., II FZ 184/08, 22 czerwca 2005 r., II FZ 348/05, publ.: CBOSA – http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Zgodnie zaś z powołanym przepisem wpis stały w sprawach skarg, nieobjętych wpisem stosunkowym, z zakresu zobowiązań podatkowych wynosi 500 zł.

Sprawa niniejsza nie należy również do kategorii spraw, w których nie ma obowiązku uiszczania kosztów sądowych (art. 239 P.p.s.a.). Z akt sprawy nie wynika także, by skarżącemu zostało przyznane prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.

Oznacza to, że na skarżącym ciąży obowiązek uiszczenia wpisu sądowego od skargi wniesionej w niniejszej sprawie.

Powyższe oznacza, że zaskarżone zarządzenie Przewodniczącego odpowiada prawu i dlatego Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.