Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agata Ćwik-Bury (spr.), Sędziowie Asesor WSA Mikołaj Darmosz, Sędzia WSA Dorota Kozłowska, Protokolant Nikola Bartosik, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 kwietnia 2026 r. sprawy ze skargi S. H. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z dnia 30 maja 2025 r. nr 2401-IOV2.4103.60.2024 UNP: 2401-25-113817 w przedmiocie podatku od towarów i usług za I kwartał 2018 r. 1) uchyla zaskarżoną decyzję, 2) zasądza od Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach na rzecz strony skarżącej kwotę 1.380 (jeden tysiąc trzysta osiemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.

1.Przedmiotem skargi S.H. prowadzącego działalność gospodarczą pod firmą S.H. S (dalej: Skarżący, podatnik) jest decyzja Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach (dalej: Dyrektor) z 30 maja 2025 r. znak: 2401-IOV2.4103.50.2024, utrzymująca w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w S. (dalej: Naczelnik) z 13 września 2024 n, znak: [...] określającą zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług za I kwartał 2018 r. w wysokości 162.692,00 zł.

2. Dotychczasowy przebieg postępowania.

2.1. Decyzją z 13 września 2024 r., znak: [...] Naczelnik określił zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług za I kwartał 2018 r. w wysokości 162.692,00 zł, tj. wyższe od zadeklarowanego o kwotę 46.000 zł.

Z danych Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej wynika, iż Skarżący rozpoczął wykonywanie działalności gospodarczej 6 lipca 2015 r. Jako stałe miejsce wykonywania działalności gospodarczej wskazał S., ul. [...]. Przeważającym przedmiotem działalności gospodarczej zgodnie z Polską Klasyfikacją Działalności jest 46.18.Z działalność agentów zajmujących się sprzedażą hurtową wyspecjalizowaną pozostałych towarów. Obecnie prowadzona przez podatnika działalność została zawieszona.

Organ zakwestionował prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony wynikający z faktury VAT nr [...] z 7 lutego 2018 r. wystawionej przez P Sp. z o.o., w której jako przedmiot wskazano wyposażenie parku trampolin, wartość netto: 200.000,00 zł, VAT: 46.000,00 zł. Na podstawie dokonanych ustaleń Naczelnik stwierdził, iż ww. faktura była nierzetelna. Faktura nie odzwierciedla rzeczywistego zdarzenia gospodarczego, ponieważ nie wypełnia dyspozycji art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (tj. Dz.U. z 2018 r., poz. 2174 ze zm. dalej: u.p.t.u.), zgodnie z którym przez dostawę towarów o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Natomiast zgromadzony w przedmiotowej sprawie materiał dowodowy potwierdza, iż nie doszło do przeniesienia władztwa nad wyszczególnionym w ww. fakturze towarem, gdyż od momentu zamówienia i nabycia towarów od H CO. LTD. wyłącznie podatnik nim władał, a zatem nie doszło do zdarzenia, które stanowiłoby odpłatną dostawę towarów pomiędzy podmiotami wskazanymi na tej fakturze, czyli Skarżącym oraz P Sp. z o.o.

2.2. W odwołaniu Skarżący, wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji, ewentualnie o uchylenie przez organ odwoławczy zaskarżonej decyzji w całości i umorzenie postępowania, zarzucił naruszenie:

1. przepisów prawa procesowego: a) art. 121 oraz art. 122 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tj. Dz. U z 2025 r., poz. 111, ze zm., dalej: O.p.), poprzez naruszenie zasady prowadzenia postępowania w sposób budzący zaufanie do organów podatkowych, a także naruszenie zasady prawdy obiektywnej w postępowaniu podatkowym; b) art. 187 O.p. poprzez wybiórcze rozpatrzenie materiału dowodowego zebranego w sprawie; c) art. 191 O.p. poprzez pominięcie w toku rozstrzygnięcia sprawy dowodów oraz dokonanie oceny na podstawie cząstkowych dowodów, podczas gdy organ ma obowiązek dokonywania oceny na podstawie całości zgromadzonego materiału dowodowego;

2. przepisów prawa materialnego; a) art. 86 ust. 1 u.p.t.u. poprzez pozbawienie prawa do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabytego towaru w I kwartale 2018 r., zgodnie ze złożoną deklaracją; b) art. 88 ust. 3a pkt 4 lit. a u.p.t.u. poprzez jego zastosowanie w sprawie, pomimo istnienia transakcji; c) art. 99 ust. 12 u.p.t.u. poprzez określenie przez organ podatkowy kwoty podatku w innej wysokości, pomimo wykazania jej we właściwej wysokości w złożonej deklaracji.

2.3. Zaskarżoną decyzją Dyrektor uznał zasadność podjętego przez organ pierwszej instancji rozstrzygnięcia za I kwartał 2018 r.

W uzasadnieniu Dyrektor w pierwszej kolejności odniósł się do kwestii przedawnienia zobowiązania podatkowego w podatku VAT za I kwartał 2018 r., które nie uległo przedawnieniu 31 grudnia 2023 r., z uwagi na zawieszenie biegu terminu przedawnienia ww. zobowiązania podatkowego 8 maja 2023 r.

Dalej, Dyrektor przywołał przepisy art. 70 § O.p. i art. 70c tej ustawy i wskazał, że jak wynika z postanowienia Prokuratury Krajowej z 27 kwietnia 2023 r., sygn. akt [...] przedstawiono Skarżącemu zarzuty dotyczące m.in. tego, że w okresie od co najmniej 15 lipca 2015 r. do 25 lutego 2019 r. w S., D. i innych miejscowościach na terenie Polski, w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu tego samego zamiaru oraz przy wykorzystaniu takiej samej sposobności w celu osiągnięcia korzyści majątkowych, czyniąc sobie z popełnienia przestępstw skarbowych stałe źródło dochodu, w ramach zorganizowanej grupy przestępczej przyjął wymienione w ww. postanowieniu faktury VAT w swoich rozliczeniach, a następnie złożył deklaracje VAT-7 za poszczególne okresy rozliczeniowe i poprzez obniżenie podatku należnego o podatek naliczony w kwocie 131.858,95 zł, wynikający z nierzetelnych faktur zakupu, co do których zgodnie z art. 88 ust. 3a pkt 4a u.p.t.u. nie przysługuje podatnikowi prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o podatek naliczony z nich wynikający.

W ww. postanowieniu wskazano m.in. fakturę VAT nr [...] z 7 lutego 2018 r. wystawioną przez P Sp. z o.o., której rozliczenie przez Skarżącego w prowadzonych rejestrach stanowiło podstawę do przestawienia ww. zarzutów. Treść postanowienia została Skarżącemu ogłoszona 8 maja 2023 r.

Pismem z 4 października 2023 r., znak; [...] Naczelnik zawiadomił Skarżącego na podstawie art. 70c O.p., że bieg terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego z tytułu od towarów i usług za I kwartał 2018 r. został zawieszony 8 maja 2023 r. zawiadomienie doręczono Skarżącemu 5 października 2023 r.

Prokurator Prokuratury Okręgowej wyraziła zgodę na udostępnienie, włączenie i wykorzystanie przesłanego postanowienia o wszczęciu śledztwa z 28 czerwca 2019 r., sygn. akt [...] oraz kopii postanowienia z 27 kwietnia 2023 r., sygn. akt [...] o przedstawieniu zarzutów w ramach prowadzonego pod znakiem: [...] postępowania odwoławczego oraz osobnym pismem z 29 listopada 2019 r., sygn. akt [...] poinformowała, iż postępowanie [...] [...] Wydziału Zamiejscowego Departamentu do Spraw Przestępczości Zorganizowanej i Korupcji Prokuratury Krajowej w S1. prowadzone między innymi przeciwko Skarżącemu jest dalej w toku.

W niniejszej sprawie zaistniały więc okoliczności zawieszające bieg terminu przedawnienia ww. zobowiązania podatkowego w myśl art. 70 § 6 pkt 1 O.p.

Jak wynika z pisma [...] Wydziału Zamiejscowego Departamentu do Spraw Przestępczości Zorganizowanej i Korupcji Prokuratury Krajowej w S1. z 24 sierpnia 2023 r., sygn. akt [...] skierowanego do Naczelnika, śledztwo to zostało wszczęte 28 czerwca 2019 r. i dotyczy m.in. uszczupleń podatkowych w podatku od towarów i usług dokonanych w związku z działaniem Skarżącemu. Śledztwo zostało wszczęte przez Prokuraturę Krajową - a więc organ niezależny od organów Krajowej Administracji Skarbowej - na długo przed ustawowym terminem przedawnienia zobowiązania podatkowego za I kwartał 2018 r., a dokonane w jego trakcie ustalenia dały Prokuraturze Krajowej podstawy do przekształcenia prowadzonego śledztwa w postępowanie ad personam w stosunku do Skarżącego, z uwzględnieniem przesłanki uprawdopodobnienia winy w popełnieniu czynu zabronionego. Oznacza to więc, iż w sprawie zebrano materiał dowodowy potwierdzający popełnienie czynu zabronionego, co pozwala na uznanie, że postępowanie karne-skarbowe nie zostało wszczęte wyłącznie w celu zawieszenia biegu terminu przedawnienia zobowiązań podatkowych.

Biorąc pod uwagę powyższe nie można mówić o instrumentalnym wszczęciu ww. postępowania karnego-skarbowego, mającego jedynie na celu zawieszenie biegu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego za I kwartał 2018 r. Skoro zatem bieg terminu przedawnienia ww. zobowiązania podatkowego nadal jest skutecznie zawieszony, to tym samym możliwe jest orzekanie w niniejszej sprawie.

Odnosząc się w dalszej kolejności do meritum sprawy Dyrektor wskazał, że całokształt zebranego w sprawie materiału dowodowego nie pozwalał na przyjęcie, iż sporna faktura, której wystawcą była P Sp. z o.o. dokumentowała rzeczywiste zdarzenia gospodarcze.

W transakcji tej P Sp. z o.o. nie działała jako podatnik, o którym mowa w art. 15 ust. 1 u.p.t.u. i nigdy nie dysponowała towarem wskazanym na tej fakturze jako właściciel, gdyż w rzeczywistości to Skarżący dokonał nabycia (importu) towarów, o których mowa w fakturze VAT nr [...].

Jak wynika bowiem z ustaleń organów podatkowych w rejestrach sprzedaży za I kwartał 2018 r. (karta 115 akt pierwszej instancji) w pozycjach 2, 3 i 6 podatnik wykazał sprzedaż wyposażenia parku trampolin na rzecz F.H.U S1, ul. [...], [...] G., udokumentowaną fakturami VAT:

- [...] z 24 lutego 2018 r. na kwotę netto: 250.000,00 zł, podatek VAT: 57.500 zł, dot. wyposażenia parku trampolin w W.;

- [...] z 24 lutego 2018 r. na kwotę netto: 155.000,00 zł, podatek VAT: 35.650,00 zł, dot. wyposażenia parku trampolin w L.;

- [...] z 7 marca 2018 r. na kwotę netto: 155.000,00 zł, podatek VAT: 35.650,00 zł, dot. wyposażenia parku trampolin w L.

Przy czym zgodnie z ustaleniami dokonanymi przez organ pierwszej instancji towar wyszczególniony na fakturach VAT nr [...] oraz [...] podatnik nabył bezpośrednio od producenta - H Co., LTD, a towar wskazany na fakturze VAT nr [...] - jak wynika z znajdującej się w aktach sprawy faktury zakupowej nr [...] - nabył od P Sp. z o.o.

Natomiast w rejestrach zakupów za I kwartał 2018 r. (karta 76-78 akt pierwszej instancji) w pozycji 13 podatnik wskazał fakturę VAT nr [...] z 7 lutego 2018 r. wystawioną przez P Sp. z o.o. wartość netto 200.000 zł, podatek VAT: 46.000,00 zł.

Prokuratura krajowa postanowieniem z 27 kwietnia 2023 r., sygn. akt [...] przedstawiła Skarżącemu zarzuty m .in. o to, że w celu osiągnięcia korzyści majątkowych, czyniąc sobie z popełniania przestępstw skarbowych stałe źródło przychodu, w ramach zorganizowanej grupy przestępczej jako osoba prowadząca działalność gospodarczą przyjął m.in. nierzetelną fakturę VAT nr [...] wystawioną przez P Sp. z o.o. 7 lutego 2018 r., którą posłużył się, polecając jej ujęcie w ewidencjach VAT, dokonując nierzetelnego prowadzenia ewidencji VAT, do której prowadzenia był zobowiązany na podstawie art. 109 ust. 3 u.p.t.u., a następnie złożył deklarację podatku VAT-7 za poszczególne okresy rozliczeniowe właściwemu Naczelnikowi Urzędu Skarbowego i poprzez podanie danych niezgodnych ze stanem rzeczywistym oraz zatajenie rzeczywistego stanu rzeczy co do zakresu i rozmiaru prowadzonej przez ww. firmę działalności gospodarczej i obrotu towarowego, który w rzeczywistości nie miał miejsca, czym uszczuplił należność publicznoprawną poprzez obniżenie o podatek naliczony wynikający z m.in. ww. nierzetelnej faktury, co do której zgodnie z art. 88 ust. 3a pkt 4a u.p.t.u. nie przysługuje podatnikowi prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o podatek naliczony z nich wynikający oraz wprowadził w błąd ww. Naczelnika, co do prawa zaliczenia nadpłaty podatku na poczet przyszłych zobowiązań podatkowych, wykazując kwotę podatku naliczonego do przeniesienia na kolejny okres rozliczeniowy narażając go na uszczuplenie poprzez zaliczenia nadpłaty podatku na poczet przyszłych zobowiązań podatkowych, działając na szkodę Skarbu Państwa, podając nieprawdziwe dane w zakresie realizacji obowiązku prawnego wynikającego z art. 82 § 1b O.p. sporządzenia oraz składania informacji podatkowych w postaci Jednolitych Plików Kontrolnych, tj. o czyn z art. 62§ 2a w zb. z art. 61 §1 w zb. z art, 80 §3 w zb. z art. 56 § 2 w zb. z art. 76 §2 w zw. z art. 6 § 2 w zw. z art. 7 § 1 w zw. z art. 37 § 1 pkt 2 i 5 w zw. z art. 8 § 1 Kodeksu Karnego Skarbowego.

Z danych wykazanych w Krajowym Rejestrze Sądowym wynika, iż w ww. okresie przedmiotem prowadzonej przez P Sp. z o.o. był 50.20.Z transport morski i przybrzeżny towarów. Spółka została zarejestrowana 12 maja 2017 r., a jej kapitał zakładowy wynosił 5.000,00 zł. W skład zarządu uprawnionego do reprezentowania spółki od 12 maja 2017 r. wchodzi M.K. (Prezes Zarządu) oraz M1.M. (Członek Zarządu).

Jak wynika z pisma Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w G. z 23 sierpnia 2023 r., znak; [...] w wyniku dokonanych przez pracowników tego urzędu oględzin siedziby P Sp. z o.o. tj. G., ul. [...] ustalono, iż weryfikowany adres jest adresem biura wirtualnego. Przy wejściu do lokalu nie stwierdzono zewnętrznych znamion istnienia firmy - brak szyldu firmy oraz brak oznak prowadzenia działalności gospodarczej przez tę firmę. Pod wskazanym adresem nie zastano osób związanych z działalnością tej firmy. Na podstawie wyjaśnień reprezentanta właściciela lokalu - I SP. z o.o. ustalono, że: jest to adres wirtualny, nikt ze P Sp. z 0.0. nie przebywa pod tym adresem, pod wskazanym adresem nie są przyjmowani kontrahenci P Sp. z o.o., pracownik I Sp. z o.o. posiada pełnomocnictwo do odbioru korespondencji, o której informuje P Sp. z o.o. drogą mailową.

W celu zweryfikowania m.in. ww. transakcji z P Sp. z o.o. Naczelnik skierował do podatnika wezwanie z 12 czerwca 2023 r., znak: [...] m.in. o przesłanie dokumentów źródłowych (faktur VAT) potwierdzających zawartą transakcję, dokumentów potwierdzających datę i formę zapłaty, dokumentów związanych z fakturą, transakcją oraz o wyjaśnienie w jaki sposób nawiązano współpracę z kontrahentami oraz jak bada wiarygodność kontrahenta oraz o przedłożenie dowodów w tym zakresie.

W odpowiedzi na ww. wezwanie 23 czerwca 2023 r. w przesłanym do Naczelnika piśmie podatnik wskazał, iż na podstawie spisu i opisu rzeczy [...] sporządzonego na podstawie postanowienia o żądaniu wydania rzeczy i przeszukania sygn. [...] z 4 maja 2023 r. ww. faktura VAT została zabezpieczona przez prokuraturę. Jednocześnie wskazał, iż nie jest w posiadaniu żadnych dokumentów związanych z fakturami i transakcjami zawartymi z P Sp. z o.o., ponieważ wszystkie transakcje zawierał ustnie, telefonicznie bądź osobiście. W zakresie sposobu nawiązania współpracy z ww. kontrahentem wyjaśnił, iż współpraca została nawiązana dzięki byłemu wspólnikowi G.B., który zapoznał Skarżącego z M.K.. Jak podatnik zaznaczył w przesłanych wyjaśnieniach:

Pan M. K. (...) został mi przedstawiony jako osoba wiarygodna i mająca ogromne doświadczenie w imporcie zabawek oraz sprzętu fitness. Jednoznaczna rekomendacja mojego byłego wspólnika wzbudziła moje zaufanie wobec Pana M. K. i w znacznym stopniu zadecydowała o podjęciu z nim współpracy.

Odnosząc się natomiast bezpośrednio do kwestii badania wiarygodności kontrahenta zaznaczył, iż wiarygodność kontrahentów była każdorazowo weryfikowana przed dokonaną transakcją na podstawie Rejestru Przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego i pobranej informacji odpowiadającej odpisowi aktualnemu z KRS kontrahenta i sprawdzeniu, czy kontrahent ma zaległości, czy jest albo było prowadzone wobec niego postępowanie upadłościowe lub restrukturyzacyjne, czy umorzono wobec niego postępowanie egzekucyjne z uwagi na fakt, że z egzekucji nie uzyska się sumy wyższej od kosztów egzekucyjnych, czy spółka nie jest w likwidacji lub czy nie została rozwiązana. Ponadto na podstawie strony internetowej Ministerstwa Finansów www.podatki.gov.pl podatnik ustalał, czyjego kontrahenci są zarejestrowani jako czynni podatnicy podatku od towarów i usług oraz za pośrednictwem strony [...] sprawdzał, czy w Monitorze Sądowym i Gospodarczym któreś z ogłoszeń nie dotyczy jego kontrahentów.

Natomiast z przedłożonych przez podatnika 10 sierpnia 2023 r. w odpowiedzi na wezwanie Naczelnika wyciągów bankowych wynika, iż w I kwartale 2018 r. podatnik dokonywał rzecz P Sp. z o.o. wpłat w łącznej wysokości 267.000 zł, na którą składały się wpłaty z:

- 5 stycznia 2018 r., w wysokości 10.000,00 zł;

- 8 stycznia 2018 r., w wysokości 25.000,00 zł;

- 6 lutego 2018 r., w wysokości 108.000,00 zł;

- 20 lutego 2018 r., w wysokości 114.000,00 zł;

-16 marca 2018 r., w wysokości 10.000,00 zł.

Z przedstawionych wyciągów bankowych wynika więc, iż należność za fakturę VAT nr [...] z 7 lutego 2018 r. wystawioną w lutym 2018 r. przez P Sp. z o.o. uregulowana została przelewami w wartości 267.000,00 zł, tj. wyższej o 21.000,00 zł niż wartość wynikająca z ww. faktury VAT. Ponadto towar w postaci wyposażenia parku trampolin wyszczególniony w ww. fakturze VAT został sprzedany F.H.U. S1 na podstawie faktury VAT nr [...] z 24 lutego 2018 r., kwota netto: 250.000,00 zł, podatek VAT: 57.500,00 zł.

Postanowieniem z 7 września 2023 r., znak: [...] organ pierwszej instancji włączył do akt postępowania podatkowego m.in. protokół przesłuchania Skarżącego w charakterze podejrzanego z 9 maja 2023 r., w śledztwie o sygn. akt [...], zanonimizowany protokół przesłuchania G.B. w charakterze podejrzanego z 8 maja 2023 r., w śledztwie o sygnaturze [...] i zanonimizowany protokół kontroli podatkowej przeprowadzonej w P Sp. z o.o. w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych za 2018 r.

Zgodnie z ww. protokołem przesłuchania podczas przesłuchania z 9 maja 2023 r. w śledztwie o sygn. akt [...] podatnik zeznał, iż: (...) Pana M. K. poznałem dawno temu jak jego ojciec prowadził hurtownię (...). Poza Około roku 2012 lub 2013 wraz z moim wspólnikiem G.B. postanowiliśmy założyć spółkę poda nazwą R Sp. j., która w zamiarze miała zajmować się importem zabawek. G.B. poznałem niedługo przed założeniem wskazanej spółki jawnej. Podczas rozmowy z G. powstał pomysł, aby zrobić biznes w celach zarobkowych. Oficjalnie w spółce występuje żona G., tj. E. B., ale nie pamiętam z jakich powodów. Zajmowaliśmy się importem zabawek z Chin, które sprzedawaliśmy na terenie całej Polski, ale powstał poważny problem. Zabawki bardzo często były kwestionowane przez Inspekcję Handlową i były wszczynane postępowania przez UOKiK. Wiązało się to z ponoszeniem dużych kosztów wycofywania produktów i następnie utylizacji, jak również było to pracochłonne. (...) Podczas prowadzenia działalności często spotkaliśmy się z M.K. i z G. odpowiedzieliśmy mu swój problem. Chodziło o to, że K. miał na siebie wziąć odpowiedzialność za import i tym samym za ewentualne problemy z Inspekcją. K. przystał na to. Wyglądało to w ten sposób, że my znajdujemy towar w Chinach, dogadywaliśmy tematy sami. My sporządzaliśmy niezbędne dokumenty, czyli zamówienie, które bezpośrednio wysyłaliśmy do producenta z tym, że na zamówieniu widniała firma od K. Było to uzgodnione z K., że podczas zamówienia będziemy wysyłać dane jego firmy tj. P1. Następnie, gdy ze sprzedawcą z Chin doszliśmy do porozumienia musieliśmy zrobić przedpłatę, która zazwyczaj była w wysokości 30% z całości. Wtedy ja (gdyż byłem od finansów) wysyłałem pieniądze na konto K. na zasadzie tej przedpłaty, a następnie on przesyłał te pieniądze do producenta. (...) ja również od K. otrzymywałem potwierdzenie przelania pieniędzy. Następnie przychodził towar do portu. Ja bezpośrednio do agencji celnej przesyłałem następujące dokumenty: faktura zakupowa, specyfikacja towaru, konosament morski i ewentualne certyfikaty, które były wymagane do odprawy celnej i uprzednio otrzymane od producenta. Po dostawie towaru otrzymywałem od K. fakturę, którą sporządzał między innymi na podstawie otrzymanej ode mnie szczegółowej specyfikacji wraz ze wskazaną szczegółowo ceną brutto. Na fakturze od K. były również wskazane przeze mnie koszty, tj. cło, transport i zakup towaru. Po otrzymaniu faktury przelewałem K. resztę pieniędzy. (...) Towar przyjeżdżał bezpośrednio do nas na magazyn w S. na ul. [...]. Odbiór na CMR był najczęściej podpisywany przeze mnie moim nazwiskiem.

Zarobkiem K. na początku była prowizja w wysokości najprawdopodobniej 5% od kwoty brutto, która była już doliczona do przelewu. De facto Pan K. był moim agentem. My następnie sprzedawaliśmy te zabawki z zyskiem i nie mieliśmy problemu z Inspekcją Handlową.

W czerwcu 2015 z G. postanowiliśmy zamknąć spółkę, powodem był brak rentowności i powodów ekonomicznych. Po tym jak nie mogliśmy sprzedać zabawek postanowiliśmy zamknąć spółkę. Ponadto na horyzoncie miałem nowy biznes, który był bardziej intratny.

Od razu po zamknięciu spółki jawnej otworzyłem jednoosobową działalność gospodarczą pod nazwą S. Tą działalnością był import sprzętu fitness oraz wyposażenia parków trampolin. Z M.K. dogadałem się na zasadzie w sumie jak powyżej z tą różnicą, że kwota prowizji była wyższa. K. tłumaczył to tym, że jego koszty są większe. Z tego co pamiętam prowizja K. od S była w granicach 12% od kwoty brutto. Ja nie miałem wiedzy, czy K. odprowadzał VAT do US, ja byłem przekonany, że on ten VAT odprowadzał. Natomiast ja sprzedawałem trampoliny i inne produkty z zyskiem i płaciłem i ja zawsze odprowadzałem VAT do US od tych transakcji. Dodatkowo korzyścią dla mnie było finansowanie ze strony K. części przedsięwzięcia to znaczy ja częściowo płaciłem z góry, a część z odroczonym terminem płatności. Polegało to na tym, że część kwoty płaciłem K. od razu, a drugą część po dłuższym terminie jednorazowo lub transzami. Na tej samej zasadzie pieniądze otrzymywał producent od K., poprzez płatność częściowo z góry, a część z odroczonym terminem płatności. Kolejną kwestią było to, że u chińskiego producenta mieliśmy limit płatności (debet) do kwoty 75.000 dolarów - w tamtych czasach około 400.000 zł.

W mojej ocenie opisana działalność i współpraca z Panem K. była legalna, ponieważ działaliśmy na zasadzie ustnej umowy agencji, czyli Pan K. kupował towar we własnym imieniu w Chinach, które następnie odsprzedawał mi i brał na siebie ryzyko gospodarcze importera za co pobierał opisaną przeze mnie prowizję. Ja nie miałem świadomości, że K. robi jakieś przekręty podatkowe i nie płaci VAT, bądź jest zaangażowany w jakąś grupę przestępczą.

Pytanie: Czy miał Pan świadomość zaniżenia podatku należnego o podatek naliczony z faktur otrzymanych od M. K.?

Odpowiedź: Tak owszem miałem taką świadomość, ale chciałem wyjaśnić, że ja jemu płaciłem ten podatek VAT od jego faktury, a następnie przy uwzględnieniu pomniejszenia o podatek naliczony płaciłem podatek VAT do US od kwoty mojego zysku, czyli różnicy pomiędzy ceną faktury zakupu, a ceną faktury sprzedaży i sumarycznie wartość zapłaconej przeze mnie kwoty tytułem VAT była taka sama jak gdybym kupował bezpośrednio od dostawcy z Chin ze stawką zerową i sprzedawał następnie kontrahentowi w Polsce z VAT 23%. Jak już zostało wspomniane moim celem w żadnym wypadku nie były wyłudzenia VAT, nie wiedziałem w tamtym czasie, że Pan K. w czymś takim uczestniczy, gdyby tak było to bym z nim nie współpracował. Nie byłem w stanie skontrolować, czy on płaci VAT do Urzędu Skarbowego, nie miałem podejrzeń, że on VAT mógł nie odprowadzać. Jeszcze raz podkreślam, że moją korzyścią na współpracy z Panem K. na zasadzie umowy agencyjnej było to, że miałem odroczony termin płatności części faktury u niego co było dla mnie bardzo ważne ze względu na konieczność zachowania płynności finansowej, ponieważ mój główny kontrahent-odbiorca towarów często opóźniał się z płatnościami, praktycznie cały czas opóźniał się z płatnościami, średnio był mi dłużny kilkaset tysięcy złotych. Drugą zaś korzyścią jaką odnosiłem ze współpracy z K. było to, że on brał na siebie ryzyko gospodarcze związane z importem towarów, o czym wyjaśniłem wyżej i za tę współpracę otrzymywał obiecaną prowizję. Wszystkie dostawy towarów objętych fakturami wymienionymi w zarzutach były rzeczywiste. Dostawy te faktycznie miały miejsce. Towary zakupione w imieniu Pana K. i odsprzedane mi ja następnie sprzedawałem zawsze z zyskiem za co zawsze odprowadzałem należne podatki. Moim głównym i podstawowym odbiorcą towarów była firma S1. (...)

Pytanie: Czy jest Pan świadomy tego, że z faktur zakupowych od M.K. nie mógł Pan odliczyć podatku VAT?

Odpowiedź: W momencie zakupu towaru od M.K. on był jego właścicielem. Celem M. K. nie było to aby mnie oszukać, bo on faktycznie dostarczył mi towar, którego w tym momencie był właścicielem. M. K. towar kupował we własnym imieniu i na swój rachunek i był właścicielem zakupionego towaru. Natomiast był umówiony ze mną na zasadzie tej ustnej umowy agencyjnej, że następnie towar ten odsprzeda mi, z nie innemu klientowi. Ja nigdy nie miałem podejrzeń co do rzetelności Pana K., ponieważ był on uczynny, terminowy i ze mną rozliczał się uczciwie. W związku z tym uważam, że miałem pełne prawo, aby z tych faktur zakupowych od M. K. odliczyć podatek VAT naliczony.

Pytanie: Dlaczego w takim razie faktury uzyskane od M. K. "wrzucił" Pan w koszty? Odpowiedź: Dlaczego wrzucałem te faktury w koszty, ponieważ były to normalne faktury zakupowe związane z prowadzoną przeze mnie działalnością gospodarczą i stanowiące koszt uzyskania przychodu, a zatem zgodnie z ustawami podatkowymi podlegały zaksięgowaniu jako faktury i stanowiły koszt uzyskania przychodu. (...)

Zgodnie natomiast z ww. zanonimizowanym protokołem przesłuchania z 8 maja 2023 r. podczas ww. przesłuchania G.B. - byty wspólnik Skarżącego, zeznał m.in., iż: (...) Te wszystkie firmy wystawiające faktury związane były z panem M.K., (...). M. był bardzo uczynny i pomocny. Nie wiem skąd to się wszystko wzięło, skąd ta chytrość na te pieniądze. On od razu chciał pieniądze, pieniądze, zawsze potrzebował na już pieniędzy. Ja mu mówiłem, że dopiero po odbiorze mebli mogę zapłacić fakturę. Wszystkie usługi, których dotyczyły faktury wymienione w zarzutach uzgadniałem z Panem K. Najczęściej za to wszystko płaciłem przelewami. Płaciłem dużo zaliczek na poczet usług. (...) Ja wyksięgowałem wszystkie faktury, bo tak polecił mi urząd, a urząd działał na polecenie prokuratury. Pani z urzędu powiedziała, że działa na rzecz prokuratury (...). 

Z kolei z ww. protokołu kontroli podatkowej przeprowadzonej w P Sp. z o.o., na podstawie upoważnienia wydanego przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w G., znak: [...], [...] z 23 listopada 2020 r., w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych za 2018 r. - badanie ksiąg podatkowych, weryfikacja straty wynika, iż:

• do P Sp. z o.o. kierowano w trakcie kontroli podatkowej liczne wezwania dotyczące zakresu prowadzonej kontroli podatkowej, które jednak pozostały bez odpowiedzi;

• dopiero na wezwanie z 4 października 2021 r. M. K. - prezes zarządu P Sp. z o.o. udzielił odpowiedzi, w której wskazał, że ze względu na to, iż przebywa w areszcie śledczym nie wie dokładnie, gdzie znajduje się dokumentacja P Sp. z o.o. oraz że transakcje zaewidencjonowane w ewidencjach księgowych za 2018 r. P Sp. z o.o. odzwierciedlają rzeczywiste zdarzenia gospodarcze;

• kontrahentami P Sp. z o.o. w 2018 r. były: M CO Sp. z O.O., NIP: [...], D Sp. z o.o., NIP: [...] oraz M1 Sp. z o.o., NIP: [...];

• materiał dowodowy otrzymany od [...] Wydziału Zamiejscowego do Spraw Przestępczości Zorganizowanej i Korupcji Prokuratury Krajowej w S1., zgromadzony w ramach postępowania o sygn. akt [...] potwierdza, że P Sp. z o.o. przyjęła nierzetelne faktury VAT, niedokumentujące rzeczywistych zdarzeń gospodarczych, wystawione przez M CO Sp. z o.o., D Sp. z o.o. oraz M1 Sp. z o.o.

Postanowieniem z 18 października 2023 r., znak: [...] Naczelnik włączył do akt postępowania m.in. wyjaśnienia podatnika z 12 września 2021 r., złożone w związku z ww. kontrolą podatkową w P Sp. z o.o. oraz pisemne wyjaśnienia K.B1., pracownika firmy V Sp. z o.o. z siedzibą w G1., ul. [...] pozyskane przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w G. w związku z kontrolą podatkową przeprowadzoną w P Sp. z o.o.

W wyjaśnieniach z 12 września 2021 r. Skarżący wskazał, iż:

Współpracę z P Sp. z o.o. ze względu na wsparcie finansowe ze strony spółki, tj. odroczone terminy płatności oraz możliwe saldo w płatnościach. W 2018 r. moja firma istniała dopiero 2 lata i nie dysponowała wystarczającymi zasobami finansowymi. (...) Transakcje były zawierane najczęściej osobiście w S., gdzie ja i Pan M. K. mieszkamy.

Z kolei w ww. pisemnych wyjaśnieniach K.B1., pracownik firmy V Sp. z o.o. wskazała, iż: Z informacji, którymi dysponuję wynikało, że Pan S., to taki klient, który miał kontakty z różnymi firmami i pomagał im organizować transporty morskie (korzystając z usług V m.in.). Poniżej przedstawiam listę klientów, u których osobą kontaktową był właśnie Pan S. - z poniższymi klientami działaliśmy - fakturowaliśmy ich bezpośrednio, ale wszystko akceptował Skarżący. (...) Generalnie Skarżący ze mną (od stycznia 2018 r.) działał jako S (nie P). (...) W związku tym, że S nie dostała u nas terminu płatności, a jedynie warunki przedpłata - klient zakończył z nami współpracę.

W toku prowadzonego postępowania Naczelnik pismami z 2 października 2023 r., 19 grudnia 2023 r. oraz 16 lutego 2024 r. wzywał na przesłuchanie w charakterze świadka M.K., jednak ww. wezwania nie zostały przez adresata odebrane, w związku z czym przesłuchanie M.K. w ramach postępowania przed organem pierwszej instancji nie zostało przeprowadzone.

Jednocześnie ww. postanowieniem z 18 października 2024 r., znak: [...] włączono m.in. zanonimizowane protokoły przesłuchania M.K. w charakterze podejrzanego w śledztwie o sygn. akt [...] z 15 września 2020 r., 30 kwietnia 2021 r. i 22 października 2021 r. oraz zanonimizowane protokoły przesłuchania M1.M w charakterze podejrzanego w śledztwie o sygn. akt [...] z 15 września 2020 r. i 30 kwietnia 2021 r.

Podczas przesłuchania z 15 września 2020 r. M. K. zeznał m.in, że:

(...) Ja przyznaję się do tego, że zakupiłem nierzetelne faktury kosztowe za spółki M1 Sp. z o.o. do spółki P, żeby pomniejszyć podatek. Nie przyznaję się do udziału w grupie przestępczej, nie przyznaję się. Nie przyznaję się również do tego, że w ramach spółki P przyjmowałem nierzetelne faktury od podmiotów wskazanych w treści zarzutów ani nie przyznaję się do tego, że w ramach swojej spółki wystawiałem nierzetelne faktury na rzecz innych podmiotów.

(...) Jeśli chodzi o te "puste faktury" to je nabywałem przez takiego znajomego, on nazywa się (...) zamieszkały w S., nie znam jego adresu. On mi zaproponował kupno takich faktur, to było w 2017 lub 2019 r. On mi zaproponował, że skoro ja prowadzę działalność, to jest taka możliwość, że można kupić fakturę kosztową, czyli fakturę, która nie była wykonaną, tylko ja płaciłem za dokument w postaci faktury. Ja płaciłem za daną fakturę od 10 do 15 % wartości danej faktury (...).

Z kolei podczas przesłuchania z 30 kwietnia 2021 r. M. K. zeznał m.in., iż: (...) Po jakimś okresie prowadzenia legalnej działalności dostałem propozycję dorobienia sobie poprzez rozprowadzanie nierzetelnych, pustych faktur VAT-zostanie tzw. kurierem. Niestety na chwile obecną nie mogę wskazać, osoby która zaproponowała mi współpracę z obawy przed realnym wyrządzenia krzywdy mojej rodzinie. Przekazywano mi faktury i dostarczałem podmiotom, m.in. (...), którego znałem od lat i sprowadzałem dla niego towary z Chin i Tajwanu.

Po jakimś okresie legalnej działalności mojej firmy P zostało ml zaproponowane wystawienie "pustych faktur" również z mojej spółki. Ja zajmowałem się tylko przekazywaniem "pustych faktur" oraz legalnych faktur z mojej spółki (...).

Następnie, w trakcie przesłuchania z 22 października 2021 r. M. K. zeznał m.in., iż: (...) Ja przekazywałem mu "puste" faktury VAT. Część z faktur przekazywanych (...) było legalnych. To były m.in. faktury dotyczące zakupu maszyn do produkcji filtrów do klimatyzacji. Ja w ramach prowadzenia spółki P Sp. z o.o. dokonywałem zakupu tych maszyn i sprowadzałem je z Tajwanu do Polski. (...) "Pustych" faktur było więcej niż tych rzetelnych. (...) Z tego co pamiętam jeszcze to za fakturę ("pusta") (...) miał płacić ok 12-15%

Podczas przesłuchania z 15 września 2020 r. M1. M. zeznał, iż:

(...) ja z M. K. mieliśmy dwie działalności równocześnie, jedna to była spółka P Sp. z o.o., a druga to była spółka O Sp. z o.o. To wyglądało tak, że firma P Sp. z o.o. sprowadzała towary z Azji natomiast firma O sprzedawała część z tych towarów m.in. na portalu Allegro. Ja bardziej zajmowałem się sprzedażą tych towarów, czyli spółką O, niż spółką P, tak więc niedokładnie wiem co się działo w spółce P (...). (...) Pytanie: Kto w firmie Podpowiadał za politykę fakturową i księgowość, kwestie finansowe? Odpowiedź: M.K..

Natomiast podczas przesłuchania 30 kwietnia 2021 r. M1. M. stwierdził, iż: (...) Ja pośredniczyłem w przekazywaniu faktur. Mogłem się domyślać, że faktury były zawyżone i nic z tym nie zrobiłem. (...) Ja jeszcze będąc na wolności otrzymałem informację, nie powiem od kogo, że jak będę wyjaśniał to stanie mi się coś złego albo mojej rodzinie.

Postanowieniem z 14 września 2020 r., sygn. akt [...] Prokuratura Krajowa przedstawiła M1. M. zarzuty dotyczące m.in. tego, że jako członek zarządu P Sp. z o.o. przyjmował i wystawił nierzetelne faktury oraz poświadczające nieprawdę faktury VAT celem ujęcia ich w księgach rachunkowych, a następnie udzielaniu pomocy kolejnym podmiotom w zatajaniu prawdy oraz podawaniu nieprawdy w składanych przez podatnika deklaracjach VAT-7, co do prawa obniżenia podatku należnego o podatek naliczony.

Na podstawie złożonego przez podatnika wniosku z 14 grudnia 2023 r. w toku postępowania podatkowego prowadzonego przez organ pierwszej instancji przesłuchano w charakterze świadka G.Z. - właściciela firmy F.H.U. S1, który podczas przesłuchania z 18 stycznia 2024 zeznał, iż: w 2018 r. prowadziłem działalność zajmującą się sprzedażą i montażem sprzętu fitness i parku trampolin. Zeznał, że Spółka P nic kompletnie mu nie mówi. Nie zna M Co Sp. z o.o., D Sp. z o.o., M1 Sp. z o.o. Nie posiada wiedzy od kogo Skarżący nabywał towary, gdzie przewożono i magazynowano zakupione towary, które następnie Skarżącemu. Wyjaśnił, że Skarżący importował dla niego parki trampolin z Chin w pierwszym kwartale 2018 r. mieszczący się w W.

Na pytania strony min. wyjaśnił, że korzyścią przede wszystkim wysoki kredyt kupiecki, czyli odroczony termin płatności i pomoc Skarżącego w logistyce, który pomagał w formalnościach i organizacji transportu związanych z kupowaniem towaru w Stanach Zjednoczonych.

21 grudnia 2023 r., w siedzibie Urzędu Skarbowego w S. przesłuchano w charakterze świadka M1.M. - członka zarządu P Sp. z o.o., który zeznał:

Pytanie: W jakich okolicznościach Spółka nawiązała współpracę ze Skarżącym? Odpowiedź: Nie pamiętam. Skarżącym zajmował się Pan K. Pan K. zajmował się też stroną techniczną. Wiem, że dla Skarżącego importowaliśmy parki linowe. To było interesujące w tamtym czasie wiele takich parków powstawało.

Pytanie: Kto wystawiał fakturę VAT na rzecz Skarżącego z ramienia Spółki. Kto wystawił okazaną Panu fakturę VAT nr [...] z 7 lutego 2018 r.? Odpowiedź: Okazana faktura to nasza faktura. Nie wiem, kto ją wystawił. W firmie faktury wystawiałem ja lub M.K.

Pytanie: Od kogo zostały nabyte towary widniejące na tej fakturze? Odpowiedź: To pytanie bardziej do M. K. Ja nie obsługiwałem Skarżącego.

Pytanie: Czy zna Pan firmy M Co Sp. z o.o., D Sp. z o.o., M1 Sp. z o.o.? Co może Pan powiedzieć o tych firmach? Odpowiedź: Tak znam, mam je w zarzutach. Sprawę prowadzi prokuratura w S1. i podważa legalność tych firm.

Pytanie: Kto organizował nabycie tych towarów na wyżej wymienionej fakturze? Kto składał zamówienia? Kto zajmował się kwestiami związanymi np. z importem i przewozem tych towarów? Odpowiedź: Od strony technicznej M.K. On będzie bardziej zorientowany.

Pytanie: Gdzie przewożono i magazynowano zakupione towary, które następnie odsprzedano Skarżącemu na podstawie ww. faktury z 7 lutego 2018 r.? Odpowiedź: Mieliśmy magazyny w S. i w K. W S. na ul. [...], w K. adresu nie pamiętam. Tam towary były przepakowywane i rozwożone do klientów lub klienci sami je odbierali. W tej transakcji nie pamiętam, jak to wyglądało, że ze Skarżącym było kilka takich transakcji.

Pytanie: Proszę wskazać jaki udział w tych transakcjach miał Skarżący? Proszę o szczegółowe opisanie jego działań w tym zakresie. Odpowiedź: To pytanie należy kierować do Pana M. K., ja nie obsługiwałem Skarżącego.

Pytanie: Czy faktura obrazuje rzeczywiste zdarzenie gospodarcze? Odpowiedź: Zdecydowanie tak. Ja przypuszczam, że są dokumenty potwierdzające te transakcje, są przecież jakieś odprawy.

Skarżący 3 kwietnia 2024 r. został przesłuchany w charakterze strony, zeznając, co następuje:

Pytanie: Proszę o wskazanie na czym polegała Pana działalność gospodarcza w 2018 r. Odpowiedź: Handlem, w szczególności sprzęt fitness oraz projektowanie parków trampolin. Kupowałem, sprzedawałem wyposażenie parków trampolin oraz kupowałem i sprzedawałem sprzęt fitness.

Pytanie: Proszę wskazać w jaki sposób nawiązał Pan współpracę z firmą P Sp. z o.o.? Odpowiedź: Znałem się głównie z M.K. M.K. importował od wielu lat produkty z Azji. W pierwszym kwartale 2018 r. nabyłem od P park trampolin. M. K. był prezesem i udziałowcem P.

Pytanie: Proszę opisać współpracę z tą firmą w zakresie nabyć towarów. Jaki charakter miała ta współpraca? Odpowiedź: Mając klienta na park trampolin i zamówienie, zlecałem P kupno u dostawcy wyposażenia. Po złożeniu zamówienia towar był dostarczany na wskazany adres. Towary były zazwyczaj dużo gabarytowe. Ze względu na to były dostarczane na adres końcowego nabywcy.

Pytanie: Czy był Pan w siedzibie P Sp. z o.o. Jeśli tak to proszę ją opisać. Odpowiedź: Nie byłem. Spotykaliśmy się w S. m.in. w centrum S. Komunikowaliśmy się drogą elektroniczną.

Pytanie: Czy wie Pan od kogo ta spółka nabywała towary, które następnie Panu odsprzedawała? Odpowiedź: Wiedziałem ze względu na to, że ja projektowałem ten park, więc musiałem się kontaktować z dostawcą - H z siedzibą w Chinach. Kontaktowałem się z właścicielem Panem S1.T. Kontaktowaliśmy się w języku angielskim.

Pytanie: Kto organizował ww. transakcje nabyć - w tym także "wyposażenie parku trampolin" wykazanego na fakturze z 7 lutego 2018 r., nr [...]. Proszę opisać także pański udział w tych transakcjach (w tym miejscu Stronie okazano fakturę). Odpowiedź; Po mojej stronie było to zaprojektowanie parku i przygotowanie zamówienia tego parku. Po stronie P był import towaru i płatność. Ja nie miałem wystarczających możliwości finansowych, P dawało mi kredyt kupiecki. Obawiałem się importować samodzielnie, ponieważ miałem obawy odnośnie jakości towaru, jak i norm, które towar powinien spełniać. Ta odpowiedzialność obciążała importera. W 2018 r. jeszcze nie były sprecyzowane normy jeżeli chodzi o bezpieczeństwo dotyczące parków trampolin.

Pytanie: Gdzie odbierano towary zakupione od ww. spółki - w tym także "wyposażenie parku trampolin" wykazanego na fakturze z 7 lutego 2018 r., nr [...]? Odpowiedź: Towar był kierowany do końcowego odbiorcy, gdzie był składowany lub montowany. Ten konkretny park trampolin został dostarczony do W. pod adres ul. [...]. Nabywcą końcowym był Pan M2.D., z którym uzgadniałem warunki projektu. Park został zamontowany przez firmę S1. Obecnie ten park dalej funkcjonuje pod wskazanym adresem pod nazwą J.

Pytanie: Kto organizował transport towarów wykazanych w ww. fakturze z 7 lutego 2018 r., nr [...]? Jak ten transport wyglądał? Odpowiedź: V był organizatorem transportu. Ja natomiast przekazywałem informacje o transporcie tego towaru do V. Mieliśmy taką praktykę z innymi firmami, że to ja. przekazywałem do V zlecenia transportowe. Działo się tak, ponieważ byłem wieloletnim znajomym P. S., który w tej firmie pracował do końca 2017 r. Dzięki kontaktowi z tym panem i wielkości zamówień (tych firm, które zlecały transport było sporo) mieliśmy od V duże rabaty i odroczone terminy płatności.

Pytanie: Komu odsprzedał Pan towary wskazane na ww. fakturze z 7 lutego 2018 r., nr [...]? Odpowiedź: Firmie S1.

Pytanie: Czy ma Pan wiedzę na czym faktycznie polegała działalność P Sp. z o.o. Odpowiedź: Imporcie różnych specjalistycznych towarów np. elementów klimatyzacji, części samochodowych, drobnych artykułów AGD. Mieli swojego agenta w Azji – A., który był Polakiem. M.K. działał w imporcie od wielu lat, miał bardzo duże doświadczenie, jeśli chodzi o import. Jego ojciec do tej pory prowadzi dużą hurtownię z artykułami z dalekiego wschodu na [...] w K.

Pytanie: Co chciałby Pan jeszcze powiedzieć o transakcjach z P Sp. z o.o. - proszę o swobodną wypowiedź. Odpowiedź: Te transakcje były rzeczywiste, jak najbardziej. Świadczą to tym dokumenty, m.in. takie jak konosament morski (list przewozowy na statek), dokument CMR z transportu drogowego. Konosament morski jest dokumentem, który wskazuje, kto jest nabywcą towaru, to bardzo ważny dokument. Według mojej wiedzy powinien być w dyspozycji V.

Pytanie: Czego dotyczyło nabycie wykazane na fakturze (invoice) z 10 stycznia 2018 r (wpis w KpiR poz. 53) wystawionej przez H Co. LDT? W jaki sposób nawiązał Pan kontakty handlowe z tym podmiotem. Gdzie zainstalowano nabyty sprzęt? Komu go odsprzedano? W jaki Sposób uregulował Pan płatność za fakturę? (w tym miejscu stronie okazano fakturę). Odpowiedź: Na fakturze wykazane są sprzęty fitness. Towar w całości został sprzedany firmie S1. Moja faktura sprzedażowa będzie odpowiadać tej fakturze. Transport towaru odbywał się na tych samych zasadach, które opisałem powyżej. Płatność nastąpiła przelewem za pośrednictwem Akcenta CZ (finansowa instytucja oferująca lepsze warunki wymiany walut). Kontakty handlowe z H nawiązałem za pośrednictwem poprzedniego pracodawcy.

Pytanie: Czego dotyczyło nabycie wykazane na fakturach (invoice) z 8 marca 2018 r., 19 lutego 2018 r. (wpis KPIR poz 39, 37, 20) wystawionych przez E? (w tym miejscu stronie okazano faktury). Odpowiedź: To jest faktura wystawiona przez agencję celną. Dotyczy kosztów odprawy celnej. Dokument wpisany w KPIR nr 39 dotyczy transportu towarów wykazanych na fakturze, o której była mowa powyżej wystawionej przez H. Co do pozostałych faktur, sprawdzę w dokumentach i udzielę odpowiedzi pisemnej do akt sprawy. 

Pytanie: Czego dotyczyło nabycie wykazane na fakturze nr [...] z 18 lutego 2018 r. wystawionej przez V (wpis KPiR 18)? Jaki towar transportowano? Od kogo został nabyty? (w tym miejscu stronie okazano fakturę) Odpowiedź: Faktura dotyczy transportu wykazanego na ww. fakturze wystawionej przez H.

Pytanie: Czego dotyczyło nabycie wykazane na fakturze [...] z 30 stycznia 2018 r. wystawionej przez V (wpis w KPiR 9)? Jaki towar transportowano? Od kogo został nabyty (w tym miejscu stronie okazano fakturę) Odpowiedź: Teraz nie jestem pewien, sprawdzę w dokumentach, udzielę odpowiedzi pisemnej do akt sprawy w formie wyjaśnień.

Pytanie: Czego dotyczyło nabycie wykazane na fakturze nr [...] z 4 stycznia 2018 r. wystawionej przez T? (w tym miejscu stronie okazano fakturę) Odpowiedź: To była przesyłka kurierska skarpet.

Pytanie: Czego dotyczyło nabycie wykazane na fakturze nr [...] z 3 stycznia 2018 r. Wystawionej przez D1 Sp. z o.o. (wpis w KPiR nr 2)? Czy pamięta Pan jaki towar wskazano na zgłoszeniu celnym? (w tym miejscu stronie okazano fakturę) Odpowiedź: Faktura dotyczyła oklejania skarpet. Ten towar nie posiadał etykiety.

Pytanie: Czy ma Pan coś jeszcze do dodania w sprawie? Odpowiedź: Jeśli coś mi się przypomni ustosunkuję się na piśmie.

Pismem z 9 kwietnia 2024 r. Skarżący złożył wyjaśnienia stanowiące uzupełnienie ww. protokołu przesłuchania w zakresie zaewidencjonowanych przez podatnika w rejestrze zakupów faktur VAT wystawionych przez V Sp. z o.o. oraz E.

Uwzględniając ww. wniosek podatnika, Naczelnik pismem z 14 maja 2024 r., znak: [...] zwrócił się do L Sp. z o.o. (wcześniej V Sp. z o.o.) o przesłanie ww. dokumentów.

W odpowiedzi na ww. pismo L Sp. z o.o. przesłała jedynie fakturę z 2 stycznia 2018 r., nr [...] dotyczącą transportu morskiego, wystawioną na rzecz P Sp. z o.o. Z informacji zawartej na ww. fakturze wynika, iż została ona przesłana elektronicznie na adres [...].

Kolejno pismem z 22 maja 2024 r. podatnik przesłał do organu pierwszej instancji nieprzetłumaczony konosament morski potwierdzający nabycie wyposażenia parku trampolin z firmy H CO LTD przez P Sp. z o.o. oraz nw. oświadczenie M.K.:

Ja niżej podpisany M. K. oświadczam, iż reprezentowana przeze mnie Spółka P Sp. z 0.0. w grudniu 2017 r. dokonała importu od kontrahenta z Chin o nazwie H [...] H. wyposażenia parku trampolin, który następnie został sprzedany fakturą [...] z 7 lutego 2018 r. na rzecz Skarżącego (NIP [...]). Oświadczam również, iż sprzedaż wyposażenia parku trampolin została przez Spółkę P Sp. z o.o. wykazana do opodatkowania w zakresie podatku CIT i VAT za luty 2018 r. i że transakcja ta miała miejsce i była rzetelna.

W protokole badania ksiąg z 3 lipca 2024 r., przeprowadzonego w trakcie postępowania podatkowego przez organ pierwszej instancji uznano, iż prowadzone przez podatnika księgi za I kwartał 2018 r. są nierzetelne w części zewidencjonowania dowodów księgowych, w których wystawcami są P Sp. z o.o. oraz E. Wobec powyższego w ww. protokole stwierdzono, iż księgi w tym zakresie nie mogą stanowić dowodu w prowadzonym postępowaniu.

Ze zgromadzonego materiału dowodowego, zdaniem Dyrektora, wynika bezsprzecznie, iż Skarżący był faktycznym organizatorem transakcji nabycia towarów wskazanych na fakturze VAT nr [...] z 7 lutego 2018 r., która jedynie formalnie została wystawiona przez P Sp. z o.o., w szczególności zaznaczenia wymaga, iż Skarżący: 1) sporządził niezbędne do sprowadzenia przedmiotowych towarów dokumenty, tj. m.in. zamówienie, które bezpośrednio wysłał do producenta z Chin; 2) bezpośrednio do Agencji Celnej przesyłał dokumenty dotyczące odprawy celnej - fakturę zakupową, specyfikację towaru, konosament morski i otrzymane od producenta z Chin certyfikaty wymagane do odprawy celnej; 3) wystawiona przez P Sp. z o.o. faktura zakupowa została sporządzona na podstawie otrzymanej od Skarżącego szczegółowej specyfikacji wraz ze wskazaną szczegółowo ceną brutto; 4) ponosił koszty związane ze sprowadzeniem towaru z Chin tj. opłat celnych, transportu morskiego i transportu lądowego; 5) był posiadaczem konosamentu morskiego, który został przez Pana przesłany do Agencji Celnej.

Zaznaczania w tym miejscu wymaga, że konosament morski jest dokumentem transportowym w transporcie morskim, potwierdzającym zawarcie umowy przewozu oraz odbiór towaru przez przewoźnika, wystawianym przez armatora lub spedytora. Co przy tym, istotne jest on dokumentem zbywalnym, stanowiącym uprawnienie do odbioru i dysponowania towarem. Konosament morski jest więc dokumentem potwierdzającym własność towaru.

Jednocześnie z przedłożonych przez Skarżącego 10 sierpnia 2023 r. wyciągów bankowych wynika, iż należność za fakturę VAT nr [...] z 7 lutego 2018 r. wystawioną w lutym 2018 r. przez P Sp. z o.o. uregulowana została przelewami w wartości 267.000 zł, tj. wyższej o 21.000,00 zł niż wartość wynikająca z ww. faktury VAT, co sugeruje, że ww. nadwyżka nad kwotą wynikającą z faktury mogła stanowić "prowizję", którą M. K. zwyczajowo pobierał od "sprzedawanych" przez siebie "pustych faktur".

Wskazać należy także, iż zarówno ww. złożone przez Skarżącego zeznania oraz zeznania kontrahenta – G.Z. potwierdzają, iż Skarżący był doświadczonym i wieloletnim importerem towarów, który w grudniu 2017 r. i styczniu 2018 r. nabył bezpośrednio od tego samego producenta z Chin - H Co. LTD. ten sam asortyment. Wiedział w jaki sposób rozlicza się tego typu nabycia - co szczegółowo przedstawił Pan w zastrzeżeniach do protokołu badania ksiąg z 3 lipca 2024 r., znak: [...] sporządzonego przez organ pierwszej instancji - tj. korzystając m.in. z rozliczenia importu w procedurze 42, gdzie sprowadzając towar z państw trzecich na terytorium Unii Europejskiej ustanawia się w pierwszym państwie unijnym na terytorium, którego importowany towar wpływa przedstawiciela podatkowego, który przeprowadza procedury importowe oraz związane z odprawą celną towarów, a następnie przywóz towarów do Polski traktuje się jako wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów, które rozlicza się zarówno po stronie podatku naliczonego i należnego, a więc jest ono neutralne podatkowo. Uzyskanie więc od P Sp. z o.o. "krajowej", "pustej" faktury zakupowej, którą rozlicza się tylko po stronie podatku naliczonego umożliwiło Panu nieuprawnione obniżenie podatku naliczonego.

Wobec powyższego stwierdzić należy, iż całokształt zebranego w sprawie materiału dowodowego nie pozwala na przyjęcie, iż sporna faktura, której wystawcą była P Sp. z o.o. dokumentowała rzeczywiste zdarzenia gospodarcze. W transakcji tej P Sp. z o.o. nie działała jako podatnik, o którym mowa w art. 15 ust. 1 u.p.t.u. nigdy nie dysponowała towarem wskazanym na tej fakturze jako właściciel, gdyż w rzeczywistości to Skarżący dokonał nabycia (importu) towarów, o których mowa w fakturze VAT nr [...].

Nie ulega zatem wątpliwości, iż to Skarżący posiadał władztwo nad tym towarem. Dostawa przez P Sp. z o.o. tych towarów, udokumentowana na spornej fakturze nie mogła zatem mieć miejsca.

Podkreślić należy także ponownie, iż P Sp. z o.o. nie była rzetelnym podmiotem gospodarczym, zgromadzony w niniejszej sprawie materiał dowodowy wprost potwierdza, iż działała ona w zorganizowanej grupie przestępczej, której celem były wystawiania fikcyjnych faktur VAT-w tym także dla Skarżącego. Podkreślić należy, iż złożone przez prezesa zarządu P Sp. z o.o. - M.K. zeznania wskazują, że w pierwszym kwartale 2018 r. spółka nie prowadziła żadnych realnych transakcji. Co prawda ww. zeznał, że część wystawianych przez niego faktur dokumentowało rzeczywiste zdarzenia gospodarcze, lecz odnosiły się one do innych towarów niż te, które zostały wskazane na wystawionej dla Skarżącego fakturze nr [...]. Ponownie zaznaczenia w tym miejscu wymaga także, że P Sp. z o.o. została zarejestrowana w tzw. biurze wirtualnym, w którym nie była prowadzona żadna działalność gospodarcza, a ustalenia dokonane przez Prokuraturę Krajową i Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w G. wskazują, że działalność tej spółki stanowiła zorganizowane oszustwo w zakresie podatku od towarów i usług, którego celem było dążenie do uzyskania określonych korzyści za pośrednictwem czynności przez prawo niedopuszczalnych - wyczerpujących znamiona ustawowe przestępstwa karnego oraz karnego-skarbowego.

W związku z powyższym prawidłowo zastosowano w niniejszej sprawie przepisy prawa materialnego i uznał, że nie przysługiwało Skarżącemu prawo do pomniejszenia podatku należnego o podatek naliczony wynikający z tej faktury.

Wnioskowanie przeprowadzone przez organ pierwszej instancji oparte zostało przy tym na wszechstronnym materiale dowodowym, co znalazło swoje odzwierciedlenie w treści uzasadnienia zaskarżonej decyzji. Omówiono w nim szczegółowo ustalenia poczynione przez ten organ, a także wyprowadzone na ich podstawie konkluzje, by następnie ustalony na tej podstawie stan faktyczny poddać analizie w kontekście mających zastosowanie przepisów prawa.

Natomiast w kontekście twierdzeń skarżącego, iż za rzetelnością ww. transakcji mają świadczyć: prowadzona przez podatnika dokumentacja, zeznania oraz oświadczenie złożone przez podatnika i jego kontrahentów zaznaczenia wymaga, iż co prawda ich treść sugeruje, że przedmiotowa transakcja miała miejsce w formie udokumentowanej fakturą VAT, nr [...] z 7 lutego 2018 r., jednakże pozostają one w sprzeczności z innymi dowodami zgromadzonymi w sprawie, które - jak zostało wskazane w zaskarżonej decyzji - potwierdzają, iż w rzeczywistości to podatnik dokonał nabycia (importu) towarów znajdujących się na ww. fakturze VAT, a nie P Sp. z o.o., a zatem spółka ta na żadnym etapie nie dysponowała tym towarem jako właściciel i w konsekwencji nie mogła być podmiotem, który dokonał dostawy tychże towarów, wykazanych na spornej fakturze.

Podkreślenia wymaga, iż zgodnie z art. 88 ust. 3a pkt 4 lit. a u.p.t.u. nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku, gdy wystawione faktury (...) stwierdzają czynności, które nie zostały dokonane - w części dotyczącej tych czynności.

Zatem, aby faktury stanowiły podstawę do odliczenia podatku naliczonego muszą stwierdzać czynności, które faktycznie zostały dokonane. Tylko faktura rzetelna od strony podmiotowej i przedmiotowej, tzn. dokumentująca rzeczywistą czynność opodatkowaną podatnika, przez niego wykonaną i udokumentowaną tą fakturą, daje jej odbiorcy uprawnienie do odliczenia wykazanego w niej podatku.

2.4. W skardze podatnik wniósł o uchylenie w całości ww. decyzji obu organów podatkowych i uznanie ich za bezzasadne. Zaskarżonej decyzji zarzuty naruszenia:

1) art. 121, art. 122, art. 187 i art. 192 O.p., 2) art. 86 ust. 1, art. 88 ust. 3a pkt 4 lit. a) i art. 99 ust. 12 u.p.t.u.

Uzasadniając postawione zarzuty Skarżący stwierdził, że nie zgadza się z ww. decyzją, gdyż Dyrektor kierował się wyłącznie swobodną interpretacją Naczelnika Urzędu, który kierował się nie faktami i dowodami, a jedynie własną swobodną interpretacją dowodów oraz domniemaniem czynności, które nie miały miejsca wraz z wydaniem interpretacji, w jaki sposób skarżący powinien prowadzić działalność w zakresie podważonej przez urząd transakcji, gdzie nie jest to rolą urzędu skarbowego. Decyzja poparta jest interpretacją informacji, które nie powinny mieć żadnego negatywnego wpływu na określenie prawidłowości bądź legalnego przeprowadzenia transakcji, jak i określenia wiarygodności kontrahenta.

Zdaniem Dyrektora zgromadzony w przedmiotowej sprawie materiał dowodowy potwierdza, iż nie doszło do przeniesienia władztwa nad wyszczególnionym w ww, fakturze towarem, gdyż od momentu zamówienia i nabycia towarów od H CO. LTD władała nim wyłącznie firma podatnika, a zatem nie doszło do zdarzenia, które stanowiłoby odpłatną dostawę towarów pomiędzy podmiotami wskazanymi na tej fakturze, czyli Skarżącym oraz P Sp. z o.o., co jest niezgodne z przedstawionym materiałem dowodowym.

Podważenie legalności i wiarygodności transakcji motywowane jest postawionymi zarzutami, jak i zeznaniami udziałowców P Sp. z o.o. oraz zeznaniami wspomnianych udziałowców i osoby nie mającej nic wspólnego z działalnością Skarżącego, gdzie w zeznaniach nie ma żadnej wzmianki o osobie bądź firmie podatnika. Zeznania ww. osób nie mają nic wspólnego z działalnością lub podważoną transakcją, a jedynie są informacją dla urzędu o nieprawidłowościach mających miejsce w P Sp. z o.o.

Jak stwierdził Skarżący, decyzja wydana jest w oparciu o ignorowanie swobody działalności gospodarczej, pojęcia transakcji łańcuchowej, w której kilka podmiotów dokonuje dostawy tego samego towaru, ale fizycznie towar jest przemieszczany tylko raz, od pierwszego dostawcy do ostatniego nabywcy oraz współpracy na zasadach konsorcjum w ramach porozumienia zawartego pomiędzy dwoma lub więcej podmiotami gospodarczymi, w celu wspólnej realizacji konkretnego przedsięwzięcia lub celu gospodarczego.

Zdaniem Skarżącego, decyzja ta wydana została również z pominięciem reguły wypracowanej przez Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej, w myśl, której podatnik zachowuje prawo do odliczenia podatku naliczonego także wówczas, gdy faktura wystawiona była w celu dokonania oszustw podatkowych, jednakże on o tym nie wiedział i nawet dochowując należytej staranności, właściwej dla okoliczności danej transakcji, nie mógł tego podejrzewać.

Postawiony zarzut działania "w złej wierze" nie powinien mieć miejsca, gdyż - jak twierdzi skarżący - nie posiadał żadnej wiedzy o nielegalnej, niezwiązanej z importem działalności P Sp. z o.o., a wszelkie możliwe w tamtym czasie metody weryfikacji kontrahenta, którego wieloletnia działalność w zakresie importu towarów z krajów Azji nie podlega wątpliwości, zostały przez podatnika spełnione. Skarżący - jak twierdzi - nie miał zatem żadnej wiedzy na temat oszukańczej działalności przedstawicieli P Sp. z o.o., jak i nie mógł o tym wiedzieć wskutek swego niedbalstwa.

W złożonej skardze skarżący odniósł się także kolejno do zawartych w ocenie prawnej zaskarżonej decyzji okoliczności, które wskazano na poparcie podjętego rozstrzygnięcia, w tym m.in. do: 1) zeznań Skarżącego z 9 maja 2023 r., złożonych w ramach śledztwa o sygn. akt [...], 2) zeznań Skarżącego złożonych 3 kwietnia 2024 r. podczas przesłuchania przeprowadzonego przez organ pierwszej instancji, 3) pisemnych wyjaśnień K.B1., pracownika firmy V Sp., z o.o., pozyskanych przez Naczelnika w związku z kontrolą podatkową przeprowadzoną w P Sp. z o.o., 4) wynikających z przesłanego do organu pierwszej instancji pisma Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w G. z 23 sierpnia 2023 r., znak: [...] z oględzin siedziby P Sp. z o.o., 5) ustaleń wynikających z ww. protokołu kontroli podatkowej przeprowadzonej w P Sp. z o.o., na podstawie upoważnienia wydanego przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w G., znak: [...], [...] z 23 listopada 2020 r., w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych za 2018 r., 6) zeznań M1. M. - jednego ze wspólników P Sp. z o.o.., przesłuchanego w toku śledztwa o sygn. akt [...] 15 września 2020 r. oraz 30 kwietnia 2021 r., 7) zeznań złożonych 15 września 2020 r., 30 kwietnia 2021 r. i 22 października 2021 r. przez M. K., w toku śledztwa o sygn. akt [...], 8) zeznań G.B. - byłego wspólnika Skarżącego - z 8 maja 2023 r., złożonych w toku śledztwa o sygn. [...].

Zdaniem Skarżącego ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego nie wynika, iż był on faktycznym organizatorem transakcji nabycia towarów wskazanych na fakturze VAT nr [...] z 7 lutego 2018 r., która, zdaniem Dyrektora, jedynie formalnie została wystawiona przez P Sp. z o.o.

2.5. W odpowiedzi na skargę Dyrektor wniósł o jej oddalenie.

2.6. Na rozprawie w dniu 21 kwietnia 2026 r. Skarżący, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie, wniósł o zasądzenie kosztów sądowych.

Pełnomocnik Dyrektora podtrzymał dotychczasowe stanowisko.

3. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:

3.1. Skarga okazała się zasadna.

3.2. Uwzględnienie skargi następuje w przypadku stwierdzenia przez sąd naruszenia przepisów prawa materialnego, jeżeli miało ono wpływ na wynik sprawy lub naruszenia przepisów prawa procesowego, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a także dające podstawę do wznowienia postępowania - art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze. zm., dalej: p.p.s.a.). Ponadto zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

3.3. Istotą sporu w niniejszej sprawie jest pozbawienie Skarżącego przez organy podatkowe za I kwartał 2018 r. prawa do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktury VAT nr [...] z 7 lutego 2018 r., wystawionej przez P Sp. z o.o. stwierdzającej nabycie przez Skarżącego wyposażenia parku trampolin.

Przesądzenie spornej kwestii wymaga ustalenia czy podmiot wskazany na ww. fakturze – P Sp. z o.o. działał jako podatnik podatku od towarów i usług, czy też jak twierdzi Dyrektor, podatnikiem był Skarżący.

Dyrektor zakwestionował bowiem prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony wynikający z ww. faktury VAT nr [...] z 7 lutego 2018 r. uznając, że jest ona nierzetelna - nie odzwierciedla rzeczywistego zdarzenia gospodarczego, ponieważ nie wypełnia dyspozycji art. 7 ust. 1 u.p.t.u., zgodnie z którym przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 u.p.t.u., rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Jego zdaniem zgromadzony w przedmiotowej sprawie materiał dowodowy potwierdza, iż nie doszło do przeniesienia władztwa nad wyszczególnionym w ww. fakturze towarem, gdyż od momentu zamówienia i nabycia towarów od H CO. LTD. wyłącznie Skarżący nim władał, a zatem nie doszło do odpłatnej dostawy towarów pomiędzy podmiotami wskazanymi na tej fakturze, czyli Skarżącym oraz P Sp. z o.o.

3.4. Dokonując kontroli zaskarżonej decyzji, mając na uwadze art. 134 p.p.s.a., w pierwszej kolejności stwierdzić należy, że w sprawie nie doszło do przedawnienia zobowiązania podatkowego w podatku VAT za I kwartał 2018 r., które nie uległo przedawnieniu 31 grudnia 2023 r., z uwagi na zawieszenie biegu terminu przedawnienia ww. zobowiązania podatkowego 8 maja 2023 r.

Co do zasady, w myśl art. 70 § 1 O.p. zobowiązanie podatkowe przedawnia się z upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności podatku, o ile nie wystąpią sytuacje, w których bieg terminu tego przedawnienia ulega zawieszeniu lub przerwaniu.

W myśl art. 70 § 6 pkt 1 O.p. bieg terminu przedawnienia zostaje zawieszony z dniem wszczęcia postępowania w sprawie o przestępstwo skarbowe lub wykroczenie skarbowe, o którym podatnik został zawiadomiony, jeżeli popełnienie przestępstwa lub wykroczenia wiąże się z niewykonaniem tego zobowiązania.

Zgodnie z art. 70c O.p., organ podatkowy właściwy w sprawie zobowiązania podatkowego, z którego niewykonaniem wiąże się podejrzenie popełnienia przestępstwa skarbowego lub wykroczenia skarbowego, zawiadamia podatnika o nierozpoczęciu lub zawieszeniu biegu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego w przypadku, o którym mowa w art. 70 § 6 pkt 1, najpóźniej z upływem terminu przedawnienia o którym mowa w art. 70 § 1, oraz o rozpoczęciu lub dalszym biegu terminu przedawnienia po upływie okresu zawieszenia.

Z kolei stosownie do art. 70 § 7 pkt. 1 O.p. bieg terminu przedawnienia rozpoczyna się, a po zawieszeniu biegnie dalej, od dnia następującego po dniu prawomocnego zakończenia postępowania w sprawie o przestępstwo skarbowe lub wykroczenie skarbowe.

Z postanowienia Prokuratury Krajowej z 27 kwietnia 2023 r., sygn. akt [...] wynika, że przedstawiono Skarżącemu zarzuty dotyczące m.in. tego, że w okresie od co najmniej 15 lipca 2015 r. do 25 lutego 2019 r. w S., D. i innych miejscowościach na terenie Polski, w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu tego samego zamiaru oraz przy wykorzystaniu takiej samej sposobności w celu osiągnięcia korzyści majątkowych, czyniąc sobie z popełnienia przestępstw skarbowych stałe źródło dochodu, w ramach zorganizowanej grupy przestępczej przyjął wymienione w ww. postanowieniu faktury VAT w swoich rozliczeniach, a następnie złożył deklaracje VAT-7 za poszczególne okresy rozliczeniowe i poprzez obniżenie podatku należnego o podatek naliczony w kwocie 131.858,95 zł, wynikający z nierzetelnych faktur zakupu, co do których zgodnie z art. 88 ust. 3a pkt 4a u.p.t.u. nie przysługuje podatnikowi prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o podatek naliczony z nich wynikający.

W ww. postanowieniu wskazano m.in. fakturę VAT nr [...] z 7 lutego 2018 r. wystawioną przez P Sp. z o.o., której rozliczenie przez Skarżącego w prowadzonych rejestrach stanowiło podstawę do przestawienia ww. zarzutów. Treść postanowienia została Skarżącemu ogłoszona 8 maja 2023 r.

Pismem z 4 października 2023 r., znak; [...] Naczelnik zawiadomił Skarżącego na podstawie art. 70c O.p., że bieg terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego z tytułu od towarów i usług za I kwartał 2018 r. został zawieszony 8 maja 2023 r. zawiadomienie doręczono Skarżącemu 5 października 2023 r.

Prokuratura Okręgowa wyraziła zgodę na udostępnienie, włączenie i wykorzystanie przesłanego postanowienia o wszczęciu śledztwa z 28 czerwca 2019 r., sygn. akt [...] oraz kopii postanowienia z 27 kwietnia 2023 r., sygn. akt [...] o przedstawieniu zarzutów w ramach prowadzonego pod znakiem: [...] postępowania odwoławczego oraz osobnym pismem z 29 listopada 2019 r., sygn. akt [...] poinformowała, iż postępowanie [...] [...] Wydziału Zamiejscowego Departamentu do Spraw Przestępczości Zorganizowanej i Korupcji Prokuratury Krajowej w S1. prowadzone między innymi przeciwko Skarżącemu jest dalej w toku.

W niniejszej sprawie zaistniały więc okoliczności zawieszające bieg terminu przedawnienia ww. zobowiązania podatkowego w myśl art. 70 § 6 pkt 1 O.p.

Jak wynika z pisma [...] Wydziału Zamiejscowego Departamentu do Spraw Przestępczości Zorganizowanej i Korupcji Prokuratury Krajowej w S1. z 24 sierpnia 2023 r., sygn. akt [...] skierowanego do Naczelnika, śledztwo to zostało wszczęte 28 czerwca 2019 r. i dotyczy m.in. uszczupleń podatkowych w podatku od towarów i usług dokonanych w związku z działaniem Skarżącemu. Śledztwo zostało wszczęte przez Prokuraturę Krajową - a więc organ niezależny od organów Krajowej Administracji Skarbowej - na długo przed ustawowym terminem przedawnienia zobowiązania podatkowego za I kwartał 2018 r., a dokonane w jego trakcie ustalenia dały Prokuraturze Krajowej podstawy do przekształcenia prowadzonego śledztwa w postępowanie ad personam w stosunku do Skarżącego, z uwzględnieniem przesłanki uprawdopodobnienia winy w popełnieniu czynu zabronionego. Oznacza to więc, iż w sprawie zebrano materiał dowodowy potwierdzający popełnienie czynu zabronionego, co pozwala na uznanie, że postępowanie karne-skarbowe nie zostało wszczęte wyłącznie w celu zawieszenia biegu terminu przedawnienia zobowiązań podatkowych.

Biorąc pod uwagę powyższe zasadnie twierdzi Dyrektor, iż nie można mówić o instrumentalnym wszczęciu ww. postępowania karnego-skarbowego, mającego jedynie na celu zawieszenie biegu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego za I kwartał 2018 r.

3.5. Dalej wskazać należy, że zarzuty skargi obejmują zarówno naruszenia prawa materialnego jak i procesowego. Sąd w pierwszej kolejności odniesie się do naruszeń prawa procesowego, albowiem determinują one możliwość kontroli sądowej sprawy co do meritum. Tylko prawidłowo ustalony stan faktyczny sprawy zgodnie ze standardami wynikającymi z Ordynacji podatkowego i jego ocena prawna umożliwiają prawidłowe zastosowanie przepisów prawa materialnego.

W tych ramach Sąd uznał, że doszło do naruszenia przepisów prawa procesowego w stopniu uzasadniającym eliminację zaskarżonej decyzji z obrotu prawnego, tj. w sposób mogący mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Gdyby bowiem organy podatkowe w sposób wyczerpujący zebrały i rozpatrzyły materiał dowodowy w sprawie rozstrzygnięcie mogłoby być inne.

Zdaniem Sądu zasadne okazały się zarzuty skargi nakierowane na podważenie ustalonego w sprawie stanu faktycznego oraz jego ocenę prawną. W sprawie doszło bowiem do naruszenia – w sposób mogący mieć istotny wpływ na wynik sprawy - art. 120, art. 121 § 1, art. 122, art. 124, art. 180 § 1, art. 187 § 1 oraz art. 191 O.p.

Oceniając przeprowadzone postępowanie przypomnieć należy, że na organy podatkowe nałożony został obowiązek podjęcia wszelkich niezbędnych działań w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy, czemu towarzyszy obowiązek zebrania i wyczerpującego rozpatrzenia całego materiału dowodowego (art. 122 i art. 187 § 1 O.p.). Warunkiem prawidłowego ustalenia stanu faktycznego sprawy jest nie tylko zebranie wszystkich istotnych dla sprawy dowodów, ale również ich prawidłowa ocena. Oceny tej organ powinien dokonać na podstawie własnej wiedzy oraz doświadczenia życiowego, a o jej prawidłowości decyduje to, czy wyciągnięte przez organ wnioski mają logiczne uzasadnienie (art. 191 O.p.). Dowodem jest wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienie sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem (art. 180 § 1 O.p.). Organ podatkowy jest zobowiązany do zgromadzenia dowodów, w takim zakresie, w jakim jest to niezbędne do ustalenia stanu faktycznego (wyrok NSA z 20 stycznia 2010 r. II FSK 1313/08).

Art. 122 w związku z art. 187 § 1 O.p. wymagają podjęcia wszelkich niezbędnych działań w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy w postępowaniu podatkowym, a także zebrania i w sposób wyczerpujący rozpatrzenia całego materiału dowodowego. Natomiast w świetle art. 191 O.p. organ podatkowy ocenia na podstawie całego zebranego materiału dowodowego czy dana okoliczność została udowodniona.

Podkreślić także należy, że prawo Unii nie wyklucza możliwości kontroli przez właściwy organ rzeczywistego charakteru transakcji wskazanych przez podatnika na fakturze i ewentualnej korekty wysokości zobowiązania podatkowego wynikającej z deklaracji podatnika. Wynik takiej kontroli stanowi, podobnie jak deklaracja i zapłata przez wystawcę faktury wyszczególnionego na niej podatku VAT, jedną z okoliczności, jaką sąd krajowy winien wziąć pod uwagę przy ocenie rzeczywistego charakteru konkretnej transakcji opodatkowanej będącej podstawą prawa odbiorcy faktury do odliczenia podatku (wyrok TSUE z dnia 31 stycznia 2013 r., w sprawie C‑642/11, Stroj trans EOOD, pkt 37 EU:C:2013:54).

Skarżący wykazał także, iż doszło do naruszenia przepisów proceduralnych, w tym art. 120 O.p., zgodnie z którym organy podatkowe działają na podstawie przepisów prawa. W rozpoznawanej sprawie, wbrew twierdzeniom Dyrektor, uchybienie przepisom prawa procesowego niewątpliwie miały wpływ na rozstrzygnięcie sprawy, tj. przesądzenie zasadności skorzystania przez stronę skarżącą z prawa do odliczenia podatku naliczonego. Takie postępowanie niewątpliwie narusza wynikającą z art. 121 O.p. zasadę zaufania do organów podatkowych. Nie można również przyjąć, że prowadzone postępowanie respektowało wynikającą z art. 122 O.p. zasady prawdy obiektywnej, w myśl, której organy podatkowe podejmują wszelkie niezbędne działania celem dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy w postępowaniu podatkowym. W badanej sprawie organy podatkowe nie uczyniły zadość ww. przepisowi.

Zdaniem Sądu, w niniejszej sprawie nie zostały zgromadzone dowody umożliwiające ustalenie pełnego stanu faktycznego, umożliwiającego rozstrzygnięcie sprawy i zastosowania przepisów prawa materialnego, co było obowiązkiem organu. Należy bowiem zaznaczyć, że na podstawie art. 133 § 1 zdanie pierwsze p.p.s.a. sąd wydaje wyrok po zamknięciu rozprawy na podstawie akt sprawy, chyba że organ nie wykonał obowiązku, o którym mowa w art. 54 § 2. Sąd administracyjny nie dokonuje zatem ustaleń faktycznych w zakresie objętym sprawą administracyjną. Sąd ten bada, czy ustalenia faktyczne dokonane przez organy administracji publicznej, których decyzje zostały zaskarżone, odpowiadają prawu. Sąd, dokonując kontroli zaskarżonego rozstrzygnięcia, może natomiast stwierdzić, że stan ten został ustalony wadliwie na skutek naruszenia zasad dotyczących gromadzenia materiału dowodowego lub jego oceny. Uznanie za wadliwe rozstrzygnięcia organu w tym zakresie nie nakłada jednak na Sąd obowiązku przesądzenia, jaki w rzeczywistości był stan faktyczny sprawy.

Ww. wykazane uchybienia przepisom prawa procesowego znajdują odzwierciedlenie w uzasadnieniu zaskarżone decyzji. Doszło także zatem do naruszenia art. 210 § 1 pkt 6 i art. 210 § 4 O.p., zgodnie z którym organ podatkowy w wydanej decyzji zobligowany jest zawrzeć uzasadnienie prawne i faktyczne, a więc wskazać fakty, które organ uznał za udowodnione, dowody, którym dał wiarę oraz przyczyny dla których pozostałym odmówił wiarygodności, a następnie dokonać subsumpcji do określonych przepisów prawa znajdujących zastosowanie w ustalonym stanie faktycznym.

3.6. Sąd nie podzielił natomiast zarzutu naruszenia art. 192 O.p., zgodnie z którym okoliczność faktyczna może być uznana za udowodnioną, jeżeli strona miała możliwość wypowiedzenia się co do przeprowadzonych dowodów.

Jak zasadnie wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 5 listopada 2021 r. I GSK 456/21 z treści art. 192 O.p. jednoznacznie wynika, iż pomiędzy postępowaniem dowodowym a umożliwieniem dłużnikowi podatkowemu wypowiedzenie się co do zebranych dowodów istnieje ścisły związek, oznaczający, że nawet najbardziej gruntownie zebrane w tej procedurze dowody tylko wtedy będą mogły stanowić podstawę do ustalenia stanu faktycznego, jeżeli podatnik miał możliwość wypowiedzenia się. W przeciwnym wypadku zaniedbanie tego obowiązku sprawia, że dowody, co do których podatnik nie miał możliwości wypowiedzenia, są "bezwartościowe" i nie będą mogły być wykorzystane do udowodnienia jakiejkolwiek okoliczności.

W rozpoznawanej sprawie Skarżący miał możliwość wypowiedzenia się co do przeprowadzonych dowodów. Postanowieniem Dyrektora z 24 stycznia 2025 r., znak: [...] wyznaczono podatnikowi termin do wypowiedzenia się w zakresie zgromadzonego materiału dowodowego, z czego skorzystał 28 stycznia 2025 r. (vide protokół z zapoznania z materiałem dowodowym w postępowaniu odwoławczym). Dodatkowo pismem z 30 stycznia 2025 r. Skarżący wypowiedział się w sprawie zebranego materiału dowodowego, a organ odwoławczy odniósł się do przedstawionych w piśmie argumentów w zaskarżonej decyzji stwierdzając, iż zakwestionowanie przez organ pierwszej instancji transakcji udokumentowanej fakturą VAT, nr [...] z 7 lutego 2018 r. nie odnosi się - jak zdaje się sugerować podatnik - bezpośrednio do strony przedmiotowej tej transakcji (faktu istnienia towaru), a dotyczy jej strony podmiotowej (zaistnienia dostawy towarów pomiędzy podmiotami wskazanymi na tej fakturze).

Jednak, zdaniem Sądu, w rozpoznawanej sprawie sama możliwości wypowiedzenia się co do zebranego w sprawie materiału dowodowego- w sytuacji, gdy materiał ten nie był kompletny - nie oznacza, że teza Dyrektora została udowodniona. Przepis art. 192 O.p. ma bowiem wyłącznie zastosowanie, gdy organ podatkowy respektując nałożone na niego przepisami Ordynacji podatkowej zebrał w sposób wyczerpujący cały, kompletny materiał dowodowy pozwalający na prawidłowe ustalenie stanu faktycznego.

3.7. Podkreślić także należy, że jakkolwiek w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji Dyrektor przywołuje zeznania świadków i Skarżącego, złożone głównie w toku postępowań karnych skarbowych oraz inne okoliczności mające w jego ocenie podważać rzetelność zakwestionowanej faktury VAT z 7 lutego 2018 r., to reasumując swoje rozważania zasadnicze znaczenie nadaje złożonym w śledztwie zeznaniom M.K. – prezesa P Sp. z o.o. (strona 40 zaskarżonej decyzji). Zeznania te, wbrew twierdzeniom Dyrektora, nie potwierdzają, że ww. zakwestionowana faktura jest nierzetelna. Tymczasem Dyrektor bezkrytyczne wywiódł i nich wniosek, że jest przeciwnie.

Ponadto włączenie do akt sprawy podatkowej akt z innych postępowań nie wyklucza bowiem ich oceny przez organ podatkowy prowadzący postępowanie. W toku postępowania podatkowego organy autonomicznie gromadzą i oceniają materiał dowodowy przez pryzmat regulacji określonych w Ordynacji podatkowej. Ustalenia sprawy karnej, co do zasady, nie wiążą organów podatkowych i nie mogą zastąpić ustaleń poczynionych w postępowaniu podatkowym. Są one dokonywane na podstawie odrębnej procedury i mają na celu ustalenie odmiennych przesłanek związanych z możliwością przypisania odpowiedzialności karnej. Natomiast postępowanie dowodowe prowadzone przed organami podatkowymi realizuje inne cele niż postępowanie karnoskarbowe.

Niezależnie od tego, zdaniem Sądu Dyrektor ma świadomość, że zebrany w sprawie materiał dowodowy, nie jest wystarczający do przesądzenia spornej kwestii. Dowodem na to są skierowane do M.K. wezwania w charakterze świadka pismami z dnia 2 października 2023 r., 19 grudnia 2023 r. 16 lutego 2024 r., jednak adresat nie podejmował ww. pism. Z akt sprawy nie wynika także, aby na M. K. nałożone zostały kary pieniężne. Tymczasem to M. K., jak wynika z akt sprawy, to on jest osobą, która posiada wiedzę co do rzetelności zakwestionowanej faktury.

Z uzasadnienia zaskarżonej decyzji wynika, że na wezwanie z 4 października 2021 r. M. K. - prezes zarządu P Sp. z o.o. udzielił odpowiedzi, w której wskazał, że ze względu na to, iż przebywa w areszcie śledczym nie wie dokładnie, gdzie znajduje się dokumentacja P Sp. z o.o. oraz że transakcje zaewidencjonowane w ewidencjach księgowych za 2018 r. P Sp. z o.o. odzwierciedlają rzeczywiste zdarzenia gospodarcze;

Następnie, w trakcie przesłuchania z 22 października 2021 r. M. K. zeznał m.in., iż: (...) Ja przekazywałem mu "puste" faktury VAT. Część z faktur przekazywanych (...) było legalnych. To były m.in. faktury dotyczące zakupu maszyn do produkcji filtrów do klimatyzacji. Ja w ramach prowadzenia spółki P Sp. z o.o. dokonywałem zakupu tych maszyn i sprowadzałem je z Tajwanu do Polski. (...) "Pustych" faktur było więcej niż tych rzetelnych. (...) Z tego co pamiętam jeszcze to za fakturę ("pusta") (...) miał płacić ok 12-15%

Natomiast pismem z 22 maja 2024 r. podatnik przesłał do organu pierwszej instancji nieprzetłumaczony konosament morski potwierdzający nabycie wyposażenia parku trampolin z firmy H CO LTD przez P Sp. z o.o. oraz nw. oświadczenie M. K.:

Ja niżej podpisany M. K. oświadczam, iż reprezentowana przeze mnie Spółka P Sp. z 0.0. w grudniu 2017 r. dokonała importu od kontrahenta z Chin o nazwie H [...] H. wyposażenia parku trampolin, który następnie został sprzedany fakturą [...] z 7 lutego 2018 r. na rzecz S.H. S (NIP [...]). Oświadczam również, iż sprzedaż wyposażenia parku trampolin została przez Spółkę P Sp. z o.o. wykazana do opodatkowania w zakresie podatku CIT i VAT za luty 2018 r. i że transakcja ta miała miejsce i była rzetelna.

Ponadto wskazać należy, że z protokołu kontroli P Sp. z o.o. nie wynika, aby zakwestionowana faktura z 7 lutego 2018 r. wydana przez ten podmiot na rzecz Skarżącego została zakwestionowana.

Mając na uwadze powyższe, rozważenie przez Sąd zarzutów strony skarżącej nakierowanych na naruszenie przez Dyrektora art. 86 u.p.t.u., art. 88 ust. 3a pkt 4 lit a) i art. 99 ust. 12 u.p.t.u. okazało się przedwczesne i bezprzedmiotowe.

Powołane w uzasadnieniu wyroki sądów administracyjnych są dostępne na stronie http://orzeczenia.nsa.gov.pl. Natomiast wyroki Trybunału Sprawiedliwości na stronie https://curia.europa.eu.

3.8. Mając na uwadze powyższe Sąd wyeliminował z obrotu prawnego decyzję na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 i c) p.p.s.a.

O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 i art. 205 § 1 p.p.s.a. Zasądzone koszty postępowania obejmują wpis w wysokości 1 380 zł.

Rozpoznając sprawę ponownie Dyrektor uzupełni materiał dowodowy o zeznania kluczowego w sprawie świadka – M. K. – prezesa kontrahenta Skarżącego P Sp. z o.o., tj. spółki, która widnieje na zakwestionowanej przez organy fakturze z 7 lutego 2018 r. nr [...]. W tym zakresie organ odwoławczy wykorzysta wszystkie instrumenty prawne wynikające zarówno z Ordynacji podatkowej jak i ustaw kompetencyjnych. Dalej Dyrektor dokona ponownej analizy materiału dowodowego mającą na celu ustalenie czy ww. faktura została wystawiona przez P Sp. z o.o. i dokumentuje rzeczywiste zdarzenie gospodarcze. Powyższe pozwoli przesądzenie kto był podatnikiem podatku VAT z tytułu dostawy wskazanej na ww. fakturze, a także czy Skarżący miał prawo do odliczenia podatku naliczonego wykazanego na tej fakturze. Powyższe czynności Dyrektor dokonana uwzględniając ocenę prawną zawartą w niniejszym wyroku, a także z uwzględnieniem orzecznictwa krajowego i TSUE.