Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący asesor WSA Paweł Gorajewski po rozpoznaniu w dniu 25 października 2023 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. J. i P. J. na decyzję Bankowego Funduszu Gwarancyjnego z dnia [...] września 2022 r. nr [...] w przedmiocie przymusowej restrukturyzacji postanawia: 1) odrzucić skargę; 2) zwrócić solidarnie E. J. i P. J. ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpis sądowy od skargi uiszczony w wysokości 200 (dwieście) złotych.

W dniu 10 października 2022 r. (zob. datownik na kopercie – k. 67 akt sądowych) Pani E. J. i Pan P. J. (dalej zwani "Skarżącymi") nadali w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego skargę na decyzję Bankowego Funduszu Gwarancyjnego z [...] września 2022 r. (nr [...]) o wszczęciu przymusowej restrukturyzacji wobec G. S.A. z siedzibą w W. (dalej zwanego "Bankiem"), umorzeniu instrumentów kapitałowych, zastosowaniu instrumentu przymusowej restrukturyzacji w formie instytucji pomostowej oraz ustanowieniu administratora banku. W uzasadnieniu skargi Skarżący stwierdzili m.in. (s. 10), że spełnili wymóg zachowania terminu 7 dni do zaskarżenia decyzji, zauważając przy tym, że termin ten rozpoczął bieg od daty ogłoszenia decyzji na stronie internetowej Bankowego Funduszu Gwarancyjnego, co miało miejsce 30 września 2022 r., a zatem termin zaskarżenia decyzji upływa 7 października 2022 r.

Od skargi Skarżący uiścili wpis sądowy w wysokości 200 zł (zob. k. 72 akt sądowych).

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Na wstępie podkreślić należy, że zaskarżona decyzja została wydana na podstawie przepisów ustawy z 10 czerwca 2016 r. o Bankowym Funduszu Gwarancyjnym, systemie gwarantowania depozytów oraz przymusowej restrukturyzacji (tekst jedn. Dz. U. z 2022 r., poz. 2253; dalej zwanej "ustawą o BFG"). Z art. 103 ust. 5 ustawy o BFG wynika, że od decyzji rada nadzorcza podmiotu w restrukturyzacji może wnieść skargę do sądu administracyjnego, w terminie 7 dni od dnia doręczenia uzasadnienia decyzji temu podmiotowi, przy czym uprawnionym do wniesienia skargi do sądu administracyjnego jest również każdy, kogo interes prawny został naruszony decyzją. Z kolei w art. 109 ust. 1 pkt 1 ustawy o BFG ustawodawca określił, że Fundusz niezwłocznie zamieszcza na swojej stronie internetowej decyzję o wszczęciu przymusowej restrukturyzacji oraz wydane w ramach przymusowej restrukturyzacji decyzje, o których mowa w art. 11 ust. 4 pkt 2, 4-8, 11, 12 i 17-26, lub informację o tych decyzjach oraz przyczynach i skutkach wydania tych decyzji, w szczególności dla klientów indywidualnych.

Zauważyć należy, że w sprawach dotyczących decyzji Bankowego Funduszu Gwarancyjnego w przedmiocie wszczęcia przymusowej restrukturyzacji Naczelny Sąd Administracyjny stanął na stanowisku, że termin do zaskarżenia takiej decyzji przez podmiot niebędący jej adresatem, ale którego interes prawny miał doznać uszczerbku w związku z jej wydaniem, wynosi 7 dni od dnia ogłoszenia decyzji lub informacji o przyczynach i skutkach wydania tej decyzji (art. 109 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 103 ust. 5 ustawy o BFG; por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z 11 sierpnia 2020 r. o sygn. akt II GZ 221/20 i z 8 października 2020 r. o sygn. akt II GZ 290/20).

Informacja o przyczynach i skutkach wydania decyzji zaskarżonej w niniejszej sprawie ukazała się na stronie internetowej Bankowego Funduszu Gwarancyjnego (informacja dostępna pod adresem: https://www.bfg.pl/bfg-rozpoczal-przymusowa-restrukturyzacje-[...]-s-a-ktorego-dzialalnosc-zostanie-przeniesiona-do-wspolnego-banku-bfg-i-systemu-ochrony-bankow-komercyjnych-utworzonego-przez-osiem-bankow/#pe-content) w dniu 30 września 2022 r., a zatem ostatnim dniem terminu do wniesienia skargi był 7 października 2022 r. Natomiast Skarżący złożyli skargę w dniu 10 października 2022 r. (data nadania polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego), a zatem po terminie.

Zgodnie z art. 11 ust. 6 ustawy o BFG do postępowania w sprawie skarg na decyzje, o których mowa w ust. 4 (a więc m.in. wydawaną na podstawie art. 11 ust. 4 pkt 1 ustawy o BFG decyzję o wszczęciu przymusowej restrukturyzacji), w zakresie nieuregulowanym w ustawie stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, z wyłączeniem art. 61 § 2 i 3 tej ustawy. Stwierdzić należy, że ustawa o BFG nie określa skutków prawnych uchybienia terminu do dokonania czynności procesowej, w tym złożenia skargi po terminie. Wobec tego w tym zakresie odpowiednie zastosowanie znajdowały przepisy ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2023 r., poz. 1634; dalej zwanej "ppsa").

Zgodnie z art. 83 § 3 ppsa oddanie pisma w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe albo placówce pocztowej operatora świadczącego pocztowe usługi powszechne w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej, Konfederacji Szwajcarskiej lub państwie członkowskim Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - stronie umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, albo polskim urzędzie konsularnym jest równoznaczne z wniesieniem go do sądu. Natomiast w art. 85 ppsa określono, że czynność procesowa podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Z kolei art. 58 § 1 pkt 2 ppsa stanowi, że sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia.

Skoro skarga Skarżących została złożona (przez nadanie jej w placówce pocztowej) po upływie terminu na dokonanie tej czynności procesowej, to – stosownie do wskazanych przepisów – sąd miał obowiązek odrzucenia tejże skargi.

Odrzucenie skargi wiązało się z kolei z obowiązkiem zwrotu Skarżącym uiszczonego przez nich wpisu od skargi. Zgodnie bowiem z art. 232 § 1 pkt 1 ppsa sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy.

Mając na względzie opisane wyżej okoliczności, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i art. 232 § 1 pkt 1 ppsa w związku z art. 11 ust. 6 ustawy o BFG postanowił, jak w sentencji.