Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Małgorzata Rysz po rozpoznaniu w dniu 12 grudnia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażaleń P. Spółka jawna w S., Rzecznika Małych i Średnich Przedsiębiorców na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 28 maja 2024 r. sygn. akt III SA/Wr 147/24 w zakresie odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonej czynności w sprawie ze skargi P. Spółka jawna w S. na czynność Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Farmaceutycznego we Wrocławiu z dnia 28 lutego 2024 r. w przedmiocie zmiany statusu apteki ogólnodostępnej w rejestrze aptek postanawia: oddalić zażalenia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu (dalej zwany: "WSA", "Sądem pierwszej instancji") postanowieniem z 28 maja 2024 r., sygn. akt III SA/Wr 147/24, po rozpoznaniu wniosku P. Spółka jawna w S. (dalej zwanej: "skarżącą", "Spółką") o wstrzymanie wykonania czynności Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Farmaceutycznego we Wrocławiu (dalej zwanego: "WIF") polegającej na zmianie statusu apteki ogólnodostępnej o nazwie [...] położonej w L. przy ul. [...] z "aktywna" na "czasowo nieczynna" w Krajowym Rejestrze Zezwoleń na Prowadzenie Aptek Ogólnodostępnych, Punktów Aptecznych oraz Rejestrze Udzielonych Zezwoleń na Prowadzenie Aptek Szpitalnych i Zakładowych (dalej zwany: "Rejestrem Aptek"), odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej czynności.

Rzecznik Małych i Średnich Przedsiębiorców pismem z 20 maja 2024 r. zawiadomił Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu o wstąpieniu do postępowania, a nadto na podstawie art. 61 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.; dalej zwanej: "p.p.s.a.") wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej czynności, jednocześnie popierając złożony przez skarżącą wniosek w tym zakresie.

Rozpoznając złożony przez skarżącą wniosek, Sąd pierwszej instancji wydał wskazane na wstępie postanowienie, w uzasadnieniu którego wskazał m.in., że Główny Inspektor Farmaceutyczny (dalej: GIF) decyzją z 23 lutego 2023 r., uchylił decyzję WIF z 14 lipca 2021 r., i przeniósł zezwolenie wydane na rzecz P. I. oraz A. M. przez WIF z [...] grudnia 2011 r., na prowadzenie apteki ogólnodostępnej o nazwie "[...]", położonej w L. przy ul. [...] na rzecz skarżącej. Skargę na decyzję GIF złożyła Dolnośląska Izba Aptekarska we Wrocławiu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 20 lutego 2024 r., sygn. akt V SA/Wa 861/23, uchylił zaskarżoną decyzję w całości. Wyrok jest nieprawomocny.

Pismem z 21 lutego 2024 r., Dolnośląska Izba Aptekarska skierowała do WIF wyjaśnienia, z których wynika, że w jej ocenie apteka skarżącej winna być zamknięta, a dalszej jej prowadzenie jest naruszeniem przepisów ustawy Prawo farmaceutyczne. Następnie wskazał, że kwestionowaną czynnością z 28 lutego 2024 r., WIF dokonał dwóch wpisów w rejestrze aptek. Wniesiona skarga została rozdzielona na dwie sprawy przedmiotem rozpoznania w niniejszej sprawie jest czynność polegająca na zmianie statusu apteki z "aktywna" na "czasowo nieczynna". Czynność wpisania w rejestrze uwagi o treści wydanego przez WSA w Warszawie wyroku stała się przedmiotem sprawy zarejestrowanej w WSA we Wrocławiu pod sygn. akt III SA/Wr 148/24.

WSA wskazał, że skarżąca szeroko uzasadniła wniosek motywując go w głównej mierze negatywnymi skutkami jakie wywarły dokonane przez WIF wpisy. W jej ocenie zmiana w rejestrze uniemożliwia wykonywanie Spółce niemalże wszystkich czynności świadczonych dotychczas na rzecz pacjentów. Wprowadzenie przez organ zmian w rejestrze aptek zmusiło ją do zamknięcia apteki dla pacjentów, jako że jej prowadzenie jest niemożliwe. Skarżąca wskazała, że pomimo zamknięcia apteki dla pacjentów, nieprzerwalnie ponosi koszty związane z jej utrzymaniem przy braku możliwości prowadzenia działalności gospodarczej i uzyskiwania dochodów. W aptece ponadto znajduje się towar o wartości ok. 920.000,00 zł, którego skarżąca nie może ani odsprzedać ani zwrócić, który do momentu prawomocnego zakończenia postępowania przed sądem przeterminuje się – co narazi ją na koszty utylizacji. Utrzymanie stanu "zawieszenia apteki" powoduje zagrożenie ogłoszeniem upadłości skarżącej, lub podjęciem decyzji o jej likwidacji. Podniosła, że nieprowadzenie działalności objętej zezwoleniem przez okres co najmniej 6 miesięcy daje podstawę organom do cofnięcia zezwolenia, co wynika z art. 103 ust. 2 pkt 4 ustawy Prawo farmaceutyczne. Okoliczności te odbiją się negatywnie na klientach apteki, którzy definitywnie utracą dostęp do usług farmaceutycznych w danej lokalizacji. Dodatkowo likwidacja lub upadłość skarżącej, czy też likwidacja apteki będzie skutkować utratą pracy przez zatrudniony przez skarżącą personel.

W ocenie Sądu pierwszej instancji zaskarżona przez Spółkę czynność nie mieści się w katalogu rozstrzygnięć nadających się do wykonania, bowiem nie rozstrzyga sprawy administracyjnej merytorycznie, tj. nie nakłada na żaden podmiot prawa, jakichkolwiek materialnoprawnych obowiązków, ani też nie przyznaje praw, które podlegałyby wykonaniu w postępowaniu egzekucyjnym. Kwestionowana czynność - choć mogąca być dokonana zgodnie z prawem lub też nie, co będzie podlegało ocenie na dalszym etapie postępowania - ma charakter stricte informacyjny. WSA wyjaśnił, że wpisy do rejestru mają charakter deklaratoryjny, w związku z czym nie mają wpływu na żadną z cech decyzji, zarówno o udzieleniu zezwolenia, jak i jego zmianie, cofnięciu lub stwierdzeniu jego wygaśnięcia itp. oraz przywołał stanowisko doktryny w tym zakresie. Przypomniał też, że przedmiotem udzielenia przez sąd ochrony tymczasowej, mogą być jedynie takie akty lub czynności, które wywołują skutki materialnoprawne i nadają się do wykonania oraz takiego wykonania wymagają (por. postanowienie NSA z 8 stycznia 2015 r., II OZ 1376/14), zaś przedmiotowy wpis do rejestru o charakterze informacyjnym nie spowodował dla skarżącej żadnych skutków prawnych (np. w postaci pozbawienia określonych praw). W ocenie WSA decydujące znaczenie dla możliwości prowadzenia przez Spółkę działalności ma wynik prowadzonego przed WSA w Warszawie i NSA postępowania sądowoadministracyjnego dotyczącego decyzji GIF, a nie okoliczność dokonania informacyjnego wpisu w rejestrze aptek.

Pismem z 13 marca 2024 r. Spółka wniosła zażalenie na powyższe postanowienie Sądu pierwszej instancji, zaskarżając je w całości, wnosząc o uchylenie i zmianę zaskarżonego postanowienia w całości poprzez orzeczenie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej czynności. Wydanemu postanowieniu zarzucono naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 61 § 3 p.p.s.a., poprzez wydanie postanowienia o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej czynności, w sytuacji gdy w rzeczywistości doszło do spełnienia przesłanek pozwalających na wydanie postanowienia o jej wstrzymaniu, co miało istotny wpływ na wynik sprawy.

W uzasadnieniu zażalenia Spółka podniosła m.in, że celem art. 61 § 3 p.p.s.a. jest zapewnienie skarżącej ochrony tymczasowej w toku postępowania sądowego przed następstwami wadliwych aktów lub czynności organów administracji publicznej, których wykonanie może doprowadzić do wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Ochrona ta ma zapobiec wystąpieniu tych zagrożeń. W ocenie skarżącej wpis w Rejestrze Aptek ma przymiot wykonalności, jako iż kształtuje jej prawa i obowiązki, jest wiarygodnym i aktualnym potwierdzeniem stanu, i nie ma przy tym jednak charakteru ściśle informacyjnego. Obecność w publicznie dostępnym Rejestrze Aptek uwagi o nieprawomocnym wyroku WSA w Warszawie wpływa na dalsze funkcjonowanie apteki i jej traktowanie przez inne podmioty rynku farmaceutycznego lub należące do dziedziny ochrony zdrowia, a także jej klientów. Taka informacja, w ocenie Spółki, zmniejsza zaufanie klientów oraz kontrahentów do skarżącej, a zatem w negatywny sposób wpływa na jej funkcjonowanie na rynku aptecznym, ograniczając dotychczasowe możliwości, podczas gdy nie występują żadne podstawy prawne do jego zamieszczenia w rejestrze. Podniosła, że nie ma możliwości wystąpienia o zastosowanie innej, alternatywnej instytucji, która chroniłaby ją od skutków związanych z zamieszczeniem w Rejestrze Aptek danych w sposób niezgodny z prawem.

Pismem z 12 czerwca 2024 r. Rzecznik Małych i Średnich Przedsiębiorców wniósł również zażalenie na to postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z 28 maja 2024 r., wnosząc o jego uchylenie w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu we Wrocławiu, stosownie do art. 185 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.

Zaskarżonemu postanowieniu zarzucono naruszenie przepisów postępowania tj.:

- art. 141 § 4 p.p.s.a. w zw. z art. 166 p.p.s.a. poprzez nieuwzględnienie stanowiska Rzecznika przedstawionego w zawiadomieniu z 20 maja 2024 r. o wstąpieniu do postępowania wszczętego skargą P. Spółka Jawna z siedzibą w S. na czynność Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Farmaceutycznego i pominięcie przy rozstrzygnięciu wniosku ww. Spółki o wstrzymanie wykonania zaskarżonej czynności przedstawionych przez Rzecznika argumentów, które mogły mieć wpływ na rozstrzygnięcie sprawy. Powyższe naruszenie mogło mieć istotny wpływ na wynik niniejszej sprawy, gdyż skutkowało odmową wstrzymania wykonania zaskarżonej czynności.

W uzasadnieniu zażalenia Rzecznik podniósł m.in, że korzystając z uprawnień przewidzianych w art. 8 § 3 p.p.s.a oraz art. 9 ust. 1 pkt 8 ustawy o Rzeczniku, wstąpił do postępowania wszczętego skargą Spółki, o czym zawiadomił Sąd pismem z 20 maja 2024 r. Rzecznik przedstawił stanowisko popierające wniosek Spółki o wstrzymanie wykonania zaskarżonej czynności. Natomiast Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, wbrew treści art. 141 § 4 p.p.s.a., w ogóle nie odniósł się do stanowiska Rzecznika. W ocenie Rzecznika uzasadnienie zaskarżonego postanowienia zostało sporządzone wadliwie, nie spełnia wymogów przewidzianych w art. 141 § 4 p.p.s.a., przez co niemożliwa jest kontrola instancyjna tego orzeczenia.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenia nie zasługują na uwzględnienie.

Wobec treści podniesionego w zażaleniu skarżącej zarzutu, należy stwierdzić, że przedmiotem sporu w niniejszej sprawie jest problematyka wykonalności czynności WIF polegającej na zmianie statusu apteki ogólnodostępnej z "aktywna" na "czasowo nieczynna" w Krajowym Rejestrze Zezwoleń na Prowadzenie Aptek Ogólnodostępnych, Punktów Aptecznych oraz Rejestrze Udzielonych Zezwoleń na Prowadzenie Aptek Szpitalnych i Zakładowych oraz możliwość objęcia tej czynności zakresem ochrony tymczasowej o jakiej mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a.

Przechodząc zatem do analizy tej regulacji, należy wskazać, że przepis art. 61 § 3 p.p.s.a. stanowi, iż sąd, przed którym toczy się postępowanie kontrolujące akt lub czynność organu administracji publicznej jest uprawniony do uwzględnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności w całości lub w części, jeżeli w stosunku do strony – wnioskodawcy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W orzecznictwie sądów administracyjnych ugruntowane jest stanowisko, ze przedmiotem udzielenia ochrony tymczasowej, o której mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., mogą być jedynie takie akty i czynności, które nadają się do wykonania (tak m.in. NSA w postanowieniu z 19 stycznia 2012 r., sygn. akt II OZ 1377/11). Problem wykonania aktu administracyjnego lub czynności dotyczy bowiem tych aktów i czynności, które mają charakter zobowiązujący lub przyznający jakieś uprawnienie, lub mocą których na stronę zostają nałożone jakieś obowiązki oraz takich aktów lub czynności, na podstawie których jeden podmiot jest do czegoś zobowiązany, a drugi wyłącznie uprawniony. "Przez pojęcie [wykonanie aktu administracyjnego] należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania, a co za tym idzie nie każdy wymaga wykonania." (za: S. Babiarz, K. Aromiński, 3. Wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności przez sąd administracyjny [w:] S. Babiarz, K. Aromiński, Postępowanie sądowoadministracyjne w praktyce, Warszawa 2015).

Reasumując, Sąd rozpoznając ww. wniosek obowiązany jest zbadać trzy kwestie: czy wskazany we wniosku akt nadaje się do wykonania, a jeśli tak, to czy skarżąca w sposób przekonywujący wskazała na okoliczności przemawiające za udzieleniem ochrony tymczasowej. A także czy okoliczności istnieją i dają podstawę do zastosowania tymczasowej ochrony, o której mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a.

Przechodząc zatem do analizy pierwszej z ww. przesłanek należy wskazać, że jak zauważa się zgodnie w doktrynie "wpisy do rejestrów mają charakter deklaratoryjny, co oznacza, że nie kreują one żadnych praw i obowiązków wobec przedsiębiorców posiadających zezwolenie bądź zgodę na prowadzenie apteki lub ubiegających się o nie. Prawa i obowiązki wynikające z decyzji o udzieleniu zezwolenia, jego cofnięciu lub zmianie powstają, co do zasady, w momencie doręczenia decyzji ich adresatom." (B. Nowak-Chrząszczyk [w:] Prawo farmaceutyczne. Komentarz, red. W. L. Olszewski, Warszawa 2016, art. 107, P. Ślęzak (w:) Prawo farmaceutyczne. Komentarz, red. L. Ogiegło, Warszawa 2010).

Również w szeregu orzeczeń sądów administracyjnych, wydawanych na kanwie przepisów ustawowych w zakresie dokonywanych wpisów w różnych rejestrach - zgodnie podkreśla się, że tego rodzaju wpisy (np. do ewidencji działalności gospodarczej, wpis nabycia udziałów dokonywany do Krajowego Rejestru Sądowego, wpis do rejestru podmiotów wykluczonych z możliwości otrzymania środków, przeznaczonych na realizację programów finansowanych z udziałem środków europejskich) mają charakter deklaratoryjny.

W piśmiennictwie wskazuje się również, że o konstytutywnym charakterze wpisu może stanowić tylko przepis prawa (A. Mielnik, Krajowy Rejestr Sądowy. Komentarz, LEX/2013, komentarz do art. 38). W ustawie Prawo farmaceutyczne nie stwierdzono przepisu, który wskazywałby, że wpis w Rejestrze Aptek ma taki charakter.

Pogląd o deklaratoryjnym charakterze wpisu do rejestru aptek NSA w pełni podziela, stwierdzając jednocześnie, że skarżąca nie ma w tym zakresie racji, wywodząc, że sam wpis o charakterze deklaratoryjnym, a nie ostateczna decyzja administracyjna wydana przez właściwy organ, kształtuje jej prawa i obowiązki.

Ponadto należy zwrócić uwagę, że przedmiotowe rozstrzygnięcie, odnosiło się w istocie wyłącznie do jednego z dokonanych w rejestrze wpisów, mianowicie dotyczącego zmiany statusu apteki ogólnodostępnej z "aktywna" na "czasowo nieczynna". Zasadniczym celem i zadaniem rejestru jest umożliwienie sprawdzenia uprawnienia danego podmiotu do prowadzenia działalności gospodarczej w zakresie obrotu detalicznego. Podstawowe znaczenie dla przedmiotowego postępowania wpadkowego ma więc fakt, że to nie wpis w rejestrze wywołuje określone skutki, a okoliczność braku posiadania przez skarżącą ostatecznej decyzji przyznającej jej zezwolenie na prowadzenie apteki ogólnodostępnej, zgodnie bowiem z art. 99 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. Prawo farmaceutyczne (Dz. U. z 2024 r. poz. 686) działalność w zakresie obrotu detalicznego mogą podjąć tylko podmioty, które uzyskały zezwolenie wojewódzkiego inspektora farmaceutycznego

Reasumując, Sąd pierwszej instancji, prawidłowo ocenił, że zakwestionowana wzmianka, wobec jej deklaratywnego charakteru stanowi czynność niepodlegającą instytucji wstrzymania wykonania, która została określona w art. 61 § 3 p.p.s.a. Należy podkreślić, że nie istnieje taki węzeł praw i obowiązków, który mógłby podlegać w tym wypadku wykonaniu. W swojej istocie czynność, o której mowa w art. 107 p.f., potwierdza bowiem wyłącznie określoną okoliczność, nie kreując nowego stosunku administracyjnoprawnego, który może zostać ukształtowany w drodze konkretnej decyzji administracyjnej.

Należy też wskazać, że wobec braku przedmiotu wykonalności zaskarżonej czynności, niecelowe stało się ocenianie, czy złożony przez Spółkę wniosek o wstrzymanie jej wykonania został należycie uzasadniony, a skarżąca uprawdopodobniła w wystarczający sposób okoliczności świadczące o tym, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Odnosząc się do podniesionej w zażaleniu kwestii umieszczenia w Rejestrze Aptek danych w sposób sprzeczny z prawem, należy wyjaśnić, że skorzystanie przez skarżącą z prawa do złożenia wniosku o wstrzymanie, nie może zastąpić merytorycznej kontroli zaskarżonej czynności. Orzekanie na tym etapie postępowania o braku, bądź nie, zgodności z prawem zaskarżonej czynności byłoby przedwczesne. Okoliczność ta będzie badana dopiero na etapie merytorycznego rozpoznawania skargi przez Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu.

Odnosząc się z kolei do podniesionego przez Rzecznika w jego zażaleniu zarzutu naruszenia art. 141 § 4 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny uważa, że nie zasługuje on na uwzględnienie. Naruszenia tego przepisu Rzecznik upatruje w nie odniesieniu się przez Sąd pierwszej instancji do wszystkich twierdzeń wskazanych przez Rzecznika w jego piśmie popierającym wniesioną skargę, którym zgłosił się do postępowania.

W tym miejscu należy wskazać, że art. 141 § 4 p.p.s.a. wskazuje, jakie elementy winno zawierać prawidłowo sporządzone uzasadnienie – tj. zwięzłe przedstawienie sprawy, zarzutów podniesionych w skardze, stanowisk pozostałych stron, podstawę prawną rozstrzygnięcia oraz jej wyjaśnienie. Przepis ten dotyczy nie tylko wyroków, ale również postanowień, zgodnie z art. 166 p.p.s.a. Zarzut naruszenia tego przepisu p.p.s.a. jako samodzielna podstawa kasacyjna może być skutecznie postawiony w dwóch przypadkach: (a) gdy uzasadnienie wyroku nie zawiera wszystkich elementów, wymienionych w tym przepisie i (b) gdy w ramach przedstawienia stanu sprawy, wojewódzki sąd administracyjny nie wskaże, jaki i dlaczego stan faktyczny przyjął za podstawę orzekania (por. wyrok NSA z 20 sierpnia 2009 r., II FSK 568/08). Naruszenie to musi być przy tym na tyle istotne, aby mogło mieć wpływ na wynik sprawy (art. 174 pkt 2 p.p.s.a.). Za jego pomocą nie można jednak skutecznie zwalczać prawidłowości przyjętego przez sąd stanu faktycznego czy też stanowiska sądu co do wykładni bądź zastosowania prawa materialnego.

W niniejszej sprawie lektura uzasadnienia zaskarżonego postanowienia prowadzi do wniosku, że spełnia ono wymogi wskazanego artykułu. Argumentacja podniesiona przez Rzecznika w jego piśmie z 20 maja 2024 r. w znacznej mierze dotyczy okoliczności, na jakie zwróciła uwagę skarżąca w swoim wniosku. Wskazać należy, że wprawdzie Sąd pierwszej instancji nie przywołał expressis verbis stanowiska Rzecznika, tym nie mniej uchybienie tego rodzaju nie mogło mieć wpływu na wynik sprawy, a tylko tego rodzaju uchybienia stanowić mogą podstawę uchylenia zaskarżonego orzeczenia. Istotna bowiem w niniejszej sprawie jest nie argumentacja za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej czynności odnosząca się do wykazania przez skarżącą przesłanek ustawowych udzielenia ochrony tymczasowej, ale sama możliwość zastosowania tej ochrony w stosunku do czynności, która nie podlega wykonaniu. Jak już zostało wcześniej wskazane, wobec braku przedmiotu wykonalności zaskarżonej czynności, niecelowe stało się ocenienie, czy złożony przez Spółkę wniosek o wstrzymanie jej wykonania został należycie uzasadniony. Ta kwestia została przez Sąd pierwszej instancji dostatecznie wyjaśniona, a wywód prawny jest w tym zakresie logiczny i przejrzysty.

Sąd pierwszej instancji w zaskarżonym postawieniu dostrzegł argumentację podnoszoną przez Rzecznika co do istoty problemu, co znalazło odzwierciedlenie w motywach podjętego rozstrzygnięcia. W tej sytuacji tak postawiony zarzut nie może stanowić podstawy uwzględnienia zażalenia Rzecznika. Nie można również przyjąć, że Sąd nie przeanalizował stanowiska zawartego w piśmie Rzecznika, w sytuacji gdy nie wskazano jakiego konkretnie stanowiska – innego niż stanowisko Spółki lub z nim zbieżnego – nie przeanalizował Sąd pierwszej instancji, a także czy to konkretne ewentualne uchybienie mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Wobec powyższego, skoro w sprawie nie doszło do naruszenia ani art. 61 § 3 p.p.s.a., ani art. 141 § 4 p.p.s.a. zaś Sąd pierwszej instancji prawidłowo zauważa, że przedmiotowa czynność polegająca zmianie statusu apteki ogólnodostępnej z "aktywna" na "czasowo nieczynna" nie mieści się w katalogu czynności podlegających wstrzymaniu, wniesione zażalenia podlegają oddaleniu, jako bezzasadne.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny, postanowił jak w sentencji.