Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Wojciech Kręcisz po rozpoznaniu w dniu 25 lutego 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia J. Sp. z o.o. w W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 30 lipca 2025 r., sygn. akt VI SA/Wa 533/25 w zakresie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi J. Sp. z o.o. w W. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 3 grudnia 2024 r. nr BP.702.3463.2024.E.2060.BKOE.9255 w przedmiocie kary pieniężnej za przejazd po drodze krajowej bez uiszczenia opłaty elektronicznej postanawia: oddalić zażalenie.

Postanowieniem z dnia 30 lipca 2025 r. sygn. akt VI SA/Wa 533/25 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie (dalej: Sąd I instancji) odrzucił skargę J. Sp. z o.o. w W. (dalej: skarżąca, spółka) na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 3 grudnia 2024 r. nr BP.702.3463.2024.E.2060.BKOE.9255 w przedmiocie kary pieniężnej za przejazd po drodze krajowej bez uiszczenia opłaty elektronicznej.

W uzasadnieniu postanowienia Sąd I instancji wskazał, że zarządzeniem z dnia 29 maja 2025 r. skarżąca została wezwana do usunięcia braku formalnego skargi, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi, poprzez nadesłanie dowodu nadania skargi za pośrednictwem firmy kurierskiej G. z dokładnie wskazanym dniem, w którym nadano skargę, bowiem z dołączonej koperty nie wynika data nadania przesyłki zawierającej skargę.

Wyjaśniając przyczyny odrzucenia skargi Sąd I instancji wskazał, że wobec skutecznego doręczenia spółce wezwania do uzupełnienia braku formalnego skargi w dniu 16 czerwca 2025 r., siedmiodniowy termin do dokonania powyższej czynności upłynął w dniu 23 czerwca 2025 r. W zakreślonym terminie spółka nie wykonała wezwania Sądu, co – stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2026 r. poz. 143 z późn. zm.), dalej jako: "p.p.s.a." obligowało Sąd I instancji do odrzucenia skargi z powodu nieuzupełnienia w terminie jej braków formalnych.

W terminie otwartym do wniesienia zażalenia na powyższe postanowienie skarżąca w dniu 12 sierpnia 2025 r. wniosła pismo zatytułowane: "Zażalenie skarżącego na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 30 lipca 2025 r. odmawiające wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji", w którym zaskarżyła, na podstawie art. 194 § 1 pkt 2 p.p.s.a., postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 30 lipca 2025 r. (VI SA/Wa 535/25), zarzucając naruszenie art. 61 § 3 wspomnianej ustawy i wnosząc o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.

W zażaleniu spółka podniosła argumentację na okoliczność nieuwzględnienia przez Sąd I instancji jej wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Głównego Inspektora Transportu Drogowego w Warszawie z dnia 3 grudnia 2024 r. nr BP.702.3463.2024.E.2060.BKOE.9255 z uwagi na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Wobec treści powyższego zażalenia, zarządzeniem z dnia 19 sierpnia 2025 r. wezwano skarżącą do wyjaśnienia, w terminie siedmiu dni, pod rygorem odrzucenia zażalenia, jakie postanowienie w niniejszej sprawie strona skarży.

W odpowiedzi na wezwanie skarżąca w piśmie z dnia 8 września 2025 r. wskazała, że: "złożone zażalenie dotyczy wydanego Odpisu Postanowienia od którego przysługuje zażalenie z dnia 30 lipca 2025 dla sygnatury akt VI SA/Wa 533/25".

W związku z treścią wyjaśnień przesłanych przez skarżącą, Przewodniczący Wydziału VI WSA w Warszawie zarządzeniem z dnia 19 września 2025 r. wezwał skarżącą do uzupełnienia braków formalnych zażalenia, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia zażalenia poprzez wskazanie, w jakim przedmiocie skarży wydane postanowienie z dnia 30 lipca 2025 r. Jednocześnie poinformowano skarżącą, że w dniu 30 lipca 2025 r. Sąd wydał postanowienie odrzucające skargę, natomiast z treści zażalenia i jego uzupełnienia wynika, że skarżąca skarży postanowienie o odmowie wstrzymania decyzji, którego w niniejszej sprawie nie wydano. Ponadto poinformowano skarżącą, że zgodnie z art. 194 § 3 p.p.s.a. zażalenie powinno czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym oraz zawierać wskazanie zaskarżonego postanowienia i wniosek o jego zmianę lub uchylenie, jak również zawierać uzasadnienie zażalenia odpowiadające treścią wnioskowanym zmianom adekwatnie do skarżonego postanowienia. Wezwanie zostało doręczone spółce w dniu 3 października 2025 r. (k. 59). Skarżąca nie udzieliła odpowiedzi na powyższe wezwanie.

Zarządzeniem z dnia 11 grudnia 2025 r. Sąd I instancji, mając na uwadze treść pisma skarżącej z dnia 8 września 2025 r., uznał że zażalenie z dnia 12 sierpnia 2025 r. dotyczy postanowienia z dnia 30 lipca 2025 r. o odrzuceniu skargi.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie jest zasadne i nie zasługuje na uwzględnienie.

Stosownie do art. 57 § 1 p.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, stosownie do art. 49 § 1 p.p.s.a., przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienia lub poprawienia, w terminie siedmiu dni, pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Nieuzupełnienie w terminie braków formalnych skargi skutkuje, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., jej odrzuceniem.

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego zaskarżone postanowienie odpowiada prawu, a oceny tej nie zmieniają zarzuty i uzasadnienie zażalenia.

W pierwszej kolejności należy wskazać, że przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania wniesionej skargi Sąd bada spełnienie wymogów formalnych skargi. Jednym z nich, zgodnie z art. 53 § 1 p.p.s.a., jest wniesienie skargi do sądu administracyjnego w terminie trzydziestu dni od daty doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a. Skarga wniesiona po upływie terminu do jej wniesienia, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., podlega odrzuceniu.

W rozpoznawanej sprawie Sąd I instancji zasadnie zatem wezwał skarżącą do usunięcia braku formalnego skargi, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi, poprzez nadesłanie dowodu nadania skargi za pośrednictwem firmy kurierskiej G. z dokładnie wskazanym dniem, w którym nadano skargę, bowiem z dołączonej koperty nie wynika data nadania przesyłki zawierającej skargę. Przesyłka zawierająca wyżej wymienione wezwanie została doręczona skarżącej w dniu 16 czerwca 2025 r., siedmiodniowy termin do dokonania powyższej czynności upłynął w dniu 23 czerwca 2025 r. W zakreślonym terminie spółka nie wykonała wezwania Sądu. Powyższych okoliczności skarżąca nie kwestionuje.

Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, w tym stanie rzeczy WSA w Warszawie trafnie postanowił, stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a., o odrzuceniu skargi z powodu nieuzupełnienia w wyznaczonym terminie jej braków formalnych.

Z tych względów, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, jak w sentencji postanowienia.