Decyzją z dnia [...] września 2007 r., nr [...] Minister Budownictwa utrzymał w mocy decyzję Ministra Budownictwa z dnia [...] maja 2007 roku nr [...] stwierdzającą nieważność decyzji Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w G. Urząd Spraw Wewnętrznych z dnia [...] maja 1965 roku orzekającej o odszkodowaniu za nieruchomość wywłaszczoną orzeczeniem Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w G. Urząd Spraw Wewnętrznych z dnia [...] kwietnia 1963 roku.
W dniu 23 października 2007 roku skarżący wniósł skargę na powyższą decyzję, w której jednocześnie zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Na uzasadnienie wniosku skarżący przytoczył dwa cytaty z literatury prawniczej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje:
Wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności (art. 61 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm. dalej w skrócie ppsa), zgodnie zaś z art. 61 § 3 tej ustawy – po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi 1) niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub 2) spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (...) chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie jej wykonania. Zdaniem sądu zgromadzone w sprawie dowody nie świadczą o wystąpieniu w powyższej sprawie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w następstwie ewentualnego wykonania decyzji z 26 września 2007 roku. Przede wszystkim należy zauważyć, że niebezpieczeństwo wyrządzenia szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków musi być bezpośrednim
i aktualnym w momencie złożenia wniosku następstwem wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżący nie wykazał w żaden sposób, że spełnione zostały – w jego przypadku – przesłanki "zajścia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków". Zgodnie ze stanowiskiem wyrażonym przez Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 18 maja 2004 r., FZ 65/04 uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. To na stronie spoczywa obowiązek wykazania niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody (majątkowej, a także niemajątkowej) lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków stosownie do treści art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 138/2004, publ. Lex Polonica). W przypadku ich braku Sąd nie jest władny rozpatrzyć wniosku merytorycznie. Zatem podniesiona przez skarżącego okoliczność, że decyzja może spowodować znaczną szkodę w majątku podmiotów reprezentowanych przez skarżącego, nie może być wyłączną podstawą do uwzględnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji .
Natomiast zacytowane przez skarżącego fragmenty publikacji prawniczych są zbyt enigmatyczne by sąd mógł się do nich odnieść w kontekście rozpoznania wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji .
Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 61 § 3 powołanej ustawy orzekł, jak w sentencji postanowienia.
