Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Starszy referendarz sądowy - Katarzyna Pakuła -Getka Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na posiedzeniu niejawnym w dniu 15 lipca 2015r. po rozpoznaniu wniosku M. M. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi M. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] lutego 2015r. znak: [...] w przedmiocie ustalenia wysokości kosztów powstałych w związku z dyspozycją usunięcia pojazdu postanawia: przyznać M. M. prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.

W dniu 23 kwietnia 2015r. do Sądu wpłynął formularz wniosku PPF

o przyznanie prawa pomocy M. M., w którym wniósł

o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.

We wniosku wnioskodawca podał, że gospodarstwo domowe prowadzi wraz żoną i trójką dzieci. Utrzymują się z dochodów przez niego uzyskiwanych z tytułu prac zleconych w wysokości 2.500,00 złotych miesięcznie.

W uzasadnieniu wniosku wnioskodawca wskazał, że jest jedynym żywicielem rodziny. Podniósł, że jego sytuacja finansowa nie pozwala ponieść jakichkolwiek kosztów, ponieważ będzie to bardzo dużym obciążeniem budżetu domowego.

Zarządzeniem z dnia 29 maja 2015r. wezwano wnioskodawcę do złożenia dodatkowych wyjaśnień dotyczących nadesłanego wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez podanie:

- gdzie zamieszkuje wraz z rodziną (dom, mieszkanie, lokal), należało podać jego powierzchnię oraz wskazać czy jest ich właścicielem, współwłaścicielem, czy też najemcą oraz czy ponosi miesięczne koszty związane z utrzymaniem mieszkania/ lokalu/ domu (gaz, opłaty za energię, telefon, czynsz, podatek od nieruchomości itp.), jeśli tak należało je wyszczególnić i podać ich wysokość, a jeśli nie, należało wskazać, kto je ponosi i w jakiej wysokości,

- czy małżonka jest zarejestrowana jako osoba bezrobotna, a jeśli tak, to czy ma przyznane prawo do zasiłku dla osób bezrobotnych, czy też nie, jeśli tak, należało wskazać jego wysokość,

- czy małżonka pobiera stałe bądź okresowe świadczenia, jeśli tak, należało podać

w jakiej wysokości,

- czy małżonka podejmuje prace dorywcze, sezonowe, umowy zlecenia, a jeśli tak, jakie uzyskuje z tego tytułu dochody, należało podać ich wysokość,

- czy wnioskodawca lub małżonka posiada pojazdy mechaniczne, jeśli tak, należało podać markę i rok produkcji oraz koszty związane z utrzymaniem (paliwo, ubezpieczenie, naprawy),

- orientacyjnie wysokości kwoty pieniężnej jaką przeznacza miesięcznie na codzienne utrzymanie siebie i rodziny (żywność, odzież, leki itp.).

Powyższe należało wykonać w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem rozpoznania wniosku w oparciu o posiadane dokumenty.

W dniu 30 czerwca 2015r. do Sądu wpłynęło pismo wnioskodawcy stanowiące odpowiedź na powyższe.

W niniejszej sprawie zważono, co następuje:

Zgodnie z art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (pkt 1), a w zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2). Żądanie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata lub radcy prawnego jest wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym (art. 245 § 2 p.p.s.a.).

Przyjętą regułą jest, iż obowiązkiem stron jest ponoszenie kosztów związanych z udziałem w postępowaniu. Tylko w wyjątkowych przypadkach może być przyznane na wniosek strony prawo pomocy polegające na zwolnieniu z kosztów sądowych bądź ustanowieniu pełnomocnika z urzędu.

Przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym następuje w przypadku wykazania przez wnioskującego, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Obejmuje zatem osoby, które ze względu na niskie dochody i szczególną sytuację życiową, mimo poczynionych oszczędności w wydatkach i przy największej staranności nie mogą ponieść tych kosztów.

Powołany wyżej przepis wskazuje, że inicjatywa dowodowa zmierzająca do wykazania, iż zachodzą przesłanki pozytywne dla uwzględnienia wniosku spoczywa na wnioskującym o przyznanie prawa pomocy.

W niniejszej sprawie oceniono, że wnioskodawca w niniejszej sprawie wykazał, iż nie jest w stanie samodzielnie ponosić kosztów postępowania sądowego

i ustanowić profesjonalnego pełnomocnika z wyboru.

Z podanych danych w formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz nadesłanych wyjaśnieniach w piśmie z dnia 29 czerwca 2015r. wynika, że wnioskodawca prowadzi gospodarstwo domowe wraz żoną i trójką dzieci. Utrzymują się z dochodów przez niego uzyskiwanych z tytułu prac zleconych w wysokości 2.500,00 złotych miesięcznie, co w przeliczeniu na członka rodziny wynosi on 500,00 złotych. W piśmie z dnia 29 czerwca 2015r. wnioskodawca wyjaśnił, że zamieszkuje wraz z rodziną w mieszkaniu o pow. 28 m², którego właścicielem jest żona. Podał, że koszty związane z utrzymaniem mieszkania wynoszą 835,00 złotych miesięcznie na co składa się: opłata za czynsz w wysokości 350,00 złotych, opłata za energię w wysokości 180,00 złotych, opłata za telefon, TV w wysokości 230,00 złotych, podatek 25,00 złotych. Wnioskodawca wskazał, że jest właścicielem samochodu Ford Transit 2001r., którego koszty utrzymania wynoszą 250,00 złotych. Nadto wnioskodawca wyjaśnił, że żona jest zarejestrowana jako osoba bezrobotna bez prawa do zasiłku, nie pobiera żadnych świadczeń stałych ani okresowych ani nie uzyskuje jakichkolwiek dochodów. Wnioskodawca oświadczył, że na codzienne utrzymanie siebie i rodziny pozostaje mu kwota 1.435,00 złotych miesięcznie.

Mając na względzie powyższe uznano, że wnioskodawca kwalifikuje się do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie tj. zwolnienia z kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata z urzędu. Dochód z jakiego utrzymuje się wnioskodawca wraz z rodziną jest bowiem niewielki i nie jest możliwe poczynienie

z niego jakichkolwiek oszczędności czy też wydatków niesłużących bieżącemu koniecznemu utrzymaniu.

Z tych też względów na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a orzeczono, jak w sentencji postanowienia.