Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA - Przemysław Szustakiewicz, po rozpoznaniu w dniu 6 lipca 2005 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. L. na decyzję Głównego Inspektora Pracy w przedmiocie bezczynności inspektorów pracy w sprawie ewidencji czasu pracy p o s t a n a w i a -odrzucić skargę-

Na wstępie należy zauważyć, iż stosownie do treści art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej. Wspomniana kontrola sprawowana jest pod względem legalności.

Jednocześnie, zgodnie z treścią art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg m. in. na:

1. decyzje administracyjne,

2. postanowienia wydawane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty,

3. postanowienia wydawane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie,

4. inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa

oraz na bezczynność organów w wyżej wymienionych przypadkach.

Natomiast stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 1 cytowanej ustawy, sąd administracyjny odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.

W niniejszej sprawie przedmiotem skargi T. L. uczynił bezczynność inspektorów pracy w sprawie ewidencji czasu pracy. Sprawa ta była rozpatrywana przez Głównego Inspektora Pracy w trybie skargowym, regulowanym w dziale VIII ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.). Według doktryny oraz utrwalonej linii orzeczniczej sądów administracyjnych postępowanie w sprawie skarg i wniosków nie podlega kognicji sądu administracyjnego.

Ponadto należy zauważyć, że zarzut bezczynności organu nie znajduje odzwierciedlenia w aktach administracyjnych sprawy. Z nadesłanych przez organ dokumentów wynika, że Główny Inspektor Pracy odpowiedział na wszystkie pisma skarżącego, a więc nie pozostawał w bezczynności w stosunku do skarżącego.

Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.