Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Artur Kuś, po rozpoznaniu w dniu 22 sierpnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku G.M. o dopuszczenie do udziału w sprawie w charakterze uczestnika postępowania w sprawie ze skargi E.M. na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia 2 maja 2016 r. nr IPPB4/4511-16/16-6/JK2 w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych postanawia odmówić dopuszczenia G.M. do udziału w sprawie w charakterze uczestnika postępowania.

Pismem z dnia 27 lipca 2017 r. G.M. (dalej Wnioskodawca) złożył wniosek o dopuszczenie go do udziału w sprawie ze skargi E.M. (dalej Skarżąca) na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia 2 maja 2016 r. w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych w charakterze uczestnika postępowania. W uzasadnieniu wniosku wskazał, że zaskarżona interpretacja indywidualna dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych, którego jest podatnikiem, a zatem wynik postępowania dotyczy jego interesu prawnego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 33 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej "Ppsa") udział w charakterze uczestnika może zgłosić osoba, która nie brała udziału w postępowaniu administracyjnym, jeżeli wynik tego postępowania dotyczy jej interesu prawnego, a także organizacja społeczna, o której mowa w art. 25 § 4, w sprawach innych osób, jeżeli sprawa dotyczy zakresu jej statutowej działalności. Postanowienie w tym przedmiocie sąd wydaje na posiedzeniu niejawnym.

W niniejszej sprawie Wnioskodawca wystąpił o dopuszczenie go do udziału w sprawie w charakterze uczestnika postępowania wskazując, iż wynik postępowania dotyczy jego interesu prawnego, tj. zaskarżona interpretacja indywidualna dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych, którego jest podatnikiem.

Sąd nie podziela stanowiska Wnioskodawcy, iż w niniejszej sprawie ma on interes prawny w rozstrzygnięciu sprawy, co stanowiłoby podstawę przyznania mu statusu uczestnika postępowania. W tym miejscu zaznaczyć należy, że w orzecznictwie sądowym i doktrynie prawa utrwalony jest pogląd, że o tym, czy wnioskodawca ubiegający się o udział w postępowaniu sądowoadministracyjnym ma interes prawny w danej sprawie, decyduje norma prawa materialnego, na której oparto zaskarżony akt administracyjny, a nie interes faktyczny (por. wyrok NSA z dnia 15 kwietnia 1993 r., I SA 1719/92, OSP 1994, z. 10, poz. 199, postanowienia NSA z dnia 25 września 2014 r., II OZ 819/14 i z dnia 3 września 2014 r., II OZ 783/14).

Zauważyć należy, że przedmiot postępowania w niniejszej sprawie dotyczy kontroli legalności indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego wydanej z wniosku Skarżącej przez Ministra Finansów. Jak wynika z art. 14 k i art. 14 m ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201 ze zm., dalej "Op") wydanie zaskarżonej w niniejszym postępowaniu indywidualnej interpretacji podatkowej nie stwarza dla Skarżącej obowiązku, lecz jedynie uprawnienie do zastosowania się do jej treści w toku realizacji ciążących na niej obowiązków podatkowych w podatku dochodowym od osób fizycznych. Ewentualne wspólne rozliczenie małżonków w podatku dochodowym od osób fizycznych jest formą preferencji podatkowej, a nie zasadą. Zasadą w podatku dochodowym od osób fizycznych jest bowiem odrębne opodatkowanie małżonków. Także organ podatkowy prowadząc jurysdykcyjne postępowanie wymiarowe nie ma obowiązku uwzględnienia treści interpretacji w rozstrzygnięciu sprawy podatkowej, co wynika z art. 14k § 1 Op. Dopiero okoliczność wydania interpretacji indywidualnej, a następnie okoliczność zastosowania się do jej treści przez Skarżącą z uwzględnieniem reguł zawartych w art. 14k – 14n Op, mogą stanowić elementy stanu faktycznego przyszłego postępowania jurysdykcyjnego prowadzonego przez organy podatkowe wobec Skarżącej, która w tym postępowaniu występuje co do zasady jako podatnik, a więc podmiot podlegający konkretnemu obowiązkowi podatkowemu. Z zaistniałymi w ten sposób elementami faktycznymi, to jest wydaniem interpretacji oraz zastosowaniem się Skarżącej do jej treści, ustawodawca wiąże określone skutki prawne w zakresie wynikającym ze zdarzenia będącego przedmiotem interpretacji. Z tej przyczyny, wydanie indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego należy rozpatrywać jedynie w charakterze czynności chroniącej Skarżącą jako podatnika na przyszłość. Stanowisko to znajduje potwierdzenie w art. 14k § 1 Op, gdzie ustawodawca założył, że zastosowanie się do interpretacji indywidualnej z uwzględnieniem norm wyrażonych w tym przepisie, nie może szkodzić podmiotowi, który złożył wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Wyrok sądu administracyjnego pierwszej instancji kończący postępowanie w niniejszej sprawie może zatem dotyczyć jedynie interesu prawnego Skarżącej, tj. podmiotu, który wystąpił wcześniej do organu z wnioskiem o udzielenie interpretacji indywidualnej, nie może natomiast dotyczyć interesu prawnego Wnioskodawcy (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 kwietnia 2011 r., II FSK 2300/10).

Mając zatem na uwadze, że zaskarżona w niniejszej sprawie interpretacja indywidualna może formalnie wiązać na przyszłość jedynie Skarżącą, stwierdzić należy, że przesłanka dopuszczenia Wnioskodawcy do udziału w sprawie w charakterze uczestnika postępowania, określona w art. 33 § 2 Ppsa, nie została spełniona.

W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 33 § 2 Ppsa, orzekł jak w sentencji.