Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Daniela Kozłowska Sędziowie WSA Jolanta Dargas (spr.) WSA Emilia Lewandowska Protokolant Małgorzata Kulińska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 września 2009 r. sprawy ze skargi W. S. na decyzję Ministra Infrastruktury z dnia [...] marca 2009 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji oddala skargę.

Minister Infrastruktury decyzją z dnia [...] marca 2009 r. nr [...] po rozpatrzeniu odwołania W. S. od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2008 r. nr [...], odmawiającej uchylenia decyzji Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2005 r. nr [...] utrzymującej w mocy decyzję Prezydenta Miasta K. z dnia [...] września 2005 r. nr [...] orzekającą o odmowie zwrotu [...] udziału w nieruchomości położonej w K. przy ul.[...], oznaczonej w dacie wywłaszczenia jako część działki nr [...] o pow. [...] ha, stanowiącej w ewidencji gruntów m. K. część działki nr [...] o pow. [...] ha i utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

W uzasadnieniu organ przedstawił następujący stan faktyczny i prawny:

Decyzją z dnia [...] września 2005 r. nr [...] Prezydent Miasta K. orzekł o odmowie zwrotu [...] udziału w nieruchomości położonej w K. przy ul.[...], oznaczonej w dacie wywłaszczenia jako część działki nr [...] o pow. [...] ha, stanowiącej w ewidencji gruntów m. K. część działki nr [...] o pow. [...] ha.

Decyzją z dnia [...] grudnia 2005 r. nr [...] Wojewoda [...] utrzymał w mocy decyzję Prezydenta Miasta K. z dnia [...] września 2005 r. Pismem z dnia 10 września 2007 r., doprecyzowanym pismami z dnia 10 marca 2008 r., 26 marca 2008 r. oraz 17 maja 2008 r. W. S. wystąpił z wnioskiem o wznowienie postępowania zakończonego decyzją Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2005 r. w oparciu o art. 145 § 1 pkt 3, pkt 5, pkt 6, pkt 7 kpa.

Wojewoda [...] postanowieniem z dnia [...] czerwca 2008 r.

nr [...] wznowił postępowanie, a decyzją z dnia [...] sierpnia 2008 r.

nr [...] odmówił uchylenia decyzji Wojewody [...] z dnia

[...] grudnia 2005 r. nr [...]. W. S. złożył odwołanie od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2008 r., wskazując na zwłokę przy rozpatrywaniu jego wniosku o zwrot nieruchomości, która pozwoliła na uwłaszczenie Przedsiębiorstwa [...] w K. W ocenie odwołującego się naruszony został przepis art. 136 ust. 1 i 2 ustawy O gospodarce nieruchomościami. Odwołanie zawiera również zarzut, że orzekano o zwrocie udziału w nieruchomości nie zaś całej nieruchomości. Odnosząc się do przesłanek wznowienia postępowania, organ stwierdził, iż co do powołanej przez skarżącego przesłanki z art. 145 § 1 pkt 3 kpa, to W. S. nie wskazał jakichkolwiek okoliczności, które wskazywałyby, że w postępowaniu w sprawie zwrotu nieruchomości zachodzą przesłanki z art. 24 kpa. Jak wynika bowiem z treści pisma z dnia 17 maja 2008 r. według skarżącego przyczyną wyłączenia pracownika miało być niekorzystne dla niego rozstrzygnięcie sprawy.

Powyższa okoliczność, a także niedochowanie terminów, wskazanych w art. 35 oraz art. 36 kpa nie stanowią przesłanek wyłączenia pracownika.

Odnosząc się do przesłanek z art. 145 § 1 pkt 5 kpa organ stwierdził, że również ta przesłanka nie występuje. Według skarżącego nową okolicznością w sprawie, nie znaną organowi miałoby być niezrealizowanie celu wywłaszczenia nieruchomości, a w szczególności pismo Prezydenta Miasta K. z dnia 15 maja 2008 r.

Zarówno zaś Prezydent Miasta K. w decyzji z dnia [...] września 2005 r. jak i Wojewoda [...] w decyzji z dnia [...] grudnia 2005 r. wskazali, iż cel określony w umowie sprzedaży tj. budowa [...] nie został zrealizowany. Wobec powyższego należy uznać, że organy obu instancji znały przytoczone przez skarżącego okoliczności w dniu wydania decyzji. A pismo przytoczone sporządzone zostało po wydaniu decyzji z dnia [...] grudnia 2005 r., nie jest zatem dowodem, który istniał w dniu wydania decyzji.

Odnosząc się do przesłanki z art. 145 § 1 pkt 6 kpa organ wskazał, iż przesłanka ta nie występuje, gdyż w postępowaniu w sprawie zwrotu wywłaszczonych nieruchomości prowadzonym na podstawie przepisów ustawy O gospodarce nieruchomościami, stanowisko innego współdziałającego organu nie jest wymagane.

Skarżący we wniosku o wznowienie wskazał również przesłankę z art. 145 § 1 pkt 7 kpa, wskazując na uchwałę Sądu Najwyższego z dnia 27 stycznia 2000 r.

Organ podniósł, że podjęcie powyższej uchwały nie było zagadnieniem wstępnym, dotyczącym przedmiotowej sprawy. Powołał się przy tym na wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 lipca 1995 r. sygn. akt I SA 452/94, w którym Sąd orzekając w podobnym stanie prawnym dotyczącym orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego, wskazał, iż ustalenie wykładni przepisów ustawy nie może być traktowane jako przesłanka wznowienia postępowania administracyjnego, o której mowa w art. 145 § 1 pkt 7 kpa.

Tak więc Minister stwierdził, że nie można uznać, że powołane przez skarżącego przesłanki wznowienia rzeczywiście wystąpiły. Brak jest zatem podstaw do uchylenia ostatecznej decyzji Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2005 r.

Organ ponadto podniósł, iż zarzuty podniesione przez skarżącego w odwołaniu, jak i w piśmie z dnia 29 sierpnia 2008 r. dotyczącym w głównej mierze decyzji Wojewody [...] z dnia [...] maja 1999 r. dotyczącej uwłaszczenia Przedsiębiorstwa [...] w K., która była przedmiotem odrębnego postępowania.

Pozostałe podniesione zarzuty nie mają znaczenia dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy, w której ocenie podlega wyłącznie wystąpienie przesłanek wznowienia określonych w art. 145 § 1 kpa.

Decyzja Ministra Infrastruktury z dnia [...] marca 2009 r. stała się przedmiotem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, w której skarżący W. S. zarzucił brak wnikliwego rozpatrzenia przez Ministra Infrastruktury jego odwołania od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2008 r.

i bezzasadne nieuwzględnienie przesłanek wznowieniowych w sytuacji, gdy wszystkie one – wymienione przez skarżącego we wniosku o wznowienie postępowania wystąpiły.

Ponadto skarżący powołał się na podstawę wznowienia wymienioną w art. 145

§ 1 pkt 4 kpa zarzucając, iż bez swej winy nie brał udziału w postępowaniu, gdyż nie otrzymał decyzji Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2005 r., przez co został pozbawiony możliwości złożenia skargi.

Poza tym skarżący podnosi szereg zarzutów dotyczących wadliwości decyzji Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2005 r. utrzymującej w mocy decyzję Prezydenta Miasta K. z dnia [...] września 2005 r. o odmowie zwrotu wywłaszczonej nieruchomości, jak również decyzji Wojewody [...] z dnia [...] maja 1999 r. dotyczącej uwłaszczenia Przedsiębiorstwa [...] w K.

Wobec powyższego skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podnosząc, iż zarzuty w niej zawarte nie stanowią nowych okoliczności w sprawie i znane były organowi w przeprowadzonym postępowaniu, gdzie ustosunkowano się do nich, poza podstawą wznowienia z art. 145 § 1 pkt 4 kpa, na którą skarżący powołał się dopiero w skardze.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z brzmieniem art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonego aktu administracyjnego. Oznacza to, że kontrola sądowo

– administracyjna sprowadza się do zbadania, czy organy wydając zaskarżony akt nie naruszyły przepisów prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Ocena dokonywana jest według stanu faktycznego i prawnego na dzień wydania aktu, na podstawie materiału dowodowego zebranego w toku postępowania administracyjnego.

Rozpoznając sprawę w ramach wskazanych kryteriów uznać należy, że skarga jest niezasadna.

Na wstępie należy podnieść, że wznowienie postępowania jest instytucją procesową, stanowiącą możliwość ponownego rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy zakończonej ostateczną decyzją administracyjną, jeżeli postępowanie w którym decyzja zapadła było dotknięte kwalifikowaną wadą wyliczoną w przepisach prawa procesowego.

W kodeksie postępowania administracyjnego przyjęto rozwiązanie wyczerpującego wyliczenia podstaw wznowienia postępowania. Oznacza to niedopuszczalność wznowienia postępowania na innej podstawie niż określona w art. 145 § 1 oraz art. 145 a § 1 kpa.

Skarżący podniósł, że podstawą wznowienia postępowania w przedmiotowej sprawie jest art. 145 §1 pkt 3,5,6,7 kpa jak również podniósł dopiero w skardze, że podstawy wznowienia można doszukać się także w przepisie art. 145 § 1pkt 4 kpa.

Analiza zabranych w sprawie dowodów wskazuje, że prawidłowo organy obu instancji uznały, że brak jest podstaw do uchylenia ostatecznej decyzji Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2005 r., gdyż postępowanie administracyjne wykazało, że nie zaistniały przesłanki opisane w przepisach art. 145 § 1 pkt 3,5,6,7 oraz 4 kpa. Odnosząc się do podstawy wznowienia postępowania o jakiej mowa w art. 145

§ 1 pkt 3 kpa zważyć należy, że regulacja zawarta w tym przepisie dotyczy takich sytuacji, gdy decyzja wydana przez pracownika lub organ administracji publicznej, który podlega wyłączeniu na podstawie przyczyn enumeratywnie wyliczonych w art. 24, 25 i 27 kpa. Skarżący nie wskazał jakichkolwiek okoliczności i nie przedstawił żadnych dowodów, które wskazywałyby, że w postępowaniu w sprawie zwrotu wywłaszczonej nieruchomości zachodzą przesłanki do wyłączenia pracownika bądź organu. Przyczyn wyłączenia pracownika upatrywał w niekorzystnym dla siebie rozstrzygnięciu sprawy oraz celowym przedłużaniu postępowania, z naruszeniem terminów wskazanych w

art. 35 i 36 kpa.

Odnosząc się do przesłanki z art. 145 § 1 pkt 5 kpa wskazać należy, że w przepisie tym chodzi o pojawienie się tylko takich dowodów, które są dla sprawy istotne, które są nowe i nie istniały w dniu wydania decyzji oraz nie były znane organowi. Ponadto w orzecznictwie sądowym ugruntowany jest pogląd, że uchylenie decyzji ostatecznej może nastąpić tylko wtedy, gdy okoliczności stanowiące podstawę wznowienia postępowania okażą się na tyle istotne, że wywrą bezpośredni wpływ na rozstrzygnięcie zawarte w decyzji ostatecznej. Pojęcie nowej okoliczności faktycznej nie jest tożsame z pojęciem nowego dowodu. Dowód musi istnieć w dacie wydania decyzji, aby mógł stanowić podstawę do wznowienia postępowania. Okolicznością faktyczną istotną dla sprawy jest taka okoliczność, która mogła mieć wpływ na odmienne rozstrzygnięcie sprawy, co oznacza, że w sprawie mogłaby zapaść decyzja co do swej istoty odmienna od rozstrzygnięcia dotychczasowego. Ponadto istotne okoliczności i dowody muszą równocześnie być nowe, co oznacza, że zostały one po raz pierwszy zgłoszone przez stronę lub zostały odkryte przez organ po wydaniu decyzji. Warunkiem wznowienia postępowania jest także fakt istnienia omawianych okoliczności faktycznych i dowodów w dniu wydania decyzji, która stała się decyzją ostateczną.

W postępowaniu wznowieniowym organy prawidłowo przyjęły, że w sprawie nie wyszły na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nie znane organowi, który wydał decyzję o odmowie zwrotu wywłaszczonej nieruchomości.

W ocenie skarżącego nową okolicznością w sprawie nieznaną organowi miałoby być niezrealizowanie celu wywłaszczenia i przeznaczenia nieruchomości na inny cel, a przede wszystkim treść pisma Prezydenta Miasta K. z dnia [...] maja 2008 r., z którego wynika, iż wywłaszczona nieruchomość została przekazana na inny cel.

Odnosząc się do powyższego należy stwierdzić, że zarówno Prezydent Miasta K. w decyzji z dnia [...] września 2005 r., jak i Wojewoda [...] w decyzji z dnia [...] grudnia 2005 r. wskazali, że cel określony w umowie sprzedaży nieruchomości nie został zrealizowany i stała się ona przedmiotem uwłaszczenia na rzecz Przedsiębiorstwa [...] w K. W związku z powyższym należy uznać, że organy obu instancji znały przytoczone przez skarżącego zarzuty w dniu wydania decyzji.

Powołane zaś przez skarżącego pismo z dnia 15 maja 2008 r. sporządzone zostało po wydaniu decyzji z dnia [...] grudnia 2005 r. Nie jest zatem dowodem, który istniał w dniu wydania tej decyzji.

Odnosząc się do przesłanki z art. 145 § 1 pkt 6 kpa wskazać należy, że w przepisie tym chodzi o sytuację, gdy decyzja musi być poprzedzona uzyskaniem stanowiska innego organu. W ocenie skarżącego takim organem winien być Skarb Państwa jako właściciel nieruchomości wywłaszczonej. Prawidłowo organy przyjęły, iż w niniejszej sprawie przesłanka ta nie występuje, gdyż w postępowaniu w sprawie zwrotu wywłaszczonych nieruchomości prowadzonym na podstawie przepisów ustawy O gospodarce nieruchomościami; stanowisko innego organu nie jest wymagane.

Odnośnie przesłanki z art. 145 § 1 pkt 7 kpa podnieść należy, że przesłanka ta związana jest z instytucją zagadnienia wstępnego w postępowaniu administracyjnym. Pojawienie się tego zagadnienia zobowiązuje organ administracyjny do zawieszenia postępowania i wystąpienia o rozstrzygnięcie tego zagadnienia do właściwego organu administracyjnego lub Sądu, bądź wezwania strony do dokonania tego w określonym terminie (art. 97 § 1 pkt 4 i art. 100 § 1 kpa). Podjęcie przez Sąd Najwyższy uchwały z dnia 27 sierpnia 2000 r. nie było zagadnieniem wstępnym dotyczącym niniejszej sprawy, co prawidłowo ustaliły organy w postępowaniu wznowieniowym.

Odnosząc się do zrzutu podniesionego przez skarżącego w skardze o wystąpieniu przesłanki z art. 145 § 1 pkt 4 kpa należy podnieść, że przesłanka ta związana jest z brakiem udziału strony w postępowaniu bez jej winy. Skarżący podnosząc zarzut niebrania udziału w postępowaniu argumentuje to faktem niedoręczenia mu przez organ decyzji z dnia [...] grudnia 2005 r.

Jednocześnie wbrew twierdzeniom skarżącego również ta przesłanka w przedmiotowej sprawie nie występuje. Jak wynika bowiem z materiału dowodowego skarżący złożył w terminie odwołanie od decyzji Prezydenta Miasta K. z dnia

[...] września 2005 r., a następnie w dniu 20 października 2005 r. udzielił pełnomocnictwa adwokatowi A. G. do reprezentowania go w niniejszej sprawie. (k. 35 akt).

Zgodnie z art. 40 § 2 kpa jeżeli strona ustanowiła pełnomocnika, pisma doręcza się pełnomocnikowi. Jak wynika z akt sprawy decyzja z dnia [...] grudnia 2005 r. została doręczona pełnomocnikowi skarżącego w dniu 5 stycznia 2006 r. (k. 67 akt).

Na marginesie należy dodać, iż Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 13 czerwca 2007 r. sygn. akt I SA/Wa 284/07 oddalił skargę W. S. i Z. J. na decyzję Ministra Budownictwa z dnia [...] grudnia 2006 r. w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji uwłaszczeniowej Wojewody [...] z dnia [...] maja 1999 r. (k. 85 akt).

Mając powyższe na uwadze uznać należy, że zarówno zaskarżona decyzja jak i decyzja organu I instancji nie naruszają prawa. Dlatego z mocy art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U.

Nr 153, poz. 1270 ze zm.), Sąd orzekł jak w sentencji wyroku.