{\rtf1\ansi\ansicpg1252
\deff0{\fonttbl{\f0\froman\fcharset0 Times New Roman;}{\f1\froman\fcharset0 Helvetica;}{\f2\froman\fcharset0 Arial;}{\f3\froman\fcharset0 unknown;}}
{\colortbl\red0\green0\blue0;\red255\green255\blue255;\red192\green192\blue192;}
{\stylesheet 
{\style\s1 \ql\fi0\li0\ri0\f2\fs32\b\cf0 heading 1;}
{\style\s2 \ql\fi0\li0\ri0\f2\fs28\b\i\cf0 heading 2;}
{\style\s3 \ql\fi0\li0\ri0\f2\fs26\b\cf0 heading 3;}
{\style\s0 \ql\fi0\li0\ri0\f2\fs24\cf0 Normal;}
}
{\*\listtable
}
{\*\listoverridetable
}
{\info}
\paperw11907\paperh16840\margl1440\margr1120\margt1720\margb1440
{\footer \pard\plain\s0\ql\fi0\li0\ri0\plain\f0 2026-04-11 03:56\par
}{\header \trowd
\trftsWidth3\trwWidth9347\trqc\trgaph10\trpaddl0\trpaddr0\trpaddfl3\trpaddfr3
\clbrdrb\brdrs\brdrw10\brdrcf1
\clbrdrr\brdrs\brdrw10\brdrcf1
\clbrdrt\brdrs\brdrw10\brdrcf1
\clbrdrl\brdrs\brdrw10\brdrcf1
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth7630
\cellx7630\clbrdrb\brdrs\brdrw10\brdrcf1
\clbrdrr\brdrs\brdrw10\brdrcf1
\clbrdrt\brdrs\brdrw10\brdrcf1
\clbrdrl\brdrs\brdrw10\brdrcf1
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth1716
\cellx9346\pard\plain\intbl\s0\fi0\li0\ri0\plain\f0 Centralna Baza Orzecze\u324? S\u261?d\u243?w Administracyjnych
\cell\pard\plain\intbl\s0\qr\fi0\li0\ri0\plain\f0 Str \f3{\field{\*\fldinst PAGE}{\fldrslt  }}\f0  / \f3{\field{\*\fldinst NUMPAGES \\* Arabic}{\fldrslt 1 }}
\cell \trowd
\trftsWidth3\trwWidth9347\trqc\trgaph10\trpaddl0\trpaddr0\trpaddfl3\trpaddfr3
\clbrdrb\brdrs\brdrw10\brdrcf1
\clbrdrr\brdrs\brdrw10\brdrcf1
\clbrdrt\brdrs\brdrw10\brdrcf1
\clbrdrl\brdrs\brdrw10\brdrcf1
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth7630
\cellx7630\clbrdrb\brdrs\brdrw10\brdrcf1
\clbrdrr\brdrs\brdrw10\brdrcf1
\clbrdrt\brdrs\brdrw10\brdrcf1
\clbrdrl\brdrs\brdrw10\brdrcf1
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth1716
\cellx9346\row
\pard}\pgwsxn11907\pghsxn16840
\marglsxn1440\margrsxn1120\margtsxn1720\margbsxn1440\pard\plain\s0\fi0\li0\ri0\plain\f1\fs24\b II GPS 2/22 - Uchwa\u322?a\b0\par
\par\trowd
\trftsWidth3\trwWidth9347\trql\trgaph10\trpaddl50\trpaddr50\trpaddfl3\trpaddfr3
\clbrdrt\brdrs\brdrw30\brdrcf0
\clbrdrl\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth1869
\clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx1869\clbrdrt\brdrs\brdrw30\brdrcf0
\clbrdrl\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth7477
\clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx9346\pard\plain\intbl\s0\fi0\li0\ri0\plain\f1\fs18\b Data orzeczenia\b0
\cell\pard\plain\intbl\s0\fi0\li0\ri0\plain\f1\fs18 2023-11-13
\cell \trowd
\trftsWidth3\trwWidth9347\trql\trgaph10\trpaddl50\trpaddr50\trpaddfl3\trpaddfr3
\clbrdrt\brdrs\brdrw30\brdrcf0
\clbrdrl\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth1869
\clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx1869\clbrdrt\brdrs\brdrw30\brdrcf0
\clbrdrl\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth7477
\clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx9346\row
\trowd
\trftsWidth3\trwWidth9347\trql\trgaph10\trpaddl50\trpaddr50\trpaddfl3\trpaddfr3
\clbrdrt\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clbrdrl\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth1869
\clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx1869\clbrdrt\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clbrdrl\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth7477
\clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx9346\pard\plain\intbl\s0\fi0\li0\ri0\plain\f1\fs18\b Data wp\u322?ywu\b0
\cell\pard\plain\intbl\s0\fi0\li0\ri0\plain\f1\fs18 2022-11-22
\cell \trowd
\trftsWidth3\trwWidth9347\trql\trgaph10\trpaddl50\trpaddr50\trpaddfl3\trpaddfr3
\clbrdrt\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clbrdrl\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth1869
\clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx1869\clbrdrt\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clbrdrl\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth7477
\clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx9346\row
\trowd
\trftsWidth3\trwWidth9347\trql\trgaph10\trpaddl50\trpaddr50\trpaddfl3\trpaddfr3
\clbrdrt\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clbrdrl\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth1869
\clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx1869\clbrdrt\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clbrdrl\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth7477
\clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx9346\pard\plain\intbl\s0\fi0\li0\ri0\plain\f1\fs18\b S\u261?d\b0
\cell\pard\plain\intbl\s0\fi0\li0\ri0\plain\f1\fs18 Naczelny S\u261?d Administracyjny
\cell \trowd
\trftsWidth3\trwWidth9347\trql\trgaph10\trpaddl50\trpaddr50\trpaddfl3\trpaddfr3
\clbrdrt\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clbrdrl\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth1869
\clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx1869\clbrdrt\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clbrdrl\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth7477
\clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx9346\row
\trowd
\trftsWidth3\trwWidth9347\trql\trgaph10\trpaddl50\trpaddr50\trpaddfl3\trpaddfr3
\clbrdrt\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clbrdrl\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth1869
\clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx1869\clbrdrt\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clbrdrl\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth7477
\clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx9346\pard\plain\intbl\s0\fi0\li0\ri0\plain\f1\fs18\b S\u281?dziowie\b0
\cell\pard\plain\intbl\s0\fi0\li0\ri0\plain\f1\fs18 Ma\u322?gorzata Koryci\u324?ska /przewodnicz\u261?cy/
\par Miros\u322?aw Trzecki
\par Dorota D\u261?bek /sprawozdawca zdanie odrebne/
\par El\u380?bieta Kremer /autor uzasadnienia/
\par Olga \u379?urawska - Matusiak
\par Tomasz Zborzy\u324?ski
\par Janusz Zubrzycki
\cell \trowd
\trftsWidth3\trwWidth9347\trql\trgaph10\trpaddl50\trpaddr50\trpaddfl3\trpaddfr3
\clbrdrt\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clbrdrl\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth1869
\clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx1869\clbrdrt\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clbrdrl\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth7477
\clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx9346\row
\trowd
\trftsWidth3\trwWidth9347\trql\trgaph10\trpaddl50\trpaddr50\trpaddfl3\trpaddfr3
\clbrdrt\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clbrdrl\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth1869
\clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx1869\clbrdrt\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clbrdrl\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth7477
\clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx9346\pard\plain\intbl\s0\fi0\li0\ri0\plain\f1\fs18\b Symbol z opisem\b0
\cell\pard\plain\intbl\s0\fi0\li0\ri0\plain\f1\fs18 6063 Op\u322?aty eksploatacyjne
\cell \trowd
\trftsWidth3\trwWidth9347\trql\trgaph10\trpaddl50\trpaddr50\trpaddfl3\trpaddfr3
\clbrdrt\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clbrdrl\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth1869
\clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx1869\clbrdrt\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clbrdrl\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth7477
\clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx9346\row
\trowd
\trftsWidth3\trwWidth9347\trql\trgaph10\trpaddl50\trpaddr50\trpaddfl3\trpaddfr3
\clbrdrt\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clbrdrl\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth1869
\clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx1869\clbrdrt\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clbrdrl\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth7477
\clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx9346\pard\plain\intbl\s0\fi0\li0\ri0\plain\f1\fs18\b Has\u322?a tematyczne\b0
\cell\pard\plain\intbl\s0\fi0\li0\ri0\plain\f1\fs18 Inne
\cell \trowd
\trftsWidth3\trwWidth9347\trql\trgaph10\trpaddl50\trpaddr50\trpaddfl3\trpaddfr3
\clbrdrt\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clbrdrl\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth1869
\clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx1869\clbrdrt\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clbrdrl\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth7477
\clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx9346\row
\trowd
\trftsWidth3\trwWidth9347\trql\trgaph10\trpaddl50\trpaddr50\trpaddfl3\trpaddfr3
\clbrdrt\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clbrdrl\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth1869
\clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx1869\clbrdrt\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clbrdrl\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth7477
\clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx9346\pard\plain\intbl\s0\fi0\li0\ri0\plain\f1\fs18\b Tre\u347?\u263? wyniku\b0
\cell\pard\plain\intbl\s0\fi0\li0\ri0\plain\f1\fs18 Podj\u281?to uchwa\u322?\u281?
\cell \trowd
\trftsWidth3\trwWidth9347\trql\trgaph10\trpaddl50\trpaddr50\trpaddfl3\trpaddfr3
\clbrdrt\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clbrdrl\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth1869
\clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx1869\clbrdrt\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clbrdrl\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth7477
\clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx9346\row
\trowd
\trftsWidth3\trwWidth9347\trql\trgaph10\trpaddl50\trpaddr50\trpaddfl3\trpaddfr3
\clbrdrt\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clbrdrl\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth1869
\clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx1869\clbrdrt\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clbrdrl\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth7477
\clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx9346\pard\plain\intbl\s0\fi0\li0\ri0\plain\f1\fs18\b Powo\u322?ane przepisy\b0
\cell\pard\plain\intbl\s0\fi0\li0\ri0\plain\f1\fs18 Dz.U. 2023 nr 0 poz 1634; art. 15 par. 1 pkt 2, art. 61 par. 3, art. 264 par. 2; Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o post\u281?powaniu przed s\u261?dami administracyjnymi - t.j.
\cell \trowd
\trftsWidth3\trwWidth9347\trql\trgaph10\trpaddl50\trpaddr50\trpaddfl3\trpaddfr3
\clbrdrt\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clbrdrl\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth1869
\clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx1869\clbrdrt\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clbrdrl\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth7477
\clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx9346\row
\trowd
\trftsWidth3\trwWidth9347\trql\trgaph10\trpaddl50\trpaddr50\trpaddfl3\trpaddfr3
\clbrdrt\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clbrdrl\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth1869
\clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx1869\clbrdrt\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clbrdrl\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth7477
\clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx9346\pard\plain\intbl\s0\fi0\li0\ri0\plain\f1\fs18\b Publikacja w u.z.o.\b0
\cell\pard\plain\intbl\s0\fi0\li0\ri0\plain\f1\fs18 ONSAiWSA Nr 1/2024, poz. 3
\cell \trowd
\trftsWidth3\trwWidth9347\trql\trgaph10\trpaddl50\trpaddr50\trpaddfl3\trpaddfr3
\clbrdrt\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clbrdrl\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth1869
\clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx1869\clbrdrt\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clbrdrl\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth7477
\clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx9346\row
\trowd
\trftsWidth3\trwWidth9347\trql\trgaph10\trpaddl50\trpaddr50\trpaddfl3\trpaddfr3
\clbrdrt\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clbrdrl\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth9346
\clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx9346\pard\plain\intbl\s0\fi0\li0\ri0\plain\f1\fs18\b Sentencja\b0
\par\pard\plain\intbl\s0\fi0\li0\ri0\plain\f1\fs22 Naczelny S\u261?d Administracyjny w sk\u322?adzie nast\u281?puj\u261?cym: Przewodnicz\u261?cy: S\u281?dzia NSA Ma\u322?gorzata Koryci\u324?ska S\u281?dziowie NSA: Dorota D\u261?bek (sprawozdawca) El\u380?bieta Kremer (wsp\u243?\u322?sprawozdawca) Miros\u322?aw Trzecki Tomasz Zborzy\u324?ski Janusz Zubrzycki Olga \u379?urawska-Matusiak Protokolant: starszy asystent s\u281?dziego Jaros\u322?aw Poturnicki po rozpoznaniu w dniu 13 listopada 2023 r. przy udziale prokuratora Prokuratury Krajowej Renaty Jab\u322?o\u324?skiej oraz przy udziale Rzecznika Ma\u322?ych i \u346?rednich Przedsi\u281?biorc\u243?w na posiedzeniu jawnym w Izbie Gospodarczej wniosku Prezesa Naczelnego S\u261?du Administracyjnego z dnia 21 listopada 2022 r. nr BO.511.33.2022 o podj\u281?cie w sk\u322?adzie siedmiu s\u281?dzi\u243?w Naczelnego S\u261?du Administracyjnego, na podstawie art. 36 \u167? 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju s\u261?d\u243?w administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2021 r. poz. 137 ze zm.) oraz na podstawie art. 264 \u167? 2 w zwi\u261?zku z art. 15 \u167? 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o post\u281?powaniu przed s\u261?dami administracyjnymi (t.j. Dz. U z 2022 r. poz. 329), uchwa\u322?y maj\u261?cej na celu wyja\u347?nienie: "Czy w post\u281?powaniu s\u261?dowoadministracyjnym, zainicjowanym skarg\u261? na postanowienie: a) stwierdzaj\u261?ce uchybienie terminu do wniesienia odwo\u322?ania, b) o odmowie przywr\u243?cenia terminu do wniesienia odwo\u322?ania, c) stwierdzaj\u261?ce niedopuszczalno\u347?\u263? odwo\u322?ania, - dopuszczalne jest, na podstawie art. 61 \u167? 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o post\u281?powaniu przed s\u261?dami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 329), wstrzymanie wykonania decyzji wydanej przez organ pierwszej instancji?" podj\u261?\u322? nast\u281?puj\u261?c\u261? uchwa\u322?\u281?: "W post\u281?powaniu s\u261?dowoadministracyjnym, zainicjowanym skarg\u261? na postanowienie: a) stwierdzaj\u261?ce uchybienie terminu do wniesienia odwo\u322?ania, b) o odmowie przywr\u243?cenia terminu do wniesienia odwo\u322?ania, c) stwierdzaj\u261?ce niedopuszczalno\u347?\u263? odwo\u322?ania, - nie jest dopuszczalne, na podstawie art. 61 \u167? 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. \u8212? Prawo o post\u281?powaniu przed s\u261?dami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1634), wstrzymanie wykonania decyzji wydanej przez organ pierwszej instancji." v.c.s.
\cell \trowd
\trftsWidth3\trwWidth9347\trql\trgaph10\trpaddl50\trpaddr50\trpaddfl3\trpaddfr3
\clbrdrt\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clbrdrl\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth9346
\clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx9346\row
\trowd
\trftsWidth3\trwWidth9347\trql\trgaph10\trpaddl50\trpaddr50\trpaddfl3\trpaddfr3
\clbrdrt\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clbrdrl\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth9346
\clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx9346\pard\plain\intbl\s0\fi0\li0\ri0\plain\f1\fs18\b Uzasadnienie\b0
\par\pard\plain\intbl\s0\fi0\li0\ri0\plain\f1\fs22 Wnioskiem z dnia 21 listopada 2022 r. (BO.511.33.2022) Prezes Naczelnego S\u261?du Administracyjnego, dzia\u322?aj\u261?c na podstawie art. 36 \u167? 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju s\u261?d\u243?w administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 137 ze zm.) oraz na podstawie art. 264 \u167? 2 w zwi\u261?zku z art. 15 \u167? 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o post\u281?powaniu przed s\u261?dami administracyjnymi (t.j. Dz. U z 2022 r. poz. 329, dalej: p.p.s.a.), wni\u243?s\u322? o podj\u281?cie uchwa\u322?y w sk\u322?adzie siedmiu s\u281?dzi\u243?w Naczelnego S\u261?du Administracyjnego wyja\u347?niaj\u261?cej nast\u281?puj\u261?ce zagadnienie:
\par 
\par "Czy w post\u281?powaniu s\u261?dowoadministracyjnym, zainicjowanym skarg\u261? na postanowienie:
\par 
\par a) stwierdzaj\u261?ce uchybienie terminu do wniesienia odwo\u322?ania,
\par 
\par b) o odmowie przywr\u243?cenia terminu do wniesienia odwo\u322?ania,
\par 
\par c) stwierdzaj\u261?ce niedopuszczalno\u347?\u263? odwo\u322?ania,
\par 
\par - dopuszczalne jest, na podstawie art. 61 \u167? 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. \u8212? Prawo o post\u281?powaniu przed s\u261?dami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329), wstrzymanie wykonania decyzji wydanej przez organ pierwszej instancji?".
\par 
\par Prezes Naczelnego S\u261?du Administracyjnego wskaza\u322?, \u380?e wniosek o podj\u281?cie przedmiotowej uchwa\u322?y jest zasadny, gdy\u380? analiza orzecznictwa Naczelnego S\u261?du Administracyjnego wykazuje istnienie rozbie\u380?nych pogl\u261?d\u243?w na temat, czy w granicach tej samej sprawy, o kt\u243?rej mowa w art. 61 \u167? 3 p.p.s.a., znajduj\u261? si\u281? postanowienia procesowe np. o odmowie przywr\u243?cenia terminu do wniesienia odwo\u322?ania, stwierdzaj\u261?ce uchybienie terminu do wniesienia odwo\u322?ania, czy stwierdzaj\u261?ce niedopuszczalno\u347?\u263? odwo\u322?ania i decyzja, od kt\u243?rej to odwo\u322?anie wniesiono, a tym samym, czy w post\u281?powaniu s\u261?dowoadministracyjnym, w kt\u243?rym zaskar\u380?ono do s\u261?du administracyjnego tego rodzaju postanowienie procesowe mo\u380?e zosta\u263? wstrzymane wykonanie decyzji merytorycznej wydanej przez organ pierwszej instancji.
\par 
\par W praktyce orzeczniczej wyst\u281?puj\u261? dwa przeciwstawne stanowiska, a rozbie\u380?no\u347?ci te wynikaj\u261? z odmiennej wyk\u322?adni wyst\u281?puj\u261?cego w art. 61 \u167? 3 p.p.s.a. zwrotu "w granicach tej samej sprawy", a w konsekwencji z r\u243?\u380?nego odczytywania przez s\u261?dy administracyjne zakresu stosowania art. 61 \u167? 3 p.p.s.a.
\par 
\par Zgodnie z pierwszym z pogl\u261?d\u243?w, przewa\u380?aj\u261?cym w najnowszym orzecznictwie Naczelnego S\u261?du Administracyjnego, brak materialnoprawnej jedno\u347?ci rozstrzygni\u281?cia wydanego przez organ odwo\u322?awczy z decyzj\u261? za\u322?atwiaj\u261?c\u261? spraw\u281? co do istoty, w przypadku gdy zaskar\u380?one do s\u261?du administracyjnego rozstrzygni\u281?cie ma charakter procesowy, jak np. postanowienie o uchybieniu terminu do wniesienia odwo\u322?ania, postanowienie o odmowie przywr\u243?cenia terminu do wniesienia odwo\u322?ania, czy stwierdzaj\u261?ce niedopuszczalno\u347?\u263? odwo\u322?ania, a co za tym idzie, nie ma mo\u380?liwo\u347?ci wstrzymania wykonania takiej decyzji, w sytuacji gdy zaskar\u380?ono postanowienie procesowe. Przyj\u281?to, \u380?e w art. 61 p.p.s.a. ustawodawca odsy\u322?a do sprawy w jej znaczeniu materialnoprawnym, kt\u243?rej to\u380?samo\u347?\u263? wyznaczaj\u261? elementy okre\u347?laj\u261?ce to\u380?samo\u347?\u263? skonkretyzowanego w decyzji administracyjnej stosunku prawnego, a wi\u281?c identyczno\u347?\u263? podmiot\u243?w, identyczno\u347?\u263? przedmiot\u243?w oraz identyczno\u347?\u263? obu podstaw - prawnej i faktycznej. Z tego powodu o post\u281?powaniach prowadzonych w granicach danej sprawy mo\u380?na m\u243?wi\u263? w\u243?wczas, gdy przedmiotem tych post\u281?powa\u324? b\u281?d\u261? sprawy wykazuj\u261?ce to\u380?samo\u347?\u263? podmiotow\u261? i przedmiotow\u261?. To\u380?samo\u347?\u263? element\u243?w podmiotowych to to\u380?samo\u347?\u263? podmiotu b\u281?d\u261?cego adresatem praw lub obowi\u261?zk\u243?w, a to\u380?samo\u347?\u263? przedmiotowa to to\u380?samo\u347?\u263? tre\u347?ci tych praw i obowi\u261?zk\u243?w oraz ich podstawy prawnej i faktycznej. W zwi\u261?zku z tym, sprawa, w kt\u243?rej wydano decyzj\u281? merytoryczn\u261? i postanowienie dotycz\u261?ce np. przywr\u243?cenia terminu do wniesienia odwo\u322?ania, czy stwierdzaj\u261?ce niedopuszczalno\u347?\u263? odwo\u322?ania od tej decyzji, maj\u261? dwa odr\u281?bne przedmioty, kt\u243?rych podstawy prawne wynikaj\u261? z r\u243?\u380?nych przepis\u243?w, w wypadku decyzji s\u261? to przepisy ustawy materialnej, za\u347? w przypadku postanowienia odpowiednie przepisy Kodeksu post\u281?powania administracyjnego. Stwierdzono, \u380?e chocia\u380? wskazane rozstrzygni\u281?cia pozostaj\u261? ze sob\u261? w zwi\u261?zku chronologicznym i podmiotowym, to ze wzgl\u281?du na odr\u281?bno\u347?\u263? zakres\u243?w przedmiotowych nie mo\u380?na uzna\u263?, \u380?e tworz\u261? one t\u281? sam\u261? spraw\u281? w znaczeniu materialnym. Nie zachodzi bowiem to\u380?samo\u347?\u263? przedmiotowa tych dw\u243?ch post\u281?powa\u324?, a tym samym s\u261? to dwie r\u243?\u380?ne sprawy w znaczeniu materialnym.
\par 
\par Odniesiono si\u281? r\u243?wnie\u380? do relacji wyst\u281?puj\u261?cego w art. 61 \u167? 3 p.p.s.a. zwrotu: "w granicach tej samej sprawy" i sformu\u322?owania "granice sprawy, kt\u243?rej dotyczy skarga" z art. 135 p.p.s.a. Stwierdzono, \u380?e zwrot "w granicach tej samej sprawy" nale\u380?y interpretowa\u263? maj\u261?c na uwadze art. 3 \u167? 2 p.p.s.a., kt\u243?ry wskazuje na przedmiot s\u261?dowej kontroli, a tak\u380?e art. 134 i 135 tej ustawy, kt\u243?re reguluj\u261? zakres tej kontroli. Ten ostatni przepis stanowi, \u380?e s\u261?d stosuje przewidziane ustaw\u261? \u347?rodki w celu usuni\u281?cia naruszenia prawa w stosunku do akt\u243?w lub czynno\u347?ci wydanych lub podj\u281?tych we wszystkich post\u281?powaniach prowadzonych w granicach sprawy, kt\u243?rej dotyczy skarga. Podkre\u347?lono, \u380?e brak jest podstaw do uznania, \u380?e sens znaczeniowy tego sformu\u322?owania mia\u322?by r\u243?\u380?ni\u263? si\u281? od znaczenia zwrotu zawartego w art. 61 \u167? 3 p.p.s.a. "w granicach tej samej sprawy". Poj\u281?cia: "granice tej samej sprawy" (art. 61 \u167? 3 p.p.s.a.) i "granice sprawy, kt\u243?rej dotyczy skarga" (art. 135 p.p.s.a.), zakre\u347?laj\u261? zbli\u380?one ramy prawne. W zwi\u261?zku z tym zakresem art. 61 \u167? 3 p.p.s.a. obj\u281?te s\u261? zar\u243?wno akty wydane w pierwszej instancji, jak i np. akty, w stosunku do kt\u243?rych toczy si\u281? post\u281?powanie w trybie nadzwyczajnym lub w trybie autokontroli.
\par 
\par Wskazano, \u380?e w sytuacji gdy przedmiotem skargi jest postanowienie procesowe, np. postanowienie stwierdzaj\u261?ce uchybienie terminu do wniesienia odwo\u322?ania wydane na podstawie art. 134 k.p.a., S\u261?d jest w\u322?adny bada\u263? przes\u322?anki uzasadniaj\u261?ce zastosowanie przez organ administracji publicznej przepis\u243?w art. 134 k.p.a. w zwi\u261?zku z art. 129 \u167? 2 k.p.a., stanowi\u261?cych podstaw\u281? prawn\u261? zaskar\u380?onego postanowienia. W tego rodzaju sprawie ocena s\u261?du nie mo\u380?e jednak dotyczy\u263? kontroli legalno\u347?ci decyzji organu pierwszej instancji rozstrzygaj\u261?cej spraw\u281? merytorycznie. Wskazano r\u243?wnie\u380?, \u380?e od merytorycznego rozpoznania skargi na postanowienie o stwierdzeniu uchybienia terminu do wniesienia odwo\u322?ania b\u281?dzie zale\u380?a\u322?o, czy decyzja merytoryczna zostanie wstrzymana z mocy prawa (art. 130 \u167? 2 k.p.a.). W granicach sprawy, kt\u243?ra dotyczy tylko oceny legalno\u347?ci stwierdzenia terminowo\u347?ci wniesionego odwo\u322?ania, nie jest dopuszczalne wstrzymanie decyzji merytorycznej. W innym wypadku przed rozpraw\u261? mieliby\u347?my do czynienia z sytuacj\u261?, w kt\u243?rej potencjalne skutki stwierdzenia przez s\u261?d administracyjny, \u380?e odwo\u322?anie zosta\u322?o wniesione w terminie, mia\u322?yby zosta\u263? za\u322?atwione w drodze wniosku o wstrzymanie takiej decyzji. W tym zakresie by\u322?by to rodzaj przeds\u261?du, poniewa\u380? merytoryczna ocena legalno\u347?ci decyzji nie mie\u347?ci si\u281? w granicach tej sprawy, kt\u243?ra polega na rozpoznaniu przez s\u261?d administracyjny tylko z punktu widzenia oceny owej terminowo\u347?ci wniesionego odwo\u322?ania (por. postanowienia NSA z dnia: 12 lutego 2020 r., sygn. akt Il OZ 116/20; 20 pa\u378?dziernika 2020 r., sygn. akt Il OZ 852/20). Przyj\u281?to, \u380?e pierwsze z post\u281?powa\u324?, prowadzone w zakresie decyzji merytorycznej jest "zamkni\u281?te" na skutek niewniesienia w ustawowym terminie \u347?rodka zaskar\u380?enia w postaci odwo\u322?ania od decyzji pierwszej instancji i jej uprawomocnienia si\u281?. Dop\u243?ki za\u347? post\u281?powanie to nie zostanie "otwarte" wskutek ewentualnego uwzgl\u281?dnienia przez wojew\u243?dzki s\u261?d administracyjny skargi na postanowienie o odmowie przywr\u243?cenia terminu do wniesienia odwo\u322?ania w tamtej sprawie, nie mo\u380?na orzeka\u263? w sprawie pierwotnej, tj. w przedmiocie decyzji.
\par 
\par Dla uzasadnienia tego stanowiska w orzecznictwie powo\u322?ywano si\u281? tak\u380?e na uchwa\u322?\u281? sk\u322?adu siedmiu s\u281?dzi\u243?w NSA z dnia 27 czerwca 2000 r., sygn. akt FPS 12/99, (publik.: ONSA 2001, nr 1 poz. 7), zgodnie z kt\u243?r\u261? decyzja ostateczna wydana w trybie art. 155 k.p.a., zmieniaj\u261?ca cz\u281?\u347?ciowo decyzj\u281? zaskar\u380?on\u261? wcze\u347?niej do Naczelnego S\u261?du Administracyjnego mo\u380?e by\u263? uznana za decyzj\u281? wydan\u261? "w granicach danej sprawy" w rozumieniu art. 29 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym S\u261?dzie Administracyjnym (Dz.U. Nr 74 poz. 368 ze zm.). W powo\u322?anej uchwale NSA stwierdzi\u322?, \u380?e zwrot "we wszystkich post\u281?powaniach", u\u380?yty w art. 29 powo\u322?anej ustawy, oznacza, \u380?e \u347?rodki prawne, o kt\u243?rych mowa w tym przepisie, mog\u261? by\u263? stosowane do akt\u243?w lub czynno\u347?ci wydanych lub podj\u281?tych w r\u243?\u380?nych, a wi\u281?c odr\u281?bnych post\u281?powaniach prowadzonych "w granicach danej sprawy". Chodzi zatem zar\u243?wno o post\u281?powanie zaliczane do trybu g\u322?\u243?wnego, jak i post\u281?powania nale\u380?\u261?ce do trybu nadzwyczajnego. NSA w uzasadnieniu uzna\u322?, \u380?e skoro w art. 29 ustawy o NSA chodzi o spraw\u281? administracyjn\u261? w uj\u281?ciu materialnym, o "post\u281?powaniach prowadzonych w granicach danej sprawy" w rozumieniu tego przepisu mo\u380?na b\u281?dzie m\u243?wi\u263? w\u243?wczas, gdy przedmiotem tych post\u281?powa\u324? b\u281?dzie sprawa wykazuj\u261?ca to\u380?samo\u347?\u263? podmiotow\u261? i przedmiotow\u261?. Sytuacja taka wyst\u261?pi w\u243?wczas, gdy akty lub czynno\u347?ci wymienione w art. 29 ustawy o NSA, dotyczy\u263? b\u281?d\u261? tych samych podmiot\u243?w, identycznego przedmiotu, stanu faktycznego oraz podstawy prawnej. Powo\u322?uj\u261?c si\u281? na t\u281? uchwa\u322?\u281? przyj\u281?to, \u380?e zachowuje ona aktualno\u347?\u263? co do tezy, \u380?e w zwrocie normatywnym "w granicach danej sprawy" chodzi o spraw\u281? w uj\u281?ciu materialnym. Stwierdzono zatem, \u380?e NSA po\u347?rednio w uchwale opowiedzia\u322? si\u281? za przyj\u281?tym rozumieniem zwrotu "w granicach tej samej sprawy" z art. 61 \u167? 3 p.p.s.a. Wskazano r\u243?wnie\u380?, \u380?e kr\u261?g podmiot\u243?w oraz podstawy prawne w sprawie stwierdzenia niedopuszczalno\u347?ci wniesienia odwo\u322?ania oraz w sprawie, w kt\u243?rej zosta\u322?a wydana decyzja merytoryczna (w przedmiocie ustalenia odszkodowania za wyw\u322?aszczon\u261? nieruchomo\u347?\u263?), nie s\u261? to\u380?same. R\u243?\u380?ni si\u281? bowiem przedmiot sprawy, co wp\u322?ywa na podstaw\u281? prawn\u261? rozstrzygni\u281?cia. Stronami post\u281?powania w przedmiocie ustalenia odszkodowania za wyw\u322?aszczon\u261? nieruchomo\u347?\u263? s\u261?, zgodnie z art. 12 ust. 4f ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczeg\u243?lnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dr\u243?g publicznych (Dz.U. z 2020 r. poz. 1363 ze zm.), dotychczasowi w\u322?a\u347?ciciele, u\u380?ytkownicy wieczy\u347?ci nieruchomo\u347?ci oraz osoby, kt\u243?rym przys\u322?uguje do nieruchomo\u347?ci ograniczone prawo rzeczowe, podczas gdy stron\u261? post\u281?powania w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalno\u347?ci wniesienia odwo\u322?ania z przyczyn podmiotowych jest podmiot sk\u322?adaj\u261?cy odwo\u322?anie (por. postanowienie NSA z dnia 19 listopada 2021 r., sygn. akt I OZ 452/21). Ponadto wskazano, \u380?e opowiedzenie si\u281? za pogl\u261?dem, \u380?e badaj\u261?c zgodno\u347?\u263? z prawem postanowienia odmawiaj\u261?cego przywr\u243?cenia terminu do wniesienia odwo\u322?ania, s\u261?d administracyjny m\u243?g\u322?by wstrzyma\u263? wykonanie decyzji organu pierwszej instancji rozstrzygaj\u261?cej spraw\u281? "materialn\u261?", by\u322?oby w istocie obej\u347?ciem rygor\u243?w prawnych wynikaj\u261?cych z art. 52 \u167? 1 p.p.s.a. statuuj\u261?cych konieczno\u347?\u263? wyczerpania toku instancji przed wniesieniem skargi (por. postanowienia NSA z dnia: 19 sierpnia 2021 r., sygn. akt I FZ 186/21; 23 listopada 2021 r., sygn. akt III OZ 1016/21 ).
\par 
\par Niekiedy na poparcie stanowiska o konieczno\u347?ci zachowania to\u380?samo\u347?ci sprawy w jej znaczeniu materialnym, powo\u322?ywano si\u281? tak\u380?e na przepisy prawa materialnego, np. ustawy z dnia 3 pa\u378?dziernika 2008 r. o udost\u281?pnieniu informacji o \u347?rodowisku i jego ochronie, udziale spo\u322?ecze\u324?stwa w ochronie \u347?rodowiska oraz o ocenach oddzia\u322?ywania na \u347?rodowisko (Dz.U. z 2018 r., poz. 2081 ze zm., dalej: ustawa \u347?rodowiskowa) w zakresie spraw dotycz\u261?cych \u347?rodowiskowych uwarunkowa\u324? realizacji przedsi\u281?wzi\u281?cia. Powo\u322?uj\u261?c si\u281? na art. 86f ust. 1 ustawy \u347?rodowiskowej, zgodnie z kt\u243?rym do skargi na decyzj\u281? o \u347?rodowiskowych uwarunkowaniach stosuje si\u281? art. 61 \u167? 3 p.p.s.a., z tym \u380?e przez trudne do odwr\u243?cenia skutki, o kt\u243?rych mowa w tym przepisie, rozumie si\u281? nast\u281?pstwa wynikaj\u261?ce z podj\u281?cia realizacji przedsi\u281?wzi\u281?cia mog\u261?cego znacz\u261?co oddzia\u322?ywa\u263? na \u347?rodowisko, dla kt\u243?rego wydano zaskar\u380?on\u261? decyzj\u281?, stwierdzono, \u380?e r\u243?wnie\u380? z tre\u347?ci tego przepisu wynika konieczno\u347?\u263? zachowania to\u380?samo\u347?ci sprawy w jej znaczeniu materialnym w przypadku obj\u281?cia wnioskiem o wstrzymanie wykonania innej decyzji ni\u380? zosta\u322?a zaskar\u380?ona do wojew\u243?dzkiego s\u261?du administracyjnego. Z normy art. 86f ust. 1 ustawy \u347?rodowiskowej wynika bowiem jednoznacznie, \u380?e art. 61 \u167? 3 p.p.s.a. stosuje si\u281?, ale wy\u322?\u261?cznie w przypadku skargi na decyzj\u281? \u347?rodowiskow\u261?, a wi\u281?c decyzj\u281? organu odwo\u322?awczego utrzymuj\u261?c\u261? w mocy decyzj\u281? \u347?rodowiskow\u261? organu pierwszej instancji, czy te\u380? uchylaj\u261?c\u261? w ca\u322?o\u347?ci lub cz\u281?\u347?ci decyzj\u281? organu pierwszej instancji i orzekaj\u261?c\u261? w tym zakresie co do istoty sprawy (por. postanowienie NSA z dnia 23 listopada 2021 r., sygn. akt III OZ 1016/21).
\par 
\par Nale\u380?y r\u243?wnie\u380? zauwa\u380?y\u263?, \u380?e w starszym orzecznictwie NSA niekiedy wyra\u380?ano pogl\u261?d, \u380?e wstrzymanie wykonania akt\u243?w wydanych lub podj\u281?tych w innym post\u281?powaniu prowadzonym w granicach tej samej sprawy jest mo\u380?liwe dopiero po wstrzymaniu wykonania zaskar\u380?onego aktu lub czynno\u347?ci (por. postanowienie NSA z dnia 8 sierpnia 2012 r., sygn. akt Il OZ 669/12).
\par 
\par Wielokrotnie, zar\u243?wno w orzecznictwie, jak i literaturze, przyjmowano r\u243?wnie\u380?, \u380?e wstrzymanie wykonania zaskar\u380?onego aktu lub czynno\u347?ci mo\u380?e dotyczy\u263? tylko takich akt\u243?w lub czynno\u347?ci, kt\u243?re nadaj\u261? si\u281? do wykonania i wymagaj\u261? wykonania. Wykonanie aktu administracyjnego oznacza spowodowanie, w spos\u243?b dobrowolny lub w trybie przymusowym, wykonania na\u322?o\u380?onych na adresata obowi\u261?zk\u243?w lub przyznanych praw. Wykonanie aktu administracyjnego dotyczy akt\u243?w zobowi\u261?zuj\u261?cych, ustalaj\u261?cych dla ich adresat\u243?w nakazy w\u322?a\u347?ciwego zachowania lub zakazy okre\u347?lonego zachowania, akt\u243?w, na podstawie kt\u243?rych okre\u347?lony podmiot uzyskuje r\u243?wnocze\u347?nie uprawnienie i na mocy kt\u243?rych zostaj\u261? na niego na\u322?o\u380?one okre\u347?lone obowi\u261?zki, oraz akt\u243?w, na podstawie kt\u243?rych jeden podmiot jest do czego\u347? zobowi\u261?zany, a drugi wy\u322?\u261?cznie uprawniony (por. postanowienie NSA z dnia 10 maja 2012 r., sygn. akt Il FZ 358/12). Nie ka\u380?dy akt administracyjny kwalifikuje si\u281? do tak rozumianego wykonania i w zwi\u261?zku z tym nie ka\u380?dy wymaga wykonania. Co do zasady cechy wykonalno\u347?ci nie posiadaj\u261? akty odmowne (por. J. P. Tarno, Prawo o post\u281?powaniu przed s\u261?dami administracyjnymi. Komentarz, Wydanie 4, Warszawa 2010 r., s. 204, a tak\u380?e postanowienia NSA: z dnia 20 stycznia 2011 r., sygn. akt Il OZ 1368/10; z dnia 23 lipca 2009 r., sygn. akt Il FZ 282/09).
\par 
\par Z tego wzgl\u281?du uznano, \u380?e postanowienie w przedmiocie odmowy przywr\u243?cenia terminu do wniesienia odwo\u322?ania jest orzeczeniem o charakterze procesowym, kt\u243?re nie nadaje si\u281? do wykonania i nie wymaga wykonania, nie wywo\u322?uje te\u380? skutk\u243?w o charakterze materialnoprawnym (por. postanowienia NSA z dnia: 10 listopada 2020 r., sygn. akt Il GSK 1031/20; 18 kwietnia 2018 r., sygn. akt Il OZ 447/18), podobnie nie maj\u261? cechy wykonalno\u347?ci postanowienie stwierdzaj\u261?ce niedopuszczalno\u347?\u263? odwo\u322?ania (por. postanowienia NSA z dnia: 19 lutego 2021 r., sygn. akt Il OSK 260/21; 23 pa\u378?dziernika 2020 r., sygn. akt Il FZ 416/20) oraz postanowienie w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwo\u322?ania (por. postanowienia NSA z dnia: 10 czerwca 2020 r., sygn. akt Il OZ 335/20; 25 czerwca 2019 r., sygn. akt I FSK 1067/19).
\par 
\par W najnowszym orzecznictwie, w sytuacji zaskar\u380?enia do s\u261?du administracyjnego postanowienia procesowego i wniesienia o wstrzymanie wykonania zaskar\u380?onego postanowienia oraz decyzji organu pierwszej instancji, wielokrotnie stwierdzano, \u380?e postanowienie o charakterze procesowym nie ma cechy wykonalno\u347?ci w zwi\u261?zku z tym nie mo\u380?e by\u263? wstrzymane jego wykonanie, natomiast co do mo\u380?liwo\u347?ci wstrzymania wykonania merytorycznej decyzji organu pierwszej instancji uznawano brak to\u380?samo\u347?ci spraw w znaczeniu materialnym co w konsekwencji oznacza\u322?o, \u380?e decyzja ta nie mog\u322?a by\u263? przedmiotem wniosku o wstrzymanie wykonania w post\u281?powaniu, w kt\u243?rym zaskar\u380?ono postanowienie procesowe (por. postanowienia NSA z dnia: 19 lutego 2021 r., sygn. akt Il OZ 106/21; 10 czerwca 2020 r., sygn. akt Il OZ 336/20; 16 maja 2019 r., sygn. akt Il OZ 411/19; 9 maja 2019 r., sygn. akt Il OZ 393/19).
\par 
\par Maj\u261?c na uwadze powy\u380?sze, w orzecznictwie Naczelnego S\u261?du Administracyjnego przyjmuje si\u281?, \u380?e w post\u281?powaniu s\u261?dowoadministracyjnym, w kt\u243?rym zaskar\u380?ono postanowienie o charakterze procesowym np. o odmowie przywr\u243?cenia terminu do wniesienia odwo\u322?ania, o stwierdzeniu uchybienia terminu do wniesienia odwo\u322?ania czy stwierdzaj\u261?cego niedopuszczalno\u347?\u263? odwo\u322?ania, nie jest mo\u380?liwe wstrzymanie wykonania aktu administracyjnego wydanego przez organ pierwszej instancji, bowiem nie zachodzi to\u380?samo\u347?\u263? przedmiotowa tych dw\u243?ch post\u281?powa\u324?, a tym samym s\u261? to dwie r\u243?\u380?ne sprawy w znaczeniu materialnym (por. postanowienia NSA z dnia: 18 sierpnia 2022 r., sygn. akt III FZ 412/22; 28 czerwca 2022 r., sygn. akt Il GZ 270/22; 16 marca 2022 r., sygn. akt I GZ 71/22; 30 wrze\u347?nia 2021 r., sygn. akt Il GSK 1712/21; 16 kwietnia 2021 r., sygn. akt I OSK 548/21; 19 lutego 2021 r., sygn. akt Il OZ 106/21; 10 listopada 2020 r., sygn. akt Il GSK 1031/20; 19 maja 2020 r., sygn. akt Il GZ 63/20; 10 czerwca 2020 r., sygn. akt Il OZ 336/20; 12 lutego 2020 r., sygn. akt Il OZ 116/20; 5 lutego 2020 r., sygn. akt Il OZ 112/20; 25 czerwca 2019 r., sygn. akt I FSK 1068/19; 9 kwietnia 2019 r., sygn. akt Il OZ 295/19; 9 maja 2019 r., sygn. akt Il OZ 393/19; 18 grudnia 2019 r., sygn. akt Il FZ 872/19; 10 grudnia 2019 r., sygn. akt Il OSK 2764/19; 16 maja 2019 r., sygn. akt Il OZ 41 1/19; 25 czerwca 2019 r., sygn. akt I FSK 1067/19; 23 wrze\u347?nia 2019 r., sygn. akt Il FSK 1334/19; 13 wrze\u347?nia 2019 r., sygn. akt Il OZ 769/19; 18 stycznia 2019 r., sygn. akt Il OZ 1392/18; 21 listopada 2018 r., sygn. akt Il OSK 3137/18; 20 listopada 2018 r., sygn. akt Il GSK 1813/18; 30 pa\u378?dziernika 2018 r., sygn. akt I OZ 1029/18; 19 pa\u378?dziernika 2018 r., sygn. akt I FZ 286/18; 10 wrze\u347?nia 2018 r., sygn. akt I FZ 252/18; 22 czerwca 2018 r., sygn. akt Il OZ 631/18; 16 maja 2018 r., sygn. akt Il OZ 462/18; 18 kwietnia 2018 r., sygn. akt Il OZ 447/18; 10 kwietnia 2018 r., sygn. akt Il OZ 293/18; 27 lutego 2018 r., sygn. akt Il GZ 78/18; 21 kwietnia 2016 r., sygn. akt Il GZ 191/16; 5 stycznia 2016 r., sygn. akt Il OZ 1341/15; 3 lutego 2015 r., sygn. akt Il OZ 63/15; 12 czerwca 2012 r., sygn. akt Il FZ 441/12; 1 grudnia 2011 r., sygn. akt I FZ 404/11).
\par 
\par Prezes NSA wskaza\u322? we wniosku, \u380?e w orzecznictwie NSA prezentowany jest r\u243?wnie\u380? przeciwny pogl\u261?d, zgodnie z kt\u243?rym dla udzielenia ochrony tymczasowej przed wykonaniem decyzji organu pierwszej instancji nie ma istotnego znaczenia okoliczno\u347?\u263?, \u380?e przedmiotem skargi do s\u261?du jest postanowienie dotycz\u261?ce kwestii proceduralnych, a decyzja organu pierwszej instancji ma charakter materialnoprawny.
\par 
\par W orzeczeniach przyjmuj\u261?cych takie stanowisko uznaje si\u281?, \u380?e w takim przypadku nie mamy do czynienia z dwiema odr\u281?bnymi sprawami administracyjnymi, gdy\u380? obydwa rozstrzygni\u281?cia wydane zosta\u322?y w post\u281?powaniu prowadzonym w ramach jednej sprawy administracyjnej. Nie ma istotnego znaczenia, \u380?e decyzja organu pierwszej instancji zawiera merytoryczne rozstrzygni\u281?cie, a postanowienie podj\u281?te przez organ odwo\u322?awczy ma charakter formalny. Wa\u380?ne jest bowiem to, \u380?e skutkiem prawnym wydania postanowienia np. stwierdzaj\u261?cego uchybienie terminu do wniesienia odwo\u322?ania na podstawie art. 134 k.p.a., jest pozostawienie w mocy zaskar\u380?onej decyzji organu pierwszej instancji. Decyzja ta, na skutek wydanego przez organ odwo\u322?awczy postanowienia procesowego (m. in. postanowienia o stwierdzeniu uchybienia terminu do wniesienia odwo\u322?ania, czy postanowienia o stwierdzeniu niedopuszczalno\u347?ci odwo\u322?ania), uzyskuje walor wykonalno\u347?ci. Trudno zatem pomin\u261?\u263? ten zwi\u261?zek pomi\u281?dzy orzeczeniami wydanymi przez organy obu instancji, zw\u322?aszcza \u380?e ewentualne uchylenie przez s\u261?d pierwszej instancji postanowienia stwierdzaj\u261?cego uchybienie terminu do wniesienia odwo\u322?ania wywo\u322?a\u322?oby potrzeb\u281? merytorycznego rozpoznania odwo\u322?ania, a tym samym decyzja merytoryczna nie sta\u322?aby si\u281? ostateczna.
\par 
\par Odnosz\u261?c si\u281? do relacji poj\u281?cia "granice sprawy" wyst\u281?puj\u261?cym w art. 61 \u167? 3 i art. 135 p.p.s.a. zwr\u243?cono uwag\u281? na r\u243?\u380?nic\u281? w tre\u347?ci tych przepis\u243?w w zakresie, w jakim dotycz\u261? one okre\u347?lenia granic sprawy. Wskazano, \u380?e w art. 135 p.p.s.a. mowa jest o aktach i czynno\u347?ciach "wydanych lub podj\u281?tych we wszystkich post\u281?powaniach prowadzonych w granicach sprawy, kt\u243?rej dotyczy skarga". Natomiast w art. 61 \u167? 3 p.p.s.a. m\u243?wi si\u281? o aktach "wydanych lub podj\u281?tych we wszystkich post\u281?powaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy". Stwierdzono, \u380?e zawarte w art. 61 \u167? 3 p.p.s.a. sformu\u322?owanie m\u243?wi\u261?ce o "granicach tej samej sprawy" nie jest to\u380?same ze zwrotem "granice sprawy, kt\u243?rej dotyczy skarga" zawartym w art. 135 p.p.s.a. Ten pierwszy dotyczy bowiem wykonalno\u347?ci rozstrzygni\u281?cia organu, drugi mo\u380?liwo\u347?ci wyeliminowania przez s\u261?d innych ni\u380? zaskar\u380?one rozstrzygni\u281?\u263? organ\u243?w w celu ponownego prawid\u322?owego za\u322?atwienia sprawy. O ile w przypadku pierwszego z tych przepis\u243?w zaskar\u380?one postanowienie procesowe pozostaje w bezpo\u347?rednim zwi\u261?zku z decyzj\u261? pierwszoinstancyjn\u261? skutkuj\u261?c jej wykonaniem, to w przypadku drugiego, taki zwi\u261?zek nie zachodzi. Nie ma bowiem potrzeby eliminowania decyzji pierwszoinstancyjnej skoro na skutek uchylenia postanowienia organu odwo\u322?awczego sprawa powraca na etap post\u281?powania odwo\u322?awczego. Czym innym zatem jest kwestia wykonalno\u347?ci i mo\u380?liwo\u347?ci wstrzymania wykonania rozstrzygni\u281?cia, a czym innym mo\u380?liwo\u347?\u263? wyrokowania co do niego przez s\u261?d administracyjny w ramach zastosowania art. 135 p.p.s.a. Uznano, \u380?e pomini\u281?cie w art. 61 \u167? 3 p.p.s.a. zdanie ostatnie przy opisie sprawy, w kt\u243?rej zosta\u322?y wydane lub podj\u281?te akty, kt\u243?rych wykonanie mo\u380?e by\u263? wstrzymane, s\u322?\u243?w "kt\u243?rej dotyczy skarga" daje podstaw\u281? do przyj\u281?cia, \u380?e zakres art. 61 \u167? 3 zdanie ostatnie p.p.s.a. jest szerszy ni\u380? zakres art. 135 p.p.s.a. Uwzgl\u281?dnienie wskazanej r\u243?\u380?nicy z jednej strony uzasadnia stanowisko, wed\u322?ug kt\u243?rego nie jest dopuszczalne zastosowanie art. 135 p.p.s.a. i obj\u281?cie rozstrzygni\u281?ciem decyzji organu pierwszej instancji w sprawie ze skargi na postanowienie o stwierdzeniu niedopuszczalno\u347?ci odwo\u322?ania od tej decyzji, a z drugiej strony pogl\u261?d, \u380?e w takiej sprawie jest jednak mo\u380?liwe wstrzymanie wykonania decyzji organu pierwszej instancji.
\par 
\par Stwierdzono tak\u380?e, \u380?e poza wskazanymi argumentami o charakterze regu\u322? wyk\u322?adni literalnej za stanowiskiem, \u380?e art. 61 \u167? 3 zdanie ostatnie p.p.s.a. ma szerszy zakres ni\u380? art. 135 p.p.s.a. przemawiaj\u261? wzgl\u281?dy celowo\u347?ci. Podniesiono, \u380?e w art. 61 \u167? 1 p.p.s.a. chodzi o ochron\u281? strony przed skutkami wynikaj\u261?cymi z wykonania zaskar\u380?onej decyzji lub te\u380? innego aktu, kt\u243?rego wykonalno\u347?\u263? wi\u261?\u380?e si\u281? z wydaniem zaskar\u380?onego rozstrzygni\u281?cia. O mo\u380?liwo\u347?ci przyznania ochrony tymczasowej nie decyduje zatem rodzaj aktu b\u281?d\u261?cego przedmiotem skargi, ale to, czy w post\u281?powaniu s\u261?dowoadministracyjnym prowadzonym w granicach sprawy zako\u324?czonej ostatecznym rozstrzygni\u281?ciem administracyjnym, w wyniku wstrzymania wykonania tego aktu, nast\u261?pi ochrona strony, przed skutkami, o kt\u243?rych mowa w art. 61 p.p.s.a. Skoro decyzja organu pierwszej instancji mo\u380?e wywo\u322?a\u263? skutki o znamionach okre\u347?lonych w art. 61 \u167? 3 p.p.s.a., to dopuszczalne jest wstrzymanie jej wykonania w post\u281?powaniu dotycz\u261?cym skargi na postanowienie stwierdzaj\u261?ce niedopuszczalno\u347?\u263? odwo\u322?ania.
\par 
\par Zasadne, z uwagi na zapewnienie skar\u380?\u261?cym skutecznej ochrony tymczasowej, jest bowiem przyznanie s\u261?dom administracyjnym mo\u380?liwo\u347?ci wstrzymywania wykonania np. ostatecznej decyzji organu pierwszej instancji w sprawie ze skargi na postanowienie, kt\u243?re spowodowa\u322?o, \u380?e decyzja ta sta\u322?a si\u281? ostateczna, a wi\u281?c postanowienie o stwierdzeniu niedopuszczalno\u347?ci odwo\u322?ania lub postanowienie o stwierdzeniu wniesienia odwo\u322?ania z uchybieniem terminu, a tak\u380?e na postanowienie, kt\u243?re w razie odmiennej tre\u347?ci spowodowa\u322?oby, \u380?e decyzja przesta\u322?aby by\u263? ostateczna, np. postanowienie o odmowie przywr\u243?cenia terminu do wniesienia odwo\u322?ania. Wskazano, \u380?e przyj\u281?cie odmiennego pogl\u261?du niweczy\u322?oby osi\u261?gni\u281?cie podstawowego celu istnienia s\u261?downictwa administracyjnego jakim jest sprawowanie efektywnej kontroli wykonywania administracji publicznej. W sytuacji np. zaskar\u380?enia postanowienia stwierdzaj\u261?cego niedopuszczalno\u347?\u263? odwo\u322?ania od decyzji np. o pozwoleniu na budow\u281?, postanowienie to skutkuje ostateczno\u347?ci\u261? pozwolenia na budow\u281? i umo\u380?liwia inwestorowi rozpocz\u281?cie rob\u243?t budowlanych. Przyj\u281?cie takiej wyk\u322?adni art. 61 \u167? 3 p.p.s.a. jest konieczne, aby skarga s\u261?dowoadministracyjna mog\u322?a stanowi\u263? realny, a nie wy\u322?\u261?cznie potencjalny \u347?rodek ochrony praw strony skar\u380?\u261?cej. Wstrzymanie wykonania decyzji mo\u380?e wi\u281?c polega\u263? na wstrzymaniu skutk\u243?w prawnych nawet tych po\u347?rednich, kt\u243?re decyzja ta wywo\u322?uje.
\par 
\par Wyra\u380?ono r\u243?wnie\u380? pogl\u261?d, \u380?e w ramach szeroko poj\u281?tej ochrony tymczasowej uregulowanej nie tylko w art. 61 p.p.s.a., ale te\u380? w art. 152 p.p.s.a., wypracowano stanowisko, wed\u322?ug kt\u243?rego poj\u281?cie "wykonalno\u347?ci" zaskar\u380?onego aktu zwi\u261?zane jest ze skutkami prawnymi, kt\u243?re dany akt wywo\u322?uje. Je\u380?eli wi\u281?c s\u261?d orzeka, \u380?e okre\u347?lony akt nie podlega wykonaniu, to oznacza to, \u380?e nie wywo\u322?uje on skutk\u243?w prawnych, kt\u243?re wynikaj\u261? z jego rozstrzygni\u281?cia. W rezultacie wstrzymanie wykonania postanowienia np. stwierdzaj\u261?cego uchybienie terminu do wniesienia odwo\u322?ania oznacza\u322?oby, \u380?e jednocze\u347?nie nast\u281?puje wstrzymanie wykonania decyzji organu pierwszej instancji (por. postanowienia NSA z dnia: 11 pa\u378?dziernika 2017 r., sygn. akt Il OZ 1068/17; 31 stycznia 2018 r., sygn. akt Il GZ 9/18).
\par 
\par Ponadto, odno\u347?nie do powo\u322?ywania si\u281? przez przedstawicieli przeciwnego stanowiska na uchwa\u322?\u281? sk\u322?adu siedmiu s\u281?dzi\u243?w NSA z dnia 27 czerwca 2000 r., sygn. akt FPS 12/99, zwolennicy tego pogl\u261?du wskazuj\u261?, \u380?e ustawodawca wy\u322?\u261?czy\u322? zwi\u261?zanie wojew\u243?dzkiego s\u261?du administracyjnego ocen\u261? prawn\u261? wyra\u380?on\u261? w uchwa\u322?ach Naczelnego S\u261?du Administracyjnego wydanych przed dniem 1 stycznia 2004 r.
\par 
\par W konsekwencji przyj\u281?to, \u380?e decyzja merytoryczna organu pierwszej instancji i postanowienie o charakterze proceduralnym dotycz\u261?ce tej decyzji, mieszcz\u261? si\u281? w granicach tej samej sprawy w rozumieniu art. 61 \u167? 3 p.p.s.a. Tre\u347?ci\u261? art. 61 \u167? 3 p.p.s.a. obj\u281?te b\u281?d\u261? zatem zar\u243?wno akty zaskar\u380?one, jak i akty wydane w pierwszej instancji oraz akty, w stosunku do kt\u243?rych toczy si\u281? post\u281?powanie w trybie nadzwyczajnym lub w trybie autokontroli, co jest zasadne z uwagi na zapewnienie skar\u380?\u261?cym skutecznej ochrony tymczasowej (por. postanowienia NSA z dnia: 1 czerwca 2022 r., sygn. akt Il OSK 1072/22; 20 lipca 2021 r., sygn. akt Il OZ 410/21; 23 marca 2021 r., sygn. akt Il OZ 161/21; 24 marca 2021 r., sygn. akt Il OZ 178/21; 19 stycznia 2021 r., sygn. akt Il OZ 14/21; 18 grudnia 2020 r., sygn. akt I OSK 2539/20; 10 marca 2020 r., sygn. akt Il OZ 224/20; 8 wrze\u347?nia 2020 r., sygn. akt Il OSK 1642/20; 9 kwietnia 2020 r., sygn. akt Il GSK 242/20; 27 listopada 2019 r., sygn. akt Il OZ 1053/19; 26 wrze\u347?nia 2019 r., sygn. akt Il OZ 824/19; 25 wrze\u347?nia 2019 r., sygn. akt Il OZ 773/19; 4 wrze\u347?nia 2019 r., sygn. akt I OSK 1849/19; 4 wrze\u347?nia 2019 r., sygn. akt I OSK 1850/19; 10 lipca 2019 r., sygn. akt Il OZ 596/19; 21 listopada 2018 r., sygn. akt Il OZ 1159/18; 10 pa\u378?dziernika 2018 r., sygn. akt Il OSK 2379/18; 31 stycznia 2018 r., sygn. akt Il GZ 9/18; 17 kwietnia 2015 r., sygn. akt Il OZ 295/15; 24 pa\u378?dziernika 2014 r., sygn. akt Il OZ 1 114/14).
\par 
\par Nadto w uzasadnieniu wniosku o podj\u281?cie uchwa\u322?y Prezes Naczelnego S\u261?du Administracyjnego wskaza\u322?, \u380?e r\u243?wnie\u380? w\u347?r\u243?d przedstawicieli doktryny, podobnie jak w orzecznictwie, prezentowane s\u261? oba stanowiska.
\par 
\par Prokurator Prokuratury Krajowej w pi\u347?mie z dnia 20 stycznia 2022 r. zaj\u261?\u322? stanowisko w sprawie i wni\u243?s\u322? o podj\u281?cie uchwa\u322?y nast\u281?puj\u261?cej tre\u347?ci: "W post\u281?powaniu s\u261?dowoadministracyjnym, zainicjowanym skarg\u261? na postanowienie stwierdzaj\u261?ce uchybienie terminu do wniesienia odwo\u322?ania, odmawiaj\u261?ce przywr\u243?cenia terminu do wniesienia odwo\u322?ania czy stwierdzaj\u261?ce niedopuszczalno\u347?\u263? odwo\u322?ania, dopuszczalne jest wstrzymanie wykonania decyzji wydanej przez organ pierwszej instancji, na podstawie art. 61 \u167? 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o post\u281?powaniu przed s\u261?dami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329 ze zm.)."
\par 
\par Zdaniem Prokuratora Prokuratury Krajowej w \u347?wietle art. 61 \u167? 3 p.p.s.a. wstrzymaniu wykonania winny podlega\u263? r\u243?wnie\u380? akty wydane w toku innych post\u281?powa\u324? prowadzonych w granicach danej sprawy, w tym tak\u380?e decyzja organu pierwszej instancji, kt\u243?ra na skutek wydanego przez organ odwo\u322?awczy postanowienia procesowego (m.in. postanowienia o stwierdzeniu uchybienia terminu do wniesienia odwo\u322?ania, czy postanowienia o stwierdzeniu niedopuszczalno\u347?ci odwo\u322?ania, czy o odmowie przywr\u243?cenia terminu do wniesienia odwo\u322?ania) uzyska\u322?a walor wykonalno\u347?ci.
\par 
\par Prokurator powo\u322?a\u322? si\u281? na pogl\u261?d Naczelnego S\u261?du Administracyjnego przedstawiony w postanowieniu z dnia 4 wrze\u347?nia 2019 r., w sprawie o sygn. akt I OSK 1849/19, wed\u322?ug kt\u243?rego sformu\u322?owanie zawarte w przepisie art. 61 \u167? 3 p.p.s.a. m\u243?wi\u261?ce o "granicach tej samej sprawy" nie jest to\u380?same z takim samym sformu\u322?owaniem zawartym w art. 135 p.p.s.a. Ten pierwszy dotyczy bowiem wykonalno\u347?ci rozstrzygni\u281?cia organu, drugi mo\u380?liwo\u347?ci wyeliminowania przez s\u261?d administracji innych ni\u380? zaskar\u380?one rozstrzygni\u281?\u263? organ\u243?w w celu ponownego prawid\u322?owego za\u322?atwienia sprawy. O ile w przypadku pierwszego z tych przepis\u243?w zaskar\u380?one postanowienie procesowe pozostaje w bezpo\u347?rednim zwi\u261?zku z decyzj\u261? pierwszoinstancyjn\u261? skutkuj\u261?c jej wykonaniem, to w przypadku drugiego z wymienionych przepis\u243?w taki zwi\u261?zek nie zachodzi. Nie ma bowiem potrzeby eliminowania decyzji pierwszoinstancyjnej skoro na skutek uchylenia postanowienia organu odwo\u322?awczego sprawa powraca na etap post\u281?powania odwo\u322?awczego. Czym innym zatem jest kwestia wykonalno\u347?ci i mo\u380?liwo\u347?ci wstrzymania wykonania rozstrzygni\u281?cia, a czym innym mo\u380?liwo\u347?\u263? wyrokowania co do niego przez s\u261?d administracyjny w ramach zastosowania art. 135 p.p.s.a. Prokurator podzieli\u322? r\u243?wnie\u380? wyra\u380?one w tym postanowieniu stanowisko Naczelnego S\u261?du Administracyjnego, \u380?e w art. 61 \u167? 1 p.p.s.a. chodzi o ochron\u281? strony przed skutkami wynikaj\u261?cymi z wykonania zaskar\u380?onej decyzji lub te\u380? innego aktu, kt\u243?rego wykonalno\u347?\u263? wi\u261?\u380?e si\u281? z wydaniem zaskar\u380?onego rozstrzygni\u281?cia.
\par 
\par Z powy\u380?szych przyczyn zdaniem Prokuratora zasadne jest uznanie mo\u380?liwo\u347?ci zastosowania ochrony tymczasowej i wstrzymanie wykonania rozstrzygni\u281?cia organu pierwszej instancji, od kt\u243?rego strona wnios\u322?a nieskuteczny \u347?rodek odwo\u322?awczy.
\par 
\par Rzecznik Ma\u322?ych i \u346?rednich Przedsi\u281?biorc\u243?w pismem z dnia 9 stycznia 2023 r. zawiadomi\u322? o wst\u261?pieniu do post\u281?powania na podstawie art. 9 ust. 1 pkt 8 w zw. z art. 1 i art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. o Rzeczniku Ma\u322?ych i \u346?rednich Przedsi\u281?biorc\u243?w (Dz. U. z 2018 r., poz. 648) oraz art. 8 \u167? 3 p.p.s.a. wskazuj\u261?c, \u380?e jego udzia\u322?u w post\u281?powaniu wymaga ochrona praw mikroprzedsi\u281?biorc\u243?w oraz ma\u322?ych i \u347?rednich przedsi\u281?biorc\u243?w. Natomiast w pi\u347?mie z dnia 29 czerwca 2023 r. Rzecznik Ma\u322?ych i \u346?rednich Przedsi\u281?biorc\u243?w opowiedzia\u322? si\u281? za s\u322?uszno\u347?ci\u261? stanowiska prezentowanego przez przedstawicieli drugiej linii orzeczniczej, wed\u322?ug kt\u243?rego w post\u281?powaniu s\u261?dowoadministracyjnym, zainicjowanym skarg\u261? na postanowienie, stwierdzaj\u261?ce uchybienie terminu do wniesienia odwo\u322?ania, odmawiaj\u261?ce przywr\u243?cenia terminu do wniesienia odwo\u322?ania, stwierdzaj\u261?ce niedopuszczalno\u347?\u263? odwo\u322?ania, dopuszczalne jest wstrzymanie wykonania decyzji przez organ pierwszej instancji na podstawie art.61 \u167? 3 p.p.s.a.
\par 
\par Naczelny S\u261?d Administracyjny w sk\u322?adzie siedmiu s\u281?dzi\u243?w, zwa\u380?y\u322? co nast\u281?puje:
\par 
\par Przedstawione we wniosku Prezesa NSA zagadnienie prawne daje podstaw\u281? do podj\u281?cia uchwa\u322?y przez sk\u322?ad siedmiu s\u281?dzi\u243?w Naczelnego S\u261?du Administracyjnego. Z tre\u347?ci art. 15 \u167? 1 pkt 2 w zwi\u261?zku z art. 264 \u167? 2 p.p.s.a. wynika, \u380?e podj\u281?cie uchwa\u322?y abstrakcyjnej ma miejsce w przypadkach, gdy w orzecznictwie s\u261?d\u243?w administracyjnych dosz\u322?o do rozbie\u380?no\u347?ci orzeczniczej. Pod tym poj\u281?ciem nale\u380?y rozumie\u263? nie tylko r\u243?\u380?nice pogl\u261?d\u243?w prawnych wyra\u380?anych w orzecznictwie, ale tak\u380?e tendencj\u281? do utrwalania si\u281? okre\u347?lonych stanowisk interpretacyjnych (zob. postanowienie NSA z dnia 30 pa\u378?dziernika 2007 r., sygn. akt Il GPS 1/07, ONSAiWSA, nr 1/2008, poz. 6.). Rozbie\u380?no\u347?\u263? w orzecznictwie musi by\u263? trwa\u322?a i rzeczywista, co z kolei implikuje i pog\u322?\u281?bia dalsze niejednolite stosowanie prawa. Wszystkie te przes\u322?anki s\u261? spe\u322?nione w odniesieniu do przedstawionego we wniosku zagadnienia. Z tego powodu nale\u380?y uzna\u263?, \u380?e wniosek Prezesa Naczelnego S\u261?du Administracyjnego inicjuj\u261?cy post\u281?powanie w niniejszej sprawie jest zasadny.
\par 
\par I. Uzasadniaj\u261?c podj\u281?t\u261? uchwa\u322?\u281? w pierwszej kolejno\u347?ci nale\u380?y dokona\u263? wyk\u322?adni obowi\u261?zuj\u261?cego stanu prawnego, kt\u243?ra nie mo\u380?e ogranicza\u263? si\u281? do art. 61 \u167? 3 p.p.s.a., ale powinna by\u263? dokonana kompleksowo z uwzgl\u281?dnieniem pozosta\u322?ych przepis\u243?w p.p.s.a., maj\u261?cych istotne znaczenie dla rozwa\u380?anego zagadnienia. Powo\u322?any art. 61 \u167? 3 p.p.s.a. stanowi "Po przekazaniu s\u261?dowi skargi s\u261?d mo\u380?e na wniosek skar\u380?\u261?cego wyda\u263? postanowienie o wstrzymaniu wykonania w ca\u322?o\u347?ci lub w cz\u281?\u347?ci aktu lub czynno\u347?ci, o kt\u243?rych mowa w \u167? 1, je\u380?eli zachodzi niebezpiecze\u324?stwo wyrz\u261?dzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwr\u243?cenia skutk\u243?w, z wyj\u261?tkiem przepis\u243?w prawa miejscowego, kt\u243?re wesz\u322?y w \u380?ycie, chyba \u380?e ustawa szczeg\u243?lna wy\u322?\u261?cza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynno\u347?ci przez organ nie pozbawia skar\u380?\u261?cego z\u322?o\u380?enia wniosku do s\u261?du. Dotyczy to tak\u380?e akt\u243?w wydanych lub podj\u281?tych we wszystkich post\u281?powaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy." Wymagaj\u261?ca rozstrzygni\u281?cia niniejsz\u261? uchwa\u322?\u261? w\u261?tpliwo\u347?\u263? dotyczy\u322?a sformu\u322?owania zawartego w ostatnim zdaniu powo\u322?anego przepisu, a w szczeg\u243?lno\u347?ci sformu\u322?owania "w granicach tej samej sprawy", czyli zakresu stosowania art. 61 \u167? 3 p.p.s.a. Czy "w granicach tej samej sprawy", o kt\u243?rej mowa w tym przepisie znajduje si\u281? r\u243?wnie\u380? decyzja organu pierwszej instancji, kt\u243?ra uzyska\u322?a walor wykonalno\u347?ci na skutek wydanego przez organ odwo\u322?awczy postanowienia procesowego (postanowienia o stwierdzeniu niedopuszczalno\u347?ci odwo\u322?ania, postanowienia o stwierdzeniu uchybienia terminu do wniesienia odwo\u322?ania, lub postanowienia o odmowie przywr\u243?cenia terminu do wniesienia odwo\u322?ania). Jednym s\u322?owem je\u380?eli wniosek o zastosowanie ochrony tymczasowej nie dotyczy zaskar\u380?onego do s\u261?du aktu, ale innego aktu to w\u243?wczas koniecznym jest ustalenie, czy akt ten zosta\u322? podj\u281?ty w granicach tej samej sprawy.
\par 
\par W ocenie Naczelnego S\u261?du Administracyjnego wyk\u322?adnia przewidzianego w art. 61 \u167? 3 p.p.s.a. zwrotu "w granicach tej samej sprawy" uwzgl\u281?dnia\u263? powinna, \u380?e przyznanie stronie skar\u380?\u261?cej ochrony tymczasowej w post\u281?powaniu s\u261?dowoadministracyjnym stanowi wyj\u261?tek od og\u243?lnej zasady wyra\u380?onej w art. 61 \u167? 1 p.p.s.a., zgodnie z kt\u243?r\u261? wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskar\u380?onego aktu lub czynno\u347?ci. Nadto dla zainicjowania s\u261?dowego post\u281?powania w przedmiocie ochrony tymczasowej niezb\u281?dne jest nie tylko z\u322?o\u380?enie wniosku, ale przede wszystkim skuteczne wniesienie skargi w post\u281?powaniu z zakresu s\u261?dowej kontroli zaskar\u380?onego aktu. Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskar\u380?onego aktu jest pochodn\u261? skargi, nie tworzy odr\u281?bnego od post\u281?powania ze skargi post\u281?powania w sprawie s\u261?dowoadministracyjnej. St\u261?d te\u380? zwi\u261?zek pomi\u281?dzy post\u281?powaniem w sprawie ze skargi, a wstrzymaniem wykonania zaskar\u380?onego aktu dotyczy nie tylko skutecznego wniesienia skargi, co umo\u380?liwia z\u322?o\u380?enie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskar\u380?onego aktu, ale r\u243?wnie\u380? zwi\u261?zku jaki zachodzi pomi\u281?dzy zako\u324?czeniem post\u281?powania skargowego, a ustaniem wstrzymania wykonania zaskar\u380?onego aktu, czyli ustaniem ochrony tymczasowej (o czym w dalszej cz\u281?\u347?ci). St\u261?d te\u380? dokonuj\u261?c wyk\u322?adni art. 61 \u167? 3 p.p.s.a., a konkretnie zawartego w nim zwrotu w granicach danej sprawy, nie mo\u380?na nie dostrzec problematyki dotycz\u261?cej granic orzekania s\u261?du, okre\u347?lonej w art. 134 i art. 135 p.p.s.a., a w konsekwencji odniesienia si\u281? do relacji jakie mog\u261? zachodzi\u263? pomi\u281?dzy tymi regulacjami. Jednym s\u322?owem czy okre\u347?lony w art. 61 \u167? 3 p.p.s.a zakres mo\u380?liwo\u347?ci (g\u322?\u281?boko\u347?ci) orzekania przez s\u261?d o wniosku o ochron\u281? tymczasow\u261?, kt\u243?ry to zakres wyra\u380?ony jest w sformu\u322?owaniu "w granicach danej sprawy" mo\u380?e by\u263? szerszy ni\u380? wynikaj\u261?ce z art. 134 i art. 135 p.p.s.a granice orzekania s\u261?du rozpoznaj\u261?cego skarg\u281?. Zgodnie z art. 134 \u167? 1 p.p.s.a. s\u261?d rozstrzyga w granicach danej sprawy nie b\u281?d\u261?c jednak zwi\u261?zany zarzutami i wnioskami skargi oraz powo\u322?an\u261? podstaw\u261? prawn\u261?, z kolei art. 135 p.p.s.a. stanowi, \u380?e s\u261?d stosuje przewidziane ustaw\u261? \u347?rodki w celu usuni\u281?cia naruszenia prawa w stosunku do akt\u243?w lub czynno\u347?ci wydanych lub podj\u281?tych we wszystkich post\u281?powaniach prowadzonych w granicach sprawy, kt\u243?rej dotyczy skarga, je\u380?eli jest to niezb\u281?dne dla ko\u324?cowego jej za\u322?atwienia. Przy czym zaznaczy\u263? nale\u380?y, \u380?e zawarty w art. 134 p.p.s.a. zwrot w granicach danej sprawy i w art.135 p.p.s.a. w granicach sprawy traktowane s\u261? to\u380?samo. To odwo\u322?anie si\u281? do granic orzekania s\u261?du, wyznaczonych przy rozpoznawaniu skargi ma szczeg\u243?lne znaczenie w takim przypadku jak przedmiot rozwa\u380?anego zagadnienia prawnego. Mianowicie s\u261?d w post\u281?powaniu zainicjowanym skarg\u261? na postanowienie stwierdzaj\u261?ce uchybienie terminu do wniesienia odwo\u322?ania, postanowienie o odmowie przywr\u243?cenia terminu do wniesienia odwo\u322?ania, czy te\u380? postanowienie stwierdzaj\u261?ce niedopuszczalno\u347?\u263? odwo\u322?ania, uznaj\u261?c zasadno\u347?\u263? skargi uchyli zaskar\u380?one postanowienie, natomiast okoliczno\u347?ci\u261? bezsporn\u261? jest, \u380?e w takim przypadku s\u261?d nie mo\u380?e powo\u322?a\u263? si\u281? na art. 135 p.p.s.a. i uchyli\u263? r\u243?wnie\u380? decyzji organu pierwszej instancji, albowiem takie rozstrzygni\u281?cie nie mie\u347?ci si\u281? w poj\u281?ciu w granicach danej sprawy. Podkre\u347?li\u263? zatem nale\u380?y, \u380?e wynikaj\u261?ce z art. 134 p.p.s.a. i art 135 p.p.s.a. granice orzekania s\u261?du, wyra\u380?one w zwrotach: w granicach danej sprawy, w granicach sprawy traktowane s\u261? to\u380?samo. Jednak rozwa\u380?aj\u261?c problematyk\u281? dotycz\u261?c\u261? granic orzekania s\u261?du nale\u380?y ponadto zwr\u243?ci\u263? uwag\u281? na poj\u281?cie sprawy, albowiem to rodzaj sprawy rozpoznawanej przez s\u261?d b\u281?dzie mia\u322? bezpo\u347?redni wp\u322?yw na mo\u380?liwo\u347?\u263? zastosowania przez s\u261?d przewidzianych ustaw\u261? \u347?rodk\u243?w w celu usuni\u281?cia naruszenia prawa w stosunku do akt\u243?w podj\u281?tych w granicach sprawy, kt\u243?rej dotyczy skarga. W tym celu nale\u380?y odwo\u322?a\u263? si\u281? do art. 1 p.p.s.a., kt\u243?ry okre\u347?laj\u261?c zakres regulacji tej ustawy pos\u322?uguje si\u281? poj\u281?ciem sprawy s\u261?dowoadministracyjnej. Artyku\u322? 1 p.p.s.a. zawiera definicj\u281? legaln\u261? sprawy s\u261?dowoadministracyjnej. Jest to wi\u281?c sprawa z zakresu kontroli dzia\u322?alno\u347?ci administracji publicznej oraz ka\u380?da inna sprawa, do kt\u243?rej stosuje si\u281? przepisy Prawa o post\u281?powaniu przed s\u261?dami administracyjnymi na podstawie odr\u281?bnych ustaw. Zasada skargowo\u347?ci i katalog zaskar\u380?alnych akt\u243?w i czynno\u347?ci organ\u243?w administracji publicznej s\u261? czynnikami nakazuj\u261?cymi wi\u261?za\u263? kszta\u322?t sprawy s\u261?dowoadministracyjnej z przedmiotem zaskar\u380?enia, jakim s\u261? akty i czynno\u347?ci wymienione w art. 3 \u167? 2 p.p.s.a. Pomijaj\u261?c tocz\u261?ce si\u281? dyskusje dotycz\u261?ce poj\u281?cia sprawa s\u261?dowoadministracyjna, to dla potrzeb uzasadnienia podj\u281?tej uchwa\u322?y mo\u380?na przyj\u261?\u263?, \u380?e sprawa s\u261?dowoadministracyjna rozumiana jest jako "sprawa skargi", "sprawa zaskar\u380?enia", czy te\u380? sprawa o "rozpoznanie i rozstrzygni\u281?cie skargi" o ocen\u281? zgodno\u347?ci z prawem dzia\u322?ania lub bezczynno\u347?ci organ\u243?w wykonuj\u261?cych administracj\u281? publiczn\u261?, kt\u243?re s\u261? obj\u281?te zakresem w\u322?a\u347?ciwo\u347?ci rzeczowej s\u261?d\u243?w administracyjnych [por. B. Adamiak (w:) B. Adamiak, J. Borkowski, Post\u281?powanie administracyjne i s\u261?dowoadministracyjne, Warszawa 2015, s. 353, i te\u380?, Przes\u322?anki to\u380?samo\u347?ci sprawy s\u261?dowoadministracyjnej, ZNSA 2007, nr 1, s. 14\u8211?15]. Tak te\u380? ujmuje istot\u281? sprawy s\u261?dowoadministracyjnej T. Kie\u322?kowski (Sprawa administracyjna, Krak\u243?w 2004, s. 157\u8211?158). Tym samym zaskar\u380?enie danego aktu do wojew\u243?dzkiego s\u261?du administracyjnego oznacza, \u380?e przedmiotem post\u281?powania s\u261?dowoadministracyjnego, staje si\u281? sprawa, kt\u243?ra w zaskar\u380?onym akcie zosta\u322?a rozstrzygni\u281?ta. Maj\u261?c na uwadze, \u380?e przedmiotem skargi mog\u261? by\u263? r\u243?\u380?ne akty i czynno\u347?ci wymienione w art.3 \u167? 2 p.p.s.a. w tym akty rozstrzygaj\u261?ce merytorycznie dan\u261? spraw\u281? administracyjn\u261?, ale r\u243?wnie\u380? postanowienia, na kt\u243?re s\u322?u\u380?y za\u380?alenie lub ko\u324?cz\u261?ce post\u281?powanie w sprawie, rozpoznawana przez s\u261?d sprawa s\u261?dowoadministracyjna mo\u380?e mie\u263? r\u243?\u380?ny charakter i dotyczy\u263? norm administracyjnego prawa materialnego, a wi\u281?c mie\u263? charakter materialnoprawny albo mo\u380?e dotyczy\u263? wy\u322?\u261?cznie norm post\u281?powania. W przypadku gdy przedmiotem skargi do s\u261?du administracyjnego jest postanowienie: stwierdzaj\u261?ce uchybienie terminu do wniesienia odwo\u322?ania, o odmowie przywr\u243?cenia terminu do wniesienia odwo\u322?ania, stwierdzaj\u261?ce niedopuszczalno\u347?\u263? odwo\u322?ania, rozpoznawana przez s\u261?d sprawa s\u261?dowoadministracyjna nie ma charakteru sprawy materialnoprawnej, tylko sprawy dotycz\u261?cej norm post\u281?powania, czyli procesowej. Poj\u281?cie sprawy s\u261?dowoadaministracyjnej wyst\u281?puje jeszcze w art. 32 p.p.s.a., kt\u243?ry okre\u347?la strony post\u281?powania, zgodnie z powo\u322?anym przepisem, w post\u281?powaniu w sprawie s\u261?dowoadministracyjnej stronami s\u261? skar\u380?\u261?cy oraz organ, kt\u243?rego dzia\u322?anie, bezczynno\u347?\u263? lub przewlek\u322?e prowadzenie post\u281?powania jest przedmiotem skargi.
\par 
\par Natomiast w przepisach okre\u347?laj\u261?cych granice orzekania przez s\u261?d administracyjny tj. w art. 134 \u167? 1 p.p.s.a. oraz art.135 p.p.s.a. ustawodawca u\u380?ywa poj\u281?cia w granicach danej sprawy, w granicach sprawy, kt\u243?rej dotyczy skarga. Powy\u380?sze przepisy wskazuj\u261?, \u380?e granic\u281? orzekania przez s\u261?d administracyjny wyznacza przedmiot jaki zosta\u322? rozstrzygni\u281?ty w danym akcie, kt\u243?ry sta\u322? si\u281? przedmiotem skargi do s\u261?du. St\u261?d te\u380? okre\u347?laj\u261?c granice orzekania przez s\u261?d ustawodawca nie odwo\u322?uje si\u281? do poj\u281?cia sprawy s\u261?dowoadministracyjnej, ale do takich poj\u281?\u263? jak: dana sprawa, w granicach sprawy. Podobnie wynikaj\u261?ca z art. 61 \u167? 3 p.p.s.a. s\u261?dowa instytucja ochrony tymczasowej dotyczy aktu, kt\u243?ry sta\u322? si\u281? przedmiotem skargi do s\u261?du, jak r\u243?wnie\u380? mo\u380?e dotyczy\u263? tych akt\u243?w, kt\u243?re wydane lub podj\u281?te zosta\u322?y we wszystkich post\u281?powaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. St\u261?d te\u380? dla ustalenia czy dany akt zosta\u322? podj\u281?ty w granicach tej samej sprawy, w pierwszej kolejno\u347?ci nale\u380?y ustali\u263? w jakiej sprawie zosta\u322? podj\u281?ty akt b\u281?d\u261?cy przedmiotem skargi do s\u261?du. W takiej sytuacji skarga wniesiona na postanowienie: stwierdzaj\u261?ce uchybienie terminu do wniesienia odwo\u322?ania, o odmowie przywr\u243?cenia terminu do wniesienia odwo\u322?ania, stwierdzaj\u261?ce niedopuszczalno\u347?\u263? odwo\u322?ania wyznacza granice sprawy, kt\u243?rej dotyczy skarga. W ramach granic tej sprawy s\u261?d uznaj\u261?c zasadno\u347?\u263? skargi uchyli zaskar\u380?one postanowienie, natomiast okoliczno\u347?ci\u261? bezsporn\u261? jest, \u380?e w takim przypadku s\u261?d nie mo\u380?e powo\u322?a\u263? si\u281? na art. 135 p.p.s.a. i uchyli\u263? r\u243?wnie\u380? decyzji organu pierwszej instancji, albowiem takie rozstrzygni\u281?cie nie mie\u347?ci si\u281? w poj\u281?ciu w granicach danej sprawy. Powy\u380?sze stanowisko jest powszechnie przyjmowane i niepodnoszony jest zarzut, i\u380? w tym przypadku poj\u281?cie sprawy jest inaczej interpretowane ni\u380? na gruncie art. 1 i art. 2 p.p.s.a. Tym samym sprawa zainicjowana skarg\u261? na postanowienie stwierdzaj\u261?ce uchybienie terminu do wniesienia odwo\u322?ania, postanowienie o odmowie przywr\u243?cenia terminu do wniesienia odwo\u322?ania, czy te\u380? postanowienie o niedopuszczalno\u347?\u263? odwo\u322?ania ma charakter procesowy, w takim przypadku z\u322?o\u380?ony w trybie art.61 \u167? 3 p.p.s.a wniosek o wstrzymanie wykonania zaskar\u380?onego postanowienia nie mo\u380?e by\u263? uwzgl\u281?dniony, albowiem zaskar\u380?one postanowienie nie podlega wykonaniu, nie ma bowiem charakteru materialnoprawnego. Natomiast z\u322?o\u380?ony w takich okoliczno\u347?ciach na podstawie art. 61 \u167? 3 p.p.s.a. wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji organu pierwszej instancji, dotyczy decyzji, kt\u243?ra nie zosta\u322?a podj\u281?ta w post\u281?powaniu prowadzonym w granicach tej samej sprawy, a wi\u281?c sprawy zainicjowanej wniesion\u261? skarg\u261?. Brak zatem to\u380?samo\u347?ci pomi\u281?dzy spraw\u261? zainicjowan\u261? skarg\u261? na postanowienia: stwierdzaj\u261?ce uchybienie terminu do wniesienia odwo\u322?ania, o odmowie przywr\u243?cenia terminu do wniesienia odwo\u322?ania, stwierdzaj\u261?ce niedopuszczalno\u347?\u263? odwo\u322?ania, kt\u243?ra ma charakter procesowy, a nadto zaskar\u380?one postanowienia nie podlegaj\u261? wykonaniu, a decyzja organu pierwszej instancji, kt\u243?ra ma charakter materialnoprawny i nie zosta\u322?a podj\u281?ta w tym samym post\u281?powaniu zainicjowanym skarg\u261?, jak r\u243?wnie\u380? w ramach post\u281?powania zainicjowanego skarg\u261? nie mo\u380?e by\u263? obj\u281?ta zakresem zaskar\u380?enia. St\u261?d te\u380? interpretuj\u261?c poj\u281?cie "sprawa" wyst\u281?puj\u261?ce w art. 61 \u167? 3 p.p.s.a. nale\u380?y mie\u263? na uwadze tre\u347?\u263? art. 134 \u167? 1 p.p.s.a. i art. 135 p.p.s.a, brak bowiem podstaw do przyj\u281?cia, aby na gruncie tych przepis\u243?w w jednym post\u281?powaniu s\u261?dowym poj\u281?cie to by\u322?o r\u243?\u380?nie interpretowane.
\par 
\par Nale\u380?y zatem podkre\u347?li\u263?, \u380?e wyst\u281?puj\u261?ce w art. 1 p.p.s.a, art. 2 p.p.s.a., art. 32 p.p.s.a. poj\u281?cie sprawa s\u261?dowadministracyjna ma charakter og\u243?lny i obejmuje wszystkie akty i czynno\u347?ci wymienione w art. 3 \u167? 2 p.p.s.a, kt\u243?re sta\u322?y si\u281? przedmiotem zaskar\u380?enia do s\u261?du. Wniesienie skargi do s\u261?du na okre\u347?lony akt oznacza powstanie sprawy s\u261?dowoadaministracyjnej, natomiast o charakterze, rodzaju tej sprawy decyduje przedmiot zaskar\u380?enia. Jak podnoszono wcze\u347?niej spraw\u261? s\u261?dowadministracyjn\u261? jest zar\u243?wno sprawa, kt\u243?rej przedmiotem zaskar\u380?enia jest decyzja rozstrzygaj\u261?ca merytorycznie dan\u261? spraw\u281? administracyjn\u261?, jak r\u243?wnie\u380? spraw\u261? s\u261?dowoadministracyjn\u261? jest sprawa kt\u243?rej przedmiotem zaskar\u380?enia jest postanowienie wydane w post\u281?powaniu administracyjnym, na kt\u243?re s\u322?u\u380?y za\u380?alenie albo ko\u324?cz\u261?ce post\u281?powanie, a tak\u380?e na postanowienie rozstrzygaj\u261?ce spraw\u281? co do istoty. St\u261?d te\u380? o rodzaju sprawy s\u261?dowadministracyjnej, kt\u243?r\u261? ma rozstrzygn\u261?\u263? s\u261?d administracyjny decyduje przedmiot zaskar\u380?enia, czyli od jakiego aktu lub czynno\u347?ci zosta\u322?a wniesiona skarga. To przedmiot zaskar\u380?enia b\u281?dzie decydowa\u322? o charakterze sprawy, a w konsekwencji b\u281?dzie wyznacza\u322? granice i zakres orzekania przez s\u261?d, o kt\u243?rych mowa w art.134 \u167? 1 p.p.s.a. i art.135 p.p.s.a.
\par 
\par Dlatego te\u380? ustalaj\u261?c zakres ochrony tymczasowej okre\u347?lony w art. 61 \u167? 3 p.p.s.a., wyra\u380?aj\u261?cy si\u281? w s\u322?owach we wszystkich post\u281?powaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy, nale\u380?y uwzgl\u281?dnia\u263? charakter sprawy wynikaj\u261?cy z przedmiotu zaskar\u380?enia i wynikaj\u261?ce z tej sprawy granice orzekania przez s\u261?d tj. nale\u380?y bra\u263? pod uwag\u281? tre\u347?\u263? art.134 \u167? 1 p.p.s.a i art.135 p.p.s.a.
\par 
\par II. Jak wskazywano ju\u380? wcze\u347?niej Instytucja ochrony tymczasowej, kt\u243?ra zosta\u322?a uregulowana w art. 61 \u167? 3 p.p.s.a., nie ma charakteru samodzielnego, albowiem mo\u380?liwo\u347?\u263? skorzystania z tej ochrony jest zale\u380?na od wniesienia do s\u261?du skargi na akt lub czynno\u347?\u263?, kt\u243?re s\u261? obj\u281?te kognicj\u261? s\u261?du administracyjnego, a nadto z\u322?o\u380?enie wniosku o wstrzymanie wykonania nie wszczyna przed s\u261?dem odr\u281?bnego post\u281?powania. Instytucja ochrony tymczasowej, kszta\u322?tuje sytuacj\u281? skar\u380?\u261?cego w czasie trwania post\u281?powania s\u261?dowadministracyjnego. Zwa\u380?ywszy na czasowy charakter ochrony tymczasowej, celowym i koniecznym jest r\u243?wnie\u380? rozwa\u380?enie zagadnienia dotycz\u261?cego momentu utraty tej ochrony, czyli utraty mocy wstrzymania wykonania aktu lub czynno\u347?ci.
\par 
\par Zgodnie z art. 61 \u167? 6 p.p.s.a. wstrzymanie wykonania aktu lub czynno\u347?ci traci moc z dniem: 1) wydania przez s\u261?d orzeczenia uwzgl\u281?dniaj\u261?cego skarg\u281? (pkt 1); 2) uprawomocnienia si\u281? orzeczenia oddalaj\u261?cego skarg\u281? (pkt 2). Dostrzegamy zatem, \u380?e ustawodawca reguluj\u261?c moment utraty mocy wstrzymania wykonania aktu lub czynno\u347?ci \u322?\u261?czy go z wydaniem orzeczenia w sprawie ze skargi, z tym, \u380?e w przypadku orzeczenia uwzgl\u281?dniaj\u261?cego skarg\u281? jest to data wydania orzeczenia, a w przypadku oddalenia skargi jest to data prawomocno\u347?ci orzeczenia oddalaj\u261?cego skarg\u281?.
\par 
\par To zr\u243?\u380?nicowanie momentu utraty mocy wstrzymania wykonania aktu lub czynno\u347?ci uregulowane w art. 61 \u167? 6 p.p.s.a. pozostaje w bezpo\u347?rednim zwi\u261?zku z art. 152 \u167? 1 p.p.s.a. reguluj\u261?cym skutki w przypadku uwzgl\u281?dniania skargi na akt lub czynno\u347?\u263?. Mianowicie z przywo\u322?anym wy\u380?ej przepisem art. 61 \u167? 6 pkt 1 p.p.s.a. pozostaje w bezpo\u347?rednim zwi\u261?zku art. 152 \u167? 1 p.p.s.a., zgodnie z kt\u243?rym w razie uwzgl\u281?dnienia skargi na akt lub czynno\u347?\u263? nie wywo\u322?uj\u261? one skutk\u243?w prawnych do chwili uprawomocnienia si\u281? wyroku, chyba \u380?e s\u261?d postanowi inaczej. Przepis ten dotyczy wi\u281?c tylko jednej z kategorii orzecze\u324?, kt\u243?re mo\u380?e wyda\u263? s\u261?d w sprawie ze skargi, a mianowicie orzeczenia, o kt\u243?rym mowa w art. 61 \u167? 6 pkt 1, czyli orzeczenia uwzgl\u281?dniaj\u261?cego skarg\u281?. Jednym s\u322?owem postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynno\u347?ci traci moc z dniem wydania przez s\u261?d orzeczenia uwzgl\u281?dniaj\u261?cego skarg\u281? (art. 61 \u167? 6 pkt 1 p.p.s.a.), z tym, \u380?e uwzgl\u281?dnienie skargi na akt lub czynno\u347?\u263? powoduje, \u380?e nie wywo\u322?uj\u261? one skutk\u243?w prawnych do chwili uprawomocnienia si\u281? wyroku (art. 152 \u167? 1 p.p.s.a.). Nale\u380?y przy tym zwr\u243?ci\u263? uwag\u281?, \u380?e regulacja zawarta w art. 152 \u167? 1 p.p.s.a. a wi\u281?c wydanie przez s\u261?d orzeczenia uwzgl\u281?dniaj\u261?cego skarg\u281?, obejmuje r\u243?wnie\u380? te przypadki, w kt\u243?rych s\u261?d uwzgl\u281?dniaj\u261?c skarg\u281? skorzysta\u322? z uprawnie\u324? przewidzianych w art. 135 p.p.s.a. i zakresem orzekania obj\u261?\u322? r\u243?wnie\u380? inne akty ni\u380? zaskar\u380?ony akt. Skutki wyroku uwzgl\u281?dniaj\u261?cego skarg\u281? przewidziane w art. 152 \u167? 1 p.p.s.a. powinny dotyczy\u263? wszystkich akt\u243?w wyeliminowanych z obrotu prawnego wyrokiem uwzgl\u281?dniaj\u261?cym skarg\u281?, a mieszcz\u261?cych si\u281? w granicach sprawy, kt\u243?rej dotyczy skarga, o czym mowa w art. 135 p.p.s.a. (T. Wo\u347? (red.), Prawo o post\u281?powaniu przed s\u261?dami administracyjnymi. Komentarz, wyd. VI, opublikowano: WK 2016).
\par 
\par Powy\u380?sze rozwi\u261?zania zawarte w art. 61 \u167? 6 pkt 1 p.p.s.a. w zw. z art. 152 \u167? 1 p.p.s.a jednoznacznie wskazuj\u261? na bezpo\u347?redni zwi\u261?zek jaki zachodzi pomi\u281?dzy instytucj\u261? wstrzymania wykonania aktu lub czynno\u347?ci, a zakresem orzekania przez s\u261?d w zwi\u261?zku z wniesion\u261? skarg\u261?. Utrata mocy postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynno\u347?ci nast\u261?pi w\u243?wczas, gdy s\u261?d uwzgl\u281?dni skarg\u281? na akt lub czynno\u347?\u263?. Inaczej ujmuj\u261?c postanowienie o wstrzymaniu wykonania mo\u380?e dotyczy\u263? takich akt\u243?w lub czynno\u347?ci, kt\u243?re zgodnie z art. 135 p.p.s.a. wydane lub podj\u281?te zosta\u322?y we wszystkich post\u281?powaniach prowadzonych w granicach sprawy, kt\u243?rej dotyczy skarga, je\u380?eli jest to niezb\u281?dne do ko\u324?cowego jej za\u322?atwienia. Tym samym nie mo\u380?na wyda\u263? postanowienia o wstrzymaniu wykonania okre\u347?lonego aktu, je\u380?eli w wyniku rozpoznania i uwzgl\u281?dnienia skargi \u8211? zgodnie z art. 135 p.p.s.a. \u8211? s\u261?d nie mo\u380?e uchyli\u263? tego aktu. Czyli rozpoznaj\u261?c i uwzgl\u281?dniaj\u261?c skarg\u281? na postanowienie: stwierdzaj\u261?ce uchybienie terminu do wniesienia odwo\u322?ania, o odmowie przywr\u243?cenia terminu do wniesienia odwo\u322?ania, stwierdzaj\u261?ce niedopuszczalno\u347?\u263? odwo\u322?ania, s\u261?d mo\u380?e uchyli\u263? zaskar\u380?one postanowienie, co umo\u380?liwi rozpoznanie odwo\u322?ania przez organ drugiej instancji, nie mo\u380?e jednak uchyli\u263? decyzji organu pierwszej instancji, a to oznacza, \u380?e nie mo\u380?e r\u243?wnie\u380? wstrzyma\u263? wykonania decyzji organu pierwszej instancji. Przyj\u281?cie odmiennego stanowiska tj. dopuszczenie do wydania przez s\u261?d postanowienia o wstrzymaniu wykonania decyzji organu pierwszej instancji powodowa\u322?oby, \u380?e w przypadku uwzgl\u281?dnienia skargi i uchylenia zaskar\u380?onych postanowie\u324?, nadal pozostawa\u322?oby w obrocie postanowienie o wstrzymaniu wykonania decyzji organu pierwszej instancji. Druga sytuacja, w kt\u243?rej wstrzymanie wykonania aktu lub czynno\u347?ci traci moc, jest dzie\u324? uprawomocnienia si\u281? orzeczenia oddalaj\u261?cego skarg\u281? (art. 61 \u167? 6 pkt 2 p.p.s.a.).
\par 
\par Obowi\u261?zuj\u261?ca regulacja zawarta w art. 61 \u167? 6 pkt 1 i pkt 2 p.p.s.a. dotycz\u261?ca utraty mocy postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu, w spos\u243?b jednoznaczny wskazuje, na bezpo\u347?rednie relacje jakie zachodz\u261? pomi\u281?dzy postanowieniem o wstrzymaniu wykonania aktu, a wydaniem przez s\u261?d orzeczenia w sprawie ze skargi tj wydanie orzeczenia uwzgl\u281?dniaj\u261?cego skarg\u281? lub uprawomocnieniem si\u281? orzeczenia oddalaj\u261?cego skarg\u281?. Rozwi\u261?zania te dodatkowo wskazuj\u261?, \u380?e dokonuj\u261?c wyk\u322?adni art. 61 \u167? 3 p.p.s.a., a w szczeg\u243?lno\u347?ci rozwa\u380?aj\u261?c mo\u380?liwo\u347?\u263? zastosowania tymczasowej instytucji wstrzymania wykonania, lecz nie do zaskar\u380?onego aktu, ale do aktu wydanego we wszystkich post\u281?powaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy, nale\u380?y mie\u263? r\u243?wnie\u380? na uwadze zakres i granice orzekania przez s\u261?d okre\u347?lone w art. 134 \u167? 1 p.p.s.a. w zw. z art. 135 p.p.s.a. w odniesieniu do przedmiotu skargi. Przyj\u281?cie odmiennego rozwi\u261?zania, zgodnie z kt\u243?rym mo\u380?liwo\u347?\u263? stosowania ochrony tymczasowej z art.61 \u167? 3 p.p.s.a. ma szerszy zakres, ni\u380? zakres orzekania w sprawie skargowej, powoduje dodatkowe trudno\u347?ci z ustaleniem momentu ustania ochrony tymczasowej w przypadku wydania przez s\u261?d orzeczenia uwzgl\u281?dniaj\u261?cego skarg\u281? stosowanie do art. 61 \u167? 6 pkt 1 p.p.s.a, w zwi\u261?zku z art. 152 \u167? 1 p.p.s.a.
\par 
\par III. Rozwa\u380?aj\u261?c zagadnienie b\u281?d\u261?ce przedmiotem niniejszej uchwa\u322?y nale\u380?y si\u281? r\u243?wnie\u380? odnie\u347?\u263? do podnoszonych argument\u243?w, \u380?e brak wstrzymania wykonania decyzji organu pierwszej instancji, powoduje, \u380?e w przypadku ewentualnego uchylenia postanowienia: stwierdzaj\u261?cego uchybienie terminu do wniesienia odwo\u322?ania, o odmowie przywr\u243?cenia terminu do wniesienia odwo\u322?ania, stwierdzaj\u261?ce niedopuszczalno\u347?\u263? odwo\u322?ania, rozpoznanie \u347?rodka odwo\u322?awczego przez organ drugiej instancji mo\u380?e by\u263? pozbawione jakiejkolwiek praktycznej donios\u322?o\u347?ci, z uwagi na wykonanie rozstrzygni\u281?cia organu pierwszej instancji. Tym samym mo\u380?liwo\u347?\u263? wstrzymania wykonania decyzji organu pierwszej instancji stanowi jedyn\u261? prawn\u261? mo\u380?liwo\u347?\u263? zapewnienia pe\u322?nej skuteczno\u347?ci zar\u243?wno post\u281?powania s\u261?dowoadministracyjnego, jak i post\u281?powania odwo\u322?awczego. Podkre\u347?la si\u281? r\u243?wnie\u380?, \u380?e w przypadku ochrony tymczasowej, jej celem nie jest przes\u261?dzenie o zgodno\u347?ci lub niezgodno\u347?ci aktu organu pierwszej instancji z prawem, lecz zapewnienie efektywnej ochrony s\u261?dowej (Daniel Pawe\u322?, Wstrzymanie wykonania akt\u243?w wydanych lub podj\u281?tych w granicach sprawy w orzecznictwie s\u261?dowoadministracyjnym Opublikowano: Ius.Novum 2011/3/121-130).
\par 
\par Odnosz\u261?c si\u281? do powy\u380?szych kwestii nale\u380?y r\u243?wnie\u380? zwr\u243?ci\u263? uwag\u281? na sprawy administracyjne, w kt\u243?rych wyst\u281?puje kilka (lub kilkana\u347?cie, czy kilkadziesi\u261?t) stron niejednokrotnie o wzajemnie sprzecznych interesach. Niez\u322?o\u380?enie przez strony odwo\u322?ania w terminie powoduje, \u380?e decyzja organu pierwszej instancji staje si\u281? ostateczna, mo\u380?e by\u263? wykonana, a fakt niewyczerpania trybu instancyjnego powoduje, \u380?e skarga do s\u261?du nie mo\u380?e by\u263? skutecznie wniesiona. W takim przypadku strony akceptuj\u261?ce tre\u347?ci decyzji organu pierwszej instancji i z tego powodu nie wnosz\u261?ce odwo\u322?ania od decyzji, mog\u261? zasadnie oczekiwa\u263?, \u380?e ostateczna decyzja organu pierwszej instancji, kt\u243?ra dotyczy ich interesu prawnego zostanie wykonana. W takiej sytuacji z\u322?o\u380?enie przez jedn\u261? ze stron odwo\u322?ania od decyzji organu pierwszej instancji z uchybieniem terminu, czy te\u380? z\u322?o\u380?enie odwo\u322?ania przez podmiot, kt\u243?ry nie posiada legitymacji strony, a wi\u281?c szerzej ujmuj\u261?c wyst\u261?pienie tych sytuacji, w kt\u243?rych organ drugiej instancji wyda postanowienie: stwierdzaj\u261?ce uchybienie terminu do wniesienia odwo\u322?ania, o odmowie przywr\u243?cenia terminu do wniesienia odwo\u322?ania, stwierdzaj\u261?ce niedopuszczalno\u347?\u263? odwo\u322?ania, a postanowienia te stan\u261? si\u281? przedmiotem skargi oraz z\u322?o\u380?onego w trybie art. 61 \u167? 3 p.p.s.a. wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji organu pierwszej instancji, wskazuje na istnienie konfliktu pomi\u281?dzy dwoma dobrami prawnie chronionymi. Mamy bowiem strony post\u281?powania, kt\u243?re oczekuj\u261? wykonania ostatecznej decyzji organu pierwszej instancji, decyzji, kt\u243?ra dotyczy ich interesu prawnego i drug\u261? stron\u281?, kt\u243?ra sk\u322?ada wniosek w trybie art. 61 \u167? 3 p.p.s.a. o ochron\u281? tymczasow\u261?, a wniosek ten nie dotyczy zaskar\u380?onego postanowienia, tylko decyzji organu pierwszej instancji. W takich przypadkach podnoszona argumentacja, \u380?e celem ochrony tymczasowej jest zapewnienie efektywnej ochrony s\u261?dowej doznaje wyra\u378?nego ograniczenia, a zastosowanie w takim przypadku ochrony tymczasowej mo\u380?e by\u263? dla pozosta\u322?ych stron np. \u378?r\u243?d\u322?em niebezpiecze\u324?stwa wyrz\u261?dzenia znacznej szkody, b\u261?d\u378? te\u380? spowodowania trudnych do odwr\u243?cenia skutk\u243?w. W tym kontek\u347?cie nale\u380?y mie\u263? na uwadze zasady sformu\u322?owane w rekomendacji Komitetu Ministr\u243?w Rady Europy nr R/89/8 z dnia 15 listopada 1989 r. o tymczasowej ochronie s\u261?dowej w sprawach administracyjnych, kt\u243?ra przewiduje, \u380?e obowi\u261?zkiem s\u261?du jest rozwa\u380?enie wszystkich okoliczno\u347?ci i interes\u243?w sprawy. Z tego punktu widzenia mo\u380?na wywie\u347?\u263? spoczywaj\u261?cy na s\u261?dzie obowi\u261?zek rozwa\u380?enia przez s\u261?d zar\u243?wno stanowiska skar\u380?\u261?cego, jak i uczestnik\u243?w post\u281?powania, kt\u243?rzy z mocy art. 12 p.p.s.a. - zr\u243?wnani s\u261? ze stron\u261? post\u281?powania. Podkre\u347?lenia bowiem wymaga, \u380?e niebezpiecze\u324?stwo wyrz\u261?dzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwr\u243?cenia skutk\u243?w, o kt\u243?rych mowa w art. 61 \u167? 3 p.p.s.a., mo\u380?e zachodzi\u263? nie tylko po stronie wnosz\u261?cego skarg\u281?, lecz r\u243?wnie\u380? po stronie innych uczestnik\u243?w post\u281?powania. Udzielenie ochrony tymczasowej mo\u380?e mie\u263? miejsce jedynie w przypadku wywa\u380?enia interes\u243?w wszystkich uczestnik\u243?w post\u281?powania i dokonania przez s\u261?d administracyjny oceny, \u380?e w przedmiotowej sprawie wykonanie zaskar\u380?onego aktu lub czynno\u347?ci spowoduje powa\u380?n\u261? szkod\u281? (Daniel Pawe\u322?, Post\u281?powanie w sprawie ochrony tymczasowej przed polskim s\u261?dem administracyjnym w \u347?wietle standard\u243?w Rady Europy, ZNSA 2010/4/36-48). Powy\u380?sze stanowisko wskazuj\u261?ce na konieczno\u347?\u263? rozwa\u380?enia i wywa\u380?enia przez s\u261?d interes\u243?w wszystkich stron post\u281?powania przed ewentualnym zastosowaniem ochrony tymczasowej (takie stanowisko prezentowane jest r\u243?wnie\u380? w postanowieniu NSA z dnia 10 lutego 2006r., sygn. akt II OZ 102/06; z dnia 10 czerwca 2014 r., sygn. akt II OZ 572/14), dodatkowo podwa\u380?a mo\u380?liwo\u347?\u263? zastosowania ochrony tymczasowej do ostatecznej decyzji organu pierwszej instancji, w sytuacji gdy interesy pozosta\u322?ych stron wskazuj\u261?, \u380?e zastosowanie takiej ochrony tymczasowej mo\u380?e stanowi\u263? dla nich niebezpiecze\u324?stwo wyrz\u261?dzenia znacznej szkody lub spowodowa\u263? trudne do odwr\u243?cenia skutki prawne.
\par 
\par Zaznaczy\u263? r\u243?wnie\u380? nale\u380?y, \u380?e powo\u322?ana rekomendacja nie podwa\u380?a og\u243?lnej zasady, przyj\u281?tej r\u243?wnie\u380? w polskim systemie prawa administracyjnego, \u380?e decyzje ostateczne w toku post\u281?powania administracyjnego podlegaj\u261? wykonaniu, za\u347? ewentualne wniesienie skargi do s\u261?du administracyjnego nie powoduje z mocy prawa wstrzymania ich wykonania. W przypadku polskiego systemu prawa administracyjnego zasad\u281? powy\u380?sz\u261? wprowadza art. 61 \u167? 1 ustawy p.p.s.a., wskazuj\u261?cy, \u380?e wniesienie skargi nie powoduje wstrzymania wykonania aktu lub czynno\u347?ci. Mo\u380?liwo\u347?\u263? zastosowania \u347?rodka ochrony tymczasowej przez s\u261?d administracyjny przewiduje dopiero art. 61 \u167? 3 ustawy p.p.s.a., kt\u243?ry stwierdza, \u380?e po przekazaniu sprawy do s\u261?du mo\u380?e on wyda\u263? postanowienie o wstrzymaniu wykonania w ca\u322?o\u347?ci aktu lub czynno\u347?ci b\u281?d\u261?cych przedmiotem skargi. St\u261?d przyznanie tymczasowego \u347?rodka ochrony prawnej, jakim jest wstrzymanie wykonania zaskar\u380?onego aktu lub czynno\u347?ci, ma charakter wyj\u261?tkowy i w ten te\u380? spos\u243?b musi by\u263? interpretowane (Daniel Pawe\u322?, Post\u281?powanie w sprawie ochrony tymczasowej przed polskim s\u261?dem administracyjnym w \u347?wietle standard\u243?w Rady Europy, ZNSA 2010/4/36-48).
\par 
\par IV. W ko\u324?cowych uwagach mo\u380?na jeszcze odwo\u322?a\u263? si\u281? do pewnych argument\u243?w opartych o wyk\u322?adni\u281? historyczn\u261?, dotycz\u261?c\u261? przepis\u243?w reguluj\u261?cych zakres ochrony tymczasowej i przepis\u243?w reguluj\u261?cych zakres i granice orzekania s\u261?du administracyjnego. Mianowicie w ustawie z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym S\u261?dzie Administracyjnym (Dz. U. z 1995 r. Nr 74, poz. 368) art. 29 stanowi\u322?, \u380?e s\u261?d mo\u380?e podj\u261?\u263? przewidziane ustaw\u261? \u347?rodki w celu usuni\u281?cia naruszenia prawa w stosunku do akt\u243?w lub czynno\u347?ci wydanych lub podj\u281?tych we wszystkich postepowaniach prowadzonych w granicach danej sprawy, je\u380?eli jest niezb\u281?dne dla ko\u324?cowego jej za\u322?atwienia. Tym samym okre\u347?lone w\u243?wczas granice orzekania w g\u322?\u261?b danej sprawy, zakres orzekania s\u261?du, obejmowa\u322? nie tylko zaskar\u380?ony akt, ale r\u243?wnie\u380? akty wydane we wszystkich post\u281?powaniach prowadzonych w granicach danej sprawy, a wi\u281?c by\u322? okre\u347?lony podobnie jak w aktualnie obowi\u261?zuj\u261?cym art. 135 p.p.s.a. Natomiast w ustawie z dnia 11 maja 1995 r. ochrony tymczasowej dotyczy\u322? art. 40, zgodnie z kt\u243?rym, wniesienie skargi do s\u261?du nie wstrzymuje wykonania aktu lub zawieszenia czynno\u347?ci, jednak\u380?e s\u261?d mo\u380?e na wniosek strony lub z urz\u281?du wyda\u263? postanowienie o wstrzymaniu wykonania tego aktu lub zawieszeniu czynno\u347?ci, zw\u322?aszcza je\u380?eli zachodzi niebezpiecze\u324?stwo wyrz\u261?dzenia skar\u380?\u261?cemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwr\u243?cenia skutk\u243?w. Dostrzegamy zatem, \u380?e s\u261?d m\u243?g\u322? zastosowa\u263? ochron\u281? tymczasow\u261?, czyli wyda\u263? postanowienie o wstrzymaniu wykonania, ale aktu, od kt\u243?rego wniesiona zosta\u322?a skarga do s\u261?du. Tym samym ochrona tymczasowa mog\u322?a by\u263? stosowana przez s\u261?d tylko w stosunku do zaskar\u380?onego aktu, natomiast ochron\u261? tymczasow\u261? nie zosta\u322?y obj\u281?te inne akty, kt\u243?re wydane zosta\u322?y we wszystkich post\u281?powaniach prowadzonych w granicach danej sprawy. W konsekwencji w ustawie z dnia 11 maja 1995 r. granice, zakres orzekania w sprawie przez s\u261?d, zosta\u322? znacznie szerzej uj\u281?ty, ni\u380? zakres ochrony tymczasowej jak\u261? w tej samej sprawie m\u243?g\u322? zastosowa\u263? s\u261?d. St\u261?d te\u380? w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o post\u281?powaniu przed s\u261?dami administracyjnymi ustawodawca reguluj\u261?c granice orzekania przez s\u261?d okre\u347?li\u322? je w spos\u243?b podobny jak w poprzedniej ustawie, natomiast reguluj\u261?c zakres stosowania ochrony tymczasowej odst\u261?pi\u322? od dotychczasowego w\u261?sko uj\u281?tego zakresu uregulowanego w art. 40 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. i uregulowa\u322? w art. 61 \u167? 3 p.p.s.a. zakres ochrony tymczasowej w spos\u243?b podobny do uregulowanego zakresu orzekania przez s\u261?d. W konsekwencji wyeliminowane zosta\u322?y te przypadki, kt\u243?re mog\u322?y mie\u263? miejsce na tle stosowania ustawy z dnia 11 maja 1995 r. w kt\u243?rych zastosowanie ochrony tymczasowej do aktu, kt\u243?ry nie by\u322? przedmiotem skargi by\u322?o niemo\u380?liwe, ale akt ten by\u322? obj\u281?ty granicami orzekania przez s\u261?d. St\u261?d te\u380? zastosowanie ochrony tymczasowej przez s\u261?d w stosunku do innego aktu ni\u380? zaskar\u380?ony akt jest mo\u380?liwe w\u243?wczas gdy akt ten obj\u281?ty jest granicami orzekania przez s\u261?d. Powy\u380?sze uwagi dotycz\u261?ce stanu prawnego uregulowanego w ustawie z dnia 11 maja 1995 r. stanowi\u261? dodatkowy punkt odniesienia przy wyk\u322?adni art. 61 \u167? 3 p.p.s.a. w zw. z art. 134 \u167? 1 i art. 135 p.p.s.a i prowadz\u261? do wniosku, \u380?e celem tej regulacji nie by\u322?o wykreowanie ochrony tymczasowej jako samodzielnej instytucji, kt\u243?rej zakres stosowania by\u322?by szerszy od zakresu orzekania przez s\u261?d, ale dostosowanie zakresu stosowania ochrony tymczasowej do zakresu orzekania przez s\u261?d.
\par 
\par Maj\u261?c powy\u380?sze na uwadze, Naczelny S\u261?d Administracyjny przyjmuje stanowisko reprezentowane w wi\u281?kszo\u347?ci orzecze\u324? Naczelnego S\u261?du Administracyjnego przyk\u322?adowo wskazanych na pocz\u261?tku uzasadnienia, zgodnie z kt\u243?rym w post\u281?powaniu s\u261?dowoadministracyjnym, w kt\u243?rym zaskar\u380?ono postanowienie o odmowie przywr\u243?cenia terminu do wniesienia odwo\u322?ania, o stwierdzeniu uchybienia terminu do wniesienia odwo\u322?ania czy stwierdzaj\u261?cego niedopuszczalno\u347?\u263? odwo\u322?ania, nie jest mo\u380?liwe wstrzymanie wykonania decyzji administracyjnej wydanej przez organ pierwszej instancji.
\par 
\par Z powy\u380?szych wzgl\u281?d\u243?w Naczelny S\u261?d Administracyjny, na podstawie art. 15 \u167? 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o post\u281?powaniu przed s\u261?dami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2023 r. poz. 1634 ), podj\u261?\u322? uchwa\u322?\u281? jak w sentencji.
\cell \trowd
\trftsWidth3\trwWidth9347\trql\trgaph10\trpaddl50\trpaddr50\trpaddfl3\trpaddfr3
\clbrdrt\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clbrdrl\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth9346
\clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx9346\row
\trowd
\trftsWidth3\trwWidth9347\trql\trgaph10\trpaddl50\trpaddr50\trpaddfl3\trpaddfr3
\clbrdrt\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clbrdrl\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth9346
\clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx9346\pard\plain\intbl\s0\fi0\li0\ri0\plain\f1\fs18\b Zdanie odr\u281?bne\b0
\par\pard\plain\intbl\s0\fi0\li0\ri0\plain\f1\fs22 Uzasadnienie
\par 
\par zdania odr\u281?bnego S\u281?dzi NSA Doroty D\u261?bek
\par 
\par do uchwa\u322?y w sk\u322?adzie siedmiu s\u281?dzi\u243?w Naczelnego S\u261?du Administracyjnego
\par 
\par z dnia 13 listopada 2023 r., sygn. akt Il GPS 2/22
\par 
\par Nie zgadzam si\u281? z uchwa\u322?\u261? sk\u322?adu siedmiu s\u281?dzi\u243?w Naczelnego S\u261?du Administracyjnego z 13 listopada 2023 r., sygn. akt II GPS 2/22, zar\u243?wno co do rozstrzygni\u281?cia, jak i co do argumentacji przedstawionej w jej uzasadnieniu.
\par 
\par Przedstawione sk\u322?adowi siedmiu s\u281?dzi\u243?w Naczelnego S\u261?du Administracyjnego zagadnienie prawne dotyczy\u322?o zakresu stosowania przewidzianego w art. 61 \u167? 3 p.p.s.a. \u347?rodka ochrony tymczasowej w postaci wstrzymania wykonania zaskar\u380?onego aktu. Wymagaj\u261?ca rozstrzygni\u281?cia uchwa\u322?\u261? w\u261?tpliwo\u347?\u263? dotyczy\u322?a tego, czy u\u380?yte w art. 61 \u167? 3 p.p.s.a. sformu\u322?owanie "akty wydane lub podj\u281?te wszystkich post\u281?powaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy", obejmuje r\u243?wnie\u380? decyzj\u281?, kt\u243?ra podlega wykonaniu jako decyzja ostateczna w zwi\u261?zku z wydaniem przez organ odwo\u322?awczy postanowienia o stwierdzeniu niedopuszczalno\u347?ci odwo\u322?ania, postanowienia o stwierdzeniu uchybienia terminu do wniesienia odwo\u322?ania, lub postanowienia o odmowie przywr\u243?cenia terminu do wniesienia odwo\u322?ania od tej decyzji, a zatem czy w post\u281?powaniach dotycz\u261?cych tych postanowie\u324? jest mo\u380?liwe wstrzymanie wykonania decyzji jako aktu podj\u281?tego w "post\u281?powaniu prowadzonym w granicach tej samej sprawy".
\par 
\par Moim zdaniem na tak postawione pytanie nale\u380?y udzieli\u263? odpowiedzi pozytywnej, o czym przekonuj\u261? zar\u243?wno wyniki wyk\u322?adni j\u281?zykowej u\u380?ytego w art. 61 \u167? 3 p.p.s.a. zwrotu "w granicach tej samej sprawy", jak r\u243?wnie\u380? wyk\u322?adnia pozaj\u281?zykowa: systemowa, funkcjonalna i celowo\u347?ciowa tego zwrotu.
\par 
\par Art. 61 \u167? 3 p.p.s.a. przewiduje, \u380?e "Po przekazaniu s\u261?dowi skargi s\u261?d mo\u380?e na wniosek skar\u380?\u261?cego wyda\u263? postanowienie o wstrzymaniu wykonania w ca\u322?o\u347?ci lub w cz\u281?\u347?ci aktu lub czynno\u347?ci, o kt\u243?rych mowa w \u167? 1, je\u380?eli zachodzi niebezpiecze\u324?stwo wyrz\u261?dzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwr\u243?cenia skutk\u243?w, z wyj\u261?tkiem przepis\u243?w prawa miejscowego, kt\u243?re wesz\u322?y w \u380?ycie, chyba \u380?e ustawa szczeg\u243?lna wy\u322?\u261?cza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynno\u347?ci przez organ nie pozbawia skar\u380?\u261?cego z\u322?o\u380?enia wniosku do s\u261?du. Dotyczy to tak\u380?e akt\u243?w wydanych lub podj\u281?tych we wszystkich post\u281?powaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy." Z przepisu tego wynika zatem, \u380?e wstrzymanie wykonania zaskar\u380?onego aktu lub czynno\u347?ci dotyczy "tak\u380?e akt\u243?w wydanych lub podj\u281?tych we wszystkich post\u281?powaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy."
\par 
\par W uzasadnieniu uchwa\u322?y NSA zasadnie wskazano, \u380?e rozstrzygni\u281?cie spornego zagadnienia i wyk\u322?adnia obowi\u261?zuj\u261?cego stanu prawnego nie mo\u380?e ogranicza\u263? si\u281? tylko do art. 61 \u167? 3 p.p.s.a., ale powinna by\u263? kompleksowa, tj. uwzgl\u281?dnia\u263? pozosta\u322?e przepisy p.p.s.a., maj\u261?ce istotne znaczenie dla rozwa\u380?anego zagadnienia. Zasadnie zatem odwo\u322?ano si\u281? do wyk\u322?adni j\u281?zykowej tego zwrotu, poprzez por\u243?wnanie go z u\u380?ytym w tej samej ustawie w art. 135 p.p.s.a. zwrotem "we wszystkich post\u281?powaniach prowadzonych w granicach sprawy, kt\u243?rej dotyczy skarga". Nie jest jednak moim zdaniem trafny wyprowadzony na podstawie literalnego brzmienia tych przepis\u243?w wniosek, \u380?e u\u380?yte w tych dw\u243?ch przepisach dwa r\u243?\u380?ne sformu\u322?owania nale\u380?y uzna\u263? za to\u380?same.
\par 
\par W art. 135 p.p.s.a. dotycz\u261?cym g\u322?\u281?boko\u347?ci orzekania przez s\u261?d, mowa jest o zwi\u261?zaniu "granicami sprawy, kt\u243?rej dotyczy skarga", podczas gdy w art. 61 \u167? 3 p.p.s.a. jest mowa o aktach lub czynno\u347?ciach podj\u281?tych "we wszystkich post\u281?powaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy". Zawarte w art. 61 \u167? 3 p.p.s.a. sformu\u322?owanie m\u243?wi\u261?ce o post\u281?powaniach prowadzonych "w granicach tej samej sprawy" nie jest zatem to\u380?same ze sformu\u322?owaniem m\u243?wi\u261?cym o post\u281?powaniach prowadzonych "w granicach sprawy, kt\u243?rej dotyczy skarga", zawartym w art. 135 p.p.s.a.
\par 
\par Nieuprawnione jest moim zdaniem stanowisko, \u380?e mo\u380?liwe jest zignorowanie tego, \u380?e ustawodawca u\u380?y\u322? w art. 135 p.p.s.a. dodatkowego dookre\u347?lenia zwrotu "w granicach sprawy" w postaci sformu\u322?owania "kt\u243?rej dotyczy skarga". Sformu\u322?owania "ta sama sprawa" i "sprawa kt\u243?rej dotyczy skarga" nie s\u261? to\u380?same. Zasady wyk\u322?adni j\u281?zykowej nakazuj\u261? rozumie\u263? te same literalnie zwroty tak samo, uniemo\u380?liwiaj\u261? za\u347? nadawanie takiego samego znaczenia r\u243?\u380?nym lateralnie zwrotom. Literalne zr\u243?\u380?nicowanie w sformu\u322?owaniach ustawowych nie mo\u380?e zosta\u263? pomini\u281?te w toku wyk\u322?adni j\u281?zykowej, zmierzaj\u261?cej do odkodowania tre\u347?ci zawartej w normach prawnych. Bez umotywowanych racji nie nale\u380?y identycznym sformu\u322?owaniom u\u380?ytym przez ustawodawc\u281? w tym samym akcie prawnym nadawa\u263? r\u243?\u380?nych znacze\u324? i odwrotnie \u8211? bez umotywowanych racji nie mo\u380?na r\u243?\u380?nym sformu\u322?owaniom zawartym w tym samym akcie nadawa\u263? tego samego znaczenia. A tak si\u281? w\u322?a\u347?nie sta\u322?o w tej sprawie, gdy\u380? dokonuj\u261?c j\u281?zykowej wyk\u322?adni dw\u243?ch r\u243?\u380?nych zwrot\u243?w zawartych w tej samej ustawie p.p.s.a., nadano im to samo znaczenia, pomimo braku umotywowanych racji uzasadniaj\u261?cych takie zr\u243?wnanie.
\par 
\par Nie mo\u380?e by\u263? zaakceptowana przyj\u281?ta w uchwale wyk\u322?adnia literalna pomijaj\u261?ca j\u281?zykowe r\u243?\u380?nice w brzmieniu tych przepis\u243?w. Nie istniej\u261? bowiem moim zdaniem umotywowane racje, by te dwa r\u243?\u380?ne sformu\u322?owania ustawowe uzna\u263? za jednobrzmi\u261?ce, nadaj\u261?c im to samo znaczenie. R\u243?\u380?nice w j\u281?zykowym brzmieniu tych przepis\u243?w nios\u261? bowiem za sob\u261? r\u243?\u380?nice w ich tre\u347?ci, oczywiste i zasadne bior\u261?c pod uwag\u281? specyfik\u281? instytucji, kt\u243?rych dotycz\u261?. Pomini\u281?cie w art. 61 \u167? 3 p.p.s.a. przy opisie "sprawy", w kt\u243?rej zosta\u322?y wydane lub podj\u281?te akty lub czynno\u347?ci, kt\u243?rych wykonanie mo\u380?e by\u263? wstrzymane, s\u322?\u243?w "kt\u243?rej dotyczy skarga" nakazuje uzna\u263?, \u380?e zakres art. 61 \u167? 3 zdanie ostatnie p.p.s.a. jest inny ni\u380? zakres art. 135 p.p.s.a.
\par 
\par Art. 61 \u167? 3 p.p.s.a. dotyczy wykonalno\u347?ci rozstrzygni\u281?cia organu, art. 135 p.p.s.a. natomiast dotyczy mo\u380?liwo\u347?ci wyeliminowania przez s\u261?d innych ni\u380? zaskar\u380?one rozstrzygni\u281?\u263? organu w celu ponownego prawid\u322?owego za\u322?atwienia sprawy. Czym innym jest kwestia wykonalno\u347?ci i mo\u380?liwo\u347?ci wstrzymania wykonania rozstrzygni\u281?cia, a czym innym mo\u380?liwo\u347?\u263? wyrokowania co do niego przez s\u261?d administracyjny w ramach zastosowania art. 135 p.p.s.a.
\par 
\par Nie znajduj\u281? zatem podstaw dla pogl\u261?du, \u380?e w u\u380?ytym w art. 61 \u167? 3 p.p.s.a. zwrocie "w granicach danej sprawy" nie chodzi o spraw\u281? administracyjn\u261? w uj\u281?ciu materialnym, kt\u243?rej to\u380?samo\u347?\u263? (granice) wyznaczaj\u261? elementy wyznaczaj\u261?ce to\u380?samo\u347?\u263? skonkretyzowanego w decyzji administracyjnej stosunku administracyjnoprawnego, a wi\u281?c identyczno\u347?\u263? podmiot\u243?w, identyczno\u347?\u263? przedmiotu tego stosunku (czyli w\u281?z\u322?a praw i obowi\u261?zk\u243?w stron stosunku) oraz identyczno\u347?\u263? obu jego podstaw - prawnej i faktycznej (T. Wo\u347?, Prawo o post\u281?powaniu przed s\u261?dami administracyjnymi. Komentarz, wydanie VI, WK 2016, LEX/el; por. te\u380? J.P. Tarno, Prawo o post\u281?powaniu przed s\u261?dami administracyjnymi. Komentarz, wydanie V, LexisNexis 2011), a w konsekwencji, \u380?e z powodu braku to\u380?samo\u347?ci przedmiotowej w post\u281?powaniu s\u261?dowoadministracyjnym dotycz\u261?cym kwestii procesowej np. przywr\u243?cenia terminu do wniesienia odwo\u322?ania, nie jest mo\u380?liwe wnioskowanie o wstrzymanie wykonania aktu administracyjnego, od kt\u243?rego strona skar\u380?\u261?ca nie wnios\u322?a odwo\u322?ania w ustawowo przewidzianym terminie, gdy\u380? s\u261? to dwie r\u243?\u380?ne sprawy w znaczeniu materialnym i dwa r\u243?\u380?ne post\u281?powania.
\par 
\par Moim zdaniem nie ma podstaw do przyj\u281?cia, \u380?e przewidziane w art. 61 \u167? 3 p.p.s.a. poj\u281?cie "sprawa" mo\u380?e by\u263? inaczej interpretowane ni\u380? na gruncie art. 1 i 2 p.p.s.a. (P. Daniel, Post\u281?powanie w sprawie ochrony tymczasowej przed polskim s\u261?dem administracyjnym w \u347?wietle standard\u243?w Rady Europy, ZNSA 2010, nr 4, s. 36-48). Nieuzasadnione jest zatem nadawanie samemu poj\u281?ciu "sprawa" jakiego\u347? specyficznego, zaw\u281?\u380?onego b\u261?d\u378? "procesowego" znaczenia (T. Kie\u322?kowski, Zakres orzekania s\u261?du administracyjnego w sprawie ze skargi na decyzj\u281? administracyjn\u261?, PPP 2011/3/3553, LEX/el). Zwrot "w granicach danej sprawy" nale\u380?y zatem rozumie\u263? w spos\u243?b jednolity w ca\u322?ym systemie prawnym i utrwalony w doktrynie, obejmuj\u261?c nim zar\u243?wno aspekt materialny, jak i procesowy sprawy administracyjnej.
\par 
\par Przy takim, jak si\u281? wydaje utrwalonym rozumieniu poj\u281?cia "sprawa", nie jest mo\u380?liwe przyj\u281?cie, \u380?e istnieje sprawa "niedopuszczalno\u347?ci odwo\u322?ania", ani "sprawa uchybienia terminu do wniesienia odwo\u322?ania", ani te\u380? "sprawa odmowy przywr\u243?cenia terminu do wniesienia odwo\u322?ania". Tymi zwrotami opisane s\u261? tylko kwestie procesowe wynikaj\u261?ce, w toku danej sprawy administracyjnej, z czynienia przez organ u\u380?ytku z jednej kompetencji jurysdykcyjnej organu tj. przy za\u322?atwieniu jednej sprawy administracyjnej. Rozstrzygni\u281?cia tych kwestii proceduralnych niew\u261?tpliwie mieszcz\u261? si\u281? w granicach tej jednej (tej samej) sprawy administracyjnej rozstrzygni\u281?tej wydan\u261? przez organ decyzj\u261? administracyjn\u261?.
\par 
\par A zatem w przypadku prowadzonych przed s\u261?dem administracyjnym post\u281?powa\u324? (spraw s\u261?dowoadministracyjnych) dotycz\u261?cych postanowienia o stwierdzeniu niedopuszczalno\u347?ci odwo\u322?ania, postanowienia o stwierdzeniu uchybienia terminu do wniesienia odwo\u322?ania, lub postanowienia o odmowie przywr\u243?cenia terminu do wniesienia odwo\u322?ania, nie mamy do czynienia z odr\u281?bnymi "sprawami administracyjnymi", gdy\u380? te rozstrzygni\u281?cia wydawane s\u261? w post\u281?powaniu prowadzonym w ramach jednej (tej samej) sprawy administracyjnej.
\par 
\par Postanowienia podj\u281?te przez organ odwo\u322?awczy w tej sprawie administracyjnej maj\u261? charakter formalny, a decyzja administracyjna zawiera merytoryczne rozstrzygni\u281?cie tej sprawy administracyjnej. Skutkiem prawnym wydania postanowienia stwierdzaj\u261?cego uchybienie terminu do wniesienia odwo\u322?ania czy postanowienia o stwierdzeniu niedopuszczalno\u347?ci odwo\u322?ania na podstawie art. 134 k.p.a., jest pozostawienie w mocy decyzji organu pierwszej instancji, kt\u243?ra uzyskuje walor wykonalno\u347?ci jako decyzja ostateczna, od kt\u243?rej w terminie nie wniesiono odwo\u322?ania. Ten zwi\u261?zek nie mo\u380?e zosta\u263? pomini\u281?ty, zw\u322?aszcza \u380?e ewentualne uchylenie postanowienia o stwierdzeniu niedopuszczalno\u347?ci odwo\u322?ania, o stwierdzeniu uchybienia terminu do wniesienia odwo\u322?ania, lub o odmowie przywr\u243?cenia terminu do wniesienia odwo\u322?ania wywo\u322?a\u322?oby potrzeb\u281? merytorycznego rozpoznania odwo\u322?ania, a tym samym decyzja merytoryczna utraci\u322?aby walor ostateczno\u347?ci.
\par 
\par Inaczej natomiast wygl\u261?da mo\u380?liwo\u347?\u263? wyrokowania co do decyzji przez s\u261?d administracyjny w \u347?wietle art. 135 p.p.s.a. Ustawodawca nie pos\u322?u\u380?y\u322? si\u281? tutaj sformu\u322?owaniem "w granicach tej samej sprawy", lecz zwrotem "w graniach sprawy, kt\u243?rej dotyczy skarga". Je\u347?li wi\u281?c skarga dotyczy postanowie\u324? procesowych o stwierdzeniu niedopuszczalno\u347?ci odwo\u322?ania, o stwierdzeniu uchybienia terminu do wniesienia odwo\u322?ania, lub o odmowie przywr\u243?cenia terminu do wniesienia odwo\u322?ania, decyzja administracyjna pozostaje poza zakresem tak rozumianej "sprawy, kt\u243?rej dotyczy skarga". Kwesti wykonalno\u347?ci i mo\u380?liwo\u347?ci wstrzymania wykonania rozstrzygni\u281?cia, w kt\u243?rej zaskar\u380?one postanowienie procesowe pozostaje w bezpo\u347?rednim zwi\u261?zku z decyzj\u261? pierwszoinstancyjn\u261? skutkuj\u261?c jej wykonaniem, nie mo\u380?na uto\u380?samia\u263? z g\u322?\u281?boko\u347?ci\u261? orzekania w sprawie kt\u243?rego\u347? z tych postanowie\u324? procesowych "kt\u243?rych dotyczy skarga", gdzie taki zwi\u261?zek nie zachodzi. Nie ma bowiem potrzeby eliminowania decyzji pierwszoinstancyjnej skoro na skutek uchylenia postanowienia organu odwo\u322?awczego sprawa powraca na etap post\u281?powania odwo\u322?awczego. Wprowadzenie zatem w art. 135 p.p.s.a. zasady, \u380?e rozpoznaj\u261?c skarg\u281? na te postanowienia procesowe s\u261?d, si\u281?gaj\u261?c wg\u322?\u261?b, nie mo\u380?e dokonywa\u263? oceny legalno\u347?ci wydanej w sprawie decyzji, jest \u347?wiadom\u261? decyzj\u261? prawodawcy, zrozumia\u322?\u261? i logiczn\u261?.
\par 
\par Uwzgl\u281?dnienie istniej\u261?cego zr\u243?\u380?nicowania j\u281?zykowego prowadzi zatem moim zdaniem do wniosku, \u380?e w toku post\u281?powania s\u261?dowego dotycz\u261?cego postanowienia o stwierdzeniu niedopuszczalno\u347?ci odwo\u322?ania, o stwierdzeniu uchybienia terminu do wniesienia odwo\u322?ania, lub o odmowie przywr\u243?cenia terminu do wniesienia odwo\u322?ania, nie jest dopuszczalne zastosowanie art. 135 p.p.s.a. polegaj\u261?ce na obj\u281?ciu rozstrzygni\u281?ciem tak\u380?e decyzji organu pierwszej instancji. Nie oznacza to jednak, \u380?e w takim post\u281?powaniu nie jest mo\u380?liwe wstrzymanie wykonania decyzji organu pierwszej instancji. Okre\u347?lony w art. 61 \u167? 3 p.p.s.a zakres mo\u380?liwo\u347?ci (g\u322?\u281?boko\u347?ci) orzekania przez s\u261?d o wniosku o ochron\u281? tymczasow\u261?, wyra\u380?ony w sformu\u322?owaniu "w granicach danej sprawy" mo\u380?e by\u263? (i jest) szerszy ni\u380? wynikaj\u261?ce z art. 135 p.p.s.a. granice orzekania s\u261?du rozpoznaj\u261?cego skarg\u281? "w granicach sprawy, kt\u243?rej dotyczy skarga".
\par 
\par Maj\u261?c powy\u380?sze na uwadze uwa\u380?am zatem, \u380?e w uchwale dokonano niezasadnego zr\u243?wnania znaczeniowego dw\u243?ch r\u243?\u380?nych sformu\u322?owa\u324? u\u380?ytych przez ustawodawc\u281? w tej samej ustawie tj. "w granicach tej samej sprawy" (art. 61 \u167? 3 p.p.s.a.) i "w graniach sprawy, kt\u243?rej dotyczy skarga" (art. 135 p.p.s.a.). Doprowadzi\u322?o to do b\u322?\u281?dnego wniosku, \u380?e skoro w post\u281?powaniu zainicjowanym skarg\u261? na postanowienie o stwierdzeniu niedopuszczalno\u347?ci odwo\u322?ania, o stwierdzeniu uchybienia terminu do wniesienia odwo\u322?ania, lub o odmowie przywr\u243?cenia terminu do wniesienia odwo\u322?ania nie jest mo\u380?liwe przeprowadzenie przez s\u261?d kontroli legalno\u347?ci decyzji, to jest to r\u243?wnoznaczne z tym, \u380?e s\u261?d nie mo\u380?e orzec w przedmiocie wstrzymania wykonania tej decyzji, a wi\u281?c o zastosowaniu wobec tej decyzji \u347?rodka ochrony tymczasowej. To b\u322?\u281?dne za\u322?o\u380?enie w uchwale, wynikaj\u261?ce z wadliwie przeprowadzonej wyk\u322?adni literalnej, pomijaj\u261?cej wyra\u378?n\u261? r\u243?\u380?nic\u281? j\u281?zykow\u261? pomi\u281?dzy sformu\u322?owaniami z art. 61 \u167? 3 p.p.s.a. i art. 135 p.p.s.a., i nieuwzgl\u281?dnienia wynik\u243?w wyk\u322?adni systemowej b\u281?d\u261?cych konsekwencj\u261? umiejscowienia tych dw\u243?ch przepis\u243?w w ustawie, spowodowa\u322?o b\u322?\u281?dny pogl\u261?d, \u380?e wniosek o wstrzymanie wykonania zaskar\u380?onego aktu jest pochodn\u261? skargi i jest mo\u380?liwy tylko w razie skutecznego wniesienia skargi na decyzj\u281?, a w konsekwencji - b\u322?\u281?dn\u261? tez\u281? uchwa\u322?y.
\par 
\par Trafno\u347?ci pogl\u261?du przyj\u281?tego w uchwale przecz\u261? te\u380?, pomini\u281?te w uchwale, wyniki wyk\u322?adni celowo\u347?ciowej i funkcjonalnej u\u380?ytego w art. 61 \u167? 3 p.p.s.a. zwrotu "w granicach tej samej sprawy".
\par 
\par B\u281?d\u261?ce przedmiotem uchwa\u322?y zagadnienie zakresu stosowania instytucji wstrzymania wykonania zaskar\u380?onego aktu lub czynno\u347?ci jest \u8211? co nale\u380?y mocno podkre\u347?li\u263? - nie tylko kwesti\u261? procesow\u261?, lecz tak\u380?e wa\u380?n\u261? z punktu widzenia praw jednostki kwesti\u261? merytoryczn\u261?. Instytucja wstrzymania wykonania zaskar\u380?onego aktu lub czynno\u347?ci jest przyznanym stronie \u347?rodkiem ochrony tymczasowej. Funkcj\u261? tej instytucji jest ochrona strony przed skutkami wynikaj\u261?cymi z wykonania kwestionowanej decyzji lub te\u380? innego aktu, kt\u243?rego wykonalno\u347?\u263? wi\u261?\u380?e si\u281? z wydaniem zaskar\u380?onego rozstrzygni\u281?cia. Celem instytucji wstrzymania wykonania kwestionowanego przez stron\u281? aktu jest zatem zapewnienie efektywnej ochrony s\u261?dowej, a wi\u281?c zagwarantowanie prawid\u322?owej realizacji gwarantowanego konstytucyjnie w art. 45 Konstytucji RP prawa do s\u261?du. Ta konstytucyjna perspektywa nie mo\u380?e zosta\u263? pomini\u281?ta przy rozstrzyganiu o zakresie zastosowania w post\u281?powaniu s\u261?dowoadministracyjnym \u347?rodka ochrony tymczasowej.
\par 
\par Art. 184 Konstytucji przewiduje, \u380?e s\u261?dy administracyjne sprawuj\u261? kontrol\u281? dzia\u322?alno\u347?ci administracji publicznej. Aby ta konstytucyjna rola s\u261?downictwa administracyjnego mog\u322?a by\u263? prawid\u322?owo realizowana, konieczne jest zapewnienie efektywno\u347?ci s\u261?dowej kontroli. Zagwarantowanie skar\u380?\u261?cym tej efektywno\u347?ci s\u261?dowej ochrony tymczasowej, wymaga przyznania s\u261?dom administracyjnym mo\u380?liwo\u347?ci wstrzymywania wykonania ostatecznej decyzji organu pierwszej instancji w sprawie ze skargi na postanowienie, kt\u243?re spowodowa\u322?o, \u380?e decyzja ta sta\u322?a si\u281? ostateczna, a wi\u281?c na postanowienie o stwierdzeniu niedopuszczalno\u347?ci odwo\u322?ania, o stwierdzeniu wniesienia odwo\u322?ania z uchybieniem terminu, a tak\u380?e o odmowie przywr\u243?cenia terminu do wniesienia odwo\u322?ania, kt\u243?re w razie odmiennej tre\u347?ci spowodowa\u322?yby, \u380?e decyzja nie uzyska\u322?aby waloru ostateczno\u347?ci. Przyj\u281?cie takiej wyk\u322?adni art. 61 \u167? 3 p.p.s.a. jest konieczne, aby skarga s\u261?dowoadministracyjna mog\u322?a stanowi\u263? nie jedynie potencjalny, lecz realny \u347?rodek ochrony praw strony skar\u380?\u261?cej.
\par 
\par O dopuszczalno\u347?ci stosowania \u347?rodka ochrony tymczasowej nie decyduje zatem (nie powinien decydowa\u263?) rodzaj aktu b\u281?d\u261?cego przedmiotem skargi, ale to, czy w post\u281?powaniu s\u261?dowoadministracyjnym prowadzonym w granicach sprawy zako\u324?czonej ostatecznym rozstrzygni\u281?ciem administracyjnym, nast\u261?pi, w wyniku wstrzymania wykonania tego aktu, ochrona strony przed skutkami, o kt\u243?rych mowa w art. 61 \u167? 3 p.p.s.a. tj. niebezpiecze\u324?stwem wyrz\u261?dzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwr\u243?cenia skutk\u243?w. Nale\u380?y zatem przyj\u261?\u263?, \u380?e skoro decyzja organu pierwszej instancji mo\u380?e wywo\u322?a\u263? skutki o cechach okre\u347?lonych w art. 61 \u167? 3 p.p.s.a., to dopuszczalne jest wstrzymanie jej wykonania w post\u281?powaniu dotycz\u261?cym skargi na postanowienie stwierdzaj\u261?ce niedopuszczalno\u347?\u263? odwo\u322?ania, stwierdzaj\u261?ce uchybienie terminu do wniesienia odwo\u322?ania, lub odmawiaj\u261?ce przywr\u243?cenia terminu do wniesienia odwo\u322?ania, o ile oczywi\u347?cie b\u281?d\u261? zachodzi\u263? przes\u322?anki uzasadniaj\u261?ce takie wstrzymanie. Nie do zaakceptowania w demokratycznym pa\u324?stwie prawnym jest bowiem brak realnego skutku ochronnego w przypadku rozstrzygni\u281?cia s\u261?dowego uznaj\u261?cego wprawdzie, \u380?e strona zasadnie zarzuci\u322?a, \u380?e administracja dzia\u322?a\u322?a niezgodnie z prawem, ale zapad\u322?ego niejednokrotnie dopiero po wielu latach sporu, kiedy decyzja zosta\u322?a ju\u380? wykonana i spowodowa\u322?a znacz\u261? szkod\u261? lub skutki, kt\u243?rych ju\u380? nie mo\u380?na odwr\u243?ci\u263?. Rozpoznanie \u347?rodka odwo\u322?awczego przez organ drugiej instancji mog\u322?oby by\u263? w\u243?wczas pozbawione jakiejkolwiek praktycznej donios\u322?o\u347?ci, z uwagi na wykonanie rozstrzygni\u281?cia organu pierwszej instancji. Narusza to elementarne poczucie sprawiedliwo\u347?ci, zasad\u281? zaufania obywateli do pa\u324?stwa i ich prawa do s\u261?du. Przyj\u281?cie pogl\u261?du zawartego w sentencji uchwa\u322?y podwa\u380?a zatem mo\u380?liwo\u347?\u263? osi\u261?gni\u281?cia podstawowego celu s\u261?downictwa administracyjnego jakim jest sprawowanie efektywnej kontroli legalno\u347?ci dzia\u322?ania administracji publicznej.
\par 
\par Pogl\u261?du przyj\u281?tego w podj\u281?tej uchwale moim zdaniem nie uzasadnia tak\u380?e powo\u322?any w uzasadnieniu uchwa\u322?y argument, \u380?e wstrzymanie wykonania decyzji jest wyj\u261?tkiem od zasady, a zasad\u261? jest wykonalno\u347?\u263? decyzji ostatecznej, i \u380?e wyj\u261?tk\u243?w nie mo\u380?na interpretowa\u263? rozszerzaj\u261?co. Argument ten ca\u322?kowicie odrywa si\u281? od j\u281?zykowego brzmienia wyk\u322?adanych zwrot\u243?w ustawowych, odwo\u322?uj\u261?c si\u281? do motyw\u243?w o charakterze celowo\u347?ciowym, i to \u8211? co wymaga szczeg\u243?lnego podkre\u347?lenia \u8211? dotycz\u261?cych w istocie innej kwestii ni\u380? rozstrzygana w uchwale. Tak sformu\u322?owany argument dotyczy bowiem nie tego, co by\u322?o (mia\u322?o by\u263?) przedmiotem uchwa\u322?y tzn. rozstrzygni\u281?cia co do mo\u380?liwo\u347?ci stosowania instytucji wstrzymania wykonania decyzji w okre\u347?lonych rodzajach post\u281?powa\u324? s\u261?dowoadministracyjnych, lecz analizuje i ocenia sam\u261? instytucj\u281? wstrzymania wykonania decyzji, i to jednostronnie, tzn. podkre\u347?laj\u261?c jedynie, \u380?e stanowi ona wyj\u261?tek, a pomijaj\u261?c cel wprowadzenia tego wyj\u261?tku tzn. funkcje ochronne tej instytucji.
\par 
\par Rozstrzygany w uchwale problem prawny nie dotyczy\u322? przes\u322?anek uzasadniaj\u261?cych wstrzymanie wykonania decyzji, lecz dopuszczalno\u347?ci stosowania instytucji wstrzymania wykonania w danej kategorii post\u281?powa\u324?. Rozstrzygane w uchwale zagadnienie prawne dotyczy\u322?o zatem etapu wcze\u347?niejszego tzn. pytania o to, czy instrument ochrony tymczasowej w og\u243?le mo\u380?e mie\u263? zastosowanie do danej kategorii post\u281?powa\u324?. Argumentacja odwo\u322?uj\u261?ca si\u281? do zasady i wyj\u261?tku od zasady odnosi si\u281? natomiast do etapu p\u243?\u378?niejszego, tj. do przes\u322?anek uzasadniaj\u261?cych wstrzymanie wykonania decyzji. Dopuszczenie mo\u380?liwo\u347?ci zastosowania \u347?rodka ochrony tymczasowej w danej kategorii post\u281?powa\u324? nie oznacza jeszcze, \u380?e ten \u347?rodek w danej sprawie zostanie zastosowany, a zatem \u380?e do wstrzymania wykonania dojdzie. Do tego bowiem niezb\u281?dne jest spe\u322?nienie przes\u322?anek ustawowych, kt\u243?re ustawodawca rzeczywi\u347?cie sformu\u322?owa\u322? w spos\u243?b w\u261?ski, akcentuj\u261?cy, \u380?e do wstrzymania wykonania mo\u380?e doj\u347?\u263? jedynie wyj\u261?tkowo, i kt\u243?rych rzeczywi\u347?cie nie mo\u380?na interpretowa\u263? rozszerzaj\u261?co. Czym innym jest jednak rozstrzygni\u281?cie zagadnienia prawnego dotycz\u261?cego dopuszczalno\u347?ci zastosowania instytucji wstrzymania wykonania w danej kategorii post\u281?powa\u324?, a czym innym uznanie, \u380?e mo\u380?liwe jest wstrzymanie wykonania decyzji w konkretnej sprawie. Wskazany zatem w pierwszej kolejno\u347?ci z uzasadnieniu uchwa\u322?y argument dotycz\u261?cy tego, \u380?e instytucja wstrzymania wykonania decyzji jest wyj\u261?tkiem od zasady wykonalno\u347?ci decyzji ostatecznej, nie mo\u380?e by\u263? uznany za dostateczn\u261? racj\u281? uzasadniaj\u261?c\u261? odej\u347?cie od literalnego brzmienia wyk\u322?adanych przepis\u243?w i pomini\u281?cie ich j\u281?zykowego zr\u243?\u380?nicowania.
\par 
\par Analogiczne uwagi nale\u380?y te\u380? odnie\u347?\u263? do powo\u322?anego w uzasadnieniu uchwa\u322?y argumentu dotycz\u261?cego zagro\u380?enia praw stron post\u281?powania w przypadkach post\u281?powa\u324? z udzia\u322?em wi\u281?cej ni\u380? jednej strony w sytuacji nadu\u380?ywania przez stron\u281? odwo\u322?uj\u261?c\u261? si\u281? prawa do odwo\u322?ania. Tutaj tak\u380?e bowiem argumentacja prawna przeniesiona zosta\u322?a na kolejny etap, kt\u243?rego rozstrzygany w uchwale problem prawny nie dotyczy\u322?, tj. etap ju\u380? samego wstrzymywania wykonania decyzji. Podkre\u347?li\u263? natomiast nale\u380?y, \u380?e dopuszczenie mo\u380?liwo\u347?ci zastosowania instytucji wstrzymania wykonania decyzji w danej kategorii post\u281?powa\u324? nie oznacza automatycznie, \u380?e do wstrzymania wykonania w konkretnej sprawie dojdzie i \u380?e przez to naruszone b\u281?d\u261? prawa drugiej strony. Do tego bowiem, by orzeczono o wstrzymaniu wykonania, niezb\u281?dne b\u281?dzie wykazanie spe\u322?nienia przes\u322?anek ustawowych wymienionych w art. 61 \u167? 3 p.p.s.a. To za\u347? b\u281?dzie mia\u322?o miejsce jedynie wyj\u261?tkowo, bo te przes\u322?anki zosta\u322?y sformu\u322?owane w\u261?sko i nie wolno ich interpretowa\u263? rozszerzaj\u261?co. Pos\u322?ugiwanie si\u281? zatem w uzasadnieniu uchwa\u322?y argumentacj\u261? dotycz\u261?c\u261? innego etapu post\u281?powania nie jest adekwatne i nie mo\u380?e uzasadni\u263? przyj\u281?tego w uchwale pogl\u261?du.
\par 
\par Dla uzasadnienia przyj\u281?tej w uchwale tezy nie jest te\u380? adekwatny argument dotycz\u261?cy konfliktu interes\u243?w w sprawach, w kt\u243?rych wyst\u281?puje wi\u281?cej ni\u380? jedna strona. Potencjalny konflikt interes\u243?w w konkretnej sprawie nie mo\u380?e przes\u261?dza\u263? o niedopuszczalno\u347?ci stosowania instytucji prawnej w danej kategorii post\u281?powa\u324?. Nawiasem zreszt\u261? m\u243?wi\u261?c, w administracyjnym post\u281?powaniu jurysdykcyjnym wielopodmiotowe stosunki administracyjne stanowi\u261? rzadko\u347?\u263?, najcz\u281?\u347?ciej bowiem stosunek administracyjny \u322?\u261?czy organ z jedn\u261? stron\u261?. W kontek\u347?cie podanego przyk\u322?adu wielopodmiotowego stosunku administracyjnego i b\u281?d\u261?cego immanentn\u261? cech\u261? tego rodzaju stosunk\u243?w konfliktu interes\u243?w pomi\u281?dzy jego stronami podkre\u347?lenia wymaga, \u380?e celem post\u281?powania s\u261?dowoadministracyjnego jest zapewnienie legalno\u347?ci dzia\u322?a\u324? administracji. \u379?adna ze stron nie mo\u380?e zatem zasadnie oczekiwa\u263? wykonania nielegalnej decyzji. Nie mo\u380?na wi\u281?c uzna\u263?, \u380?e dopuszczenie potencjalnej mo\u380?liwo\u347?ci zastosowania instytucji wstrzymania wykonania decyzji (kt\u243?ra nie oznacza jeszcze, \u380?e do takiego wstrzymania rzeczywi\u347?cie w danej sprawie dojdzie, o czym by\u322?a mowa powy\u380?ej), narusza interes tej strony, kt\u243?ra oczekuje wykonania wydanej decyzji, niezale\u380?nie od tego czy jest ona zgodna z prawem, a wi\u281?c nawet w\u243?wczas, gdyby by\u322?a ona niezgodna z prawem. Powo\u322?anie si\u281? zatem w uzasadnieniu uchwa\u322?y na fakt, \u380?e "strony akceptuj\u261?ce tre\u347?ci decyzji organu pierwszej instancji i z tego powodu nie wnosz\u261?ce odwo\u322?ania od decyzji, mog\u261? zasadnie oczekiwa\u263?, \u380?e ostateczna decyzja organu pierwszej instancji, kt\u243?ra dotyczy ich interesu prawnego zostanie wykonana", jako na argument maj\u261?cy uzasadni\u263? przyj\u281?t\u261? w uchwale tez\u281? o niedopuszczalno\u347?ci stosowania w wielopodmiotowych stosunkach administracyjnych \u347?rodka ochrony tymczasowej, nale\u380?y oceni\u263? jako nieadekwatne.
\par 
\par Analogiczne oceni\u263? nale\u380?y tak\u380?e odwo\u322?anie si\u281? do argument\u243?w nawi\u261?zuj\u261?cych do rekomendacji Komitetu Ministr\u243?w Rady Europy nr R/89/8 z dnia 15 listopada 1989 r. o tymczasowej ochronie s\u261?dowej w sprawach administracyjnych poprzez wskazanie, \u380?e "zastosowanie tej ochrony czyli wstrzymanie wykonania decyzji w danej sprawie mo\u380?e by\u263? dla pozosta\u322?ych stron np. \u378?r\u243?d\u322?em niebezpiecze\u324?stwa wyrz\u261?dzenia znacznej szkody, b\u261?d\u378? te\u380? spowodowania trudnych do odwr\u243?cenia skutk\u243?w". Ponownie podkre\u347?li\u263? bowiem nale\u380?y, \u380?e przedmiotem rozstrzygni\u281?cia w tej uchwale mia\u322?a by\u263? kwestia dopuszczalno\u347?ci zastosowania instytucji prawnej (\u347?rodka ochrony tymczasowej) w danej kategorii post\u281?powa\u324?, a nie ocena i deprecjonowanie tej instytucji ochrony tymczasowej poprzez stwierdzenie, \u380?e jej zastosowanie w konkretnej sprawie mo\u380?e by\u263? "\u378?r\u243?d\u322?em niebezpiecze\u324?stwa wyrz\u261?dzenia znacznej szkody, b\u261?d\u378? te\u380? spowodowania trudnych do odwr\u243?cenia skutk\u243?w". Stwierdzenie, \u380?e to "dodatkowo podwa\u380?a mo\u380?liwo\u347?\u263? zastosowania ochrony tymczasowej do ostatecznej decyzji organu pierwszej instancji, w sytuacji gdy interesy pozosta\u322?ych stron wskazuj\u261?, \u380?e zastosowanie takiej ochrony tymczasowej mo\u380?e stanowi\u263? dla nich niebezpiecze\u324?stwo wyrz\u261?dzenia znacznej szkody lub spowodowa\u263? trudne do odwr\u243?cenia skutki prawne" dotyczy \u8211? co nale\u380?y z ca\u322?\u261? moc\u261? podkre\u347?li\u263? - zasad, kt\u243?rymi powinien si\u281? kierowa\u263? s\u261?d rozwa\u380?aj\u261?c zasadno\u347?\u263? wniosku o wtrzymanie wykonania w konkretnych przypadkach, tj. konieczno\u347?ci prawid\u322?owej oceny przes\u322?anek ustawowych przy rozstrzyganiu o zasadno\u347?ci takiego wniosku, a wi\u281?c etapu p\u243?\u378?niejszego, a nie zagadnienia dopuszczalno\u347?ci stosowania \u347?rodka ochrony tymczasowej w danej kategorii post\u281?powa\u324?, co mia\u322?o stanowi\u263? przedmiot uchwa\u322?y. Nie jest zatem adekwatne jako argument uzasadniaj\u261?cy niedopuszczalno\u347?\u263? wstrzymania wykonania jako instytucji prawnej w niekt\u243?rych kategoriach spraw. Nawiasem m\u243?wi\u261?c argumentacja ta, poprzez odwo\u322?anie si\u281? do spornych interes\u243?w stron i ryzyka niebezpiecze\u324?stwa wyrz\u261?dzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwr\u243?cenia skutk\u243?w prawnych innych ni\u380? wnioskodawca stron post\u281?powania, zdaje si\u281? znacznie wykracza\u263? poza dwie ustawowe przes\u322?anki wstrzymania wykonania decyzji przewidziane w art. 61 \u167? 3 p.p.s.a. Oczywi\u347?cie na s\u261?dzie ka\u380?dorazowo "spoczywa obowi\u261?zek rozwa\u380?enia zar\u243?wno stanowiska skar\u380?\u261?cego, jak i uczestnik\u243?w post\u281?powania, kt\u243?rzy z mocy art. 12 p.p.s.a. - zr\u243?wnani s\u261? ze stron\u261? post\u281?powania", co zauwa\u380?ono w uchwale. Trafnie te\u380? zwr\u243?cono uwag\u281?, \u380?e "udzielenie ochrony tymczasowej mo\u380?e mie\u263? miejsce jedynie w przypadku (...) dokonania przez s\u261?d administracyjny oceny, \u380?e w przedmiotowej sprawie wykonanie zaskar\u380?onego aktu lub czynno\u347?ci spowoduje powa\u380?n\u261? szkod\u281?". Argument jednak dotycz\u261?cy konieczno\u347?ci "wywa\u380?enia interes\u243?w wszystkich uczestnik\u243?w post\u281?powania" wykracza poza przes\u322?anki ustawowe, kt\u243?re maj\u261? uzasadnia\u263? wstrzymanie wykonania decyzji i prowadzi w istocie do podania w w\u261?tpliwo\u347?\u263? mo\u380?liwo\u347?ci stosowania tej instytucji w sprawach dotycz\u261?cych wielopodmiotowych stosunk\u243?w administracyjnych. Wydaje si\u281?, \u380?e dla tak daleko id\u261?cego wniosku trudno znale\u378?\u263? ustawow\u261? podstaw\u281?.
\par 
\par W ka\u380?dym jednak razie powo\u322?ane argumenty dotycz\u261? jedynie zasad wstrzymywania lub niewstrzymywania wykonania decyzji, a nie dopuszczalno\u347?ci czy niedopuszczalno\u347?ci stosowania instytucji ochrony tymczasowej w spornej kategorii post\u281?powa\u324? ze skarg na postanowienia o stwierdzeniu niedopuszczalno\u347?ci odwo\u322?ania, o stwierdzeniu uchybienia terminu do wniesienia odwo\u322?ania, lub o odmowie przywr\u243?cenia terminu do wniesienia odwo\u322?ania. Czym innym za\u347? jest "przyznanie \u347?rodka ochrony tymczasowej" jako jej dopuszczenie w danej kategorii spraw, a czym innym zadecydowanie w konkretnej sprawie o jej zastosowaniu poprzez uznanie, \u380?e spe\u322?nione zosta\u322?y przes\u322?anki wstrzymania wykonania decyzji. Te dwie zupe\u322?nie r\u243?\u380?ne p\u322?aszczyzny zosta\u322?y w uzasadnieniu uchwa\u322?y zr\u243?wnane.
\par 
\par Pogl\u261?du przyj\u281?tego w uchwale nie uzasadnia r\u243?wnie\u380? wyk\u322?adnia historyczna. Prawid\u322?owo wprawdzie dostrze\u380?ono, \u380?e w obecnie obowi\u261?zuj\u261?cej ustawie nast\u261?pi\u322?y zmiany polegaj\u261?ce na rozszerzeniu zakresu stosowania ochrony tymczasowej, gdy\u380? ustawodawca "reguluj\u261?c zakres stosowania ochrony tymczasowej odst\u261?pi\u322? od dotychczasowego w\u261?sko uj\u281?tego zakresu uregulowanego w art. 40 ustawy z dnia 11 maja 1995 r." jednocze\u347?nie jednak wskazano, \u380?e ustawodawca "uregulowa\u322? w art. 61 \u167? 3 p.p.s.a. zakres ochrony tymczasowej w spos\u243?b podobny do uregulowanego zakresu orzekania przez s\u261?d". Dostrze\u380?ono zatem, \u380?e jest to spos\u243?b "podobny", czyli nie identyczny, ale to "podobie\u324?stwo" niezasadnie uto\u380?samiono, wywodz\u261?c z tego nieuprawniony wniosek, \u380?e "zastosowanie ochrony tymczasowej przez s\u261?d w stosunku do innego aktu ni\u380? zaskar\u380?ony akt jest mo\u380?liwe w\u243?wczas gdy akt ten obj\u281?ty jest granicami orzekania przez s\u261?d", o czym by\u322?a mowa wcze\u347?niej.
\par 
\par Uzasadnienia dla tej tezy nie stanowi te\u380? tre\u347?\u263? art. 61 \u167? 6 pkt 1 i art.152 \u167? 1 p.p.s.a. kt\u243?re przewiduj\u261?, \u380?e postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynno\u347?ci traci moc z dniem wydania przez s\u261?d orzeczenia uwzgl\u281?dniaj\u261?cego skarg\u281?, z tym \u380?e uwzgl\u281?dnienie skargi na akt lub czynno\u347?\u263? powoduje, \u380?e nie wywo\u322?uj\u261? one skutk\u243?w prawnych do chwili uprawomocnienia si\u281? wyroku. W razie uwzgl\u281?dnienia przez s\u261?d skargi na postanowienie o stwierdzeniu niedopuszczalno\u347?ci odwo\u322?ania, postanowienie o stwierdzeniu uchybienia terminu do wniesienia odwo\u322?ania, lub postanowienie o odmowie przywr\u243?cenia terminu do wniesienia odwo\u322?ania, decyzja traci przymiot ostateczno\u347?ci, a przez to i wykonalno\u347?ci. "Dodatkowa trudno\u347?\u263?" wskazana w uzasadnieniu uchwa\u322?y polegaj\u261?ca na tym, \u380?e w przypadku uwzgl\u281?dnienia skargi i uchylenia zaskar\u380?onych postanowie\u324?, nadal pozostawa\u322?oby w obrocie postanowienie o wstrzymaniu wykonania decyzji organu pierwszej instancji, nie stanowi zatem problemu, kt\u243?ry wyklucza\u322?by mo\u380?liwo\u347?\u263? stosowania tej instytucji ochrony tymczasowej w tej kategorii post\u281?powa\u324?. W razie za\u347? nieuwzgl\u281?dnienia przez s\u261?d pierwszej instancji skargi na te postanowienia, wstrzymanie wykonania b\u281?dzie wywo\u322?ywa\u263? skutki prawne do czasu uprawomocnienia si\u281? wyroku.
\par 
\par Udzielanie ochrony tymczasowej przez polskie s\u261?dy administracyjne ka\u380?dorazowo spe\u322?nia\u263? musi wym\u243?g zgodno\u347?ci zastosowanego \u347?rodka z powszechnie akceptowanymi w europejskim obszarze prawnym standardami post\u281?powania. Instrument tymczasowej ochrony s\u261?dowej w sprawach administracyjnych, powinien zatem odpowiada\u263? zasadom tej ochrony wypracowanym przez Rad\u281? Europy (por. rekomendacj\u281? Komitetu Ministr\u243?w Rady Europy nr R/89/8 z dnia 15 listopada 1989 r. o tymczasowej ochronie s\u261?dowej w sprawach administracyjnych). \u346?rodek ten nie mo\u380?e zast\u281?powa\u263? orzecze\u324? zawieraj\u261?cych merytoryczn\u261? ocen\u281? aktu ani wp\u322?ywa\u263? na ich tre\u347?\u263?, ale r\u243?wnocze\u347?nie powinna by\u263? zapewniona niezb\u281?dna elastyczno\u347?\u263? korzystania z tego \u347?rodka ochrony tymczasowej, w tym uchylania go oraz wprowadzania pewnych ogranicze\u324? czasowych (por. m.in. B. Dauter w: B. Dauter, A. Kabat, M. Niezg\u243?dka-Medek, Prawo o post\u281?powaniu przed s\u261?dami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2013, s. 238; W. Chr\u243?\u347?cielewski, Z. Kmieciak, J.P. Tarno, Reforma s\u261?downictwa administracyjnego a standardy ochrony praw jednostki, PiP 2002, z. 12, s. 39; T. Lewandowski, Glosa do postanowienia NSA z dnia 7 stycznia 2014 r., sygn. akt Il FZ 1350/13; LEX/el 2014; P. Daniel, Wstrzymanie wykonania akt\u243?w wydanych lub podj\u281?tych w granicach sprawy w orzecznictwie s\u261?dowoadministracyjnym, lus.Novum 2011/3/121-130; tak\u380?e P. Daniel, Post\u281?powanie w sprawie ochrony tymczasowej przed polskim s\u261?dem administracyjnym w \u347?wietle standard\u243?w Rady Europy, ZNSA 2010, nr 4, s. 36-48). Jego stosowanie musi jednak zapewnia\u263? rzeczywist\u261? realizacj\u281? tymczasowej ochrony s\u261?dowej w sprawach administracyjnych, a mo\u380?liwo\u347?\u263? wstrzymania wykonania decyzji organu pierwszej instancji stanowi jedyn\u261? prawn\u261? mo\u380?liwo\u347?\u263? zapewnienia pe\u322?nej skuteczno\u347?ci zar\u243?wno post\u281?powania s\u261?dowoadministracyjnego, jak i post\u281?powania odwo\u322?awczego w sprawach ze skarg na postanowienia o stwierdzeniu niedopuszczalno\u347?ci odwo\u322?ania, o stwierdzeniu uchybienia terminu do wniesienia odwo\u322?ania, lub o odmowie przywr\u243?cenia terminu do wniesienia odwo\u322?ania. Uwzgl\u281?dniaj\u261?c zatem wag\u281? nast\u281?pstw wykonania niezgodnego z prawem orzeczenia organu administracji i cel wprowadzonego przez ustawodawc\u281? \u347?rodka ochrony tymczasowej, nale\u380?y uzna\u263?, \u380?e decyzja organu pierwszej instancji poprzedzaj\u261?ca wydanie przez organ odwo\u322?awczy postanowienia stwierdzaj\u261?cego niedopuszczalno\u347?\u263? odwo\u322?ania, uchybienie terminu do wniesienia odwo\u322?ania lub odmawiaj\u261?cego przywr\u243?cenie terminu do wniesienia odwo\u322?ania, mie\u347?ci si\u281? w zakresie poj\u281?cia "aktu wydanego w post\u281?powaniu prowadzonym w granicach tej samej sprawy", za\u347? mo\u380?liwo\u347?\u263? jej wstrzymania stanowi realizacj\u281? podstawowego celu istnienia s\u261?downictwa administracyjnego, jakim jest efektywno\u347?\u263? sprawowanej kontroli (por. R. Sawu\u322?a, Wstrzymanie wykonania rozstrzygni\u281?\u263? wydanych w post\u281?powaniu administracyjnym, Przemy\u347?l \u8212? Rzesz\u243?w 2008). Moim zdaniem przemawia za tym wyk\u322?adnia literalna, systemowa, funkcjonalna i celowo\u347?ciowa u\u380?ytego w art. 61 \u167? 3 p.p.s.a. zwrotu "w granicach tej samej sprawy".
\par 
\par Z tych powod\u243?w nie zgadzam si\u281? z pogl\u261?dem przyj\u281?tym w podj\u281?tej uchwale i argumentami podanymi w jej uzasadnieniu.
\cell \trowd
\trftsWidth3\trwWidth9347\trql\trgaph10\trpaddl50\trpaddr50\trpaddfl3\trpaddfr3
\clbrdrt\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clbrdrl\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth9346
\clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx9346\row
\trowd
\trftsWidth3\trwWidth9347\trql\trgaph10\trpaddl50\trpaddr50\trpaddfl3\trpaddfr3
\clbrdrb\brdrs\brdrw10\brdrcf1
\clbrdrr\brdrs\brdrw10\brdrcf1
\clbrdrl\brdrs\brdrw10\brdrcf1
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth1869
\clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx1869\clbrdrb\brdrs\brdrw10\brdrcf1
\clbrdrr\brdrs\brdrw10\brdrcf1
\clbrdrl\brdrs\brdrw10\brdrcf1
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth7477
\clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx9346\pard\plain\intbl\s0\fi0\li0\ri0\plain
\cell\pard\plain\intbl\s0\fi0\li0\ri0\plain
\cell \trowd
\trftsWidth3\trwWidth9347\trql\trgaph10\trpaddl50\trpaddr50\trpaddfl3\trpaddfr3
\clbrdrb\brdrs\brdrw10\brdrcf1
\clbrdrr\brdrs\brdrw10\brdrcf1
\clbrdrl\brdrs\brdrw10\brdrcf1
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth1869
\clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx1869\clbrdrb\brdrs\brdrw10\brdrcf1
\clbrdrr\brdrs\brdrw10\brdrcf1
\clbrdrl\brdrs\brdrw10\brdrcf1
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth7477
\clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx9346\row
\pard}