Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący asesor WSA Joanna Świerzko-Bukowska po rozpoznaniu w dniu 1 sierpnia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi I. G. i L. F. na decyzję Prezydenta Miasta Koszalin z dnia 20 czerwca 2024 r., nr [...] w przedmiocie zezwolenia na zajęcie pasa drogowego postanawia: odrzucić skargę L. F..

Decyzją nr U-082/2024 z dnia 20 czerwca 2024 r. znak: EAD.4102.82.2024.MP wydaną z upoważnienia Prezydenta Miasta K. przez Dyrektora Zarządu D. w K. po rozpatrzeniu wniosku I. G., zezwolono na czasowe zajęcie pasa drogowego ul. [...] (droga wojewódzka, działka nr [...], obręb [...]) w K. w terminie od 1 lipca 2024 r. do 11 lipca 2024 r. w celu prowadzenia robót związanych z budową przyłącza wodociągowego, przyłącza kanalizacji sanitarnej i przyłącza kanalizacji deszczowej z dwiema studniami oraz w terminie od 11 lipca 2024 r. na czas nieoznaczony w celu umieszczenia tychże przyłączy, a także ustalono opłatę z tego tytułu. W związku z tym, że decyzja uwzględniała w całości wniosek strony odstąpiono od uzasadnienia decyzji.

Pismem z dnia 1 lipca 2024 r. I. G. i L. F. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na powyższą decyzję.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Zarządu D. w K. wniósł m.in. o odrzucenie skargi L. F. wskazując, że nie jest ona stroną postępowania w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje.

Skarga L. F. (dalej: "skarżąca") podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna.

Zgodnie z art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935, dalej: "p.p.s.a.") Sąd odrzuca skargę:

1) jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego;

2) wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia;

3) gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi;

4) jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona;

5) jeżeli jedna ze stron nie ma zdolności sądowej albo jeżeli skarżący nie ma zdolności procesowej, a nie działa za niego przedstawiciel ustawowy albo jeżeli w składzie organów jednostki organizacyjnej będącej stroną skarżącą zachodzą braki uniemożliwiające jej działanie;

5a) jeżeli interes prawny lub uprawnienie wnoszącego skargę na uchwałę lub akt, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 5 i 6, nie zostały naruszone stosownie do wymagań przepisu szczególnego;

6) jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne.

Odrzucenie skargi następuje w drodze postanowienia, które może zapaść na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 p.p.s.a.).

Niedopuszczalność skargi będzie miała miejsce zarówno z przyczyn przedmiotowych, jak i podmiotowych. Przyczyny podmiotowe obejmują sytuacje wniesienia skargi przez podmiot, który nie jest legitymowany do jej wniesienia.

Zgodnie z art. 50 § 1 i 2 p.p.s.a. uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym oraz inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi.

Legitymacja (posiadanie uprawnienia) do złożenia skargi do sądu administracyjnego została oparta na kryterium interesu prawnego, co oznacza, że ze skargą może wystąpić - co do zasady - jedynie podmiot, który wykaże związek między chronionym przez przepisy prawa materialnego interesem prawnym, a aktem lub czynnością organu administracji publicznej. Interes prawny podmiotu wnoszącego skargę do sądu przejawia się w tym, że działa on bezpośrednio we własnym imieniu i ma roszczenie o przyznanie uprawnienia lub zwolnienia z nałożonego obowiązku. Akt, czynność lub bezczynność organu administracji musi dotyczyć interesu prawnego skarżącego, który musi być własny, indywidualny i oparty o konkretny przepis prawa powszechnie obowiązującego. Osoba nie mająca interesu prawnego nie może poszukiwać ochrony na gruncie postępowania sądowoadministracyjnego, a skarga wniesiona przez taki podmiot podlega odrzuceniu, jeśli ów brak interesu jest oczywisty (zob. postanowienia NSA: z dnia 30 grudnia 2016 r., sygn. akt I OSK 1579/16; z dnia 20 maja 2016r., sygn. akt I OSK 94/15; z dnia 13 listopada 2012 r., sygn. akt I OSK 2633/12).

W postępowaniu administracyjnym zakończonym zaskarżoną decyzją skarżąca L. F. nie brała udziału jako strona. Skarżąca nie była osobą inicjującą postępowanie administracyjne, jak również nie była adresatem wydanej w jego wyniku decyzji. Wydana w sprawie decyzja nie została jej doręczona. Adresatem decyzji Prezydenta Miasta K. nr U-082/2024 z dnia 20 czerwca 2024 r. jest I. G., który złożył wniosek o wydanie zezwolenia na zajęcie pasa drogowego. Zezwolenie (oraz ustalona w związku z tym opłata) zostało udzielone I. G.. Zatem tylko on mógł wnieść skargę na rzeczoną decyzję. W związku z tym należy stwierdzić, że skarżąca nie posiada własnego interesu prawnego do wniesienia skargi, a w konsekwencji nie posiada legitymacji do jej wniesienia.

Wobec powyższego Sąd uznał skargę wniesioną przez skarżącą za niedopuszczalną i na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 oraz § 3 p.p.s.a. skargę odrzucił.

Natomiast skardze wniesionej przez I. G. zostanie nadany dalszy bieg.

Orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego przywołane w uzasadnieniu postanowienia są dostępne w Internecie na stronie http://orzeczenia.nsa.gov.pl.