II SAB/Bk 27/26 - Postanowienie

Data orzeczenia	2026-04-20	
Data wpływu	2026-02-25	
Sąd	Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku	
Sędziowie	Marta Joanna Czubkowska /przewodniczący sprawozdawca/	
Symbol z opisem	6146 Sprawy uczniów
658	
Hasła tematyczne	Odrzucenie skargi	
Skarżony organ	Dyrektor Szkoły	
Treść wyniku	Odrzucono skargę	
Powołane przepisy	Dz.U. 2026 nr 0 poz 143; art. 58 § 1 pkt 1 i § 3; Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi	
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący asesor sądowy WSA Marta Joanna Czubkowska (spr.), , , po rozpoznaniu w Wydziale II na posiedzeniu niejawnym w dniu 20 kwietnia 2026 r. sprawy ze skargi B. i K. G. na bezczynność Dyrektora Szkoły Podstawowej im. [...] w J. w przedmiocie udostępnienia dokumentacji szkolnej p o s t a n a w i a 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić solidarnie na rzecz skarżących wpis od skargi w kwocie w kwocie 100 (słownie: sto) złotych tytułem uiszczonego wpisu sądowego.	
Uzasadnienie
Skarżący – B. i K. G. wnieśli do sądu administracyjnego skargę na bezczynność Dyrektora Szkoły Podstawowej im. [...] w J. w przedmiocie udostępnienia dokumentacji szkolnej małoletniego syna – K. G., obejmującej w szczególności: pełne kryteria oceniania wszystkich form aktywności ucznia; dokumentację dostosowania oceniania do orzeczenia o potrzebie kształcenia specjalnego; dokumentację realizacji Indywidulanego Programu Edukacyjno-Terapeutycznego; dokumentację realizacji Wielospecjalistycznej Oceny Poziomu Funkcjonowania Ucznia; dokumentację nauczyciela wspomagającego; dokumentację dotycząca zajęć indywidulanych.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje.

Wywiedziona w niniejszej sprawie skarga podlega odrzuceniu jako złożona w sprawie wyłączonej spod właściwości sądów administracyjnych.

Merytoryczne rozpoznanie zasadności skargi poprzedzone jest w postępowaniu przed sądem administracyjnym badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Z uwagi na treść skargi konieczne jest rozważenie, czy zarzucana bezczynność, może stanowić przedmiot kontroli sądów administracyjnych.

Stosownie do treści art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r., poz. 143 ze zm., dalej: P.p.s.a.), kognicja sądu administracyjnego obejmuje orzekanie m.in. w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 (są to sprawy obejmujące niewydanie decyzji i postanowień w postępowaniu administracyjnym, egzekucyjnym i zabezpieczającym, a także niewydanie innych aktów bądź czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa) lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a (tj. sprawy obejmujące niewydanie indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego oraz opinii zabezpieczających). Ponadto sąd administracyjny, na podstawie art. 3 § 2 pkt 9 P.p.s.a., rozpoznaje również skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących zaniechania organów odnośnie wydania innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w kodeksie postępowania administracyjnego, postępowań określonych w działach IV, V i VI Ordynacji podatkowej oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.

Z przytoczonych wyżej przepisów wynika, że zakres właściwości rzeczowej sądów administracyjnych wyznacza katalog skarg na określone w art. 3 § 2 P.p.s.a. działania organów administracji publicznej bądź bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy ale tylko w przypadkach, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 1-4a oraz pkt 9. Katalog ten rozszerzają przepisy ustaw szczególnych, które przewidują kontrolę sądu administracyjnego w sprawach nieprzewidzianych w art. 3 § 2 P.p.s.a. (art. 3 § 3 P.p.s.a.).

Powyższe wyliczenie stanowi katalog zamknięty. Zaskarżenie aktu lub czynności niewymienionych w art. 3 § 2 P.p.s.a. (a także bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania w przypadkach określonych w tym przepisie) oznacza, że sprawa nie jest objęta właściwością sądu administracyjnego, a skarga w takiej sprawie podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a.

W rozpoznawanej sprawie skarżący zaskarżyli bezczynność organu w przedmiocie udostępnienia dokumentacji szkolnej ich syna. Wskazać należy, że realizacja żądania skarżących nie wymaga konkretyzacji indywidualnym aktem administracyjnym (decyzją, postanowieniem lub innym aktem) lub czynnością w myśl art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a., tj. nie następuje w drodze żadnego aktu bądź działania z zakresu administracji publicznej. Udostępnienie wnioskowanej dokumentacji nie jest związane z wydaniem jakiegokolwiek aktu administracyjnego lub czynności administracyjnej jakie są wydawane w indywidualnych sprawach z zakresu administracji publicznej. Udostępnienie dokumentacji szkolnej ma zasadniczo charakter techniczny. Przedmiotem skargi nie jest zatem akt ani czynność, o jakich mowa w art. 3 § 2 pkt 1-4a P.p.s.a. i w art. 3 § 2 pkt 9 P.p.s.a. Dlatego brak wydania aktu bądź podjęcia czynności w tym zakresie przez organ nie może zostać uznany za bezczynność bądź przewlekłość w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 8 i pkt 9 P.p.s.a.

W związku z tym nie ma możliwości skutecznego wniesienia skargi na bezczynność organu w przedmiocie udostępnienia dokumentacji szkolnej. Skarga na bezczynność organu administracji publicznej wniesiona do sądu administracyjnego nie jest bowiem środkiem prawnym o nieograniczonym zakresie przedmiotowym.

Stwierdzić zatem należy, że sprawa dotycząca bezczynności Dyrektora Szkoły Podstawowej im. [...] w J., w przedmiocie udostępnienia dokumentacji szkolnej, nie podlega właściwości sądu administracyjnego.

Mając na uwadze powyższe sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia. O zwrocie uiszczonego wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.