Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Renata Bukowiecka-Kleczaj, Sędziowie Sędzia WSA Katarzyna Grzegorczyk-Meder, Sędzia WSA Katarzyna Sokołowska (spr.), Protokolant starszy sekretarz sądowy Teresa Zauerman, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 8 września 2016 r. sprawy ze skargi Z. B. na niewykonanie wyroku Powiatowego Zespołu do spraw Orzekania o Niepełnosprawności w S. oddala skargę.

Wyrokiem z dnia 3 września 2015 r. sygn. akt II SAB/Sz 70/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. uwzględnił skargę Z. B. na bezczynność Powiatowego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w S. i zobowiązał ten organ do rozpatrzenia wniosku skarżącego z dnia 8 kwietnia 2015 r. o wydanie karty parkingowej, zgodnie z przepisami rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 25 czerwca 2014 r. w sprawie wzoru oraz trybu wydawania i zwrotu kart parkingowych (Dz. U. 2014, poz. 870 ze zm.) – zwanego dalej "rozporządzeniem".

Sąd wskazał w uzasadnieniu wyroku, że Powiatowy Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności rozpoznając wniosek winien w pierwszej kolejności ocenić, czy spełnia on wymogi formalne, o których mowa w § 5 rozporządzenia i w zależności od wyniku tej oceny wezwać skarżącego do uzupełnienia wniosku w trybie § 7 ust. 3, a w przypadku uznania, że wniosek spełnia wymogi formalne przystąpić do jego merytorycznej oceny i w zależności od jej wyniku odmówić wydania karty parkingowej, bądź – w przypadku uznania, że skarżący spełnia wymagania, o których mowa w art. 8 ust. 3 a pkt 1 ustawy Prawo o ruchu drogowym – poinformować skarżącego o terminie i miejscu odbioru karty parkingowej.

Po wydaniu wyroku, wezwaniem z dnia 29 września 2015 r., organ wezwał Z. B. do uzupełnienia braków formalnych wniosku tj. do:

- złożenia wypełnionego wniosku o wydanie karty parkingowej bez podpisu w pozycji nr 48 przesłanego druku wniosku, z uwagi na to, że zgodnie z § 3 ust. 1 rozporządzenia, wniosek należy podpisać w obecności przewodniczącego zespołu lub osoby przez niego uprawnionej,

- dołączenia jednej fotografii o wymiarach 35 mm x 45 mm, odzwierciedlającej aktualny wizerunek osoby której wniosek dotyczy, przedstawiającej tę osobę bez nakrycia głowy i okularów z ciemnymi szkłami,

- dołączenie dowodu uiszczenia opłaty za wydanie karty parkingowej, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania.

Jednocześnie organ pouczył skarżącego, iż nieuzupełnienie braków formalnych skutkować będzie pozostawieniem wniosku bez rozpoznania, stosownie do § 7 ust. 4 rozporządzenia.

W odpowiedzi na to wezwanie skarżący dołączył dowód opłaty i fotografię. W odniesieniu do wymogu złożenia nowego wniosku bez podpisu wskazał, że nie widzi potrzeby składania nowego wniosku bo jego dane nie uległy zmianie, a nie jest to jego pierwsze zgłoszenie w celu uzyskania karty parkingowej.

Pismem z dnia 12 października 2015 r. Powiatowy Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w S. zawiadomił wnioskodawcę, że na podstawie § 7 ust. 4 rozporządzenia pozostawia jego wniosek bez rozpoznania z uwagi na niewykonanie wezwania z dnia 29 września 2015 r., tj. niezłożenie wniosku bez podpisu wnioskodawcy w pozycji 48 przesłanego formularza.

Postanowieniem z dnia 22 lutego 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. odrzucił jako niedopuszczalną skargę Z. B. na niewykonanie przez Powiatowy Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w S. wyroku Sądu z dnia 3 września 2015 r. sygn. akt II SAB/Sz 70/15 z uwagi na brak uprzedniego pisemnego wezwania organu do wykonania wyroku, stosownie do wymogu wynikającego z art. 154 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

W dniu 11 marca 2016 r. skarżący wezwał organ do rozpatrzenia jego wniosku o wydanie kary parkingowej, zgodnie z wyrokiem Sądu z dnia 3 września 2015 r. sygn. akt II SAB/Sz 70/15.

W odpowiedzi na to wezwanie organ, w piśmie z dnia 14 marca 2016 r. (doręczonym 16 marca 2016 r.) wyjaśnił skarżącemu, że w dniu 1 października 2015 r. odebrał on wezwanie z dnia 29 września 2015 r. do uzupełnienia braków formalnych wniosku o wydanie karty parkingowej, którego nie wykonał w całości, tj. nie złożył wniosku na obowiązującym, przesłanym mu formularzu co uniemożliwiło jego rozpoznanie.

W dniu 23 marca 2016 r. Z. B. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S. skargę na niewykonanie przez Powiatowy Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w S. wyroku Sądu z dnia 3 września 2015 r. sygn. akt II SAB/Sz 70/15. W uzasadnieniu skargi wyjaśnił, że złożył wniosek o wydanie nowego wzoru karty parkingowej w miejsce dotychczas posiadanej karty, do czego nabył uprawnienie w poprzednio obowiązującym stanie prawnym (sprzed noweli z 2014 r.).

W odpowiedzi na skargę organ wyjaśnił, że wezwaniem z dnia 29 września 2015 r. zobowiązał wnioskodawcę m. in. do uzupełnienia wniosku o wydanie karty parkingowej przez złożenie go, bez podpisu w pozycji 48, na druku będącym załącznikiem do rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 7 maja 2015 r., jednak wnioskodawca odmówił uzupełnienia tego braku wskazując, że złożył już odpowiedni wniosek w dniu 8 kwietnia 2015 r. Organ wyjaśnił, że z wypełnionego przez osobę zainteresowaną wniosku o wydanie karty parkingowej wykonywany jest skan pozycji 48 zawierającej podpis osoby ubiegającej się o wydanie karty i skan fotografii (pozycja 49) który po kadrowaniu jest wprowadzany do Elektronicznego Krajowego Systemu Monitoringu Orzekania o Niepełnosprawności (EKSMOoN) i następnie w kolorze czarno-białym jest drukowany na rewersie blankietu Karty Parkingowej dla osoby niepełnosprawnej. System również na rewersie drukuje imię i nazwisko posiadacza karty. Na awersie system drukuje:

- w pozycji data ważności: datę jednakże nie dłużej niż na okres pięciu lat,

- w pozycji Nr – numer karty parkingowej wydanej osobie niepełnosprawnej, który składa się z dziesięciocyfrowego indywidualnego numeru nadawanego kolejnej karcie parkingowej dla terenu całego kraju, oddzielonego ukośnikiem prawym od czterocyfrowego numeru kodu powiatowego zespołu orzekania o niepełnosprawności, którego przewodniczący wydał kartę,

- w pozycji organ wydający – Przewodniczący Powiatowego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności (w S.).

Następną czynnością jest przyklejenie hologramu i laminowanie całej karty parkingowej. Organ nie może wydać karty parkingowej na podstawie wniosku nie złożonego na obowiązującym druku.

Zdaniem Powiatowego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności wykonał on wyrok Sądu którego skarga dotyczy, zarejestrował wniosek skarżącego w rejestrze wniosków i rozpatrzył go zgodnie z obowiązującymi przepisami rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 25 czerwca 2014 r. w sprawie wzoru oraz trybu wydawania i zwrotu kart parkingowych. Ponieważ skarżący nie złożył wniosku na obowiązującym, przesłanym mu druku, wniosek pozostawiono bez rozpoznania. Co oznacza, że wniosek został rozpoznany.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. zważył, co następuje:

Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie.

Przedmiotem skargi Z. B. jest niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S. z dnia 3 września 2015 r. w sygn. akt II SAB/Sz 70/15, którym sąd uwzględnił skargę na bezczynność Powiatowego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w S., w przedmiocie rozpoznania wniosku skarżącego o wydanie karty parkingowej.

Stosownie do art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz. U. z 2016 r. 718 ze zm.), w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny.

W tym miejscu wyjaśnić należy, że celem skargi na niewykonanie prawomocnego wyroku sądu, stwierdzającego bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przymuszenie organu do działania w sytuacji, gdy ignoruje on orzeczenie sądu i nie podejmuje czynności, do których został przez sąd zobowiązany. Skuteczność skargi zależy zatem od tego, czy organ podjął czynności zmierzające do wykonania wyroku bez zbędnej zwłoki i wykonał wytyczne sądu, a nie od końcowego efektu tych czynności. Nie przesądza zatem o niewykonaniu wyroku wydanie rozstrzygnięcia, niezgodnego z oczekiwaniami strony domagającej się działania organu, jak to ma miejsce w niniejszej sprawie.

Skarżący w sprawie o sygnaturze II SA/Sz 70/15 żądał rozpoznania przez organ jego wniosku o wydanie karty parkingowej, złożonego w dniu 8 kwietnia 2015 r. wywodząc, że organ błędnie zinterpretował przepisy ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2012 r. poz. 1137 ze zm.) w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 23 października 2013 r. o zmianie ustawy - Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2013 r. poz. 1446), zwanej dalej "ustawą zmieniającą", domagając się przedstawienia nowego orzeczenia o stopniu niepełnosprawności.

Sąd uznając skargę Z. B. na bezczynność za zasadną zobowiązał organ do rozpoznania jego wniosku, wskazując jednocześnie w uzasadnieniu na właściwy tryb postępowania, stosownie do przepisów rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 25 czerwca 2014 r. w sprawie wzoru oraz trybu wydawania i zwrotu kart parkingowych (Dz. U. z 2014 r., poz. 870 ze zm.), zwanego dalej również "rozporządzeniem".

Rzeczą organu było zatem bądź wezwanie skarżącego do uzupełnienia braków formalnych wniosku, w przypadku uznania, że takie występują, bądź rozpoznanie wniosku i wydanie karty parkingowej albo, w sytuacji, gdyby organ uznał, że skarżący nie spełnia wymogów określonych przepisami ustawy Prawo o ruchu drogowym – odmowa wydania tej karty.

W niniejszej sprawie organ wezwał skarżącego do uzupełnienia wniosku poprzez złożenie wypełnionego formularza wniosku o wydanie karty parkingowej bez podpisu w pozycji nr 48, wskazując, że zgodnie z § 3 ust. 1 rozporządzenia, wniosek jest podpisywany przez wnioskodawcę w obecności przewodniczącego zespołu albo osoby przez niego upoważnionej, Dalej organ zażądał przedłożenia jednej fotografii o wymiarach 35 mm x 45 mm, odzwierciedlającej aktualny wizerunek osoby, której wniosek dotyczy, bez nakrycia głowy i okularów z ciemnymi szkłami oraz dowodu uiszczenia opłaty za wydanie karty parkingowej. Wraz z wezwaniem organ przesłał skarżącemu formularz wniosku i pouczył o konsekwencjach nieuzupełniania braków formalnych wniosku w terminie.

Skarżący uzupełnił braki formalne wniosku, ale tylko częściowo, przedłożył bowiem na wezwanie organu jedynie fotografię i dowód uiszczenia opłaty za wydanie karty parkingowej. Jednocześnie skarżący odmówił wypełnienia formularza wniosku, argumentując, że jego dane nie uległy zmianie od czasu uprzednio złożonego wniosku i nie znajduje uzasadnienia dla jego ponownego wypełniania, co stanowiło podstawę pozostawienia wniosku bez rozpoznania.

Ze skierowanego przez skarżącego do organu wezwania do rozpatrzenia wniosku o wydanie karty parkingowej wynika, że skarżący pozostaje w przekonaniu, iż uprawnienie do karty parkingowej nabył w poprzednim stanie prawnym bezterminowo, a zatem nie musi składać kolejnego wniosku o jej wydanie. Podobnie wywodził w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.

Zaprezentowane stanowisko jest oczywiście błędne. W pierwszej kolejności wskazać należy, że zgodnie z art. 6 ust. 1 ustawy zmieniającej, karty parkingowe, o których mowa w ustawie zmienianej w art. 1, wydane na podstawie dotychczasowych przepisów, zachowują ważność do dnia określonego jako data ważności karty, nie dłużej niż do dnia 30 czerwca 2015 r. Stosownie zaś do ust. 2 tego przepisu osobom zaliczonym do znacznego stopnia niepełnosprawności, posiadającym ważne orzeczenie wydane przez powiatowy zespół do spraw orzekania o niepełnosprawności i mającej przyczynę niepełnosprawności oznaczoną symbolem 04-O (choroby narządu wzroku), 05-R (upośledzenie narządu ruchu) lub 10-N (choroba neurologiczna), zawierające wskazanie o spełnieniu przesłanek uprawniających do uzyskania karty parkingowej na podstawie przepisów dotychczasowych - kartę parkingową wydaje się na podstawie tego orzeczenia.

Oznacza to, że karta parkingowa skarżącego, która na podstawie poprzednio obowiązujących przepisów została wydana bezterminowo utraciła ważność z dniem 30 czerwca 2015 r. W tym stanie rzeczy skarżący, podobnie jak każdy posiadacz karty, która utraciła ważność zobowiązany był do złożenia wniosku o wydanie nowej karty parkingowej, który podlegał weryfikacji przez właściwy powiatowy zespół do spraw orzekania o niepełnosprawności. Wniosek ten powinien spełniać wymogi formalne, o których mowa w rozporządzeniu, między innymi powinien zostać złożony na formularzu stanowiącym załącznik do tego aktu prawnego. Bez znaczenia przy tym, zdaniem sądu pozostaje okoliczność, iż wniosek o wydanie nowej karty został złożony przed utratą ważności poprzednio wydanej karty.

W ocenie sądu skoro przepisy rozporządzenia przewidują obowiązek złożenia wniosku na formularzu o określonej treści, o czym wprost stanowi § 4 ust. 3 rozporządzenia, to złożenie wniosku nie spełniającego tego wymogu stanowi brak formalny, który podlega uzupełnieniu na wezwanie organu.

Zasadnie zatem organ żądał od skarżącego wypełnienia formularza, zawierającego dodatkowe oświadczenia składane przez wnioskodawcę (których brak we wniosku z dnia 8 kwietnia 2015 r., sporządzonym odręcznie przez skarżącego), w tym również jego podpis złożony w obecności kierownika organu lub osoby przez niego upoważnionej.

Żądając uzupełnienia wniosku w sposób wskazany w wezwaniu z dnia 29 września 2015 r. organ wykonał zalecenia sądu zawarte w wyroku z dnia 3 września 2015 r., podjął bowiem czynności bezpośrednio zmierzające do rozpoznania wniosku skarżącego o wydanie karty parkingowej.

Skoro jednak skarżący nie uzupełnił wniosku w sposób wskazany przez organ to zasadnym było pozostawienie go bez rozpoznania – stosownie do § 7 ust. 4 rozporządzenia.

W tym stanie rzeczy brak jest podstaw do wywodzenia, iż organ nie wykonał wyroku sądu, bowiem nierozpoznanie wniosku i pozostawienie go bez rozpoznania jest konsekwencją zaniechania skarżącego, na które organ nie miał wpływu.

Na marginesie wskazać należy, że pozostawienie wniosku o wydanie karty parkingowej bez rozpoznania nie zamyka skarżącemu drogi do wydania karty parkingowej po złożeniu prawidłowo wypełnionego wniosku na formularzu stanowiącym załącznik do rozporządzenia.

Z tych względów sąd, na podstawie art. 151 p.p.s.a. skargę oddalił.