Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA: Tomasz Zborzyński po rozpoznaniu w dniu 9 kwietnia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia N. Spółka z o.o. z siedzibą w Ł. (dawniej: N. Spółka z o.o. z siedzibą Z.) na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 4 lutego 2019 r. sygn. akt III SA/Łd 587/18 o odrzuceniu skargi w sprawie ze skargi N. Spółka z o.o. z siedzibą w Ł. (dawniej: N. Spółka z o.o. z siedzibą Z.) na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi z dnia 15 maja 2018 r. nr [...] [...] w przedmiocie zarzutów w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej postanawia: oddalić zażalenie.

Sygnatura akt II FZ 184/19

U z a s a d n i e n i e

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 4.02.2019 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30.08.2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm., dalej: P.p.s.a.), odrzucił skargę Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością N. z siedzibą w Ł. (dawniej: N. Sp. z o.o. z siedzibą w Z.). W uzasadnieniu wskazał, że Spółka wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi z dnia 15.05.2018 r. wydane w przedmiocie uznania zarzutów za nieuzasadnione. Zarządzeniem z dnia 3.07.2018 r. Przewodniczący Wydziału III wezwał skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 zł, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. W odpowiedzi na powyższe wezwanie skarżąca w dniu 24.07.2018 r., wystąpiła z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Powyższy wniosek został rozpoznany odmownie postanowieniem referendarza sądowego z dnia 27.09.2018 r. (III SA/Łd 587/18). W wyniku rozpoznania sprzeciwu skarżącej spółki, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi prawomocnym postanowieniem z dnia 7.11.2018 r., III SA/Łd 587/18 utrzymał w mocy postanowienie z dnia 27.09.2018 r. Zarządzeniem z dnia 3.01.2019 r. sędzia sprawozdawca zarządził ponowne doręczenie stronie skarżącej odpisu zarządzenia z dnia 3.07.2018 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od wniesionej skargi. Odpis powyższego zarządzenia został doręczony w dniu 15.01.2019 r. Tym samym, 7 dniowy termin do uiszczenia wpisu rozpoczął swój bieg w dniu 16.01.2019 r. i upłynął bezskutecznie w dniu 22.01.2019 r. Natomiast w dniu 22.01.2019 r. Spółka wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. W zakreślonym terminie skarżąca nie uiściła należnego wpisu od skargi. Wobec tego, na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a., Sąd skargę odrzucił.

Odnosząc się do kwestii złożenia ponownego wniosku o przyznanie prawa pomocy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi wskazał, że nie przerywa on biegu terminu do uiszczenia opłaty sądowej. Wniosek ten nie może bowiem uchylić skutków prawomocnego rozstrzygnięcia.

W zażaleniu na powyższe postanowienie Spółka zaskarżając je w całości, wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia. Zaskarżonemu postanowieniu zarzuciła brak podstaw prawnych i faktycznych do jego wydania. W uzasadnieniu wskazała, że zaskarżone postanowienie jest ,,niezgodne z literą i duchem prawa".

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 230 § 1 i § 2 P.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismem takim jest między innymi skarga. W myśl art. 220 § 3 P.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Skoro zatem Spółka została wezwana do uiszczenia wpisu od skargi i obowiązku tego nie dopełniła, będąc jednocześnie poinformowaną, jakie skutki wynikają z niedopełnienia tego obowiązku, to Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi obowiązany był skargę tę odrzucić. W sprawie nie zachodzi żaden z wyjątków od zasady ponoszenia przez strony kosztów postępowania. Sprawa nie należy do kategorii spraw objętych ustawowym zwolnieniem, określonym w art. 239 i następnych P.p.s.a. Skarżącej nie zostało również przyznane prawo pomocy, pomimo złożenia wniosku w tym zakresie (postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 07.11.2018 r. sygn. akt III SA/Łd 587/18).

Odnosząc się do powtórnego wniosku spółki o przyznanie jej prawa pomocy należy wskazać, iż w przypadku gdy strona skarżąca po doręczeniu jej wezwania do uiszczenia wpisu (w rozpatrywanej sprawie wpisu od skargi), a przed upływem siedmiodniowego terminu do zapłacenia należnych kosztów postępowania, wystąpi do sądu z ponownym wnioskiem o przyznanie prawa pomocy, to bieg terminu do uiszczenia wpisu nie zostaje przerwany. Dlatego też ponowny wniosek o przyznanie prawa pomocy, złożony w sytuacji gdy Wojewódzki Sąd Administracyjny ocenił, że skarżąca nie spełnia przesłanek zwolnienia jej z obowiązku ponoszenia kosztów postępowania, nie przerywa biegu terminu do uiszczenia wpisu wskazanego przez Sąd w wezwaniu do dokonania tej czynności oraz nie chroni strony przed skutkami niezastosowania się do treści wezwania we wskazanym przez Sąd terminie (por. postanowienie NSA z dnia 10.05.2010 r., sygn. akt II FZ 115/10; z dnia 20.10.2010 r., sygn. akt II FZ 527/10). Dopiero wydanie kolejnego prawomocnego postanowienia w przedmiocie prawa pomocy o innej treści skutkuje utratą mocy wcześniejszego postanowienia. Skoro zatem należny wpis od skargi, mimo wezwania, nie został przez skarżącą uiszczony w wyznaczonym przez Sąd terminie, co jest okolicznością bezsporną, to Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zasadnie postanowił o odrzuceniu skargi na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a.

Jednocześnie, skarżąca w treści zażalenia nie podniosła żadnych argumentów zmierzających do wskazania w czym upatruje by zaskarżone postanowienie było ,,niezgodne z literą i duchem prawa".

Z tego względu, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a., oddalił zażalenie skarżącej.