Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Maria Tkacz-Rutkowska po rozpoznaniu w dniu 22 maja 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale I zażalenia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w J. na zawarte w pkt II wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 9 marca 2017 r. (sygn. akt I SA/Wr 966/16) postanowienie o zwrocie kosztów postępowania w sprawie ze skargi C.P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w J. z dnia 16 maja 2016 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji ostatecznej w sprawie ustalenia zobowiązania w podatku od nieruchomości za 2012 r. postanawia: I. uchylić zawarte w pkt II wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 9 marca 2017 r. (sygn. akt I SA/Wr 966/16) postanowienie o kosztach postępowania sądowego; II. zasądzić od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w J. na rzecz strony skarżącej kwotę 697 (sześćset dziewięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Wyrokiem z dnia 9 marca 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w pkt I uchylił zaskarżoną decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w J. oraz poprzedzającą ją decyzję organu podatkowego pierwszej instancji, oraz, w pkt II zasądził od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w J. na rzecz skarżącego kwotę 2.617 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Jak wynika z akt sprawy, pisemne uzasadnienie wyroku zostało doręczone Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w dniu 13 kwietnia 2017 r.

W dniu 19 kwietnia 2017 r. (data stempla pocztowego) Samorządowe Kolegium Odwoławcze w J. , działając na podstawie art. 194 § 1 pkt 9 i art. 197 § 2 w zw. z art. 174 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) wniosło zażalenie na zawarte w pkt II wyroku z dnia 9 marca 2017 r. postanowienie o zwrocie kosztów postępowania, zaskarżając je w całości oraz wnosząc o jego zmianę w całości poprzez zasądzenie od organu na rzecz skarżącego kwoty 697 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego, w tym, 480 zł tytułem opłaty za czynności radcy prawnego, 17 zł opłaty skarbowej od pełnomocnictwa oraz 200 zł tytułem wpisu sądowego od skargi.

W uzasadnieniu zażalenia podniesiono, że w sprawie przyjęto błędną podstawę dla wyliczenia kosztów postępowania należnych stronie skarżącej. Sąd rozstrzygający sprawę wysokość kosztów zastępstwa prawnego określił bowiem na kwotę 2.400 zł, przyjmując wartość przedmiotu sporu jako wykładnik dla ustalenia wysokości tych kosztów. Tymczasem przedmiot sprawy dotyczył odmowy stwierdzenia nieważności decyzji ostatecznej, a zatem nie była to decyzja kreująca należność pieniężną. W tej sytuacji, wysokość kosztów zastępstwa procesowego nie jest uzależniona od wartości przedmiotu sporu, lecz wysokość ta jest stała i wynosi 480 zł, zgodnie z § 14 ust. 1 pkt 1 lit c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2015 r., poz. 1804, zwanego dalej "rozporządzeniem z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych").

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył co następuje:

Zgodnie z art. 195 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2016 r. poz. 718; zwanej dalej jako "p.p.s.a.") jeżeli zażalenie zarzuca nieważność postępowania lub jest oczywiście uzasadnione, wojewódzki sąd administracyjny, który wydał zaskarżone postanowienie, może na posiedzeniu niejawnym, nie przesyłając akt Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, uchylić zaskarżone postanowienie i w miarę potrzeby sprawę rozpoznać na nowo. Od ponownie wydanego postanowienia przysługują środki odwoławcze na zasadach ogólnych.

W ocenie Sądu, za oczywiście uzasadnione w rozumieniu powołanego wyżej przepisu uznać należy zażalenie jakie Samorządowe Kolegium Odwoławcze w J. wniosło na pkt II wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 9 marca 2017 r. (sygn. akt I SA/Wr 966/16), podnosząc błędne wyliczenie kosztów zastępstwa prawnego wchodzącego w skład zasądzonych na rzecz strony skarżącej kosztów postępowania.

Zgodzić się należy z argumentacją zażalenia, że z uwagi na przedmiot zaskarżenia w sprawie jakim była decyzja o odmowie stwierdzenia nieważności, należne pełnomocnikowi strony skarżącej koszty zastępstwa prawnego są wartością stałą, a zatem nie zależą od wartości przedmiotu sporu. Powyższe oznacza, że koszty zastępstwa procesowego powinny wynieść, zgodnie z § 14 ust. 1 pkt 1 lit c) rozporządzeniem z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych, kwotę 480 zł.

Arytmetyczne zsumowanie tej kwoty z pozostałymi kosztami w sprawie (kosztem wpisu i opłaty skarbowej od pełnomocnictwa), których zwrot - w związku z uwzględnieniem skargi - należało zasądzić na rzecz strony skarżącej dawało w sumie kwotę 697 zł, a nie jak błędnie wskazano w wyroku, kwotę 2.617 zł.

W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 195 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.