drukuj    zapisz    Powrót do listy

6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz, Odrzucenie zażalenia, Minister Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej~Minister Infrastruktury, Oddalono zażalenie, II OZ 790/17 - Postanowienie NSA z 2017-08-18, Centralna Baza Orzeczeń Naczelnego (NSA) i Wojewódzkich (WSA) Sądów Administracyjnych, Orzecznictwo NSA i WSA

II OZ 790/17 - Postanowienie NSA

Data orzeczenia
2017-08-18 orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2017-07-07
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Teresa Kobylecka /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne
Odrzucenie zażalenia
Sygn. powiązane
VII SA/Wa 377/15 - Wyrok WSA w Warszawie z 2017-11-06
Skarżony organ
Minister Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej~Minister Infrastruktury
Treść wyniku
Oddalono zażalenie
Powołane przepisy
Dz.U. 2016 poz 718 art. 178, art.47 § 1, art. 220, art. 73, art. 72, art.184, art. 197 § 1 i § 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity
Sentencja

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Teresa Kobylecka, po rozpoznaniu w dniu 18 sierpnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia z 11 kwietnia 2017 r. sygn. akt VII SA/Wa 377/15 w przedmiocie odrzucenia zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 lutego 2017r. w sprawie ze skargi U. S., J. S., S. K., A. J., A. K., K. G., B. S., J. Ł. – w imieniu którego działa następca prawny M. S. W., K. K., P. K., W. K., M. L. na decyzję Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 16 lutego 2012 r. znak: ... w przedmiocie zezwolenia na realizację inwestycji drogowej postanawia oddalić zażalenie.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 11 kwietnia 2017 r., sygn. akt VII SA/Wa 377/15, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił zażalenie K. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 lutego 2017 r., sygn. akt VII SA/Wa 377/15 w sprawie ze skargi U. S., J. S., S. K., A. J., A. K., K. G., B. S., J. Ł. – w imieniu którego działa następca prawny M. S. W., K. K., P. K., W. K., M. L. na decyzję Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 16 lutego 2012 r., znak: ... w przedmiocie zezwolenia na realizację inwestycji drogowej.

W motywach rozstrzygnięcia Sąd I instancji wskazał, że postanowieniem z dnia 6 lutego 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił zażalenie K. K., zw. dalej skarżącym, na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 września 2016 r., którym WSA odmówił przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych zażalenia na postanowienie WSA z dnia 11 kwietnia 2016r.

Pismem z dnia 27 lutego 2017 r., z zachowaniem ustawowego terminu, skarżący wniósł zażalenie na postanowienie Sądu z dnia 6 lutego 2017 r.

Zarządzeniami Przewodniczącej Wydziału z dnia 1 marca 2017 r. K. K. został wezwany do uzupełnienia braków formalnych zażalenia poprzez nadesłanie 15 odpisów ww. zażalenia oraz do uiszczenia wpisu od zażalenia, w terminie siedmiu dni, pod rygorem odrzucenia zażalenia.

Przesyłka zawierająca ww. wezwanie została dwukrotnie awizowana, po raz pierwszy w dniu 6 marca 2017 r., a po raz drugi – 14 marca 2017 r. (pieczęcie placówki pocztowej na kopercie, k. 2466). W związku z powyższym, na podstawie art. 73 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718, z późn. zm.), zw. dalej p.p.s.a., przesyłka została uznana za skutecznie doręczoną skarżącemu w dniu 20 marca 2017 r.

Termin do uzupełnienia braków formalnych zażalenia oraz do uiszczenia wpisu upłynął bezskutecznie w dniu 27 marca 2017 r. Skarżący nie uzupełnił ww. braków formalnych zażalenia.

Z informacji zawartej w notatce urzędowej (k. 2469), sprawdzonej do dnia 28 marca 2017 r. wynika, że w dokumentach księgowych dotyczących opłat sądowych nie zidentyfikowano wpłaty wpisu sądowego od zażalenia w wysokości 100 zł od skarżącego.

Uzasadniając podjęte rozstrzygnięcie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wskazał, że według art. 47 § 1 w zw. z art. 194 § 3 do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych. Na podstawie art. 230 § 1 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Wpis od skargi będący opłatą sądową – zgodnie z art. 219 p.p.s.a. – należy uiścić przy wniesieniu skargi do sądu. Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek skargi, od której nie zostanie uiszczony należny wpis. W tym przypadku, przewodniczący wzywa wnoszącego skargę, aby pod rygorem odrzucenia skargi, uiścił wpis w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania (art. 220 § 1 p.p.s.a.). Skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 p.p.s.a.). Wojewódzki sąd administracyjny – stosownie do art. 178 p.p.s.a. w zw. z art. 197 p.p.s.a. – odrzuci na posiedzeniu niejawnym zażalenie wniesione po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalne, jak również zażalenie, którego braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.

Mając powyższe na uwadze Sąd I instancji uznał, że w niniejszej sprawie skarżący nie uzupełnił braków formalnych zażalenia – nie złożył 15 odpisów ww. zażalenia w zakreślonym przez Sąd terminie, jak również nie uiścił wpisu od zażalenia, zatem na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 oraz art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a. – odrzucił zażalenie.

W zażaleniu na powyższe postanowienie K. K., wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia wskazując, że nie otrzymał wezwania do dokonania opłaty. W uzasadnieniu zażalenia podniósł również argumenty dotyczące odmowy dopuszczenia do udziału w sprawie w charakterze uczestnika postępowania F. Z. w B.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 197 § 2 p.p.s.a. do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej. Przepis art. 178 p.p.s.a. stanowi natomiast, że wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną (odpowiednio również zażalenie) wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną (zażalenie), której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Zgodnie zaś z art. 47 § 1 p.p.s.a., do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych.

Zgodnie natomiast z treścią art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W razie stwierdzenia braków formalnych pisma, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania (odrzucenia skargi, skargi kasacyjnej, zażalenia, skargi o wznowienie postępowania) uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Jeśli zaś pismem tym jest skarga, skarga kasacyjna, zażalenie (jak w niniejszej sprawie), skarga o wznowienie postępowania – podlega ono odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 p.p.s.a.).

Jak zasadnie uznał Sąd I instancji, skarżący pomimo prawidłowo doręczonego odpisu zarządzenia zobowiązującego do uiszczenia wpisu od zażalenia, nie uiścił stosownej opłaty sądowej w wyznaczonym 7-dniowym terminie. Jak słusznie wskazał Sąd I instancji przesyłka zawierająca ww. wezwanie została dwukrotnie awizowana, po raz pierwszy w dniu 6 marca 2017 r., a po raz drugi – 14 marca 2017 r. W związku z powyższym, na podstawie art. 73 § 4 p.p.s.a., przesyłka została uznana za skutecznie doręczoną skarżącemu w dniu 20 marca 2017 r. Zatem termin do uiszczenia wpisu od zażalenia upływał 27 marca 2017 r. Skarżący wpisu nie uiścił, co skutkować musiało odrzuceniem zażalenia przez Sąd I instancji.

Odnosząc się do argumentacji K. K., który wskazał, że nie otrzymał wezwania do dokonania opłaty, wskazać należy, że stosownie do art. 73 § 1 p.p.s.a. w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72 p.p.s.a., pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. Zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe (§ 2). Stosownie do § 3 tego artykułu w przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy. Zgodnie zaś z § 4 doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1.

Z treści art. 73 § 1 i § 4 p.p.s.a. wynika zatem, że doręczenie w tym trybie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia czternastodniowego terminu, liczonego od dnia pierwszej nieudanej próby doręczenia, o której adresat dowiaduje się ze stosownego zawiadomienia - awizo. Od daty na zawiadomieniu należy liczyć czternastodniowy termin do przyjęcia domniemania doręczenia pisma. Domniemanie to polega na założeniu, że adresat przesyłki zapoznał się z jej treścią ostatniego dnia tego terminu, a zatem z tą datą wiążą się również odpowiednie skutki procesowe. Słusznie zatem Sąd I instancji uznał, że skoro po raz pierwszy przesyłkę awizowano 6 marca 2017r. to doręczenia dokonano dnia 20 marca 2017r.

Dodatkowo wskazać należy, że skarżący został wezwany do nadesłania 15 odpisów zażalenia. W treści wezwania skarżący został prawidłowo pouczony, że nieuzupełnienie braków formalnych zażalenia skutkować będzie jego odrzuceniem. Pomimo tego skarżący nie nadesłał ww. odpisów W tej sytuacji Sąd I instancji prawidłowo odrzucił zażalenie, którego braków skarżący nie uzupełnili w wyznaczonym, siedmiodniowym terminie.

Wskazać również należy, że na tym etapie postępowania Sąd I instancji nie dokonywał oceny argumentacji dotyczącej odmowy dopuszczenia do udziału w sprawie w charakterze uczestnika postępowania Federacji Z. w B., stąd też zawarte w zażaleniu argumenty odnoszące się do postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 grudnia 2016 r. nie mogły być w niniejszej sprawie rozważane.

Z przytoczonych powyżej powodów, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie, mając na uwadze art. 184 w związku z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a.

-----------------------

5



Powered by SoftProdukt