I OSK 1021/14 - Wyrok

Data orzeczenia	2016-01-13	
Data wpływu	2014-04-25	
Sąd	Naczelny Sąd Administracyjny	
Sędziowie	Elżbieta Kremer /sprawozdawca/
Marzenna Glabas
Zbigniew Ślusarczyk /przewodniczący/	
Symbol z opisem	6030 Dopuszczenie pojazdu do ruchu	
Hasła tematyczne	Ruch drogowy	
Sygn. powiązane	VII SA/Wa 2027/13	
Skarżony organ	Samorządowe Kolegium Odwoławcze	
Treść wyniku	Oddalono skargę kasacyjną	
Powołane przepisy	Dz.U. 2012 nr 0 poz 270; art. 184, art. 174, art. 183 § 1, art. 145; Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
Dz.U. 2012 nr 0 poz 1137; art. 72, art. 74; Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym - tekst jednolity
Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071; art. 219, art. 7, art. 77 § 1, art. 107 § 3, art. 75 § 1, art. 80; Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity	
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Zbigniew Ślusarczyk Sędziowie NSA Elżbieta Kremer (spr.) del. WSA Marzenna Glabas Protokolant asystent sędziego Dominika Sasin-Knothe po rozpoznaniu w dniu 13 stycznia 2016 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej [...] S.A. z siedzibą w [...] od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 30 stycznia 2014 r. sygn. akt VII SA/Wa 2027/13 w sprawie ze skargi [...] S.A. z siedzibą w [...] na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia [...] lipca 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy rejestracji czasowej pojazdu oddala skargę kasacyjną.	
Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 30 stycznia 2014 r., VII SA/Wa 2027/13 oddalił skargę [...] S. A. z siedzibą w [...] na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia [...] lipca 2013 r. znak [...] w przedmiocie odmowy rejestracji czasowej pojazdu.

Wyrok zapadł na tle następujących okoliczności sprawy:

Zaskarżoną decyzją Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Warszawie, działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn.: Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 ze zm., dalej: kpa) oraz art. 1 i 2 ustawy z dnia 12 października 1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (Dz. U. z 2001 r. nr 79, poz. 856 ze zm.) w zw. z art. 72 ust. 1 pkt 2 i 5 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2005 r. nr 108, poz. 908 ze zm.) po rozpatrzeniu odwołania [...] S.A. od decyzji Prezydenta m. st. Warszawy z dnia [...] maja 2013 r. nr [...] wydanej w przedmiocie odmowy rejestracji czasowej samochodu osobowego [...], utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu SKO w Warszawie powołało art. 72 Prawa o ruchu drogowym, wskazując że wśród obligatoryjnych dokumentów wymaganych od właściciela pojazdu, celem wydania decyzji o zarejestrowaniu na jego rzecz pojazdu jest dowód rejestracyjny oraz karta pojazdu. Od wymogu tego organ może odstąpić w ściśle określonych wypadkach, m. in. w wypadku określonym w art. 72 ust. 4 ustawy. Organ odwoławczy podkreślił, że warunkiem odstąpienia od wymogu złożenia dowodu rejestracyjnego, jak i karty pojazdu jest łączne spełnienie warunków w postaci: zagubienia dowodu rejestracyjnego lub/i karty pojazdu oraz przedłożenia zaświadczenia przez organ, który ostatnio zarejestrował pojazd, potwierdzające dane zawarte w zagubionym dokumencie. SKO w Warszawie wskazało, że strona przy wniosku o rejestrację pojazdu złożyła:

- poświadczoną kserokopię dowodu rejestracyjnego pojazdu (strony 1, 5 i 6),

- poświadczoną kserokopię karty pojazdu (strona wewnętrzna okładki i strona 1.),

- wniosek [...] SA do Starosty Powiatowego w [...] z dnia [...] lutego 2007 r. o wydanie zaświadczenia zgodnego z § 2 ust. 11 rozporządzenia w sprawie rejestracji i oznaczania pojazdów,

- pismo Starosty Powiatowego w [...] z dnia [...] marca 2007 r. informujące, iż brak jest możliwości wydania zaświadczenia o zarejestrowaniu pojazdu, czy też wydania Karty pojazdu lub dowodu rejestracyjnego na powyższy pojazd.

Ponadto w aktach znajduje się fax Prokuratury Okręgowej Łodzi z dnia [...] marca 2013 r., informujący, iż postępowanie karne o sygn. V Ds. 112/09 w sprawie wyłudzenia kredytu na zakup samochodu osobowego [...] jest zawieszone (w zapytaniu organu wskazywano, iż chodzi o pojazd [...], który był zarejestrowany czasowo na [...]). Jak wskazał organ II instancji dla czasowej rejestracji pojazdu organ może odstąpić od żądania złożenia zaświadczenia o pozytywnym wyniku badania technicznego pojazdu (art. 74 ust. 1 pkt 4 ustawy) i dokumentów, o których mowa w art. 72 ust. 1 pkt 6 (dowodu odprawy celnej przywozowej), 6a (dokumentu potwierdzającego zapłatę akcyzy) i 8 (zaświadczenia potwierdzającego opłacenie podatku VAT lub brak obowiązku opłacenia tego podatku). Jednakże przepisy w żadnym wypadku nie zwalniają podmiotu wnioskującego o zarejestrowanie stałe lub czasowe pojazdu od obowiązku złożenia zamiennie albo dowodu rejestracyjnego i karty pojazdu, albo też - w przypadku zagubienia dokumentu - zaświadczenia wydziału komunikacji, w którym poprzednio zarejestrowano pojazd, potwierdzającego dane zawarte w zagubionym dokumencie. Jak podniosło SKO w Warszawie z akt wynika, iż pomiędzy [...], a kolejnymi właścicielami pojazdu istnieje spór prawny, co do tego czy kredyt został mu udzielony na podstawie prawdziwych dokumentów, czy też doszło do wyłudzenia kredytu na zakup pojazdu. Dokumenty pojazdu Prokuratura Okręgowa w Łodzi uznała za dowody rzeczowe (vide pismo Starosty Powiatowego [...] z dnia [...].03.2013 r.). Organ stwierdził, że jakkolwiek pojazd został przejęty od jego nabywcy i przekazany [...] S.A., to jednak uczyniono to bez tablic rejestracyjnych oraz dowodu rejestracyjnego i karty pojazdu. Ponadto analiza treści pisma Starosty Powiatowego w [...] z dnia [...] marca 2007 r. (informującego, iż brak jest możliwości wydania zaświadczenia o zarejestrowaniu pojazdu, czy też wydania Karty pojazdu lub dowodu rejestracyjnego na powyższy pojazd) wskazuje, iż pismo to nie spełnia wymagań zaświadczenia opisanego w art. 72 ust. 4 ustawy, gdyż nie poświadcza danych przedmiotowego pojazdu. Wymagań tych nie spełnia także pismo tego organu z dnia [...] marca 2013 r. W związku z powyższym SKO w Warszawie oceniło, że wnioskodawca nie przedstawił ani podstawowych (dowód rejestracyjny i karta pojazdu) ani zamiennych (zaświadczenie) dokumentów, bez przedłożenia których nie jest możliwe ani stałe ani czasowe zarejestrowanie pojazdu. Podkreśliło przy tym, że ciężar przedłożenia tych dokumentów niewątpliwie ciąży na tym, kto występuje o rejestrację pojazdu, a nie na organie administracji. Jednocześnie organ II instancji zauważył, że wezwanie do złożenia dowodu rejestracyjnego i karty pojazdu (oraz tablic rejestracyjnych) organ wystosował w piśmie z dnia [...] grudnia 2012 r. (doręczonym pełnomocnikowi strony w dniu [...] grudnia 2012 r.), jednak mimo obszernych wyjaśnień z dnia [...] grudnia 2012 r., pełnomocnik nie przedłożył dokumentów niezbędnych do rejestracji.

Powyższa decyzja SKO w Warszawie została zaskarżona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przez [...] S.A., która zarzuciła zaskarżonej decyzji:

1. błąd w ustaleniach faktycznych, mający istotny wpływ na wynik sprawy, poprzez błędne ustalenie, iż wnioskodawca nie przedłożył do akt sprawy zaświadczenia potwierdzającego dane zawarte w dowodzie rejestracyjnym i karcie pojazdu, mimo że przedmiotowe zaświadczenie zostało przedłożone wraz z wnioskiem o rejestrację pojazdu, co skutkowało bezpodstawną odmową wydania decyzji w przedmiocie czasowej rejestracji pojazdu,

2. naruszenie przepisów prawa procesowego, tj. art. 7, 77 § 1 i 107 § 3 k.p.a., mające istotny wpływ na wynik sprawy poprzez brak wszechstronnego wyjaśnienia okoliczności sprawy i rozpatrzenia całego materiału dowodowego sprawy, mając na względzie słuszny interes obywatela, oraz pomięcie w uzasadnieniu decyzji dlaczego organ odmówił mocy dowodowej przedłożonego zaświadczenia potwierdzającego dane zawarte w dowodzie rejestracyjnym i karcie pojazdu, co miało istotny wpływ na wydanie decyzji w przedmiocie odmowy czasowej rejestracji pojazdu, mimo iż skarżący przedłożył do akt sprawy wszystkie wymagane dokumenty,

3. naruszenie przepisów prawa procesowego, tj. art. 75 § 1 i art. 80 kpa, mające istotny wpływ na wynik sprawy, poprzez brak oceny całokształtu materiału dowodowego, w tym przedłożonego przez skarżącego zaświadczenia potwierdzającego dane zawarte w dowodzie rejestracyjnym i karcie pojazdu oraz oświadczenia skarżącego, stwierdzającego, iż nie znajduje się w posiadaniu karty pojazdu i dowodu rejestracyjnego, albowiem pojazd został mu przekazany bez tych dokumentów, co skutkowało wydaniem decyzji w przedmiocie odmowy czasowej rejestracji pojazdu, mimo że organ przed wydaniem decyzji winien wezwać skarżącego do przedłożenia dodatkowych dokumentów,

4. naruszenie prawa materialnego tj. art. 74 ust. 1 i 2 ustawy prawo drogowe w związku z art. 72 ust. 1 i 4 ustawy prawo o ruchu drogowym, poprzez jego niezastosowanie w sprawie i wydanie decyzji w przedmiocie odmowy czasowej rejestracji pojazdu, mimo że skarżący przedłożył do akt sprawy wszystkie dokumenty niezbędne do czasowej rejestracji pojazdu.

W uzasadnieniu skarżąca Spółka podniosła, że już we wniosku o rejestrację pojazdu wskazała że przedmiotowy pojazd został mu wydany bez karty pojazdu i dowodu rejestracyjnego i złożyła jednocześnie oświadczenie, iż nie posiada informacji gdzie znajdują się rzeczone dokumenty. Okoliczności podane w oświadczeniu, dotyczącym przekazania pojazdu bez dowodu rejestracyjnego i karty pojazdu, znajdują w pełni potwierdzenie w przedłożonym protokole odbioru pojazdu oraz informacjach i udzielonych przez Starostwo Powiatowe w [...], które wskazało, iż dokumenty te zostały uznane za dowody rzeczowe w prowadzonym przez Prokuraturę Okręgową w Łodzi postępowaniu przygotowawczym. Skarżąca podkreśliła, że interpretacja wyrażenia "zagubienie dowodu rejestracyjnego" zawartego w art. 72 ust. 4 ustawy - Prawo o ruchu drogowym powinna uwzględniać wszystkie przypadki, gdy bez woli właściciela pojazdu lub bez jego udziału utracił on władztwo nad dowodem rejestracyjnym i nie może go odnaleźć. Dowód rejestracyjny może więc zostać zagubiony w wyniku działań samego właściciela pojazdu, ale także działań osób trzecich, np. kradzieży dowodu, jego przywłaszczenia, ukrycia przez inną osobę. Mając powyższe na uwadze za całkowicie nieuzasadnione należy skarżąca uznała twierdzenie organu I Instancji, jakoby z żadnego z załączonych przez skarżącego dokumentów nie wynikał fakt zgubienia (lub utraty) dowodu rejestracyjnego i karty pojazdu. Ponadto skarżąca w odpowiedzi na wezwanie organu przedłożyła do akt sprawy skierowany do Starostwa Powiatowego w [...] wniosek o wydanie zaświadczenia potwierdzającego dane zawarte w dowodzie rejestracyjnym i karcie pojazdu wraz z uzyskaną odpowiedzią od Starostwa Powiatowego w [...], z której wynikało, iż pojazd został warunkowo zarejestrowany na nazwisko [...]. Starostwo wskazało również, że z uwagi na fakt, iż okazany w dniu rejestracji dokument tożsamości należał do innej osoby niż wnioskodawca Prokuratura Rejonowa w Zgierzu prowadzi postępowanie przygotowawcze. W piśmie wskazano również, iż pozostałe czynności dotyczące zarejestrowania pojazdu będą podjęte po zakończeniu postępowania przez Prokuraturę, wobec czego brak jest możliwości wydania żądanego zaświadczenia. Nie jest zatem zgodne ze stanem faktycznym ustalenie, iż skarżący nie przedłożył do akt sprawy odpowiedzi Starostwa Powiatowego w [...] na uprzednio złożony wniosek o wydanie zaświadczenia potwierdzającego dane techniczne pojazdu. Skarżąca podkreśliła także, iż wbrew ustaleniom organu skarżący przedłożył do akt sprawy zaświadczenie potwierdzające dane techniczne pojazdu, wydane przez Urząd Miasta Łódź nr [...] oraz kartę informacyjną pojazdu, co też zarówno Prezydent m. st. Warszawy jak również Samorządowe Kolegium Odwoławcze całkowicie pominęli, dokonując sprzecznych z materiałem dowodowym ustaleń. Skarżąca zauważyła, że w Starostwie Powiatowym w [...] przedmiotowy pojazd został zarejestrowany warunkowo, zaś proces rejestracji nie został zakończony, na co wskazuje również otrzymana przez tutejszy organ informacja z bazy CEPIK. Ostatnia rejestracja pojazdu została dokonana w Łodzi, albowiem poprzedni właściciel zamieszkiwał w Łodzi czego dowodzi wydane zaświadczenie oraz informacja z CEPIK. Powyższe oznacza, że skoro pojazd został zarejestrowany w Łodzi, właśnie ten urząd jest zobowiązany do wydania zaświadczenia potwierdzającego dane zawarte w dowodzie rejestracyjnym lub karcie pojazdu. Stwierdzić zatem należy, że zaświadczenie wydane przez Urząd Miasta Łódź nr [...] oraz karta informacyjna pojazdu zostały wydane przez właściwy w tej sprawie organ. Zgodnie bowiem z art. 72 ust. 4 ustawy prawo o ruchu drogowym w przypadku zagubienia dowodu rejestracyjnego lub karty pojazdu, zamiast tych dokumentów należy przedstawić zaświadczenie wystawione przez organ rejestrujący właściwy ze względu na miejsce ostatniej rejestracji, potwierdzające dane zawarte w zagubionym dokumencie, niezbędne do rejestracji. Skoro zatem skarżąca przedłożyła do akt sprawy wymagane dokumenty, organ winien wydać decyzję w przedmiocie czasowej rejestracji pojazdu. Niezależnie od powyższego skarżąca zwróciła uwagę, iż nawet w przypadku stwierdzenia przez organ, że przedłożone zaświadczenie, wydane przez Urząd Miasta Łódź nr PJR- WP/03236/05 oraz karta informacyjna pojazdu nie dowodzi okoliczności na jaką powołał go skarżący, organ przed wydaniem decyzji winien wezwać skarżącego do przedłożenia dodatkowych dokumentów, a nie tylko wskazać, iż materiał dowodowy został zgromadzony, zaś skarżący ma prawo się z nim zapoznać i jednocześnie przypominając, iż podstawą wydania decyzji o rejestracji jest przedłożenie dowodu rejestracyjnego i karty pojazdu. Takie wskazanie organu nie spełnia wymogu wezwania do uzupełnienia materiału dowodowego, albowiem skarżący był przekonany, iż przedłożone zaświadczenie jest wystarczającym dowodem.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe ustalenia faktyczne i prawne oraz argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zaskarżonym wyrokiem oddalił skargę. Sąd wskazał, że wnioskodawca występujący o stałą lub czasową rejestrację pojazdu obowiązany jest do przedłożenia do organu albo dowodu rejestracyjnego i karty pojazdu, albo też - w przypadku zagubienia dokumentu - zaświadczenia wydziału komunikacji, w którym poprzednio zarejestrowano pojazd, potwierdzającego dane zawarte w zagubionym dokumencie. W niniejszej sprawie wnioskodawca przedłożył m. in. poświadczoną kserokopię dowodu rejestracyjnego pojazdu (strony 1, 5 i 6), poświadczoną kserokopię karty pojazdu (strona wewnętrzna okładki i strona 1.), wniosek [...] SA do Starosty Powiatowego w [...] z dnia [...] lutego 2007 r. o wydanie zaświadczenia zgodnego z § 2 ust. 11 rozporządzenia w sprawie rejestracji i oznaczania pojazdów oraz pismo Starosty Powiatowego w [...] z dnia [...] marca 2007 r. informujące, iż brak jest możliwości wydania zaświadczenia o zarejestrowaniu pojazdu, czy też wydania Karty pojazdu lub dowodu rejestracyjnego na powyższy pojazd. W świetle powyższego należy stwierdzić, że wnioskodawca nie przedstawił podstawowych dokumentów w postaci dowodu rejestracyjnego i karty pojazdu, które umożliwiałyby czasowe zarejestrowanie pojazdu. Sama skarżąca podkreśliła, że nie jest w posiadaniu ww. dokumentów, gdyż pojazd został jej wydany bez karty pojazdu i dowodu rejestracyjnego i złożyła jednocześnie oświadczenie, iż nie posiada informacji gdzie znajdują się rzeczone dokumenty. Okoliczności podane w oświadczeniu, dotyczącym przekazania pojazdu bez dowodu rejestracyjnego i karty pojazdu, znajdują w pełni potwierdzenie w przedłożonym protokole odbioru pojazdu oraz informacjach udzielonych przez Starostwo Powiatowe w [...], które wskazało, iż dokumenty te zostały uznane za dowody rzeczowe w prowadzonym przez Prokuraturę Okręgową w Łodzi postępowaniu przygotowawczym. Kwestią sporną pozostaje ustalenie, czy wśród dokumentów przedłożonych przez wnioskodawcę znajdowało się odpowiednie zaświadczenie w rozumieniu art 72 ust. 4 Prawa o ruchu drogowym. W ocenie Sądu skarżąca takiego zaświadczenia nie przedłożyła. Z akt sprawy wynika, że skarżąca do wniosku dołączyła jedynie wniosek [...] SA do Starosty Powiatowego w [...] z dnia [...] lutego 2007 r. o wydanie zaświadczenia oraz pismo Starosty Powiatowego w [...] z dnia [...] marca 2007 r. informujące, iż brak jest możliwości wydania zaświadczenia o zarejestrowaniu pojazdu, czy też wydania karty pojazdu lub dowodu rejestracyjnego na powyższy pojazd. Zdaniem Sądu nie ulega wątpliwości, że ww. pismo z dnia [...] marca 2007 r. nie spełnia wymagań zaświadczenia opisanego w art. 72 ust. 4 ustawy, gdyż nie poświadcza danych przedmiotowego pojazdu. Zgodzić się należy z SKO w Warszawie, że wymagań tych nie spełnia także pismo tego organu z dnia [...] marca 2013 r. Należy również podkreślić, że pełnomocnikowi skarżącej w dniu [...] grudnia 2012 r. doręczono wezwanie do przedłożenia odpowiednich dokumentów, które jednak nie zostały do organu złożone. Wobec powyższego należy podzielić stanowisko SKO w Warszawie, że wnioskodawca nie przedłożył wymaganej dokumentacji koniecznej do dokonania rejestracji czasowej pojazdu. Wbrew twierdzeniom skarżącej za zaświadczenie, o którym mowa w art 72 ust. 4 Prawa o ruchu drogowym nie może być uznane pismo wydane przez Urząd Miasta Łódź nr [...] potwierdzające dane techniczne pojazdu, ponieważ nie jest to zaświadczenie wydane przez organ rejestrujący właściwy ze względu na miejsce ostatniej rejestracji, potwierdzające dane zawarte w zagubionym dokumencie, niezbędne do rejestracji. Wniosek o czasową rejestrację pojazdu wpłynął do Urzędu m.st. Warszawy w dniu [...] listopada 2012 r. natomiast dokument, na który powołuje się skarżąca to potwierdzenie z dnia [...] kwietnia 2005 r. zarejestrowania pojazdu przez Starostę [...] skierowane z Urzędu Miasta Łódź do Starostwa Powiatowego w [...]. W związku z powyższym nie są zasadne zarzuty skarżącej naruszenia art. 7, 77 § 1 i 107 § 3 kpa oraz art. 75 § 1 i art. 80 kpa z powodu nieuwzględnienia przez organy całego materiału dowodowego, w szczególności zaświadczenia potwierdzającego dane zawarte w dowodzie rejestracyjnym i karcie pojazdu, albowiem takie zaświadczenie nie zostało w ogóle w niniejszej sprawie wydane przez Starostę [...]. Należy także wskazać, że - jak podnosi sama skarżąca -przedłożyła do akt sprawy skierowany do Starostwa Powiatowego w [...] wniosek o wydanie zaświadczenia potwierdzającego dane zawarte w dowodzie rejestracyjnym i karcie pojazdu wraz z uzyskaną odpowiedzią od Starostwa Powiatowego w [...]. Bez wątpienia zarówno wniosek o wydanie zaświadczenia, jak i pismo wskazujące na brak możliwości jego wydania nie mogą być potraktowane jako zaświadczenie, o którym mowa w art 72 ust. 4 Prawa o ruchu drogowym.

Od tego wyroku skarżąca złożyła skargę kasacyjną, zarzucając:

1. naruszenie art. 141 § 4 p.p.s.a., polegające na przedstawieniu stanu sprawy niezgodnie ze stanem rzeczywistym, mające wpływ na rozstrzygnięcie sprawy i oddalenie skargi poprzez błędne ustalenie, iż wnioskodawca nie przedłożył do akt sprawy zaświadczenia potwierdzającego dane zawarte w dowodzie rejestracyjnym i karcie pojazdu, mimo że przedmiotowe zaświadczenie zostało przedłożone wraz z wnioskiem o rejestrację pojazdu, co skutkowało bezpodstawnym oddaleniem przedmiotowej skargi,

2. naruszenie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a., mające wpływ na rozstrzygnięcie sprawy i oddalenie skargi mimo naruszenia przez organ w toku postępowania o czasową rejestrację pojazdu przepisów prawa procesowego, tj. art. 7, 77 § 1 i 107 § 3 k.p.a., mające istotny wpływ na wynik sprawy poprzez brak wszechstronnego wyjaśnienia okoliczności sprawy i rozpatrzenia całego materiału dowodowego sprawy, mając na

względzie słuszny interes obywatela oraz pominięcie w uzasadnieniu decyzji dlaczego organ odmówił mocy dowodowej przedłożonego zaświadczenia potwierdzającego dane zawarte w dowodzie rejestracyjnym i karcie pojazdu, co miało istotny wpływ na wydanie decyzji w przedmiocie odmowy czasowej rejestracji pojazdu oraz niesłuszne oddalenie złożonej skargi, mimo iż skarżący przedłożył do akt sprawy wszystkie wymagane dokumenty,

3. naruszenie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a., mające wpływ na rozstrzygnięcie sprawy i oddalenie skargi mimo naruszenia przez organ w toku postępowania o czasową rejestrację pojazdu przepisów prawa procesowego, tj. art. 75 § 1 i art. 80 k.p.a., poprzez brak oceny całokształtu materiału dowodowego, w tym przedłożonego przez skarżącego zaświadczenia potwierdzającego dane zawarte w dowodzie rejestracyjnym i karcie pojazdu oraz oświadczenia skarżącego, stwierdzającego, iż nie znajduje się w posiadaniu karty pojazdu i dowodu rejestracyjnego, albowiem pojazd został mu przekazany bez tych dokumentów, co skutkowało wydaniem decyzji w przedmiocie odmowy czasowej rejestracji pojazdu oraz niesłusznym oddaleniem przedmiotowej skargi, mimo że organ przed wydaniem decyzji winien wezwać skarżącego do przedłożenia dodatkowych dokumentów z ewentualnym wskazaniem powodów, że przedłożone zaświadczenie potwierdzające dane techniczne pojazdu nie jest wystarczające,

4. naruszenie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a p.p.s.a., mające wpływ na rozstrzygnięcie sprawy i oddalenie skargi mimo naruszenia przez organ przepisów prawa materialnego tj. art. 74 ust. 1 i 2 ustawy prawo drogowe w związku z art. 72 ust. 1 i 4 ustawy prawo o ruchu drogowym, poprzez jego niezastosowanie w sprawie, mimo że skarżący przedłożył do akt sprawy wszystkie dokumenty niezbędne do czasowej rejestracji pojazdu, czyniąc zadość art. 72 ust. 1 i 4 ustawy prawo o ruchu drogowym.

Wniosła o uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania oraz zasądzenie zwrotu kosztów postępowania.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Na wstępie wyjaśnić należy, że z przepisów art. 174 i art. 183 § 1 p.p.s.a. wynika, iż postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym wywołane wniesioną skargą kasacyjną nie polega na ponownym rozpoznaniu sprawy w jej całokształcie, lecz ogranicza się do rozpatrzenia poszczególnych zarzutów przedstawionych w skardze kasacyjnej w ramach wskazanych podstaw kasacyjnych. Związanie podstawami skargi kasacyjnej polega na tym, że Sąd kasacyjny nie jest władny badać, czy Sąd pierwszej instancji naruszył inne jeszcze przepisy niż wskazane w skardze kasacyjnej.

W skardze kasacyjnej podniesione zostały zarzuty dotyczące naruszenia zarówno przepisów postępowania jak i przepisów prawa materialnego. Z zasady w pierwszej kolejności należy się odnieść do zarzutów dotyczących naruszenia przepisów postępowania, albowiem tylko w takich okolicznościach gdy ustalenie stanu faktycznego jest bezsporne można skutecznie podnosić zarzuty dotyczące naruszenia prawa materialnego. Jednak w przedmiotowej sprawie należy w pierwszej kolejności odnieść się do zarzutu naruszenia prawa materialnego, albowiem prawidłowe ustalenie treści norm materialnoprawnych jest niezbędne dla oceny naruszenia przepisów postępowania dotyczących zebrania materiału dowodowego jego oceny i poczynionych ustaleń faktycznych w sprawie. Odnosząc się do przepisów materialnoprawnych dotyczących rejestracji pojazdów tj art.72 i art.74 ustawy – Prawo o ruchu drogowym, należy stwierdzić, że są to przepisy bezwzględnie obowiązujące, które w sposób enumeratywny określają na podstawie jakich dokumentów można dokonać rejestracji pojazdu ( art.72 ustawy ) oraz w jakich przypadkach możliwa jest czasowa rejestracja pojazdu ( art.74 ustawy). Wskazanie w art.72 ustawy dokumentów, które są niezbędne dla dokonania rejestracji pojazdu oznacza, że postępowanie to ma cechy postępowania sformalizowanego i organ dokonujący rejestracji pojazdu zobowiązany jest wymagać dokumentów wymienionych w tym przepisie. Oznacza to również, że organ dokonujący rejestracji pojazdu nie może czynić własnych ustaleń na okoliczności objęte wymaganymi dokumentami. Organ w ramach prowadzonego postępowania w sprawie rejestracji pojazdu nie może również dokumentów wymienionych w art.72 ustawy zastąpić innymi dokumentami, pismami, tym samym w tym postępowaniu ustawodawca ograniczył możliwości prowadzenia postępowania dowodowego przez organ określone w kodeksie postępowania administracyjnego, wskazując enumeratywnie jakie dokumenty musi przedłożyć wnioskodawca, aby możliwe było zarejestrowanie pojazdu. Wśród tych dokumentów wymienionych w art.72 jest karta pojazdu, jeżeli była wydana ( art.72 ust.1 pkt2 ), dowód rejestracyjny, jeżeli pojazd był zarejestrowany ( art.72 ust.1 pkt 5 ). W przypadku zagubienia dowodu rejestracyjnego lub karty pojazdu, zamiast tych dokumentów należy przedstawić zaświadczenie wystawione przez organ rejestrujący właściwy ze względu na miejsce ostatniej rejestracji, potwierdzające dane zawarte w zagubionym dokumencie, niezbędne do rejestracji ( art.72 ust.4 ustawy w brzmieniu obowiązującym w dacie wydania zaskarżonej decyzji, od 1 stycznia 2016r. przepis ten uległ zmianie i w miejsce w przypadku zagubienia jest w przypadku utraty ). Jeżeli zatem był wydany dowód rejestracyjny, karta pojazdu to rejestracja pojazdu możliwa jest tylko wtedy gdy przedłożone zostaną te dokumenty lub zaświadczenie o którym mowa w ust.4 art.72 ustawy, organ prowadzący rejestrację pojazdu nie może powyższego wymogu zastąpić innymi dokumentami lub własnymi ustaleniami.

Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić , że zarzut skargi kasacyjnej dotyczący naruszenia prawa materialnego jest niezasadny, a powołane przepisy zostały prawidłowo zastosowane w sprawie tzn. organ zasadnie ocenił, że wobec nieprzedłużenia dokumentów o których mowa w art.72 ustawy , nie została spełniona przesłanka pozwalająca na dokonanie rejestracji czasowej określonej w art.74 ustawy.

Odnosząc się do zarzutów skargi kasacyjnej dotyczących naruszenia przepisów postępowania należy stwierdzić, że są one bezprzedmiotowe. Podniesione zarzuty dotyczące naruszenia art.145 § 1 pkt 1 lit.c p.p.s.a w zw. z art. 7, 77 § 1, 107 § 3, 75 § 1 , 80 k.p.a. poprzez brak wszechstronnego wyjaśnienia okoliczności sprawy, rozpatrzenia całego materiału dowodowego, w tym przedłożonego przez skarżącego dokumentu, który określa jako zaświadczenie potwierdzające dane zawarte w dowodzie rejestracyjnym i karcie pojazdu nie zasługują na uwzględnienie. W sprawie bezsporne jest, że wnioskodawca zgłaszając wniosek o rejestrację pojazdu nie przedłożył dowodu rejestracyjnego, ani karty pojazdu, okoliczności dotyczące przyczyn nieposiadania tych dokumentów nie mają prawnego znaczenia. Kwestią sporną pozostaje ustalenie, czy wśród dokumentów przedłożonych przez wnioskodawcę znajdowało się odpowiednie zaświadczenie w rozumieniu art 72 ust. 4 Prawa o ruchu drogowym. W ocenie Sądu I instancji skarżący takiego zaświadczenia nie przedłożył. Z akt sprawy wynika, że skarżący do wniosku dołączył jedynie wniosek [...] SA do Starosty Powiatowego w [...] z dnia [...] lutego 2007 r. o wydanie zaświadczenia oraz pismo Starosty Powiatowego w [...] z dnia [...] marca 2007 r. informujące, iż brak jest możliwości wydania zaświadczenia o zarejestrowaniu pojazdu, czy też wydania karty pojazdu lub dowodu rejestracyjnego na powyższy pojazd. Zdaniem Sądu nie ulega wątpliwości, że ww. pismo z dnia [...] marca 2007 r. nie spełnia wymagań zaświadczenia opisanego w art. 72 ust. 4 ustawy, gdyż nie poświadcza danych przedmiotowego pojazdu, wymagań tych nie spełnia także pismo tego organu z dnia [...] marca 2013 r.. Z tą oceną Sądu I instancji , iż w sprawie nie zostało przedstawione zaświadczenie o którym mowa w art.72 ust.4 ustawy, należy się zgodzić. Do wydawania zaświadczeń o których mowa w art.72 ust.4 ustawy zastosowanie mają przepisy kodeksu postępowania administracyjnego w sprawie wydawania zaświadczeń zawarte w art. 217 do 220. Przepisy te regulują również kwestię odmowy wydania zaświadczenia bądź zaświadczenia o treści żądanej przez osobę ubiegająca się o nie, zgodnie z art.219 k.p.a. odmowa następuje w drodze postanowienia, na które służy zażalenie. W rozpoznawanej sprawie, organ pismem informuje o braku możliwości wydania zaświadczenia, kwestia formy prawnej odmowy wydania zaświadczenia, to odrębne zagadnienie które mogło być przedmiotem kontroli instancyjnej w ramach postępowania administracyjnego i sądowego. Natomiast w niniejszym postępowaniu istotne jest , że organ nie wydał zaświadczenia o którym mowa w art.72 ust.4 ustawy , w trybie przepisów o wydawaniu zaświadczeń zawartych w kodeksie postępowania administracyjnego. W tym zakresie stanowisko organów jest prawidłowe, a dokonana przez Sąd I instancji kontrola zaskarżonej decyzji jest zgodna z prawem. Dlatego też podniesione zarzuty dotyczące naruszenia przepisów postępowania nie mogły być uwzględnione.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny działając na podstawie art.184 p.p.s.a. oddalił skargę kasacyjną.