Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Joanna Tuszyńska Sędziowie: Sędzia WSA Małgorzata Łoboz (spr.) Sędzia WSA Agnieszka Nawara-Dubiel po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 11 stycznia 2022 r. sprawy ze skargi J. M. na bezczynność Prezydenta Miasta T. w przedmiocie w udostępnienia informacji publicznej na wniosek z dnia [...] września 2021 r. I. umarza postępowanie w zakresie zobowiązania Prezydenta Miasta T. do wydania aktu albo dokonania czynności; II. stwierdza, że Prezydent Miasta T. dopuścił się bezczynności, która nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; III. zasądza od Prezydenta Miasta T. rzecz skarżącego J. M. kwotę 100 zł (sto złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania.

W dniu 14 września 2021 r. J. M. zwrócił się do Prezydenta Miasta Tarnowa z pismem następującej treści: "Proszę o udostępnienie poprzez platformę epuap projektów organizacji ruchu w wersji elektronicznej dla ulic Rudy-Młyny oraz Przesyłowej w T. opracowanego zgodnie z zaleceniami Wojewody Małopolskiego".

W dniu 13 października 2021 r. J. M. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na bezczynność Prezydenta Miasta Tarnowa w udostepnieniu informacji objętej wnioskiem z dnia 14 września 2021 r., zarzucając organowi naruszenie:

1. art. 61 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej w zakresie w jakim przepis ten stanowi podstawę prawa do uzyskiwania informacji publicznej poprzez błędne zastosowanie, polegające na nieudostępnieniu informacji publicznej na wniosek,

1. art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej w zakresie, w jakim przepis ten stanowi o tym, że informacja, która nie została udostępniona w Biuletynie Informacji Publicznej lub centralnym repozytorium, jest udostępniana na wniosek, poprzez błędne zastosowanie, polegające na nieudostępnieniu informacji publicznej na wniosek.

Skarżący wniósł o:

1. zobowiązanie organu do załatwienia wniosku z dnia 14 września 2021 r. dotyczącego udostępnienia elektronicznej wersji projektu organizacji ruchu dla ulic Rudy-Młyny oraz Przemysłowej w Tarnowie opracowanego zgodnie z zaleceniami Wojewody Małopolskiego,

1. ustalenie, czy bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa, a w razie takiego stwierdzenia nałożenia na organ grzywny w odpowiednim wymiarze,

2. zasądzenie od organu na jego rzecz kosztów postępowania według norm przepisanych.

Uzasadniając skargę skarżący wskazał, że w terminie wynikającym z przepisów zawartych art. 13 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej Prezydent Miasta Tarnowa nie udostępnił ani nie przesłał mu informacji, o którą wnioskował.

Skarżący zaznaczył, że przed sądem prowadzone było postępowanie w sprawie II SAB/Kr 114/21 dotyczące analogicznej sytuacji. Zgodnie z informacjami zawartymi w aktach tej sprawy Prezydent Tarnowa finalnie udostępnił wnioskowane informacje. W oparciu o otrzymane materiały skarżący zgłosił swoje wątpliwości odnośnie zgodności z obowiązującymi przepisami organizacji ruchu na przedmiotowych ulicach do Wojewody Małopolskiego, który w trybie nadzoru nad zarządzeniem organizacją ruchu zobowiązał Prezydenta Tarnowa do opracowania nowego projektu organizacji ruchu i jego wdrożenia. Działający w imieniu Prezydenta Tarnowa Dyrektor Zarządu Dróg i Komunikacji pismem z dnia 18 sierpnia 2021 r. poinformował Wojewodę Małopolskiego, że wszystkie zalecenia zostały wprowadzone w nowym projekcie organizacji ruchu, którego wdrożenie zaplanowano na wrzesień 2021 r.

W związku z powyższym Prezydent Miasta Tarnowa jako organ zarządzający organizacją ruchu na terenie Tarnowa - miasta na prawach powiatu posiada wnioskowaną informację, która jest informacją inną i odrębną od udostępnionej uprzednio.

Na dzień sporządzania skargi Prezydent Miasta Tarnowa pozostaje w bezczynności w załatwieniu wniosku o udostępnienie informacji publicznej, gdyż nie udostępnił informacji ani nie wystosował żadnego pisma, ani nie wydał decyzji odmownej. Termin do udostępnienia przedmiotowej informacji publicznej upłynął, po 14 dniach od złożenia wniosku, czyli 28 września 2021 r.

Skarżący zaznaczył, że biorąc pod uwagę, że po raz kolejny jego wniosek nie został załatwiony w terminie pomimo tego, iż w trzech analogicznych sprawach WSA w Krakowie rozpatrzonych wykazał bezczynność Prezydenta Tarnowa, jak również to, że pomimo doręczenia w dniu 6 października 2021 r. odpisu wyroku w sprawie II SAB/Kr 114/21 zawierającego ocenę sądu odnośnie do postępowania Prezydenta Tarnowa, organ nie podjął żadnych działań w celu realizacji jego wniosku należy uznać, że bezczynność nie ma charakteru incydentalnego. Wobec powyższego wniosek o ustalenie, czy bezczynność nastąpiła z rażącym naruszeniem prawa znajduje podstawy faktyczne.

Dyrektor Zarządu Dróg i Komunikacji w Tarnowie, działający w imieniu Prezydenta Miasta Tarnowa wniósł w odpowiedzi na skargę o oddalenie skargi, a na wypadek uznania, że organ dopuścił się bezczynności o umorzenie postępowania oraz stwierdzenie, że bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa.

W uzasadnieniu organ podał, że postępowanie w sprawie winno być umorzone z uwagi na udostępnienie skarżącemu dokumentacji przedstawiającej będący w opracowaniu projekt organizacji ruchu dla ulic Rudy-Młyny i Przemysłowej, zawierający uwagi wniesione przez Wojewodę Małopolskiego.

Organ przyznał, że skarżący w dniu 15 września 2021 r, zwrócił się za pośrednictwem platformy e-PUAP do Urzędu Miasta Tarnowa o udostępnienie poprzez platformę e-PUAP projektu organizacji ruchu w wersji elektronicznej dla ulic Rudy-Młyny i Przemysłowej w Tarnowie. Wniosek ten został przekazany w dniu 16 września 2021 r. do jednostki właściwej w tej sprawie, tzn. do Zarządu Dróg i Komunikacji w Tarnowie.

Na podstawie uchwały Nr Vll/60/2015 Rady Miejskiej w Tarnowie z dnia 5 marca 2015 r. w sprawie zmiany nazwy jednostki budżetowej pod nazwą Tarnowski Organizator Komunalny, nadania jej statutu oraz upoważnienia Dyrektora jednostki budżetowej do załatwiania spraw z zakresu administracji publicznej (Dz. Urz. Woj. Małop. z 2015 r. poz. 1606 z późn. zm.) sprawy z zakresu zarządzania ruchem na drogach publicznych w granicach administracyjnych miasta Tarnowa, z wyjątkiem autostrad i dróg ekspresowych, należą do zadań jednostki pod nazwą Zarząd Dróg i Komunikacji w Tarnowie. Do spraw z zakresu zarządzania ruchem na drogach publicznych należą m.in. sprawy związane zatwierdzaniem projektów organizacji ruchu na drogach publicznych, stąd Zarząd Dróg i Komunikacji w Tarnowie był jednostką właściwą do załatwienia wniosku skarżącego z dnia 15 września 2021 r.

Wniosek J. M. nie zawierał wskazania, że żądanie oparte jest na przepisach ustawy o dostępie do informacji publicznej, w związku z powyższym został zarejestrowany przez organ jako zwykła korespondencja do załatwienia bez zbędnej zwłoki; jednak nie później niż w ciągu miesiąca. Prośba złożona we wniosku z dnia 15 września 2021 r. nie powoływała się wprost na zapisy ustawy o dostępie do informacji publicznej. Ponadto w dniu składania wniosku, projekt organizacji ruchu obejmujący swym zakresem ulice Rudy-Młyny i Przemysłową w Tarnowie był w fazie opracowywania i nie był wytworzony. Organ zarządzający ruchem nie dysponował ostateczną wersją projektu, aby móc przekazać ją wnioskodawcy. Wobec powyższego uzasadniony jest wniosek o oddalenie skargi. Stosowny projekt został przygotowany dopiero w dniu 17 września 2021 r., co potwierdza data widniejąca na tym dokumencie. W związku z koniecznością uzyskania niezbędnych opinii Policji oraz organu zarządzającego terenami kolejowymi w zakresie zmian zaproponowanych przez organ zarządzający ruchem w Tarnowie w projekcie zmiany stałej organizacji ruchu na ulicach Rudy-Młyny i Przemysłowej w Tarnowie zgodnie z zapisami § 7 ust. 2 pkt. 3 oraz pkt. 5 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 23 września 2003 r. w sprawie szczegółowych warunków zarządzania ruchem na drogach oraz wykonywania nadzoru nad tym zarządzaniem (Dz. U. 2017 poz. 784), ZDiK w dniu 23 września

2021 r. wystąpił do firma B, oraz do Wydziału Ruchu Drogowego Komendy Miejskiej Policji w Tarnowie z prośbą o zaopiniowanie załączonego projektu stałej organizacji ruchu. W dniu 1 października 2021 r. do ZDiK wpłynęła opinia Komendy Miejskiej Policji w Tarnowie. Do dnia złożenia odpowiedzi do ZDiK nie wpłynęła jeszcze opinia firma B Organ podkreślił, że projekt organizacji ruchu nie został jeszcze zatwierdzony przez organ zarządzający ruchem, co jest wymagane zgodnie z przepisami powołanego wyżej rozporządzenia.

Pismem z dnia 7 października 2021 r. Zarząd Dróg i Komunikacji w Tarnowie, chcąc poinformować skarżącego o etapie, na którym znajduje się opracowywanie organizacji ruchu dla ulic Rudy-Młyny i Przemysłowej w T., przekazał wnioskodawcy elektroniczną wersję projektu stałej organizacji ruchu będącego w opracowaniu zawierającego jedynie opinię Komendy Miejskiej Policji. Odbyło się to wprawdzie nie w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej, a w ramach zwykłej korespondencji administracyjnej, jednakże wynikało to z faktu, iż we wniosku skarżący nie powołał się na wskazaną ustawę, a w dniu składania wniosku projekt organizacji ruchu nie był wytworzony. Nie można zatem uznać, że skarga jest zasadna, bowiem wniosek skarżącego o udostępnienie projektu organizacji ruchu ostatecznie został załatwiony. Brak jest podstaw do wydania orzeczenia zobowiązującego organ do załatwienia wniosku z dnia 15 września 2021 roku.

W tej sytuacji uzasadniony jest wniosek o umorzenie postępowania.

Organ podniósł także, że w jego ocenie nie ma podstaw do przyjęcia, iż dopuścił się bezczynności, a tym bardziej, że bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Organ ostatecznie ustosunkował się do wniosku skarżącego, przekazując mu będący jeszcze w opracowaniu niezatwierdzony projekt organizacji ruchu wskazany we wniosku wprawdzie nie w terminie wynikającym z art. 13 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, ale w terminie mieszczącym się w granicach terminu na załatwienie sprawy wynikającego z Kodeksu postępowania administracyjnego. Organ do dnia udzielenia odpowiedzi na wniosek skarżącego (tj. do dnia 7 października 2021 r.) nie znał rozstrzygnięcia w poprzednich sprawach dotyczących udzielenia skarżącemu informacji publicznej. Wyrok WSA sprawy ze skargi J. M. na bezczynność Prezydenta Miasta Tarnowa w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej (sygn. akt II SAB/Kr 116/21) został doręczony w dniu 13 października 2021 r. Na wypadek uznania przez Sąd, że organ winien załatwić wniosek skarżącego w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej zaznaczono, że zachowanie organu nie miało cech lekceważącego traktowania obowiązków nakładanych na niego mocą ustawy, lecz było skutkiem błędnej interpretacji treści wniosku.

W piśmie z dnia 3 grudnia 2021 r. skarżący oświadczył, że w związku z otrzymaniem wnioskowanej informacji publicznej modyfikuje swoją skargę w ten sposób, że w miejsce punktów 1 i 2 wnosi o stwierdzenie bezczynności organu na dzień wniesienia skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Sprawa została rozpoznana w postępowaniu uproszczonym, bowiem zgodnie z art. 119 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325.) - dalej określanej, jako "p.p.s.a." - sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania.

Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 i ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2021 r. poz. 137) w zw. z art. 3 § 1 p.p.s.a. sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. Wspomniana kontrola sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W myśl art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. kontrola ta obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1- 4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a. W tym zakresie przedmiotem sądowej kontroli nie jest określony akt lub czynność organu administracji, lecz ich brak w sytuacji, gdy organ miał obowiązek podjąć działanie w danej formie i w określonym przez prawo terminie.

Na podstawie art. 149 § 1 p.p.s.a. sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych

w art. 3 § 2 pkt 1–4 albo na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 4a: 1) zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności; 2) zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa; 3) stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania. Z kolei § 1a powołanego przepisu stanowi, że jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa.

Zgodnie z utrwaloną linią orzeczniczą sądów administracyjnych, dla dopuszczalności skargi na bezczynność organu w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej nie jest wymagane poprzedzenie jej jakimkolwiek środkiem zaskarżenia na drodze administracyjnej, ani wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa.

W sprawach dostępu do informacji publicznej zakres przedmiotowy wyznacza pojęcie informacji publicznej (art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej, t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 1429 z późn. zm. – dalej jako "u.d.i.p."), zaś zakres podmiotowy - wykonywanie zadań publicznych przez adresata wniosku (art. 4 ust. 1 tej ustawy). Rzeczą organu, do którego wpływa wniosek o udostępnienie informacji publicznej jest załatwienie go w przepisany sposób, czyli udostępnienie informacji, jeśli ją wytworzył bądź jest w jej posiadaniu, albo odmowa lub umorzenie postępowania z przyczyn uregulowanych ustawą, albo wreszcie poinformowanie, że żądane dane nie stanowią informacji publicznej w rozumieniu ustawy.

W przypadku zaś złożenia skargi na bezczynność w zakresie udostępnienia informacji publicznej obowiązkiem sądu jest zbadanie, czy sprawa mieści się w zakresie podmiotowym i przedmiotowym u.d.i.p. Dopiero stwierdzenie, że podmiot, do którego zwrócił się wnioskodawca, był zobowiązany do udzielenia informacji publicznej, oraz że żądana informacja miała charakter informacji publicznej w rozumieniu przepisów u.d.i.p., pozwala na dokonanie oceny, czy w konkretnej sprawie można skutecznie zarzucić wskazanemu podmiotowi bezczynność w zakresie realizacji wniosku o udostępnienie informacji publicznej.

Skuteczne złożenie wniosku o udostępnienie informacji publicznej inicjuje postępowanie, w ramach którego organ zobowiązany jest w pierwszej kolejności ocenić charakter żądanej informacji pod kątem uznania jej za informację publiczną w rozumieniu art. 1 ust. 1 u.d.i.p., a następnie, w razie uznania żądanej informacji za publiczną, informację tę udostępnić bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, w sposób i w formie zgodnych z wnioskiem (art. 13 ust. 1 w zw. z art. 14 ust. 1 u.d.ip. – z zastrzeżeniem art. 13 ust. 2, art. 14 ust. 2 i art. 15 ust. 2), lub w tym terminie wydać na podstawie art. 16 ust. 1 u.d.ip. decyzję o odmowie jej udostępnienia, bądź też – w razie uznania, że żądana informacja nie spełnia kryteriów informacji publicznej, lub, że jest ona dostępna w innym trybie (art. 1 ust. 2), powiadomić wnioskodawcę, że w przypadku jego żądania przepisy u.d.ip. nie znajdują zastosowania. Skuteczność zgłoszenia żądania udostępnienia informacji publicznej nie może być przy tym oceniana według reguł obowiązujących w klasycznym postępowaniu administracyjnym. Ustawa o dostępie do informacji publicznej odsyła do przepisów k.p.a. jedynie w odniesieniu do decyzji o odmowie udostępnienia informacji publicznej oraz o umorzeniu postępowania o udostepnienie informacji (art. 16 u.d.ip.). We wcześniejszym etapie postępowanie w przedmiocie udzielenia informacji publicznej jest natomiast postępowaniem odformalizowanym, a przepisy u.d.i.p. nie wskazują jakichkolwiek wymagań formalnych wniosku. Wniosek o udzielenie informacji publicznej może więc przybrać każdą formę, o ile wynika z niego w sposób jasny, co jest przedmiotem wniosku. Wobec braku jakichkolwiek wymagań formalnych wniosku o udostępnienie informacji publicznej, o istocie takiego wniosku rozstrzygać winna jego treść. W żaden sposób nie dyskwalifikuje natomiast kwalifikacji wniosku, jako wniosku o udostępnienie informacji publicznej, brak wskazania, że wniosek skierowany został w trybie i na zasadach przewidzianych w u.d.i.p. (por. wyrok NSA z dnia 4 listopada 2016 r., I OSK 1621/16, CBOSA).

Nie ulega wątpliwości, że Prezydent Miasta Tarnowa – jako organ władzy publicznej – jest podmiotem zobowiązanym do udzielenia informacji publicznej (art. 4 ust. 1 pkt 1 u.d.ip.), a objętą wnioskiem informację w postaci projektów organizacji ruchu w wersji elektronicznej dla ulic Rudy-Młyny oraz Przesyłowej w Tarnowie należy uznać za informację publiczną. Wyjaśnić w tym miejscu trzeba, że wniosek został skierowany do Prezydenta Miasta Tarnowa, tak też został określony organ w skardze. Fakt, że organ ten działał w sprawie przez swoją jednostkę organizacyjną tj. Zarząd Dróg i Komunikacji w Tarnowie nie zmienia tego, że podmiotem zobowiązanym pozostawał Prezydent Miasta Tarnowa. Dalej podnieść trzeba, że w orzecznictwie sądów administracyjnych wskazuje się, że sprawę organizacji ruchu na drogach, choćby z uwagi na powszechny zakres jej oddziaływania, należy kwalifikować jako sprawę z zakresu informacji publicznej. Ta informacja jest bowiem nieodłącznym elementem życia publicznego, rzutującym na życie każdego, komu przyjdzie korzystać z ruchu drogowego w miejscu objętym projektem organizacji ruchu (por. wyrok WSA w Rzeszowie z dnia 21 kwietnia 2021 r., sygn. II SAB/Rz 34/21, wyrok WSA w Krakowie z dnia 14 września 2021 r., sygn. II SAB/Kr 114/21, wyrok WSA w Krakowie z dnia 12 grudnia 2021 r., sygn. akt II SAB/Kr 115/21, wyrok WSA w Krakowie z dnia 15 listopada 2021 r., sygn. akt II SAB/Kr 122/21). Okoliczność ta nie była zresztą kwestionowana przez organ. Uchybienie obowiązkowi udostępnienia informacji publicznej w zakreślonym przez ustawę 14-dniowym terminie organ tłumaczył tym, że wniosek nie zawierał wskazania, że żądanie oparte jest na przepisach ustawy o dostępie do informacji publicznej, w związku z powyższym został zarejestrowany przez organ jako zwykła korespondencja do załatwienia bez zbędnej zwłoki; jednak nie później niż w ciągu miesiąca. Nadmienił również, że w dacie złożenia wniosku projekt organizacji ruchu na wskazanych ulicach był w fazie opracowywania. Istotnie, we wniosku jego autor nie wskazał, że występuje w trybie ww. ustawy. Jednak – jak już wspomniano wyżej – przepisy ustawy nie nakładają na wnioskodawców takiego obowiązku, a zatem brak wyraźnego określenia, że żądanie dotyczy informacji publicznej nie zwalnia organu od jego prawidłowego zakwalifikowania. Ponadto należy zauważyć, że kwestia ta mogła zostać niezwłocznie wyjaśniona. Wystarczyło skontaktować się ze skarżącym (za pośrednictwem poczty elektronicznej) wzywając do sprecyzowania charakteru jego żądania. Nie bez znaczenia jest również fakt, że skarżący już wcześniej składał wnioski mające za przedmiot projekty organizacji ruchu w mieście, a następnie zwalczał bezczynność organu przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Krakowie stąd przyporządkowanie kolejnego wniosku tej treści nie powinno było nastręczać szczególnych trudności.

Nie można również przyjąć tłumaczenia organu, że w dacie złożenia wniosku projekt nie został jeszcze wytworzony. Jak bowiem wynika z samych twierdzeń organu, czynności związane z opracowaniem projektu zostały ukończone w dniu 17 września 2021 r. Potrzeba uzyskania wymaganych prawem uzgodnień czy opinii nie zmienia faktu, że żądany dokument już istniał i mógł zostać w takim kształcie udostępniony wnioskodawcy. Powyższe rozważania prowadzą do wniosku, że w dacie wniesienia skargi (tj. 13 października 2021 r.) organ pozostawał w bezczynności. Jednocześnie należy wskazać, że jak wynika z załączonych do skargi akt sprawy, jak i oświadczenia samego skarżącego w piśmie z dnia 3 grudnia 2021 r. żądana informacja publiczna została skarżącemu udostępniona przed wydaniem wyroku w sprawie. Co prawda w odpowiedzi na skargę wskazano, że opracowanie zostało przekazane skarżącemu "pismem z dnia 7 października 2021 r.", jednak w przesłanych aktach sprawy na wydruku nadania korespondencji elektronicznej zawierającej odpowiedź na wniosek widnieje data 21 października 2021 r. Stąd też należało uznać, że dopiero w tej dacie stan bezczynności organu ustał. Nie budzi przy tym wątpliwości Sądu, że odpowiedź ta jest kompletna i stanowi prawidłowe załatwienie wniosku o udostępnienie informacji publicznej. Wobec udzielenia odpowiedzi na wniosek o udostępnienie informacji publicznej przed wydaniem wyroku w niniejszej sprawie, Sąd nie miał podstaw by zobowiązywać Prezydenta Miasta Tarnowa do wydania w określonym terminie aktu albo do dokonania czynności. W tym zakresie postępowanie sądowe, jako bezprzedmiotowe podlegało umorzeniu na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. - o czym orzeczono w pkt I wyroku.

Skarga na bezczynność została wniesiona w niespełna dwa tygodnie po upływie terminu na udzielenie odpowiedzi. Po wniesieniu skargi wniosek został niezwłocznie załatwiony. Zważywszy na niewielkie opóźnienie w udzieleniu odpowiedzi na wniosek, należało uznać, że bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa – o czym orzeczono w pkt II wyroku na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 oraz § 1a p.p.s.a. W wyroku z dnia z dnia 10 listopada 2021 r., sygn. akt II GSK 1973/21 Naczelny Sąd Administracyjny wyjaśnił, że rażącym naruszeniem prawa jest stan, w którym bez żadnych wątpliwości w okolicznościach danej sprawy można stwierdzić, że w sposób oczywisty naruszono prawo. W przypadku przekroczenia przez organ ustawowego terminu załatwienia sprawy, o tym, czy bezczynność i przewlekłe prowadzenie sprawy przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa, nie decyduje sam tylko przedmiot sprawy, ale wszystkie okoliczności z tym związane, w tym także czas trwania przewlekłości. W niniejszej sprawie brak jest podstaw do stwierdzenia, że bezczynność organu miała charakter kwalifikowany. Z tych też powodów brak było zatem podstaw do nałożenia grzywny.

O kosztach orzeczono w pkt III wyroku na podstawie art. 200 p.p.s.a., zasądzając kwotę 100 zł, uiszczoną przez skarżącego tytułem wpisu od skargi.