Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Damian Bronowicki (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Jacek Niedzielski Sędzia WSA Dariusz Skupień Protokolant starszy sekretarz sądowy Magdalena Komar po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 grudnia 2024 r. sprawy ze skargi J.R. na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie płatności dla obszarów z ograniczeniami naturalnymi lub innymi szczególnymi ograniczeniami (ONW) na rok 2022 oddala skargę w całości.

Zaskarżoną decyzją z dnia [...] r. Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (dalej zwany: organ odwoławczy, organ II instancji) utrzymał w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (dalej zwany: organ I instancji) z [...] r. w sprawie odmowy przyznania J. R. (dalej zwany: skarżącym, strona) płatności dla obszarów z ograniczeniami naturalnymi lub innymi szczególnymi ograniczeniami (ONW) na rok 2022.

Stan faktyczny sprawy przedstawia się następująco:

We wniosku o przyznanie płatności na 2022 r., skarżący zadeklarował działki rolne o łącznej powierzchni 8,63 ha. Organ I instancji wystosował do skarżącego wezwanie do złożenia wyjaśnień, w związku z faktem, iż deklarowane działki ewidencyjne nr [...], nr [...], nr [...], nr [...] oraz nr [...] (deklarowane 8,63 ha) należą do Skarbu Państwa, a strona nie przedstawiła do nich tytułu prawnego do czego jest zobowiązana na mocy art. 20 ust. 4 ustawy z dnia 20 luty 2015 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014 - 2020 (Dz. U. z 2023. poz. 885) - zwanej dalej ustawą PROW w zw. z § 3 ust. 6 Rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 12 marca 2015 r. w sprawie szczegółowych wymagań, jakie powinny spełniać wnioski w sprawach dotyczących płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (Dz. U. z 2015 r., poz. 352 ze zm.). Ponadto w wezwaniu wskazano, że o płatności ONW na rok 2022 do ww. działek wystąpił również inny producent rolny i w związku z tym, strona została poproszona o udokumentowanie prowadzenia działalności rolniczej. Skarżący nie odpowiedział na wezwanie. Z kolei druga strona, która zadeklarowała ww. działki tj. U. K., złożyła w Biurze Powiatowym ARiMR dokument (umowa dzierżawy z dnia [...] r.) poświadczający posiadanie tytułu prawnego do działek: nr [...], nr [...], nr [...] oraz nr [...] przez małżonka tj. J. K.

Następnie w dniu 14 lipca 2022 r. działki zadeklarowane do płatności przez skarżącego wytypowane zostały do kontroli na miejscu metodą FOTO. Wniosek poddano również kontroli administracyjnej. Mając na uwadze całość materiału dowodowego zgromadzonego w niniejszej sprawie w dniu [...] r. organ I instancji wydał skarżącemu decyzję odmawiającą przyznania płatności ONW i nakładającą karę w wysokości 1 517,92 zł. Decyzją ta została uchylona przez organ odwoławczy decyzją z [...] r.

Ponownie rozpoznając sprawę, organ I instancji w trakcie kontroli administracyjnej ustalił, iż skarżący nie dysponuje tytułem prawnym do działek nr ew. nr [...], nr [...], nr [...], nr [...] oraz nr [...]. Jednocześnie, w oparciu o ustalenia dokonane w trakcie czynności kontrolnych oraz w toku rozprawy administracyjnej przeprowadzonej pomiędzy dwoma stronami deklarującymi te same działki (nr [...] oraz nr [...]), organ stwierdził, iż działki rolne położone na ww. działkach ewidencyjnych nie były użytkowane przez skarżącego. Mając na względzie powyższe okoliczności organ I instancji uznał, iż należy bezsankcyjnie wykluczyć z płatności ONW działkę rolną "E" o powierzchni 0,15 ha albowiem położona jest na działce ewidencyjnej nr [...] wchodzącej w skład własności Skarbu Państwa. Wobec powyższego działka rolna "E" zlokalizowana na przedmiotowej działce ewidencyjnej została wykluczona z płatności (bez nakładania potrąceń). Jednocześnie wykluczył z płatności działki rolne "A" ,,B'’, "C", "D " o łącznej powierzchni deklarowanej 8,48 ha albowiem skarżący nie tylko nie posiadał do nich tytułu prawnego, ale jak wykazały czynności kontrolne oraz przeprowadzona rozprawa nie prowadził na nich działalności rolniczej. Skarżący nie zgodził się z ww. decyzją wnosząc od niej odwołanie. Organ II instancji decyzją z dnia [...] r. utrzymując decyzję organu I instancji podkreślił, że z danych pozyskanych z KOWR nie wynika, by strona dysponowała tytułem prawnym na dzień 31 maja 2022 r. do zadeklarowanych działek gruntu rolnego mimo, iż składając wniosek o przyznanie płatności ONW oświadczyła (zob. sekcja IX wniosku "oświadczenia i zobowiązania"), iż posiada tytuł prawny do deklarowanych działek. Co więcej, w okolicznościach niniejszej sprawy stwierdzono wprost, iż tytułem prawnym na dzień 31 maja 2022 r. do działek nr: [...], [...], [...] oraz [...] dysponował J. K. (zob. umowa dzierżawy z dnia [...] grudnia 2021 r. zawarta pomiędzy KOWR, a J. K. na okres od [...].12.2021 r. do [...].11.2023 r. - w aktach sprawy). Reasumując przedmiotowy wątek organ odwoławczy wskazał, iż z urzędowych danych, którym - ze względu na ich specyfikę - należy przypisywać walor wiarygodności ewidentnie nie wynika, by skarżący na dzień 31.05.2022 r. dysponował tytułem prawnym do działek nr [...], nr [...], nr [...], nr [...] i nr [...]. W świetle takiego stanu rzeczy uznał, iż w przypadku deklaracji przedmiotowych działek ewentualna wypłata pomocy finansowej skarżącemu (wyłącznie w przypadku stwierdzenia użytkowania działek) do gruntów rolnych użytkowanych bez tytułu prawnego stałaby w oczywistej sprzeczności z przepisem prawa określonym w art. 20 ust. 4 ustawy PROW.

W zakresie drugiej kwestii tj. posiadania deklarowanych gruntów oraz ich faktycznego użytkowania, organ odwoławczy zwrócił uwagę na specyfikę niniejszej sprawy polegającą na tym, że część działek (konkretnie nr [...] i nr [...]), które do płatności na rok 2022 zgłosiła strona, zostały zgłoszone również przez innego producenta rolnego tj. U. K. (tzw. konflikt kontroli krzyżowej). Działki te podlegały kontroli na miejscu, którą przeprowadzili upoważnieni inspektorzy terenowi pomiotu "E. M. G.", zaś w dniu [...] r. Organ I instancji przeprowadził rozprawę administracyjną w trakcie której skarżący w kontekście prowadzenia działalności rolniczej na deklarowanych działkach stwierdził, iż podtrzymuje użytkowanie zgodnie z wnioskiem. Jednakże nie przedstawił w tej materii jakichkolwiek dowodów, a świadkowie przez niego wskazani - mimo prawidłowego zawiadomienia - nie stawili się na rozprawie. Co więcej, K. O. w rozmowie telefonicznej z organem (zob. notatka służbowa z dnia [...] r.) przekazał, iż nie wie kto podał go za świadka i w okresie około 2 lat nie wykonywał żadnych zabiegów na terenie obrębu G., a okoliczność ta stoi w ewidentnej sprzeczności z zeznaniami skarżącego, który wskazał, iż bracia O. pomagali mu w uprawie. Ponadto organ odwoławczy oceniając zeznania skarżącego zauważył, iż są one nacechowane niedomówieniami, strona często zasłania się niepamięcią, a jeżeli odnosi się do faktów, to wskazuje wprost, iż na działkach rosną drzewa i wycinał samosiejki. Innymi słowy z zeznań strony niniejszego postępowania nie wynikają jakiekolwiek konstruktywne okoliczności, które mogłyby świadczyć o tym, że w 2022 roku na deklarowanych działkach skarżący prowadził samodzielną działalność rolniczą.

W kontekście powyższego organ odwoławczy zwrócił uwagę, że druga strona konfliktu krzyżowego zeznała, iż uprawiane były tylko dwie działki (nie wskazując konkretnie które) wskazując jednocześnie, iż dwie inne porośnięte są drzewami (zeznania H. K. złożone w imieniu U. K. - w aktach sprawy). Okoliczność użytkowania dwóch działek przez posiadacza tytułu prawnego tj. małżonka drugiej strony konfliktu krzyżowego, potwierdzona została przez świadka J. K.

W kontekście powyższych zeznań, organ II instancji wskazał, że skarżący nie tylko nie posiadał tytułu prawnego do deklarowanych działek, ale też nie był ich posiadaczem w rozumieniu wynikającym z § 2 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 13 marca 2015 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy w ramach działania "Płatności dla obszarów z ograniczeniami naturalnymi lub innymi szczególnymi ograniczeniami" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich lata 2014-2020 (rozporządzenie ONW). Wskazał ponadto, że działki zadeklarowane do płatności ONW na rok

2022 przez skarżącego były przedmiotem kontroli na miejscu. Kontrola obejmowała kwalifikowalność powierzchni zadeklarowanych działek. W odniesieniu do działek rolnych "A", "B" oraz "C" na całych działkach stwierdzono zaniechanie prowadzenia działalności rolniczej (kod DR 18). Potwierdzeniem tego faktu jest dokumentacja fotograficzna sporządzona w dniu 12.08.2022 r. (działka rolna "A" nr fotografii: od C4-604 do nr C4-606, od nr C4-609 do nr C4-612, od nr C4-635 do nr C4 -639. od nr C4-641 do nr C4-647; działka rolna "B" nr fotografii C4-598 do C4-604; działka : rolna "C" nr fotografii: od C4-529 do C4-539, C4-541 oraz C4-542) obrazująca całe w/w działki rolne (miejsca wykonywania zdjęć widoczne na szkicach z kontroli) porośnięte wieloletnimi zakrzaczeniami oraz drzewami liściastymi i iglastymi. Przedmiotowe działki rolne w. raporcie z kontroli (zob. str. 3-1, str. 3-2) zostały zdefiniowane jako nieużytek (w rubryce "uwagi" widnieje zapis: stwierdzono drzewa i chwasty wieloletnie, okres nieużytkowania minimum 2 lata) i ewidentnie nikt nie prowadził na nich w roku 2022 działalności rolniczej. Z kolei w odniesieniu do działki rolnej "D" (zadeklarowana na działce ewidencyjnej [...] nie będącej przedmiotem kontroli krzyżowej) kontrola na miejscu wykazała nieprawidłowości w postaci braku przeprowadzenia na gruncie obowiązkowych zabiegów agrotechnicznych (kod DR14). Dokumentacja obrazująca tę okoliczność (zob. zdjęcia z kontroli od nr C4-519 do nr C4-529) uwidacznia całą działkę rolną "D" porośniętą wysoką i wyschniętą trawą. W raporcie z kontroli, w rubryce "uwagi" wskazano: "na działce nie przeprowadzono w danym roku żadnych zabiegów uprawowych zapobiegających występowaniu i rozprzestrzenianiu się chwastów'". Natomiast w odniesieniu do działki rolnej "E" nie stwierdzono nieprawidłowości, co oznacza, iż obszar zakwalifikowany jako użytkowany odpowiada obszarowi zadeklarowanemu we wniosku tj. 0,15 ha. Działka była zatem użytkowana przez skarżącego, ale bez tytułu prawnego. Mając na względzie dokonane w trakcie kontroli na miejscu ustalenia organ odwoławczy wskazał, że w okolicznościach niniejszej sprawy wyniki kontroli potwierdzają fakt nieużytkowania - wbrew zeznaniom i deklaracji we wniosku – ww. działek rolnych (z wyjątkiem działki rolnej "E") przez skarżącego. Innymi słowy na działkach rolnych "A", "B", "C" oraz "D" strona nie prowadziła działalności rolniczej, o której mowa § 2 ust. 1 pkt 2 Rozporządzenia ONW w zw. z art. 4 ust. 1 ppkt (ii) (iii) Rozporządzenia nr 1307/2013. Przedmiotowe okoliczności powodują, iż stronie – zdaniem organu - należało do obszaru łącznego w/w działek odmówić przyznania płatności ONW na rok 2022, a jednocześnie (wobec ewidentnego poświadczenia nieprawdy w zakresie użytkowania) zastosować konsekwencje prawne (kara administracyjna) wynikające z art. 19a ust. 1 i ust. 4 Rozporządzenia nr 640/2014. Jednocześnie organ I instancji słusznie uznał, że skarżący prowadził rolniczą na działce rolnej "E" lecz czynił to bez posiadania tytułu prawnego, czym naruszył regulację określoną w art, 20 ust. 4 ustawy PROW, W związku z powyższym przedmiotową działkę rolną należało wykluczyć z płatności bez sankcjonowania. W dalszej części decyzji, organ odwoławczy nie podzielił zarzutów zawartych w odwołaniu. W skardze do sądu skarżący nie zgodził się z decyzją o odmowie przyznania płatności. Wniósł o przeszukanie w ARiMR dowodów uzasadniających przyznanie dopłat, gdyż podejrzewa ich kradzież. W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał dotychczasowe stanowisko. W replice na odpowiedź na skargę, skarżący zarzucił ARiMR stronniczość i bezprawne działania. Twierdzi, że z jego domu zostały ukradzione dokumenty wystawione przez ANR w G. potwierdzające przejęcie gruntów przez skarżącego po zmarłym bracie H. Podniósł, ze nigdy nie przekazał spornych gruntów na rzecz ANR.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Na wstępie należy zauważyć, że na podstawie art.1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2024 r.,

poz. 1267), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości między innymi poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym zasadą jest, że kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Z kolei stosownie do art. 134 § ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 935, dalej jako: P.p.s.a.), Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a, który dotyczy interpretacji podatkowych i który nie ma zastosowania w niniejszej sprawie Przeprowadzone w określonych wyżej ramach badanie zgodności z prawem zaskarżonej decyzji wykazało, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Oś sporu koncentruje się wokół płatności ONW za 2022 r., a ściślej rzecz ujmując, czy organy zasadnie odmówiły skarżącemu płatności za ten okres.

Zakreślając ramy prawne sprawy należy wskazać, że zgodnie z § 2 ust. 1 pkt 1 i 2 rozporządzenia ONW, płatność ONW przysługuje rolnikowi w rozumieniu art. 4 ust. 1 lit. a Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1307/2013, którego gospodarstwo jest położone na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej, jeżeli:

1) spełnia warunki określone w art. 31 ust. 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1305/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) i uchylającego rozporządzenie Rady (WE) nr 1698/2005 (Dz. Urz. UE L 347 z 20.12.2013, str. 487, z późn. zm.), zwanego dalej "rozporządzeniem nr 1305/2013";

2) łączna powierzchnia użytków rolnych w rozumieniu art. 2 ust. 1 akapit drugi lit. f rozporządzenia nr 1305/2013, zwanych dalej "użytkami rolnymi", położonych na obszarach górskich lub na innych obszarach charakteryzujących się szczególnymi ograniczeniami naturalnymi lub innymi szczególnymi ograniczeniami, zwanych dalej "obszarami ONW", na których jest prowadzona działalność rolnicza w rozumieniu art. 4 ust. 1 lit. c rozporządzenia nr 1307/2013, posiadanych w dniu 31 maja roku, w którym został złożony wniosek o przyznanie tej płatności, wynosi co najmniej 1 ha;

3) został mu nadany numer identyfikacyjny w trybie przepisów o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatność. Zgodnie z § 2 ust. 2 rozporządzenia ONW stanowi, iż płatność ONW jest przyznawana do użytków rolnych:

1) na których jest:

a) położona działka rolna w rozumieniu art. 67 ust. 4 lit. a Rozporządzenia nr 1306/2013, o powierzchni co najmniej 0,1 ha,

b) prowadzona działalność rolnicza w rozumieniu art. 4 ust. 1 lit. c Rozporządzenia nr 1307/2013.

2) położonych na obszarach ONW. Definicja działalności rolniczej została zawarta z kolei w art. 4 ust. 1 lit. c ppkt (i), (ii), (iii) rozporządzenia nr 1307/2013 r. i oznacza produkcję, hodowlę lub uprawę produktów rolnych, w tym zbiory, dojenie, hodowlę zwierząt oraz utrzymywanie zwierząt do celów gospodarskich; utrzymywanie użytków rolnych w stanie, dzięki któremu nadają się one do wypasu lub uprawy bez konieczności podejmowania działań przygotowawczych wykraczających poza zwykłe metody rolnicze i zwykły sprzęt rolniczy, w oparciu o kryteria określone przez państwa członkowskie na podstawie ram ustanowionych przez Komisję, lub; prowadzenie działań minimalnych, określanych przez państwa członkowskie, na użytkach rolnych utrzymujących się naturalnie w stanie nadającym się do wypasu lub uprawy. Zgodnie z § 2 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 12 marca 2015 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania płatności bezpośrednich i płatności niezwiązanej do tytoniu (Dz. U. 2015 poz. 351 ze zm.) określono, iż grunty uznaje się za pozostające w stanie nadającym się do wypasu lub uprawy, jeżeli został na nich przeprowadzony przynajmniej jeden zabieg agrotechniczny mający na celu usunięcie lub zniszczenie niepożądanej roślinności, w terminie do dnia 31 lipca roku, w którym został złożony wniosek o przyznanie płatności bezpośrednich (...). Z kolei w myśl art. 20 ust. 4 ustawy PROW jeżeli warunkiem przyznania pomocy jest posiadanie gospodarstwa rolnego lub gruntu i pomoc jest przyznawana do powierzchni gruntu, to to taka pomoc do gruntu będącego własnością Skarbu Państwa, państwowej osoby prawnej, jednostki samorządu terytorialnego lub samorządowej osoby prawnej przysługuje podmiotowi, który ma do tego gruntu tytuł prawny, z tym że w przypadku działań, o których mowa w art. 3 ust. 1 pkt 10-12 - podmiotowi, który, na dzień 31 maja danego roku, ma do tego gruntu tytuł prawny.

W niniejszej sprawie jest bezsporne, że zadeklarowane do płatności ONW na rok 2022 działki o nr [...], nr [...], nr [...], nr [...]oraz nr [...] o łącznej powierzchni 8,05 ha (działki rolne "A", "B", "C" "E") były własnością Skarbu Państwa. W tej sytuacji, producent rolny wnioskujący w roku 2022 o płatności ONW na przedmiotowe grunty rolne winien dysponować do nich tytułem prawnym, co wynika z redakcji ww. art. 20 ust. 4 ustawy PROW. Tymczasem w sprawie, skarżący takiego tytułu w odniesieniu do ww. działek nie złożył. Co więcej, sam przyznał w piśmie z [...].10.2023 r., że nie posiada tytułu prawnego do ww. działek. Należy też wskazać, że zgodnie z § 3a ust. 1 i 2 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 21 stycznia 2004 r. w sprawie warunków oraz trybu udostępniania danych przechowywanych w rejestrach i ewidencjach prowadzonych na podstawie odrębnych przepisów, który stanowi, iż KOWR, w terminie do dnia 30 czerwca danego roku, udostępnia z urzędu Agencji, według stanu na dzień 31 maja danego roku, dane dotyczące gruntów wchodzących w skład Zasobu Własności Rolnej Skarbu Państwa, zawarte w rejestrach lub ewidencjach prowadzonych przez Krajowy Ośrodek Wsparcia Rolnictwa, obejmujące:

1) identyfikator działki ewidencyjnej zawarty w ewidencji gruntów i budynków prowadzonej na podstawie przepisów Prawa geodezyjnego i kartograficznego;

2) dane podmiotu, który ma tytuł prawny do gruntu położonego na działce ewidencyjnej, o której mowa w pkt 1, na podstawie stosunku prawnego łączącego ten podmiot z Krajowym Ośrodkiem Wsparcia Rolnictwa:

a) imię, nazwisko, miejsce zamieszkania, adres oraz:

– numer ewidencyjny powszechnego elektronicznego systemu ewidencji ludności (numer PESEL) - w przypadku osoby fizycznej posiadającej obywatelstwo polskie,

– kod kraju, numer paszportu lub innego dokumentu tożsamości - w przypadku osoby fizycznej nieposiadającej obywatelstwa polskiego,

b) nazwę, siedzibę, adres i numer identyfikacji podatkowej (NIP) - w przypadku osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej,

c) numer identyfikacyjny w krajowym rejestrze urzędowym podmiotów gospodarki narodowej (REGON),

d) rodzaj stosunku prawnego łączącego podmiot z Krajowym Ośrodkiem Wsparcia Rolnictwa, stanowiącego tytuł prawny do tych gruntów,

e) datę nawiązania stosunku prawnego, o którym mowa w lit. d, i okres, na jaki został nawiązany,

f) oznaczenie identyfikujące dokument stwierdzający nawiązanie stosunku prawnego, o którym mowa w lit. d.

2. Dane, o których mowa w ust. 1, są udostępniane w postaci elektronicznej na informatycznym nośniku danych lub za pomocą środków komunikacji elektronicznej. W sprawie z danych pozyskanych z KOWR nie wynika, by strona dysponowała tytułem prawnym na dzień 31 maja 2022 r. w odniesieniu do ww. działek. Wręcz przeciwnie, wynika z nich, że w odniesieniu do działek [...], [...], [...], [...] została zawarta umowa dzierżawy z dnia [...] r. między KOWR a J. K. na okres od [...].12.2021 r. – [...].11.2023 r. Należy również podkreślić, że dane wynikające z ww. rejestru mają charakter dokumentu urzędowego w rozumieniu art. 76 § 1 Kpa i stanowią dowód tego, co zostało w nich urzędowo stwierdzone. Dopuszczalne jest prowadzenie dowodów przeciw treści dokumentu urzędowego w trybie art. 76 § 3 Kpa, jednakże skuteczność takiego działania wymaga przedłożenia konkretnych dowodów, czy wniosków dowodowych. Tymczasem skarżący w trakcie postępowania, pomimo wezwań organu, ww. ustaleń nie podważył. Nie uczynił tego także w złożonej skardze. We wspomnianym już piśmie z [...].10.2023 r. skarżący sam przyznał, że nie posiada tytułu prawnego do działek. Tym samym nie została spełniona przesłanka o której mowa w art. 20 ust. 4 PROW. Ponieważ jednak skarżący wskazywał, że użytkował ww. działki, to również ta okoliczność została przez organ poddana analizie, zwłaszcza, że dwie z działek tj. [...] oraz [...] zostały zgłoszone do płatności nie tylko przez J. R. ale i innego producenta rolnego tj. U. K. Rozprawa administracyjna przeprowadzona przez organ w dniu [...] stycznia 2024 r. nie potwierdziła stanowiska strony skarżącej. Zeznania samego skarżącego cechowała lakoniczność, sam nie przedstawił też jakichkolwiek dowodów na potwierdzenie swojej tezy. Świadkowie przez niego wskazani nie stawili się na rozprawie. Z kolei zeznania H. K. - reprezentującego drugą stroną konfliktu krzyżowego, wskazują na uprawianie przez nich dwóch działek. Stwierdził on, że dwie działki są uprawiane – tata wykonywał wszystkie zabiegi, a dwie porośnięte samosiejkami drzew. To zostało też potwierdzone przez świadka J. K., który stwierdził: użytkownikiem działek w 2022 r. był Pan J.K., na dwóch była prowadzona działalność rolnicza, a dwie to ugory.

W świetle tych ustaleń, organy trafnie przyjęły, że nie można skarżącego uznać za posiadacza ww. działek w rozumieniu § 2 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia ONW, a jego twierdzenia o ich użytkowaniu za gołosłowne.

W końcu też należy wskazać, że działki rolne A, B, C, D, E zostały poddane kontroli na miejscu pod kątem kwalifikowalności powierzchni. Sporządzona w dniu

12 sierpnia 2022 r. dokumentacja fotograficzna w odniesieniu do działek rolnych "A", "B" oraz "C" wskazuje na zaniechanie na całych działkach prowadzenia działalności rolniczej. Działki rolne były porośnięte wieloletnimi zakrzaczeniami oraz drzewami liściastymi i iglastymi. W raporcie z kontroli zostały zdefiniowane jako nieużytek. W zakresie działki rolnej "D" stwierdzono z kolei, że była porośnięta wysoką i wyschniętą trawą. Mając na uwadze poczynione ustalenia słusznie przyjęto, że ww. działki nie zostały poddane choćby jednemu zabiegowi agrotechnicznemu w terminie określonym w § 2 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 12 marca 2015 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania płatności bezpośrednich i płatności niezwiązanej do tytoniu (Dz. U. 2015 poz. 351 ze zm.), a zatem grunty te nie mogły zostać uznane za pozostające w stanie nadającym się do wypasu lub uprawy. Natomiast w odniesieniu do działki "E", choć w trakcie kontroli nie stwierdzono nieprawidłowości, to jest niewątpliwe, że skarżący w 2022 r. użytkował działkę bez tytułu prawnego. Przy czym należy zauważyć, że jednobrzmiący zapis art. 20 ust. 4 ustawy PROW, gdzie sformułowano warunek materialny do uzyskania płatności, jakim jest posiadanie tytułu prawnego do gruntu będące własnością Skarbu Państwa, prowadzi do wniosku, że w przypadku takich gruntów sam fakt ich posiadania i użytkowania nie stanowi podstawy do przyznania płatności ONW (por. wyr. WSA w Szczecinie z 25 października 2018 r. I SA/Sz 463/18). Reasumując, Sąd podziela stanowisko organów w zakresie wykluczenia z płatności ONW za 2022 r. działek rolnych "A", "B","C", "D", "E". Poza zakresem niniejszej sprawy pozostają zarzuty skarżącego dotyczące kradzieży dokumentacji. W tym zakresie strona może podjąć ewentualne kroki prawne przed organami ściągania, składając stosowne zawiadomienie. W tym stanie rzeczy, Sąd na podstawie art. 151 P.p.s.a. oddalił skargę.