Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Jan Rudowski po rozpoznaniu w dniu 20 lipca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia A. B. na zarządzenie sędziego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 19 marca 2026 r., sygn. akt I SA/Rz 265/25 w przedmiocie pozostawienia bez rozpoznania wniosku o przywrócenie terminu w sprawie ze skargi A. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Przemyślu z dnia 9 kwietnia 2025 r., nr SKO.4140.23.2025 w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego za 2024 r. postanawia: oddalić zażalenie.

1. Zarządzeniem z 19 marca 2026 r. I SA/Rz 265/25 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie pozostawił bez rozpoznania wniosek A. B. (dalej: "skarżący", "strona") o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi strony na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Przemyślu z 9 kwietnia 2025 r. w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego za 2024 r. Jako podstawę tego rozstrzygnięcia podano art. 49 § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm., dalej "p.p.s.a.").

2. W uzasadnieniu wskazanego wcześniej postanowienia sąd pierwszej instancji wskazał, że postanowieniem z 29 lipca 2025 r. sąd odrzucił skargę strony na wskazana wcześniej decyzję m.in. z uwagi na nieuiszczenie wpisu od skargi. Pismem z 25 sierpnia 2025 r. strona złożyła zażalenie na to postanowienie, w którym został zawarty wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków skargi. W wykonaniu zarządzenia z 10 lutego 2026 r. wezwano skarżącego do uzupełnienia braku wniosku o przywrócenie terminu poprzez dokonanie czynności której nie dokonał w terminie tj. uiszczenie wpisu sądowego od skargi w kwocie 500 zł, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Wezwanie zostało skutecznie doręczone skarżącemu 11 lutego 2026 r. Wpis od skargi nie został uiszczony w zakreślonym terminie co skutkowało koniecznością pozostawienia bez rozpoznania wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi (pełny tekst zaskarżonego orzeczenia oraz inne orzeczenia sądów administracyjnych przywołane w niniejszym uzasadnieniu dostępne są w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, http://orzeczenia.nsa.gov.pl/).

3. Pismem z 2 kwietnia 2026 r. skarżący złożył zażalenie, w którym wniósł o uchylenie kwestionowanego orzeczenia, wskazując, że nie otrzymał awiza z Poczty Polskiej informującego go o czekającej na niego przesyłce.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 86 § 1 p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Ponadto, w myśl art. 87 § 1 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 p.p.s.a.).

Z powołanych przepisów wynika zatem, że wniosek o przywrócenie terminu bez dokonania czynności procesowej, której ten wniosek dotyczy, jest dotknięty brakiem formalnym podlegającym uzupełnieniu.

Stosownie zaś do treści art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Jeżeli strona nie uzupełniła lub nie poprawiła pisma w terminie, przewodniczący zarządza pozostawienie pisma bez rozpoznania.

W rozpoznawanej sprawie skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku skargi jednak nie dokonał czynności do której był zobowiązany tj. nie uiścił wpisu od skargi, pomimo skutecznie doręczonego mu wezwania z 10 lutego 2026 r. Jak wynika bowiem z akt sprawy, skarżący odebrał osobiście przesyłkę zawierającą wezwanie do uiszczenia wpisu 11 lutego 2026 r., co potwierdza jego podpis złożony na zwrotnym potwierdzeniu odbioru (k. 85 akt sprawy). W tych okolicznościach za nie mającą znaczenia w sprawie uznać należy argumentację strony o braku awizacji przesyłki. Z uwagi na to, że skarżący nie usunął braku wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi, prawidłowo sąd pierwszej instancji wniosek ten pozostawił bez rozpoznania na podstawie art. 49 § 2 p.p.s.a.

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.